ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ: "ΟΙ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΒΟΗΘΟΥΝ ΝΑ ΣΥΝΕΛΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ"

-Γέροντα, μαθαίνω για την ταλαιπωρία των δικών μου. Θα τελειώσουν ποτέ τα βάσανά τους;

- Κάνε υπομονή, αδελφή μου, και μη χάνεις την ελπίδα σου στον Θεό. Όπως κατάλαβα από όλες τις δοκιμασίες που περνούν οι δικοί σου, ο Θεός σας αγαπάει και επιτρέπει όλες αυτές τις δοκιμασίες για ένα λαμπικάρισμα πνευματικό ολόκληρης της οικογένειας. Εάν εξετάσουμε κοσμικά τις δοκιμασίες της οικογένειάς σου, φαίνεστε δυστυχισμένοι. Εάν όμως τις εξετάσουμε πνευματικά, είστε ευτυχισμένοι, και στην άλλη ζωή θα σας ζηλεύουν όσοι θεωρούνται σε τούτη την ζωή ευτυχισμένοι.

Με αυτόν τον τρόπο ασκούνται και οι γονείς σου, μια που τον αρχοντικό τρόπο, τον πνευματικό, δεν τον γνωρίζουν ή δεν τον καταλαβαίνουν. Πάντως, κρύβεται ένα μυστήριο στις δοκιμασίες

Όλη σου η ύπαρξη θα κυλά στο αυλάκι του Θεού...

(Οσίου Παϊσιου Αγιορείτου)

Είχε ένα απλό και ξεκάθαρο τρόπο να αποδραματοποιεί τα πράγματα, που σε νέα ηλικία μεγαλοποιούμε συνήθως.

Τα έφερνε στις πραγματικές τους διαστάσεις.

Έγραφε σε απάντησή του:
-Διάβασα το γράμμα σου και είδα τα δικαιολογημένα κλάματα τα οποία έχουν στο βάθος την αιτία της αλλαγής, που σκέπτεσαι να γίνει (του τόπου) και της αλλαγής που σκέπτεσαι και αγωνίζεσαι (του τρόπου). Όλα αυτά σιγά-σιγά θα ταχτοποιηθούν και χρειάζεται λίγη υπομονή και λίγος αγώνας και πολύ εμπιστοσύνη στο Θεό, με ταπείνωση. Πιστεύω να μπόρεσα να εκφρασθώ. Μια μπόρα είναι κι αυτή και θα περάσει…

Γέροντας Παΐσιος: «Σε μια εποχή που ο Σατανάς οργιάζει, οι Έλληνες βρίσκονται σε νάρκη»

 «Η Ελλάδα έχασε τον δρόμο της... Αλλά μας αγαπά ο Θεός και περιμένει την μετάνοιά μας»!

Ο Γέροντας Παΐσιος στα θέματα της Πατρίδος δεν ήθελε οι Χριστιανοὶ να είναι αδιάφοροι.

   Πολύ λυπόταν που έβλεπε πνευματικοὺς ἀνθρώπους νὰ επιζητούν να βολευθούν οι ίδιοι και να μην ενδιαφέρωνται για την Πατρίδα.

    Έλεγε: «Σε μια εποχή που ο Σατανάς οργιάζει και οι άνθρωποί του οργανώνονται, οι Έλληνες βρίσκονται σε νάρκη. Τον εαυτό του μόνο κοιτάει να βολέψη ο καθένας και τίποτε περισσότερο. Και ό,τι να τους κάνεις, όσο κι αν τους κουνήσης, με τίποτε δεν ξυπνούν».

   Ο καημός του και η απορία του ήταν πως οι υπεύθυνοι δεν αντιλαμβάνονται που ὁδηγούμαστε. Ο ίδιος από παλαιά διέβλεπε

Όταν ο Άγιος Παΐσιος αναστάτωσε με επίσκεψή του!

Ὅταν ὁ Ἅγιος Παΐσιος ἀναστάτωσε μὲ τὴν ἐπίσκεψή του στὴν Θράκη, τὶς τουρκικὲς μυστικὲς ὑπηρεσίες!

  Μετὰ ἀπὸ ἐκεῖ φύγαμε γραμμὴ γιὰ ἕνα μοναστηράκι ποὺ θὰ μᾶς φιλοξενοῦσε (τὸν Ὅσιο Παΐσιο καὶ τὸν Ἀθανάσιο Ρακοβαλλή). Ἦταν λίγα χιλιόμετρα ἔξω ἀπὸ τὴν Κομοτηνή.

   Πεντακόσια μέτρα πρὶν τὴν εἴσοδο τοῦ μοναστηριοῦ, ἕνα Ι.Χ. αὐτοκίνητο, μὲ μιά μεγάλη κεραία στὸ πίσω μέρος του μᾶς περίμενε. Μᾶς σταμάτησαν, ὁ ὁδηγὸς καὶ ὁ συνοδηγὸς ποὺ φοροῦσαν μαῦρα γυαλιά.

– Ἀστυνομία, μοῦ λένε… σταμάτησα. Ἀφοῦ μᾶς ρώτησαν μερικὰ πράγματα πῆγαν νὰ φύγουν.
– Καλὰ βρὲ παιδιὰ πότε τὸ μάθατε, ἀπόρησα.
– Ἔ, μαθαίνονται αὐτὰ τὰ πράγματα, εἶπαν καὶ ἔφυγαν.
Μὰ τί στὸ καλὸ θέλανε; ἀπόρησα.
Τότε δὲν γνώριζα τί γίνεται στὴν Θράκη. Μετὰ ἔμαθα γιὰ τὶς δραστηριότητες τῶν Τουρκικῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ τοῦ Τουρκικοῦ Προξενείου ποὺ ἁλωνίζουν στὴν Θράκη. Προσπαθοῦν

Τι να φοβηθώ; Τον τάφο μου τον έχω ανοίξει

   Άγιος Παΐσιος: Αν η Εκκλησία δεν μιλάει, για να μην έρθει σε ρήξη με το κράτος, αν οι μητροπολίτες δεν μιλούν, για να τα έχουν καλά με όλους… τότε ποιος θα μιλήσει;

    Αν οι Χριστιανοί δεν ομολογήσουν, δεν αντιδράσουν, αυτοί θα κάνουν χειρότερα

Είχε έρθει στο Καλύβι ένας άθεος μέχρι το κόκκαλο. Αφού είπε διάφορα, μετά μού λέει: «Εγώ είμαι εικονομάχος». Από εκεί πού δεν πίστευε τίποτε, ύστερα έλεγε ότι είναι εικονομάχος. «Βρε αθεόφοβε, τού λέω, εσύ αφού δεν πιστεύεις σε τίποτε, τι μού λες ότι είσαι εικονομάχος;».

Τότε, τον καιρό τής Εικονομαχίας [2], μερικοί Χριστιανοί από υπερβολικό ζήλο έπεσαν σε πλάνη, έφθασαν στην άλλη άκρη, και μετά ή Εκκλησία τοποθέτησε το θέμα· δεν είναι ότι δεν πίστευαν». Υποστήριζε εν τω μεταξύ όλη την σημερινή κατάσταση. Μαλώσαμε εκεί πέρα.

