ΕΝΑΝΤΙΟΦΑΝΕΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΪΣΤΑΜΕΝΕΣ ΓΝΩΜΕΣ ΑΓΙΩΝ. -Η λανθασμένη διατύπωση σε θέματα Πίστεως ή Παραδόσεως αποτελεί αίρεση;

(Κείμενα τῶν π. Εἰρ. Δεληδήμου, Παναγιώτη, Γ.Κ., π. Εὐθ. Τρικαμηνᾶ)
Τελευταῖα γίναμε ἀποδέκτες κάποιων ἐρωτημάτων, σχετικὰ μὲ τὶς ἐναντιοφάνειες στὰ κείμενα κάποιων Ἁγίων, μὲ τὸ ἂν οἱ Ἅγιοι κάνουν λάθη σὲ θέματα Πίστεως, ἂν αὐτὸ τοὺς καθιστᾶ αἱρετικοὺς καί, ἐπίσης, ἂν κάποιους εὐσεβεῖς καὶ καταρτισμένους σύγχρονους θεολόγους, θὰ τοὺς βλέπουμε ὡς αἱρετικούς, ὅταν διαπιστώσουμε ὅτι κάπου σφάλλουν.

Καταθέτουμε τέσσερα (4) κείμενα, ποὺ δίνουν ἀπαντήσεις στὰ ἐρωτήματα αὐτὰ καὶ στοὺς παρακάτω συναφεῖς προβληματισμούς:

• Εἶναι πραγματικὰ οἱ ἅγιοι ἀλάθητοι; Ἢ ἐναντιώνεται ἡ διδασκαλία τοῦ ἑνός, στὴν διδασκαλία τοῦ ἄλλου;

• Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας εἶναι δυνατὸν νὰ σφάλουν; 

• Πότε μιὰ ἐσφαλμένη Πατερικὴ θέση (ἢ καὶ θέση σύγχρονου πιστοῦ)  συνιστᾶ αἵρεση;

• Ποιά εἶναι ἡ σημασία τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων στὴ χάραξη τοῦ κανόνα τῆς Πίστεως;

 
Εἶναι πραγματικὰ οἱ ἅγιοι ἀλάθητοι;

        τοῦ ἀρχιμ. Εἰρηναίου Δεληδήμου

Εἶναι πραγματικὰ οἱ ἅγιοι ἀλάθητοι; Ἡ θεωρία περὶ τοῦ ἀλαθήτου τῶν «θεουμένων» ποὺ ἀναπτύσσεται ...φαίνεται πειστικὴ καὶ εἶναι πραγματικὰ ὡραία. Θὰ θέλαμε εἰλικρινὰ ἔτσι νὰ εἶναι τὰ πράγματα. Ὅμως πρέπει νὰ ἐρευνήσουμε ἂν εἶναι ὄντως ἔτσι. Ἡ θεωρία φαίνεται πολὺ λογική, ἀλλὰ σ’ αὐτὰ τὰ θέματα ὑπεισέρχεται τὸ μυστήριο, ποὺ εἶναι ὑπὲρ λόγον.

Δὲν θὰ ἐπιχειρήσουμε νὰ δογματίσουμε γιὰ τὴ θέωσι ἐμεῖς ποὺ βρισκόμαστε πολὺ μακριὰ ἀπ’ αὐτή. Οὔτε ὅμως θὰ στηριχτοῦμε σὲ συγχρόνους εἰδικοὺς τῆς δογματικῆς θεολογίας, ἀφοῦ πρὸς τὸ παρὸν δὲν γνωρίζουμε ἂν ἀνήκουν στοὺς «θεουμένους». Θὰ ἀφήσουμε νὰ μιλήσουν οἱ μόνοι εἰδικοί, οἱ ἴδιοι οἱ ἀναχθέντες στὸ στάδιο τῆς θεοπτίας, οἱ ἀνεγνωρισμένοι ἅγιοι τῆς Ὀρθοδοξίας.

