Eορτή του θαύματος της Αγίας Ευφημίας

     

           Κατά την ήμερα αυτή, γίνεται ανάμνηση του θαύματος που έγινε από την αγία Ευφημία, όταν, κατά την εποχή του Μαρκιανού και της Πουλχερίας, συντάχθηκαν δύο τόμοι που περιείχαν τον όρο της Συνόδου, που έγινε στη Χαλκηδόνα (451 μ.Χ.) και ήταν ένας των ορθοδόξων και ένας των Μονοφυσιτών.

      Για να πάψει λοιπόν η έριδα μεταξύ των δύο πλευρών, αποφασίστηκε να τεθούν και οι δύο τόμοι μέσα στη λάρνακα της αγίας Ευφημίας, για να φανεί ποιόν από τους δύο θα δεχτεί η Αγία. Μετά την αποσφράγιση της λάρνακας, βρέθηκε ο μεν των αιρετικών τόμος στα πόδια της Αγίας πεταμένος, ο δε των ορθοδόξων στο στήθος της.

   Να σημειώσουμε ότι η κυρίως μνήμη του μαρτυρίου της αγίας Ευφημίας τελείται στις 16 Σεπτεμβρίου.

Απολυτίκιον

Ήχος γ΄. Θείας πίστεως.

   Λίαν εύφρανας, τους Ορθοδόξους, και κατήσχυνας, τους κακοδόξους, Ευφημία Χριστού καλλιπάρθενε. Της γαρ Τετάρτης Συνόδου εκύρωσας, α οι Πατέρες καλώς εδογμάτισαν. Μάρτυς ένδοξε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσαοθαι ημίν το μέγα έλεος.

Κοντάκιον

Ήχος β΄. 

   Αγώνας εν αθλήσει, αγώνας εν τη πίστει κατεβάλου θερμώς υπέρ Χριστού του νυμφίου σου, αλλά και νυν, ως τας αιρέσεις, και των εχθρών το φρύαγμα, εν τοις ποσί των βασιλέων ημών υποταγήναι πρέσβευε διά της Θεοτόκου, η υπό εξακοσίων τριάκοντα θεοφόρων Πατέρων τον Όρον λαβούσα, και φυλάττουσα πανεύφημε.

Πηγή 

«Η των κακοδόξων την άνοιαν απελάγξασα», παρακαλούμε να καταισχύνεις την κακοδοξίαν και την αυθάδεια των Οικουμενιστών!

Κάθε χρόνο τὴν 11^η Ιουλίου τελεῖται ἀγρυπνία στὸ μοναστήρι τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου στὴ Σουρωτὴ Θεσσαλονίκης. Χιλιάδες εἶναι οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἐπισκέπτονται τὸ μοναστήρι γιὰ νὰ προσκυνήσουν τὸν τάφο τοῦ ἁγίου Παϊσίου καὶ νὰ παρακολουθήσουν τὴν ἀγρυπνία.

Ὁ Ὅσιος Παΐσιος ἐκοιμήθη τὴν 12^η Ἰουλίου τοῦ 1994, μία ἡμέρα μετὰ τὴν ἑορτὴ τῆς ἁγίας Εὐφημίας. Καὶ τοῦτο δὲν εἶναι τυχαῖο, ἀφοῦ ὁ Ὅσιος εἶχε ἰδιαίτερη πνευματικὴ σχέση μὲ τὴν Ἁγία Ευφημία.

Ἡ ἁγία Εὐφημία ἑορτάζεται σήμερα, 11 Ἰουλίου καὶ κατὰ τὴν ἡμερα αὐτή, γίνεται ἀνάμνηση τοῦ θαύματος ποὺ πραγματοποίησε ἡ Ἁγία, ὅταν, κατὰ τὴν ἐποχὴ τῶν εὐσεβῶν αὐτοκρατόρων Μαρκιανοῦ καὶ Πουλχερίας, συντάχθηκαν δύο Τόμοι οἱ ὁποῖοι περιείχαν τὸν Ὅρο Πίστεως (Δόγμα) τῆς Συνόδου τῆς Χαλκηδόνα (451 μ.Χ.). Ὁ ἕνας Ὅρος ἦταν τῶν Ὀρθοδόξων καὶ ὁ ἄλλος τῶν κακοδόξων Μονοφυσιτῶν. Γιὰ νὰ διαπιστωθεῖ ποιός Ὅρος εἶναι ὁ Ὀρθόδοξος, ἀποφασίστηκε νὰ τεθοῦν καὶ οἱ δύο Τόμοι μέσα στὴ λάρνακα τῆς ἁγίας Εὐφημίας, ὥστε ἐκείνη νὰ ἀποφασίσει. Μετὰ τὴν ἀποσφράγιση τῆς λάρνακας, βρέθηκε ὁ μὲν Τόμος τῶν αἱρετικῶν στὰ πόδια τῆς Ἁγίας πεταμένος, ὁ δὲ Τόμος τῶν Ὀρθοδόξων στὸ στῆθος της.

