Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου 2014

Σχόλιο σε άρθρο του πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση



Παραθέτουμε στή συνέχεια τό ἄρθρο τοῦ σεβαστοῦ π. Διονυσίου Τάτση «Δεσμά δουλείας εἰς Ἐπισκόπους καί κληρικούς», πού δημοσιεύθηκε στό προηγούμενο φύλλο τοῦ «Ὀρθοδόξου Τύπου»  (12/9/2014) καί στή γνωστή στήλη στό πρωτοσέλιδο, ὅπου συνήθως ἐδῶ καί χρόνια ἀρθρογραφεῖ. Καθώς τό διαβάζαμε προσεκτικά, μᾶς γεννήθηκαν κάποιες ἀπορίες, τίς ὁποῖες καί προτάσσουμε.
Ὅλα ὅσα γράφει ὁ γνωστός σέ ὅλους μας Πρωτοπρεσβύτερος εἶναι ἀπολύτως σωστά καί πολλές φορές διαβάζοντάς τα, μέσα μας ἀναφωνοῦμε μυστικά «πές τα Χρυσόστομε»!
Στό συγκεκριμένο ἄρθρο του αὐτή ἀκριβῶς τήν οὐσία τοῦ προβλήματος ἐντοπίζει, ἀναλύει, παρουσιάζει και καυτηριάζει ὁ σεβαστός πατήρ, πού δέν εἶναι ἄλλη ἀπό τήν ἔλλειψη σοβαρῶν, γενναίων κληρικῶν  ὅλων τῶν βαθμίδων (ἀπό πρεσβυτέρους μέχρι ἐπισκόπους) καί μοναχῶν, οἱ ὁποῖοι, ἀφοῦ σπάσουν τά δεσμά τῆς δουλείας τους ἀποκτήσουν τήν ἐν Χριστῷ παρρησία, ἀπεγκλωβισθοῦν ἀπό τίς ἀνοικονόμητες «οἰκονομίες» πού κάνουν εἰς βάρος τῆς πίστεως, ἀπελευθερωθοῦν ἀπό τόν φόβο μήπως καί χάσουν κάτι ἀπό αὐτά πού ἀπολαμβάνουν (θέσεις, ἀξιώματα, εὔνοια, ἀπολαβές, καλοπέραση κ.λπ.), σταθοῦν στό ὕψος τῶν περιστάσεων καί τολμήσουν τί; 
Γιά ποιά συγκεκριμένη ἀντίδραση καί σέ ποιό βαθμό ἐννοεῖ ὁ π. Διονύσιος, πρέπει νά φθάσουν αὐτοί πού φύλαγαν κάποτε τήν Ἀκρόπολη τῆς Ὀρθοδοξίας, καί ἡ ὁποία γνωρίζουν ὅτι θά προκαλέσει τήν ὀργή καί τό ξέσπασμα τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου;
 Προφανῶς ὁ σεβαστός πατήρ δέν ἐννοεῖ μόνο τό νά μιλήσουν κάποιοι κληρικοί – μοναχοί,  ἤ νά γράψουν, διότι  οἱ περισσότεροι  ἀπό αὐτούς πού εἶναι στρατευμένοι στόν ἀντιοικουμενιστικό ἀγῶνα εἶναι λαλίστατοι, πολυγραφότατοι καί μάλιστα τό ἀπέδειξαν αὐτό μέ μακροσκελῆ συλλογικά κείμενα, πραγματεῖες, μελέτες, ὁμιλίες, ἡμερίδες, στά ὁποῖα  ἐδῶ καί πολλά χρόνια ἔχουν ἀναλωθεῖ.
Μήπως ἐννοεῖ κάτι ἄλλο, πιό δραστικό, πιό ἀποτελεσματικό; Γιατί γράφει: «ἄν ἡ ἀντίδραση εἶναι γενικευμένη, εἶναι βέβαιο ὅτι τά πράγματα θά πάρουν ἄλλη τροπή καί θά μειώσουν τόν οἰκουμενιστικό οἶστρο τοῦ Παναγιωτάτου. Ἀλλά ποῦ παρρησία;»
Τί εἶναι αὐτό πάτερ, πού θά μειώσει τόν οἰκουμενιστικό οἶστρο τοῦ Παναγιωτάτου; Ποιό εἶναι τό μέτρο αὐτό πού χρειάζεται, εἶναι ἀπαραίτητο καί πού μέχρι σήμερα δέν τολμοῦν νά τό ἐφαρμόσουν οἱ σημερινοί κληρικοί – μοναχοί μας, δέν ἔχουν τήν ἐν Χριστῷ παρρησία γιά νά προχωρήσουν καί νά τό πράξουν;  Ποιό εἶναι αὐτό τό μέτρο πού θά τούς στερήσει ἴσως κάποιο ἀξίωμά τους καί μπορεῖ νά τούς στοιχίσει ὅπως γράφετε;
Μήπως, λέμε μήπως -ὑπόθεση κάνουμε- εἶναι τό μέτρο αὐτό πού ἐδῶ καί χρόνια διακηρύσσουμε ἀπό αὐτό ἐδῶ τό βῆμα (καί ὄχι μόνο ἀπό ἐδῶ) καί πού ἐξαιτίας αὐτῆς τῆς κραυγαλέας διακήρυξής μας, μᾶς ἀπέκοψαν (ἀλήθεια μήπως γνωρίζετε ποιοί καί γιατί) ἀπό ὅλα τά ἀγωνιστικά θρησκευτικά ἱστολόγια καί τά θρησκευτικά ἔντυπα, ἀκόμη καί ἀπό αὐτή τήν ἐφημερίδα τοῦ Ὀρθοδόξου Τύπου, μέ τήν ὁποία παλαιότερα εἴχαμε στενή συνεργασία;
Μήπως, λέω, εἶναι ἡ πρακτική τῆς Διακοπῆς τῆς Μνημονεύσεως τῶν αἱρετικῶν ἐπισκόπων καί τῆς Ἀποτειχίσεως ἀπό αὐτούς;  Σᾶς παρακαλῶ, μή σπεύσετε νά ἀπαντήσετε μέ ἀγανάκτηση: «πάλι τά ἴδια, κολλήσατε στήν Ἀποτείχιση καί ἀναμασᾶτε τά ἴδια καί τά ἴδια....».
Ἄς φανεῖτε εἰλικρινής, ἀξιοσέβαστε πάτερ, κι ἄς γράψετε καί ἐσεῖς κι ἄς ὁμολογήσετε, κι ἄς βροντοφωνάξετε ὄχι μέ ψιθύρους πίσω ἀπό τίς πόρτες καί τά τηλέφωνα, ὄχι μέ μισόλογα καί μεσοβέζικες συμβουλές, ὄχι μέ ὑπονοούμενα, ἀλλά μέ παρρησία Χριστοῦ, ποιό εἶναι τό μέτρο αὐτό πού ἐπιβάλλουν ἡ Ἁγία Γραφή καί ὁλόκληρη ἡ Ἁγιοπατερική Γραμματεία νά τό ἐφαρμόσουμε γιά νά καταπολεμήσουμε τήν χειρότερη αἵρεση ὅλων τῶν αἰώνων, πού νοθεύει τήν πίστη μας καί μᾶς ἀπομακρύνει ἀπό τήν σωτηρία, τήν Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.
Ἐάν κάνουμε λάθος καί κακῶς ἐννοήσαμε τά ὅσα μέσα ἀπό τήν ψυχή σας καί γνώμονα τήν ἱερατική σας συνείδηση μᾶς καταθέσατε στό συγκεκριμένο ἄρθρο σας, παρακαλοῦμε νά μᾶς διορθώσετε ἤ τουλάχιστον νά μᾶς ἐξηγήσετε ἐνδεχομένως σέ κάποιο ἑπόμενο τί ἐννοούσατε. 
«Σύ εἶπας!»
Χριστίνα Νάκου




