ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ, ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ, ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΗ

Φιλορθοδοξος  Ενωσις  «Κοσμας  Φλαμιατος»

Εδρα: Βασ. Ηρακλειου 30, 546 24  Θεσσαλονικη, Τηλ. 697-2176314

E-Mail: kflamiatos@yahoo.gr  ― 2011 / Ενημερωτικο Δελτιο 5

ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ, ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ, ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΗ

Ο  ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ κ. ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΙΚΕΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ  ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΟΡΤΟ ΑΛΕΓΚΡΕ

ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ  ΑΠΟΔΕΚΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟ

Σὲ προηγούμενο κείμενο τοῦ «Φλαμιάτου» (15/1/2011) μὲ τίτλο «Ἀποκαλυπτικὴ ἐπιστολὴ Ἰσραηλιτῶν μὲ ἐπαίνους πρὸς τὸν Δημητριάδος κ. Ἰγνάτιο», σημειώναμε ὅτι θὰ «ἐπανέλθουμε» γιὰ νὰ «θυμίσουμε κάποιες ἀντορθόδοξες ἐνέργειες τοῦ Μητροπολίτη Δημητριάδος, ὅπως τὴν ἀποδοχὴ ἀπὸ τὸν κ. Ἰγνάτιο τῶν αἱρετικῶν-προδοτικῶν γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία θέσεων τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν στὸ Πόρτο Ἀλέγκρε».

Μὲ τὸ παρὸν κείμενο θὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ τὸ μεῖζον αὐτὸ ζήτημα ποὺ ἔχει δημιουργηθεῖ, τὴν ἀποδοχὴ δηλ. αὐτοῦ τοῦ Κειμένου ἀπὸ τοὺς Ὀρθοδόξους —ποὺ συμμετεῖχαν ἢ συμφώνησαν ἢ δὲν τὸ κατήγγειλαν ρητῶς καὶ δημοσίως ὡς αἱρετικὸ—ἀφοῦ μὲ τὴν ἀποδοχὴ αὐτή, διεπράχθη ἡ δεύτερη φρικτὴ προδοσία τῆς Πίστεως, μετὰ ἀπὸ ἐκείνη τῆς Συμφωνίας στὸ Μπάλαμαντ: τούτη τὴ φορὰ ἀρνήθηκαν οἱ ἐκπρόσωποί μας τὴν αὐτοσυνειδησία τῶν Ὀρθοδόξων, ὅτι ἀνήκουν στὴν Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία καὶ δέχτηκαν ὅτι στὴν Ἐκκλησία ἀνήκουν ἐπίσης καὶ τὴν συναποτελοῦν οἱ αἱρετικοί. Καὶ μετὰ ἀπὸ τέτοιες ἐνέργειες οἱ ἐκπρόσωποί μας καὶ οἱ ἡγέτες τους, χωρὶς ντροπή, θεωροῦν τέτοιες ἀποφάσεις ὡς «πρόοδο στοὺς Διαλόγους» καὶ ἰσχυρίζονται ὅτι «τίποτα δὲν ἀρνηθήκαμε»!

Στὸ Πόρτο Ἀλέγκρε τῆς Βραζιλίας ἦταν τέτοιου βαθμοῦ ἡ προδοσία τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας ἀπὸ τοὺς ἐκπροσώπους μας, ὥστε (γιὰ νὰ μὴ γίνουν γνωστὲς στὸ λαὸ) τὶς ἔκρυψαν καὶ κυριολεκτικὰ ἔθαψαν τὶς ἀποφάσεις καὶ τὸ Κείμενο ποὺ ἀπὸ τὴ Συνέλευση ἐκείνη προέκυψε. Τὸ Κείμενο αὐτό, μετέφρασε ἀπὸ τὴν ἀγγλικὴ γλῶσσα καὶ παρουσίασε στὴν Ἑλλάδα (12/3/2008) ἡ «Φιλορθόδοξος Ἕνωσις “Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος”» μὲ τίτλο: «Ἕνα ἐπαίσχυντο καὶ προδοτικὸ γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία κείμενο».