«Καλά, του λέω, κατάσταση είναι αυτή; Δικαστικοί να φοβούνται να δικάσουν, να κάνουν μηνύσεις για εγκληματίες και να τους απειλούν ό ένας και ό άλλος και να αναγκάζονται να τις αποσύρουν; Και τελικά ποιοί κυβερνούν; Σε αναπαύει αυτή ή κατάσταση; Υποστηρίζεις αυτούς; Εσύ είσαι εγκληματίας. Γι’ αυτό ήρθες; Άντε, φύγε Από εδώ!». Τον έδιωξα.

-Γέροντα, δεν φοβάστε έτσι πού μιλάτε;

Κατάσταση Συναγερμού

 Άγιος Παΐσιος:

«Μην ξεχνάτε ότι περνούμε δύσκολους καιρούς και χρειάζεται πολλή προσευχή...»!

«Να μην παραμελούμε το θέμα της προσευχής σ’ αυτά τα δύσκολα χρόνια. Είναι ασφάλεια η προσευχή, είναι επικοινωνία με τον Θεό»

Κατάσταση Συναγερμού

Μην ξεχνάτε ότι περνούμε δύσκολους καιρούς και χρειάζεται πολλή προσευχή. Να θυμάστε την μεγάλη ανάγκη που έχει ο κόσμος σήμερα και την μεγάλη απαίτηση που έχει ο Θεός από μας για προσευχή. Να εύχεστε για την γενική εξωφρενική κατάσταση όλου του κόσμου, να λυπηθεί ο Χριστός τα πλάσματά Του, γιατί βαδίζουν στην καταστροφή. Να επέμβει θεϊκά στην εξωφρενική εποχή που ζούμε, γιατί ο κόσμος οδηγείται στην σύγχυση, στην τρελά και στο αδιέξοδο.
Μας κάλεσε ο Θεός να κάνουμε προσευχή για τον κόσμο, που έχει τόσα προβλήματα! Οι καημένοι δεν προλαβαίνουν έναν σταυρό να κάνουν. Εάν εμείς οι μονάχοι δεν κάνουμε προσευχή, ποίοι θα κάνουν; Ό στρατιώτης σε καιρό πολέμου είναι σε κατάσταση συναγερμού, έτοιμος με τα παπούτσια. Στην ίδια κατάσταση πρέπει να είναι και ο μοναχός. Αχ, Μακκαβαίος θα έβγαινα! Στα βουνά θα έφευγα, για να προσεύχομαι συνέχεια για τον κόσμο.
Πρέπει να βοηθήσουμε με την προσευχή τον κόσμο, όλο, να μην κάνη ο διάβολος ό,τι θέλει. Έχει αποκτήσει δικαιώματα ο διάβολος. Όχι ότι τον αφήνει ο Θεός, αλλά δεν θέλει να παραβιάσει το αυτεξούσιο. Γι’ αυτό εμείς να βοηθήσουμε με την προσευχή. Όταν πονάει κανείς για την σημερινή κατάσταση που επικρατεί στον κόσμο και προσεύχεται, τότε βοηθιούνται οι άνθρωποι, χωρίς να παραβιάζεται το αυτεξούσιο. Αν προχωρήσετε με τηv Χάρη του Θεού ακόμη λίγο, θα αρχίσουμε να κάνουμε μια προσπάθεια στο

Όταν ο Άγιος Παΐσιος αναστάτωσε με την επίσκεψή του στην Θράκη, τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες!

Ἀπὸ τὸ βιβλίο «Ταξίδι στὴ Θράκη μὲ τὸν Ὅσιο Παΐσιο»

τοῦ Ἀθανασίου Ρακοβαλλῆ

    Μετὰ ἀπὸ ἐκεῖ φύγαμε γραμμὴ γιὰ ἕνα μοναστηράκι ποὺ θὰ μᾶς φιλοξενοῦσε (τὸν Ὅσιο Παΐσιο καὶ τὸν Ἀθανάσιο Ρακοβαλλὴ). Ἦταν λίγα χιλιόμετρα ἔξω ἀπὸ τὴν Κομοτηνή.

Πεντακόσια μέτρα πρὶν τὴν εἴσοδο τοῦ μοναστηριοῦ, ἕνα Ι.Χ. αὐτοκίνητο, μὲ μιά μεγάλη κεραία στὸ πίσω μέρος του μᾶς περίμενε. Μᾶς σταμάτησαν, ὁ ὁδηγὸς καὶ ὁ συνοδηγὸς ποὺ φοροῦσαν μαῦρα γυαλιά.

- Ἀστυνομία, μοῦ λένε… σταμάτησα. Ἀφοῦ μᾶς ρώτησαν μερικὰ πράγματα πῆγαν νὰ φύγουν.

- Καλὰ βρὲ παιδιὰ πότε τὸ μάθατε, ἀπόρησα.

- Ἒ, μαθαίνονται αὐτὰ τὰ πράγματα, εἶπαν καὶ ἔφυγαν.

Μὰ τί στὸ καλὸ θέλανε; ἀπόρησα.

Τότε δὲν γνώριζα τί γίνεται στὴν Θράκη. Μετὰ ἔμαθα γιὰ τὶς δραστηριότητες τῶν Τουρκικῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ τοῦ Τουρκικοῦ Προξενείου ποὺ ἁλωνίζουν στὴν Θράκη. Προσπαθοῦν νὰ ξεσηκώσουν τοὺς μουσουλμάνους ἐναντίον τῶν Χριστιανῶν καὶ νὰ "Τουρκοποιήσουν" τοὺς Πομάκους. Οἱ Πομάκοι εἶναι πρώην Χριστιανοί, βίαια ἐξισλαμισμένη ὀρεσίβια φυλὴ καὶ ἀποτελοῦν πάνω ἀπὸ τὸ μισό τοῦ μουσουλμανικοῦ πληθυσμοῦ τῆς Θράκης. Μέχρι σήμερα...

ἀνοίγουν τοὺς τάφους τους καὶ βρίσκουν σταυρουδάκια. Ὅταν ζυμώνουν οἱ γυναῖκες τους, κάνουν τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ πάνω στὸ ψωμί. Ἡ γλώσσα τους εἶναι Πομάκικα, ξεχωριστὴ γλώσσα. Προσπαθοῦν νὰ τοὺς κάνουν νὰ μιλοῦν Τουρκικὰ καὶ ὄχι Πομάκικα, δίνοντάς τους μηνιαίως ἕνα καλὸ ποσὸ χρημάτων σὲ ὅποιον δέχεται νὰ μιλάει μόνο Τουρκικὰ ἐκτός τοῦ σπιτιοῦ του. Προσπαθοῦν ἐπίσης νὰ τοὺς πείσουν νὰ φοροῦν τὶς στολὲς τῶν Ὀθωμανῶν στὰ παραδοσιακὰ πανηγύρια τους καὶ ὄχι τὶς παραδοσιακὲς Πομάκικες φορεσιές. Ὅποιος Πομάκος ἀντιστέκεται, δέχεται τὸν ψυχολογικό, κοινωνικὸ καὶ οἰκονομικὸ πόλεμο ἀπὸ τοὺς πράκτορες τοῦ Τουρκικοῦ προξενείου.

