Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

Οι Οικουμενιστές είναι αιρετικοί στην πίστη, τόσο εις Θεόν, όσο και τω Θεώ!


Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς (Ὁμιλία Η΄, PG 151,94) διαχώρισε τὴν ἔννοια τῆς πίστεως σὲ πίστη εἰς Θεὸν καὶ σὲ πίστη τῷ Θεῷ.
Ἡ πίστη εἰς Θεὸν σημαίνει, ὅτι πιστεύουμε καλῶς, ἀσφαλῶς καὶ εὐσεβῶς, δηλ. ὅτι πιστεύουμε ἀκλόνητα, διαφυλάττουμε καὶ τηροῦμε τὰ δόγματα καὶ τὴν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῶν θεοφίλων Ἁγίων Πατέρων Της, περὶ τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ. Ἡ πίστη αὐτὴ δὲν ἀνέχεται ἀλλοιώσεις, προσαρμογὲς κοσμικοῦ χαρακτῆρα ἢ νεωτερισμούς.
Πιστεύω τῷ Θεῷ σημαίνει πίστη στὶς ὑποσχέσεις Του γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου, δηλ. ὅτι εἶναι ἀληθινὲς καὶ ἀμετάκλητες καὶ γι’αὐτὸν τὸν λόγο, τήρηση τῶν ἐντολῶν Του. Γιατὶ ἄνευ τῆς τήρησης τῶν ἐντολῶν Του δὲν ἀποδεικνύεται ἡ ἀληθινὴ πίστη μας, δὲν ὁμολογεῖται  καὶ δὲν δοξάζεται τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ καὶ ἀκολούθως δὲν γινόμαστε μέτοχοι τῆς εὐλογίας Του. Παράλληλα ὅταν τηρεῖ ὁ ἄνθρωπος τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ, γίνεται ὁ Θεὸς ὀφειλέτης καὶ εὐλογεῖ τὸν ἄνθρωπο.
Ὁ ἅγιος λέει ξεκάθαρα ὅτι οἱ δύο αὐτές ἔννοιες τῆς πίστης πρέπει νὰ συνυπάρχουν, διότι ἀλλιῶς ὑπάρχει πρόβλημα στὴν πίστη μας. Ἀπόδειξη τῆς συνυπάρξεως τῶν δύο ἐννοιῶν ἀποτελοῦν τὰ ἔργα μας: Ἀπὸ τὴν μία ἡ πρακτικὴ τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, ἀγάπη, ἐλεημοσύνη, δικαιοσύνη, ὑπακοὴ κλπ. καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ἡ ὁμολογία μας μπροστὰ στοὺς ἀνθρώπους καὶ ἡ μὲ αὐτὴν συνδεδεμένη ἀποφυγὴ κάθε αἱρέσεως, κακοδοξίας, προσβολῆς τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας Του. Γιὰ ὅλα αὐτὰ φέρνει ὁ Ἅγιος ὡς παράδειγμα τὸν Ἀβραάμ.
Ὁ Ἀβραὰμ πίστεψε ἀκλόνητα καὶ ἀδιαπραγμάτευτα εἰς τὸν Θεὸ καὶ τῷ Θεῷ. Πίστεψε, ὅτι εἶναι ὁ Ἕνας Τριαδικὸς Θεὸς, ἡ μόνη ὁδὸς σωτηρίας, πίστεψε στὴν ὑπόσχεση τοῦ Θεοῦ, ἐνῶ ὴταν ἤδη μεγάλος στὴν ἡλικία, ὅτι θὰ γεννήσει τὸν Ἰσαὰκ καὶ διὰ τοῦ Ἰσαὰκ θὰ εὐλογηθοῦν ὅλες οἱ φυλὲς τοῦ Ἰσραήλ. Δὲν συμβιβάστηκε, δὲν παράλλαξε δὲν ἀμφέβαλε. Ἀκόμα καὶ ὅταν τοῦ ζήτησε ὁ Θεὸς νὰ θυσιάσει τὸν μοναδικὸ υἱόν του, τὸν ὁποῖο ἀπέκτησε ὡς θαῦμα, ὡς δῶρο, ἀπὸ τὸν ὁποῖον θὰ ἐκπληρωνόταν ἡ ὑπόσχεση τοῦ Θεοῦ, ὁ Ἀβραὰμ δὲν δίστασε, ἀλλὰ ἔκανε ὑπακοή καὶ τήρησε τὴν ἐντολή Του. Ἔδωσε ὁ Ἀβραὰμ τὸν υἱόν του ὡς θυσία εἰς τὸν Θεὸν καὶ ὁ Θεὸς ὡς ὀφειλέτης ἔδωσε τὸν Μονογενὴ Υἱὸν Του ὡς θυσία γιὰ νὰ σώσει τὸν ἄνθρωπο. Αὐτὴ εἶναι ἡ δικαιοῦσα πίστη ποὺ δόξασε τόν Ἀβραάμ, τὸν Ἰσαάκ, τοὺς προφῆτες, τοὺς Ἀποστόλους, τοὺς Ἁγίους Πατέρες· ἡ πίστη τῆς συμφωνίας τῶν λόγων καὶ τῶν ἔργων.
Αὐτὴ εἶναι ἡ πίστη, τὴν ὁποία πρόδωσαν οἱ Οἰκουμενιστὲς καὶ ἀκολούθως τὴν ἔχασαν. Δὲν πιστεύουν πιὰ οὔτε εἰς τὸν Θεὸ οὔτε τῷ Θεῷ.
Δὲν πιστεύουν εἰς τὸν Θεό, γιατὶ εἰσήγαγαν καὶ θεμελίωσαν στὴν πίστη τους τὴν «ζηζιούλεια Θεολογία», μία «νέα ἐκκλησιολογία», τὸν ἐπισκοποκεντρισμό, τὴν μασονεία, τὴν Θεοσοφία τὸν θρησκευτικὸ συγκρητισμὸ και κατήργησαν τὰ δόγματα καὶ τοὺς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας πλανῶντες καὶ πλανώμενοι.
Δὲν πιστεύουν τῷ Θεῷ, γιατὶ ἀμφέβαλαν γιὰ τὶς ὑποσχέσεις Του, διάλεξαν τὸ προσωπικὸ συμφέρον, ἀπέρριψαν τὸν δρόμο σωτηρίας ποὺ Αὐτὸς μᾶς φανέρωσε καὶ πρόβαλαν καὶ ἀποδέχτηκαν ἄλλες ὑποσχέσεις, ἄλλες ὁδούς, ἄλλους τρόπους ὑπακοῆς καὶ σωτηρίας «δουλεύοντες ἐπιθυμίαις». Τὰ ἔργα τους δὲν εἶναι τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ ἀποτελοῦνται καὶ ἐκφράζονται ἀπὸ σκοπιμότητα, διπροσωπία, ἀγαπολογία, συμβιβασμούς, κοσμικὴ ἀναγνώριση καὶ τὸ χειρότερο ἀπὸ ὕβρεις καὶ διωγμούς. Ἰδίως τὰ δύο τελευταῖα φανερώνουν τί πραγματικὰ πρεσβεύουν.
Τοὺς Οἰκουμενιστὲς συνοδεύουν καὶ ὅσοι μιλοῦν γιὰ τὴν πίστη εἰς τὸν Θεὸ καὶ ἀναγνωρίζουν τοὺς Οἰκουμενιστὲς ὡς αἱρετικούς, ἀλλὰ δὲν πράττουν ἀρεστὰ τῷ Θεῷ, διότι ἁπλούστατα συλλειτουργοῦν καὶ συνεργάζονται καὶ μὲ αὐτοὺς τοὺς Οἰκουμενιστὲς ἀλλὰ καὶ μὲ ὅλους γενικὰ τοὺς αἱρετικούς, βοηθώντας τὴν στερέωση καὶ ἐξάπλωση τῆς αἱρέσεως καὶ καταδικάζοντας παράλληλα αὐτοὺς ποὺ θέλουν καὶ ἀγωνίζονται νὰ πιστεύουν τῷ Θεῷ. Τὰ λόγια τους στεροῦνται τῆς πρακτικῆς τους ἐφαρμογῆς, ἡ στάση τους διασπᾶ τὴν ἀλληλένδετη σχέση τῶν δύο ἐννοιῶν τῆς πίστεως καὶ ἀλλοιώνει τὴν ὁμόνοια καὶ ὁμοπραξία –καὶ τὰ δύο ἀναγκαῖα γιὰ τὴν καταπολέμηση τῆς αἱρέσεως– τοῦ ποιμνίου τοῦ Θεοῦ. Παράλληλα μὲ τοὺς Οἰκουμενιστὲς δείχνουν καὶ αὐτοὶ φόβο, διγλωσσία, ἀγκίστρωση καὶ ἀγάπη στὰ κοσμικὰ καὶ ἀμφιβολία περὶ τῶν ὑποσχέσεων τοῦ Θεοῦ. Γιὰ ὅλους ὅσους πιστεύουν καὶ πράττουν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπο, Οἰκουμενιστὲς καὶ χαρτοπολεμικοὺς «Ἀντιοικουμενιστὲς» συμπεραίνει ὁ Ἅγιος ἐμμέσως πλὴν σαφῶς:
Ἡ πίστη τους εἶναι μία πίστη χωρὶς ἀλήθεια καὶ χωρὶς ἀληθινὰ ἔργα· καὶ πίστη χωρὶς ἀληθινὰ ἔργα εἶναι νεκρὴ πίστη.

