Τετάρτη, 24 Απριλίου 2019

Οι νέοι Ιούδες συνεχίζουν την αναγνώριση πάντων των εν τη γη αιρετικων.

    
     Τώρα στη Βραζιλία επιτροπή του ΠΣΕ με συμμετοχή ορθοδόξων άρχισε τον διάλογο και την προσέγγιση με τους νεοϊδρυθέντες πεντηκοστιανούς της Βραζιλίας. Όποιος ιδρύει μια αίρεση γίνεται δεκτός ως εκκλησία. Κι εμείς; Σσσσ ...κοιμόμαστε. 
  Μπορούν να συμπροσεύχονται μουσουλμάνοι και Χριστιανοί; Η ACK, Εργασιακή Ομάδα Εκκλησιών της Γερμανίας, ναι αυτή που προεδρεύουν τώρα οι ορθόδοξοι, ναι, ο Αυγουστίνος, ο Μύρων, ο Φραγκουλάκης, έβγαλε μπροσούρα που προωθεί την συμπροσευχή μουσουλμάνων και χριστιανών (κατά τα άλλα συμπροσευχές δεν γίνονται) ακολουθώντας το παράδειγμα του Πάπα. Στη μπροσούρα αυτή δίνονται συμβουλές για κοινούς εορτασμούς και προσευχές καθώς και για την υπέρβαση των οποίων διαφορών.

Ιούδας ο Δόλιος...


    ούδας ὁ δοῦλος καὶ δόλιος, ὁ μαθητὴς καὶ ἐπίβουλος, ὁ φίλος καὶ διάβολος, ἐκ τῶν ἔργων ἀπεφάνθη, ἠκολούθει γὰρ τῷ Διδασκάλῳ, καὶ καθ' ἑαυτὸν ἐμελέτησε τὴν προδοσίαν, ἔλεγεν ἐν ἑαυτῷ. Παραδώσω τοῦτον, καὶ κερδήσω τὰ συναχθέντα χρήματα, ἐπεζήτει δὲ καὶ τὸ μύρον πραθῆναι, καὶ τὸν Ἰησοῦν δόλῳ κρατηθῆναι, ἀπέδωκεν ἀσπασμόν, παρέδωκε τὸν Χριστόν, καὶ ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγήν, οὕτως ἠκολούθει, ὁ μόνος εὔσπλαγχνος καὶ φιλάνθρωπος.

Γιατί ο Χριστός ίδρωσε στον κήπο με ιδρώτα που έμοιαζε με θρόμβους αίματος;


(Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης)


Α΄. Διότι προέβλεπε όλα τα πάθη που επρόκειτο να πάθη.
Β΄. Διότι λυπόταν για τις αμαρτίες μας.
Γ΄. Διότι προγνώριζε την αχαριστία μας.

Α΄.
Σκέψου, αδελφέ, τα αίτια που προξένησαν ένα τόσο παράξενο αποτέλεσμα στον Υιό του Θεού, ώστε, ολόκληρος να στάζη ιδρώτα, που έμοιαζε με αίμα από κάθε μέρος του αγιώτατου σώματός του· «Ο ιδρώτας του έγινε σαν σταγόνες αίματος, που έπεφταν στην γη» (Λουκ. 22, 44). Και αυτά ήταν κυρίως τρία· α. Η πρόβλεψις των παθών, που επρόκειτο να πάθη· β΄. η λύπη που δέχθηκε για τις αμαρτίες μας· και γ΄. η πρόγνωσις της αχαριστίας μας.
Η α΄, λοιπόν, αιτία ήταν η πρόβλεψις των παθών του. Και αυτό συνέβη από το εξής· από την μία μεριά ο Κύριός μας γνώριζε πάρα πολύ καλά την αξία της θεϊκής του ζωής της οποίας μία και μόνο στιγμή ήταν πολυτιμότερη από την ζωή όλων των κτισμάτων, τόσο εκείνων, που είναι στη ζωή, όσο και εκείνων, που πρόκειται να έλθουν στην ζωή. Από την άλλη μεριά προέβλεπε καθαρά και ζωντανά ζωγραφισμένα όλα τα βάσανα, όλους τους ονειδισμούς όλα τα όργανα του θλιβερού του πάθους· εννοώ μαστιγώσεις, αγκάθια, καρφιά, χολή, σταυρό· και, για να μιλήσω σύντομα, προέβλεπε όλο εκείνο το αμέτρητο πέλαγος των παθών, που επρόκειτο να τον περικυκλώση μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, όπως έλεγε αντί γι’ αυτόν ο προφήτης Δαυίδ· «Με έζωσαν τα δεσμά του άδη και ο θάνατος μου έστησε τις παγίδες» (Ψαλμ. 17,6).

Ψηφιοποιοῦνται γιά πρώτη φορά χριστιανικά χειρόγραφα στήν Ἱερά Μονή τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Σινᾶ


Ἀνάμεσά τους πρώιμα ἀντίγραφα τῶν Εὐαγγελίων

ΣΠΑΝΙΑ χριστιανικά χειρόγραφα ψηφιοποιοῦνται γιά πρώτη φορά στήν Ἱερά Μονή τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Σινᾶ ἀπό ὁμάδα Ἑλλήνων ἐπιστημόνων. Τό πιό διάσημο χειρόγραφο στήν βιβλιοθήκη τῆς Μονῆς εἶναι ὁ «Σιναϊτικός Κῶδιξ», ἕνα ἑλληνικό χειρόγραφο τῆς Βίβλου πού περιλαμβάνει τήν παλαιότερη πλήρη Καινή Διαθήκη ἡ ὁποία ἔχει ἐπιβιώσει, καί οἱ σελίδες του ἔχουν μοιρασθεῖ σέ πολλά ἱδρύματα. Ἕνα ἄλλο χειρόγραφο εἶναι ὁ «Συριακός Κῶδιξ», ἕνα ἀρχαῖο ἀντίγραφο τῶν Εὐαγγελίων στά συριακά, ἐνῶ ἄλλα χειρόγραφα καλύπτουν τήν ἐπιστήμη, τήν ἰατρική καί τούς Ἕλληνες κλασσικούς. Στόχος εἶναι νά δημιουργηθεῖ τό πρῶτο ψηφιακό ἀρχεῖο ὅλων τῶν 4.500 χειρογράφων τῆς βιβλιοθήκης, ξεκινώντας ἀπό περίπου 1.100 στήν συριακή καί ἀραβική γλῶσσα, τά ὁποῖα εἶναι ἰδιαιτέρως σπάνια. Μιά ὁμάς Ἑλλήνων