Δεσμὰ δουλείας
εἰς Ἐπισκόπους καὶ κληρικούς

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΑΔΙΑΚΟΠΟΙ εἶναι οἱ ἀγῶνες τοῦ λαοῦ μας γιά τήν ἀπόκτηση τῆς ἐλευθερίας του καί τή διαφύλαξή της. Οἱ σελίδες τῆς ἱστορίας σ᾿ αὐτούς ἀναφέρονται καί οἱ πρωταγωνιστές ἐπαινοῦνται ὡς ἐθνικοί ἥρωες. Ἀγῶνες γιά τήν πνευματική ἐλευθερία γίνονται καί στό ἱερό χῶρο τῆς Ἐκκλησίας ἀπό μερικούς δυνατούς καί ἐνάρετους κληρικούς, οἱ ὁποῖοι βλέπουν τά κακῶς κείμενα στήν Ἐκκλησία καί τά ζιζάνια νά πνίγουν τόν καλό σπόρο στόν ἀγρό της καί προσπαθοῦν νά ἀλλάξουν τά πράγματα, χωρίς νά συμβιβάζονται μέ τους ἰσχυρούς ἐκκλησιαστικούς ἄρχοντες, οἱ ὁποῖοι ἀδιαφοροῦν προκλητικά.
Στήν ἐποχή μας δέν ἔχουμε πολλούς ζηλωτές κληρικούς, γιατί ἐπικρατεῖ πνεῦμα δουλείας καί ἐκφοβισμοῦ. Οἱ ἁπλοί κληρικοί πολλὲς φορὲς καταδυναστεύονται ἀπό τούς ἐπισκόπους καί οἱ ἐπίσκοποι ἀπειλοῦνται ἀπό τόν Ἀρχιεπίσκοπο καί τόν Πατριάρχη. Ὑπάρχουν πολλά παραδείγματα πού ἐπιβεβαιώνουν τόν ἰσχυρισμό μας αὐτό. Εἶναι σέ ὅλους γνωστό ὅτι ἕνας ζηλωτής κληρικός, ὅταν δέν ἀκολουθεῖ τή γραμμή τοῦ ