Επίσημη συστηματική μύηση των νέων στον Οικουμενισμό! --Οι θεολόγοι θα το διδάξουν;

Σκέψεις και εντυπώσεις από τα μεταλλαγμένα Θρησκευτικά της Γ΄ Γυμνασίου

Λυκούργος Νάνης, ιατρός

Έπεσε στα χέρια μου ο "φάκελος μαθήματος" των νέων, μεταλλαγμένων, εκτρωματικών και αγνώριστων Θρησκευτικών που προορίζεται για τους δυστυχείς και τραγικά ανυποψίαστους (στη συντριπτική τους πλειοψηφία) μαθητές και μαθήτριες της Γ΄ τάξεως του Γυμνασίου και που φέρει τον τίτλο "Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ, ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ. ΑΠΟ ΤΟ ΤΟΠΙΚΟ ΣΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ".

Θα ήθελα να καταθέσω κάποιες πρώτες σκέψεις στις οποίες οδηγείται κανείς από την επαφή με το εν λόγω συγγραφικό πόνημα και μερικές εντυπώσεις που μου δημιουργήθηκαν τόσο με αφορμή το γενικό τίτλο όσο και τις επι μέρους ενότητες του "φακέλου".

"Η θρησκεία", η πρώτη λέξη του γενικού τίτλου, εκλαμβάνεται, προφανώς,  γενικά και αόριστα… Όχι η Ορθοδοξία, η γνήσια και ανόθευτη έκφραση του χριστιανισμού, αλλά η θρησκεία νοούμενη, προφανώς, με τη γενική έννοια του όρου ως έκφραση και έκφανση του θρησκευτικού φαινομένου. Άλλωστε, πώς ήταν δυνατόν να χρησιμοποιηθεί ο όρος Ορθοδοξία αντί του γενικού όρου "θρησκεία" εφόσον κάτι τέτοιο κάθε άλλο παρά επρόκειτο να εξυπηρετήσει τη στοχοθεσία των "ΚΑΙΡΙΤΩΝ" συντακτών του καθώς και των όπισθεν αυτών κρυπτομένων "προοδευτικών" κύκλων (εκκλησιαστικών, θεολογικών, πολιτικών, δημοσιογραφικών κ.ο.κ.) και θα οδηγείτο, αναποδράστως, σε καταφανή  αντίθεση προς αυτή ακυρώνοντάς την;

"Από το τοπικό στο οικουμενικό". Είναι η συνέχεια του γενικού τίτλου, ο "θεματικός άξονας" σύμφωνα με τους συντάκτες του. Μάλλον στο "οικουμενιστικό" θέλουν  να πουν και να γράψουν αλλά κάτι τέτοιο δεν το διατυπώνουν καθαρά για ευνόητους λόγους. Άλλωστε η διοικούσα έννοια, η κεντρική ιδέα που διατρέχει τα γραφόμενα, όπως δύναται άνετα να διαπιστώσει όποιος διεξέρχεται τις σελίδες του, είναι η καλλιέργεια του οικουμενιστικού ιδεώδους. Ιδανική θεραπαινίδα προς επίτευξη και υλοποίηση του προαναφερθέντος σκοπού και στόχου τυγχάνει η θρησκεία γενικά, ήγουν οι διάφορες θρησκείες από κοινού.

Η θεματολογία, φυσικώ τω λόγω και τω τρόπω, είναι άριστα συντονισμένη με την καλλιέργεια του οικουμενιστικού ιδεώδους, της "πολυπολιτισμικής κοινωνίας", της διαβόητης "πολιτικής ορθότητας".

Χαρακτηριστικό παράδειγμα προς επίρρωσιν των ως άνω γραφέντων αποτελεί η 1η θεματική ενότητα που επιγράφεται ως εξής: "Η Χριστιανοσύνη στον σύγχρονο κόσμο". Όχι, φυσικά, η Ορθοδοξία αλλά η "Χριστιανοσύνη" γενικά. Στο ίδιο σακί η Ορθοδοξία και οι "χριστιανικές" αιρέσεις, ο φορέας της απόλυτης Αλήθειας και η μοναδική και ασφαλής διαχρονική οδός σωτηρίας του ανθρώπου  και ο παραφθαρμένος και παραμορφωμένος χριστιανισμός των παπικών, προτεσταντικών, αγγλικανικών και αντιχαλκηδονίων κοινοτήτων.