Ὁ Ἰούδας (Φιλαργυρία, ἀπελπισία, αὐτοκτονία)

Ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

«Ὤ τῆς Ἰούδα ἀθλιότητος! Ἀφ᾿ ἧς ῥῦσαι ὁ Θεὸς τὰς ψυχὰς ἡμῶν»
(αἶνοι Μ. Τετάρτης)
         
ΧΘΕΣ ἡ ἁμαρτωλὸς γυναίκα. Σήμερα παρουσιάζεται ἡ σκοτεινὴ μορφὴ τοῦ Ἰούδα, ποὺ ἡ προδοσία του ἀποτελεῖ ἕνα μυστήριο. Γι᾿ αὐτὸν θὰ ποῦμε λίγες λέξεις.
* * *
Ἀπὸ ποιούς γεννήθηκε ὁ Ἰούδας; Ποιά μάνα τὸν γέννησε; Πολλὲς εἶναι οἱ παραδόσεις. Ἂν θέλετε, ἀνοῖξτε τὶς Διδαχὲς τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ. Ἐδῶ δὲν θ᾿ ἀναφέρω λαϊκὲς παραδόσεις. Θὰ βασισθῶ στὸ Εὐαγγέλιο. Τὸ Εὐαγγέλιο δὲ λέει γιὰ τὴ μάνα καὶ τὸν πατέρα του· λέει γιὰ τὴν πατρίδα καὶ τὸν τόπο του.

Τρίτη, 23 Απριλίου 2019

Ο Χριστός ξανασταυρώνεται από τους σύγχρονους "ποιμένες"!


Ἡ αίρεση προχωράει ἀκαθεκτη, ἀλλὰ οἱ "εὐσεβεῖς" ἱερωμένοι ἀπολαμβάνουν τὶς Μεγαλοβδομαδιάτικες Ἀκολουθίες, ἀδιαφοροῦντες πλήρως γιὰ τὶς σύγχρονες προδοσίες τοῦ Νυμφίου Χριστοῦ!



       Η εργασιακή ομάδα "εκκλησιών" της Γερμανίας (ACK), της οποίας πρόεδρος τώρα είναι ο ορθόδοξος πρωτοπρεσβύτερος π. Κωνσταντίνος Μύρων έκανε σε πανηγυρική "λειτουργία" δεκτή ως μέλος της, την αναγνωρισμένη επίσημα ως αίρεση νεοαποστολική "εκκλησία", από την Εκκλησία της Ελλάδος!!!
   Ο ορθόδοξος πρόεδρος της ACK π. Κωνσταντινος έβαλε ως σκοπό της προεδρίας του την ανάδειξη των "μικρών εκκλησιών".
    Έτσι σταυρώνεται ο Χριστός σήμερα από τους σύγχρονους γραμματείς και Φαρισαίους.

ACK nimmt Neuapostolische Kirche als Gastmitglied auf

Foto von Aufnahme NAK
Gottesdienst zur Aufnahme der NAK, v.l.n.r.: Apostel Volker Kühnle, PD Dr. Burkhard Neumann, Erzpriester Radu Constantin Miron. Foto: ACK/Riffert
(04.04.2019) Bei ihrer Mitgliederversammlung am 3./4. April 2019 hat die Arbeitsgemeinschaft Christlicher Kirchen in Deutschland im Rahmen eines feierlichen Gottesdienstes die Neuapostolische Kirche als neues Gastmitglied aufgenommen.
Bereits 2018 hatte dies die Mitgliederversammlung der ACK empfohlen. Die dazu laut Statut nötige Zweidrittelmehrheit aller ACK-Mitgliedskirchen wurde im vorgeschalteten Aufnahmeverfahren erreicht. 
Der Aufnahme war ein seit 2001 andauernder Kommunikationsprozess zwischen der ACK und der Neuapostolischen Kirche (NAK) vorangegangen. 2006 wurde in Memmingen erstmals eine Gemeinde der Neuapostolischen Kirche in eine örtliche ACK aufgenommen. 2008 nahm der Vorstand der ACK Deutschland Gespräche mit der NAK auf. Von der ACK Baden-Württemberg und der Neuapostolischen Kirche wurde im selben Jahr eine gemeinsame Orientierungshilfe zum Verhältnis der ACK-Kirchen zur NAK veröffentlicht. 2015 gab die ACK Deutschland auf Basis der schon bestehenden Orientierungshilfe eine an den Gesprächsstand angepasste Orientierungshilfe mit dem Titel „Schritte aufeinander zu“ heraus. Die ökumenische Zusammenarbeit wurde anschließend auf mehreren Studientagungen gefestigt und wird nun durch die Gastmitgliedschaft in der ACK auf einer strukturellen Ebene weitergeführt.

Τό Κοντάκιον καί τά Απόστιχα ιδιόμελα της Μεγάλης Τρίτης (Μετάφρ.-σχόλια)

     «Τήν ὥρα, ψυχή, τοῦ τέλους ἐννοήσασα καί τήν ἐκκοπήν τῆς συκῆς δειλιάσασα, τό δοθέν σοι τάλαντον φιλοπόνως ἔργασαι, ταλαίπωρε, γρηγοροῦσα καί κράζουσα· Μή μείνωμεν ἔξω τοῦ νυμφῶνος Χριστοῦ».

