Γεώργιου Ιωάννου Καραλή
ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΗΣ. Ζούμε στον
εικοστό αιώνα. Δεν μπορούμε σήμερα να μιλάμε με την ίδια ορολογία των
πατέρων. Οι Πατέρες χρησιμοποίησαν την κουλτούρα της εποχής των και
προσπάθησαν να αρθρώσουν ένα δόγμα κατανοητό από τους ανθρώπους εκείνης
της εποχής. Οι απαντήσεις που δώθηκαν ήταν σημαντικές για να
προφυλλάξουν τον χριστιανισμό από διάφορες αιρέσεις, αιρέσεις που σήμερα
δεν υπάρχουν. Αυτό βέβαια είχε σαν άμεση συνέπεια να δημιουργηθούν
συγκρούσεις που εκείνη την εποχή έπρεπε να γίνουν για να συνεχίσει να
υπάρχει ένας ορθόδοξος χριστιανισμός. Γνωστικοί αρειανοί και μονοφυσίτες
καταταλαιπώρησαν τον χριστιανισμό, αλλά με τις απαντήσεις που δώθηκαν η
ορθοδοξία έγινε σαφής και διαφοροποιήθηκε από την αίρεση. Σήμερα όμως
δεν μπορούμε να επαναλαμβάνουμε τις ίδιες απαντήσεις, αλλά θα πρέπει να
τις εκφράσουμε με διαφορετικό τρόπο από την στιγμή που δεν υπάρχουν οι
ίδιες αιρέσεις. Στην σημερινή εποχή δεν είναι τόσο σημαντικό κανείς να
εξηγήσει το τριαδολογικό και χριστολογικό δόγμα. Αυτό έχει επιτευχθεί
από τους Πατέρες. Στην σημερινή εποχή θα πρέπει να επικεντρωθούμε στην
εκκλησιολογία και να την εκφράσουμε πιο αναλυτικά και με πιο σαφή τρόπο
από τους πατέρες γιατί οι ίδιοι δεν ασχολήθηκαν με σχολαστικό τρόπο με
το αντικείμενο της εκκλησιολογίας.
Κατά δεύτερο λόγο κληρονομήσαμε από τις
παλαιές εποχές διαιρέσεις του χριστιανικού κόσμου. Οι χριστιανοί σήμερα
δεν ασχολούνται τόσο με την χριστολογία και την τριαδολογία, αλλά είναι
διαιρεμένοι σε τρεις εκκλησίες. Σε ρωμαιοκαθολικούς, σε ορθοδόξους και
προτεστάντες. Ποιά από όλες αυτές είναι η Καθολική Εκκλησία; Τί σχέση
έχουν οι τρεις διαιρεμένες εκκλησίες με την Καθολική Εκκλησία; Πόσο
απέχουν αν απέχουν από Αυτήν; Αυτά είναι τα σημαντικά ερωτήματα που
σήμερα αποσχολούν τον μοντέρνο κόσμο και που όταν λυθούν θα μπορέσουμε
να ενωθούμε όλοι οι χριστιανοί που διαιρεθήκαμε.