Γι’ αὐτὸ καὶ στὸ Ἀπολυτίκιον τῆς Ἁγίας γράφεται:

Λίαν εὔφρανας τοὺς ὀρθοδόξους, καὶ κατῄσχυνας τοὺς κακοδόξους, Εὐφημία Χριστοῦ καλλιπάρθενε· τῆς γὰρ Τετάρτης Συνόδου ἐκύρωσας, ἃ οἱ Πατέρες καλῶς ἐδογμάτισαν, Μάρτυς ἔνδοξε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.

Ὡς γνωστὸν ὁ Ὅσιος Παΐσιος εἶχε τὴν εὐλογία νὰ τὸν ἐπισκεφθεῖ ἡ ἁγία Εὐφημία στο κελί του. Ὅπως διαβάζουμε στὸ βιβλίο «Βίος Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου» (σελ. 224-228) ὁ Ἱερομόναχος Ἰσαάκ γράφει:

Ὁ Γέροντας Παΐσιος «διηγούμενος το γεγονός πρόσθεσε με ταπείνωση ότι παρουσιάστηκε η αγία Ευφημία, “όχι γιατί το αξίζω, αλλά επειδή με απασχολούσε εκείνο τον καιρό ένα θέμα που είχε σχέση με την κατάσταση της Εκκλησίας γενικά, και για δύο άλλους λόγους”».

Δυστυχῶς, ὅπως παρατηρεῖ ἁγιορείτης Γέροντας, ὁ π. Ἰσαὰκ δὲν μᾶς ἀποκαλύπτει ποιός ἦταν ὁ ἐκκλησιαστικὸς λόγος ποὺ ἀπασχολοῦσε τότε τὸν Γέροντα Παΐσιο. Νὰ συμπεράνουμε ὅτι ἡ Ἁγία, ποὺ ἐπεκύρωσε μὲ τὸ θαῦμα της τὸν δογματικὸ Ὅρο μιᾶς Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἐπισκέφτηκε τὸν Ὅσιο Παΐσιο γιὰ νὰ τὸν συνδράμει στὴν ἀποσαφήνιση κάποιου δογματικοῦ ἐκκλησιαστικοῦ προβλήματος ποὺ τὸν ἀπασχολοῦσε, ὅπως τότε, ποὺ κατὰ τὸν Ὑμνογράφο της:

"Ὅρους παραλαβοῦσα σεμνή, ἔνδον τοῦ τάφου, εὐσεβῶν κακοδόξων τε, κατεῖχες ἐν ταῖς χερσί σου, ὃν οἱ Πατέρες καλῶς, ἄνωθεν πνευσθέντες συνεξέθεντο, τὸν δὲ κατεπάτησας, ὡς ψευδῆ καὶ ἀντίθεον, τῶν κακοδόξων, οὓς εἰς τέλος κατῄσχυνας· ὅθεν ἅπαντες, εὐσεβῶς εὐφημοῦμέν σε, χαίροντες ἐν τῇ μνήμῃ σου, οὓς μάρτυς ὁ πρόεδρος, ὁ ἱερὸς Βυζαντίων, ἐπισυνήγαγε σήμερον· διὸ τὸν Σωτῆρα, ἐκδυσώπησον δοθῆναι, τὸ μέγα ἔλεος".

Ὅ,τι κι ἂν συνέβη, ἐμεῖς σήμερα παρακαλοῦμε τὴν ἁγία Εὐφημία διὰ τοῦ ἁγίου Παϊσίου, αὐτὴ τὴν πρώτη χρονιὰ τῆς ἑορτῆς του, καθὼς μάλιστα στὴν ἑορτὴ του θὰ εἶναι παρὼν γιὰ νὰ τὸν τιμήσει ἕνας ἄλλος κακόδοξος, ὁ πατριάρχης Βαρθολομαῖος, παρότι δὲν εἴμαστε ἄξιοι νὰ βοηθήσει καὶ νὰ φωτίσει:

Τὸν μὲν Πατριάρχη νὰ ἀντιληφθεῖ ποιόν βαραθρώδη δρόμο ἀπωλείας βαδίζει, τὴν δὲ κακοδοξία του νὰ καταισχύνει.

Νὰ φωτίσει τοὺς Ὀρθοδόξους Ποιμένες καὶ πιστοὺς (ἀσχέτως μὲ τὸ τί θὰ κάνει ὁ Πατριάρχης καὶ οἱ δυσκολομετανόητοι αἱρετικοί) νὰ πράξουν γιὰ τὴν αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ὅ,τι γιὰ τὴν αἵρεση τῆς ἐποχῆς της ἡ Ἁγία Εὐφημία, «ἡ τῶν τυράννων τὰ θράση καταργήσασα, καὶ τῶν κακοδόξων τὴν ἄνοιαν ἀπελάγξασα».