...Τότε σκέφτηκα καὶ τὶς περίεργες κινήσεις τῶν δύο Τούρκων, ποὺ μᾶς παρακολουθοῦσαν καὶ κοίταζαν τὸ αὐτοκίνητό μου, ὅταν εἴμασταν μέσα στὰ μουσουλμανικὰ χωριά... Σκέφθηκα ὅτι αὐτοὶ ἦταν Τοῦρκοι πράκτορες. Μᾶς τὴν «στήσανε» σ΄ αὐτὸ τὸ σημεῖο τοῦ δρόμου, γιὰ νὰ σκηνοθετήσουν κανένα τροχαῖο καὶ ὁ Γέροντας τὸ γνώρισε μὲ τὸ προορατικό του χάρισμα καὶ τοὺς παρέκαμψε μ΄ αὐτὸν τὸν τρόπο...

Φαίνεται οἱ Τοῦρκοι θορυβήθηκαν ἀπὸ τὴν ἀπήχηση ποὺ εἶχε ὁ Γέροντας στὸν κόσμο καὶ εἶπαν νὰ δράσουν τώρα στὴν ἀρχή, πρὶν φουντώσει γιὰ τὰ καλὰ αὐτὸ τὸ ρεῦμα.

Αὐτὰ δὲν μπορῶ νὰ τὰ ἀποδείξω, οὔτε οἱ φίλοι μου οἱ Θρακιῶτες, πού μοῦ μίλησαν γιὰ τὴν δράση τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Τουρκίας στὴν Θράκη, μποροῦν νὰ ἀποδείξουν πολλὰ πράγματα. Μοῦ εἶπαν ὅμως πολλὲς ἱστορίες, ποὺ εἶχαν συμβεῖ σὲ ἀνθρώπους συνήθως σὲ προσωπικότητες ποὺ ἀντιστέκονται στὴν τουρκοποίηση τῆς Θράκης. Ἡ μουσουλμανικὴ θρησκεία χρησιμοποιεῖται γιὰ νὰ ἐξηπηρετήση τὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τῆς Τουρκίας. Γι΄ αὐτοὺς εἶναι σίγουρο ὅτι ἄνθρωποι ἀπειλοῦνται ἀμέσως ἢ ἐμμέσως καὶ ὅτι σκηνοθετοῦνται διάφορα «ἀτυχήματα» στὴν περιοχὴ ἔξω ἀπὸ τὴν Καβάλα... καὶ μάλιστα στὴν συγκεκριμένη περιοχή, πρῶτον, γιατί εἶναι μακριὰ ἀπὸ τὴν Κομοτηνὴ καὶ δὲν συσχετίζεται τὸ θέμα εὔκολα μὲ αὐτούς, καὶ δεύτερον, γιατί ὁ δρόμος εἶναι «βολικὸς» μὲ τὶς πολλὲς στροφὲς καὶ τὰ σταυροδρόμια. Μάλιστα, μοῦ περιέγραψαν κάποια τέτοια σκηνοθετημένα «ἀτυχήματα», ποὺ εἶχαν γίνει στὸ παρελθόν.

Θαύμασα ξανὰ τὸν Θεὸ καὶ τὸν Ἅγιό Του, μὲ τί εὐκολία, σὰν νὰ ἦταν ἕνας ἱστὸς ἀράχνης, διαλύει τὶς ἐνέδρες καὶ τὶς σκευωρίες τῶν ἀνθρώπων.

Πηγή

Πώς γράφτηκαν τα βιβλία για τον Άγιο Παΐσιο

Πηγή

Για τήν ταυτότητα και το χαραγμα του Αντιχρίστου...

Γνήσια  απομαγνηγοφωνημένη συνέντευξη  Αγίου Παϊσιου

για τήν ταυτότητα και το

χαραγμα του Αντιχρίστου...

   Ο μακαριστός Γέροντας Παΐσιος τις απόψεις του για τα αποκαλυπτικά γεγονότα των ήμερων μας, τις εξέθεσε και γραπτώς στο γνωστό του κείμενο "Σημεία των Καιρών - 666".

   Τις εκήρυττε συχνά και παρέμεινε σταθερός και ακλόνητος μέχρι την κοίμηση του (1994).

Γέροντος Παϊσίου

    περί αντιχρίστου, 666, ταυτοτήτων και σφραγίσματος

Απόσπασμα απομαγνητοφωνημένης συνομιλίας του, πού έγινε το έτος 1992, στό κελί του "Παναγούδα" στο Άγιο Όρος.

ΓΕΡΟΝΤΑΣ:...Μάλλον δίνομε εξετάσεις εμείς οι άνθρωποι τώρα σ' αυτά τα δύσκολα χρόνια τί κάνομε ό καθένας. Και βλέπω αδιαφορία προπαντός. Να μη μάθουν οι άνθρωποι αν θα γίνει ή δευτέρα παρουσία, γιατί στενοχωρούνται, δεν μπορούν να γλεντήσουν, κατάλαβες τί γίνεται; εδώ είναι... Παλαιά, να πούμε, άκουγαν θα περάσει ένας κομήτης. "Ένα και ένα οι άνθρωποι συγκλονίζονταν. Σου λέγει, για να δούμε μπορεί να πεθάνουμε, να ετοιμαστούμε, να εξομολογηθούμε, να κάνουμε και μια καλοσύνη.

"Άρχιζαν εκεί πέρα, ετοιμάζονταν... ή θα γίνει πόλεμος ετοιμάζονταν...
Τώρα, να μην ακούσουν δευτέρα Παρουσία, να μην ακούσουν ότι θα 'ρθή καμιά φορά ό Αντίχριστος...
Λοιπόν, για να γλεντάν, κατάλαβες τί γίνεται; Γιατί δεν

Επανάληψη για κάποιους εχθρούς της αλήθειας, που η μόνη αλήθεια είναι ο εαυτός τους!

hristospanagia3.blogspot.gr

 Ἐγκωμιαστικοί λόγοι τοῦ Ἁγίου Παϊσίου γιά τόν Πατέρα Αὐγουστίνο Καντιώτη

 Ο Πατήρ Αυγουστίνος Καντιώτης υπήρξε, αναμφίβολα, «σημείον αντιλεγόμενον». Αγαπήθηκε πολύ αλλά και μισήθηκε πολύ. Άλλοι τον θεωρούσαν εφάμιλλο των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας και άλλοι ―ακόμη και επίσκοποι― τρελό, ακραίο και φανατικό. Αυτό που μετράει όμως δεν είναι η γνώμη η δική μας αλλά η γνώμη του Θεού. 

Γι’ αυτόν τον άνθρωπο μίλησαν με θερμά λόγια σύγχρονοι πνευματοφόροι άγιοι: ο Άγιος Γεώργιος Καρσλίδηςκαι ο Γέροντας Παΐσιος ο αγιορείτης. Ο πρώτος εκ των δύο, ο προορατικός άγιος της Δράμας, τον θεωρούσε«Μάρτυρα του Χριστού». 

Τα μεγαλύτερα εγκώμια, όμως, απέναντι στον Πατέρα Αυγουστίνο να αναπέμπει ο μεγάλος σύγχρονος άγιος της Εκκλησίας μας: Ο Άγιος Παΐσιος ο αγιορείτης! Μέσα από ανέκδοτες, ιδιόχειρες επιστολές του που θα διαβάσουμε σήμερα:

● Εκφράζει τον μεγάλο του σεβασμό προς τον Πατέρα Αυγουστίνο Καντιώτη και τον αποκαλεί «Νέο Χρυσόστομο» της Εκκλησίας!

● Δηλώνει ότι στηρίζει πάνω σ’ αυτόν τις ελπίδες του για την ανόρθωση της Εκκλησίας από την άθλια κατάσταση στην οποία βρίσκεται!

