Ανάπαυση μέσα στο
μόχθο…!
Του
αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη
Καθηγητού
Παν. Αθηνών
«Λόγισαι την αργίαν, αρχήν της σκοτώσεως της ψυχής».
Η
βασική επιδίωξη των τεχνολογικών κατακτήσεων εντοπίζεται εύστοχα στην
εξασφάλιση κάθε φορά και τελειότερων ανέσεων μέσα στην περιοχή του ανθρωπίνου
βίου. Η τεχνολογική πρόοδος δηλαδή υπηρετεί δουλικά και ασταμάτητα μια βασική
αδυναμία της ανθρωπίνης προσωπικότητος, την ακατάσχετη τάση για άνεση, για
ανάπαυση!
Φαίνεται
ότι η νοσταλγία του Παραδείσου, την οποία και ο Μπερδιάγιεφ υπογραμμίζει,
συμπυκνώνεται σήμερα (στην κοσμική της διαστροφή) σε μια ψυχική ροπή προς την
αμεριμνησία, τη νωχέλεια, την ανάπαυση του σώματος και του νου. Ο τεχνολογικός
αιώνας μας, όπως διαμορφώνει τη ζωή μας, εντείνει συνεχώς την ψυχική δίψα για
άνεση, για ανάπαυση. Ήδη ο αιώνας αυτός κατόρθωσε να περιορίσει πολλές
αναγκαίες εργασίες του ανθρώπου στην απλή πίεση ενός διακόπτη ή ενός ηλεκτρικού
πλήκτρου.
Έτσι ο σύγχρονος τεχνολογικός άνθρωπος εμπιστεύεται τις προσδοκίες
και τις κρυφές αγωνίες του, για ανάπαυση και άνεση, σε μερικά θαυματουργικά
κουμπιά. Θέλει να κινεί μόνο το δακτυλάκι του σε κάθε βασικό ή δευτερεύον έργο
της ζωής και … τίποτε περισσότερο!! Ο σωματικός κόπος και μόχθος του φαίνεται
σαν μια αδικαιολόγητη αδικία της φύσεως, σαν μια προσβολή της