Και το πρωτο κεφάλαιο της συγκεκριμένης ενότητας τιτλοφορείται "Οι Χριστιανικές Εκκλησίες: Κοινή καταγωγή, διαφορετικές πορείες". Ε βέβαια, θα προβαίναμε σε αντιδιαστολή της Ορθοδοξίας από την αίρεση; Μα θα ερχόμασταν έτσι σε αντίθεση με την "Αγία και Μεγάλη Σύνοδο", τουτέστιν την ψευδοσύνοδο της Κρήτης, αποσπάσματα από κείμενα της οποίας διατρέχουν το "φάκελο" από την αρχή μέχρι το τέλος του.

Το 4ο κεφάλαιο της ίδιας ενότητας επιγράφεται "το αίτημα της ενότητας" και υπομιμνήσκεται αρχικώς  το τυχόν αγρίας εκμεταλλεύσεως και διαστρεβλώσεως παρά των οικουμενιστών αίτημα της αρχιερατικής προσευχής του Κυρίου μας "ίνα πάντες έν ώσι" (κάποιοι καραμπινάτοι οικουμενιστές το εν λόγω αίτημα το "βάφτισαν" κάποτε "εντολή"sic...) για να ακολουθήσουν, εν συνεχεία, οι αναφορές στην επαίσχυντη "άρση των αναθεμάτων" του 1965 (υπενθυμίζω στους αναγνώστες τον ευτελισμό και την κατάλυση κάθε έννοιας συνοδικότητας από την πλευρά του πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και του "μεγάλου" Αθηναγόρα που μόλις την… προτεραία ανακοίνωσαν στις λοιπές τοπικές Εκκλησίες ΤΗΛΕΓΡΑΦΙΚΩΣ την εν λόγω άρση...), στην "κοινή διακήρυξη Ορθοδόξων και Καθολικών" του ιδίου έτους, στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των αιρέσεων και στους βλαπτικούς, επιζήμιους και προδοτικούς για την Ορθοδοξία "θεολογικούς διαλόγους".

Στη δεύτερη θεματική ενότητα γίνεται λόγος για τη θρησκεία στις "πολυπολιτισμικές κοινωνίες της Ευρώπης", τον αντισημιτισμό και την ισλαμοφοβία, το θρησκευτικό "φονταμενταλισμό", το σεβασμό του άλλου στις θρησκείες του κόσμου με ειδική αναφορά στο Ισλάμ για το οποίο αναγράφεται χαρακτηριστικά πως "το Κοράνιο προτρέπει σεβασμό προς τους λαούς της Βίβλου και το ανθρώπινο πρόσωπο"!!! (Όπως συμβαίνει κατά κόρον στη Συρία και αλλού κύριοι συντάκτες...). Και μη χειρότερα!

Ακολουθεί στη συνέχεια η αναφορά στις προσπάθειες των θρησκειών για διάλογο και συνύπαρξη, στις διαθρησκειακές συναντήσεις ("κουρελούδες του διαβόλου" κατά τον όσιο Παίσιο) και την οικουμενι(στι)κή κίνηση φυσικά!

Στην 3η ενότητα (σύγχρονες θρησκευτικές μορφές στην Ορθοδοξία και στον κόσμο) παραπλεύρως του αγίου Πορφυρίου τίθενται ο κορυφαίος οικουμενιστής καθηγητής Θεολογίας Ν.Νησιώτης, ο Ολιβιέ Κλεμάν και  ο "στιβαρός βραχίων" Περγάμου Ιωάννης!

Επίσης μνημονεύεται ο νεομάρτυρας Αλέξανδρος Σμόρελ και η αντιναζιστική οργάνωση "Λευκό ρόδο". Μάλλον την οργάνωση θα ήθελαν να προβάλλουν παρά τον άγιο Αλέξανδρο. (Για τους αντιχριστιανικούς διωγμούς στη Ρωσία και τις άλλες χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ έχουν ακούσει τίποτε οι κύριοι συντάκτες του "φακέλου"; Για τον πατριάρχη Τύχωνα των Ρώσων, τον Παύλο Φλωρένσκι και άλλους που δεν είχαν συμπήξει "αντιναζιστική οργάνωση" έχουν να γράψουν τίποτε ή πάσχουν από επιλεκτική αμνησία;

Παραπλεύρως με τους ως άνω, όσο και να φαίνεται απίστευτο, βλέπουμε τη "μητέρα Τερέζα", τον Ντίτριχ Μπονχέφερ με το μαρτυρικό αγώνα κατά του ναζισμού (για τον αντίχριστο κομμουνισμό τσιμουδιά και πάλι..., φαίνεται πως μονάχα ο όντως αντίχριστος ναζισμός είναι εχθρός του χριστιανισμού), τον Μάρτιν Λούθερ Κιγκ, τον Ντέσμον Τούτου και το Μαχάτμα Γκάντι!

Πλήρης σύγχυση δηλαδή που υπηρετεί, φυσικά, την "πολιτική ορθότητα" και την "ανοιχτή κονωνία". Και φυσικά από τον όσιο Πορφυριο επιλέγουμε εκείνες τις ρήσεις του που μας συμφέρουν και που υπηρετούν τους σχεδιασμούς μας (π.χ. για το φανατισμό, την αγάπη προς τον πλησίον, το σεβασμό της ελευθερίας του άλλου) και τίποτε για εκείνα που κάνουν τζιζ( όπως π.χ. το συγκρητιστικό οικουμενισμό)...

Στην 4η ενότητα με τίτλο "Πού είναι ο Θεός". Η οδύνη του σύγχρονου κόσμου και το αίτημα της σωτηρίας από το "κακό" γίνεται αναφορά στη βία και τον πόλεμο στο όνομα του Θεού, το ρατσισμό, την προσφυγιά, τις διακρίσεις, την καταστροφή του περιβάλλοντος (θέματα άριστα εκμεταλλεύσιμα από τους κύκλους της "θολκουλτούρας"), προτρέπονται οι μαθητές να γνωρίσουν τις "θεωρήσεις του κακού στις άλλες θρησκείες" (χωρίς να το έχουν γνωρίσει πρώτα καλά στη δική τους) και στο τέλος παρατίθεται απόσπασμα από την "κοινή  διακήρυξη Πάπα, Οικουμενικού Πατριάρχη και Αρχιεπισκόπου Αθηνών για την προσφυγική κρίση" (16/4/2016) στη Λέσβο. Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν παρατίθενται αποσπάσματα από τη σοφία των πατέρων ενώ παρατίθενται κείμενα των Μπρεχτ, Ελύτη, Κάφκα, Στάινμπεκ, Παπαρνάκη, Π.Βασιλειάδη, Βιτσέντζου Κορνάρου, Ντοστογιέφσκι, Παπαδιαμάντη.

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι συχνά καταφεύγουν οι συγγραφείς σε ρήσεις και δημοσιεύματα "προοδευτικών" προσωπικοτήτων όπως των κοιμηθέντων Χαλκηδόνος Μελίτωνος (παρατίθεται απόσπασμα από το ελεεινό και τρισάθλιο περί "καρναβάλου" κηρυγμά του το Μάρτιο του 1970 για το οποίο και μηνύθηκε τότε από εκλεκτούς επισκόπους) και Κρήτης Ειρηναίου Γαλανάκη, του εκλεκτού των ψευτοπροοδευτικών και θολοκουλτουριάρικων κύκλων και αγαπημένου των συστημικών ΜΜΕ αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου Γιαννουλάτου, του ιδρυτή της "θεολογικής σφηκοφωλιάς" του Βόλου, επίσης "εκλεκτού και ηγαπημένου" του συστήματος Δημητριάδος Ιγνατίου,του γνωστού και μη εξαιρετέου Χ. Σταμούλη, του αρνητή Α.Σαμαράκη και σε τραγούδια των Ν.Γκάτσου, Μ.Χατζηδάκι,Γ.Ρίτσου, Μ.Θεοδωράκη.

Η άποψη που σχημάτισα μελετώντας το "φάκελο" του μαθήματος είναι ότι η συγκεκριμένη συγγραφή εξυπηρετεί άριστα και αποδοτικά τη συγκρητιστικό οικουμενισμό, το πανθρησκειακό "ιδεώδες", την "πολιτική ορθότητα", τον αποχριστιανισμό και τον αφελληνισμό του μαρτυρικού μας έθνους. Οι συγγραφείς του είναι ένοχοι υψίστης και μεγίστης πνευματικής προδοσίας των ιδανικών του έθνους, υπηρέτες της δυσώνυμης  Νέας Τάξης πραγμάτων, ηθικοί αυτουργοί του ροκανίσματος των εθνικοθρησκευτικών μας ριζών.

Ως γονέας εκφράζω τον αποτροπιασμό και την αγανάκτησή μου μου για το υλικό με το οποίο διαμορφώνονται οι χαρακτήρες και οι συνειδήσεις των παιδιών μας στο σημερινό Σχολείο από τους υποτιθέμενους θεματοφύλακες της εθνικοθρησκευτικής μας παρακαταθήκης. Τη μέγιστη ευθύνη, εν προκειμένω, υπέχει ο γνωστός και μη εξαιρετέος ολετήρας της πάλαι ποτέ Εθνικής μας παιδείας υπουργός και η "συμμαχία των προθύμων¨ του ΙΕΠ με επικεφαλής το Σ. Γιαγκάζογλου. Τρομερή και η ευθύνη της λεγόμενης διοικούσας Εκκλησίας για το συγκεκριμένο αίσχος όπως επισταμένως έχει καταδειχθεί.

