ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΤΑΔΙΩΓΜΕΝΟΣ;

    Θα με ρωτήσετε: Είναι εύκολο να είσαι καταδιωγμένος; Είναι εύκολο να περνάς από τη στενή πύλη και από το δρόμο με τα αγκάθια; Θα με ρωτήσετε με απορία. Στη καρδιά σας ίσως φωλιάσει η αμφιβολία αν είναι ελαφρύς ο σταυρός του Χριστού. Εγώ όμως θα σας πω: Ναι, ναι!  Είναι ελαφρύς. Εξαιρετικά ελαφρύς.

Άγιος Λουκάς Κριμαίας

Πηγή 

Η απλή συναναστροφή με αιρετικούς Οικουμενιστές δεν επιτρέπεται. Ασφαλώς! --Η κοινωνία, όμως, από τα χέρια αυτών που τους μνημονεύουν, έχει μικρότερη ή μεγαλύτερη βαρύτητα;

Ἀπὸ katanixis

Άγιος Λουκάς ο Ιατρός: Να μην συναναστρέφεστε με αιρετικούς!

Την πρώτη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής η Αγία μας Εκκλησία πανηγυρίζει το θρίαμβο της Ορθοδοξίας, της ορθής πίστεως, η οποία καταπάτησε όλες της αιρέσεις και στερεώθηκε για πάντα. Γι' αυτό η Κυριακή αυτή καλείται Κυριακή της Ορθοδοξίας. Οι αιρέσεις φάνηκαν ήδη απαρχής του χριστιανισμού. Οι ίδιοι οι  Απόστολοι του Χριστού προειδοποιούσαν τους συγχρόνους τους, και μαζί τους και εμάς, για τον κίνδυνο από τους ψευδοδιδασκάλους.

Ο  Άγιος Απόστολος Πέτρος στη Β' Καθολική επιστολή γράφει το εξής: «Εγένοντο δε και ψευδοπροφήται εν τω λαώ, ως και εν υμίν έσονται ψευδοδιδάσκαλοι, οίτινες παρεισάξουσιν αιρέσεις απωλείας, και τον αγοράσαντα αυτούς δεσπότην αρνούμενοι, επάγοντες εαυτοίς ταχινήν απώλειαν, και πολλοί εξακολουθήσουσιν αυτών ταις ασελγείαις, δι' ους η οδός της αληθείας βλασφημηθήσεται» (Β' Πετ. 2, 1-2).

"Οταν γογγύζουμε κατα του Θεού, αυτό σημαίνει ότι Τον θεωρούμε άδικο"

 Ἁγίου Λουκᾶ Ἀρχιεπισκόπου Κριμαίας

   Τὴν προηγούμενη Κυριακὴ προσπάθησα νὰ ἀποκαλύψω τὸ μεγαλεῖο καὶ τὸ βάθος τοῦ λόγου τοῦ ἀποστόλου Παύλου ποὺ τὸν ἑαυτὸ του ὀνομάζει σπονδὴ στὴ Θυσία. Σᾶς ἔλεγα γιὰ τὶς ἀμέτρητες συμφορὲς καὶ τὰ βάσανα ποὺ ὑπόφερε σ' ὅλη τὴ ζωή του γιὰ τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, ὁ ὁποῖος προσφέρθηκε Θυσία γιὰ τὶς ἁμαρτίες ὅλου τοῦ κόσμου. Συμπληρώνοντας αὐτὰ ποὺ σᾶς ἔλεγα τότε, γιὰ τὰ παθήματα τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἀποστόλου, θὰ σᾶς πῶ τώρα καὶ τί ὑπέφερε σὲ μία πόλη τῆς Μακεδονίας, στοὺς Φιλίππους, γιὰ τὸ κήρυγμά του.

     Μὲ τὴν καταγγελία κάποιων, ποὺ δὲν τοὺς ἄρεσε τὸ κήρυγμά του, οἱ ἄρχοντες τῆς πόλης ἔδωσαν διαταγὴ νὰ τὸν ραβδίσουν καὶ μετὰ τὸν ἔριξαν στὴ φυλακὴ καὶ ἔσφιξαν τὰ πόδια του στὸ τιμωρητικὸ ξύλο. Ἔχασε τότε τὸ θάρρος του ὁ ἀπόστολος; Ἄρχισε νὰ κλαίει; Ἀσφαλῶς ὄχι.

