Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017

"Η εκκλησία της Ελλάδος και η χούντα".

 Τριαντάφυλλος Τασιόπουλος


 Απάντηση σε δημοσίευμα της Εφημ. "Καθημερινή" με θέμα:


"Η εκκλησία της Ελλάδος και η χούντα".



Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΧΟΥΝΤΑ

Εφημερίδα Καθημερινή Αθήνα

Κύριε Διευθυντά, πριν μιας εβδομάδα (7/7/2017) σας στείλαμε με e-mail απάντηση στο δημοσίευμα σας 11-6-2017 με θέμα: "Η εκκλησία της Ελλάδος και η χούντα". Την εβδομάδα που μας πέρασε δεν είδαμε να έχετε δημοσιεύσει κάτι. Μετά ταύτα είμαστε υποχρεωμένοι να το δημοσιεύσουμε πλέον εμείς.
Ευχαριστώ Εφημ. "Αγώνας"
Τασιόπουλος Τριαντάφυλλος Λάρισα   
                                                                               14-7-2017
Στην έγκριτη εφημερίδα σας “ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ”, στο Κυριακάτικο φύλλο της 11ης Ιουνίου 2017 και στην σελίδα 29 δημοσιεύετε ένα ολοσέλιδο ιστορικό γεγονός «50 χρόνια πριν» του Μητροπολίτη Αλκαλοχωρίου Ανδρέα Νανάκη, επιμέλεια της Ευάνθης Χατζηβασιλείου με τίτλο“Η Εκκλησία της Ελλάδος και η Χούντα” και υπότιτλο «Η παρέμβαση του δικτατορικού καθεστώτος στην Ιεραρχία με την επιβολή Ιερωνύμου, ανοίγει τον δρόμο για επώδυνες εξελίξεις».
Δεν θα ασχολούμουν με το δημοσίευμα, παρ’ ότι την περίοδο της χούντας την έχω ζήσει και μάλιστα διωκόμενος, εάν ο αρθρογράφος ήταν ένας απλός μητροπολίτης, “εις τόπον και τύπον Χριστού”, διότι σχεδόν όλοι τους έχουν φτιάξει ένα Χριστό στα μέτρα τους αποφεύγοντας να τον μιμηθούν. Έτσι το ακάνθινο στεφάνι το έκαναν διαμαντοστόλιστη μίτρα, τον άραφο χιτώνα χρυσοκέντητη στολή, το σάκκο μουσειακό είδος, τον κάλαμο ολόχρυση διαμαντοστόλιστη ράβδο και τους Ιερούς Κανόνες, που θέσπισαν οι άγιοι Πατέρες για να “Κανονίζουν” την εν Χριστώ ζωή μας, όπλο αμφίβολης χρήσης, τους μεν ίδιους ν’ απαλλάσσει πάσης ενοχής τους άλλους δε να εξοντώνει χωρίς σπλάχνα οικτιρμών.
Αλλ’ επειδή ο συγκεκριμένος αρθρογράφος είναι και Πρόεδρος της Ανώτατης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Κρήτης και καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσ/νίκης, απ’ τον οποίο, κυρίως, εξαρτάται το μέλλον τόσον των παιδιών μας όσον και των μελλοντικών γενεών, επιβάλλεται κάθε καλόπιστη κριτική, όπως οι άγιοι Πατέρες πρεσβεύων. «Ει δε που την ΕΥΣΕΒΕΙΑΝ παραβλαπτόμενην ή τους ασθενείς ΑΔΙΚΟΥΜΕΝΟΥΣ θεάσαιο, μη προτίμα την ειρήνην της αληθείας, αλλ’ ίστατο γενναίως, έως αίματος προς την αμαρτίαν ανταγωνιζόμενος» (άγ. Ισίδωρος Πηλουσιώτης).
Ο κ. καθηγητής στην εισαγωγή του άρθρου του τα έχει μπερδέψει, διότι αρχίζει με την δικτατορία του 1967 και τον Χρυσόστομο Β΄, πάει στην περίοδο Μεταξά και στο 1938 με τον Τραπεζούντος Χρύσανθο, έρχεται το 1941 στον Αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό, φθάνει μέχρι την πατρίδα του την Κρήτη με τον Αρχιεπίσκοπο Ευγένιο και την Επαρχιακή του Σύνοδο, που «δεν εξυπηρετούσε τους ιδεολογικούς της στόχους. Συνεπώς, η δικτατορία αποφασίζει την κατάλυση της κανονικής εκκλησιαστικής τάξης στην Εκκλησία της Ελλάδος. Παύει τον Αθηνών Χρυσόστομο Β΄, διορίζει Αριστίνδην Σύνοδον από αρχιερείς και επιβάλει ως Αρχιεπίσκοπο τον Αρχιμανδρίτη Ιερώνυμο Κοτσώνη».
Ο κ. καθηγητής παρουσιάζει την επί Ιερωνύμου Αριστίνδην Σύνοδο, σαν ουρανοκατέβατη λες και εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην Εκκλησία!
Σκόπιμα αποφεύγει να αναφερθεί στο ιστορικό αυτών των Συνόδων διότι γνωρίζει ότι ο πρώτος διδάξας και συνεχιστής είναι το Οικουμενικό Πατριαρχείο!
Ενδεικτικά αναφέρουμε.

