Ὁ κ. Παναγιώτης Ἀνδριόπουλος παρουσιάζει τὸ νέο
βιβλίο, ποιοῦ ἄλλου, τοῦ οἰκουμενιστῆ συγγραφέα, κ. Στυλιανοῦ Τσομπανίδη.
Τὰ δείγματα ποὺ μᾶς παρουσιάζει ἀπὸ τὸ βιβλίου τοῦ
κ. Τσομπανιδη καταδεικνύουν ὅτι ὁ συγγραφέας εἶναι ἀπόλυτα συνεπὴς στὸν
Οἰκουμενισμό του. Οἱ θέσεις του ξεκάθαρες. Μὲ γλαφυρὸ καὶ ἀποκαλυπτικὸ τρόπο καταδεικνύει τὴν οἰκουμενιστικὴ
στοχοθεσία, ποὺ δὲν εἶναι ἄλλη ἀπὸ τὸ ξεστράτισμα τῆς Ὀρθοδοξίας στὶς ἀτραποὺς
τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς παγκοσμιοποίησης.
Ἡ Ὀρθοδοξία (στὴν σκέψη τῶν Οἰκουμενιστῶν) δὲν
ἔχει ἄλλη ἐπιλογή: ἢ συνδέεται καὶ ταυτίζεται μὲ τὸν Οἰκουμενισμό
(δηλαδὴ ἀφομοιώνεται ἀπὸ αὐτόν), ἢ πεθαίνει.
Ἡ σύνδεση καὶ ἡ συμπόρευση τῆς Ὀρθοδοξίας μὲ τὶς αἱρετικὲς Ὁμολογίες τῆς
Δύσεως, κατὰ τὸν συγγραφέα, σημαίνει ἄνθιση
τῆς Ὀρθοδοξίας, ζωντανὴ θεολογία, σύσφιγξη τῶν σχέσεων μεταξὺ τῶν
Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν! Μόνο ποὺ οἱ ἐκφράζοντες αὐτὲς τὶς ἰδέες Ἐπίσκοποι καὶ
ἀκαδημαϊκοὶ θεολόγοι, ἔχουν παύσει νὰ εἶναι ὀρθόδοξοι, ἀφοῦ ἐναντιώνονται
φανερὰ στοὺς Ἁγίους τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας.
Οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἐφάρμοζαν ἀπὸ συμφώνου τὴν Ἐντολὴ
τοῦ Εὐαγγελιστῆ Ἰωάννη καὶ τοῦ ἀποστόλου Παύλου, ἀποφεύγοντας κάθε ἐπικοινωνία
μὲ ἀμετανόητους αἱρετικούς. Αὐτὴ τὴν "παραξενιά" τους(!) τὴν ἔχουν ..."διορθώσει"
σήμερα οἱ Οἰκουμενιστές, κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο ποὺ ἔχουν διορθώσει καὶ τὴν
παραξενιὰ τῶν Ἱερῶν Κανόνων ποὺ ἀπαγορεύουν τὶς συμπροσευχὲς μὲ τοὺς αἱρετικούς,
τὴν "παραξενιὰ" τοῦ Κυρίου ποὺ ἀπαγόρευσε τὴν παραποίηση ἔστω καὶ ἑνὸς λόγου
Του, μιᾶς "κεραίας"!
Οὐδέποτε διάβασε ὁ κ. Τσομπανίδης στὰ κείμενα τῆς
Παραδόσεώς μας ὅτι ἡ Ἐκκλησία εὔχεται
γιὰ τὴν ἐπιστροφὴ ἐν μετανοίᾳ τῶν αἱρετικῶν στὴν Ἐκκλησία κι
ὄχι γιὰ ἕνωση τῆς ἀλήθειας μὲ τὴν πλάνη ἢ τὴν ἀνοχὴ ἀπὸ “ἀγάπη” τῆς πλάνης;
Οὐδέποτε ἀνέγνωσε στὴν Παράδοσή μας (αὐτὴ ποὺ τὴν ἐπικαλεῖται
μέν, ἀλλὰ διαστρεβλωμένη κατὰ τὰ βατικάνεια πρότυπα) ὅτι οἱ ὀρθόδοξοι θεολόγοι
καὶ Πατέρες, οἱ πραγματικοὶ Ποιμένες (τσομπάνιδες) κ. Τσομπανίδη, μᾶς δίδαξαν
τὴν ἀπομάκρυνση ἀπὸ αἱρετικούς, ποὺ
ὄχι μονο δὲν μετανοοῦν, ἀλλὰ καὶ αὐξάνουν τὶς αἱρέσεις τους;
Οὐδέποτε ἄκουσε τὸν ἀπόστολο Παῦλο καὶ τοὺς
Πατέρες ποὺ τὸν ἐπανέλαβαν ὅτι «φθείρουσι
ἤθη χρηστὰ ὁμιλίαι κακαί» καὶ μολύνουν τὸ νοῦ τῶν διαλεγομένων μὲ
ἀμετανόητους;
Οὐδέποτε ἀντελήφθη ὅτι «τοσαύτην οἱ ἀπόστολοι καὶ
οἱ μαθηταὶ αὐτῶν ἔσχον εὐλάβειαν πρὸς τὸ μηδὲ μέχρι λόγου κοινωνεῖν τινὶ τῶν παραχαρασσόντων τὴν ἀλήθειαν, ὡς καὶ Παῦλος ἔφησεν· αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν
νουθεσίαν παραιτοῦ»;
Ἀπόδειξη ὅτι τίποτα ἀπὸ αὐτὰ δὲν κατάλαβε, εἶναι ἡ
νεκρότητα ποὺ περιφέρουν καὶ