Παρὰ τὴν δημοσίευση ἐκείνη καὶ παρόλο ποὺ εἶχαν προηγηθεῖ κάποιες ἀναφορὲς καὶ κριτικὴ στὸ κείμενο (ἰδιάζουσα βαρύτητα εἶχε ἡ κριτικὴ τοῦ Ἁγίου Ὄρους τὸ 2007), ἡ ποιμαίνουσα καὶ ἐπισκοποῦσα Ἐκκλησία, ἡ ὁποία ὀφείλει νὰ διασφαλίζει τὴν αὐθεντικότητα τῆς Πίστεως καὶ τὴν ἀκεραιότητα τῆς Ἐκκλησίας, «ἀγρὸν ἠγόρασε». Ἀκολούθησαν καὶ ἄλλες κριτικὲς ἀναφορές, ἀλλὰ καὶ πάλι οἱ «φύλακες» τῆς Πίστεως ἐπίσκοποι μὲ ἄλλα ἀσχολοῦνται. Καὶ πέντε χρόνια μετά, ἔχουμε ἐπισήμως ἀποδεχθεῖ αὐτὸ τὸ αἱρετικὸ Κείμενο τοῦ Π.Σ.Ε., εἴτε διὰ στόματος τῶν ἡγετικῶν κύκλων τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας καὶ δὴ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου(!!!), εἴτε διὰ τῆς σιωπῆς τῶν ὑπολοίπων, ὅπως θὰ παρουσιάσουμε στὴ συνέχεια.

«Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ  ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ  ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ» 

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΣΥΓΚΛΗΣΗ

ΤΗΣ ΠΑΝΟΡΘΟΞΟΥ ΣΥΝΟΔΟΥ

Ἐρήμην τοῦ Λαοῦ, γραφειοκράτες θεολόγοι καὶ οἰκουμενιστὲς  ἐπίσκοποι, σχεδιάζουν καὶ διαμορφώνουν τὶς τελευταῖες λεπτομέρειες τῆς Συνόδου

Εἶναι ὀδυνηρὸ νὰ θέτει ἕνα μέλος τῆς Ἐκκλησίας ἐρωτήματα καὶ νὰ ἐκφράζει προβληματισμοὺς δημόσια, ποὺ ἔχουν σχέση μὲ τὴν ἀκεραιότητα τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὴ σωτηρία, καὶ ἐκεῖνοι ποὺ ζηλότυπα ἀπαιτοῦν γιὰ τὸν ἑαυτό τους τὸ ρόλο τοῦ «ἐκπροσώπου» τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἀπαιτοῦν ἀπὸ ὅλους μας ὑπακοὴ ὡς πνευματικοὶ Πατέρες, νὰ μὴ καταδέχονται νὰ δώσουν μιὰν ἀπάντηση.

Μὰ ἂν ἀπευθυνόμαστε σ’ αὐτούς, εἶναι γιατὶ ἀναγνωρίζουμε τὴν θεόθεν δοθεῖσα ἐξουσία. Κι ἂν ὁμιλοῦμε πολλὲς φορὲς μὲ αὐστηρὴ γλώσσα, εἶναι γιατὶ αὐτὴ τὴν ἐξουσία τὴν διαχειρίζονται εἰς βάρος τῆς ἀκεραιότητας τῆς Ἐκκλησίας, τῆς κοινῆς κιβωτοῦ τῆς σωτηρίας μας, καὶ ἄρα καὶ εἰς βάρος μας.

Ἀναγκαζόμαστε λοιπὸν νὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ τὸ θέμα τῆς ἑτοιμαζόμενης Πανορθοδόξου Συνοδοῦ, ἀφοῦ —ὅπως ἀνεκοίνωσε ὁ Πατριάρχης— μπῆκε στὴν τελικὴ εὐθεία ὁ ὁρισμὸς τοῦ χρόνου συγκλήσεώς της. Ἤδη, ἡ τελευταία, «Διορθόδοξη Προπαρασκευαστικὴ Διάσκεψη» γιὰ τὴ Πανορθόδοξο Σύνοδο, θὰ πραγματοποιηθεῖ στὸ Σαμπεζὺ τῆς Ἑλβετίας ἀπὸ 21 ἕως 27 Φεβρουαρίου 2011.

Ἔχουν τεθεῖ, ὅμως, κάποια ἐρωτήματα μὲ τὰ ὁποῖα δὲν ἀσχολήθηκε κανεὶς ἀπὸ τοὺς ἐν Ἑλλάδι Ἐπισκόπους, ὡσὰν νὰ μὴ τοὺς ἐνδιαφέρει τὸ θέμα, ὡσὰν νὰ εἶναι ὑπόθεση προσωπικὴ τοῦ Πατριάρχη καὶ τῶν πέριξ αὐτοῦ.