Μη λέτε ψέματα στο λαό! Πείτε την αλήθεια κι όποιος θέλει ας την ακολουθήσει.


Η Εκκλησιολογική αλλοίωση που επέφερε η ψευδοσύνοδος της Κρήτης



ΣΧΟΛΙΟ:  ναρτοῦμε τὸ ἐνδιαφέρον ἄρθρο τοῦ π. Ἀγγέλου καὶ τονίζουμε καὶ πάλι ὅτι, δυστυχῶς, οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς τῆς μητροπόλεως Πειραιῶς τὸ χαβά τους!
Καταγγέλουν τὴν αἵρεση, ποὺ πλέον «δικαιώθηκε» Συνοδικά, καὶ στέλνουν πορτραῖτα στὸν αἱρεσιάρχη.
Ἡ εὐαισθησία σας, π. Ἄγγελε, ἐξαντλεῖται στὴν συγγραφὴ χαρτοπολεμικῶν ἄρθρων; Δὲν τὸ πήρατε εἴδηση ὅτι ἡ Σύνοδος καὶ τὸ Ἅγιον Ὄρος οὐσιαστικὰ ἐδικαίωσαν τὴν Σύνοδο καὶ ὁ μητροπολίτης σας κι ἐσεῖς κοινωνεῖτε μὲ αὐτοὺς ποὺ τὴν δικαίωσαν; Καὶ ὅτι, ἕως ὅτου ἀπορριφθεῖ ἀπὸ ἄλλη Σύνοδο (ἂν κάποτε γίνει αὐτό), ἰσχύει καὶ ἤδη οἱ Οἰκουμενιστὲς τὴν ἐπικαλοῦνται; Πότε ἄλλοτε συνέβη κάτι τέτοιο στὴν ἐκκλησιαστική ἱστορία;
 Ἔτσι ἔκαναν οἱ Ἅγιοι, πάτερ; Καὶ μὴν μᾶς πεῖτε ὅτι σᾶς πιέζουμε νὰ ἀποτειχιστεῖτε. Ὄχι. Αὐτὸ εἶναι δική σας δουλειά. Ἐκεῖνο ποὺ σὲ ὅλους τοὺς ἀντι-Οἰκουμενιστὲς λέμε εἶναι: Μὴν ἀποκρύβετε ἀπὸ τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ ὅτι εἶναι Ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ ἡ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς! (Ἔτσι δὲν λέτε τοὺς Οἰκουμενιστές; Αἱρετικοὺς καὶ Παναιρετικούς;). Πεῖτε τὴν ἀλήθεια κι ὅποιος θέλει θὰ τὴν ἀκολουθήσει. Μὴ τοῦ λέτε ψέματα. Ὅτι δηλαδή εἴτε κοινωνεῖ μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές, εἴτε ὄχι, εἶναι τὸ ἴδιο πρᾶγμα, ἀρκεῖ νὰ κάνει χαρτοπόλεμο καὶ νὰ δίνει ΧΡΟΝΟ στοὺς Οἰκουμενιστὲς νὰ ἑδραιώνονται! Κι ἂν δίνετε τὴν ἄνεση στοὺς Οἰκουμενιστὲς νὰ ἐπικρατήσουν, ἂν ἀκόμα καὶ οἱ Ἁγιορεῖτες ὑπέκυψαν, πῶς θὰ πραγματοποιηθεῖ ἡ εὐχή σας γιὰ «Πανορθόδοξη συνοδική καταδίκη τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης»; Ἀπὸ τοὺς προσκυνημένους;