Ο ΧΡΥΣΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ

Ο ΧΡΥΣΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΛΟΥΚΑ ΤΟΝ ΙΑΤΡΟ

  «Και καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, και υμείς ποιείτε αυτοίς ομοίως, και ει αγαπάτε τους αγαπώντας υμάς, ποία υμίν χάρις εστί; και γαρ οι αμαρτωλοί τους αγαπώντας αυτούς αγαπώσι. και εάν αγαθοποιήτε τους αγαθοποιούντας υμάς, ποία υμίν χάρις εστί; και γαρ οι αμαρτωλοί το αυτό ποιούσι. Και εάν δανείζητε παρ’ ων ελπίζετε απολαβείν, ποία υμίν χάρις εστί; και γαρ αμαρτωλοί αμαρτωλοίς δανείζουσιν ίνα απολάβωσι τα ίσα. πλην αγαπάτε τους εχθρούς υμών και αγαθοποιείτε και δανείζετε μηδέν απελπίζοντες, και έσται ο μισθός υμών πολύς, και έσεσθε υιοί υψίστου, ότι αυτός χρηστός εστίν επί τους αχάριστους και πονηρούς, γίνεσθε ουν οικτίρμονες, καθώς και ο πατήρ υμών οικτίρμων εστί» (Λκ. 6, 31, 36).

   Τόσο απλά λόγια! Είναι τόσο απλά και τόσο φυσικά ώστε ο άνθρωπος, όταν πρώτη φορά ακούει ότι πρέπει να φέρεται στους άλλους έτσι όπως ήθελε οι άλλοι να φέρονται σ’ αυτόν, αισθάνεται αμηχανία. Κύριε! Πώς μόνος μου δεν το σκέφτηκα! Όλα τα

Σήμερα ενθυμούμαστε το φοβερό λόγο «Πλην ο Υιός του ανθρώπου ελθών άρα ευρήσει την πίστιν επί της γης;»

Ἡ μεγάλη γιορτὴ τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου μᾶς δίνει τὴν ἀφορμὴ νὰ θυμηθοῦμε τὰ λόγια του Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ: «Οὐ πιστεύεις ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ πατρὶ καὶ ὁ πατὴρ ἐν ἐμοί ἐστι; Τὰ ρήματα ἃ ἐγὼ λαλῶ ὑμῖν, ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐ λαλῶ, ὁ δὲ πατὴρ ὁ ἐν ἐμοὶ μένων αὐτὸς ποιεῖ τὰ ἔργα. Πιστεύετέ μοι ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ πατρὶ καὶ ὁ πατὴρ ἐν ἐμοί. εἰ δὲ μή, διὰ τὰ ἔργα αὐτὰ πιστεύετέ μοι» (Ἰωάν. 14, 10-11).

Μεγάλα καὶ ἀμέτρητα ἦταν τὰ θαύματα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ: μὲ ἕνα μόνο λόγο του ἀνέστησε τὴν κόρη τοῦ Ἰαείρου, τοῦ ἀρχισυναγώγου, τὸν γιὸ τῆς χήρας τῆς Ναΐν, ἀκόμα καὶ τὸν Λάζαρο, ὁ ὁποῖος ἦταν στὸν τάφο τέσσερεις ὁλόκληρες ἡμέρες. Μὲ ἕνα λόγο του μόνο ἐπιτίμησε τοὺς ἀνέμους καὶ τὰ κύματα τῆς λίμνης Γεννησαρὲτ καὶ ἔγινε ἀπόλυτη γαλήνη. Μὲ πέντε ψωμιὰ καὶ δύο ψάρια χόρτασε πέντε χιλιάδες ἀνθρώπους, χωρὶς γυναῖκες καὶ παιδιά, καὶ μὲ τέσσερα ψωμιὰ τέσσερεις χιλιάδες.