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

Η επίσημη ανακοίνωση της Διακοπής του Μνημοσύνου του κ. Άνθιμου

 Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης:

''Διακόπτω την μνημόνευση του μητροπολίτου κ. Ανθίμου''

[ΒΙΝΤΕΟ 2017]   


 Κήρυγμα 19/2/2017

Ι.Ν. Αγίου Σπυρίδωνος Τριανδρίας Θεσσαλονίκης

Κυριακή της Απόκρεω - Κήρυγμα στο οποίο ο π. Νικόλαος ανακοινώνει τη διακοπή του μνημοσύνου του μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Ανθίμου.
   
 Βίντεο
   

Για ξανασκεφτείτε την ασέβεια: Δεν φτάνει που δεν ακολουθείτε τους Αγίους, τώρα αποκαλείτε και ό,τι εμπράκτως μας δίδαξαν ως "τρέλα"!



 


Ἡ «τρέλα» τῆς ἀποτειχίσεως ὑποσκάπτει τὸν ἀντι-οικουμενιστικὸ ἀγώνα καὶ γίνεται τὸ καλύτερο δῶρο γιὰ τοὺς οἰκουμενιστές



   Τὸ σύνδρομο τοῦ «παλαιοημερολογιτισμοῦ» εἶναι αὐτὸ ποὺ μᾶς ἀπασχολεῖ τὸν τελευταῖο καιρό. Δηλαδή, ἡ στάση ὁρισμένων ἀντι-οικουμενιστῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπειδὴ διακατέχονται ἀπὸ «ζῆλο οὐ κατ΄ ἐπίγνωση» εἶναι ἱκανοὶ νὰ διαλύσουν καὶ νὰ στιγματίσουν τὸν ἁγνὸ ἀγώνα.
    Ἀρχικῶς, θὰ ἦταν καλὸ νὰ σημειώσουμε ὅτι ὑπάρχουν ὁρισμένοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν λεγομένη «τρέλα» τῆς ἀποτειχίσεως καὶ ἀγνοοῦν ὅτι δωρίζουν στοὺς Οἰκουμενιστὲς τὸ δικαίωμα νὰ δυσφημοῦν τὸν γνήσιο ἀντιαιρετικὸ ἀγώνα. Διότι τὰ «καπετανάτα», καθὼς καὶ οἱ προσωπικὲς φιλοδοξίες ὅσων θέλουν νὰ ἱεραρχήσουν τὶς δικές τους προτεραιότητες πάνω ἀπὸ τὸν ἀγώνα ἐναντίον τοῦ οἰκουμενισμοῦ, εἶναι ἕνα λυπηρὸ ὀφθαλμοφανὲς γεγονός.
   Ὁρισμένοι ἀλλάζουν τὴν ρότα τοῦ καραβιοῦ, χωρὶς νὰ ἔχουν οὔτε τὴν ἄδεια τοῦ κυβερνήτου, οὔτε τὴν συγκατάθεση τῶν ὑπολοίπων ἀδελφῶν. Καὶ φυσικὰ σὲ καμμία περίπτωση δὲν μποροῦν νὰ τὴν ἀποκτήσουν ποτὲ αὐτὴν τὴν συγκατάθεση, ἐπειδὴ δὲν ξεσηκώθηκε ὁ κόσμος γιὰ νὰ ὑπηρετήσει τὶς ἐμμονές τους, οὔτε γιὰ νὰ προβάλει τὰ συμφέροντα καὶ τὶς μωροφιλοδοξίες ἄλλων. Καλούμαστε λοιπὸν σὲ σάλπισμα γιὰ νὰ διατηρήσουμε τὴν ἑνότητα τῆς γρηγορούσας Ἐκκλησιαστικῆς Ὀρθοδόξου κοινότητος σχετικὰ μὲ τὸν κίνδυνο τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ παντὸς εἴδους νεωτερισμοῦ πάντοτε «ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ». Κάθε ἄλλη μεμονομένη ἀδιάκριτη ἐγωιστικὴ στρατηγικὴ ἐπιδίωξη, ἡ ὁποία ἂν καὶ μπορεῖ νὰ εἶναι σὲ ὁρισμένες περιπτώσεις θεμιτή, μὲ κανένα τρόπο δὲν μπορεῖ νὰ ἱεραρχηθεῖ πάνω ἀπὸ τὸν ὀρθὸ ἀντι-οικουμενιστικὸ ἀγώνα!

Ἂς κλείσουμε τὸ σχόλιό μας μὲ τὰ σοφὰ λόγια τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου:
«Εἰς τούς καιρούς μας βλέπομεν ὅτι πολλά πιστά τέκνα τῆς Ἐκκλησίας μας, μοναχοί καί λαϊκοί, ἔχουν, δυστυχῶς, ἀποσχισθῆ ἀπό αὐτήν, ἐξ αἰτίας τῶν φιλενωτικῶν. Ἔχω τήν γνώμην ὅτι δέν εἶναι καθόλου καλόν νά ἀποχωριζώμεθα ἀπό τήν Ἐκκλησίαν κάθε φορᾶ πού θά πταίη ὁ Πατριάρχης. Ἀλλά ἀπό μέσα, κοντά στήν Μητέρα Ἐκκλησία ἔχει καθῆκον καί ὑποχρέωσι ὁ καθένας ν' ἀγωνίζεται μέ τόν τρόπον του. Τό νά διακόψη τό μνημόσυνον τοῦ Πατριάρχου, νά ἀποσχισθῆ καί νά δημιουργήση ἰδικήν του Ἐκκλησίαν καί νά ἐξακολουθῆ νά ὁμιλῆ ὑβρίζοντας τόν Πατριάρχην, αὐτό, νομίζω, εἶναι παράλογον.

Ἐάν διά τήν α ἤ τήν β λοξοδρόμησι τῶν κατά καιρούς Πατριαρχῶν χωριζώμεθα καί κάνωμε δικές μας Ἐκκλησίες - Θεός φυλάξει! - θά ξεπεράσωμε καί τούς Προτεστάντες ἀκόμη. Εὔκολα χωρίζει κανείς καί δύσκολα ἐπιστρέφει. Δυστυχῶς, ἔχουμε πολλές «ἐκκλησίες» στήν ἐποχή μας. Δημιουργήθηκαν εἴτε ἀπό μεγάλες ὁμάδες ἢ καί ἀπό ἕνα ἄτομο ἀκόμη. Ἐπειδή συνέβη στό καλύβι των (ὁμιλῶ διά τά ἐν Ἁγίῳ Ὄρει συμβαίνοντα) νά ὑπάρχη καί ναός, ἐνόμισαν ὅτι μποροῦν νά κάνουν καί δική τους ἀνεξάρτητη Ἐκκλησία. Ἐάν οἱ φιλενωτικοί δίνουν τό πρῶτο πλῆγμα στήν Ἐκκλησία, αὐτοί, οἱ ἀνωτέρω, δίνουν τό δεύτερο. Ἄς εὐχηθοῦμε νά δώση ὁ Θεός τόν φωτισμόν Του σέ ὅλους μας καί εἰς τόν Πατριάρχην μας κ. Ἀθηναγόραν, διά νά γίνη πρῶτον ἡ ἕνωσις αὐτῶν τῶν «ἐκκλησιῶν», νά πραγματοποιηθῆ ἡ γαλήνη ἀνάμεσα στό σκανδαλισμένο ὀρθόδοξο πλήρωμα, ἡ εἰρήνη καί ἡ ἀγάπη μεταξύ τῶν Ὀρθοδόξων Ἀνατολικῶν Ἐκκλησιῶν καί κατόπιν ἄς γίνη σκέψις διά τήν ἕνωσιν μετά τῶν ἄλλων «Ὁμολογιῶν», ἐάν καί ἐφ' ὅσον εἰλικρινῶς ἐπιθυμοῦν νά ἀσπασθοῦν τό Ὀρθόδοξον Δόγμα».