Υ.Γ. Εννοείται ότι ο παρών σχολιασμός δεν αποτελεί συστηματική ανασκευή του οικτρού μορφώματος του προβληματικού "φακέλου". Άλλοις απόκειται κάτι τέτοιο. Αλλά όταν η αθλιότητα είναι τόσο καταφανής και ορατή και σε τυφλό δεν μπορούμε να μένουμε απαθείς και άφωνοι.

Πηγή

Ταλαίπωροι αντι-Οικουμενιστές! Βλέπετε την κατάντια, αλλά εκεί, εσείς, κοινωνείτε μαζί τους!

Ταλαίπωρο πατριαρχείο, πώς σε κατάντησαν κάποιοι από την εποχή του Αθηναγόρα και εντεύθεν!

Λυκούργος Νάνης, ιατρός

  Η απολυταρχική – μονοκρατορική - εξουσιαστική νοοτροπία του Φαναρίου καλλιεργείται και προωθείται άριστα διά των περί "πρωτείου" ζηζιουλείων και "ελπιδοφόρων" ληρημάτων και φαντασιοκοπημάτων, των μη φεισθέντων ουδέ αυτού του ιερωτάτου Δόγματος της Αγίας Τριάδος.

Οι δύο αυτοί επίσκοποι του Βοσπόρου, χωρίς φόβο Θεού, άνευ αιδούς και συστολής, υπό την ανοχή, κάλυψη και υπόθαλψη, πιθανότατα και την προτροπή και ενθάρρυνση, του κρίμασιν οις οίδε Κυριος κατέχοντος την καθέδρα της εν Κωνσταντινουπόλει Εκκλησίας αλλά και την ένοχη ανοχή [σ.σ.: τῶν ποιμένων καὶ τῶν θεολογούντων χαρτοπολεμικῶς καί] των λοιπών προκαθημένων των άλλων τοπικών Εκκλησιών (αλήθεια, ούτε προσωπικά δεν θίγονται οι λεγάμενοι από την υιοθέτηση και θεσμοποίηση μίας τέτοιας στρεβλής περί πρωτείου εκκλησιολογίας;) οι διατυπώσαντες τη συγκεκριμένη φρικώδη και άκρως βλάσφημη κακοδοξία, υπόδικοι έναντι της πανορθοδόξου και αδιαφθόρου εκκλησιαστικής συνειδήσεως όντες, αντί να καταστούν αντικείμενα πανορθοδόξου συνοδικής αντιμετωπίσεως επί τη βάσει των υπό των Θείων και Ιερών κανόνων διαλαμβανομένων σχετικώς, έχουν καταληφθεί ασύδοτοι να μολύνουν την πνευματική ατμόσφαιρα της Ορθοδόξου Εκκλησίας διά των προαναφερθέντων ανηκούστων αιρετικών τους ρημάτων. [σ.σ.: Καὶ οἱ μολυνόμενοι συνεχίζουν νὰ μολύνονται κοινωνοῦντες μαζί τους].

Πρωτοστάτησαν, μάλιστα, και στην προετοιμασία, σύγκληση και διαμόρφωση των αποφάσεων της απαισίας μνήμης, ανεκδιήγητης "συνόδου" της Κρήτης, της υπονομευσάσης την περιλάλητη

Συνεχίζονται όλο και πιό δυναμικά οι ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΙΣ, εξ αιτίας της συμπόρευσης των Ποιμένων με την αίρεση! (Λυκούργος Νάνης)

Το κέντρο βάρους του αγώνα

 νομοτελειακά πέφτει

στις πλάτες των πιστών!

Λυκούργος Νάνης, ιατρός

Το έλλειμμα ηγεσίας της Εκκλησίας της Ελλάδος στις ημέρες μας είναι ορατό και σε τυφλό. Αντί οι ποιμένες μας να είναι μπροστάρηδες στους αγώνες εναντίον του αποχριστιανισμού, του αφελληνισμού και της σοδομοποιήσεως της πατρίδας και της κοινωνίας μας αυτοί αλληθωρίζουν και πλειοδοτούν σε συλλείτουργα, πληθωρικό, περί των μεταναστών, λόγο, ανούσια αγαπολογία και σχεσιολογία και σε μεταφορά και περιφορά λειψάνων!

Υπάρχουν, ευτυχώς, και οι εξαιρέσεις αλλά είναι λίγες!

Κατέλιπαν, πλην εξαιρέσεων όπως προείπα, τον κόσμο ακατήχητο, αδιαφώτιστο και

Μητροπολίτα Άνθιμε: Σύνετε και πάψτε να προκαλείτε άλλο Θεό και πιστό κλήρο και λαό!