Ἂς θυμηθοῦμε πὼς κάθε μέρα θεράπευε τοὺς ἀσθενεῖς, γιατρεύοντας κάθε εἴδους ἀσθένεια, ἔδιωχνε τὰ πονηρὰ πνεύματα ἀπὸ τοὺς δαιμονιζομένους. Πώς ξαναέδινε τὴν ὅραση στοὺς τυφλοὺς καὶ τὴν ἀκοὴ στοὺς κουφοὺς μὲ ἕνα μόνο ἄγγιγμά του. Δὲν φτάνουν αὐτά;

Ὅλα αὐτὰ ὅμως δὲν ἦταν ἀρκετὰ γιὰ τοὺς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι τὸν ζήλευαν, γιὰ τοὺς ἀνθρώπους γιὰ τοὺς ὁποίους ὁ μέγας προφήτης Ἠσαΐας εἶπε: «Ἀκοὴ ἀκούσετε καὶ οὐ συνῆτε, καὶ βλέποντες βλέψετε καὶ οὐ μὴ ἴδητε. ἐπαχύνθη γὰρ ἡ καρδία τοῦ λαοῦ τούτου, καὶ τοῖς ὠσὶ βαρέως ἤκουσαν, καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν ἐκάμμυσαν, μήποτε ἴδωσι τοῖς ὀφθαλμοῖς καὶ τοῖς ὠσὶν ἀκούσωσι καὶ τὴ καρδία συνῶσι καὶ ἐπιστρέψωσι, καὶ ἰάσομαι αὐτοὺς» (Ματθ. 13, 14-15).

Σὲ ὅλα αὐτά, τὰ ὁποία ὅμως δὲν ἦταν ἀρκετὰ γιὰ τοὺς βαρήκοους ἀνθρώπους καὶ μὲ τὰ συσκοτισμένα μάτια, πρόσθεσε ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς τὸ μέγα θαῦμα τῆς Μεταμορφώσεώς Του στὸ ὅρος Θαβώρ. Σ’ αὐτόν, ποὺ ἔλαμψε μὲ ἕνα ἐκθαμβωτικὸ θεῖο φῶς, ἐμφανίστηκαν οἱ προφῆτες τῆς Π. Διαθήκης, ὁ Μωυσῆς καὶ ὁ Ἠλίας καὶ προσκύνησαν τὸν δημιουργό τοῦ νόμου. Μὲ φόβο καὶ τρόμο ἔβλεπαν τὸ θαυμαστὸ αὐτὸ θέαμα οἱ ἐκλεκτοὶ ἀπόστολοι Πέτρος, Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης. Καὶ μετὰ ἀπὸ τὴ νεφέλη, ποὺ τοὺς σκέπασε, ἀκούστηκε ἡ φωνὴ τοῦ Θεοῦ: «Οὗτος ἐστιν ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα. αὐτοῦ ἀκούετε» (Ματθ. 17, 5).

Οἱ ἅγιοι ἀπόστολοι κήρυξαν σ’ ὅλο τὸν κόσμο, ὅτι ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι «ἀληθῶς, τοῦ Πατρὸς τὸ ἀπαύγασμα».

Ὁ κόσμος ὁλόκληρος, ὅταν τὸ ἄκουσε, θὰ ἔπρεπε νὰ γονατίσει μπροστὰ στὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ νὰ προσκυνήσει τὸν Ἀληθινὸ Υἱὸ τοῦ Θεοῦ.

Θὰ ἔπρεπε ἡ ἐμφάνιση στὸ Θαβὼρ τῶν δύο πιὸ μεγάλων προφητῶν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης καὶ ἡ προσκύνηση τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ κατὰ τὴν μεταμόρφωσή του, νὰ κλείσει γιὰ πάντα τὰ βδελυρὰ χείλη τῶν Γραμματέων καὶ τῶν Φαρισαίων, οἱ ὁποῖοι μισοῦσαν τὸν Κύριο Ἰησοῦ καὶ τὸν θεωροῦσαν παραβάτη τοῦ νόμου τοῦ Μωυσῆ. Ἀλλὰ καὶ μέχρι σήμερα δὲν πιστεύουν οἱ Ἑβραῖοι ὅτι Αὐτὸς εἶναι ὁ Μεσσίας.