   Σχόλιο: Ἐσεῖς λοιπόν, κ. τοῦ "Ρωμαίϊκου Ὁδοιπορικοῦ" ποὺ συμπορεύεστε μὲ τὸν ΠΑΝΑΙΡΕΤΙΚΟ Πατριάρχη Βαρθολομαῖο ΔΗΛΩΝΕΤΕ γιὰ τοὺς ἑαυτούς σας, τόσο "ταπεινά", ὅτι ἐκφράζετε τὸν "ἁγνό ἀντι-οικουμενιστικὸ ἀγώνα", ὅτι ἔχετε "ζῆλο κατ' ἐπίγνωσιν", ὅτι δὲν εἶστε "μωροφιλόδοξοι", ὅτι δὲν "ἔχετε ἐμμονές", καὶ ταυτόχρονα, βέβαια, δηλώνετε ὅτι τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο συμβαίνει μὲ ὅσους ἀποτειχίζονται· εἶναι "τρελοί", καὶ ἔχουν ὅλες τὶς δικές σας "καλωσύνες" ὡς κουσούρια! Καλωσύνη σας!
   Προσέξτε, ὅμως, τί οὐσιαστικὰ κάνετε: μιλᾶτε γιὰ "ἑνότητα", ἀλλὰ γιὰ ἑνότητα σὲ κοινωνία μὲ τὴν αἵρεση! Μιλᾶτε γιὰ στρατηγούς, οἱ ὁποῖοι καταπρόδωσαν τὸν ἀγώνα! Ἐπαναλαμβάνετε  -στὸ λαὸ ποὺ ἀγνοεῖ- τὸ ἀναπόδεικτο καὶ φοβερὸ Τελεβάντιο ψέμα: ὅτι ἡ Διακοπὴ Μνημοσύνου πρέπει νὰ γίνεται μὲ πρωτοβουλία καὶ τὴν ἄδεια τῶν στρατηγῶν ποὺ ἀνέχονται ἢ συμπορεύονται μὲ τὴν αἵρεση! Καὶ δὲν τολμᾶτε νὰ διαψεύσετε τὶς δεκάδες περιπτώσεις τῶν ἀποτειχίσεων, ποὺ ἔγιναν ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΑ ἀπὸ ἁπλοὺς πιστοὺς καὶ βέβαια ἀπὸ Ἁγίους Πατέρες! Ἀνήκετε καὶ ἀκολουθεῖτε ἱερωμένους ποὺ μᾶς διδάσκουν νὰ μιμούμεθα τοὺς Ἁγίους, ἀλλὰ αὐτοὶ δὲν τοὺς μιμοῦνται καὶ συνεχίζουν νὰ κοινωνοῦν μὲ τοὺς αἱρετικούς. Παραπλανᾶτε τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ, παρουσιάζοντας τὰ λόγια τοῦ ἁγίου Παϊσίου, ὁ ὁποῖος καὶ ἀποτειχίστηκε, ὅταν τὰ πράγματα τῆς Παναιρέσεως ἦταν στὴν ἀρχή τους, καὶ βέβαια, ὅσα γράφει ἀναφέρονται στοὺς σχισματικοὺς Παλαιοημερολογίτες! Καὶ δόλια τὰ παρουσιάζετε, ὡσὰν νὰ ἐλέχθησαν γιὰ ὅσους ἀποτειχίζονται ἀπὸ τὴν αἵρεση! Γιὰ ὅσους ἐφαρμόζουν -χωρὶς τὴν ἄδειά σας- τὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων καί, ἂν θέλετε, ἐφαρμόζουν αὐτὸ ποὺ δίδαξε ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος καὶ εἶναι σύμφωνο μὲ τὴν πράξη τῶν Ἁγίων.
  Γράφει ὁ π. Ἐπιφάνιος, ἀναφερόμενος στὸν Πατριάρχη Ἀθηναγόρα, τὰ πρώϊμα οἰκουμενιστικὰ κατορθώματα τοῦ ὁποίου εἶχαν σκανδαλίσει πολλούς:
   «Νὰ διαμαρτυρώμεθα κατ' αὐτοῦ (Ἀθηναγόρα) καὶ νὰ ἀγωνιζόμεθα. Ἂν δὲ ἡ συνείδησίς τινος δὲν ἀνέχηται νὰ μνημονεύῃ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ, ἔχει τὸ δικαίωμα, προβαίνων ἔτι περαιτέρω, νὰ παύσῃ τὸ μνημόσυνον του, συμφώνως τῶ ΙΕ΄ Κανόνι τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου. Τοῦτο ὅμως εἶνε τὸ ἔσχατον βῆμα, εἰς ὃ δύναται νὰ προχωρήσῃ, ἂν θέλῃ νὰ μὴ εὑρεθῆ εἰς σχίσματα καὶ εἰς ἀνταρσίας».
    Καὶ παρακάτω: "Οἱ ἱεροὶ Κανόνες παρέχουσι δικαίωμα παύσεως μνημοσύνου τοῦ αἱρετικὰς διδασκαλίας κηρύσσοντος Ἐπισκόπου ἢ Πατριάρχου (π. Ἐπιφανίου θεοδωρόπουλου, "Τὰ Δύο Ἄκρα", σελ. 89-90).

Στην Σύνοδο της Κρήτης δεν πήγαν, υπό την σκέπη του Πάπα όμως, ΟΛΟΙ -ως υπάκουοι Οικουμενιστές- ΕΝΩΜΕΝΟΙ και συμπροσευχόμενοι!!!

Το μήνυμα του Ε΄ Φόρουμ Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών



Στα μέσα του Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκε το Ε΄ Φόρουμ και Ρωμαιοκαθολικών, όπου εν συνεχεία εκδόθηκε κοινό μήνυμα.

Η ανακοίνωση αναφέρει
Κατόπιν προσκλήσεως του Σεβ. Καρδιναλίου André Vingt-Trois, Αρχιεπισκόπου των Παρισίων, το Ε΄ Φόρουμ και Ορθοδόξων εν Ευρώπη επραγματοποιήθη εν Παρισίοις, Γαλλία,

ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ - Επιμονή στην κοινωνία με αιρετικούς - ΕΜΜΕΣΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟΝ π. ΘΕΟΔΩΡΟ ΖΗΣΗ από τον π. Αρσένιο Βλιαγκόφτη!

.
ΔΥΟ ΜΕΤΡΑ και ΔΥΟ ΣΤΑΘΜΑ!


   Τὸ θέμα μας καὶ πάλι ἡ στάση τῶν Ποιμένων (καὶ δὴ τῶν λεγομένων ἀντι-Οἰκουμενιστῶν) ἀπέναντι στοὺς αἱρετικούς, σὲ καιρὸ κηρυττομένης καὶ προωθουμένης αἱρέσεως ἀπὸ μὴ καταδικασθέντες αἱρετικούς!
    Κι αὐτό, γιατὶ αὐτοὶ καθορίζουν ἐν πολλοῖς καὶ τὴν στάση τοῦ Ποιμνίου, τὸ ὁποῖο ἔχουν μάθει α) νὰ κάνει ὑπακοὴ σ’ αὐτούς καὶ β) τὸ ἔχουν διδάξει ὅτι εἶναι προτιμότερο νὰ κοινωνοῦν μὲ τὴν αἵρεση, παρὰ νὰ στερηθοῦν τὰ μυστήρια τῶν αἱρετικῶν ἢ τῶν κοινωνούντων μὲ αὐτούς! Στάση δηλαδή, ποὺ ἀντίκειται στὴν διαχρονικὴ Ὀρθόδοξη Πατερικὴ Παράδοση, γιατὶ ὅλοι οἱ Ἅγιοι Πατέρες διδάσκουν ἀπὸ κοινοῦ ὅτι ἡ κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικοὺς δηλητηριάζει τοὺς πιστοὺς καὶ τοὺς ἐντάσσει στὴν αἵρεση πρὸς  ἀπώλειάν τους.
    Ἀφορμή, δυὸ πρόσφατες ὁμιλίες τοῦ π. Ἀρσένιου Βλιαγκόφτης. Σὲ αὐτὲς μᾶς παρουσίασε (ἀνάμεσα στ’ ἄλλα) καὶ τραγικὰ ἀποτελέσματα τῆς ἀπομακρύνσεως τῶν πιστῶν καὶ τοῦ λαοῦ ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη, ποὺ δὲν εἶναι ἄλλα ἀπὸ τὴν τιμωρία τοῦ Ἔθνους ποὺ ἀφίσταται ἀπ’ αὐτήν.
Μᾶς μίλησε, ἐπίσης, καὶ γιὰ τὴν στάση ἀπομακρύνσεως τῶν πιστῶν ἀπὸ ἐκείνους ποὺ κοινωνοῦν μὲ τοὺς αἱρετικούς.
Τὸ ἐκπληκτικό, ὅμως, εἶναι ὅτι παρὰ ταῦτα ὁ ἴδιος καὶ κοινωνεῖ μὲ ὅλους τοὺς παραπάνω, παρακινεῖ τοὺς ἀκροατές του νὰ κάνουν τὸ ἴδιο καὶ κατηγορεῖ τὸν π. Θεόδωρο Ζήση, ὁ ὁποῖος ἀποδέχεται καὶ ἑρμηνεύει ὀρθόδοξα τὸν Κανόνα ποὺ λέγει «ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος ἔστω».
Αὐτὴ ἡ στάση τοῦ π. Ἀρσενίου ἐξηγεῖ γιατὶ οὐσιαστικὰ διαλύθηκε«Σύναξη τῆς Γατζέας» μὲ εὐθύνη ὅσων συναξιακῶν ἐπέλεξαν τὴν κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστές, ἐναντιούμενοι στὸν π. Θεόδωρο καὶ ἀρκούμενοι στὸν γνωστὸ παραπλανητικὸ χαρτοπόλεμο, ὁ ὁποῖος τὸ μόνο ποὺ ἔκανε ἦταν νὰ δώσει χρόνο καὶ ἄνεση στοὺς αἱρετικοὺς νὰ ριζώσουν καὶ νὰ ἐπικρατήσουν.

