Όταν οι μάγοι έφθασαν στα Ιεροσόλυμα

   Κανείς νά μήν προσπαθήσει νά φθάσει τόν ἀκατάληπτο μέ ἀνθρώπινες σκέψεις· διότι ἐδῶ δέν χρειάζονται ἀναλογίες, ἀλλά μόνο πίστη.

   Ὅταν ὁ ὁδοιπόρος βρεῖ κάποιον ἄλλο, καλό συνοδοιπόρο, χαίρεται τόν κόπο τῆς μακρινῆς ὁδοιπορίας, ἐπειδή ξεγελιέται ἀπό τή συντροφιά· καθώς στηρίζεται δηλαδή, σάν σέ ραβδί, στήν εὐχάριστη συζήτηση, ἔχει τήν αἴσθηση ὅτι συνοδοιπορεῖ μέ σκονισμένα τά πόδια, ἀλλά μέ ἀκούραστο τό στόμα. Μοιράζει ἔτσι τόν κόπο τῶν ποδιῶν καί ἐλαφρύνει μέ τή συνομιλία τήν κούραση τῆς μεγάλης πορείας.

   Ἔτσι λοιπόν καί οἱ μάγοι, ὅταν γεννήθηκε ὁ Χριστός, καθώς εἶδαν τό ἄστρο, καί τό ἔλαβαν αὐτό συνοδοιπόρο, ξεγελοῦσαν −ὅταν κουράζονταν− μέ τήν ἐρώτηση, «ποῦ εἶναι ὁ νεογέννητος Βασιλιάς», τήν ταλαιπωρία τῆς ὁδοιπορίας· ἀνέκριναν δηλαδή μέ τόν λόγο τούς Ἑβραίους σάν κλέφτες Ἐκείνου πού γεννήθηκε.

Κυριακὴ μετὰ Χρ. Γέννησιν (Ματθ. 2,13-23)

ΟΙ ΜΑΓΟΙ ΦΩΝΑΖΟΥΝ…

«Ἀναχωρησάντων τῶν μάγων…» (Ματθ. 2,13)

Toῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης  π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

 

ΕΟΡΤΕΣ ἔχουμε, ἀγαπητοί μου, ἑορτὲς ποὺ  διαρκοῦν ὄχι μία καὶ δύο, ἀλλὰ δώδεκα  ἡμέρες, μέχρι τὰ Φῶτα.

Πρώτη ἡ ἡμέρα τῶν Χριστουγέννων, ἡ  ἀρχὴ καὶ ἡ ῥίζα ὅλων τῶν χριστιανικῶν  ἑορτῶν. Ἤρθαμε στοὺς ναοὺς καὶ  προσκυνήσαμε τὸ Χριστὸ ὡς Θεῖο βρέφος,  ποὺ ἡ φτωχὴ μητέρα του δὲν εἶχε ποῦ νὰ τὸ  βάλῃ καὶ τὸ ἀκούμπησε στὴ φάτνη ὅπου οἱ  βοσκοὶ βάζουν τὸ χορτάρι γιὰ τὰ ζῷα.  Ποιός θὰ τὸ φανταζόταν, ὅτι τὸ παιδὶ  αὐτό, ποὺ δὲν εἶχε ποῦ νὰ σταθῇ καὶ τὸ  καταδίωκαν νὰ τὸ θανατώσουν, εἶνε ὁ  βασιλιᾶς τοῦ κόσμου;

   Προσκυνοῦμε τὸ Θεῖο βρέφος. Ἑκατομμύρια τῶν ἑκατομμυρίων  ἄνθρωποι τὸ προσκυνοῦν, καὶ θὰ  ἐξακολουθοῦν νὰ τὸ προσκυνοῦν, εἰς  πεῖσμα τῶν δαιμόνων καὶ τῶν ἀθέων.  Καμμία δύναμι δὲ θὰ μπορέσῃ ποτὲ νὰ  σβήσῃ τὴ μεγάλη αὐτὴ ἑορτή. Ἐφ᾿ ὅσον  ἀνατέλλει ὁ ἥλιος καὶ λάμπουν τὰ ἄστρα  καὶ τρέχουν οἱ ποταμοὶ καὶ ὑπάρχουν  καρδιὲς ποὺ πιστεύουν, δὲ᾿ θὰ παύσῃ ὁ  Χριστὸς νὰ ὑμνῆται καὶ νὰ δοξάζεται· ἀπ᾿  τὸ βορρᾶ μέχρι τὸ νότο καὶ ἀπ᾿ τὴν  ἀνατολὴ μέχρι τὴ δύσι, «πᾶσα γλῶσσα θὰ  ἐξομολογῆται ὅτι εἷς ἅγιος, εἷς Κύριος,  Ἰησοῦς Χριστός, εἰς δόξαν Θεοῦ πατρός.  Ἀμήν» (Φιλ. 2,11 καὶ θ. Λειτ.).

Προσκυνοῦμε καὶ σήμερα τὸ Θεῖο βρέφος.  Ποιοί τὸ προσκύνησαν πρῶτοι; Πλούσιοι,  μεγιστᾶνες, στρατηγοί, βασιλεῖς, σοφοὶ  καὶ ἐπιστήμονες; Ὄχι. Βοσκοὶ ἦταν οἱ  πρῶτοι προσκυνηταί του. Αὐτοὶ πού,  ἐνῷ εὐεργετοῦν τὸν κόσμο,  περιφρονοῦνται ἀπὸ τὸν κόσμο. Ὤ  μεγαλεῖο τῆς θρησκείας μας, ποὺ ἄρχισε  ἀπὸ βοσκούς, ἀπὸ ψαρᾶδες, ἀπὸ μικρὰ  παιδιά, ἀπὸ ταπεινοὺς τῆς γῆς! Ἔχει  μεγάλη σημασία αὐτό. Δείχνει, ὅτι ὁ  Χριστὸς