Καὶ τὰ ἐρωτήματα ποὺ παρουσιάσαμε ―ὅπως σχεδὸν πάντα κάνουμε― δὲν ἦσαν δικά μας, ἀλλὰ Ὀρθοδόξων θεολόγων καὶ Ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, ζώντων ἢ τεθνεώτων. Ἂς ὑπενθυμίσουμε τὰ ἐρωτήματα:

1. Πόσοι καὶ ποιοί ἀπὸ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ γνωρίζουν τὰ θέματα τῆς μελλούσης νὰ συγκληθεῖ Πανορθοδόξου Συνόδου;

2. Ἀφοῦ ἀγνοοῦνται ―τῇ εὐθύνῃ τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἡγετῶν― τὰ θέματα καὶ ἡ προβληματική τους ἀπὸ τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ποιά θεολογικὴ ζύμωση ἔγινε, πέρα ἀπὸ ἐκείνη τῶν γραφειοκρατῶν θεολόγων καὶ Ἐπισκόπων (μερικῶν ἐξ αὐτῶν χωρὶς ποίμνιο);

3. Ἀφοῦ καταγγέλλεται καὶ ἀποδοκιμάζεται ἀπὸ μερίδα τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας ἡ οἰκουμενιστικὴ πολιτικὴ τοῦ Φαναρίου ὡς αἱρετίζουσα, ποιά ἀποδοχὴ μπορεῖ νὰ ἔχουν τὰ συμπεράσματα καὶ οἱ ἀποφάσεις τῆς Πανορθοδόξου Συνόδου ποὺ αὐτὸ προετοιμάζει, πρὶν δοθοῦν ἀπαντήσεις καὶ συζητηθοῦν τὰ καταγγελλόμενα; Μήπως, ὅπως γράφει ὁ Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς, οἱ ἀποφάσεις τῆς Πανορθοδόξου Συνόδου ὁδηγήσουν σὲ σχίσμα;

4. Μήπως, γι’ αὐτὸ τὸ λόγο δὲν ἀποφασίζουν ―ὑπὸ τὴν πίεση τοῦ Φαναρίου― οἱ κατὰ τόπους Ἐκκλησίες γιὰ τὴν καταδίκη τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τὴν καταδίκη τῶν ἡγετῶν του, ὅπως π.χ. τῶν Πατριάρχη Βαρθολομαίου, Περγάμου Ἰωάννη, Μεσσηνίας Χρυσοστόμου, κ.ἄ.;

ΙΓΝΑΤΙΟΣ Ο ΠΑΡΑΒΑΤΗΣ

Κύριε Διευθυντά,

Δέν μποροῦμε νά καταλάβουμε πῶς εἶναι δυνατόν σήμερα, στήν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα τοῦ 21^ου αἰῶνα νά ὑπάρχουν «Χριστιανοί», πού ἰσχυρίζονται ὅτι τό νά ὑπεραμύνεσαι τῶν ἱερῶν καί ὁσίων τῆς πίστεως καί τῆς παραδόσεώς μας ἀποτελεῖ ἀδίκημα, ἐξτρεμισμό καί φονταμενταλισμό!

Ζοῦμε μία κατάφωρη ἀπάτη καί παραπλάνηση στά θέματα τῆς πίστεως στήν Ἱερά Μητρόπολη Δημητριάδος ἀπό τόν δεσπότη Ἰγνάτιο μέ τή νέα ἐφεύρεσή του τῆς «μεταπατερικῆς Θεολογίας». Παραποιεῖ τήν ἁγία γλῶσσα τῆς Ἐκκλησίας μας μέ τίς ἀνούσιες, γελοίες καί ἠλίθιες μεταφράσεις τῆς Βιβλικῆς Ἑταιρείας καί ἀντί νά ἀνακαλεῖται αὐτός εἰς τήν τάξη κατηγοροῦνται καί ὑβρίζονται οἱ διαμαρτυρηθέντες γι’ αὐτά τά αἴσχη πιστοί. Ἀληθινό θέατρο τοῦ παραλόγου δηλαδή!

Τή γλῶσσα πού χρησιμοποίησαν οἱ Ἅγ. Ἀπόστολοι, αὐτός ὁ ἴδιος ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, τίς προφητεῖες τῆς Π. Διαθήκης ἐκ τῆς μεταφράσεως τῶν Ο΄, τήν περιφρονεῖ καί ἀρνεῖται νά διαβάσει στήν Ἐκκλησία τό «ἀνθρωπάκι» Ἰγνάτιος, πού ὀνειρεύεται καί ἀρχιεπισκοπικούς θρόνους –τρομάρα του!