    Ὁ π. Ἀρσένιος παρουσιάζει (στὴν πρώτη ὁμιλία) κάποια σημεῖα τῆς ἐμφανίσεως καὶ ἐξαπλώσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀλλὰ καὶ τῶν ἀποτελεσμάτων ποὺ αὐτὴ εἶχε. Λέγει:
    «Ὅλα αὐτά (τὰ οἰκουμενιστικά) γίνονται ἐδῶ καὶ 40-50 χρόνια στὸ πλαίσιο τοῦ συγχρωτισμοῦ, ὄχι τοῦ Διαλόγου, κυρίως τοῦ συγχρωτισμοῦ στὶς συμπροσευχὲς καὶ στὰ ἐν μέρει συλλείτουργα, ποὺ ξεκίνησαν, ὅλα αὐτά, κυρίως μὲ τὸν Πατριάρχη Ἀθηναγόρα.
     Θυμίζω τὸ ἄρθρο τοῦ π. Λάμπρου Φωτοπούλου «Ἐλεγεῖο στὸ Νέο Ἰσραήλ. Ἑκατὸ Χρόνια Οἰκουμενισμός», στὸ ὁποῖο φαίνεται ξεκάθαρα ὅτι κάθε φορὰ

ΡΑΓΔΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ:

Ο π. Νικόλαος Μανώλης ανακοίνωσε τη διακοπή της μνημόνευσης του Επισκόπου του



ΕΚΤΑΚΤΟ: Ο πρωτοπρεσβύτερος π.Νικόλαος Μανώλης, σήμερα το πρωΐ στον Ιερό Ναό Αγίου Σπυρίδωνα Τριανδρίας, στο κύρηγμά του, ανακοίνωσε την απόφασή του, να διακόψει τη μνημόνευση του Επισκόπου του, Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Ανθίμου. Σε λίγο θα έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες. Μείνετε στην Κατάνυξη θα σας ενημερώνουμε συνεχώς για τις εξελίξεις.

Ομιλία εις την Δευτέραν Παρουσίαν Του Κυρίου

 (Αγ. Κύριλλος Αρχιεπίσκοπος Ιεροσολύμων)


Η Ευαγγελική περικοπή της Θείας Λειτουργίας.
Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον: κε΄ 31 – 46.
Είπεν ο Κύριος: όταν έλθη ο υιός του ανθρώπου εν τη δόξη αυτού, και πάντες οι άγιοι άγγελοι μετ’ αυτού, τότε καθίσει επι θρόνου δόξης αυτού, και συναχθήσεται έμπροσθεν αυτού πάντα τα έθνη, και αφοριεί αυτούς απ’ αλλήλων ώσπερ ο ποιμήν αφορίζει τα πρόβατα από των ερίφων, και στήσει τα μέν πρόβατα εκ δεξιών αυτού, τα δέ ερίφια εξ ευωνύμων. Τότε ερεί ο Βασιλεύς τοις εκ δεξιών αυτού: δεύτε οι ευλογημένοι του Πατρός μου, κληρονομήσατε την ητοιμασμένην υμίν βασιλείαν απο καταβολής κόσμου. Επείνασα γάρ, και εδώκατέ μοι φαγείν, εδίψησα, και εποτίσατέ με, ξένος ήμην, και συνηγάγετέ με, γυμνός, και περιεβάλετέ με, ησθένησα, και επεσκέψασθέ με, εν φυλακή ήμην, και ήλθετε προς με. Τότε αποκριθήσονται αυτώ οι δίκαιοι λέγοντες: Κύριε, πότε σε είδομεν πεινώντα και εθρέψαμεν, ή διψώντα και εποτίσαμεν; Πότε δέ σε είδομεν ξένον και συνηγάγομεν, ή γυμνόν και περιεβάλομεν; Πότε δέ σε είδομεν ασθενή ή εν φυλακή, και ήλθομεν προς σε; Και αποκριθείς ο Βασιλεύς ερεί αυτοίς: αμήν λέγω υμίν, εφ’ όσον εποιήσατε ενί τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων, εμοί εποιήσατε. Τότε ερεί και τοις εξ ευωνύμων: πορεύεσθε απ’ εμού οι κατηραμένοι εις το πύρ το αιώνιον, το ητοιμασμένον τω διαβόλω και τοις αγγέλοις αυτού. Επείνασα γάρ, και ουκ εδώκατέ μοι φαγείν, εδίψησα, και ουκ εποτίσατέ με, ξένος ήμην, και ου συνηγάγετέ με, γυμνός, και ου περιεβάλετέ με, ασθενής και εν φυλακή, και ουκ επεσκέψασθέ με. Τότε αποκριθήσονται Αυτώ και αυτοί λέγοντες: Κύριε, πότε σε είδομεν πεινώντα ή διψώντα ή ξένον ή γυμνόν ή ασθενή ή εν φυλακή, και ου διηκονήσαμέν Σοι; Τότε αποκριθήσεται αυτοίς λέγων: αμήν λέγω υμίν, εφ’ όσον ουκ εποιήσατε ενί τούτων των ελαχίστων, ουδέ εμοί εποιήσατε. Και απελεύσονται ούτοι εις κόλασιν αιώνιον, οι δέ δίκαιοι εις ζωήν αιώνιον.


Απόδοση:
Είπε ο Κύριος: «Όταν έρθει ο Υιός του Ανθρώπου με όλη τη μεγαλοπρέπεια και θα τον συνοδεύουν όλοι οι άγιοι άγγελοι, θα καθίσει στο βασιλικό θρόνο του. Τότε θα συναχθούν μπροστά του όλα τα έθνη, και θα τους ξεχωρίσει όπως ξεχωρίζει ο βοσκός τα πρόβατα από τα κατσίκια. Τα πρόβατα θα τα τοποθετήσει στα δεξιά του και τα κατσίκια στ’ αριστερά του. Θα πει τότε ο βασιλιάς σ’ αυτούς που βρίσκονται δεξιά του: ‘‘ελάτε, οι ευλογημένοι απ’ τον Πατέρα μου, κληρονομήστε τη βασιλεία που σας έχει ετοιμαστεί απ’ την αρχή του κόσμου. Γιατί, πείνασα και μου δώσατε να φάω, δίψασα και μου δώσατε να πιω, ήμουν ξένος και με περιμαζέψατε, γυμνός και με ντύσατε, άρρωστος και μ’ επισκεφθήκατε, φυλακισμένος κι ήρθατε να με δείτε’’. Τότε θα του απαντήσουν οι άνθρωποι του Θεού: ‘‘Κύριε, πότε σε είδαμε να πεινάς και σε θρέψαμε ή να διψάς και σου δώσαμε να πιείς; Πότε σε είδαμε άρρωστον ή φυλακισμένον κι ήρθαμε να σε επισκεφθούμε;’’ Τότε θα τους απαντήσει ο βασιλιάς: ‘‘σας βεβαιώνω πως αφού τα κάνατε αυτά για έναν από τους άσημους αδερφούς μου, τα κάνατε για μένα’’.
Ύστερα θα πει και σ’ αυτούς που βρίσκονται αριστερά του: ‘‘φύγετε από μπροστά μου, καταραμένοι· πηγαίνετε στην αιώνια φωτιά που έχει ετοιμαστεί για το διάβολο και τους δικούς του. Γιατί, πείνασα και δε μου δώσατε να φάω, δίψασα και δε μου δώσατε να πιω, ήμουν ξένος και δε με περιμαζέψατε, γυμνός και δε με ντύσατε, άρρωστος και φυλακισμένος και δεν ήρθατε να με δείτε’’. Τότε θα του απαντήσουν κι αυτοί: ‘‘Κύριε, πότε σε είδαμε πεινασμένον ή διψασμένον ή ξένον ή γυμνόν ή άρρωστον ή φυλακισμένον και δε σε υπηρετήσαμε;’’ Και θα τους απαντήσει: ‘‘σας βεβαιώνω πως αφού δεν τα κάνατε αυτά για έναν από αυτούς τους άσημους αδερφούς μου, δεν τα κάνατε ούτε για μένα’’. Αυτοί λοιπόν θα πάνε στην αιώνια τιμωρία, ενώ οι δίκαιοι στην αιώνια ζωή».
(Επιμέλεια κειμένου: Νικολέτα – Γεωργία Παπαρδάκη)