Ὄχι μόνο οἱ Ἑβραῖοι δὲν τὸν πιστεύουν, ἀλλὰ καὶ γιὰ πολλοὺς χριστιανοὺς ὅλο καὶ περισσότερο θαμπώνει τὸ θεῖο φῶς τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἀκόμα μικρότερο γίνεται τὸ μικρὸ ποίμνιο τοῦ Χριστοῦ γιὰ τὸ ὁποῖο τὸ θεῖο φῶς τοῦ Χριστοῦ λάμπει μὲ τὴν ἴδια δύναμη μὲ τὴν ὁποίαν ἔλαμψε στοὺς ἀποστόλους Πέτρο, Ἰάκωβο καὶ Ἰωάννη τότε στὸ ὄρος Θαβώρ.

Ὅμως νὰ μὴν ἀπελπιζόμαστε, ἐπειδὴ ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς εἶπε: «Μὴ φοβοῦ τὸ μικρὸν ποίμνιον. ὅτι εὐδόκησεν ὁ πατὴρ ὑμῶν δοῦναι ὑμῖν τὴν βασιλείαν» (Λουκ. 12, 32).

Ἡ ἀπιστία μεταξὺ τῶν λαῶν ἔλαβε ἀνησυχητικὲς διαστάσεις καὶ τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ ἐπισκιάστηκε ἀπὸ τὸ σκοτεινὸ νέφος τῆς ἀθεΐας. Σήμερα πιὸ συχνὰ ἀπὸ ποτὲ ἐνθυμούμαστε τὸ φοβερὸ λόγο τοῦ Χριστοῦ: «Πλὴν ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐλθών ἄρα εὑρήσει τὴν πίστιν ἐπὶ τῆς γῆς;» (Λουκ. 18, 8).

Νὰ μὴν ἀπελπιζόμαστε ὅμως, ἐπειδὴ Ἐκεῖνος, λέγοντας γιὰ τὰ σημεῖα τῆς Δευτέρας Παρουσίας του, εἶπε: «Ἀρχομένων δὲ τούτων γίνεσθαι ἀνακύψατε καὶ ἐπάρατε τὰς κεφάλας ὑμῶν, διότι ἐγγίζει ἡ ἀπολύτρωσις ὑμῶν» (Λουκ. 21, 28).

Νὰ εἶναι, λοιπόν, ἡ ζωὴ σας τέτοια ὥστε τὴν φοβερὴ ἡμέρα τῆς Κρίσεως νὰ μπορέσουμε νὰ σηκώσουμε τὸ κεφάλι μας καὶ ὄχι νὰ τὸ σκύψουμε βαθειὰ ἀπελπισμένοι. Ἀμήν.

(«Λόγοι καὶ ὁμιλίες», τ. Α΄, ἔκδ. «Ὀρθόδοξος Κυψέλη»)

«Νυν χαίρω εν τοις παθήμασί μου» (Απόστολος Παύλος)

Περί του γογγυσμού κατά του Θεού

Πηγή: kantonopou

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΓΟΓΓΥΣΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Την προηγούμενη Κυριακή προσπάθησα να αποκαλύψω το μεγαλείο και το βάθος του λόγου του αποστόλου Παύλου που τον εαυτό του ονομάζει σπονδή στη Θυσία. Σας έλεγα για τις αμέτρητες συμφορές και τα βάσανα που υπόφερε σ΄ όλη τη ζωή του για τον Κύριο Ιησού Χριστό, ο οποίος προσφέρθηκε Θυσία για τις αμαρτίες όλου του κόσμου. Συμπληρώνοντας αυτά που σας έλεγα τότε, για τα παθήματα του μεγάλου αυτού αποστόλου, θα

Περὶ σκληροκαρδίας, Αγ. Λουκά του ιατρού

Κυριακὴ ΙΑ´ Ματθαίου (Ματθ. ιη´ 23-35)

 
 Περὶ σκληροκαρδίας

Ἁγ. Λουκᾶ τοῦ ἰατροῦ, Ἀρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως Κριμαίας

Ἀπὸ τὸ βιβλίο «Ἁγ. Λουκᾶ ἐπισκόπου Κριμαίας Λόγοι καὶ ὁμιλίες»-Τόμος Γ´, ἐκδ. «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», Θεσσαλονίκη