Κατά τρίτο λόγο όταν θα γίνει αυτή η
προσέγγιση και πολυπόθητη ένωση ο σύχνονος κόσμος θα συνειδητοποιήσει
καλύτερα τον χριστιανισμό και αυτός θα μπορέσει να διαδραματήσει ένα
πρωταρχικό ρόλο στην διαμόρφωση της κουλτούρας της εποχής και στην
καλυτέρευση μιας κοινωνίας που συνταράσσεται επανειλλημένως από συνεχείς
κρίσεις και συγκούσεις. Η ορθοδοξία κατά την γνώμη μου θα πρέπει να
είναι οικουμενιστική. Χωρίς τον οικουμενισμό η ορθοδοξία είναι
καταδικασμένη να γίνει περιφερειακή στην σημερινή εποχή. Δεν μπορούμε να
ισχυριζόμαστε ότι μόνο εμείς οι ορθόδοξοι είμαστε η Καθολική Εκκλησία
και ότι οι ρωμαιοκαθολικοί και προτεστάντες είναι αιρέσεις, δηλαδή
συναγωγές του σατανά, κοινότητες που δεν έχουν τίποτε το χριστιανισμό,
εκκλησίες που δεν υπάρχει σωτηρία. Αδικούμε την αλήθεια όταν
ισχυριζόμαστε τέτοιες απόψεις, διχάζουμε τον κόσμο δημιουργούμε μίση που
μας φέρνουν σε αντίθεση με το πνεύμα της σημερινής εποχής. Για τον
χριστινισμό δεν θα πρέπει ποτέ να το ξεχνάμε η αγάπη και ο σεβασμός για
τον συνάθρωπο είναι απαραίτητη προϋπόθεση. Τί αγάπη δηλώνουμε όταν
ισχυριζόμαστε ότι στους ρωμαιοκαθολικούς και προτεστάντες δεν υπάρχει
σωτηρία και ότι όποια εμπειρία και αν έχουν, αυτή ταύτη η εμπειρία δεν
είναι χριστιανική. Θα μας πάρουν με τις πέτρες οι σύγχρονοι άνθρωποι και
θα μας τοποθετήσουν στο ίδιο επίπεδο με τους μουσουλμάνους
φονταμεταλιστάς.
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ_ Αν κατάλαβα
καλά από αυτά που ισχυρίζεσαι η αλήθεια δεν είναι σημαντική στην
σημερινή εποχή. Εκείνο που μετράει είναι να βρίσκεται κανείς σε αγαθές
ασχέσεις με τον συνάθρωπο οποιαδήποτε πράξη και αν κάνει. Αν αυτό το
μεταφράσω στα ιατρικά δεδομένα εγώ που είμαι γιατρός αν δώ έναν
διαβητικό να τρώει γλυκά δεν θα πρέπει να του πώ ότι δεν πρέπει να το
κάνει επειδή του βλάπτει την υγεία, για να μην τον προσβάλλω, για να μην
γίνω φονταμεταλιστής! Όταν ένας ασθενής πηγαίνει να θεραπεύσει την
αρρώστειά του σ΄ένα κομπογιαννίτη γιατρό εγώ δεν θα πρέπει να τον
προφυλλάξω, γιατί και ο κομπογιαννίτης γιατρός εξασκεί την ιατρική και
έχει σαν απώτερο σκοπό την θεραπέια του ασθενή!!! Δηλαδή ο πραγματικός
γιατρός και ο κομπογιαννίτης με το δικό σου σκεπτικό εξισώνονται και
όλοι θα πρέπει να ονοματούν γιατροί, για να μην μας πάρει στις πέτρες το
πνεύμα της σημερινής εποχής!!! Αν όμως στο επιστημονικό επίπεδο
διανοηθείς να πεις ποτέ κάτι τέτοιο τότε, δεν θα σε ονομάσουν
φονταμεταλιστή βέβαια, αλλά οπωσδήποτε, θα σου πουν ότι δεν
καταλαβαίνεις απολύτως τίποτε. Όταν μιλάμε για Καθολική Εκκλησία ή για
το εκφράσω καλύτερα για Καθολική Ορθόδοξη Εκκλησία τότε εννοούμε την
πραγματική Ιατρική, αυτή που μπορεί να δώσει μιά θεραπεία στον ασθενή,
όταν μιλάμε για προτεστάντες και παπικούς εννοούμε την κομογιαννίτικη
ιατρική που δεν είναι σε θέση να επιλύσει κανένα πρόσβλημα σε κανέναν
ασθενή, αλλά μόνο του επαναπροσθέσει πιο πολλές δυσχέρειες από αυτές που
έχει. Τώρα αν ένας κομογιαννίτης γιατρός θελήσει να γίνει προσύλητος
στην πραγματική ιατρική τότε βέβαια θα πρέπει να εκπληρώσει και
ορισμένες προϋποθέσεις. Κανένας δεν θα διαννοηθεί ποτέ να πεί στον
ιατρικό σύλλογο ότι είναι φονταμεταλιστής γιατί υποχρεώνει τον
κομπογιαννίτη γιατρό που θέλει να γίνει αληθινός γιατρός να σπουδάσει
ιατρική και να