Ομιλία του Αγίου Κυρίλλου Αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων, εις την Δευτέραν Παρουσίαν του Κυρίου
«Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, ου της βασιλείας ουκ έσται τέλος»
Διακηρύττουμε παρουσίαν Χριστού, όχι μόνον μίαν αλλά και δευτέραν, πολύ καλλιτέραν της προηγουμένης. Διότι η πρώτη αποτελούσε επίδειξιν υπομονής, ενώ η ερχομένη φέρει το στέμμα της θείας Βασιλείας. Πράγματι στον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν τα πάντα, ως επί το πλείστον, είναι διπλά. Διπλή γέννησις, μία από τον Θεόν προαιωνίως και μία από την Παρθένον στους εσχάτους καιρούς. Δύο κάθοδοι. Μία η αφανής, και δευτέρα ένδοξος και επιφανής, η μέλλουσα. Κατά την πρώτην παρουσίαν εσπαργανώθη στην φάτνην, στην δευτέραν ενδύεται φως ως ιμάτιον. Στην πρώτην «υπέμεινε σταυρόν, αισχύνης καταφρονήσας», στην δευτέραν θα έλθη δοξαζόμενος, δορυφορούμενος από στρατιές αγγέλων. Δεν μένουμε λοιπόν στην πρώτην μόνον παρουσίαν, αλλά προσδοκούμε και την δευτέραν. Και είπαμε μεν στην πρώτην «ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου», αλλά και στην δευτέρα θα ειπούμε πάλι το ίδιον, όταν συναντήσωμε μαζί με τους αγγέλους τον Δεσπότην, και προσκυνώντας αυτόν θα ειπούμε: «ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου». Έρχεται ο Σωτήρ όχι για να δικασθή πάλιν, αλλά για να δικάση τους δικαστάς του. Αυτός που προηγουμένως, όταν εκρίνετο, εσιωπούσε, λέγει ύστερα στους παρανόμους, υπενθυμίζοντας όσα ετόλμησαν κατά την σταύρωση: «Ταύτα εποίησας και εσίγησα». Τότε ήλθε για να εκπληρώση την Θείαν Οικονομίαν, και εδίδασκε τους ανθρώπους με την πειθώ. Τώρα όμως θα αναγκασθούν να τον αναγνωρίσουν ως Βασιλέα τους, έστω και χωρίς να το θέλουν.
Περί των δύο τούτων παρουσιών ο προφήτης Μαλαχίας λέγει: «και εξαίφνης θα έλθη εις τον ναόν αυτού ο Κύριος, ον υμείς ζητείτε». Ιδού η μία παρουσία. Και πάλι περί της δευτέρας παρουσίας λέγει:

Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2017

Στείλτε "Δηλώσεις άρνησης" για την "Θεματική Εβδομάδα"

Είναι παράνομη η άρνηση παραλαβής δηλώσεων για τη «Θεματική Εβδομάδα»


Να αποσυρθούν οι «έμφυλες ταυτότητες» απ’ τα σχολεία

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Σχετικά με την άρνηση Σχολείων να


παραλάβουν τις Δηλώσεις αντίρρησης

των Γονέων για τον 3ο άξονα
της «Θεματικής Εβδομάδας»


Ο κ. Υπουργός Παιδείας δήλωσε προφορικά ότι δεν μπορεί να γίνει δεκτή η Δήλωση Απαλλαγής που υποβάλλουν οι γονείς στα Γυμνάσια και ότι οι μαθητές είναι υποχρεωμένοι να παρακολουθήσουν τη Θεματική Εβδομάδα.

Με αφορμή αυτή τη δήλωση του κ. Υπουργού, κάποιοι Διευθυντές Γυμνασίων αρνήθηκαν να παραλάβουν τη δήλωση των γονέων, προσπαθώντας να αποθαρρύνουν του γονείς.
Αυτό όμως είναι παράνομο και διώκεται πειθαρχικά διότι:
1. Ο κος Υπουργός δεν εξέδωσε μέχρι στιγμής γραπτώς την άρνησή του αυτή. Αλλά και αν το κάνει, γνωρίζει ότι δεν έχει νόμιμη βάση, διότι αντίκειται: α) στά άρθρα 10 και 16 του Συντάγματος, β) στο άρθρο 2 του Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Σύμβασης της Ρώμης και γ) την Διεθνή Σύμβαση ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού Ν. 2101/1992 άρθρα 5,8,29.
2. Κάθε Υπηρεσία (λχ. Σχολείο) οφείλει να παραλαμβάνει τα έγγραφα που απευθύνονται σ΄ αυτήν, να τα καταγράφει στο βιβλίο εισερχομένων και να γνωστοποιεί τον αριθμό πρωτοκόλλου στον πολίτη που κατέθεσε, σύμφωνα με τον Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας (άρθ. 4 Ν. 2690/1999 ΦΕΚ Α’ 45). Αν η Υπηρεσία έχει αντίρρηση επί του εγγράφου, οφείλει να το παραλάβει και να κατόπιν απαντήσει εγγράφως.
3. Αν κάποιο σχολείο δεν επιμένει να μην παραλαμβάνει τη Δήλωση, ο γονέας μπορεί να τη στείλει στο Σχολείο με συστημένο ταχυδρομείο ή courier. Στο κάτω μέρος της Δήλωσης, πριν την υπογραφή του, θα σημειώσει χειρόγραφα ότι ζητά να του αποσταλεί ταχυδρομικά από το Σχολείο ο αριθμός πρωτοκόλλου του εγγράφου.
4. Οι υπάλληλοι που αρνούνται παραλαβή εγγράφων διαπράττουν πειθαρχικό αδίκημα που καταγγέλλεται στην κα Γενική Επιθεωρήτρια Δημόσιας Διοίκησης σε έτοιμη φόρμα κειμένου: www.gedd.gr
5. Τέτοιες Δηλώσεις Απαλλαγής υποβάλλουν εδώ και χρόνια γονείς άλλων θρησκευμάτων για την μη παρακολούθηση του μαθήματος των θρησκευτικών και γίνονται αναντίρρητα δεκτές, για τις οποίες επικροτεί ο Συνήγορος του Πολίτη (ΣτΠ, Δελτίο Τύπου 31.07.2008).
6. Σε παλαιότερες αποφάσεις ή ανακοινώσεις τους η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ Απόφαση αριθ. 77Α/25.6.2002) ο Συνήγορος του Πολίτη (ΣτΠ – επιστολή σε κο Υπ. ΥΠΕΠΘ 21.11.2008 που αφορούσαν τον αγώνα τους για την κατοχύρωση της απαλλαγής μαθητών από το μάθημα των Θρησκευτικών), έκριναν ότι μπορούν οι γονείς να ζητούν απαλλαγή από τα σχολεία, όταν το περιεχόμενο που προσφέρεται στα παιδιά τους είναι αντίθετο με τις θρησκευτικές και φιλοσοφικές τους πεποιθήσεις.
Επομένως είναι υποχρεωμένα τα Γυμνάσια να δεχθούν τη Δήλωση Απαλλαγής και να απαλλάξουν τα παιδιά από την παρακολούθηση του συγκεκριμένου θεματικού άξονα σύμφωνα με την Δήλωση του γονέα.-

ΝΟΜΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ© 2017

Των Αποκρέω

.


    ταν θά ἔρθει ὁ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου μέ ὅλη τή δόξα Του, ὅλοι οἱ Ἄγγελοι θά εἶναι μαζί Του» (Ματθ. 25, 31). Κοίτα, ἄνθρωπε, μπροστά σέ πόσο πλῆθος θά βγεῖς νά κριθεῖς. Σύμπαν τό γένος τῶν ἀνθρώπων τότε θά παρίσταται. Ἀναλογίσου λοιπόν πόσο πολυάριθμος εἶναι ἡ  φυλή τῶν Ρωμαίων, ἀπό πόσα πλήθη ἀποτελοῦνται οἱ βάρβαρες φυλές πού τώρα ζοῦν καί πόσες ἀπό αὐτές τίς βάρβαρες φυλές ἔχουν πεθάνει ἐδῶ καί ἑκατό χρόνια. Λογάριασε πόσοι θάφτηκαν μέσα σέ χίλια χρόνια ἀπό ὅλες αὐτές τίς φυλές καί τόσες ἄλλες.
Λογάριασε ὅλους, ὅσοι ἔζησαν στή γῆ ἀπό τόν Ἀδάμ μέχρι σήμερα. Εἶναι πραγματικά ἀπειροπληθεῖς ἀλλά, παρόλα αὐτά, μποροῦμε νά θεωρήσουμε ὅτι εἶναι καί λίγοι, ἄν τούς συγκρίνουμε μέ τούς

Δεν ξέρουμε το ΠΟΤΕ! Αλλά όλο και πιό κοντά είμαστε με το χάραγμα της Αποκαλύψεως!