Θεολογικές λαθροχειρίες;

Ήταν ομόφωνη η απόφαση υποστήριξης του Δημητριάδος Ιγνάτιου

κύριοι καθηγητές της Θεολογικής του Α.Π.Θ.;

*  Ο Μητροπολίτης Δημητριάδος Ιγνάτιος, έμμεσα επιβεβαίωσε προχθές στο MEGA την υποψηφιότητά του για Αρχιεπίσκοπος (μετά τις δηλώσεις του κ. Ιερώνυμου περί αποχωρήσεώς του). Κι αυτό έγινε λίγες μέρες μετά το σάλο που ξεσήκωσε στο Βόλο με την απόπειρά του να επιβάλει  ετσιθελικά (παρά την άρνηση της Ι. Συνόδου, του ίδιου του Αρχιεπισκόπου και μέρος του λαού) την μετάφραση των κειμένων της Π. Διαθήκης σε ακολουθίες της Εκκλησίας.

Ταυτόχρονα σχεδόν, οι σύμμαχοί του καθηγητές στη Θεολογική Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης έβγαλαν ψήφισμα, με το οποίο στηρίζουν τον κ. Ιγνάτιο στις αντιεκκλησιαστικές πράξεις του. Την είδηση δημοσίευσε, ως να είχε παραγγείλει την υποστήριξη των καθηγητών, η ιστοσελίδα της Μητροπόλεως Δημητριάδος! (www.imd.gr).

*  Και ποιο είναι το μεμπτό στην υπόθεση; Πως οι καθηγητές του Α.Π.Θ. που εξέδωσαν το ψήφισμα, γράφουν ότι

«το Τμήμα Θεολογίας του Α.Π.Θ. αποφάσισε για την έκδοση του ψηφίσματος  ο μ ό φ ω ν α».

*  Δυστυχώς, οι αξιότιμοι κ. καθηγητές, δεν μας λένε την αλήθεια. Η απόφαση δεν ήταν ομόφωνη, αφού α) δεν είχε τεθεί στην Ημερήσια διάταξη προς συζήτηση εκείνη την ημέρα και β) ελήφθη μετά την αποχώρηση των καθηγητών που θα αντιδρούσαν στο ψήφισμα, όπως πληροφορηθήκαμε.

(Περισσότερα στο apotixisi.blogspot.com/2011/01/blog-post_30.html#comments).

*  Έτσι, μετά την υποστήριξη και τους επαίνους των Ισραηλιτών του Βόλου προς τον κ. Ιγνάτιο (έμμεση υποστήριξη προς τους Σιωνιστές), πήρε και την ψήφο των καθηγητών της Θεολογικής.

*  Περιμένουμε την διάψευση από το Τμήμα Θεολογίας ή την επιβεβαίωση από τους μη ψηφίσαντες καθηγητές, για να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας ως προς την δημοκρατικότητα και το ήθος των υποστηρικτών του κ. Ιγνάτιου.

Λέανδρος Παπ.

(περαστικός από την ωραία ακόμα Θεσσαλονίκη)

Ως πότε Σεβασμιώτατοι;

ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ ΕΝ ΤΗ ΕΡΗΜΩ ΙΕΡΑΡΧΙΑ

ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

«…Τοίς ωσίν αυτών βαρέως ήκουσαν και τους οφθαλμούς αυτών εκάμμυσαν» (Ησ. στ΄ 1-10).

Σερβία (28 Ιαν. 2011) Συμπροσευχές για την εορτή του Αγίου Σάββα.

Όλοι μαζί, ορθόδοξοι και αιρετικοί, στην ευλογία άρτου: ο Πατριάρχης Ειρηναίος, ο Μπάτσκας Ειρηναίος Μπούλοβιτς, ο Παπικός Αρχιεπ. Stanislav Hocevar και ο Νούντσιος. Ασφαλώς από την παρασυναγωγή αυτή, απουσιάζει ο Χριστός και οι Άγιοι, δια των οποίων καταδικάστηκε αυστηρότατα η αίρεση και η εκκλησιαστική σχέση με τους αιρετικούς! (ΦΩΤΟ: από aktines.blogspot.com/2011/01/blog-post_3220.html)

Το ξαναγράψαμε, αλλά πλέον κανείς από τους αρμόδιους δεν ακούει… Σας ικανοποιεί, Σεβασμιώτατοι, η εικόνα της Εκκλησίας που δημιουργείται; Μιας Εκκλησίας που φαίνεται να έχει δώσει «γη και ύδωρ» στους κυβερνώντες για την υποβάθμιση του μαθήματος των θρησκευτικών, για την μετατροπή των ναών σε κέντρα μουσικής, για την οικονομική και πνευματική εξαθλίωση του λαού της Ελλάδος, στον χώρο της οποίας υπηρετείτε; Μιας Εκκλησίας που κατέστη ουραγός στον αγώνα εναντίον των ελευθεριών του προσώπου, απών και φυγάς (ως «Ιερά» Σύνοδος) στον αγώνα κατά της Κάρτας του Πολίτη;

