Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2019

Ερμηνεία του Ιερού Χρυσοστόμου στην αποστολική περικοπή


ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ: Προς Εφ. 4,7-13
          
Ερμηνεία του Ιερού Χρυσοστόμου στην αποστολική περικοπή
από την «Προς Εφεσίους» επιστολή του αποστόλου Παύλου, κεφ. 4, εδαφ. 4-16.

[ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ: Εφ. 4, 4-11]
  «ἓν σῶμα καὶ ἓν Πνεῦμα, καθὼς καὶ ἐκλήθητε ἐν μιᾷ ἐλπίδι τῆς κλήσεως ὑμῶν· εἷς Κύριος, μία πίστις, ἓν βάπτισμα· εἷς Θεὸς καὶ πατὴρ πάντων, ὁ ἐπὶ πάντων, καὶ διὰ πάντων, καὶ ἐν πᾶσιν ἡμῖν. ἑνὶ ἑκάστῳ ἡμῶν ἐδόθη ἡ χάρις κατὰ τὸ μέτρον τῆς δωρεᾶς τοῦ Χριστοῦ (:Αποτελείτε ένα σώμα, την Εκκλησία, και ένα Πνεύμα ζωοποιεί το σώμα αυτό, αφού και όλοι σας κληθήκατε με μία κοινή ελπίδα της κλήσεώς σας. Διότι ο Θεός για μία και την ίδια βασιλεία και για τα ίδια αγαθά σάς κάλεσε όλους. Ένας και μόνος Κύριος υπάρχει, μία πίστη έχουν όλοι οι Χριστιανοί, ένα βάπτισμα έλαβαν όλοι.  Ένας και μόνος Θεός και Πατέρας όλων υπάρχει. Αυτός κυριαρχεί πάνω από όλους ως Δεσπότης. Η δική Του δύναμη διαχύνεται και ενεργεί διαμέσου όλων των μελών της Εκκλησίας, σε ολόκληρο το σώμα της. Αυτός κατοικεί

Επιστολή πρέσβεων στους βουλευτές για τη Μακεδονία

 Και  Επιστολή-κόλαφος από 12 πανεπιστημιακούς για τη συμφωνία των Πρεσπών

 

Επιστολή πρέσβεων στους βουλευτές για τη Μακεδονία



ΑΘΗΝΑ 7 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2019

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ‘’ΔΙΠΛΩΜΑΤΚΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΠΡΕΣΒΕΩΝ’’ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

Αξιότιμοι Κυρίες και Κύριοι Βουλευτές,

Οι κάτωθι υπογράφοντες Πρέσβεις ε.τ. εκφράζουμε την ανησυχία μας και τον έντονο προβληματισμό μας για την υπογραφείσα στις Πρέσπες την 17η Ιουνίου 2018 συμφωνία μεταξύ των Υπουργών Εξωτερικών της Ελλάδος και της Π.Γ.Δ.Μ. παρουσία των Πρωθυπουργών των δύο χωρών,
Η συμφωνία αυτή, όπως πιστεύουμε, αποτελεί πλήρη αποδοχή- και κατά συνέπεια δική μας υποχώρηση- των απαιτήσεων της σκοπιανής πλευράς , η οποία ήδη από της σύστασης του ομόσπονδου κρατιδίου των Σκοπίων μέσα στα πλαίσια της άλλοτε Γιουγκοσλαβίας ,αλλά και σήμερα το προκύψαν μετά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας νέο κρατικό μόρφωμα της Π.Γ.Δ.Μ εξακολουθεί να εκδηλώνει ‘’ αλυτρωτικές’’ τάσεις

Η 5Η φάλαγγα του Οικουμενισμού.