Τσὶπ ταυτοποίησης μέσω ραδιοσυχνοτήτων σὲ ὑπαλλήλους βελγικῆς ἐταιρίας


  
   Μιὰ μικρὴ ἐπιχείρηση τεχνολογίας καὶ μάρκετινγκ ἡ NewFusion στὸ Βέλγιο ἀλλάζει τὰ δεδομένα. Ἕνας ὑπάλληλός της στέκεται μπροστὰ στὴν πόρτα, κουνάει τὸ χέρι του σὲ ἕνα σκάνερ καὶ ἡ πόρτα ἀνοίγει. Αὐτὸ ἴσως εἶναι τὸ μέλλον. 8 ἀπὸ τοὺς 12 ἐργαζόμενους δέχτηκαν νὰ βάλουν στοὺς καρποὺς τοὺς τὸ τσὶπ ταυτοποίησης μέσω ραδιοσυχνοτήτων. Ἡ ἐμφύτευση ἀφορᾶ ἕνα μικρὸ γυάλινο σωλήνα, ποὺ ἔχει τὸ μέγεθος τῆς μύτης ἑνὸς μολυβιοῦ.
«Τὸ ἐγκαθιστοῦμε μόνοι μας. Τὸ ἐλέγχουμε μόνοι μας. Ἀλλὰ ἂν μιὰ κυβέρνηση τὸ ρίξει στὴν ἀγορά, ἢ βάλει τὸ λαό της νὰ τὸ φοράει, θὰ ὑπάρχουν καὶ μειονεκτήματα. Πρέπει λοιπὸν νὰ τὸ

Από το Συναξάρι – Ο άγιος Λέων Α΄, πάπας Ρώμης



Κατά την εποχή που η Εκκλησία της Δύσεως βρισκόταν σε κοινωνία με την αδιαίρετη Εκκλησία, ο πάπας της Ρώμης, ως επίσκοπος της πρωτεύουσας τής Αυτοκρατορίας και πατριάρχης της Δύσεως, απολάμβανε μιας κάποιας υπεροχής στην εκκλησιαστική κοινωνία και θεωρούνταν από όλους τους χριστιανούς ως κατεξοχήν θεματοφύλακας της αποστολικής παραδόσεως, λειτουργώντας ως διαιτητής σε δογματικά θέματα. Κατέχοντας τον θρόνο της Ρώμης, σε μια από τις κρισιμότερες εποχές της ιστορίας, εποχή που είδε

Ψυχοσάββατα

deksi321

Η αγάπη προς τους κεκοιμημένους οδήγησε την Ορθόδοξη Εκκλησία στην καθιέρωση ιδιαίτερης ημέρας της εβδομάδας για να προσευχηθούμε γι’ αυτούς. Η ημέρα του Σαββάτου είναι η ημέρα των κεκοιμημένων για αυτό και κατά την παράδοση τα μνημόσυνα οφείλουν να γίνονται το Σάββατο και όχι την Κυριακή. Η Κυριακή είναι η ημέρα της Αναστάσεως του Κυρίου ...

Κατά τους Πατέρες, με τα μνημόσυνα παρέχεται όνησις δηλαδή ωφέλεια αλλά δεν ξέρουμε όμως τι είδους ωφέλεια είναι αυτή. Τα μνημόσυνα είναι η προσευχή των ζώντων μελών  που καταδεικνύει αγάπη και κοινωνία για τους απελθόντες. Οι ζώντες με τους κεκοιμημένους γίνονται αγκαλιά εις δόξα Κυρίου. Για τον Θεό είμαστε πρόσωπα μοναδικά γι’ αυτό και όταν πηγαίνουμε κόλλυβα στον ναό δίνουμε και το χαρτάκι με τα ονόματα. Φυσικά μπορεί να έχουμε αρκετές φορές το ίδιο όνομα και φυσικά το γράφουμε ξεχωριστά, διότι ο άνθρωπος είναι ξεχωριστός και μοναδικός. Αυτή η προσευχητική κοινωνία είναι ουράνια κατάσταση. Δεν αποκόπτουμε τους κεκοιμημένους από τους ζώντες, διότι «προσδοκώ ανάσταση νεκρών και ζωή του μέλλοντος αιώνος αμήν» μας λέει το Σύμβολο της πίστεως. Η Αγία μας Εκκλησία νοιάζεται για όλους γι’ αυτό και τα ψυχοσάββατα είναι ξεχωριστή ημέρα να θυμηθούμε και να προσευχηθούμε για τους κεκοιμημένους αδερφούς μας.

5-2

Τα Ψυχοσάββατα στην εκκλησιαστική μας παράδοση υπάρχουν δύο. Το ένα είναι το Σάββατο προ των Απόκρεω και το δεύτερο, το Σάββατο προ της Πεντηκοστής. Επίσης στη Βόρειο Ελλάδα υπάρχει

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

Όταν η δική τους σύγχυση γίνεται «λάσπη» που πληγώνει τους Αγίους!



  Σχόλια στο κείμενο «Προς τον Λαό»

ΡΩΜΗΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΟΙ

(Φεβρουάριος 2017)