tjc_1368a.jpg
Η Εκκλησιολογική αλλοίωση που επέφερε η ψευδοσύνοδος της Κρήτης

ἐφημ. Ἱ. Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Νέας Καλλιπόλεως Πειραιῶς

  
Ἐν Πειραιεῖ 14-7-2017

Συμπληρώθηκε τίς προηγούμενες ἑβδομάδες ἕνας χρόνος ἀπό τήν σύγκληση τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης, πού οὐσιαστικά δέν ἦταν οὔτε Ἁγία, οὔτε Μεγάλη, οὔτε Σύνοδος, ἀλλά μία οἰκουμενιστικῶν προδιαγραφῶν διευρυμένη Σύναξη τῶν δέκα ἀπό τούς δεκατέσσερεις Προκαθημένους τῶν Τοπικῶν Ὀρθοδόξων

Μικτή Επιτροπή για τον Καρδινάλιο Στέπινατς από Βατικανό και Πατρ. Σερβίας

    Μπερδεμένα πράγματα! Γνωρίζουμε ὅτι ὁ καρδινάλιος εἶναι ἤδη ἁγιοποιημένος ἀπὸ τοὺς Παπικούς! Ὁπότε γιὰ ποιά ἁγιοκατάξη συνεδριάζουν μαζί Παπικοὶ καὶ Ὀρθόδοξοι, τὴν «αποκλειστική δικαιοδοσία» τῆς ὁποίας «έχει ο Πάπας Φραγκίσκος»; Κι ἂν πρόκειται νὰ τὸν «παύσουν» ἀπὸ Ἅγιο, τί δουλειὰ ἔχουν σ' αὐτὸ οἱ «Ὀρθόδοξοι»;


stepinats-1.jpg

     Συνήλθε στις 12 και 13 Ιουλίου στην έκτη και τελευταία συνεδρίασή του το Ποντιφικό Συμβούλιο των Ιστορικών Επιστημών στο Βατικανό.
Στις εργασίες του συμβουλίου συμμετείχαν τα μέλη της Μικτής Επιτροπής Κροατών Καθολικών και Ιεραρχών του Πατριαρχείου Σερβίας υπό την προεδρία του Μπερνάρντ Αρντούρα, ενώ αντικείμενο των εργασιών αποτέλεσε η ζωή του Καρδινάλιου Στέπινατς.

Να αναφερθεί ότι από το Πατριαρχείο Σερβίας συμμετείχαν ο Σεβ. Μητροπολίτης Μαυροβουνίου κ. Αμφιλόχιος, ο Σεβ. Μητροπολίτης Ζάγκρεμπ κ. Πορφύριος, ο Θεοφ. Επίσκοπος Μπάτσκας κ. Ειρηναίος και ο Θεοφ. Επίσκοπος Σλαβονίας κ. Ιωάννης.
Οι δύο πλευρές αναγνώρισαν την γενναιοδωρία του Πάπα Φραγκίσκου, ο οποίος με καλή πίστη αποδέχτηκε τη δήλωση του Πατριάρχη Σερβίας κ. Ειρηναίου και αποφάσισε να αναπτύξει την Μικτή Επιτροπή για την εξέταση της ζωής του Καρδινάλιου Στέπινατς.
Στα μέλη της επιτροπής έγινε γνωστό ότι την αποκλειστική δικαιοδοσία για την αγιοκατάταξη του Καρδινάλιου Στέπινατς έχει ο Πάπας Φραγκίσκος. Επίσης η επιτροπή αναγνώρισε ότι κάθε Εκκλησία έχει τα δικά της κριτήρια αγιοκατάταξης.

