Ομιλία για την Κυριακή της Ορθοδοξίας

π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς - Άγιος Γεράσιμος Λάρισα

(Σάββατο 7-3-2020)

Κυριακή της Ορθοδοξίας 2016

     Ἀλήθεια πῶς μποροῦν;

    Βλέπουμε στὶς φωτογραφίες –σὲ κάθε ἑορτὴ καὶ βέβαια τὴν ἑορτὴ τῆς Ὀρθοδοξίας– τοὺς χρυσοστόλιστους Ἐπισκόπους κατάφορτους μὲ λαμπυρίζοντα ἄμφια, μίτρες, πατερίτσες καὶ ἐγκόλπια νὰ εἶναι παρόντες στοὺς θρόνους τους, καὶ διερωτόμαστε οἱ πιστοί: πόσο ἡ καρδιά τους συνταυτίζεται μὲ τὰ λεγόμενα καὶ ψαλλόμενα;

     Ἡ γενικὴ ἀπάντηση ποὺ βγαίνει ἀπὸ τὶς πράξεις τους εἶναι σαφὴς καὶ ὁλοκάθαρη, ἀλλὰ τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας ἀποκαλύπτει ὅλη τὴν τραγικότητα τῶν συγχρόνων μὴ ὁμολογητῶν Ἐπισκόπων, καθὼς οἱ παραλείψεις τους, ὡς πρὸς τὴν ὑπεράσπιση τῆς Πίστεως, καθρεπτίζεται στὰ λόγια τοῦ Κυρίου:

     «Ἐγγίζει μοι ὁ λαὸς οὗτος τῷ στόματι αὐτῶν καὶ τοῖς χείλεσί με τιμᾷ, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόρρω ἀπέχει ἀπ᾿ ἐμοῦ· μάτην δὲ σέβονταί με, διδάσκοντες διδασκαλίας ἐντάλματα ἀνθρώπων» (Ματθ. ιε΄ 8-9).

     

     Καὶ πῶς ἀλλιῶς νὰ ἐξηγήσει κανεὶς τὰ γεγονότα τῆς ἀφωνίας καὶ ἀδιαφορίας τῶν συγχρόνων Ποιμένων γιὰ τὸ μεῖζον πρόβλημα τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Τοὺς ἀκούει κανεὶς νὰ ψάλλουν περὶ τοῦ θριάμβου τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοὺς βλέπει ταυτόχρονα νὰ ἀνέχονται τὴν ταπείνωση τῆς Ὀρθοδοξίας ἀπὸ τοὺς παναιρετικοὺς Οἰκουμενιστές!

     

   Τοὺς βλέπει ὑποκριτικὰ καὶ φαρισαϊκὰ νὰ ἐκστασιάζονται γιατί σήμερα

 

     «γυμνοῦται, κατηφείας καὶ σκότους αἱρέσεως, ἡ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία, καὶ φορεῖ χιτῶνα τῆς εὐφροσύνης, καὶ τῇ θείᾳ, καὶ φωσφόρῳ πυκάζεται χάριτι» (Ὄρθρος ἑορτῆς),

          καὶ ταυτόχρονα ἔχει διαπιστώσει ὅτι στὴν πράξη δὲν τοὺς “καίγεται καρφί”,  ἐνῶ βλέπουν ὅτι στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία συμβαίνει τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο: Δὲν εὐφραίνεται καὶ δὲν λαμπροφορεῖ ἡ Ἐκκλησία σήμερα, ἀλλὰ στενάζει καὶ συνθλίβεται κάτω ἀπὸ τὴν οἰκουμενιστικὴ δυσέβεια· ἀντὶ κεκοσμημένου χιτῶνα, ἐνδύεται «κατηφείας καὶ σκότους» Οἰκουμενιστικοῦ «ἡ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία»!

             Καὶ διερωτᾶται κάθε πιστός:

    Πῶς παρουσιάζονται λαμπροστόλιστοι καὶ καμαρώνουν μέσα στὶς χρυσὲς τους στολές, ἀδιαφοροῦντες ἂν τὴν ἴδια στιγμὴ περιβάλλεται καὶ ἐνδύεται ἡ Ἐκκλησία ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστὲς μὲ χιτῶνα κακοφροσύνης, ἀντὶ  «χιτῶνος εὐφροσύνης»;

      Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀκοῦν στὸν Ὄρθρο τὸν “Οἶκο” τῆς ἑορτῆς τῆς Ὀρθοδοξίας, νὰ μιλᾶ γιὰ «ἓν Βάπτισμα» κι αὐτοὶ νὰ μνημονεύουν, νὰ τιμοῦν καὶ νὰ κοινωνοῦν μὲ τὸν Πατριάρχη ποὺ δέχεται πολλὰ αἱρετικὰ βαπτίσματα;

«Γνῶσιν οὖν θείαν δι' αὐτοῦ λαβόντες, ἕνα Κύριον τὸν Θεὸν γινώσκομεν, ἐν τρισὶν ὑποστάσεσι δοξαζόμενον, καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύοντες, μίαν Πίστιν, ἓν Βάπτισμα ἔχοντες, Χριστὸν ἐνδεδύμεθα, ἀλλ' ὁμολογοῦντες τὴν σωτηρίαν, ἔργῳ καὶ λόγῳ, ταύτην ἀνιστοροῦμεν» (Ὄρθρος ἑορτῆς, ὁ Οἶκος).

      Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀκοῦν τὸν ποιητὴ ἄλλου τροπαρίου νὰ προσκαλεῖ σὲ εὐφρόσυνο πανηγύρι χαρᾶς («σκιρτήσατε κροτήσατε»), ἐπειδὴ ὁ Θεὸς χάρισε τὴν «ὁμόνοιαν καὶ συμφωνίαν εἰς μίαν, ἑνώσαντος Ἐκκλησίαν», τὴν στιγμὴ ποὺ στὴν σύγχρονη Ἐκκλησία ἀπουσιάζει ἡ ἑνότητα, ὄχι μόνο μεταξὺ Ὀρθοδόξων καὶ Οἰκουμενιστῶν, ἀλλὰ καὶ μεταξὺ τῶν Ὀρθοδόξων ποὺ μολύνθηκαν ─λίγο ἢ πολύ─ ἀπὸ τὸν οἰκουμενιστικὸ ἰό;

«Σκιρτήσατε κροτήσατε, μετ' εὐφροσύνης ᾄσατε, ὡς θαυμαστὰ σου καὶ ξένα, Χριστὲ βοῶντες τὰ ἔργα! καὶ τίς ἰσχύσει ἐξειπεῖν, Σῶτερ τὰς δυναστείας σου, τοῦ τήν ἡμῶν ὁμόνοιαν, καὶ συμφωνίαν εἰς μίαν, ἑνώσαντος Ἐκκλησίαν».

       Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ θριαμβολογοῦν (σὲ ἄλλο τροπάριο) διότι ἡ δυσμενὴς αἵρεση «ἐξέλιπε», ἢ ὅτι «τὸ μνημόσυνον ταύτης, ἐξηφανίσθη μετ' ἤχου», τὴν στιγμὴ ποὺ μιὰ ἄλλη αἵρεση, φοβερότερη καὶ ὑπουλότερη ─ἡ ἐσχατολογικὴ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ─ βρίσκεται σὲ ἐξέλιξη, ἀναπτύσσεται ἀπολέμητη καὶ γιγαντώνεται, ἐνῶ αὐτοὶ ἀδρανοῦν πρὸς χαρὰν τῶν αἱρετικῶν οἰκουμενιστικῶν λύκων;

«Ρομφαῖαι νῦν ἐξέλιπον, τῆς δυσμενοῦς αἱρέσεως, καὶ τὸ μνημόσυνον ταύτης, ἐξηφανίσθη μετ' ἤχου, τὸν γὰρ Ναόν σου Πάναγνε, πανευπρεπῶς θεώμενοι, κεκοσμημένον χάρισι, τῶν σεβασμίων Εἰκόνων χαρᾶς πληρούμεθα πάντες».

      Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ψάλλουν καὶ νὰ διαλαλοῦν ὅτι σήμερα, Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας 2016, εἶναι «ἡμέρα χαρμόσυνος», διότι «ἀστράπτει καὶ λάμπει ἡ Ἐκλησία τοῦ Χριστοῦ», τὴν στιγμὴ ποὺ πορευόμαστε σὲ μιὰ Πανορθόδοξο Σύνοδο, τῆς ὁποίας -ἡ Οἰκουμενιστικὴ φατρία- ἔχει ἀποφασίσει (ἀνθρωπίνως) τοὺς νέους αἱρετικούς-Οἰκουμενιστικοὺς «Ὅρους καὶ Δόγματα»;

«Ἡμέρα χαρμόσυνος, καὶ εὐφροσύνης ἀνάπλεως, πεφανέρωται σήμερον, φαιδρότης δογμάτων γάρ, τῶν ἀληθεστάτων, ἀστράπτει καὶ λάμπει, ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, κεκοσμημένη ἀναστηλώσεσιν, Εἰκόνων τῶν ἁγίων νῦν, ἐκτυπωμάτων καὶ λάμψεσι, καὶ ὁμόνοια γίνεται, τῶν Πιστῶν θεοβράβευτος».

             Γιὰ ποιά νίκη τῆς ἀληθοῦς Πίστεως, λοιπόν, μιλᾶμε σήμερα;

      Αὐτὸ μόνο οἱ Οἰκουμενιστὲς μποροῦν νὰ μᾶς τὸ ἐξηγήσουν καί, δυστυχῶς, ὅσοι Ποιμένες τοὺς ἐπιτρέπουν νὰ ἐμπεδώνουν τὴν Παναίρεση, ὡσὰν ποτὲ νὰ μὴν διάβασαν στὰ Πατερικὰ κείμενα ὅτι ἡ αἵρεση εἶναι μολυσματικὴ καὶ σὰν ἄλλη γάγγραινα μεταδίδεται στοὺς πιστούς (Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης)!

      Αὐτὴν τὴν διαπίστωση τῶν Ἁγίων ἀπορρίπτουν ἐγωϊστικὰ καὶ ἀδιάκριτα οἱ ἀντι-Οἰκουμενισστὲς Ποιμένες, γι’ αὐτὸ καὶ περιμένουν τὶς ἐξελίξεις …“ἄχρι καιροῦ”, ἀντὶ νὰ συστήσουν στοὺς πιστούς (ἀφοῦ πρῶτα τὸ κάνουν οἱ ἴδιοι) τὴν ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστές! Τοὺς Ἁγίους ὅμως, ὅταν βρίσκονταν σὲ παρόμοιους καιροὺς αἱρέσεων, τοὺς  καταλαμβάνει φόβος, μήπως μεταδοθεῖ στὰ μέλη τοῦ Ποιμνίου τους ἡ αἵρεση, ὅπως ὁ γνήσιος καὶ μὴ μισθωτὸς Ποιμήν, ὁ Μ. Βασίλειος, γράφει “Πρὸς Ἰταλοὺς καὶ Γάλλους Ἐπισκόπους”:

    «Νῦν δὲ φοβούμεθα μή ποτε αὐξανόμενον τὸ κακόν, ὥσπερ τις φλὸξ διὰ τῆς καιομένης ὕλης βαδίζουσα, ἐπειδὰν καταναλώσῃ τὰ πλησίον, ἅψηται καὶ τῶν πόρρω. Ἐπινέμεται (ἐπεκτείνεται) γὰρ τὸ κακὸν τῆς αἱρέσεως, καὶ δέος ἐστὶ μὴ τὰς ἡμετέρας Ἐκκλησίας καταφαγοῦσα ἕρψῃ λοιπὸν καὶ ἐπὶ τὸ ὑγιαῖνον μέρος τῆς καθ’ ὑμᾶς παροικίας»!

Σημάτης Παναγιώτης

Πότε θα ζήσουμε Ορθόδοξα;

Ἀπὸ ὁμιλία τοῦ π. Νικολάου Μανώλη

...Ακούμε φωνές από δω κι από κει συνεχώς. Αλίμονο! Ιερείς ορθόδοξοι  στο εξωτερικό Ελβετία, Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία, Αγγλία, οι ίδιοι ομολογούν πως στο ναό που πρωτύτερα έκανε τη λεγόμενη λειτουργία ο Φράγκος ιερέας, κάνουν στη συνέχεια οι Ορθόδοξοι και την Ορθόδοξη λειτουργία. Ασχέτως αν το απαγορεύουν οι κανόνες. Ένας άγιος έλεγε καλύτερα η λειτουργία να μην γινόταν, παρά να γίνεται αυτό το αίσχος της καταπατήσεως των ιερών κανόνων.