    
  διάβρωση τοῦ χριστεπωνύμου πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας καθημερινὰ μεγαλώνει, ἀντίθετα μὲ τὶς προβλέψεις τῶν «ἀντι-Οἰκουμενιστῶν» ποὺ νομίζουν ὅτι μὲ τὸν χαρτοπόλεμο ποὺ κάνουν, θὰ ἀνατρέψουν τὸ Οἰκουμενιστικὸ κύμα ποὺ κατακλύζει τὸ νοητὸ πλοῖο τῆς Ἐκκλησίας. Δὲν προλάβαμε νὰ συνέλθουμε ἀπὸ τὸ ὕπουλο κείμενο τοῦ Διονυσίου Μακρῆ (ἐδῶ), καὶ ἀναγκαζόμαστε νὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ μιὰ ἄλλη δημοσίευση μὲ τίτλο «Ὤδινεν ὄρος καί ἔτεκεν μῦν», κάποιων ἀνώνυμων ποὺ αὐτοαποκαλοῦνται ὡς «ΡΩΜΗΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΟΙ», οἱ ὁποῖοι δυστυχῶς, «μὴ νοοῦντες μήτε ἃ λέγουσι μήτε περὶ τίνων διαβεβαιοῦνται… ἐξετράπησαν εἰς ματαιολογίας»! (Α΄Τιμοθ. 1, 6-7) ὑποστηρίζουν θέσεις τοῦ κατάπτυστου κειμένου «Πρὸς τὸν λαό» τῆς Δ.Ι.Συνόδου.
    Δηλαδή, κατὰ τοὺς Ἑλληνοκύπριους, διὰ τῆς Ἐγκυκλίου αὐτῆς «ἴδωμεν τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν», ἀφοῦ «οἱ ἅγιοι Ἀρχιερεῖς τῆς Δ.Ι.Σ. τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος» …διόρθωσαν τάχα τὰ πράγματα!!! «Ἦλθε -γράφουν- ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, νά ἀναιρέσει ἔμμεσα τίς ἀποφάσεις τῆς Ι.Σ.Ι. τοῦ Μαΐου 2016», «ἀποφάσεις-δεσμεύσεις, πού θεσπίσθηκαν ἀπό τήν Σύναξη τῶν Ἁγίων Προκαθημένων ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων Τοπικῶν Ἐκκλησιῶν τοῦ Μαρτίου 2014».
     Τώρα, πῶς γίνεται καὶ οἱ Ἀρχιερεῖς τῆς Συνάξεως τῶν Ἁγίων Προκαθημένων, καὶ οἱ Ἀρχιερεῖς τῶν Ἁγίων Προκαθημένων τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης ποὺ ἀποφάσισαν κακόδοξα, καὶ οἱ Ἀρχιερεῖς τῆς Δ.Ι.Σ. τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ποὺ ἀποδέχτηκαν αὐτὲς τὶς κακοδοξίες  νὰ εἶναι Ἅγιοι,  μόνο οἱ Ἑλληνοκύπριοι τὸ ξέρουν. Οἱ ὄντως Ἅγιοι, ὅσους ψηφίζουν κακοδοξίες, τοὺς ὀνομάζουν αἱρετικοὺς καὶ ψευδεπισκόπους. Οἱ Ἑλληνοκύπριοι -ὅμως- ἔχουν ἀντίρρηση, διορθώνουν τοὺς Ἁγίους καὶ ὀνομάζουν τοὺς ψευδεπισκόπους …Ἁγίους, σκοπίμως βέβαια, γιατί, ἂν τοὺς ὀνομάσουν ψευδεπισκόπους, μετὰ θὰ πρέπει νὰ ἀποτειχιστοῦν ἀπ’ αὐτούς, καὶ αὐτὸ ἀπογορεύεται, γιατὶ οἱ συμπατριῶτες τοῦ Τελεβάντου, ἀκολουθοῦντες τὴν Τελεβάντια διδασκαλία, θεωροῦν τὴν ἀποτείχιση ὡς σχῖσμα!
     Νά, λοιπόν, ποὺ μετὰ τοὺς φρικτοὺς συλλογισμοὺς τοῦ κ. Διονυσίου Μακρῆ (ἐδῶ), ἔρχονται τώρα καὶ οἱ Ἑλληνοκύπριοι νὰ δικαιώσουν τὴν Πρὸς τὸν Λαὸ Ἐγκύκλιο τῆς Συνόδου καὶ νὰ γράψουν ἀκατανόητα:
    «Ἀξίζουν συγχαρητήρια καί ἔπαινος στούς ἁγίους Ἀρχιερεῖς τῆς Δ.Ι.Σ. τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος γιά τό θάρρος, τήν στερρά ὁμολογία καί τήν ἀνιδιοτελῆ εἰλικρίνεια, πού δεικνύουν στήν παραπάνω παράγραφο»!!!
     Ποῦ τὴν εἴδατε, κύριοι, τὴν «ὁμολογία»; Στὸ ὅτι δὲν καυτηρίασαν τὶς αἱρετικὲς θέσεις στὶς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης; Στὸ ὅτι τὴν συμμετοχὴ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὸ Παγκόσμιο Συμβούλιο Αιρετικῶν (Π.Σ.Ε.) τὴν θεωροῦν ὡς χρέος ὁμολογίας Χριστοῦ, τὴν στιγμὴ ποὺ διὰ τῶν Διαλόγων ἔχουν καταπροδώσει τὴν Πίστη καὶ ἔχουν ἀποδεχθεῖ ὅτι καὶ οἱ ἑτερόδοξοι εἶναι Ἐκκλησίες; Αὐτὸ τὸ δεύτερο ἐξ ἄλλου, ποὺ τὸ σημειώνετε κι ἐσεῖς, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδεικνύει ὅτι «ἀξίζουν συγχαρητήρια καί ἔπαινος στούς ἁγίους Ἀρχιερεῖς τῆς Δ.Ι.Σ. τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος»;
     Ἀλλὰ θὰ ἔλθουμε καὶ σὲ κάποιες ἄλλες ἐξωφρενικὲς θέσεις-συμπεράσματά σας. Φτιάξατε δικές σας θεωρίες γιὰ τὴν Διακοπὴ Μνημοσύνου τῶν αἱρετικῶν. Φτιάξατε δικό σας κατάλογο μὲ τρεῖς κατηγορίες. Στὴν πρώτη κατηγορία (σύμφωνα μὲ τὴν δική σας κατάταξη τῶν πιστῶν), τοποθετήσατε τοὺς Οἰκουμενιστές. Στὴν τρίτη κατηγορία τοὺς ἑαυτούς σας. Καὶ στὴν δεύτερη κατηγορία τοποθετήσατε ἐκείνους ποὺ ἀκολουθοῦν ἐπακριβῶς ὅσα δίδαξαν καὶ ἔπραξαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες καὶ τοὺς χαρακτηρίζετε ὡς ἐκτὸς Ἐκκλησίας!!!
   Ἄρα, σύμφωνα μὲ τὴν κακόδοξη κατηγοροποίηση ποὺ ἐφεύρατε, ὅσοι ἀκολουθοῦν τοὺς Ἁγίους Πατέρες καὶ ἀπομακρύνθηκαν ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστές, εἶναι ἐκτὸς Ἐκκλησίας, ἐνῶ τὴν ἀφεντιά σας, ποὺ συμπορεύεται καὶ κοινωνεῖ καὶ μνημονεύει τοὺς αἱρετικούς, τὴν τοποθετήσατε ἐντὸς Ἐκκλησίας!!!
  Δὲν ἀκούσατε, δὲν διαβάσατε τόσες ἑκατοντάδες ἀναρτήσεις στὸ διαδίκτυο, μὲ κείμενα τῶν Ἁγίων ποὺ μᾶς διδάσκουν πώς, οὔτε ὥρα δὲν δέχονταν νὰ παραμείνουν σὲ κοινωνία μὲ ἀνθρώπους ποὺ κακοδοξοῦσαν; (Μ. Βασίλειος). Κι ἂν καὶ ἡ πιὸ μικρὴ κακοδοξία, ἔκανε τοὺς Ἁγίους νὰ ἀποτειχίζονται, τολμᾶτε νὰ μᾶς λέτε πὼς πρέπει νὰ παραμένουμε σὲ κοινωνία μὲ Οἰκουμενιστές, ποὺ ὄχι μόνο κακοδοξοῦν ἀλλὰ κατοχύρωσαν διὰ Συνόδου τὶς αἱρέσεις τους; Δὲν καταλαβαίνετε ὅτι ἔτσι ἀσεβεῖτε φανερὰ στὴν μνήμη τῶν Ἁγίων καὶ ὅτι παροτρύνετε κι ἄλλους νὰ ἀκολουθήσουν τὶς ἀσέβειές σας; Παραθέτουμε στὴν συνέχεια τὸ κείμενό σας, χωρὶς ἄλλο σχολιασμό, κι ἀφήνουμε τοὺς ἀναγνῶστες νὰ βγάλουν τὰ συμπεράσματά τους.
      Γράφετε:

   «Σχόλια στο κείμενο «Προς τον Λαό»

ΡΩΜΗΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΟΙ

«Ὤδινεν ὄρος καί ἔτεκεν μῦν»

Μιά ταπεινή προσέγγιση στό κείμενο τῆς ἐνημερώσεως τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος γιά τήν «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο» τῆς Κρήτης πρός τόν Ἑλληνικό λαό
(Φεβρουάριος 2017)