● Γράφει ότι επιτελεί «θεάρεστο έργο» και δηλώνει πρόθυμος να τον υπηρετήσει κι ο ίδιος!

● Ζητάει τη βοήθειά του για να αντιμετωπίσει αιρετικούς!

● Τον αποκαλεί «Πατέρα» με κεφαλαίο πι.

● Μοιράζει και διαφημίζει τα βιβλία του!

Οι ιδιόχειρες επιστολές του Γέροντος Παϊσίου θα δουν σήμερα, για πρώτη φορά, το φως της δημοσιότητας.

ΠΑΙΣΙΟΣ ΚΑΙ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ - ΑΚΤΙΝΕΣ.pdf by aktines on Scribd

Ἡ συνέχεια ἐδῶ!

Ο Άγιος Παΐσιος για το πώς λειτουργούν οι Πνευματικοί Νόμοι

-Γέροντα, ποιοι νόμοι λέγονται πνευματικοί;
-Θα σου εξηγήσω: Όπως στην φύση υπάρχουν οι φυσικοί νόμοι, έτσι και στην πνευματική ζωή υπάρχουν οι πνευματικοί νόμοι.

Ας πούμε, όταν πετάη κανείς ένα βαρύ αντικείμενο ψηλά, με όσο περισσότερη ορμή και όσο πιο ψηλά το πετάξη, με τόσο μεγαλύτερη δύναμη θα πέση κάτω και θα συντριβή. Αυτός είναι φυσικός νόμος.
Στην πνευματική ζωή, όσο περισσότερο υψώνεται κανείς με την υπερηφάνειά του, τόσο μεγαλύτερη θα είναι και η πνευματική του πτώση και ανάλογα με το ύψος της υπερηφανείας του θα συντριβή. Γιατί ο υπερήφανος ανεβαίνει, φθάνει σε ένα σημείο και μετά πέφτει και σπάζει τα μούτρα του – «ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται».
Αυτός είναι πνευματικός νόμος.
Υπάρχει όμως μια σημαντική διαφορά ανάμεσα στους φυσικούς και

Η προδοσία της ορθοδοξίας από τον οικουμενιστή αιρετικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο Αρχοντώνη! --Ο ρόλος του Φλωρίνης Θεόκλητου.

    Ανοιχτή επιστολή-ενημέρωση προς τον ορθόδοξο λαό της επαρχίας Εορδαίας.

Η ορθόδοξη αντιμετώπιση απέναντι στην παναίρεση του οικουμενισμού από τον Άγιο Παΐσιο

Δύο αληθινές ιστορίες.

Πουλτουρτζίδης Γεώργιος,

Μικροβιολόγος - Βιοπαθολόγος, Κατερίνη

    Σε κάποια από τις εξόδους του Γέροντα Παΐσιου στη Σουρωτή - ήταν παραμονή του Αγίου Νικολάου, θυμάμαι - πήγαμε, με τη μετέπειτα σύζυγό μου, να πάρουμε την ευχή του. Πολύς κόσμος εκεί, όπως πάντα και ο Γέροντας Παΐσιος ήταν άρρωστος στο κρεβάτι. Κατά Θεία Οικονομία, καταφέραμε να περάσουμε κι εμείς στο δωμάτιο που ήταν ξαπλωμένος. Εγώ πήρα την ευχή του αλλά όταν πλησίασε και η μετέπειτα σύζυγός μου, που τότε ήταν Ευαγγελική, ο Γέροντας της απαγόρευσε ακόμη και να τον πλησιάσει. Μόνο της είπε επιτακτικά να δώσει το όνομά της στην αδερφή, για να προσεύχεται γι' αυτήν. Την περίοδο εκείνη, η σύζυγός μου δεν συμφωνούσε με την ιδέα της βάφτισης, δεν το συζητούσε καν.

Την επόμενη χρονιά, συνάντησα τον Γέροντα στο Άγιον Όρος. Του ανέφερα το πρόβλημά μου και μου είπε καθαρά: «Να της πεις να γίνει ορθόδοξη»! Του απάντησα: «Της το είπα ήδη  και δεν δέχτηκε. Γιατί να δεχτεί τώρα;».  «Θα δεχτεί» είπε ο Γέροντας. «Και να βρεις έναν πνευματικό, να έχετε κι οι δυο σας τον ίδιο. Διότι, όταν ο ίδιος μαραγκός πελεκάει δύο ξύλα για να εφαρμόσουν, εφαρμόζουν καλύτερα από το αν τα δύο αυτά ξύλα τα πελεκούσαν δύο διαφορετικοί μαραγκοί».                                                      

Πράγματι, επιστρέφοντας από το Όρος, της ανέφερα όσα μου είπε ο πατήρ Παΐσιος και τρεις ημέρες μετά, μου

Ο Ασυρματιστής του Στρατού και του Θεού!

Γέροντας Παίσιος ο Αγιορείτης (1924-1994)

Αφιέρωμα στον Άγιο του λαού, τον Αγιορείτη Άγιο Παΐσιο 

Μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Παϊσίου του Αγιορείτου

12 ΙΟΥΛΙΟΥ 2016

Μνήμη τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν

Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου.

---

ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ

Ἀπολυτίκιον.  Τῆς ἐρήμου πολίτης

Τῶν Φαράσων τὸν γόνον, καὶ τοῦ Ἄθωνος κλέϊσμα, καὶ τῶν πάλαι ὁσίων, μιμητὴν καὶ ἰσότιμον, Παΐσιον τιμήσωμεν πιστοί, τὸ σκεῦος χαρισμάτων τὸ μεστόν, ὡς συντρέχοντα ταχέως τοὺς εὐσεβεῖς, τοὺς πίστει ἀνακράζοντας, δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.

Ἕτερον Ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον Λόγον

Τῆς ἐνθέου ἀγάπης τὸ πῦρ δεξάμενος, ὑπερβαλλούσῃ ἀσκήσει ἐδόθης ὅλος Θεῷ καὶ παράκλησις πολλῶν ἀνθρώπων γέγονας, λόγοις θείοις νουθετῶν, προσευχαῖς θαυματουργῶν, Παΐσιε θεοφόρε, καὶ νῦν πρεσβεύεις ἀπαύστως ὑπὲρ παντὸς τοῦ κόσμου, Ὅσιε.  

Ἦχος α΄.  Τὸν τάφον σου Σωτήρ.

Τῇ χάριτι Χριστοῦ, ὡς οἱ πάλαι Πατέρες, συνέζησας σεμνέ, τοῖς ἀλόγοις θηρίοις, καὶ φίλος γενόμενος, πτερωτῶν καὶ τῶν ὄφεων, ἐξεπλάγησαν, οἱ σὲ εἰδότες θεόφρον, καὶ ἀνύμνησαν, τὸν Παντοκράτορα Λόγον, τὸν σὲ θαυμαστώσαντα.

Δόξα Πατρί... Καὶ νῦν…  Θεοτοκίον

Εἰκόνα τὴν σεπτήν, φοβερᾶς Προστασίας, Παΐσιε Μητρός, τοῦ Δεσπότου ἐκράτεις, καὶ ἔβλεψας ὅσιε, πρὸς τὰ ἄνω καὶ ὤφθη σοι, ταύτης ἔλλαμψις, ἡ καταυγάζουσα πάντας, διὸ πρέσβευε, διηνεκῶς σὺν Παρθένῳ, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Κάθισμα. Ἦχος γ΄. Τὴν ὡραιότητα.