     Ἀφοῦ σκεφτεῖς, ψυχή μου, τήν ὥρα τοῦ τέλους (τῆς ἐπίγειας ζωῆς, δηλαδή τό θάνατο) καί φοβηθεῖς ἀπό τό πάθημα τῆς ἐκκοπῆς τῆς συκῆς, μέ φιλοπονία δούλεψε, ταλαίπωρη τό τάλαντο πού σοῦ ἐμπιστεύτηκε ὁ Θεός, μένοντας ἄγρυπνη καί κράζοντας· νά μή μείνουμε ἔξω ἀπό τό νυμφώνα τοῦ Χριστοῦ.
    Τό κοντάκιο εἶναι πολύ κατανυκτικό. Παρουσιάζει τόν πιστό, πού μέ εὐλάβεια γιορτάζει τά πάθη τοῦ Χριστοῦ, νά ἀνοίγει διάλογο μέ τήν ψυχή του. Ψυχή μου, τῆς λέγει, σκέψου καλά τό ἐπικείμενο τέλος τῆς ζωῆς σου, τήν κρίσιμη ἐκείνη ὥρα, πού θ᾽ ἀπορρίψεις νεκρωμένο τό σῶμα σου στό μνῆμα. Θ᾽ ἀποκολληθεῖς ἀπό τίς σωματικές αἰσθήσεις σου, καί θά βρεθεῖς σ᾽ ἕνα καινούργιο κόσμο, πού ὥς τώρα ἀγνοοῦσες. Καί μάλιστα ὅτι θά λογοδοτήσεις σέ πρώτη φάση στόν Πλάστη σου καί θά κριθεῖς. Ὧρες πραγματικά κρίσιμες καί φοβερές! 

Ο Αλβανίας επιμένει στις πανθρησκειακές κακόδοξες πρακτικές του!



diathriskiako albania 1
Γράφει ο π. Ηλίας Μάκος στην Romfea.gr



    «Π.Π.»: Ἀλήθεια, ποιός Ἅγιος ἔκανε κάτι τέτοιο, στοὺς φρικτοὺς πολέμους τοῦ παρελθόντος; Καὶ σὲ ποιόν «θεό» ἀπευθύνονται; Ποιός κοινὸς «θεός» ὑπονοεῖται στὴν κοινὴ καταδίκη κατὰ τῶν  τρομοκρατικῶν ἐπιθέσεων στὴν Σρι Λάνκα; Μποροῦμε νὰ φανταστοῦμε τὸν Κύριο νὰ παρουσιάζεται μαζὶ μὲ τοὺς Ἀρχιερεῖς καὶ νὰ ζητᾶ τὴν «εἰρήνη» τοῦ κόσμου τούτου, καὶ νὰ καταδικάζει τοὺς πολέμους;

Mε ανακοίνωσή του το Διαθρησκειακό Συμβούλιο Αλβανίας εκφράζει ομόφωνα την καταδίκη του για τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Σρι Λάνκα, σε τρεις εκκλησίες (δύο καθολικές και μια ευαγγελική), την Κυριακή του Πάσχα των Καθολικών, καθώς και σε τουριστικά ξενοδοχεία, όπου έχασαν τη ζωή τους εκατοντάδες άτομα και τραυματίστηκαν πολλά άλλα.
Παράλληλα διατυπώνει τα συλλυπητήριά του προς τις οικογένειες των θυμάτων και παρακαλεί το Θεό για τη θεραπεία των τραυματιών.
Στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι οι πέντε θρησκευτικές κοινότητες της Αλβανίας (η Αλβανική Μουσουλμανική Κοινότητα, η Ορθόδοξη Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Αλβανίας, η Καθολική Εκκλησία της Αλβανίας, το Παγκόσμιο Αρχηγείο της Μπεκτάσι και η Ευαγγελική Συμμαχία της Αλβανίας) εκφράζουν τη θλίψη τους, με πόνο και προσευχή.

Το τροπάριο της Κασσιανής, η πραγματικότητα και οι παρεξηγήσεις για το πρόσωπό της


Σχετική εικόνα



Το τροπάριο της Κασσιανής ψάλλεται το απόγευμα της Μεγάλης Τρίτης, στην ακολουθία του Όρθρου της Μεγάλης Τετάρτης.

«Κύριε η εν πολλαίς αµαρτίαις περιπεσούσα
γυνή τη σην αισθοµένη θεότητα
µυροφόρου αναλαβούσα τάξιν
οδυροµένη, µύρα σοι προ του ενταφιασµού σου κοµίζει.
Οίµοι λέγουσα ότι νυξ µοι υπάρχει,
οίστρος ακολασίας,
Ζοφώδης Τε και ασέληνος έρως
της αµαρτίας
∆έξαι µου τας πηγάς των δακρύων
ο νεφέλαις διεξάγων της θαλάσσης το ύδωρ, κάµθητι µοι προς τους στεναγµούς της
καρδίας
ο κλίνας τους ουρανούς τη αφάτω σου κενώσει
καταφιλήσω τους αχράντους σου πόδας αποσµήξω τούτους δε πάλιν
τοις της κεφαλής µου βοστρύχοις
Ων εν τω Παραδείσω Εύα το δειλινόν Κρότον τοις ωσίν ηχηθείσα τω φόβω
εκρύβη,
Αµαρτιών µου τα πλήθη
και κριµµάτων µου αβύσσους ης εξιχνιάσει, ψυχοσώστα Σωτήρ µου.
Μη µε την σην δούλην παρίδης ο αµέτρητον έχων το έλεος».


Μεταγραφή του Φώτη Κόντογλου:

Βλέπουμε τον Χριστό όπως μας βολεύει…

Βλέπουμε τον Χριστό όπως μας βολεύει...

    Και τελικά αυτή η ψεύτικη όραση μας οδηγεί σε πνευματική τύλφωση.
Βλέπουμε αυτό που συμφέρει τον εγωισμό μας και όχι την πραγματική αλήθεια. Συνήθως η αλήθεια ενοχλεί , πονάει, ειναι εκτυφλωτική και σε προκαλεί. Σε προκαλεί και σε προσκαλεί να αλλάξεις.