Σας εκφράζει η Εκκλησία των πανάθλιων συμπροσευχών με τους αιρετικούς; Η Εκκλησία που αποκαλεί «αδελφή εκκλησία» την αιρετική παπική παρασυναγωγή ή το κράτος του Βατικανού; Η Εκκλησία που συμβιώνει επί δεκαετίες με την παναίρεση του Οικουμενισμού και ανέχεται ως καθοδηγητές της τους Οικουμενιστές Πατριάρχες κ.κ. Βαρθολομαίο, Ειρηναίο, Θεόφιλο, Θεόδωρο και... και; Η Εκκλησία που αρνείται την ηθική που δίδαξε ο Χριστός, και συναγελάζεται, συμποσιάζεται, φωτογραφείται περιχαρής –στο πρόσωπο του Αρχιεπισκόπου, και όχι μόνο– με τους ηγέτες των προτεσταντικών ομάδων, που αποδέχονται ομοφυλόφιλους ιερείς και λεσβίες ιέρειες; Η Εκκλησία των Μητροπολιτών Μεσσηνίας Χρυσοστόμου, με την αιρετική θεωρία του περί «διηρημένης Εκκλησίας» και του Δημητριάδος Ιγνάτιου, που ετσιθελικά και φασιστικά (παρά την αντίθετη γνώμη της δικής σας Συνόδου και του Αρχιεπισκόπου σας, αλλά και του πιστού λαού), αλλοιώνει τα λειτουργικά κείμενα και εισάγει την μεταπατερική θεολογία;

Και επειδή η κατάσταση δεν δημιουργείται μόνη της, αλλά κάποιοι την δημιουργούν, ή (ως έχουν καθήκον) δεν αποτρέπουν την δημιουργία της, να σας ρωτήσουμε για ακόμα μια φορά:

Αισθάνεστε την ευθύνη που έχετε για την Εκκλησία ή όχι; Σας ενδιαφέρει η Εκκλησία να είναι συνέχεια της Εκκλησίας που ίδρυσε ο Χριστός ή αδιαφορείτε παντελώς και την αφήνετε να ταυτίζεται με τους «εχθρούς του Θεού», όπως ονομάζουν ΑΠΑΝΤΕΣ οι Πατέρες της Εκκλησίας τους αιρετικούς; Ποιά Εκκλησία έχετε στο μυαλό σας, Σεβασμιώτατοι; Την Εκκλησία του Χριστού ή την Εκκλησία του αλάθητου Πάπα, τον οποίον αποκαλείτε και Αγιώτατο επίσκοπο της Εκκλησίας της Ρώμης; Είσαστε σε θέση να αφουγκραστείτε την αγωνία και τον πόνο των συνειδητών πιστών και να νοιώσετε την απογοήτευσή τους;

Αν ακολουθείτε την Εκκλησία των Οικουμενικών Συνόδων, πώς ανέχεστε όλες αυτές τις κακοδοξίες και τις ασέβειες που διαπράττονται εντός του ελλαδικού χώρου, αλλά και μακράν αυτού;

Δυστυχώς, φαίνεται πως την Εκκλησία πια, δεν την θέλετε ή δεν μπορείτε να την διατηρήσετε, όπως σας την παρέδωσε ο Χριστός (ως νύμφη άσπιλη και αμόλυντη), όπως υποσχεθήκατε δι’ όρκου να την κρατήσετε. Κρίμα! Την μεταλλάξατε. Την κάνατε «κατ’ εικόνα και ομοίωσή» σας! Και «καθ’ ομοίωση», ασφαλώς ημών, που σας ανεχόμαστε.

Σημάτης Παναγιώτης

ΒΙΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ: Mια ιστορικη αντιστροφη

Αλεξανδρειας Αθανασιος – Μεσσηνιας Χρυσοστομος

ΑΡΕΙΑΝΙΣΜΟΣ και ΠΑΠΙΣΜΟΣ

 

Ο Μεσσηνιας Χρυσοστομος θα παρουσιασει, τελικα, βιβλιο αιρετικων;

Η Ανακοίνωση:

«Η Σύνοδος ΡΚαθολικής Ιεραρχίας Ελλάδος θα παρουσιάσει στις 31/01/11 στην Αθήνα το βιβλίο του Ποντιφικού Συμβουλίου, που συνοψίζει όλες τις Διατάξεις και την επίσημη κοινωνική διδασκαλία, όπως αυτή εκφράστηκε από τη Β΄ Σύνοδο του Βατικανού, αλλά και από τις Εγκυκλίους Επιστολές των Παπών». Στην Ανακοίνωση είδαμε πως κύριοι παρουσιαστές του βιβλίου θα είναι ο Καρδινάλιος Ρενάτο Ραφαέλε Μαρτίνο και ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος!