Τὸν πολυθαύμαστον, σεμνὸν Παΐσιον, τὸν καθαιρέσαντα, ὀφρὺν τοῦ δράκοντος, καὶ ἡδονὰς τὰς σαρκικάς, συντρίψαντα τῇ ἀσκήσει, Ἄθωνος τὸ κλέϊσμα, καὶ Φαράσων ἐκβλάστημα, τὸν εὐεργετήσαντα, πολυτρόπως τοῖς θαύμασι, τὰ πλήθη τῶν πιστῶν ὀρθοδόξων, πάντες τιμήσωμεν ἐνθέως.

Κάθισμα. Ἦχος πλ. δ΄. Τὴν Σοφίαν καὶ Λόγον.

Τῆς νεότητος ὤφθης παιδαγωγός, καὶ ἀκέστωρ ἀνθρώπων ναρκομανῶν, τοῖς σχοῦσι δυσίατα, πορνικὰ ἁμαρτήματα, ταῖς σαῖς εὐχαῖς ἐφάνης, θεράπων πανάριστος, καὶ τῶν ἀναζητούντων, ὁδὸν τὴν σωτήριον, πάτερ ἐπεγνώσθης, ἀκριβὴς ποδηγέτης, καὶ πάντων Παΐσιε, βακτηρία γεγένησαι, ἀσκητὰ θεοφώτιστε· διὸ ἐν Σουρωτῇ οἱ πιστοί, τὸν σὸν τάφον, προσκυνοῦντες χαίρουσι, καὶ σεμνῶς τὴν σὴν μνήμην, κατὰ χρέος μέλπουσι.

Δόξα Πατρί... Καὶ νῦν. Θεοτοκίον. Ὅμοιον.

Τὴν ἁγίαν μορφήν σου ἑωρακώς, ὡς ὑπάρχει Παρθένε ἐν τῇ Σιών, ὁ θεῖος Παΐσιος, ἐν τῷ ὄρει ἐδίδαξε, τοῖς εἰκονογράφοις, ποιεῖν ἐν πιστότητι, καὶ πολλήν σου χάριν, ἐκήρυττεν ἅπασιν· ὅθεν Θεοτόκε, μὴ ἐλλείπῃς ἀπαύστως, Χριστὸν ἱκετεύουσα, ὑπὲρ πάντων τῶν δούλων σου, τῶν ὑμνούντων τὸν τόκον σου, καὶ πάντας τοὺς Ἁγίους αὐτοῦ, ἐν οἷς ἔστι, ἁγνὴ καὶ ὁ Ὅσιος, ὁ τιμώμενος ὕμνοις, ὑπὸ πάντων τὴν σήμερον.

Ἦχος δ΄. 

Ταχὺ προκατάλαβε

Εὐχῆς ἐργαστήριον, ἡ σὴ ἁγία ψυχή, Παΐσιε γέγονε, τῇ συνεχεῖ προσευχῇ, καὶ θείαις δεήσεσι, σὺ γὰρ μακροχρονήσας, ἐν τῇ κέλλῃ σου πάτερ, ὤφθης καθάπερ στήλη, φωτεινὴ ἱκετεύων, Χριστὸν τὸν πάντων κτίστην, καὶ παντοκράτορα.

Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ΄.  Τῇ Ὑπερμάχῳ

Ἁγίου Ὄρους ἀσκητὴν τὸν περιάκουστον, καὶ Ἐκκλησίας τὸν φωστῆρα τὸν νεόφωτον, ἐπαινέσωμεν ἐν ὕμνοις ὁλοκαρδίως, ποδηγῶν γὰρ τοὺς πιστοὺς πρὸς βίον ἄριστον, ποταμῶν τῶν δωρημάτων τούτους ἔπλησας, διὸ κράζουσι· Χαίροις πάτερ Παΐσιε.

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΙΝΟΥΣ

Τί σε προσφωνήσω Παΐσιε, τῆς νεότητος πατέρα, καὶ λαμπρὸν μυσταγωγόν, μοναζόντων τὸν ἀλείπτην, πρὸς τὰ κρείττω θαυμαστόν, νοσούντων, ἰατῆρα ἀκριβέστατον, δαιμόνων, σκεδαστὴν καὶ πολεμήτορα, ἐν τοῖς ἐσχάτοις γὰρ ἔτεσιν, ὡς ἰσοστάσιος πέφηνας,τῶν πρόπαλαι, διδασκάλων τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Τί σε νῦν προσείπω Παΐσιε, τῶν ἀνδρῶν ἐξηρτημένων, ταῖς οὐσίαις λυτρωτήν, δηλωτὴν τῶν ἐσομένων, γεγονότων τοῖς πιστοῖς, ἀθέων, παιδευτὴν θαυμασιώτατον, δειλαίων, στηριγμὸν καὶ μέγα θάρσημα, ἀσκητικῶς γὰρ ἐβίωσας, καὶ ὑπὲρ φύσιν χαρίσματα, προσέλαβες, ἀξιάγαστε πατὴρ ἡμῶν.

Πάτερ θεοφόρε Παΐσιε, ὑπὲρ πάντων τῶν πιστῶν, τῶν ἀνυμνούντων σε θερμῶς, μὴ ἐλλείπῃς τὸν Χριστόν, καθικετεύων θερμουργῶς, ἐκτήσω, παῤῥησίαν γὰρ πρὸς Κύριον, καὶ ἔσχες, χαρισμάτων πλῆθος Ὅσιε, προῤῥήσεως καὶ ἰάσεως, τῶν ἀλγουμένων κακώσεσι, ἐν σώματι, καὶ ψυχῇ ἀειμακάριστε.

Δόξα Πατρί.

Ὅσιε πάτερ Παΐσιε, εἰς πᾶσαν τὴν γῆν Ἑλλάδος, καὶ πανταχοῦ τῆς Οἰκουμένης, ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος τῶν κατορθωμάτων σου, ὡς ἄγγελος γὰρ ἔνσαρκος, ἐκ τοῦ Ἄθωνος, τὰ ζωοποιὰ διδάγματα τοῦ Εὐαγγελίου, εἰς πᾶσαν τὴν γῆν διεκήρυξας, ὡσαύτως δὲ γέγονας, τῇ βιοτῇ καὶ ἔργοις σου, μοναστῶν πρότυπον, κοσμικῶν διδάσκαλος, νεότητος παιδαγωγός, Σουρωτῆς ὁ παραστάτης, καὶ πάντων ὁ φίλος, ὅθεν καὶ ἡμεῖς ταπεινῶς, πρὸς σὲ ἅγιε δεόμεθα, μὴ ἐλλείπῃς πρεσβεύων τῷ Κυρίῳ, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Πηγή: Ο ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΟΥΣΙΚΟΦΙΛΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

www.cmkon.org

Μήνυμα σεβασμού, αλλά και οικουμενιστικής ανοχής του μοναχού Αρσενίου προς την Ορθόδοξη Εκκλησία και τους Αγίους μας.