     Μέ ἐν Χριστῷ πόνο, ἐνδιαφέρον, ἀγωνία, δάκρυα, σεβασμό καί ἀγάπη, περιμέναμε τό κείμενο τῆς ἐνημερώσεως τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (27-1-2017) γιά τήν «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο» τῆς Κρήτης τοῦ 2016. Περιμέναμε νά συμφωνεῖ τό κείμενο αὐτό μέ τό κείμενο, πού ἐνέκρινε τόν Μάϊο τοῦ 2016 ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, πού ἔκανε διορθώσεις στά προσυνοδικά κείμενα, πού ἐνεκρίθησαν ἀπό τήν Σύναξη τῶν Προκαθημένων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τόν Ἰανουάριο τοῦ 2016. 
     Ἡ Ι.Σ.Ι. τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἐπέλεξε 24 ἀρχιερεῖς της, σύν τόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. κ. Ἱερώνυμο, γιά νά τήν ἐκπροσωπήσουν στήν λεγομένη «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο» τῆς Κρήτης τοῦ 2016, μέ τήν ἐντολή νά ὑποστηρίξουν τίς διορθώσεις τῆς Ι.Σ.Ι. τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, μέ σθένος καί χωρίς ὑποχωρήσεις σέ θέματα ὀρθοδόξου θεολογίας, πίστεως, ἤθους καί ζωῆς. Ὅμως, στή «Σύνοδο» τῆς Κρήτης 2016 ἡ ἀντιπροσωπεία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ψήφισε καί ὑπέγραψε τίς ἀντίθετες ἀποφάσεις ἀπ’αὐτές, πού ἀπεφασίσθησαν καί ὑπεγράφησαν ἀπό τήν Ι.Σ.Ι. τοῦ Μαΐου 2016. Στή συνέχεια, στίς 27-1-2017, ἦλθε ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, νά ἀναιρέσει ἔμμεσα τίς ἀποφάσεις τῆς Ι.Σ.Ι. τοῦ Μαΐου 2016, μέ τήν ἔκδοση καί κυκλοφόρηση τοῦ κειμένου «Πρός τόν λαό», ὕστερα ἀπό ἀπόφαση τῆς Ι.Σ.Ι. τοῦ Νοεμβρίου 2016.
    Σκοπός μας, βέβαια, δέν εἶναι νά κουράσουμε, λεπτολογῶντας καί φλυαρῶντας. Ὅποιος πράγματι ἐνδιαφέρεται νά πληροφορηθεῖ «τοῦ λόγου τό ἀσφαλές» καί τήν πραγματικότητα τῆς ἀληθείας τῶν γραφομένως μας ἐδῶ, μπορεῖ νά συγκρίνει τά προαναφερθέντα τρία κείμενα τοῦ Μαΐου 2016, τοῦ Ἰουνίου 2016 καί τοῦ Ἰανουαρίου 2017, ἐπικαλούμενος τόν θεῖο φωτισμό καί τίς πρεσβεῖες τῶν θεολόγων ἁγίων ἀνδρῶν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, μέ ταπείνωση καί ἀγάπη. Ἐλπιζουμε ὅτι θά ἐξάξει (βγάλει) τά κατάλληλα θεολογικά συμπεράσματα πρός σωτηρίαν τῆς ψυχῆς του καί πρός δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.
     Θέλουμε τώρα ταπεινῶς, υἱϊκῶς καί εὐσεβάστως νά σχολιάσουμε ὁρισμένες ἐκφράσεις τῆς ἐνημερώσεως τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου πρός τόν Ἑλληνικό λαό (27-1-2017)[1], ὥστε νά κατανοηθεῖ ἀπό κάθε καλοπροαίρετο ὀρθόδοξο χριστιανό καί χριστιανή ἡ ἀσυνέπεια, ἡ ἀσάφεια, ἡ ἀπόκρυψη ἀληθειῶν ἀπό τό χριστεπώνυμο πλήρωμα, τῶν πιστῶν τῆς Ὀρθοδοξίας, ὅσων ἀποφασίσθηκαν τόν Μάϊο καί τόν Ἰούνιο τοῦ 2016.
Α) Γράφεται στήν πιό πάνω ἀναφερομένη ἐνημέρωση πρός τόν Ἑλληνικό λαό: «Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀπευθύνεται σέ ὅλους τούς πιστούς προκειμένου νά τούς ἐνημερώσει γιά τήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ἡ ὁποία συνῆλθε τόν Ἰούνιο τοῦ 2016 στήν Κρήτη».
    Ἡ λεγομένη ἀπό πολλούς «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος» τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, πού συνῆλθε τήν Παντηκοστή τοῦ 2016 στήν Κρήτη, δέν ἦταν στήν πραγματικότητα οὔτε Ἁγία, οὔτε Μεγάλη, οὔτε Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Σύμφωνα μέ τίς ἀποφάσεις τῶν Προσυνοδικῶν Διασκέψεων, πού προηγήθηκαν τῆς Διευρυμένης αὐτῆς Συνάξεως τῶν ἁγίων Προκαθημένων καί τῶν Ὀρθοδόξων ἀντιπροσώπων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, δέν ἦταν «Ἁγία» ἡ Σύναξις αὐτή, διότι δέν ἦταν «ἑπομένη τοῖς ἁγίοις Πατράσι» (δέν ἀκολούθησε τήν θεολογία, τήν κάθαρση ἀπό τά πάθη, τόν φωτισμό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τήν γνώση τῶν λόγων τῶν ὄντων καί τήν θεία ἔλλαμψη τοῦ ἀκτίστου φωτός (θέωση), πού εἶχαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ὀρθοδοξίας τῶν Ἁγίων Οἰκουμενικῶν Συνόδων τῶν παρελθόντων αἰώνων). Δέν ἀκολούθησε ἡ Σύναξις αὐτή τους Ἁγίους Πατέρες οὔτε τυπικῶς οὔτε οὐσιαστικῶς. Διότι, ἡ Σύναξις αὐτή ἀνεγνώρισε ὡς κανονικές Ἐκκλησίες τόν Παπισμό, τόν Προτεσταντισμό, τόν Μονοφυσιτισμό, τόν Μονοενεργητισμό, τόν Μονοθελητισμό, τόν Νεστοριανισμό, καί ἄφησε περιθώρια γιά τήν ἀναγνώριση τῶν προαναφερθεισῶν αἱρέσεων ὡς νομίμων παραδόσεων καί δρόμων πρός τόν ἴδιο Θεό, στόν ὁποῖο δῆθεν πιστεύουν ὅλοι οἱ λαοί τῆς γῆς.
    Δέν ἦταν «Μεγάλη» ἡ Σύναξις τῆς Κρήτης τοῦ 2016, διότι ἀπό τούς ὀκτακοσίους δέκα (810) κανονικούς Ὀρθοδόξους Ἐπισκόπους, πού ὑπάρχουν σήμερα σέ ὅλες τίς κανονικές Ὀρθόδοξες Τοπικές Ἐκκλησίες στόν πλανήτη Γῆ, ἐκκλήθησαν νά συμμετάσχουν στήν Σύναξη τῆς Κρήτης μόνο ἑκατόν ἑξῆντα (160) Ἐπίσκοποι, οἱ ὁποῖοι εἶχαν δικαίωμα μόνο νά ὑπογράψουν τίς προειλημμένες ἀποφάσεις τῆς Διασκέψεως τῶν Ἁγίων Προκαθημένων τῆς Ὀρθοδοξίας τοῦ Ἰανουαρίου 2016. Δέν εἶχαν δικαίωμα ψήφου ἤ ἐλευθέρου λόγου στήν Σύναξη τῆς Κρήτης οἱ 160 Ἐπίσκοποι, ἀλλά μόνο οἱ δέκα (10) ἅγιοι Προκαθήμενοι τῶν δέκα Τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. Ἑπομένως, οὔτε Ὀρθόδοξη Συνοδικότητα εἶχε ἡ Σύναξις τῆς Κρήτης, σύμφωνα μέ τά προηγούμενα, οὔτε δεσμεύουν ὅλες τίς Τοπικές Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες οἱ ἀποφάσεις της.
     Τά ἀποτελέσματα τῆς Συνάξεως τῆς Κρήτης εἶναι διασπαστικά τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας, διότι ἐξαιτίας της ἔχουν δημιουργηθεῖ τρεῖς διαφορετικές πρακτικές μέσα στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία:
α) Ἡ πρώτη πρακτική εἶναι αὐτή, πού πιστεύουν οἱ οἰκουμενιστές, ὅτι δηλαδή οἱ ἀποφάσεις τῆς Συνάξεως τῆς Κρήτης τοῦ 2016 εἶναι ἐμπνευσμένες ἀπό τήν Χάρη τῆς Ἁγίας Πεντηκοστῆς.
β) Ἡ δεύτερη πρακτική εἶναι αὐτή, πού πιστεύουν οἱ σχισματικοί παλαιοημερολογῖτες, οἱ οὐ κατ’ ἐπίγνωσιν ζηλωτές καί οἱ ἀποτειχισμένοι χριστιανοί, ὅτι πρέπει δηλαδή ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, Ἐπίσκοποι, κληρικοί, μοναχοί καί λαϊκοί νά διακόψουμε ἀμέσως τό μνημόσυνο ὅλων τῶν Ἐπισκόπων, πού ὑπέγραψαν τίς ἀποφάσεις τῆς Συνάξεως τῆς Κρήτης. Οἱ ἀνωτέρω, μή ἐφαρμόζοντας ὀρθῶς, ἱεροκανονικῶς καί ἁγιοπατερικῶς τό μέτρο καί τό δικαίωμα τῆς διακοπῆς μνημοσύνου, ἔχουν καταλήξει σέ σχισματικές καταστάσεις.
γ) Ἡ τρίτη πρακτική εἶναι αὐτή, πού πιστεύουν οἱ κατ’ ἐπίγνωσιν ζηλωτές, ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, Ἐπίσκοποι, κληρικοί, μοναχοί καί λαϊκοί, ὅτι δηλαδή πρέπει νά παραμείνουμε μέσα στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὡς ζωντανά μέλη της, νά ἀγωνισθοῦμε γιά νά ἀλλάξουμε τίς ἀποφάσεις τῆς Συνάξεως τῆς Κρήτης μέ συνοδικό, θεολογικό, κηρυκτικό καί ἐνημερωτικό τρόπο, καί νά ἐφαρμοσθεῖ, προαιρετικά, μέ τόν ὀρθό, ἱεροκανονικό καί ἁγιοπατερικό τρόπο, τό ἔσχατο μέτρο καί δικαίωμα τῆς διακοπῆς μνημονεύσεως τῶν ὀνομάτων τῶν Οἰκουμενιστῶν Ἐπισκόπων στίς ἱερές Ἀκολουθίες καί στίς Θεῖες Λειτουργίες, χωρίς, βεβαίως, σχισματικές τάσεις.
     Ἐμεῖς ἀκολουθοῦμε τήν τρίτη πρακτική, διότι πιστεύουμε ὅτι γιά τώρα εἶναι ἡ πιό ἐνδεδειγμένη. Ἀργότερα, θά δοῦμε τί θά χρειασθῆ νά πράξουμε.
     Παρακαλοῦμε, τέλος, τούς Οἰκουμενιστές καί τούς οὐ κατ’ ἐπίγνωσιν ζηλωτές νά ἀκολουθήσουν τήν τρίτη πρακτική, ὥστε νά εἴμαστε ἑνωμένοι ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, κληρικοί, μοναχοί καί λαϊκοί, ὄχι μόνο πνευματικά, ἀλλά καί ἐκκλησιαστικά.
     Ἕνας λόγος, πού μᾶς πείθει, ὅτι ὅσοι ἀκολουθοῦμε τήν τρίτη πρακτική θεολογική κατεύθυνση καί δρόμο, εἶναι ἡ