Σωστά καταγγέλλει αυτή την κατάντια του Όρους! Αλλά ο αγιορείτης γέροντάς του Αγάθων και η συνοδεία του, συνεχίζουν να μνημονεύουν...!

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης

Δεν πίστευα πως θα ντρεπόμουν για το Άγιον Όρος


ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΥΤΙΚΕΣ ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΣΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ;

 Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης

ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ Πρωτοπρεσβυτέρου Καθηγητού Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης




Α'. ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΥΤΙΚΕΣ ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ
ΣΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ;

1. Έληξε για την έρευνα η παλαιά προβληματική

2. Οι νέες κατηγορίες του καθηγητού Χρ. Γιανναρά

Η συζήτηση για το αν υπάρχουν δυτικές, ρωμαιοκαθολικές κυρίως, επιδράσεις στα συγγράμματα και στη διδασκαλία του Αγίου Νικοδήμου απασχολεί τους ερευνητάς εδώ και ένα αιώνα περίπου. Στο κέντρο αυτής της προβληματικής βρίσκονται βασικά δύο συγγράμματα του Αγίου, τα «Πνευματικά Γυμνάσματα» και ο «Αόρατος Πόλεμος»1. 

  Όταν αποκαλύφθηκε ότι υπάρχουν στην Δύση όμοια έργα με τον ίδιο τίτλο και το ίδιο ακριβώς περιεχόμενο, από την σύγκριση δε που έγινε προέκυψε ότι τα έργα του Αγίου αποτελούν κατά μεγάλο μέρος επί λέξει μετάφραση των δυτικών, τότε θα λέγαμε ότι οι Νικοδημόφιλοι ερευνηταί βρέθηκαν στριμωγμένοι στη γωνιά, γιατί δεν μπορούσαν να παραβλέψουν όσα η σύγκριση οφθαλμοφανώς παρουσιάζει και να αρνηθούν το γεγονός. Πολύ περισσότερο μάλιστα καθ' όσον ήδη επί της εποχής του Αγίου είχε εκτοξευθή εναντίον του η ίδια κατηγορία, στα πλαίσια της αντιπαλότητος που είχε δημιουργήσει, η Κολλυβαδική έρις, από τον αντικολλυβά λόγιο Θεοδώρητο, ο οποίος είχε πικράνει πολύ τον Άγιο, ιδιαίτερα με την νόθευση των ερμηνευτικών σημειώσεων και σχολίων του «Πηδαλίου». Ο Θεοδώρητος λοιπόν είχε αποκαλύψει τότε ότι τα «Πνευματικά Γυμνάσματα» δεν είναι πρωτότυπο έργο του Νικοδήμου, αλλά απλή μετάφραση ξένου έργου, που κυκλοφορούσε τότε ανωνύμως: «Τούτο μετέφρασεν εις την ημετέραν διάλεκτον ανώνυμος, όπερ ευρών ο Νικόδημος, προσθέσας και αυτός όσα έδοξεν αυτώ περί ανατροφής του Κυρίου, εξέδωκεν εις τύπον»2.

Πατέρα μας!

  Ὅταν τὰ σύννεφα βροντοῦν καὶ οἱ ὠκεανοὶ μουγγρίζουν, εἶναι σὰ νὰ σοῦ φωνάζουν: «Κύριέ μας!»