Τα βάγια γίνανε καρφιά, τα χειροκροτήματα γίνανε ραπίσματα, τα Ωσαννά γίνανε Σταυρωθήτω!. Πόσες φορές το “Δόξα τω Θεώ” έγινε “Γιατί σ’ εμένα Θεέ μου” μέσα σε δευτερόλεπτα. Πόσες φορές το “Ότι θέλει ο Θεός” θέλουμε να γίνει σύμφωνα με αυτό που θεωρούμε μέσα μας σωστό; Πόσες φορές όταν μιλάμε για θέλημα του Θεού στην ουσία θέλουμε ο Θεός να ευλογήσει το δικό μας θέλημα;
Έχουμε λανθασμένη θέαση των πραγμάτων. Τότε οι άνθρωποι ήθελαν κάποιον επίγειο ελευθερωτή, έναν κοσμικό Βασιλιά, αλλά μόλις είδαν ότι μιλάει για ελευθερία από τα πάθη και για Βασιλεία των Ουρανών τον ανέβασαν στον Σταυρό διότι δεν πληροί τα κοσμικά κριτήρια.
Είμαστε τελικά ΙΔΙΟΙ. Οι περισσότεροι πάμε στην Εκκλησία για να μας δώσει ο Θεός υγεία, επιτυχία στις πανελλήνιες των παιδιών, καλές δουλειές, χρήματα , κοσμική ευημερία, επιτυχίες σε κάθε κοσμικό σκαλοπάτι. Σε όλα αυτά φωνάζουμε “Ωσαννα!” Χειροκροτάμε τον Χριστό. Κάνουμε δωρεές, πάμε στην Εκκλησία, κάνουμε ιδιωτικές Λειτουργίες και αρτοκλασίες αλλά μόλις ο Θεός μας δείξει τον δρόμο για τη Βασιλεία των ουρανών που περνάει κάποιες φορές και από το καμίνι του πόνου αρχίζουμε τα “Σταυρωθήτω”. Θέλουμε έναν Θεό στα μέτρα μας. Δεν μας κάνει ο Χριστός. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια. Ελάχιστοι είδαν τον Χριστό για αυτό που είναι και φορούν φωτοστέφανο. Οι υπόλοιποι απλά ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ να δούμε τον Χριστό για αυτό που είναι και όταν μας αποκαλύπτεται στη ζωή μας κάποιες φορές μέσα από σκληρούς τρόπους τον διώχνουμε.
Όχι αγαπητοί μου, δεν είναι ο Θεός κάποια κοσμική αόρατη δύναμη που την καλούμε όποτε γουστάρουμε για να ικανοποιεί τα κοσμικά μας σχέδια που έχουν ημερομηνία λήξης. Τέτοιος Θεός δεν υπάρχει και στην τελική, μας είναι άχρηστος, δεν τον έχουμε ανάγκη. Αν ο θάνατος είναι το τέρμα και ο Θεός ένας υπερφυσικός μου υπηρέτης, τότε δεν τον χρειάζομαι. Δεν τον θέλω. Δεν με αγγίζει. Δεν μου κάνει. Δεν μου λέει τίποτα.
Ένας Θεός όμως που είναι πρόσωπο, εραστής και νυμφίος και έχω μαζί Του προσωπική σχέση τότε τα πράγματα αλλάζουν. Θέλει κότσια η προσωπική σχέση. Έχει ευθύνη , συγγνώμη, πάλη, μάχες, πτώσεις, χαμόγελα, άσκηση, πόνο. Ποιός τα θέλει όλα αυτά; Βολεύει ένα Θεός άγαλμα που του κάνω αρτοκλασίες και φανουρόπιτες για να εξαγοράζω την εύνοιά του.
Ο μοναδικός που “είδε” τον Χριστό για αυτό που πραγματικά είναι ήταν ο ληστής. Και αυτή η αναγνώριση τον έκανε πρώτο πολίτη του Παραδείσου.
Ο Χριστός είναι Θεάνθρωπος και μας άνοιξε τις Πύλες της Βασιλείας των Ουρανών. Θα φωνάζουμε “Ωσαννά” μέχρι να σβήσει ο ήλιος, και το “Σταυρωθήτω” θα το πώ στον εαυτό μου. Τότε θα αρχίζει η παλέτα της ζωής μου να παίρνει τα χρώματα του Παραδείσου.
π. Σπυρίδων Σκουτής

Όρθρος Μεγάλης Τρίτης: Ο Ιερός Χρυσόστομος γιά τήν παραβολή των Βασιλικών Γάμων


ΟΡΘΡΟΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΡΙΤΗΣ (:Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, κεφ. 22, χωρία 2 έως 14)

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΙΚΩΝ ΓΑΜΩΝ

      «μοιώθη βασιλεία τν ορανν νθρώπ βασιλε, στις ποίησε γάμους τ υἱῷ ατο(:Η βασιλεία των ουρανών είναι όμοια με βασιλέα, ο οποίος έκαμε μεγαλοπρεπείς γάμους στο παιδί του).
   κα πέστειλε τος δούλους ατο καλέσαι τος κεκλημένους ες τος γάμους, κα οκ θελον λθεν. πάλιν πέστειλεν λλους δούλους λέγων· επατε τος κεκλημένοις· δο τ ριστόν μου τοίμασα, ο ταροί μου κα τ σιτιστ τεθυμένα, κα πάντα τοιμα· δετε ες τος γάμους. ο δ μελήσαντες πλθον, μν ες τν διον γρόν, δ ες τν μπορίαν ατο·ο δ λοιπο κρατήσαντες τος δούλους ατο βρισαν κα πέκτειναν (:Και έστειλε τους δούλους του να καλέσει τους προσκαλεσμένους του στους γάμους, αλλά εκείνοι δεν ήθελαν να έλθουν. Πάλι έστειλε άλλους δούλους λέγοντας: ‘’Πείτε στους προσκαλεσμένους: ιδού το συμπόσιο το έχω ετοιμάσει, οι ταύροι μου και τα καλοθρεμμένα θρεφτάρια έχουν σφαγεί και όλα είναι έτοιμα. Ελάτε στους γάμους’’. Αλλά εκείνοι περιφρόνησαν την πρόσκληση, αδιαφόρησαν και πήγαν άλλος μεν στο κτήμα του, άλλος δε στο εμπόριό του. Οι υπόλοιποι δε, αφού έπιασαν τους δούλους, τους ύβρισαν και τους φόνευσαν).
    ἀκούσας δ βασιλες κενος ργίσθη, κα πέμψας τ στρατεύματα ατο πώλεσε τος φονες κείνους κα τν πόλιν ατν νέπρησε. τότε λέγει τος δούλοις ατο· μν γάμος τοιμός στιν, ο δ κεκλημένοι οκ σαν ξιοι· πορεύεσθε ον π τς διεξόδους τν δν, κα σους ἐὰν ερητε καλέσατε ες τος γάμους, κα ξελθόντες ο δολοι κενοι ες τς δος συνήγαγον πάντας σους ερον, πονηρούς τε κα γαθούς· κα πλήσθη γάμος νακειμένων (:Όταν άκουσε όμως αυτά ο βασιλιάς εκείνος οργίστηκε για την αχαρακτήριστη συμπεριφορά των προσκαλεσμένων, έστειλε τα στρατεύματά του, εξολόθρευσε τους