Του Ιωάννου Ρίζου

Όταν ο στρατηγός Μόλα πολιορκούσε με τέσσερεις φάλαγγες την Μαδρίτη, οι επιτελείς του τον ρώτησαν με ποια φάλαγγα θα εισβάλλει στην πόλη. Αυτός απάντησε: «Με την 5η … που βρίσκεται ήδη μέσα».
Μετά την αιρετική σύνοδο του Κολυμπαρίου, αυτή η στρατηγική  εφαρμόστηκε και στην προδοσία του αγώνα της Αποτείχισης.  Οι πόρτες του κάστρου άνοιξαν από μέσα κι όχι από την πίεση των φανερών εχθρών (σεσημασμένων οικουμενιστών).
Τα χέρια της προδοσίας έχουν ονοματεπώνυμο.  Περίλαμπροι κληρικοί, μοναχοί, και λαϊκοί ήρθαν αντιμέτωποι με την διδασκαλία των αγίων  και έραψαν  το κοστούμι της απάτης  με το οποίο υποκρίθηκαν τον νέο τους ρόλο στη μετά Γατζέα εποχή και στη νέα μετακολυμπάρια θεατρική σεζόν, εξαπατώντας αλλήλους  και «τακτοποιώντας» συνειδήσεις.
Το θέατρο της απάτης που έστησαν έχει και σεναριογράφο και σενάριο:
Η Αποτείχιση –δηλαδή ο 15ος Κανόνας της ΑΒ– είναι προαιρετικός και το «ο κοινωνών ακοινωνείτω ακοινώτος έσται» δεν ισχύει.
Απλά πράγματα!  Έτσι μας βολεύει και όποιος θέλει μας ακολουθεί!
 Το «ού θανάτω αποθανείσθε» σε νέα έκδοση.
Και αυτή τη  νέα έκδοση την παρέλαβαν στα χέρια τους οι Θεόδωροι, οι Νικόλαοι, οι Σεραφείμ, οι Φώτιοι, οι Άγγελοι, οι Αναστάσιοι, οι Μάξιμοι, οι Ιγνάτιοι και ένα τσούρμο  (δια)ταραγμένων λαϊκών να αρθρογραφούν -συνταγογραφούν- τα ποντικοφάρμακα τους.
Άς δούμε ένα περίτεχνο  επιστημονικό δείγμα της τοξικής τους διδασκαλίας.
Γράφει σε πρόσφατο άρθρο του ο π. Άγγελος Αγγελακόπουλος (εδώ). 
          «...Βλέπουμε, λοιπόν, ὅτι ὁ μόνος λόγος, γιά τόν ὁποῖο παρέχεται τό δικαίωμα τῆς διακοπῆς μνημονεύσεως τοῦ ὀνόματος τοῦ οἰκείου Ἐπισκόπου ἐκ μέρους τῶν Ἰερέων, εἶναι τό σφάλμα τοῦ Ἐπισκόπου στήν εὐσέβεια, στήν πίστη, δηλ. ἡ αἵρεση, καί στήν δικαιοσύνη. Συγκεκριμένα γιά τήν ἐποχή μας τό σφάλμα εἶναι ἡ ἀποδοχή καί ἐφαρμογή τῆς παναιρέσεως τοῦ διαχριστιανικοῦ καί διαθρησκειακοῦ συγκρητιστικοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης ἐκ μέρους τοῦ Ἐπισκόπου...».
Τι σημαίνουν τα παραπάνω;  Ότι αν ο επίσκοπος αποδέχεται την αίρεση του οικουμενισμού, ο ιερέας, αν θέλει, (κι όχι ότι επιβάλλεται) μπορεί να διακόψει την μνημόνευση του.
(Για δε τον λαϊκό ούτε καν το δικαίωμα να διακόψει την κοινωνία μαζί του δεν αναφέρεται. Είναι καλύτερα άλλωστε να μην μπερδεύονται οι λαϊκοί στα θέματα της πίστεως γιατί  αυτό απαιτεί αυξημένη ποιμαντική παρακολούθηση και οι κληρικοί έχουν κι άλλες δουλειές να κάνουν. Με την σωτηρία του καθενός θα ασχολούνται;).
            Αν λοιπόν ο κληρικός (και ο λαϊκός) έχει την επιλογή και όχι την υποχρέωση να διακόψει από τον αιρετικό επίσκοπο του –σύμφωνα με την ερμηνεία που κάνουν στον  15ο Κανόνα–  αυτό σημαίνει ότι ο ιερός Κανόνας δεν βλέπει καμία πνευματική βλάβη, ούτε κανέναν σοβαρό κίνδυνο μολυσμού και αμαρτίας στη διατήρηση της μνημόνευσης και κοινωνίας με τον οικουμενιστή επίσκοπο.  Αφού λοιπόν δεν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος γιατί να υπάρχει η δυνατότητα της διακοπής;  Με την ερμηνεία που αποδίδουν στον 15ο Κανόνα, δεν θα έπρεπε καθόλου να δίνεται το δικαίωμα της διακοπής της μνημόνευσης.  Είναι φανερό ότι και η λογική τους κινείται ως αμάξι με τρείς ρόδες. (Ίσως και με δύο).
Κι έτσι εξαπατούν αυτούς που ποθούν την εξαπάτηση …«ού θανάτω αποθανείσθε»!!
Η 5η φάλαγγα σε πλήρη δράση.

Υ.Γ.
Η επιστολή αυτή δεν απευθύνεται στους αναφερόμενους–ελεγχόμενους, οι οποίοι εφόσον πολυχρονίως και επιμόνως εθελοτυφλούν και διαστρεβλώνουν την Ορθοδοξία και παρασύρουν τον κόσμο στην απώλεια, δεν με ενδιαφέρει ούτε η γνώμη τους για μένα, ούτε καν η καλημέρα τους.
 (Η πιθανή ανάρτηση της επιστολής αυτής από την «Π.Π» δεν υπονοεί απαραίτητα ότι η «Π.Π» συμφωνεί με αυτήν).