Τέτοιες πληροφορίες, υποθέτω, πως προσβάλλουν τον Μητροπολίτη Μεσσηνίας, οι προθέσεις του οποίου για το θέμα δεν εκφράστηκαν δημοσίως. Γι’ αυτό θα προχωρήσω σε ένα ιστορικό παραλληλισμό, βλάσφημο, αυθαίρετο και αντίστροφο, ναι, πλην ουσιαστικό. Θα παρουσιάσω πώς αντιμετώπισε τον αιρεσιάρχη της εποχής του Άρειο, ο Μ. Αθανάσιος και πώς ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομο αντιμετωπίζει σύγχρονες-παρόμοιες καταστάσεις.

1. Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Μ. Αθανάσιος καλείται από τον Μ. Κωνσταντίνο να παραβρεθεί στην Κωνσταντινούπολη, για να παρουσιάσει το καινούργιο ποίημα του αιρεσιάρχη Αρείου, την γνωστή «Θάλεια»· και ασφαλώς, όπως συμβαίνει σ’ αυτές τις περιπτώσεις, να πλέξει το εγκώμιο του Αρείου!

Ο Μ. Αθανάσιος αποδέχεται την πρόσκληση και ετοιμάζει το κείμενο της παρουσίασης. Φυσικά, θα αποφύγει να εκθειάσει φανερά τον Άρειο, όμως θα επισημάνει τα σημεία εκείνα του βιβλίου του, που βοηθούν στην προσέγγισει και την ένωση των δύο Εκκλησιών, της Ορθόδοξης και της Αρειανικής, που ανήκουν στη Μία, αλλά διηρημένη Εκκλησία.

Προβληματίζεται όμως: Πώς να δικαιολογήσει στους χριστιανούς την παρουσίαση ενός αιρετικού συγγράμματος; Ποιες δικαιολογίες να φέρει, αν οι χριστιανοί τον ρωτήσουν, γιατί δεν ακολουθεί την Γραφή που απαγορεύει, όχι μόνο να συμπροσευχηθούμε και να παρουσιάσουμε επαινετικά τα αιρετικά κείμενα του Αρείου, αλλά ακόμα και να χαιρετήσουμε «θεολογικά» ένα αιρετικό; Τι να ψελλίσει αν επί πλέον του πουν, ότι ο Απόστολος Παύλος δίδαξε: «αιρετικόν άνθρωπον μετά μίαν και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού»; Πώς να αντιμετωπίσει την πιθανή ένσταση κάποιων, ότι οι Πατέρες θεωρούν (κυρίως τους ηγέτες των αιρετικών) ως εχθρούς του Θεού; Τι να απολογηθεί στους άλλους, που θα του πουν ότι οι διάλογοι –κατά τους Πατέρες– απαγορεύονται, εκτός κι αν διεξάγοναι με καλοδιάθετους ανθρώπους, που δεν τους καπελώνουν και δεν προσπαθούν με δόλιους τρόπους να επιβάλουν τις θέσεις τους;

Τελικά βρήκε την λύση. Εκτός από τα καλά του ποιήματος «Θάλεια» που θα παρουσιάσει, θα τονίσει ιδιαιτέρως και τα σημεία στα οποία έχει επιφυλάξεις, προφασιζόμενος ότι έτσι, βοηθά σε ένα γόνιμο προβληματισμό, συνεργεί στο αλληλοπλησίασμα εν αγάπη των μεν με τους δε, γιατί (θα ισχυρισθεί) πώς αλλιώς θα μπορέσουμε να τα βρούμε, αν δεν συζητήσουμε, δεν συσκεφτούμε, δεν μελετήσουμε ο ένας τα συγγράμματα του άλλου; Πέρασε ο καιρός των αντιπαραθέσεων και της εχθρότητας. Η αυτοκρατορία δια του Μ. Κωνσταντίνου αποζητά την ειρήνη. Κι αν κάποιοι σκανδαλιστούν, κι αν την παρουσίαση αυτή την χρησιμοποιήσουν κάποιοι για προπαγανδιστικούς σκοπούς, πρόβλημα των χριστιανών, που δεν γνωρίζουν καλά την πίστη τους!

Αυτά (κατ’ αντιστροφήν) στην εποχή του Μ. Αθανασίου. Ας έρθουμε σήμερα στην εποχή μας.