«Μεγάλη Εβδομάδα ως ένας άλλος καθρέφτης του βαθύτερου εαυτού μας»

«Μεγάλη Εβδομάδα ως ένας άλλος καθρέφτης του βαθύτερου εαυτού μας»

Η Μεγάλη Εβδομάδα λειτουργεί ως ένα πνευματικό καρδιογράφημα, ως ένας άλλος καθρέφτης του βαθύτερου εαυτού μας. Τα διάφορα πρόσωπα της ιστορίας του Πάθους του Κυρίου μας προκαλούν να δούμε τολμηρά και ταπεινά τη δική μας στάση και σχέση μαζί Του.

Toυ Γιώργου Κυπριανού

Κυριακή των Βαΐων. Νήπια: Οι αθώες ψυχές που δεν ντρέπονται να εκδηλώσουν την αγάπη τους προς τον Χριστό, αλλά αυθόρμητα χαίρονται και πανηγυρίζουν κάθε φορά που συναντούν τον Χριστό στη ζωή και καθημερινότητά τους.
Ιουδαίοι ζητοκραυγάζοντες: Τραγικοί άνθρωποι. Πόσο επικίνδυνος μπορεί να είναι ο ενθουσιασμός, αφού μπορεί στο τέλος να καταλήξει να σταυρώσει τον Θεό. Επιφανειακοί άνθρωποι, εύκολα παρασυρόμενοι. Σταυρωτές. Αλίμονο!
Μητέρα υιών Ζεβεδαίου: Ζητά από τον Χριστό κρυφά να δοξάσει μαζί Του τους υιούς της. Παρεξήγηση της σχέσης με τον Θεό. Δόξα χωρίς Σταυρό. Ανευθυνότητα, υποκρισία. Θεωρούν την σχέση με

Δευτέρα, 22 Απριλίου 2019

Της των Δέκα Παρθένων Παραβολής μνείαν ποιούμεθα

Γρηγορούντες «Γρηγορείτε ουν…» (Ματθ. κε΄ 1-13)


    Η σκόνη της ψυχής. Έτσι ωνόμασαν την ραθυμία, την αναμελιά εκείνη της ψυχής για την πνευματική ζωή και σωτηρία. Και σιγά-σιγά, βουλιάζει στην αφάνεια όπως όλα τα αρχαία του κόσμου τούτου κτίσματα. Το έργο της αναμελιάς έρχεται ν’ αποτελειώση η άγνοια του Νόμου του Θεού από την απουσία της μελέτης, και κατοπινά, η λησμοσύνη για ό,τι καλό παλιά η ψυχή έχει πάρει.
Και η ψυχή μου, Κύριε, κολώνα σπασμένη από το θείο Οικοδόμημα Της Εκκλησίας Σου, θάπτεται στης ραθυμίας το χώμα.
Δώσε μου, Μεγάλε Ανιχνευτά των ψυχών, την σκαπάνη της θείας εγρηγόρσεως για να σου την προσφέρω εύρημα πολύτιμο στην αγάπη Σου.
Ψυχή αθλία! Επιμένεις ακόμη να βρίσκεσαι στη χώρα της ραθυμίας, όταν ο Κύριός σου αγωνιά στη Γεσθημανή Του;
Υπνώττεις στην τρυφηλότητα του κόσμου, όταν Εκείνος αγρυπνεί εκεί για σένα; Γελάς ξένοιαστα, ενώ Εκείνος μουσκεύει στον ιδρώτα του πόνου;

Ανοιχτή επιστολή προς τον Μητροπολίτη Λαρίσης

Αριστείδης Π.Δασκαλάκης:

Ανοιχτή επιστολή προς τον Μητροπολίτη Λαρίσης και Τυρνάβου Ιερώνυμο



           Σεβασμιώτατε, ευλογείτε!

    Με λύπη και απογοήτευση ανάγνωσα την απαντητική σας επιστολή, ελλιπή θεολογικών επιχειρημάτων–κατά τη γνώμη μου-, στα εύλογα ερωτήματα και ανησυχίες του κυρίου Χρήστου Παναγιώτου.
Δεν θα ήθελα να σας κουράσω στο ιδιαίτερα, φαντάζομαι, φορτισμένο πρόγραμμα της Αγίας και Μεγάλης εβδομάδος.
Θα σας εκθέσω δύο αράδες σκέψεις που νομίζω ότι εκφράζουν κι άλλους αδελφούς.
Και θα ξεκινήσω με μικρές αναφορές πάνω στην απάντησή σας, με τη σειρά των θεμάτων που αναφέρετε.
Εάν θέλετε να αποφεύγετε την καλλιέργεια σκανδαλιστικών λογισμών, καλό είναι να αποφεύγετε να ανάβετε σπίρτα σε ξερά

Ρελάνς της κανονικής ουκρανικής Εκκλησίας μετά το Βατερλώ Ποροσένκο

-Τι ζήτησε από τον νέο Πρόεδρο

«Εκ μέρους της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας στο σύνολό της και εγώ προσωπικά σας συγχαίρω ειλικρινά για την εκλογή ως

Το «συγνώμη» του Αγίου Παϊσίου

 

Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος παισιος   ΑΦΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΨΑΜΕ την ακολουθία του Νυμφίου με πλησίασε ένας καλοντυμένος  δάσκαλος ,γύρω στα  τριάντα όπου με ευγένεια με ρωτά:
-Πάτερ  πως και έχετε το Εικονοστάσι των Αγίων Αρσενίου και  Παϊσίου σε περίοπτη θέση;
-Εε, τους ευλαβούμαστε ιδιαίτερα. Έχουν  άλλωστε θαυματουργήσει πολλές φορές στην Εκκλησία μας.
-Εσύ τώρα για να ρωτάς μάλλον θα τους αγαπάς και εσύ.
-Και βέβαια, ήταν οι προγόνοι μου από τα Φάρασα της Καππαδοκίας, από το ίδιο χωριό του Αγίου Παϊσίου. Έχουμε χτίσει μάλιστα και ένα Εκκλησάκι του Αγίου Παϊσίου στο χωριό μας στην Δράμα.

Το Άγιο Φως και η θαυμαστή του έλευση

Μητροπολίτης Αμβρόσιος 

   Ρentapostagma: Το κείμενο που ακολουθεί ανήκει στον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιο και αναφέρεται στην θαυμαστή έλευση του Αγίου Φωτός.

1. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Η έλευση του Αγίου Φωτός στον Πανάγιο Τάφο του Ιησού Χριστού, κάθε Μεγάλο Σάββατο, είναι ένα θαυμαστό γεγονός που λαμβάνει χώρα για περισσότερο από μία χιλιετία. Κάθε χρόνο, κατά τη μεσημβρία του Μεγάλου Σαββάτου, ένα Φως πηγάζει από τον Τάφο του Χριστού και αναφλέγει την αποκαλούμενη «ακοίμητη» κανδήλα στο εσωτερικό του Τάφου, ενώ ταυτοχρόνως γαλαζόλευκες εκλάμψεις του ίδιου Φωτός διαχέονται μέσα στον

Η πορεία του ηγέτη των Οικουμενιστών κ. Βαρθολομαίου!

Σύναξις Ορθοδόξων Κληρικών και Μοναχών, «Οικουμενιστών λεχθέντα και πραχθέντα Α΄»



ΣΥΝΑΞΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΩΝ

Ἀποκλειστικά γιά τό Katanixi.gr
e-mail : synaxisorthkm@gmail.com
Θεσσαλονίκη, 22 Ἀπριλίου 2019


ΛΕΧΘΕΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΑΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ (ΜΕΡΟΣ 1ον)

Παραθέτουμε ἐλάχιστα βιογραφικά στοιχεία1 καί μερικά λεχθέντα καί πραχθέντα τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου μέχρι τό 1991 (ἔτος ἐκλογῆς του ὡς Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου).
Ὁ Δημήτριος Ἀρχοντώνης γεννήθηκε στίς 29 Φεβρουαρίου 1940 στό χωριό Ἅγιοι Θεόδωροι Ἴμβρου καί ἔλαβε τήν τουρκική ὑπηκοότητα.
Οἱ γονείς του ὀνομάζονταν Χρήστος καί Μερόπη. Φοίτησε στά σχολεία τῆς Ἴμβρου καί στό Ζωγράφειο Λύκειο τῆς Κωνσταντινουπόλεως καί κατόπιν γράφτηκε στή Θεολογική Σχολή τῆς Χάλκης, ἀπό τήν ὁποία ἀποφοίτησε ἀριστοῦχος τό 1961.
Τόν Αὔγουστο τοῦ ἰδίου ἔτους, σέ ἡλικία 21 ἐτῶν, χειροτονήθηκε διάκονος στό Μητροπολιτικό Ναό τῆς Ἴμβρου ἀπό τόν πνευματικό του πατέρα, τότε Μητροπολίτη Ἴμβρου καί μετέπειτα Χαλκηδόνος, Μελίτωνα Χατζῆ, καί τοῦ δόθηκε τό ὄνομα

Εισαγωγή στη Μεγάλη Εβδομάδα


Ηλία Β. Οικονόμου
Hμεροδρόμιο Μεγάλης Eβδομάδος,
Εκδ. Αποστολική Διακονία, Αθήνα, 1996, σελ. 7-14.

 
   Η επισταμένη θεώρηση της Μεγάλης Εβδομάδος ως περιόδου κορυφώσεως της πυκνής προσφοράς και μαζικής συμμετοχής στα γεγονότα της πανανθρώπινης λυτρώσεως επιτρέπει την περιγραφή της λατρευτικής αρχιτεκτονικής και υποβοηθεί την συνειδητή σύμπραξη και βίωση των πιστών. Άλλωστε, η Ορθόδοξη Εκκλησία απευθύνει παγίως πρόσκληση προς συμμετοχή στην πνευματική θέα και μέθεξη και όχι πρόσκληση για απλή θέα και τέρψη των οφθαλμών από το, θεαματικό και ασματικό, φολκλορικό περίβλημα των προς μέθεξη γεγονότων. Καλεί συμμετόχους στη λύτρωση και όχι θεατές δρωμένων. Θεατές εκ των ένδον και όχι θεατές εκ των έξω προβλέπει το τελετουργικό.
   Σκοπός κάθε λατρευτικής εκδηλώσεως είναι η εθελουσία συναρπαγή των μετεχόντων από το εδώ και τώρα της ζωής μας και η μεταφορά μας στο εκεί και τότε της λυτρώσεως. Για το λόγο αυτό,

«ΦΘΑΣΑΝΤΕΣ ΠΙΣΤΟΙ ΤΟ ΣΩΤΗΡΙΟΝ ΠΑΘΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ»

(Εισαγωγικό σχόλιο στην Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα)