            Σεβασμιώτατε κε Άνθιμε,

                    ευλογείτε! 

   1) Το 1974 ζώντος του προκατόχου σας, μακαριστού Κωνσταντίου, ηρωικής μορφής της Καβάλας, των Καλαβρύτων και της Αλεξανδρουπόλεως σπεύσατε και καταλάβατε όλως αντικανονικώς το θρόνο του αγίου εκείνου ανδρός. 

2) Μετά πολλά έτη εγκαταλείψατε την ακριτική Αλεξανδρούπολη και διά μεταθέσεως (είναι γνωστά τα φρικτά επιτίμια που προβλέπουν οι σχετικοί ιεροί κανόνες) περιεπτύχθητε την πάγκαλον νυμφην του Θερμαικού, ίνα μνησθώμεν του μακαριστού Ελευθερουπόλεως Αμβροσίου που χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη φράση εξ αφορμής άλλης, ομοειδούς περιπτώσεως.

3) Εν συνεχεία κινήσατε τη διαδικασία του διωγμού εις βάρος του ομολογητού και αγωνιστού κληρικού π.Νικολάου Μανώλη.

4) Κατά την τελευταία συνέλευση της Ιεραρχίας ρεπορτάζ σας φέρει, ομού μετά του μητροπολίτου Περσιτερίου, όχι μόνο να υπεραμύνεσθε της ψευδοσυνόδου του Κολυμπαρίου αλλά και να ζητείτε από τον αρχιεπίσκοπο να μην επιτραπεί εν συνόδω σχετική συζήτηση!!! Δεν είδαμε να προβήκατε σε κάποια διάψευση του εν λόγω ρεπορτάζ.

5) Και εσχάτως υποπέσατε στο ολίσθημα να απευθύνεται την απαράδεκτη αυτή επιστολή σε δύο εκλεκτούς, ομολογητές και αγωνιστές ιερείς.

Κατόπιν όλων αυτών, δεν νομίζετε ότι προκαλείτε το Θεό; 

Δεν σκέπτεσθε λιγάκι ότι είσθε προβεβηκώς τη ηλικία; 

Σύνετε σεβασμιώτατε! Σύνετε και πάψτε να προκαλείτε άλλο Θεό και πιστό κλήρο και λαό! Ανακρούσατε πρύμνα σεβασμιωτατε!

Λ.Ν.

Πηγή

Η ΑΓΙΟΠΟΙΗΣΗ του αιρετικού "αδελφού Ροζέ" από την κ. Κούκουρα, το σχόλιο του κ. Νάνη και ο μολυσμός!

Ὁ ἀγωνιστὴς ἰατρός Λυκοῦργος Νάνης, μὲ ἀφορμὴ Εἰσήγηση τῆς θηλυκῆς μέντορος τοῦ Οἰκουμενισμοῦ (καθηγήτριας τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ ΑΠΘ) Δήμητρας Κούκουρα σὲ Διεθνὲς Θεολογικὸ Συμπόσιο μὲ θέμα «Η συμβολή του αδελφού Ροζέ στη θεολογική σκέψη» γράφει:

«Γνωρίζω σώφρονες και ευσεβείς πνευματικούς που ή διστάζουν να προτρέψουν ή αποτρέπουν τα πνευματικά τους παιδιά απ τη σπουδή της Θεολογίας όπως αυτή διδάσκεται σήμερα στις "θεολογικές" σχολές».

Τὸ αὐθόρμητο ἐρώτημα κάθε πιστοῦ ποὺ πονᾶ γιὰ τὸ κατάντημα συναδέλφων του, καθηγητῶν του, πρώην πνευματικῶν του πατέρων, εἶναι:

Αὐτοὶ οἱ «σώφρονες και ευσεβείς πνευματικοί που αποτρέπουν τα πνευματικά τους παιδιά απ’ τη σπουδή της Θεολογίας»,

γιατί ―κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο― δὲν ἀποτρέπουν τὴν κοινωνία τῶν πνευματικῶν τους παιδιῶν μὲ Οἰκουμενιστὲς Πατριάρχες, Ἐπισκόπους καὶ ἱερεῖς; Ἂν ὁ κίνδυνος φθορᾶς ἀπὸ τὸ ἄκουσμα καὶ μόνον κακόδοξων οἰκουμενιστικῶν διδασκαλιῶν εἶναι μεγάλος, συνειδητοποιοῦν πόσο μεγαλύτερη, μεγίστη, εἶναι ἡ συμμετοχὴ στὰ Μυστήρια, ἡ κοινωνία καὶ ἡ πνευματικὴ καθοδήγηση ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστὲς ἱερωμένους;