      Ποιός ἄνθρωπος δὲν θὰ θυμώσει καὶ δὲν θὰ διαμαρτυρηθεῖ ἀκούγοντας τὴν παραβολὴ τοῦ κάκου δούλου, στὸν ὁποῖο ὁ κύριος τοῦ συγχώρεσε ἕνα μεγάλο χρέος, ἐνῶ αὐτὸς δὲν ἤθελε νὰ συγχωρέσει στὸν πλησίον του ἕνα μικρό;
    Ταράζεται ἡ καρδιά μας, ὅταν βλέπουμε τὶς χειρότερες ἐκδηλώσεις τῶν παθῶν καὶ τῆς ἁμαρτωλότητας τῶν ἀνθρώπων. Σωστὰ εἶπε ὁ προφήτης Δαβὶδ «Καὶ ἐρρύσατο τὴν ψυχήν μου ἐκ μέσον σκύμνων, ἐκοιμήθην τεταραγμένος υἱοὶ ἀνθρώπων, οἱ ὀδόντες αὐτῶν ὅπλα καὶ βέλη, καὶ ἡ γλῶσσα αὐτῶν μάχαιρα ὀξεία» (Ψαλ. Νϛ´, 5). Καὶ δὲν τὸ λέει γιὰ τοὺς φονιάδες καὶ τοὺς κακούργους ἀλλὰ γιὰ μᾶς τοὺς ἁπλοὺς ἀνθρώπους. Ἐμᾶς μᾶς ἀποκαλεῖ λιοντάρια καὶ λέει ὅτι τὰ δόντια μας εἶναι ὄπλα καὶ βέλη καὶ ἡ γλῶσσα ἀκονισμένο σπαθί. Καὶ τὸ σπαθὶ εἶναι ὄργανο τοῦ φόνου.
    Ἂν ἡ γλῶσσα μας εἶναι σὰν τὸ αἰχμηρὸ σπαθί, τότε μποροῦμε νὰ τὴν χρησιμοποιήσουμε γιὰ νὰ φονεύουμε τοὺς ἀνθρώπους. Καὶ ὄντως πολλὲς φορὲς τὸ κάνουμε

Λόγος στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος

  (Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας)

Πηγή: "Ακτινες"

Η μεγάλη γιορτή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου μας δίνει την αφορμή να θυμηθούμε τα λόγια του Κυ­ρίου μας Ιησού Χριστού: «Ου πιστεύεις ότι εγώ εν τω πατρί και ο πατήρ εν εμοί εστι; τα ρήματα α εγώ λαλώ υμίν, απ' εμαυτού ου λα­λώ. ο δε πατήρ ο εν εμοί μένων αυτός ποιεί τα έργα. Πι­στεύετέ μοι ότι εγώ εν τω πατρί και ο πατήρ εν εμοί. ει δε μη, διά τα έργα αυτά πιστεύετέ μοι» (Ιωάν. 14, 10-11).

Μεγάλα και αμέτρητα ήταν τα θαύματα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού: με ένα μόνο λόγο του

ΠΟΙΑ ΑΓΑΠΗ ΣΩΖΕΙ;

ΔΕΝ ΑΡΚΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΑ ΚΑΛΑ ΕΡΓΑ

Ἁγίου Λουκᾶ - Ἀρχιεπισκόπου Κριμαίας

Μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων ποὺ ζοῦν γύρω μας ὑπάρχουν καὶ αὐτοὶ ποὺ δὲν πιστεύουν στὸν Θεὸ καὶ ὅμως κάνουν πολλὰ καλὰ ἔργα. Συχνὰ ἀκούω τὴν ἑξῆς ἐρώτηση: «Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀρκετό, δὲν θὰ σωθοῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι μὲ τὰ καλά τους ἔργα»;

Πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ δώσω τὴν ἀπάντηση. Ὄχι, δὲν θὰ σωθοῦν μόνο μὲ τὰ καλὰ ἔργα. Γιατί δὲν θὰ σωθοῦν; Γιατί ἔτσι εἶπε ὁ Κύριος καὶ Θεός μας Ἰησοῦς Χριστός, ὅταν «ἐπηρώτησε... νομικός, πειράζων αὐτὸν καὶ λέγων· διδάσκαλε, ποία ἐντολὴ μεγάλη ἐν τῷ νόμῳ; ὁ δὲ Ἰησοῦς ἔφη αὐτῷ· Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου...· αὕτη ἐστὶ πρώτη καὶ μεγάλη ἐντολή. δευτέρα δὲ ὁμοία αὐτῇ· ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν» (Μτ. 22, 35-39).