      Για μια ακόμα φορά, με τη χάρη του Θεού, οδεύουμε στην Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα, στην ιερότερη εορτολογική περίοδο του έτους. Για μια ακόμη φορά θα ακολουθήσουμε τα ίχνη του Νυμφίου της Εκκλησίας μας Χριστού και θα γίνουμε συνοδοιπόροι του Θείου Πάθους Του. Σύμφωνα με τον ιερό υμνογράφο, καλούμαστε όπως «συμπορευθώμεν αυτώ και συσταυρωθώμεν και νεκρωθώμεν δι΄αυτόν ταις του βίου ηδοναίς· ίνα και συζήσωμεν αυτώ». Με αυτή την προϋπόθεση θα γίνουμε πραγματικοί κοινωνοί της Αναστάσεώς Του. Μόνο έτσι θα νοιώσουμε πραγματικά τη χαρά της Θείας Εγέρσεως.
   Η αφετηρία αυτής της τόσο σημαντικής εορτολογικής περιόδου είναι πανάρχαια και ανάγεται στους αποστολικούς χρόνους. Η νηστεία και η πνευματική προετοιμασία των πιστών της αρχαίας

ΣΤΗΝ ΞΗΡΑΝΘΕΙΣΑ ΣΥΚΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΜΠΕΛΩΝΑ


Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ


1.  Μέ ὠθεῖ νά μιλήσω ὁ ἐνυπόστατος Λόγος τοῦ Θεοῦ. Αὐτός πού δέν ἀπομακρύνθηκε ἀπό τούς πατρικούς κόλπους καί κυοφορήθηκε ἀπερίγραπτα στά σπλάχνα τῆς Παρθένου. Αὐτός πού ἔγινε γιά μένα ὅ,τι ἐγώ εἶμαι, Αὐτός πού εἶναι ἀπαθής ὡς πρός τήν θεότητά Του καί περιβλήθηκε ὡστόσο ὁμοιοπαθές μέ ἐμένα σῶμα. Αὐτός πού στόν οὐρανό ἐποχεῖται πάνω στά χερουβικά ἅρματα καί πάνω στή γῆ καβαλικεύει σέ γαϊδουράκι (πρβλ. Ματθ. 11, 7-9). Ὁ βασιλιάς τῆς δόξας, Αὐτός πού μαζί μέ τόν Πατέρα καί τό Πνεῦμα εὐφημεῖται ἀπό τά Σεραφίμ ὡς ἅγιος καί δέχεται τά ψελλίσματα τῶν παιδιῶν ἀπό τήν ἄκακη γλώσσα τους. Αὐτός πού εἶναι Θεός καί ἔχει τή μορφή δούλου καί πού ἔλαβε τή μορφή τοῦ δούλου. Αὐτός πού εἶναι ἄυλος καί ἀόρατος Θεός καί δέχτηκε νά λάβει ὁρατό καί ψηλαφητό σῶμα. Αὐτός πού βάδισε ἀκούσια στό πάθος, γιά νά μοῦ χαρίσει τήν ἀπάθεια. Αὐτός ὁ Ὁποῖος βλέποντας τόν ἄνθρωπο, πού ἔπλασε σύμφωνα μέ τήν εἰκόνα Του καί τήν ὁμοίωσή Του, τό πλάσμα τῶν χεριῶν Του, νά ἔχει δελεαστεῖ ἀπό τήν ἀπάτη τοῦ φιδιοῦ, ἐκεῖνον νά ἔχει πέσει στήν παράβαση τῆς ἐντολῆς Του καί νά ἔχει γίνει ὑποχείριος τῆς φθορᾶς καί ὑπόλογος θανάτου, δέν ἄντεξε.
    Ὁ γεμάτος συμπάθεια δέν μπόρεσε νά ὑπομείνει τή στέρηση ἐκείνου πού ποθοῦσε, ἀλλά τόν κάλεσε μέ πολλούς τρόπους σέ ἐπιστροφή καί μετάνοια, ἀφοῦ τόν παίδεψε σάν ἀχάριστο δοῦλο,

Οι προφητείες για το Πάθος και την Ανάσταση του Χριστού

Σχετική εικόνα

“Ερευνάτε τας Γραφάς… εκείναι εισίν αι λαλούσαι περί εμού» (Ιωαν. 5,39). Ακούγονται στις μέρες μας κατά κόρον διάφορες φωνές και απόψεις από διάφορους, συχνά και εν πολλοίς άσχετους, σχετικά με καθαρώς θεολογικά θέματα της πίστεως μας.
Οι απόψεις αυτές-επιστημονικοφανείς-διατυπούμενες από ανθρώπους που «ευναυάγησαν περί την πίστιν» ή και αθέους και απίστους, ή δήθεν ερευνητές και προβαλλόμενες από τα σύγχρονα οποτικοακουστικά μέσα προκαλούν κραδασμούς στις καρδιές των πιστών και ενσπείρουν αμφιβολίες στους ολιγοπίστους.
Νεόκοπες θεωρίες και πορίσματα δήθεν ερευνών μιλάνε για ανακάλυψη του τάφου του Χριστού, για τη Μαρία τη Μαγδαληνή, για τη μη θαυματουργική αφή του αγίου φωτός του Παναγίου

Ουκρανία: Έχασε τις εκλογές ο Ουνίτης Ποροσένκο ο πρωτεργάτης του "Αυτοκεφάλου" των σχισματικών

     Τη μεγάλη ήττα του από τον κωμικό Βολοντίμιρ Ζελένσκι στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν σήμερα παραδέχτηκε ο απερχόμενος πρόεδρος της Ουκρανίας, Πέτρο Ποροσένκο.
    Ο ουνίτης Ποροσένκο είχε πρωτοστατήσει στη διαδικασία χορήγησης Αυτοκεφάλου στους σχισματικούς της Ουκρανίας εξασφαλίζοντας προς τούτο τη σύμφωνη γνώμη και την ενεργό δράση του Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Συμμετείχε στη λεγόμενη "Ενωτική Σύνοδο", επισκέφθηκε ουκ ολίγες φορές το Φανάρι ενώ ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος δεν δίστασε να μεταδώσει σε αυτόν την Θεία Κοινωνία! Τώρα γνωρίζει μεγάλη ήττα από ένα δημοφιλή κωμικό της Ουκρανίας και αφήνει εγκαταλείποντας την Προεδρία ένα μέγα σχίσμα της Ορθοδοξίας στην Ουκρανία και οικουμενικά. Η μεγαλύτερη ευθύνη βέβαια βαρύνει τους Φαναριώτες που σύρθηκαν πίσω του και επέτρεψαν η ενότητα της Ορθοδοξίας να γίνει πολιτικό παιχνίδι στα χέρια του αποτυχημένου πολιτικά Ποροσένκο.
     Οι δημοσκοπήσεις στην έξοδο των εκλογικών τμημάτων δίνουν στον Ποροσένκο μόλις το 25% των ψήφων. Ο απερχόμενος Πρόεδρος δήλωσε πως «είναι προφανείς και μου δίνουν κάθε λόγο να καλέσω τον αντίπαλό μου και να τον συγχαρώ», καθώς λαμβάνει το 73% ψήφων. «Αποδέχομαι αυτή την απόφαση. Αφήνω το αξίωμά μου, αλλά θέλω να τονίσω με αποφασιστικότητα: δεν αφήνω την πολιτική» πρόσθεσε, ενώ οι βουλευτικές εκλογές έχουν προγραμματιστεί για τα τέλη Οκτωβρίου.
Με πληροφορίες από ΑΜΠΕ, AFP, Reuters, dpa, ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