Ιερείς ορθόδοξοι από την Τσεχοσλοβακία λένε πως μεταλαμβάνουν παπικούς ασθενείς στα νοσοκομεία γιατί λέει πως πάνω από αυτούς, πάνω από τη σχέση μας, είναι η αγάπη του Θεού! Δηλαδή οι άγιοι Πατέρες μας μέχρι σήμερα δεν αγαπούσαν, που δεν ήθελαν να έχουν σχέση με τους αιρετικούς; Εμείς σήμερα στον 21ο αιώνα ανακαλύψαμε την αγάπη;

Ο κόσμος ζαλίζεται, μπερδεύεται, σκέφτεται πως όλοι ίδιοι είναι, δεν υπάρχει πρόβλημα, δεν υπάρχει διαφορά. Και μας κοροϊδεύουν οι οικουμενιστές γιατί μας θέλουν παπαγαλάκια. Υπάρχουν τα παπαγαλάκια του συστήματος της παγκοσμιοποίησης, της πολιτικής, τους βλέπουμε στις τηλεοράσεις κάθε μέρα, που παπαγαλίζουν στα αυτιά μας και μας μπερδεύουν. Υπάρχουν και οι παπαγάλοι της Εκκλησίας, που θέλουν να φέρουν την νέα τάξη πραγμάτων μέσα στην Εκκλησία, την παγκοσμιοποίηση και το συγκρητισμό. Μας θέλουν βουβούς, να μην μιλάμε.

Μέσα στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο επί μεγάλου Κωνσταντίνου, όταν ο Άρειος δεν δεχόταν ότι ο Χριστός είναι ίσος με το Θεό Πατέρα, αλλά έλεγε για το Χριστό, ότι είναι άνθρωπος μόνο κι όχι Θεός, τότε ο άγιος Νικόλαος, ο πράος, δεν άντεξε, και σήκωσε το χέρι του κι έδωσε μία δυνατή σφαλιάρα στον Άρειο. Αυτός λοιπόν ο άγιος Νικόλαος, είναι δυνατόν ποτέ, αυτόν τον Άρειο που έβριζε το Χριστό μας να τον δεχτεί να συλλειτουργήσουν μέσα στον ναό του, στα Μύρα της Λυκίας που ήταν επίσκοπος ο Άγιος; Πως σήμερα δεχόμαστε τον μεγαλύτερο αιρεσιάρχη από τον Άρειο, τον πάπα, να συμπροσεύχεται με το δικό μας τον Ορθόδοξο Πατριάρχη;

Ο κόσμος ζει σε άγνοια, σε μαύρα μεσάνυχτα κι αυτοί έχουν πάρει ένα βιολί στο χέρι και μας τραγουδούν ένα νανούρισμα να μην ξυπνήσουμε ποτέ. Αλλά όχι! Μνήμες ιερές σαν την σημερινή εορτή της αγίας Ορθοδοξίας μας πρέπει να ξεσηκώνουν την ανάγκη να υπογραμμίζουμε στους εαυτούς μας και στους άλλους, ποιά είναι η πορεία μας και ποιός είναι ο στόχος μας.

Σας εύχομαι αδελφοί μου μέχρι τα τέλη της ζωής σας να είστε Ορθόδοξοι, να μην πουλήσετε την ιερή πίστη μας κι ευχηθείτε και για μένα αν είναι δυνατόν και το αίμα μου να χύσω από το να αλλάξω την Πίστη, από το να κάνω κάτι διαφορετικό από την παράδοση της Εκκλησίας μας. Αμήν.

Πηγή

Κυριακή της Ορθοδοξίας (Α΄ Νηστειών)

(+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Ἡ προτίμησι

 «Πίστει Μωυσῆς μέγας γενόμενος ἠρνήσατο λέγεσθαι υἱὸς θυγατρὸς φαραώ, μᾶλλον ἑλόμενος συγκακουχεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ ἢ πρόσκαιρον ἔχειν ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν» (Ἑβρ. 11,24-25)

(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡ πρώτη Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν ἢ ὅπως λέγεται διαφορετικὰ ἡ Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας. Ὅλοι οἱ ἱεροκήρυκες θὰ μιλήσουν γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία. Νὰ μιλήσουμε κ᾽ ἐμεῖς γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία; Στὴ λίγη ὥρα ποὺ διαθέτουμε μᾶλλον θὰ τὴν ἀδικήσουμε.

Κυριακή της Ορθοδοξίας ( Α΄Νηστειών) - Η προτίμησι by aktines

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!

     Ἀκολουθώντας καὶ ἀποκαλύπτοντας ἄλλη μιὰ φορὰ "τὸ τρίπτυχο προφίλ τοῦ ὁμολογιακοῦ του προσώπου" μὲ τὴν τακτική τῶν ὑπαναχωρήσεων καὶ τῆς διγλωσσίας ὁ κ. Βαρθολομαῖος, θέλει νὰ παραπλανήσει γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ τὸ Λαὸ τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴν ὀρθοδοξίαν του^*, καὶ νὰ πειθαναγκάσει τοὺς Επισκόπους νὰ ψηφίσουν τὰ Οἰκουμενιστικά του σχέδια, μὲ ὑποκριτικὲς ὑποσχέσεις τοῦ τύπου «οὐδὲν προδίδουμε, οὐδὲν ἀπεμπολοῦμε» ἢ θὰ «τακτοποιήσουμε πρώτα τα του οίκου μας και θα ακολουθήσουν και άλλες Πανορθόδοξες» γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση (ὅπως ὑπονοεῖ) τῶν κρισίμων θεμάτων τῆς Πίστεως!    Καὶ ἀφοῦ κατορθώσει ΜΙΑ φορὰ σὲ ἐπίπεδο Συνόδου νὰ ὑποκλέψει τὴν ψῆφο (μὲ τὴν ἀνοχή ὅλων ὅσων κοινωνοῦν μαζί του), κατόπιν «μὴν εἴδατε τὸν Παναή»!