ΟΤΑΝ Η ΑΙΡΕΣΗ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΣΙΩΠΩΝΤΕΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

 «Λόγος περὶ ψευδοπροφητῶν καὶ ψευδοδιδασκάλων

καὶ ἀθέων αἱρετικῶν…»

ΟΤΑΝ  Η ΑΙΡΕΣΗ  ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΕΤΑΙ  ΑΠΟ ΣΙΩΠΩΝΤΕΣ  ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ

      «Σὺ τῆς ἀκενώτου πηγῆς, ἀντλήσας τὰ ρεῖθρα,  ἐξ ὦν ἅπαντες οἱ διψῶντες ἀντλοῦμεν, νάματα χρυσόρρειθρα Χρυσόστομε».

(Ὄρθρος ἑορτῆς)

Συναντήσαμε στὴν διεύθυνση http://patrologia.ct.aegean.gr/PG_Migne, ἕνα συγκλονιστικὸ γιὰ τὴν ἐπικαιρότητά του, σημαντικότατο καὶ πολυσήμαντο κείμενο ποὺ ἀποδίδεται στὸν ἱερὸ Χρυσόστομο. Διαβάζοντάς το, ἀντιλαμβανόμαστε ὅτι κάθε φορὰ ποὺ οἱ ποιμένες δὲν κατανοοῦν τὴν τεράστια ζημιὰ ποὺ ἐπιφέρουν στὶς ψυχὲς τῶν πιστῶν οἱ αἱρετικοὶ καὶ τοὺς ἀφήνουν ἀσύδοτους, ἢ τοὺς διευκολύνουν νὰ ἁλωνίζουν στὴν Ἐκκλησία, ἀκόμα χειρότερα, ὅταν κοινωνοῦν μὲ τοὺς αἱρετικοὺς καὶ συμπροσεύχονται μὲ αὐτοὺς παραβαίνοντας τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες, τότε ἡ Ἐκκλησία, ἡ «κιβωτὸς σωτηρίας» θυμίζει πλοῖο, ποὺ οἱ ἴδιοι οἱ κυβερνῆτες του τὸ ἔχουν παραδώσει σὲ χέρια πειρατῶν.

Καὶ δυστυχῶς, κάποιοι σύγχρονοι Ἀρχιερεῖς ἀρνοῦνται τὸ ρόλο τοῦ φύλακα τῆς ποίμνης, ἀδιαφοροῦν γιὰ τὴν διαφύλαξη ἀνόθευτης τῆς Πίστεως· παραβλέπουν τὴν αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ· ἀρνοῦνται νὰ ἀντιπαλαίσουν «πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου, πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας» (Ἐφεσ. 6, 10-17), γιατὶ αὐτὸς ὁ ἀγῶνας θέλει ἄσκηση, αὐταπάρνηση, θυσίες. Ἐπιλέγουν τὴν ἀφωνία καὶ τὸν συμβιβασμὸ μὲ ποικίλες  δικαιολογίες. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ κακοδαιμονία στὰ πράγματα τῆς Ἐκκλησίας διαιωνίζεται.

Βέβαια, ἡ διαπίστωση αὐτὴ δὲν ἀμνηστεύει τὴν εὐθύνη ἡμῶν τῶν λαϊκῶν, ποὺ τοὺς ἀκολουθοῦμε.

Τὸ ἀπόσπασμα τοῦ κειμένου ποὺ παραθέτουμε δὲν ἔχει μεγάλες δυσκολίες κατανοήσεως. Γιὰ νὰ μὴν τὸ ἀδικήσουμε  μεταφραστικά, τὸ παραθέτουμε, ὅπως ἐγράφη πρωτότυπα.

Ορθόδοξοι Χριστιανοί του Βόλου μετάσχοντες στα γεγονότα του Ι. Ν. του Αγ. Αντωνίου (Ι.Μ. Δημητριάδος)

            Ποιός τέλος πάντων είναι ο καλός  Χριστιανός κατά τη γνώμη του Σεβ. κ. Ιγνατίου; Αυτός που σκύβει και φιλάει το χέρι του δεσπότη και κάνει  εδαφιαίες μετάνοιες; Το κάνουμε και αυτό, εάν όμως είναι καρπός της συνειδησιακής μας ελευθερίας. Και αν δεν καταλαβαίνει τί σημαίνει αυτό, θα το πούμε με άλλα λόγια. Αυτό που ο Σεβ. κ. Ιγνάτιος ονομάζει αντιδραστικότητα είναι απόλυτα ελληνοπρεπές. Είναι η εκκλησία του δήμου, η άμεση δημοκρατία.