Κυριακή, 21 Απριλίου 2019

Οι Εντολές του Κυρίου και οι Εντολές των «αλλοτρίων» ποιμένων (και τινων “αντι-Οικουμενιστών”!)




«Ἀλλοτρίῳ δὲ οὐ μὴ ἀκολουθήσωσιν,
ἀλλὰ φεύξονται ἀπ' αὐτοῦ»
(Ἀπόσπασμα ἀπὸ ἄρθρο)

     «Ο Μ. Βασίλειος, όταν παρενεβάλλετο παρεκτροπή εις την πίστιν, δεν εδίσταζε να διάσπαση παλαιάς φιλίας» (σ.σ.: χωρὶς τὴν καταδίκη τῶν αἱρετικῶν ἀπὸ Σύνοδο), ὅπως συνέβη μὲ τὸν «Ευστάθιον Σεβαστείας… Όταν επείσθη ότι πράγματι ο Ευστάθιος ηκολούθει αιρετικήν γραμμήν, δεν εδίστασε να διακόψη πάσαν επαφήν μαζί του». Κι ὅταν Ἐπίσκοποι «εξεπλάγησαν δια την στάσιν του» ἔγραψε: «Τώρα όμως θα μας συγχωρεθή να μη ακολουθούμεν αυτούς, αλλά και να αποφεύγωμεν τους έχοντας το ίδιον με αυτούς φρόνημα, εφ' όσον δεν υπάρχει τίποτε το οποίον να θεωρούμεν προτιμότερον από την αλήθειαν και την σωτηρία μας… Η κοινωνία είναι αγαθόν το οποίον προσφέρεται και λαμβάνεται κατά την συμφωνίαν της ορθοδόξου πίστεως. Όθεν απομάκρυνσις ενός επισκόπου από την ορθοδοξίαν συνεπάγεται διακοπήν της κοινωνίας από τους άλλους  και αντιστρόφως δε επάνοδος ενός επισκόπου από την αίρεσιν εις την ορθοδοξίαν συνεπάγεται απόδοσιν της κοινωνίας…
    »Μία από τας οδυνηροτέρας πρωΐμους εμπειρίας του Βασιλείου ήτο η περιπλοκή των σχέσεων του με τον επίσκοπον Καισαρείας, Διάνιον, ο οποίος τον εβάπτισε και τον εχειροτόνησεν εις διάκονον. Γράφων προς τον Βοσπόριον, ομολογεί ότι είχε διακόψει την κοινωνίαν με τον Διάνιον, το έτος 361... Έπραξε δε τούτο δια τον λόγον ότι εκείνος είχεν υπογράψει ομολογίαν πίστεως» διαφορετικὸν ἀπὸ τὸ τῆς Νικαίας! (Χρήστου Παν., Καθ. Πατρολογίας, «Αἱ προσπάθειαι τοῦ Μ. Βασιλείου περὶ τῆς κοινωνίας τῶν Ἐκκλησιῶν»,  (περιοδ. “Κληρονομία” τ. 13). [σ.σ.: Χωρὶς τὴν καταδίκη τοῦ Διανίου ἀπὸ Σύνοδο. Ἔτσι θὰ ἔπρεπε νὰ κάνουν σήμερα ὅλοι οἱ ὀρθοδοξοῦντες ἱερωμένοι, μάλιστα ἐφ’ ὅσον ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας ὑπέγραψε καὶ ἀποδέχτηκε τὴν κακόδοξη Κολυμπάριο Σύνοδο!].
    Καὶ ἀλλοῦ ὁ Μ. Βασίλειος:
    «Ὅταν δέ τι ἐναντίον τῇ τοῦ Κυρίου ἐντολῇ, παραφθεῖρον ἢ μολῦνον αὐτὴν ἐπιταχθῶμεν παρά τινος, καιρὸς εἰπεῖν τότε· Πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις· μνημονεύοντας τοῦ Κυρίου λέγοντος· Ἀλλοτρίῳ δὲ οὐ μὴ ἀκολουθήσωσιν, ἀλλὰ φεύξονται ἀπ' αὐτοῦ, ὅτι οὐκ οἴδασι τῶν ἀλλοτρίων τὴν φωνήν... Ἐξ ὧν παιδευόμεθα, ὅτι, κἂν πολὺ γνήσιός τις ᾖ, κἂν ὑπερβαλλόντως ἔνδοξος ὁ κωλύων τὸ ὑπὸ τοῦ Κυρίου προστεταγμένον (σ.σ.: ὅπως οἱ σύγχρονοι Οἰκουμενιστές), ἢ προτρέπων ποιεῖν τὸ ὑπ' αὐτοῦ κεκωλυμένον, φευκτὸς ἢ καὶ βδελυκτὸς ὀφείλει εἶναι ἑκάστῳ τῶν ἀγαπώντων τὸν Κύριον» (Μ. Βασιλείου, Κεφάλαια τῶν Ὅρων κατ’ Ἐπιτομήν, ἐρώτ. ριδ΄, ἐδῶ).