    Θυμίζει τὴν ἱστορία  μὲ τὴν βασίλισσα τῶν Αἰγυπτίων Σεμίραμις, ἡ ὁποία ζητούσε ἀπὸ τὸν βασιλιὰ σύζυγό της μιὰ χάρη. Νὰ βασιλεύσει κι αὐτὴ μιὰ μόνο μέρα. Κι ὅταν τὸν ἔπεισε διέταξε νὰ συλλάβουν τὸ βασιλιά καὶ νὰ τὸν ἀποκεφαλίσουν. Κι ἔμεινε πιὰ αὐτὴ μόνη βασίλισσα ὄχι μιὰ μέρα, ἀλλὰ γιὰ ὅλη της τὴ ζωή». Ἀλλὰ θυμίζει (ἐκ τοῦ ἀντιθέτου) τὴν ὀρθόδοξη στάση κάποιου ὁμολογητοῦ τῆς Ὀρθοδοξίας (ἐπὶ Εἰκονομαχίας), ποὺ ὅταν τοῦ εἶπαν νὰ ὑπογράψει ΜΙΑ μόνο φορὰ τὴν ἀποδοχὴ αἱρετικῶν πιστευμάτων καὶ μετὰ ἂς πιστεύει ὅ,τι θέλει, ἀρνήθηκε λέγοντας ὅτι εἶναι σὰν νὰ μοῦ λές, ἄφησέ με νὰ σοῦ πάρω μόνο γιὰ μιὰ φορὰ τὸ κεφάλι!

Παραθέτουμε τὴν Ἐγκύκλιο μὲ κάποια μικρὰ σχόλια.

   

Βαρθολομαίος:

Να τακτοποιήσουμε πρώτα τα του οίκου μας και θα ακολουθήσουν και άλλες Πανορθόδοξες(!)

 Πηγή: «ekklisiaonline»

Με αφορμή την επερχόμενη Κυριακή της Ορθοδοξίας ο Οικουμενικός Πατριάρχης και η Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου εξέδωσαν εγκύκλιο στην οποία αναφέρονται εκτενώς και στην Πανορθόδοξη Σύνοδο του Ιουνίου στην Κρήτη. 

Αναφέρει μεταξύ άλλων πως "Η Ορθοδοξία είναι η Εκκλησία της συνοδικότητος" , ενώ ως βασικό σκοπό της Πανορθόδοξης αναφέρει πως είναι  "να καταδειχθή ότι η Ορθόδοξος Εκκλησία είναι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία ηνωμένη εν τοις Μυστηρίοις, και μάλιστα τη Θεία Ευχαριστία, και τη Ορθοδόξω πίστει, αλλά και εν τη συνοδικότητι". Εντύπωση προκαλεί η αναφορά τους ότι "η Ορθόδοξος Εκκλησία διευθετήση πρώτον τα του οίκου της πριν η εκφέρη λόγον προς τον κόσμον", ενώ υπόσχονται και άλλες Πανορθόδοξες!

Ακολουθεί ολόκληρη η εγκύκλιος την οποία εξασφάλισε το ΕΚΚΛΗΣΙΑonline:

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

ΕΠΙ ΤΗι ΣΥΓΚΛΗΣΕΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ,

ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ ΤΩ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΧΑΡΙΝ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΝ ΠΑΡΑ ΘΕΟY

 Η αγία Ορθόδοξος Εκκλησία μας «ως πορφύραν και βύσσον στολισαμένη» τα αίματα των μαρτύρων της, τα δάκρυα των οσίων της και τους αγώνας και τας θυσίας των ομολογητών της πίστεώς της, εορτάζει σήμερον την ημέραν των ονομαστηρίων της. Ορθώς και δικαίως εκλήθη και καθιερώθη ως «Κυριακή της Ορθοδοξίας» η ημέρα,

Α΄ Κυριακή τῶν Νηστειῶν-Ὀρθοδοξίας

Τὴν πρώτη Κυριακὴ τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία πανηγυρίζει τὸ θρίαμβο τῆς Ὀρθοδοξίας, τῆς ὀρθῆς πίστεως, ἡ ὁποία καταπάτησε ὅλες τίς αἱρέσεις καὶ στερεώθηκε γιά πάντα. Γι’ αὐτὸ ἡ Κυριακὴ αὐτὴ καλεῖται Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας.

Οἱ αἱρέσεις φάνηκαν ἤδη ἀπαρχῆς τοῦ χριστιανισμοῦ. Οἱ ἴδιοι οἱ Ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ προειδοποιοῦσαν τοὺς συγχρόνους τους, καὶ μαζὶ μ’αὐτοὺς καὶ ἐμᾶς, γιά τὸν κίνδυνο ἀπὸ τοὺς ψευδοδιδασκάλους.

Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Πέτρος στή Β’ Καθολικὴ ἐπιστολὴ γράφει τὸ ἑξῆς: «Ἐγένοντο δὲ καὶ ψευδοπροφῆται ἐν τῷ λαῷ, ὡς καὶ ἐν ὑμῖν ἔσονται ψευδοδιδάσκαλοι, οἵτινες παρεισάξουσιν αἱρέσεις ἀπωλείας, καὶ τὸν ἀγοράσαντα αὐτοὺς δεσπότην ἀρνούμενοι ἐπάγοντες ἑαυτοῖς ταχινὴν ἀπώλειαν· καὶ πολλοὶ ἐξακολουθήσουσιν αὐτῶν ταῖς ἀσελγείαις, δι᾿ οὓς ἡ ὁδὸς τῆς ἀληθείας βλασφημηθήσεται» (Β’ Πετ. 2, 1-2).

Ὁ ἅγιος ἀπόστολος Παῦλος, ἐπιστρέφοντας στήν Παλαιστίνη ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, σταμάτησε στήν Ἔφεσο. Ἐκεῖ στούς χριστιανοὺς κατοίκους τῆς πόλεως ἔλεγε: «Ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου· καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν.» (Πράξ. 20, 29-30).