Ἂν ἡ πίστη στὸν Θεὸ καὶ ἡ ἀγάπη πρὸς Αὐτὸν εἶναι ἡ πρώτη καὶ ἡ σπουδαιότερη ἐντολὴ τοῦ νόμου· ἂν ἡ δεύτερη ἐντολὴ γιὰ τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν πλησίον πηγάζει ἀπ' αὐτὴ τὴν πρώτη, καὶ ἂν ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν πλησίον παίρνει τὴν δύναμή της ἀπὸ τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν Θεό, τότε αὐτὸ σημαίνει, ὅτι γιὰ νὰ σωθεῖ κανεὶς πρέπει μὲ ὅλη τὴν καρδιά του νὰ ἀγαπήσει τὸν Θεό, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη καὶ ἡ σπουδαιότερη ἐντολὴ τοῦ νόμου.

Τί σημαίνει σωτηρία; Τὸ νὰ σωθεῖ κανεὶς σημαίνει νὰ κληρονομήσει τὴν αἰώνια ζωή, νὰ μπεῖ στὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ γίνει κοινωνὸς αὐτῆς τῆς Βασιλείας! τί εἶναι ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ καὶ τί εἶναι ἡ αἰώνια ζωή;

Ὁ Κύριος καὶ Θεός μας Ἰησοῦς Χριστὸς εἶπε στοὺς Ἑβραίους ἕναν πολὺ θαυμαστὸ λόγο, ὅτι ὅλοι πρέπει νὰ τρῶνε τὸν Ἐπουράνιο Ἄρτο καὶ ὅτι ὁ Ἐπουράνιος αὐτὸς Ἄρτος εἶναι ἡ Σάρκα του, τὴν ὁποία Αὐτὸς δίνει γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ κόσμου καὶ γιὰ νὰ ζεῖ ὁ κόσμος.

«Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἐαυτοῖς» (Ἰω. 6, 53). Ποιά ζωή; Τὴν ζωὴ τὴν αἰώνια· Δὲν θὰ ἔχετε τὴν αἰώνια ζωή, δὲν θὰ γίνετε κοινωνοὶ τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ καὶ δὲν θὰ σωθεῖ ἡ ψυχή σας. Μπορεῖ νὰ ὑπάρχει κάτι πιὸ ξεκάθαρο ἀπ' αὐτὸ τὸν λόγο; Ἂν δὲν πιστεύουμε μὲ ὅλη τὴν καρδιά μας στὸν Θεό, ἂν δὲν βαφτιζόμαστε, ἂν δὲν κοινωνοῦμε τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ, τότε ἡ σωτηρία γιὰ μᾶς δὲν ὑπάρχει.

Βλέπετε, μόνο τὰ καλὰ ἔργα δὲν ἀρκοῦν γιὰ νὰ σωθοῦμε!

Ξέρουμε ὅτι καὶ οἱ ἄπιστοι κάνουν καλὰ καὶ δίκαια ἔργα. Καὶ τότε δημιουργεῖται ἡ ἐρώτηση: πῶς νὰ κρίνουμε τὰ καλὰ ἔργα ποὺ κάνουν οἱ ἄπιστοι, ποιά εἶναι ἡ ἀξία τους; Βέβαια, ὅλα τὰ καλὰ ἔργα ποὺ κάνουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἔχουν τὴν ἀξία τους, ἡ ὁποία εἶναι μεγάλη. Τὸ δεχόμαστε ἀλλὰ πρέπει νὰ ξέρουμε ὅτι ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ τῶν καλῶν ἔργων ποὺ κάνουν οἱ ἄπιστοι καὶ αὐτῶν ποὺ κάνουν οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι μὲ ὅλη τὴν καρδιὰ τοὺς πιστεύουν στὸν Θεό.