    Ὅταν οἱ μετεωρίτες πέφτουν καὶ φωτιὲς ξεπηδοῦν ἀπὸ τὴ γῆ, εἶναι σὰ νὰ κραυγάζουν: «Δημιουργέ μας!»
   Ὅταν τὰ ἄνθη μπουμπουκιάζουν τὴν ἄνοιξη καὶ τὰ χελιδόνια κουβαλοῦν μὲ τὸ στόμα τους ξερὰ χόρτα γιὰ νὰ φτιάξουν φωλιὲς γιὰ τὰ μικρά τους, εἶναι σὰ νὰ σοῦ τραγουδοῦν: «Δέσποτά μας!»
    Κι ὅταν ἐγὼ σηκώνω τὰ μάτια μου πρὸς τὸ θρόνο Σου, σοῦ ψιθυρίζω: «Πάτερ ἡμῶν!»
    Ὑπῆρχε κάποια ἐποχή, μία μακρὰ καὶ φοβερὴ ἐποχή, πού κι ὁ ἄνθρωπος ὅταν ἀπευθυνόταν σὲ Σένα, σὲ φώναζε Κύριο, Δημιουργό, Δεσπότη! Μάλιστα! Τότε πού ὁ ἄνθρωπος ἔνιωθε πώς εἶναι ἁπλὰ ἕνα ἀντικείμενο ἀνάμεσα στὰ ἄλλα. Τώρα ὅμως, μὲ τὴ χάρη τοῦ Μονογενοῦς Σου Υἱοῦ μάθαμε τὸ πραγματικό Σου ὄνομα. Γι’ αὐτὸ κι ἐγὼ τολμῶ, μαζὶ μὲ τὸ Χριστό, νὰ Σὲ ὀνομάσω «Πατέρα».
    Ἂν Σὲ ὁμολογήσω «Κύριο», ὑποκλίνομαι μπροστά Σου ἔντρομος, σὰν ἕνας ἀπὸ μία ἀμέτρητη στρατιὰ σκλάβων.
   Ἂν Σὲ καλέσω «Δημιουργό», χωρίζομαι ἀπὸ Σένα, ὅπως ἡ νύχτα χωρίζεται ἀπὸ τὴ μέρα καὶ τὸ φύλλο ἀπὸ τὸ δέντρο.
  Ἂν Σὲ κοιτάξω καὶ Σὲ ὀνομάσω «Δέσποτα», θὰ εἶμαι σὰν μία πέτρα ἀνάμεσα σὲ πέτρες, σὰν μία καμήλα ἀνάμεσα σὲ καμῆλες.
   Ἂν ὅμως ἀνοίξω τὸ στόμα μου καὶ ψιθυρίσω «Πατέρα», ἡ ἀγάπη παίρνει τὸ μέρος τοῦ φόβου, ἡ γῆ μοιάζει ν’ ἀνεβαίνει καὶ νὰ ἐγγίζει τὸν οὐρανό. Κι ἐγὼ περπατῶ μαζί Σου.
   Σὲ νιώθω σὰν σύντροφο στὶς ὀμορφιὲς αὐτοῦ τοῦ κόσμου καὶ μοιράζομαι τὴ δόξα Σου, τὴ δύναμή Σου.
    Πάτερ ἡμῶν! Εἶσαι ὁ Πατέρας ὅλων μας. Ἂν σὲ καλοῦσα Πατέρα μου, θὰ μείωνα καὶ Σένα καὶ μένα.
    Πάτερ ἡμῶν! Δὲ νοιάζεσαι μόνο γιὰ μένα, ἕνα ἄτομο, μὰ γιὰ ὅλο τὸν κόσμο. Σκοπός Σου εἶναι ἡ βασιλεία Σου, ὄχι ἕνας μεμονωμένος ἄνθρωπος.
   Ὁ ἐγωισμός μου σὲ καλεῖ, Πατέρα μου. Ἡ ἀγάπη μου Σοῦ φωνάζει: Πατέρα μας!
    Στὸ ὄνομα ὅλων τῶν ἀνθρώπων, τῶν ἀδελφῶν μου, προσεύχομαι καὶ λέω: «Πάτερ ἡμῶν»!
    Στὸ ὄνομα ὅλων τῶν ὄντων πού μὲ περιβάλλουν καὶ μὲ τὰ ὁποῖα μὲ ἔχεις πλάσει,προσεύχομαι: «Πάτερ ἡμῶν!»
   Προσεύχομαι σὲ Σένα, Πατέρα τοῦ σύμπαντος, προσεύχομαι γιὰ ἕνα πράγμα μόνο: Ἂς ἀνατείλει σύντομα ἡ μεγάλη μέρα πού ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, οἱ ζωντανοὶ κι οἱ νεκροί, ἁρμονικά, μαζὶ μὲ τοὺς ἀγγέλους καὶ τ’ ἀστέρια, τὰ θηρία κι ὅλα τὰ πλάσματα, θὰ Σὲ καλέσουν μὲ τὸ πραγματικό Σου ὄνομα: «Πάτερ ἡμῶν!», «Πατέρα μας!»
Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
http://www.imaik.gr/