Πολλοὶ τέτοιοι ψευδοδιδάσκαλοι καὶ σχισματικοὶ ὑπῆρχαν στούς πρώτους αἰῶνες τοῦ χριστιανισμοῦ. Μερικὲς αἱρέσεις τάραζαν τὴν Ἐκκλησία ὁλόκληρους αἰῶνες, ὅπως γιά παράδειγμα οἱ αἱρέσεις τοῦ Ἀρείου, τοῦ Μακεδονίου, τοῦ Εὐτυχοῦς, τοῦ Διοσκόρου, τοῦ Νεστορίου καὶ ἐπίσης ἡ αἵρεση τῆς εἰκονομαχίας. Οἱ αἱρέσεις αὐτὲς προκάλεσαν πολλὲς διαταραχὲς στήν Ἐκκλησία καὶ τὴν βασάνισαν πολύ.

Ὑπῆρχαν πολλοὶ ὁμολογητὲς καὶ μάρτυρες πού ἔχυσαν τὸ αἷμα τους, ὑπερασπιζόμενοι τὴν ἀληθινὴ πίστη, στόν ἀγῶνα κατὰ τῶν ψευδοδιδασκάλων καὶ τῶν αἱρετικῶν. Ὑπῆρχαν ἐπίσης καὶ πολλοὶ καὶ μεγάλοι ἱεράρχες οἱ ὁποῖοι καὶ αὐτοὶ ὑπέφεραν πολλοὺς διωγμοὺς καὶ πολλὲς φορὲς ἐξορίστηκαν. Ὁ ἅγιος Φλαβιανός, πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, γιά παράδειγμα, σὲ μία Σύνοδο ὑπὸ τὴν προεδρία τοῦ Διοσκόρου, ἡ ὁποία καλεῖται «ληστρική», χτυπήθηκε τόσο ἄγρια πού μετὰ ἀπὸ τρεῖς ἡμέρες πέθανε.

Ἡ τελευταία στή σειρὰ τῶν αἱρέσεων, ἡ αἵρεση τῆς εἰκονομαχίας, ἦταν αὐτή πού ἐπέφερε τὰ περισσότερα βάσανα στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Ἡ αἵρεση αὐτὴ ἐμφανίστηκε γιά πρώτη φορὰ στά χρόνια τοῦ αὐτοκράτορα Λέοντα τοῦ Ἰσαύρου, ὁ ὁποῖος ἀνέβηκε στό θρόνο τὸ 717 μ.Χ.. Αὐτός

Εβδομάδα Ορθοδοξίας. Οι "ορθόδοξοι" Ποιμένες την γιόρτασαν αν-Ορθόδοξα!

Μιὰ ἐπίσκεψη στὶς ἱστοσελίδες ποὺ ἐνημέρωναν μὲ ρεπορτάζ καὶ ἑκατοντάδες φωτογραφίες γιὰ τὶς ἐκδηλώσεις στὶς διάφορες Μητροπόλεις γιὰ τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀποκαλύπτει τὴν ἑξῆς τραγικὴ πραγματικότητα:

Ἂν ἐξαιρέσουμε μία Μητρόπολη, στὶς ἄλλες Μητροπόλεις, κι ἐκεῖ ποὺ οἱ Μητροπολίτες θεωροῦνται παραδοσιακοὶ καὶ ἀντι-Οἰκουμενιστές, δὲν βρέθηκε οὔτε ἕνας νὰ ἐπισημάνει ὅτι: γιορτάζουμε τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας, ὄχι μόνο γιὰ νὰ τιμήσουμε τοὺς Ὁμολογητὲς Πατέρες, ἀλλά κυρίως γιὰ νὰ τοὺς μιμηθοῦμε σὲ παρόμοιες καταστάσεις ἔχοντάς τους ὡς πρότυπο ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς· καὶ ἐπίσης ὁδηγὸ γιὰ τὴν ἐκδίωξη τῶν αἱρετικῶν Πατριαρχῶν καὶ Ἐπισκόπων, ἀλλὰ καὶ τῶν ἀκαδημαϊκῶν θεολόγων ποὺ συνιστοῦν τὴν σύγχρονη ἡγεσία τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ!

Δυστυχῶς, ὅμως, οἱ σύγχρονοι ποιμένες μόνο γιὰ νὰ τοὺς ὕμνοῦν εἶναι ἱκανοί, χωρὶς νὰ συνειδητοποιοῦν ὅτι ἔτσι, ἀποκαλύπτουν τὴν δική τους ἀνεπάρκεια καὶ τραγικότητα.

Κι ἂς μὴ ξεχνοῦν, κι ἂς μὴ ξεχνοῦμε: «Ὁ γνοὺς καὶ μὴ ποιήσας δαρήσεται πολλάς»!

Συγκεκριμένα:

* Στὴν Μητρόπολη Κερκύρας ὁ Μητροπολίτης Νεκτάριος φαίνεται ὅτι ἀπέφυγε νὰ ἀναφέρει καὶ τὴν λέξη «αἵρεση», καὶ ἀσφαλῶς ὡς Οἰκουμενιστής, δὲν ἦταν δυνατὸν νὰ ἀναφερθεῖ στὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ! Κατὰ τὴν «Ρομφέα», εἶπε μόνο: «Σε μία εποχή υπερτονισμού άθεων και ξένων με την παράδοσή μας ιδεών, η Ορθοδοξία δεν θα πάψει να διατρανώνει την αλήθεια».

http://www.romfea.gr/ieres-mitropoleis/30426-2015-03-01-16-19-06

* Στὴν Μητρόπολη Κιλκισίου, ὁ Μητροπολίτης ὑπογράμμισε «τη νίκη της Εκκλησίας κατά του ψεύδους, των αιρέσεων και των κακοδοξιών»!

http://www.romfea.gr/ieres-mitropoleis/30427-2015-03-01-16-52-18

* Στὴν Μητρόπολη Νεαπόλεως, ὅπου ὁμιλητὴς ἦταν ὁ οἰκουμενιστὴς Μιλτιάδης Κωνσταντίνου, ὁ μητροπολίτης Νεαπόλεως καὶ Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβας εἶπε: «Η νίκη της Ορθοδοξίας είναι η νίκη του προσώπου».

http://www.romfea.gr/ieres-mitropoleis/30418-2015-03-01-12-29-45

* Στὴν Μητρόπολη Φθιώτιδος ὁ κ. Νικόλαος εἶπε: «Αν σήμερα, στην εποχή των ανακατατάξεων δεν ενστερνιστούμε την Ορθόδοξη πίστη μας, θα αποχρωματιστούμε, θα διαλυθούμε και όταν αρχίζουμε να διαλυόμεθα θα μπουν οι εχθροί να μας αποτελειώσουν. Μακάριο το έθνος που έχει την πίστη και την ελπίδα του στο Θεό».