      Μὲ αὐτὰ τὰ λόγια ἀρχίζει τὸ ἄρθρο του, «Μήνυμα σεβασμοῦ πρὸς τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ τοὺς Ἁγίους», ὁ μοναχὸς Ἀρσένιος (τὸ παραθέτουμε στὴν συνέχεια). Ἀλλά, τί κρίμα! Ἀπὸ τὴ συνέχεια τοῦ ἄρθρου του καταδεικνύεται ὅτι ὁ Οἰκουμενιστικὸς ἰὸς ἔχει ἐξαπλωθεῖ πρῶτα-πρῶτα στοὺς Ἁγιορεῖτες μοναχούς καὶ ἡ μόλυνση αὐτὴ μεταδίδεται νομοτελειακὰ καὶ στὰ ἄλλα μέλη τῆς Ἐκκλησίας!

    Τὸ ἔχει γράψει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος: «Ὅταν γάρ τι κενὸν (αἱρετικό) ἐπεισενεχθῇ, ἀεὶ καινοτομίας τίκτει καὶ οὐδαμοῦ ἵσταται… Πῶς οὖν “αἱρετικόν”, φησίν, “ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ”; παρὰ τοῦ τὸν ἀδιόρθωτον λέγει, ὃν οἶδας ἀνίατα νοσοῦντα». Καὶ τὴν Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ οἱ ἄλλοτε φύλακες τῆς Ὀρθοδοξίας Ἁγιορεῖτες, δὲν τὴν πολεμοῦν πλέον! Δὲν «παραιτοῦνται» ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς! Κοινωνοῦν μαζί τους καὶ τοὺς μνημονεύουν κι ἔτσι ἔχουν ἐπιτρέψει ἐπὶ δεκαετίες στὴν παναίρεση νὰ ἐπεκτείνεται καὶ ἑκατομμύρια πιστούς (ποὺ ἀναμένουν ἀπὸ τὸ Ἅγιο Ὄρος τὸ σύνθημα) νὰ μὴν ἐναντιώνονται, ὅπως ἔπρεπε στὴν Παναίρεση.

   Προφητικὰ ὁ ἀείμνηστος Ἰωάννης Κορναράκης εἶχε χαρακτηρίσει τὸ Ἅγιον Ὄρος (ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ ὑπέκυψε στὶς ἀπαιτήσεις τοῦ Οἰκουμενιστικοῦ Φαναρίου καὶ σταμάτησε νὰ ἀγωνίζεται γιὰ τὴν Πίστη), ὡς «αποσαθρωμένο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας»!

    Καὶ τοῦτο, ἐν μέρει, ἀποδεικνύει τὸ ἄρθρο τοῦ μ. Ἀρσενίου. Ἕνα ἄρθρο θαυμάσιο μὲν γιὰ ὅσα γράφει γιὰ τὸν ἅγιο Παΐσιο, ὄπισθεν ὅμως τῶν ὁποίων κρύβεται ὁ οἰκουμενιστικὸς ἰὸς τῆς ἀνοχῆς στοὺς Οἰκουμενιστές (κι ἡ ἀνοχὴ εἶναι ἡ ναυαρχίδα τοῦ Οἰκουμενιστικοῦ στρατοῦ), ἡ ἀποδοχὴ τῆς αἱρέσεως τοῦ ἐπισκοποκεντρισμοῦ καὶ τῆς ὑπακοῆς στοὺς αἱρετικοὺς ψευδοΠοιμένες!

    Κι ἐμεῖς δὲν συμφωνοῦμε μὲ ὅσα ἔκτροπα συνέβησαν στὶς ἐκδηλώσεις ἐναντίον τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη (ποὺ ἐλέγχει ὁ π. Ἀρσένιος), στὴν ὁποία συμμετεῖχαν πολλὰ σωματεῖα καὶ ὀργανώσεις (κι ΟΧΙ μόνο τὰ δύο ποὺ ἀναφέρει). Ὅμως αὐτὲς οἱ ἐκδηλώσεις συνέβαλαν κατά τι (ἀσφαλῶς καὶ μὲ ἄλλους φανεροὺς καὶ κρυφοὺς παράγοντες καὶ λόγους) στὴν ἀναβολὴ τῆς ἐπιβολῆς τῆς ἀνελεύθερης Κάρτας τοῦ Πολίτη ἕως τὸ 2018.

    Κι ἐμεῖς δὲν συμφωνοῦμε μὲ τὶς κακόβουλες καὶ βλάσφημες ἐπιθέσεις ἐναντίον τοῦ ἁγίου Παϊσίου ἀπὸ κάποιους Παλαιοημερολογῖτες καὶ τὸ ἔχουμε δηλώσει. Κι ἐμεῖς ἀποδεχόμαστε τὴν ἁγιοποίησή του, ἔστω κι ἂν ἔγινε ἀπὸ αἱρετικὸ Πατριάρχη. Ὅποιος ἀνατρέξει στὴν ἱστορία θὰ δεῖ ὅτι, ἀκόμα καὶ χειροτονίες ἀπὸ αἱρετικοὺς δέχτηκαν Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας, σὲ παρόμοιους καιροὺς ποὺ ἐπικρατοῦσε ἡ σύγχυση τῆς αἱρέσεως.

    Ἀλλὰ τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι σ’ αὐτά. Τὸ πρόβλημα βρίσκεται στὸ γεγονὸς ὅτι ὁ μ. Ἀρσένιος, μὲ πρόφαση τὴν ἱερὴ ἀγανάκτηση ποὺ τοῦ δημιουργήθηκε ἀπ’ ὅσα ἔγιναν στὴν ἐκδήλωση αὐτή, ἔρχεται αὐτόκλητος(;) συνήγορος τοῦ αἱρετικοῦ Πατριάρχη καὶ χωρὶς νὰ τὸ ἀντιλαμβάνεται τῆς αἱρέσεως τοῦ ἐπισκοποκεντρισμοῦ καὶ τῆς Παναιρέσαεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ· ἐπικαλούμενος μάλιστα τὴν γνώμη τοῦ ἀείμνηστου π. Ἐπιφάνιου Θεοδωρόπουλου μὲ πλάγιο τρόπο. Γράφει:

   «Ὡστόσο ὅμως μὲ ἀδελφικὴ ἀγάπη συνιστῶ σὲ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους (ἐννοεῖ μόνο τοὺς τοῦ Π.Η.;) ποὺ τολμοῦν καὶ ἀναιροῦν Ἁγίους καὶ Πατριάρχες τῆς Ἐκκλησίας μας, νὰ μελετήσουν βαθιὰ τὰ συγγράμματα τῆς μεγάλης μορφῆς τῆς Ἐκκλησίας μας, τοῦ πατρὸς Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου καὶ ἐκεῖ θὰ πάρουν ὅλες τὶς ἀπαντήσεις τους καὶ θὰ ἐννοήσουν τί σημαίνει Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας μας, τί σημαίνει Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης καὶ γενικότερα τί σημαίνει καὶ πὼς πρέπει νὰ σεβόμεθα τὴν Ἱερὰ Τάξη τῆς Ἁγίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας.

     Ἐκεῖ ἐξηγεῖ ὁ Μακαριστὸς π. Ἐπιφάνιος, πότε πρέπει καὶ πότε ἔχει τὸ δικαίωμα ἕνας κληρικὸς μίας ἐνορίας, ὅταν ἔχει ἕνα ἐμπόδιο ἢ πειρασμὸ θὰ λέγαμε, γιὰ τὸν Ἐπίσκοπό του καὶ θέλει νὰ παύσει τὴ μνημόνευση τοῦ Ἐπισκόπου του».