ΜΟΝΟ ΑΝ ΑΠΟΔΙΩΞΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΤΑ ΓΗΪΝΑ ΘΑΡΘΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΚΑΤΟΙΚΗΣΕΙ

«Ἐκχόησον ἐξ αὐτῆς πάντα τὰ γήϊνα, ἵνα εὕρῃ ἐν αὐτῇ τὴν εἴσοδον…

Ζηλωτὴς γάρ ἐστιν ὁ σὸς νυμφίος Χριστός»

 (Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ)

«…Πόθησον ἀξίως τὸν σὲ ποθήσαντα. Ὅλον ἄνοιξον αὐτῷ τὸ ταμεῖον τῆς καρδίας σου, ἵν' ὅλως οἰκήσῃ ἐν σοὶ Χριστὸς σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Πνεύματι. Ἐκχόησον ἐξ αὐτῆς πάντα τὰ γήϊνα, ἵνα εὕρῃ ἐν αὐτῇ τὴν εἴσοδον. Οἶκος γὰρ γῆν καὶ πνεῦμα ἀέρος ἅμα οὐχ ὑποδέξεται. Ὅσον ἐνοικίσεις τὸν χοῦν, ἀπελάσεις τὸ τοῦ ἀέρος πνεῦμα καὶ ὅσον εἰσοικίσεις ἐν τῇ καρδίᾳ σου τὰ γήϊνα, ἀποικίσεις τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον.

Πόθεν πορνεῖαι; πόθεν μοιχεῖαι; πόθεν ἔριδες, φιλονεικίαι, φθόνοι, φόνοι, καὶ πᾶς ὁ τῶν κακῶν ἐσμός; οὐκ ἐκ τῆς ἐπιθυμίας τῶν γηΐνων; Ἀπέλασον πᾶσαν κενοδοξίαν, τὴν τῆς ἀπιστίας μητέρα. Οὐ γὰρ δύνασθε. φησὶν ὁ Χριστὸς, πιστεύειν εἰς ἐμὲ, δόξαν παρὰ ἀνθρώπων λαμβάνοντες. Ἐξόρισον ἐκ τῆς σῆς καρδίας πᾶσαν οἴησιν, ὑπερηφανίαν, ἔπαρσιν. Ἀκάθαρτος γὰρ παρὰ Κυρίῳ πᾶς ὑψηλοκάρδιος. Ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται Κύριος, ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν. Ἀπάρνησαι πᾶσαν αὐθάδειαν, αὐταρέσκειαν, ἵνα μόνῳ ὑποτάσσῃ τῷ νόμῳ τοῦ Θεοῦ. Καὶ αὐτὸς ὁδηγήσει σε ἐπὶ λιμένα θελήματος αὐτοῦ.

Μὴ εἰσαγάγῃς ἄλλον νυμφίον ἐν τῇ παστάδι τῆς καρδίας σου. Ζηλωτὴς γάρ ἐστιν ὁ σὸς νυμφίος Χριστός· ὁ γλυκύτατος, ὁ μόνος ποθητός, ὅλος γλυκασμός, ὅλος ἐπιθυμία. Αὐτῷ μόνῳ τὴν σὴν ἀναπέτασον καρδίαν, καὶ βόησον αὐτῷ.

Τετρωμένης καρδίας εἰμὶ ἐγώ· ἐξέστησέ με ὁ πόθος σου· ἠλλοίωσέ με ἡ ἀγάπη σου, Δέσποτα. Δεσμία εἰμὶ τῷ σῷ ἔρωτι. Εἴσελθε εἰς τὸ ταμιεῖόν σου· φιλήσω σου τὰ ἴχνη. Οὐκ εἰμὶ γὰρ ἀξία εἰπεῖν, Φίλησόν με ἀπὸ φιλημάτων στόματός σου; Ἐνοίκησον ἐν ἐμοὶ, καὶ ἐμπεριπάτησον, κατὰ τὴν ἀψευδῆ σου ἐπαγγελίαν, καὶ ποίησόν με ναὸν τοῦ παναγίου Πνεύματος. Κατακυρίευσον τῆς καρδίας μου, Δέσποτα, καὶ κατακληρονόμησον αὐτὴν, καὶ μονὴν παρ' ἐμοὶ ποίησαι, ἅμα ὑπὸ τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Πνεύματι. Πλάτυνόν σου ἐν ἐμοὶ τὰ σχοινίσματα, τὰς ἐνεργείας τοῦ παναγίου Πνεύματος. Σὺ γὰρ Θεός μου, καὶ δοξάσω σε, σὺν τῷ ἀνάρχῳ σου Πατρὶ, ἅμα τῷ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ σου Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν».

(Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ, Λόγος εἰς τὴν ξηρανθεῖσαν συκῆν καὶ εἰς τὴν παραβολὴν τοῦ ἀμπελῶνος Thesaurus Linguae Graecae, V. 96, p. 588, l. 46)