http://www.romfea.gr/ieres-mitropoleis/30419-2015-03-01-12-38-25

* Στὴν Μητρόπολη Κισάμου & Σελίνου μίλησε ὁ  Μητροπολίτης Θερμοπυλῶν κ. Ἰωάννης, μὲ θέμα: «"Η Ορθοδοξία και οι σύγχρονες προ(σ)κλήσεις". Ο ομιλητής με λόγο μεστό, σύγχρονο, θεολογικό, κατανοητό αναφέρθηκε στο γεγονός της ημέρας και στην συλλογική ευθύνη του Χριστιανικού κόσμου για την διάσωση του ανθρωπίνου προσώπου».

http://www.romfea.gr/oikoumeniko-patriarxeio/arxipiskopi-kritis/30422-2015-03-01-13-43-54

* Στὴν Μητρόπολη Σύρου, ὁ μητροπολίτης Δωρόθεος ἀνέφερε: «Σήμερα, η καθόλου Εκκλησία εορτάζει και τιμά τη νίκη ενάντια στο ψεύδος και τις αιρέσεις"!».

http://www.romfea.gr/ieres-mitropoleis/30424-2015-03-01-14-44-22

* Στὴν Μητρόπολη Διδυμοτείχου οὐδὲν ἐλέχθη περὶ Οἰκουμενισμοῦ.

http://www.romfea.gr/ieres-mitropoleis/30425-2015-03-01-15-06-37

* Στὴν Μητρόπολη Λαγκαδὰ ὁ Μητροπολίτης Ἰωάννης «αναφερόμενος στη σημερινή μεγάλη εορτή της Ορθοδοξίας μας έκανε λόγο για τον θρίαμβο της Ορθοδόξου Πίστεως ενώ τόνισε και το γεγονός ότι μέσα από τη ζωή της Εκκλησίας μας έρχεται η ανόρθωσις, η προσωπική αναστήλωσις και η επάνοδός μας εις την χαρά του Παραδείσου».

http://ierovima.gr/pages/article.aspx?id=13074

* Στὴν Μητρόπολη Μαντινείας καί Κυνουρίας ἀναφέρθη ὅτι «Γι' αὐτό πρέπει νά καυχώμεθα, πού εἴμαστε Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, καί νά θεωροῦμε ἱερό χρέος μας νά φυλάσσουμε καί νά ὑπερασπιζόμαστε τήν Ὀρθοδοξία μας.

Βαθιά εἶναι χαραγμένο στό μυαλό μας τό μήνυμα τῶν Πατέρων τῆς Ὀρθοδοξίας, ὅτι ἔξω ἀπό τήν Ἐκκλησία δέν ὑπάρχει ὀρθή πίστη καί δέν ὑπάρχει σωτηρία. Ὅποιος θέλει νά εἶναι Χριστιανός, πρέπει νά ἀνήκει στήν Ἐκκλησία, καί ὅποιος θέλει τή σωτηρία του, πρέπει νά ξέρει πώς μόνο μέσα στήν Ἐκκλησία σῴζεται. Χριστιανός εἶναι ὁ ἄνθρωπος τῆς Ἐκκλησίας, τό μέλος τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἐκκλησία».

http://ierovima.gr/pages/article.aspx?id=13072

* Στὴν Μητρόπολη Πατρῶν: «...Στήν Πατρίδα μας, πολλές φορές, βρῆκαν πρόσφορο ἔδαφος ἀλλότρια μέ τήν Ὀρθοδοξία πιστεύματα καί καταστάσεις πού ἐπεχείρησαν νά διαβρώσουν τό οἰκοδόμημα τῆς Ὀρθοδόξου παραδόσεώς μας, εἴτε μέσα ἀπό τήν τέχνη, ὃπως εἶναι ἡ ἀρχιτεκτονική, ἡ ἁγιογραφία, ἡ μουσική καί εἴτε γενικώτερα μέσα ἀπό τόν τρόπο τῆς ζωῆς καί συμπεριφορᾶς».

http://www.romfea.gr/ieres-mitropoleis/30408-2015-03-01-10-40-03

Εβδομάδα Ορθοδοξίας, Περί Υπερηφανείας, Ιωάννου Λινδίου

ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Καλημέρα Ορθοδοξία!

    Και Χρόνια Σου Πολλά!!!

τοῦ Νικολάου Πανταζῆ

Ημέρα χαρμόσυνη, ημέρα λαμπρή. Εξαίσια, Νικηφόρα και Θριαμβευτική. Ανάσταση, Επανάσταση και Εξέγερση Κατακεραυνωτική. "Τις Θεός Μέγας!" Αντιλαλεί όλη η γη!

Πριν καν προλάβω άλλη σκέψη να κάνω, η επιθυμία, η θέα και Θεϊκή Θαλπωρή της Αληθοϋφαντης Ερωμένης μου με συνεπαίρνει. Χαρά Χριστού ανείπωτη με παρασέρνει, ενθουσιασμός αδάμαστος, πόθος δοξολογικός. Δόξα Σοι, ο Θεός!

Φίλη Ορθοδοξία!

Σήμερα γιορτάζεις. Έχεις την τιμητική Σου. Την Ονομαστική Σου. Την Καλή Σου. Βάζεις τα καλά Σου, τη Θεοϋφαντη Στολή Σου. Τ' Αγιοπατερικό-αυτοκρατορικό Ένδυμά Σου. Σήμερα είναι η γιορτή Σου! "Συστήσασθε Εορτήν εν τοις πυκάζουσιν έως των κεράτων του θυσιαστηρίου" (Ψαλμ. 118, 27). Εισέλθετε εις την χαρά του Κυρίου!

Συστήσασθε Εορτήν και αγαλλόμενοι δεύτε μεγαλύνομεν, Φίλην

Κυριακή της Ορθοδοξίας, Ομιλία περί Πίστεως, Ιωάννου Λινδίου

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ, Αγ. Ιουστίνου Πόποβιτς

Ἁγ. Ἰουστίνου Πόποβιτς

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
(Ἀποσπάσματα)

Εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν.

      Σήμερα, ἀδελφοί καί ἀδελφές, εἶναι ἡ ἁγία Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας, μία ἀπό τίς πενήντα δύο Κυριακές τοῦ ἔτους πού ὀνομάζεται Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας.