Λοιπόν,

"Δεῦτε πάντες οἱ πιστοί, τὴν ἐτήσιον μνήμην, τῆς πανευφήμου Εὐφημίας, μέτ' ἐγκωμίων ὑμνήσωμεν, λέγοντες, χαίροις ἀθληφόρε καὶ Μάρτυς, ἡ τῶν τυράννων τὰ θράση καταργήσασα, καὶ τῶν κακοδόξων τὴν ἄνοιαν ἀπελάγξασα· Χαίροις, τῆς Χαλκηδόνος τὸ κάλλιστον θρέμμα, καὶ τῶν ὀρθοδόξων τὸ ἄσειστον ἔρεισμα· Χαίροις, ἡ διὰ Χριστὸν τὸν νυμφίον σου, τὴν μὲν ἀκμὴν τοῦ σώματος ταῖς βασάνοις καταναλώσασα, τὴν δὲ ψυχήν ταῖς ἀκτῖσι τοῦ Πνεύματος ἐκλαμπρύνασα· Χαίροις, ἡ πρεσβεύουσα πάντοτε, ὑπὲρ τῶν πίστει καὶ πόθῳ τελούντων σου τὰ μνημόσυνα.

Τοὺς τῆς ἀθλήσεως Μάρτυς ἀγῶνας καὶ τῆς πίστεως, οὓς ὑπὲρ Χριστοῦ ἠγωνίσω, ἐν ἀσθενεῖ τοῦ θήλεος φύσει, ἐπαξίως τὶς διηγήσεται; ἢ τὶς ἐξειπεῖν κατισχύσει τῶν ἀρετῶν σου τὰ προτερήματα, καὶ τῶν σῶν θαυμάτων τὰ πλήθη, Εὐφημία πανεύφημε; τό τε στερρὸν τῶν ὀρθῶν δογμάτων, καὶ ὀρθοδοξίας τὸ μόνιμον· διὸ καὶ ὑπὸ τῶν θείων Πατέρων, τὸν τῆς πίστεως Ὅρον, ὡς ζηλωτὴς ταύτης πεπίστευσαι, ὃν καὶ φυλάττεις διὰ παντὸς ἀπαράτρεπτον, καὶ πρεσβεύεις ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Η αγία Ευφημία. Βίος και η ΑΦΘΑΡΣΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ και η Δ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ

Η αγία Ευφημία [11 Ιουλίου]

Η Αγία Ευφημία [11 Ιουλίου]

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου,δασκάλου

ΚΑΤΑΓΩΓΗ – ΔΙΩΓΜΟΙ: Η Αγία έζησε στα χρόνια του Διοκλητιανού και μαρτύρησε τό έτος 303. Καταγόταν από την Χαλκηδόνα. Ήταν κόρη του πλουσίου Συγκλητικού Φιλόφρονα και της ευσεβούς Θεοδοσιανής. Η Αγία παιδαγωγήθηκε «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου» γι' αυτό αγάπησε το Χριστό, την αγνεία και την ομολογία του Χριστού. O έπαρχος της Ανατολής Πρίσκος μαζί με τον φιλόσοφο και ιερέα του Άρη Απελιανό κήρυξε, με τη συμφωνία του Διοκλητιανού, διωγμό κατά των Χριστιανών. Κατά την εορτή του θεού Άρη ζήτησε όλοι οι κάτοικοι να προσέλθουν στη γιορτή. Όσoι δεν θα προσέρχονταν θα τιμωρούνταν με φοβερά κολαστήρια. Οι χριστιανοί κρύφτηκαν άλλοι σε σπίτια και άλλοι στις ερημιές. Ή Αγία Ευφημία ήταν επικεφαλής μιας τέτοιας ομάδας στηρίζοντας τούς πιστούς με το φλογερό της λόγο.

ΣΥΛΛΗΨΗ – ΜΑΡΤΥΡΙΟ: Τελικά συνελήφθη η Αγία μαζί με σαράντα εννιά άλλα άτομα. Όταν ο Πρίσκος ζήτησε νά θυσιάσουν στο είδωλο του Άρη και οι πενήντα συληφθέντες αρνήθηκαν με παρρησία. Ο Πρίσκος οργίστηκε από την άρνησή τους και έδωσε εντολή να δείρουν επί είκοσι μέρες τους Αγίους και να τους φυλακίσουν. Μετά το εικοσαήμερο αυτό δοκίμασε πάλι να πείσει τους μάρτυρες να θυσιάσουν. Μετά την νέα άρνηση,