Τόσο πολὺ πιὰ ἔχουμε μολυνθεῖ ἀπὸ τὸν οἰκουμενιστικὸ ἰό, ὥστε νὰ μὴ ἀντιλαμβανόμαστε ἁπλὰ πράγματα! Νὰ θυμήσουμε καὶ πάλι τοὺς λόγους τοῦ ἀποστόλου:

«Τίς γὰρ μετοχὴ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνομίᾳ; τίς δὲ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος; τίς δὲ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελίαλ; ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου;» (2Κορ. 6, 14-15). Καὶ τοῦ ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου, ὅπως ἀναφέρει, καὶ ἑρμηνεύει, καὶ ἐφαρμόζει στοὺς Οἰκουμενιστὲς ὁ ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς καὶ ὄχι ὅπως τὸ ἑρμηνεύουν ἀμπελοφιλοσοφοῦντες ἱστολόγοι: «Η παρά των αιρετικών κοινωνία ου κοινός άρτος αλλά φάρμακον (=δηλητήριον), ου σώμα βλάπτον, αλλά ψυχήν μελαίνον και σκοτίζον» (ἐδῶ).

 

Παραθέτουμε τὸ σχόλιο τοῦ κ. Λυκούργου Νάνη (καὶ στὴ συνέχεια τὸ δημοσίευμα τῶν «Ἀκτίνων» μὲ τὴν Εἰσήγηση τῆς κ. Κούκουρα):

Η επιστήμη της Θεολογίας έχει παραμορφωθεί και αλλοιωθεί στα χείλη και τις γραφίδες προφεσόρων τινών οι οποίοι τις ιδεοληψίες τους λανσάρουν σαν γνήσια θεολογικές και εκκλησιαστικές θέσεις.

Γνωρίζω σώφρονες και ευσεβείς πνευματικούς που ή διστάζουν να προτρέψουν ή αποτρέπουν τα πνευματικά τους παιδιά απ τη σπουδή της Θεολογίας όπως αυτή διδάσκεται σήμερα στις "θεολογικές" σχολές.

Προφανώς θεωρούν ότι υφίσταται σοβαρός κίνδυνος πνευματικής ζημίας και βλάβης για τα νέα αυτά παιδιά εάν επιλέξουν να σπουδάσουν την επιστήμη της Θεολογίας και τούτο γιατί η τελευταία έχει παραμορφωθεί και αλλοιωθεί στα χείλη και τις γραφίδες προφεσσόρων τινών οι οποίοι τις ιδεοληψίες τους λανσάρουν σαν γνήσια θεολογικές και εκκλησιαστικές θέσεις.

Όψεις και εκφάνσεις αυτής της παραμορφώσεως και αλλοιώσεως της γνήσιας Θεολογίας αποτελούν, κατά τη γνώμη μου, ο οικουμενισμός, ο φιλελευθερισμός, ο ορθολογισμός, η "πολιτική ορθότητα", ο ζηζιουλισμός, ο γιανναρισμός-"ερωτοθεολογία", η "μεταπατερική-συναφειακή θεολογία" κ.ο.κ.

Το λυπηρό και εξόχως ανησυχητικό, εν προκειμένω, είναι η στάση της ποιμαίνουσας Εκκλησίας απέναντι στο εκφυλιστικό αυτό φαινόμενο.

Πολλά μέλη της Εκκλησίας, κληρικοί και λαϊκοί, φοιτούν και αποφοιτούν απ τις κατ΄ όνομα και καθ υπόθεσιν, ουχί δε και πράγματι "θεολογικές" σχολές. Κάποιοι εξ αυτών ποιμαίνουν ή και θα ποιμάνουν το εμπιστευθέν αυτοίς ποίμνιο.

Πώς όμως θα εξασκήσουν την ποιμαντική τους διακονία κατά τρόπο ορθό και ψυχωφελή για το λογικό τους ποίμνιο όταν αυτοί θα διατελούν δέσμιοι ολεθρίων απόψεων, θέσεων και αντιλήψεων;

Θα το οδηγήσουν άραγε στον εύδιο και ακύμαντο λιμένα της Ανω Βασιλείας ή σε οδούς σκολιάς και διεστραμμένας;

Θα διδάξουν ανόθευτη τη δογματική και ηθική διδασκαλία της Ορθοδόξου Εκκλησίας ή θα διολισθήσουν σε επικίνδυνες ατραπούς νοθεύσεως και αλλοιώσεως της αγιογραφικής, αγιοπατερικής και ιεροκανονικής παραδόσεως και διδαχής;