     Μεγάλη καί ἁγία Κυριακή. Κυριακή, κατά τήν ὁποία ἑορτάζεται ἡ νίκη τῆς Ὀρθοδοξίας ἐναντίον κάθε ψεύδους, ἐναντίον κάθε ἀναλήθειας, ἐναντίον κάθε αἱρέσεως, ἐναντίον κάθε ψευδοθεοῦ· νίκη τῆς Ὀρθοδοξίας ἐναντίον κάθε ψευδοῦς διδασκαλίας, ἐναντίον κάθε ψευδοῦς φιλοσοφίας, ἐπιστήμης, πολιτισμοῦ, εἰκόνος. Ἁγία νίκη τῆς Ὀρθοδοξίας. Καί αὐτό σημαίνει ἁγία νίκη τῆς Παναληθείας.

      Ποιός ὅμως εἶναι ἡ Παναλήθεια σέ αὐτόν τόν κόσμο; Ποιός εἶναι ἡ Ἀλήθεια σέ αὐτόν τόν κόσμο; Αὐτός πού εἶπε γιά τόν ἑαυτό Του: Ἐγώ εἰμί ἡ ἀλήθεια! Ὁ Ἰησοῦς Χριστός.

      Ὁ Θεός ἐν σαρκί. Νά, αὐτή εἶναι ἡ Ἀλήθεια στόν γήινο κόσμο μας, αὐτή εἶναι ἡ ἀλήθεια γιά τόν ἄνθρωπο. «Θεός ἐφανερώθη ἐν σαρκί». Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός ἔλαβε σῶμα, ὥστε μέ τό σῶμα μας νά εἰπῇ σέ ἐμᾶς τούς ἀνθρώπους τί εἶναι ἀλήθεια, πῶς ζῆ κανείς ἐν ἀληθείᾳ, πῶς πεθαίνει γι’ αὐτήν, καί πῶς δι’ αὐτῆς ζῆ αἰωνίως. Ὁ Χριστός συνεκέντρωσε ὅλες τίς ἀλήθειες καί μᾶς ἔδωσε τήν Παναλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας. [σελ. 81-82]

Ὅταν ὁ Θεός κατέβηκε σέ αὐτόν τόν κόσμο, ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, Αὐτός ἔγινε ὁρατός γιά μᾶς τούς ἀνθρώπους. Ὁ Θεός ἔγινε ὁρατός. Καί ἐμεῖς βλέποντάς Τον, στήν πραγματικότητα βλέπουμε τόν Ζῶντα Θεό. Αὐτός εἶναι ἡ ζῶσα Εἰκών τοῦ Θεοῦ στόν κόσμο.

      Διαφυλάσσοντας τήν ζῶσα Εἰκόνα τοῦ Θεοῦ σέ αὐτόν τόν κόσμο, ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία διεφύλαξε τόν ἄνθρωπο, διεφύλαξε τόν Χριστό ὡς ἄνθρωπο. Ὁ ἴδιος ὁ Θεός ἔγινε ἄνθρωπος, γιά νά βρῆ σ’ ἐμᾶς τούς ἀνθρώπους τήν θεία Εἰκόνα, τήν ζῶσα θεία Εἰκόνα, τήν ὁποία ἐμεῖς ἀμαυρώσαμε μέ τίς ἁμαρτίες καί τά πάθη, τήν παραμορφώσαμε, τήν καταξέσαμε ὅλη μέ τήν ἁμαρτωλή ζωή μας.

      Ὅπως λέγεται στούς θαυμάσιους ἐκκλησιαστικούς ὕμνους, ὁ Κύριος κατέβηκε σέ αὐτόν τόν κόσμο, ἔγινε ἄνθρωπος, «ἵνα τήν ἑαυτοῦ ἀναπλάσῃ Εἰκόνα», νά ἀνακαινίσῃ τήν Ἰδική Του Εἰκόνα στόν ἄνθρωπο· «φθαρεῖσαν τοῖς πάθεσι», πού ἐφθάρη δηλαδή μέ τά ἐλαττώματά μας καί μέ τίς ἁμαρτίες μας, καί ὁ ἄνθρωπος ἔγινε μία παραμορφωμένη, μία δύσμορφη, εἰκόνα τοῦ Θεοῦ. Καί ὁ Θεός, κατεβαίνοντας σέ αὐτόν τόν κόσμο σάν καθαρή, ὁλοκάθαρη Εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ὡς Θεός, ἔδειξε τί εἶναι ὁ ἄνθρωπος, τί εἶναι ὁ τέλειος ἄνθρωπος, πῶς πρέπει νά εἶναι ὁ ἄνθρωπος σέ αὐτόν τόν κόσμο. [σελ. 83]

      Πῶς πρέπει νά εἶναι ὁ ἄνθρωπος σέ αὐτόν τόν κόσμο;

Ἐμεῖς σέ αὐτόν τόν κόσμο πραγματικά πολεμᾶμε, συνέχεια πολεμᾶμε γι’ αὐτήν τήν θεία Εἰκόνα πού εἶναι μέσα στήν ψυχή μας.

       Ποιός μᾶς τήν κλέβει;

Ὅλοι οἱ εἰκονομάχοι.

      Πρῶτος εἰκονομάχος εἶναι ἡ ἁμαρτία. Ἡ ἁμαρτία δέν θέλει τόν Θεό. Δέν θέλει τόν Θεό οὔτε μέσα στόν ἄνθρωπο, οὔτε μέσα στόν κόσμο γύρω ἀπό τόν ἄνθρωπο. Καί διά τῆς ἁμαρτίας κατεξοχήν εἰκονομάχος εἶναι ὁ Σατανᾶς καί οἱ ἄγγελοί του, οἱ ἀπαίσιοι δαίμονες. Ἐκεῖνοι εἶναι πού κλέβουν τήν ψυχή μας, πού σωρεύουν ἁμαρτίες στήν ψυχή μας καί κατακαλύπτουν τήν θεία Εἰκόνα πού εἶναι μέσα μας. Μέ τό μαῦρο κατράμι τῆς ἁμαρτίας ἀλοίφουν τήν θεία Εἰκόνα πού εἶναι μέσα στήν ψυχή μας. Καί ὁ ἄνθρωπος, ὅταν ζῆ ἀμετανόητος μέσα στήν ἁμαρτία, ὅταν δέν πολεμᾶ κατά τῶν ἁμαρτιῶν του, ὅταν μένει σέ αὐτές, ὅταν δέν τίς ἐξομολογῆται, τί ἀπομένει ἀπό τήν ψυχή του; Ἀπομένει ἡ θεία Εἰκόνα πασαλειμένη μέ τό μαῦρο πῦον τῆς ἁμαρτίας, τῶν παθῶν, τοῦ θανάτου. Φρικτό θέαμα, φοβερή ντροπή!

