Λοΐζος Λοΐζος:
Απάντηση
στον «Θεολόγο-Φιλόσοφο»
Παναγιώτη
Νούνη.

Σε ένα άρθρο του κ. Π. Νούνη με τίτλο "Οι αποτειχίσεις είναι καρπός του Εκκλησιολογικού σχίσματος του Κολυμβαρίου" (ἐδῶ) έκανα
το λάθος να ρωτήσω σχολιάζοντας γιατί ο κ. Νούνης βρίζει τους
Αγιορείτες Πατέρες σε άλλα άρθρα του ενώ στο παρελθόν τους εξυμνούσε (ἐδῶ).
Ακολούθησε
μια ενδιαφέρουσα συζήτηση μετά από πρόκληση των προαναφερθέντων κυρίων
(Νούνη-Τελεβάντου) ακόμη και στον δημοσιογραφικό μου κώδικα
δεοντολογίας κατά την οποία ο κ. Νούνης ξεδίπλωσε την αιρετική του
εκκλησιολογική αντίληψη και κρίση περί "μη Ιερώς Αποτειχισθέντων" κατά
την οποία οι αποτειχισθέντες οι οποίοι κόβουν την Εκκλησιαστική
Κοινωνία με τους αιρετικούς και με όσους συμβιβάζονται και παραμένουν
υπό τον ζυγό των αιρετικών μνημονεύοντας τους (αιρετικούς) αποκαλούνται
σχισματικοί.
Δηλαδή
με την παράλογη λογική του κυρίου Νούνη η αποτείχιση από την αίρεση
έχει μόνο επικοινωνιακό χαρακτήρα και αποτελεί κάτι σαν σόου που γίνεται
για να συγκινηθούν οι υπόλοιποι για τους οποίους κατά τα άλλα δεν
υπάρχει πρόβλημα να κοινωνούν μέσα στην αίρεση. Μια άποψη την οποία
εφαρμόζει πιστά ο κ. Νούνης ο οποίος "άφρισε" όταν του ανέφερα ότι ο
κανόνας "Τοις κοινωνούσι εν γνώσι τοις αιρετικοίς ΑΝΑΘΕΜΑ" της Ζ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ βρίσκει εφαρμογή πάνω του. Φτάνει μάλιστα στο
σχολιασμό του να υποστηρίζει ότι η διακοπή της κοινωνίας με