Αλλά και οι λαικοί θεολόγοι θα καταστούν πράγματο θεολόγοι ή θολολόγοι; Θα διδάξουν θεολογία ή ορθολογισμό, φιλοσοφικό στοχασμό και σχετικοποίηση της Αληθείας;

 Τι να πούμε αδελφοί! Ο Κύριος να φωτίσει τους νέους μας που σκέπτονται να σπουδάσουν Θεολογία τι να πράξουν, τι είναι πιο ωφέλιμο για την ψυχή τους!
                                                                                   Λ.Ν

Εκθειάζοντας την Παπική οικουμενιστική κοινότητα Taizé

Στα πλαίσια των εορτασμών για την τριπλἠ επέτειο της Παπικής οικουμενιστικής κοινότητας Ταιζέ : 100 χρόνια από τη γέννηση του αδελφού Ροζέ (1915), δέκα χρόνια μετά την κοίμησή του (16 Αυγούστου 2005) και 75 χρόνια από την ίδρυση της κοινότητας (1940) πραγματοποιήθηκε  Διεθνές Θεολογικό Συμπόσιο με θέμα «Η συμβολή του αδελφού Ροζέ στη θεολογική σκέψη»  Taizé 30 Αυγ. – 6 Σεπτ. 2015.

Ακολουθεί η εισήγηση  καθηγήτριας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ Δήμητρας Κούκουρα. Δείτε μια ακόμα συμμετοχή της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ  ΕΔΩ

Το μήνυμα του Ταιζέ στους νέους

Της καθηγήτριας του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ Δήμητρας Κούκουρα

Το μήνυμα

«Αδελφέ Ροζέ, εάν έχετε το κλειδί για να μεταδίδετε την πίστη στους νέους, να μου το πήτε!». Του απάντησα: «Θα ήθελα πολύ να είχα αυτό το κλειδί, αλλά δεν το είχα ποτέ ούτε θα το αποκτήσω. Στο Ταιζέ δεν έχουμε μέθοδο, για να μεταδίδουμε την πίστη». Ο διάλογος είναι ανάμεσα στον Πάπα Παύλο Στ’ και τον ιδρυτή της κοινότητας του Ταιζέ[1]. Ο Ποντίφικας είχε ιδιαίτερη ευαισθησία για την ποιμαντική των νέων. Τον

Προδοσία της πιστεως διά του οικουμενισμού και ηθική πτώσι στην ακολασία!

Παρελάσεις ὁµοφυλοφίλων:

Τὸ «Πανηγύρι τοῦ ∆ιαβόλου»!

  

Ἀνώνυμος:

«Μετα την προδοσια της πιστεως δια του οικουμενισμου, ως καρπος απο την αποστασια της πιστεως η ηθικη πτωσι στην ακολασια, ως επομενο επακολουθο.
Αν δεν επιστρεψουμε στην πιστι των αγιων Αποστολων και των αγιων Πατερων θα καταντησουμε χειροτεροι απο τα αλογα ζωα».

Πηγή: «Ἀκτίνες»

Παρελάσεις ὁµοφυλοφίλων: Τὸ «Πανηγύρι τοῦ ∆ιαβόλου»!

   ΟΙΣΤΡΟΣ ἀκολασίας καὶ ἀσέληνος ἔρως τῆς ἁµαρτίας σὲ ὅλη τὴν ἀνθρωπότητα! Ὁ λόγος γιὰ τὶς ξεδιάντροπες καὶ ἐµετικὲς παρελάσεις τῶν ὁµοφυλοφίλων. Ἡ Χώρα µας δὲν θὰ µποροῦσε νὰ µείνει ἔξω ἀπὸ αὐτὸ τὸ «πανηγύρι τοῦ διαβόλου». Ἀθήνα, Θεσσαλονίκη καὶ ἄλλες µεγάλες πόλεις παραχωρήθηκαν ἀπὸ τοὺς τοπικοὺς ἄρχοντες, γιὰ νὰ διαδηλωθεῖ καὶ ἂν ἀπαιτηθεῖ ἡ νοµιµοποίηση τῆς πλέον θεοµίσητης θανάσιµης ἁµαρτίας, τοῦ σοδοµισµοῦ!