   

   Ὅμως, ἀποκρύπτει, δὲν ἀναφέρει, τί ἀκριβῶς γράφει ὁ π. Ἐπιφάνιος! Ἐμεῖς βέβαια τὸ ἔχουμε παραθέσει πολλὲς φορές (ἀντιμετωπίζοντας τὸν ἄλλο διαστρεβλωτὴ τοῦ π. Ἐπιφάνιου, τὸν κ. Τελεβάντο), θὰ τὸ γράψουμε ἄλλη μία φορά. Γράφει ὁ π. Ἐπιφάνιος, ἀναφερόμενος στὸν Πατριάρχη Ἀθηναγόρα, τὰ πρώϊμα οἰκουμενιστικὰ κατορθώματα τοῦ ὁποίου εἶχαν σκανδαλίσει πολλούς:

   «Νὰ διαμαρτυρώμεθα κατ' αὐτοῦ καὶ νὰ ἀγωνιζόμεθα. Ἂν δὲ ἡ συνείδησίς τινος δὲν ἀνέχηται νὰ μνημονεύῃ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ, ἔχει τὸ δικαίωμα, προβαίνων ἔτι περαιτέρω, νὰ παύσῃ τὸ μνημόσυνον του, συμφώνως τῶ ΙΕ΄ Κανόνι τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου. Τοῦτο ὅμως εἶνε τὸ ἔσχατον βῆμα, εἰς ὃ δύναται νὰ προχωρήσῃ, ἂν θέλῃ νὰ μὴ εὑρεθῆ εἰς σχίσματα καὶ εἰς ἀνταρσίας».

    Καὶ παρακάτω: "Οἱ ἱεροὶ Κανόνες παρέχουσι δικαίωμα παύσεως μνημοσύνου τοῦ αἱρετικὰς διδασκαλίας κηρύσσοντος Ἐπισκόπου ἢ Πατριάρχου (π. Ἐπιφανίου θεοδωρόπουλου, "Τὰ Δύο Ἄκρα", σελ. 89-90).

     Καὶ βέβαια, τὰ ὅσα γράφει, ὁ σεβαστὸς μ. Ἀρσένιος, ἂν τὰ ἔγραφε μόνο γιὰ τοὺς Παλαιοημερολογῖτες, δὲν θὰ ἦταν δική μας δουλειά, ἀλλὰ χρέος δικό τους νὰ ἀπαντήσουν. Ὅμως, μὲ ὅσα γράφει στὴ συνέχεια, δείχνει ὅτι δὲν στοχεύει μόνο στοὺς Παλαιοημερολογῖτες, ἀλλὰ καὶ σὲ ὅσους ἕως τώρα ἔχουν πάρει θέση γιὰ τὴν Διακοπὴ τοῦ Μνημοσύνου τοῦ Πατριάρχη ἐξ  αἰτίας τῆς συνεχίσεως τῆς οἰκουμενιστικῆς πολιτικῆς τοῦ Ἀθηναγόρα καὶ μετατροπῆς της σὲ κορυφαία αἵρεση. Καὶ εἶναι ὁλοφάνερο ὅτι τώρα πλέον, δὲν εἶναι (ὅπως τότε) κρυφή, συγκεχυμένη καὶ ἀμφισβητούμενη ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀλλὰ καταδικασμένη στὴν συνείδηση τῶν Ὀρθοδόξων, στιγματισμένη ὡς Παναίρεση ἀπὸ τὸν Ἅγιο τῶν ἡμερῶν μας Ἰουστῖνο (Πόποβιτς). Εἶναι αἵρεση ἐπίσημα καταγεγραμμένη σὲ ἔντυπα, σὲ κασέττες, σὲ βίντεο, ἔργοις καὶ λόγοις ἐπίμονα ἐπαναλαμβάνομενη, παρὰ τὶς διαμαρτυρίες, τὶς ἀντιδράσεις, τὶς «Ὁμολογίες Πίστεως», τὶς ἀποτειχίσεις! Τὴν αἱρετικὴ φατρία τοῦ Φαναρίου, τίποτα πιά δὲν σταματᾶ! Ὁπότε, μὲ ποιά λογικὴ ὁ π. Ἀρσένιος ξεπερνᾶ καὶ ὑποβαθμίζει τὴν συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων (καὶ τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου) καὶ καταφεύγει στὴν ξεπερασμένη τοποθέτηση τῆς "ἄχρι καιροῦ" ἀνοχῆς, ποὺ ἐξέφρασε ὁ π. Ἐπιφάνιος τότε; Ποιός τοῦ δίνει τὸ δικαίωμα νὰ δογματίζει ὅτι, μόνο ὅταν γίνει ἡ ἕνωση μὲ τοὺς ἑτερόδοξους, μόνον τότε θὰ πάρουμε μέτρα;

    Νὰ λοιπόν ἡ συνέχεια τοῦ ἄρθρου τοῦ μ. Ἀρσένιου, διὰ τοῦ ὁποίου «ὑπερασπίζεται» τὴν αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, διδάσκοντας ὅτι ἡ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας εἶναι νὰ ἀνεχόμαστε τοὺς αἱρετικοὺς καὶ νὰ περιμένουμνε ἀπὸ τὸ Χριστὸ τὴν ἀντιμετώπισή τους!

   «Βέβαια τὰ τολμηρὰ ἀνοίγματα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου πρὸς τὸν Παπισμὸ καὶ γενικότερα στὸν Οἰκουμενισμὸ προκαλοῦν ἀνησυχία. Ὅμως δὲν μποροῦμε καὶ δὲν ἔχουμε τὸ δικαίωμα ἐκ τῶν προτέρων νὰ βγάζουμε συμπέρασμα καὶ νὰ ποῦμε πὼς τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο πρόδωσε ὁλοκληρωτικὰ τὴν Ὀρθοδοξία μας, ἐὰν πρῶτα δὲν ὁμολογήσει τὸ ἴδιο τὸ Φανάρι τὴν ἕνωση μὲ τοὺς προαναφερόμενους αἱρετικούς. Ἐάν, ὁ μὴ γένοιτο, γίνει αὐτὸ τὸ φοβερό, ἡ Κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας μας ποὺ εἶναι ὁ Χριστός, θὰ τακτοποιήσει αὐτὴ τὴ συμφορά, ὅπως καὶ ἄλλοτε παλαιότερα χρειάστηκε καὶ τὸ ἔπραξε».

      Κρίμα καὶ πάλι, γιατὶ ὁ μ. Ἀρσένιος ὑπερασπίζεται τὴν προσβληθεῖσα τιμὴ ἑνὸς Ἁγίου ἀπὸ κάποιους φανατικοὺς Γ.Ο.Χ. (ὅπως γράφει), ἀλλὰ δὲν ὑπερασπίζεται τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη ἀπὸ τοὺς «βαρεῖς καὶ λοιμώδεις λύκους» τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, μὲ τὸ ἕωλο ἐπιχείρημα ὅτι ἀκόμα ὁ «λύκος» Πατριάρχης δὲν ἔκανε τὴν Ἕνωση!!! Ὢ τῆς ἐσκεμμένης «ἀγνοίας»!