      Τί σημαίνει λοιπόν νά εἶσαι Εἰκόνα τοῦ Θεοῦ;

Σημαίνει, ἀδελφοί, τό ἑξῆς:

      Ἐμεῖς ἔχουμε νοῦ, ἀλλά ὁ νοῦς μας εἶναι εἰκόνα τοῦ νοῦ τοῦ Θεοῦ μέσα μας.

    Ἐμεῖς ἔχουμε θέλησι, ἀλλά ἡ θέλησις εἶναι εἰκόνα τῆς θελήσεως τοῦ Θεοῦ μέσα μας.

    Ἐμεῖς ἔχουμε αἴσθησι, ἔχουμε καρδιά, ἀλλά αὐτά εἶναι εἰκόνα θείων αἰσθήσεων μέσα μας.

     Ἐμεῖς ζοῦμε σέ αὐτόν τόν κόσμο, ἀλλά αὐτό εἶναι εἰκόνα τῆς ζωῆς τοῦ Θεοῦ.

      Ἐμεῖς  εἴμαστε  ὡσάν  εἰκόνες  τοῦ  Θεοῦ  ἀθάνατες,  ἀλλά αὐτό εἶναι εἰκόνα τῆς ἀθανασίας τοῦ Θεοῦ.

Ὁ Θεός μᾶς ἔπλασε θεοειδεῖς, γιά νά ζοῦμε μέσα σέ αὐτόν τόν κόσμο δι’ Αὐτοῦ, γιά νά σκέπτεται πάντοτε ὁ νοῦς μας: πρόσεχε ἀπό Ποιόν εἶσαι, εἶσαι ἀπό τόν Θεό, νά κάνῃς καθαρές σκέψεις, σκέψεις θεϊκές.

    Τότε τό θέλημά μας εἶναι τέλειο καί ὑγιές, ὅταν εὐθυγραμμίζεται πρός τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, πρός τό πρωτότυπό του. Ἡ αἴσθησίς μας τότε εἶναι καθαρή, ὑγιής, θεϊκή, ὅταν εὐθυγραμμίζεται πρός τήν αἴσθησι τοῦ Θεοῦ.
[σελ. 87]

     Ἄς μᾶς καθαρίσῃ Αὐτός ἀπό κάθε ἁμαρτία, ἀπό κάθε πάθος, ἀπό κάθε θάνατο. Ἄς μᾶς ἐλευθερώσῃ ἀπό κάθε διάβολο, γιά νά μποροῦμε νά εἴμαστε πραγματικά ζῶσες εἰκόνες τοῦ Θεοῦ, γιά νά μπορῇ ὁ ἄνθρωπος νά εἶναι ἐπί τῆς γῆς ἕνα θεῖο μεγαλεῖο.

      Ἄνθρωπε! Ἀδελφέ! Ποτέ μήν ξεχνᾶς ὅτι εἶσαι μικρός Θεός μέσα στήν λάσπη! Μέσα στήν λάσπη τοῦ σώματός σου ἐσύ ἔχεις τήν ζῶσα Εἰκόνα τοῦ Θεοῦ. Πρόσεχε πῶς ζῆς. Πρόσεχε τί κάνεις μέ τήν Εἰκόνα τοῦ Θεοῦ πού εἶναι μέσα σου. Πρόσεχε, –ἄνθρωπε! ἄνθρωπε! ἄνθρωπε! Διότι ἡ ζωή μας ξεκινᾶ ἀπό τήν γῆ καί καταλήγει στό πάμφωτο πρόσωπο τοῦ Θεοῦ, γιά νά δώσουμε ἐκεῖ ἀπολογία τί κάναμε μέ τήν Εἰκόνα τοῦ Θεοῦ ὅσο ἤμασταν σέ αὐτόν τόν κόσμο.

     Εὔχομαι ὁ Ἀγαθός Κύριος νά χαρίσῃ στήν καρδιά τοῦ καθενός μας ὅλα τά οὐράνια δῶρα, ὅλες τίς εὐαγγελικές ἀρετές: τήν πίστι καί τήν ἀγάπη καί τήν ἐλπίδα καί τήν προσευχή καί τήν νηστεία καί τήν ὑπομονή καί τήν πραότητα καί τήν ταπείνωσι, ὥστε νά μπορέσουμε νά ἀντέξουμε ὅλο αὐτόν τό φοβερό ἐπίγειο ἀγῶνα, νά διαφυλάξουμε στήν ψυχή μας τήν θεία μορφή καί νά μετατεθοῦμε ἀπό τόν κόσμο αὐτό πρός τόν Ἀναστάντα Κύριο σέ ἐκεῖνο τόν κόσμο.

     Ἀλλά μέχρι τότε ἡ ἁγία νηστεία ἄς μᾶς ὁδηγῇ πρός τό Ἅγιον Πάσχα, τήν Ἁγία Ἀνάστασι τοῦ Χριστοῦ, γιά νά προσκυνήσουμε, ὅσο εἴμαστε ἀκόμη μέ τό σῶμα μας, Αὐτόν, τόν Ἀναστάντα Κύριο, τόν Νικητή τῆς ἁμαρτίας, τοῦ θανάτου καί τοῦ διαβόλου, Αὐτόν πού ἐξασφάλισε τήν Αἰώνιο Ζωή γιά τό σῶμα μας καί γιά τήν ψυχή μας.

    Σέ Αὐτόν, μόνο σέ Αὐτόν, ἀποκλειστικά σέ Αὐτόν, ἀνήκει αἰώνιος δόξα καί τιμή, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

 Ευχαριστούμε τον αδελφό μας Ιουστίνο για την αποστολή του κειμένου του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Πηγή: "orthodox-voice"