  Παρόντες (σχεδὸν) ἅπαντες οἱ πολιτικοί µας, µὲ ἐπικεφαλῆς στὴν Ἀθήνα τὴν Πρόεδρο τῆς Βουλῆς! Οἱ νεολαῖοι τοῦ κυβερνῶντος κόµµατος πρωτοπόροι µὲ γιγάντιο πανό, µὲ τὸ ὁποῖο ζητοῦσαν τὸν σεβασµὸ τῶν «δικαιωµάτων» τῶν γκέϊ, τὴν νοµιµοποίηση τοῦ «γάµου» τους καὶ τὴν ἐλευθερία νὰ υἱοθετοῦν παιδιά! ∆ηλώσεις ἐπὶ δηλώσεων γιὰ τὴν ἴση ἀντιµετώπισή τους µὲ τοὺς ἑτεροφυλόφιλους!

   Ξέρασµα ἀπίστευτου µένους κατὰ τῆς «ἀναχρονιστικῆς» Ἐκκλησίας καὶ τῶν «σκοταδιστῶν» Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι ἀντιδροῦν κατὰ τῶν «δικαιωµάτων» τους καὶ οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ «ξαναφέρουν τὸ µεσαίωνα»!

  Στὴ Βραζιλία ἔφτασαν σὲ ἀπίστευτες ἀκραῖες βλασφηµίες: βεβήλωσαν ἱερὰ σύµβολα, ὅπως τὸν Τίµιο Σταυρό, Εἰκόνες καὶ Ἱερὰ Σκεύη. Κάποιοι ἐπέλεξαν νὰ «σταυρωθοῦν», νὰ δείξουν ὅτι πάσχουν σὰν τὸ Χριστὸ καὶ ταυτόχρονα φιλιόταν µὲ ἄτοµα τοῦ ἰδίου φύλου!

   Κάποιες θρασεῖς λεσβιάζουσες ἔκρυβαν τὶς ἐµετικὲς γύµνιες τους µὲ εἰκόνες τῆς Παναγίας! Αὐτὰ καὶ ἄλλα πολλὰ εἶχε τὸ «πανηγύρι τοῦ διαβόλου»! Ἄς προσευχηθοῦµε, διότι ἡ ἀνθρωπότητα πάει ὄντως «κατὰ διαβόλου» γλεντώντας!

Ορθόδοξος Τύπος, 03/07/2015

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Μετα την προδοσια της πιστεως δια του οικουμενισμου,ως καρπος απο την αποστασια της πιστεως η ηθικη πτωσι στην ακολασια ,  στα ατιμα και βδελυρα παθη , ως επομενο επακολουθο.
Αν δεν επιστρεψουμε στην πιστι των αγιων Αποστολων και των αγιων Πατερων θα καταντησουμε χειροτεροι απο τα αλογα ζωα.

5 Ιουλίου 2015 - 3:19 μ.μ. 

Ανώνυμος είπε...

Δυστυχώς, καθώς φαίνεται, η νεοελληνική κοινωνία έχει αρχίζει να εθίζεται με την προκλητική διαφήμιση της ανομολόγητης διαστροφής που διενεργείται απ την πλευρά των σοδομιτών όπως κατέδειξε η έλλειψη ουσιαστικής αντιδράσεως απ την πλευρά της στην περίπτωση του ελεεινού, τρισάθλιου και προκαλούντος τον έμετο και τον αποτροπιασμό των διαθετόντων στοιχειώδη ηθική ευασθησία gay pride.
Τις προηγούμενες ημέρες παρέστημεν μάρτυρες μιας πολώσεως της νεοελληνικής κοινωνίας με αιτία και αφορμή το διενεργηθέν δημοψήφισμα που άπτεται οικονομικών ζητημάτων.
Ικανός αριθμός, μάλιστα, συμπατριωτών μας έλαβε μέρος και σε δημόσιες συγκεντρώσεις υποστηρίζοντας με πάθος τη μία ή την άλλη επιλογή στο προαναφερθέν δημοψήφισμα.
Δεν είδαμε όμως ανάλογου μεγέθους και παλμού διαδηλώσεις διαμαρτυρίας με αφορμή την προκλητικότατη διαφήμιση της απύθμενης διαστροφής.
Τόσο πολύ έχουν αμβλυνθεί, άραγε, τα ηθικά αντανακλαστικά της νεοελληνικής κοινωνίας;
Σε τόσο μεγάλο βαθμό έχει ανατραπεί ο αξιακός κώδικας των νεοελλήνων ούτως ώστε το ενδιαφερον της πλειονότητας των συμπατριωτών μας να έχει εστιασθεί αποκλειστικά στο οικονομικό ζήτημα ( ο γράφων το παρόν επ ουδενί διαμφισβητεί τη σοβαρότητα και σπουδαιότητά του) παραθεωρουμένων άλλων ασυγκρίτως σοβαρότερων και σπουδαιότερων θεμάτων όπως είναι τα ηθικά και εθνικά ζητήματα;

Λ.Ν.

5 Ιουλίου 2015 - 10:03 μ.μ.