     Ἀλήθεια, πάτερ Ἀρσένιε; Ὁ ἅγιος Κύριλλος (καὶ τόσοι Ἅγιοι ἐπώνυμοι καὶ ἀνώνυμοι ἱερομόναχοι, μοναχοί καὶ λαϊκοί) περίμεναν νὰ κάνουν πρῶτα τὴν ἕνωση (μὲ ποιούς ἄραγε;) ὁ Νεστόριος (καὶ ἄλλοι πάμπολλοι αἱρετικοί) γιὰ νὰ διακόψουν τὸ Μνημόσυνό τους καὶ νὰ τοὺς ἀποκηρύξουν ἀπὸ Ποιμένες τους,  ἢ  τὸ ἔκαναν ἀμέσως, ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ ἄκουσαν νὰ κηρύττουν τὶς βλάσφημες κατὰ τῆς Παναγίας κακοδοξίες τους; Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, «ἡ Κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας μας, θὰ τακτοποιήσει αὐτὴ τὴ συμφορά» ἀπὸ μόνος Του; Δὲν ἐντέλλεται καὶ ἐπιζητεῖ τὴν συνεργία τῶν ἀνθρώπων, καὶ χαίρεται καὶ τὴν τιμᾶ, ὅταν ὑπάρχει αὐτὴ ἡ ὁμολογία καὶ ὁ ἀγώνας ἐναντίον τῶν αἱρετικῶν; Ἀλλὰ καὶ ἡ Παναγία Μητέρα Του δὲν χαιρόταν καὶ ἐπαινοῦσε τοὺς ἁγιορεῖτες μοναχούς, ὅταν αὐτοὶ ἀγωνίζονταν κατὰ τῶν αἱρετικῶν ἐχθρῶν τοῦ Υἱοῦ Της;

      Ἂν εἶναι βλασφημία κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, π. Ἀρσένιε, ἡ ἀσέβεια κατὰ ἑνὸς Ἁγίου, πόσο μεγαλύτερη εἶναι ἡ βλασφημία κατὰ τῶν Ἁγίων καὶ τῆς Ἱερᾶς Παραδόσεως, κατὰ τοῦ ἴδιου τοῦ Κυρίου καὶ τῆς Ἐκκλησίας Του, τὴν ὁποία ναρκοθετεῖ ὁ  Πατριάρχης μὲ τὴν φατρία του καὶ ἀλλοιώνει διὰ τῶν κακοδοξιῶν του περὶ τῆς διηρημένης Ἐκκλησίας καὶ τῆς βαπτισματικῆς θεολογίας; Δὲν ἀρκεῖ ἡ αἵρεση αὐτή; Πρέπει νὰ γίνει καὶ ἡ ἕνωση τῶν Οἰκουμενιστικῶν αἱρετικῶν μὲ τοὺς Παπικοὺς καὶ Προτεστάντες αἱρετικούς, δηλαδὴ νὰ προχωρήσουμε στὴν Πανθρησκεία, καὶ τότε νὰ ἀπομακρυνθοῦμε ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς;

Σημάτης Π.

Μήνυμα σεβασμοῦ πρὸς τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ τοὺς Ἁγίους

Γράφει ὁ Μοναχὸς Ἀρσένιος,

Σκήτη Κουτλουμουσίου, Ἅγιον Ὅρος

Μὲ λύπη βλέπουμε ὅλοι μας πλέον τὴν Πατρίδα μας Ἑλλάδα νὰ ἔχει μπεῖ γιὰ τὰ καλὰ σὲ μεγάλες περιπέτειες τὰ τελευταῖα χρόνια. Καὶ δὲν μᾶς φτάσανε ὅλα αὐτά, ἀλλὰ βλέπουμε κάτι παράδοξες ἐνέργειες, ἀνορθόδοξες θὰ ἔλεγα, νὰ γίνονται ἐκεῖ ποὺ δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ γίνονται.

Ἤμουν πρὸ ἡμερῶν στὴ Θεσσαλονίκη γιὰ προσωπικοὺς λόγους καὶ τὴν Κυριακὴ στὶς 3 μ.μ. θὰ γινόταν ἡ ὁμιλία γιὰ τὴν κάρτα τοῦ πολίτη καὶ σκέφτηκα νὰ πάω νὰ ἀκούσω γιὰ αὐτὸ τὸν ἐνδιαφέρον θέμα, χωρὶς νὰ ἔχω πληροφορηθεῖ ποιοὶ ἔχουν τὴν ἐπιμέλεια τῆς ὅλης διοργάνωσης καὶ ποιοὶ θὰ ἦταν οἱ ὁμιλητές. Ἀφοῦ ἔφθασα στὸ ἄγαλμα τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου, ὅπου ἤδη εἶχε ἀρχίσει ἡ ὁμιλία, ἀμέσως κατάλαβα πὼς κάτι δὲν πάει καλά, διότι οἱ ὁμιλητὲς καταφερόταν μὲ ὑβριστικὲς λέξεις γιὰ διάφορα πολιτικὰ πρόσωπα καὶ γενικὰ στὴν ὁμιλία ὑπῆρχε ἄκρατος ἀνορθόδοξος φανατισμός. Ἀπὸ μία ἐρώτηση ποὺ ἔκανα σὲ κάποιον ἐκεῖ γιὰ τὸ ποιοὶ εἶναι οἱ ὁμιλητές, μοῦ εἶπε πὼς εἶναι ἀπὸ τὸ ΕΛ.ΚΙ.Σ. καὶ τοὺς Γ.Ο.Χ.

Καὶ ἐνῶ ἀπογοητευμένος ἑτοιμαζόμουν νὰ ἀποχωρήσω ἀπὸ τὴ συγκέντρωση μὲ πλησίασε κάποιος πολίτης ἀπὸ τὴ συγκέντρωση καὶ μοῦ

"Ως κλέπτης εν νυκτί"!

Ο Νεόφυτος Μόρφου:

_

«Έρχεται πόλεμος, είναι αναγκαία η προσευχή μας»!

________________________________________________________________

Πέρα ἀπὸ τὰ γεγονότα καὶ τὶς προφητείες, ἠ οὐσία

________________________________________________________________

εἶναι ἡ μετάνοια καὶ ἡ προσευχή. 

_______________________________________________________________________

Πολλοὶ τὰ συνιστοῦν, ἀλλὰ λίγοι τὰ φροντίζουν!

 Ρωσοτουρκικός πόλεμος μετά από επεισόδιο στο Αιγαίο

Ρωσοτουρκικός πόλεμος μετά από επεισόδιο στο Αιγαίο   

Ο Μητροπολίτης  Μόρφου Νεόφυτος  επανέλαβε τις  προφητείες του Αγίου  Όρους και συγκεκριμένα του Αγίου Παϊσίου, για την επικείμενη  ήττα της Τουρκίας, την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ορθοδοξία.

Στη ιστοσελίδα AgionOros.ru υπήρξαν  πολλές ερωτήσεις από εκατοντάδες Ρώσους πιστούς, σχετικά με τις προφητείες Αγίου  Παϊσίου για την απελευθέρωση της Κωνσταντινούπολης και τον επερχόμενο Ρωσο-τουρκικό πόλεμο.
Ο ίδιος είχε προσωπική γνωριμία με πολλούς  σύγχρονους  ασκητές της  Ορθόδοξης Εκκλησίας υπερήλικες, όπως τον ασκητή  Σωφρόνιο, τον  Άγιο Παΐσιο και τον Άγιο  Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη. Λόγω του γεγονότος ότι εμφανίστηκαν προς