Ποιά εἶναι ἡ διαφορά; ἡ διαφορὰ εἶναι ἡ ἑξῆς: ὑπάρχει πλῆθος ἀνθρώπων, πολὺ δυνατῶν ἀνθρώπων, ποὺ θυσίασαν ὅλα, ἀκόμα καὶ τὴν ἴδια τὴ ζωή τους, γιὰ χάρη τοῦ λαοῦ τους. Ὑπῆρχαν πολλοὶ τέτοιοι ἄνθρωποι ἀκόμα καὶ στὴ δική μας ἐποχή. Ὑπῆρχαν λοιπὸν πολλοὶ ἄνθρωποι ποὺ ἔδωσαν τὴ ζωή τους γιὰ τὸ καλό του λαοῦ τους καὶ τοῦ δικοῦ τους ἔθνους.

Ὑπάρχουν ἐπίσης ἄνθρωποι ποὺ θυσιάζουν τὴ ζωή τους γιὰ χάρη τῆς δικῆς τους τάξης.

Ποιὸ εἶναι τὸ κοινὸ χαρακτηριστικὸ ὅλων αὐτῶν τῶν καλῶν ἔργων;

Αὐτὴ ἡ ἀγάπη τους πρὸς τὸ λαό τους ὅσο καλὴ καὶ νὰ εἶναι, εἶναι ἡ ἀγάπη μόνο πρὸς τὸ δικό τους λαό. Καὶ ταυτόχρονα μ' αὐτὴ ὑπάρχει καὶ μῖσος πρὸς τοὺς ἀνθρώπους ἄλλων φυλῶν καὶ τάξεων. Ἡ ἀληθινὴ ὅμως καὶ γνήσια ἀγάπη, ἡ εὐάρεστη στὸν Θεὸ δὲν μπορεῖ νὰ ἔχει μῖσος, αὐτὴ ἀγκαλιάζει τὰ πάντα, εἶναι καθολική.

Χρειάζεται ἄσκηση, χρειάζεται κόπος, χρειάζεται νὰ ἀναγκάζουμε τὸν ἑαυτό μας νὰ κάνουμε τὸ καλό. Πρέπει νὰ ἀποστραφοῦμε τὸ κακό, τὴν ὁποιαδήποτε ἀδικία καὶ νὰ στραφοῦμε στὴν ἀλήθεια.

Χρειάζεται ἀγῶνας γιὰ νὰ κάνουμε καλὰ ἔργα. Μόνο τότε, ὅταν, μὲ μεγάλες καὶ ἐπίμονες προσπάθειες, καθαρίζουμε τὴν καρδιά μας καὶ ἔτσι προσελκύουμε τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ, τότε, ὅταν αὐτὴ ἡ χάρη ἀνάβει στὴν καρδιά μας τὴν θεία ἀγάπη, τὴν ἀγάπη πρὸς ὅλους τους ἀνθρώπους, ἡ ὁποία δὲν μισεῖ κανέναν, μόνο τότε αὐτὴ ἡ ἀγάπη, μαζὶ μὲ τὴν πίστη, μᾶς ἀνοίγει δρόμο πρὸς τὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

Λοιπόν, δὲν εἶναι ἀρκετὰ μόνο τὰ καλὰ ἔργα καὶ δὲν ἀρκεῖ μόνο ἡ ἠθική, χρειάζεται καὶ ἡ πίστη.

Διότι μόνο ἡ Θρησκεία, μόνο ἡ Πίστη στὸν Θεὸ καὶ ἡ κοινωνία μαζί Του μᾶς δίνει τὴ δύναμη νὰ κάνουμε γνήσια καλὰ καὶ εὐάρεστα στὸν Θεὸ ἔργα.

Αὐτὴ τὴν δύναμη δὲν τὴν δίνει ἡ ἠθικὴ καὶ μεγάλο λάθος κάνουν αὐτοὶ ποὺ νομίζουν ὅτι μποροῦμε νὰ ἀντικαταστήσουμε τὴν θρησκεία μὲ κάποια ἠθικὴ διδασκαλία.

Πρέπει ἡ θεία χάρη νὰ κατοικήσει στὴν καρδιά μας γιὰ νὰ γίνει αὐτὴ ναὸς τοῦ Παναγίου Πνεύματος. Ἀμήν.

Πηγή: pigizois.net