Ὁ Ἅγιος Βασίλειος ὁ Μέγας, ἕνας ἀπὸ τοὺς «τρεῖς μεγάλους φωστῆρας τῆς τρισηλίου θεότητος», ἀναγνωρίζει ὅτι μποροῦν οἱ ἅγιοι νὰ διαπράξουν λάθη, ὄχι βεβαίως ἀπὸ «πονηρία γνώμης». Λέγει περι τοῦ Ἁγίου Διονυσίου τοῦ Μεγάλου ἐπισκόπου Ἀλεξανδρείας

Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΚΑΙ ΤΑ ΦΕΡΕΦΩΝΑ ΤΟΥ

ΠΟΤΕ ΘΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ, ΤΙ ΚΑΚΟ ΚΑΝΕΙ Η ΑΙΡΕΣΗ;

ΝΑ, ΤΙ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ

ΟΙ  ΣΗΜΕΡΟΝ  ΕΟΡΤΑΖΟΜΕΝΟΙ  ΑΓΙΟΙ  ΠΑΤΕΡΕΣ

ΚΑΙ  ΤΙ  ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ

ΟΙ  ΚΑΚΟΔΟΞΟΥΝΤΕΣ  ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ  ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ

«Ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὃς δ᾽ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν»

(Ἀπὸ τὸ σημερινὸ Ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα).

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΨΗΛΑΦΗΣΟΥΝ

ΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΚΑΙ ΤΑ ΦΕΡΕΦΩΝΑ ΤΟΥ

Ἂς ἐξετάσουμε τὴν Ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου μιᾶς μόνο ἡμέρας, τῆς σημερινῆς «Κυριακῆς Γ’ Ματθαίου, τῶν Ἁγίων καὶ θεοφόρων 630 Πατέρων τῆς Ἁγίας καί Οἰκουμενικῆς Δ’ Συνόδου, ἐν Χαλκηδόνι, ᾿Ακύλα, ᾿Ιούστου, ᾿Ιωσὴφ ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης, Νικοδήμου ὁσίου τοῦ ῾Αγιορείτου», γιὰ νὰ ἐξακριβώσουμε «σὲ ποιόν Θεὸ πιστεύουν» οἱ Οἰκουμενιστές Ἐπίσκοποι.

Στὸ Ἀπολυτίκιον τῆς ἡμέρας διαβάζουμε:

1. «Ὑπερδεδοξασμένος εἶ, Χριστέ... ὁ διὰ τῶν Πατέρων πρὸς τὴν ἀληθινὴν πίστιν, πάντας ἡμᾶς ὁδηγήσας».

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες, λοιπόν, μᾶς ὁδηγοῦν στὴν ἀληθινὴ Πίστη.

Οἱ σύγχρονοι Οἰκουμενιστὲς ποιμένες, ποῦ μᾶς ὁδηγοῦν; Εἶναι ἀληθινὴ ἡ πίστη–διδασκαλία στὴν ὁποία μᾶς ὁδηγεῖ–διδάσκει ὁ Πατριάρχης καὶ ἡ φατρία του, ὅτι ἐκτὸς ἀπὸ τὴν «Μία, Ἁγία... Ἐκκλησία καὶ τὸ ἓν βάπτισμα» ὑπάρχουν καὶ ἄλλες ἑκατοντάδες Ἐκκλησίες μὲ τὰ ἀντίστοιχα βαπτίσματά τους; Καὶ εἶναι ἀνάμεσα σ’ αὐτὲς καὶ ὁ Παπισμός, καὶ ὁ Ἀγγλικανισμός; Ἔχουν ὁ Πάπας καὶ ὁ Ἀγγλικανὸς Ἀρχιεπίσκοπος τὸ χάρισμα τῆς Ἀρχιερωσύνης;

2. Α΄ ᾠδὴ τοῦ Ὄρθρου. Καλούμεθα ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία νὰ πιστέψουμε ὅτι:

«οἱ σοφοὶ Πατέρες, τοῦ Θεοῦ τὸ ἄγνωστον καὶ τὸ γνωστὸν σαφῶς ἡμᾶς ἐδίδαξαν,  τῆς πλάνης πάντας ῥυσάμενοι, ἑπόμενοι Λόγοις Προφητῶν τῶν Ἱερῶν, Εὐαγγελίων τε νόμοις».

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες διεσάφιζαν τὰ θέματα τῆς Πίστεως, ἑπόμενοι τοῖς «ἁγίοις πατράσι» καὶ ἀποσκοποῦντες νὰ διαφυλάξουν τὸ Ποίμνιο ἀπὸ τὶς αἱρέσεις. Οἱ σύγχρονοι οἰκουμενιστὲς καὶ φιλο-οἰκουμενιστὲς ποιμένες ἀσχολοῦνται μὲ τὸ παγκάρι,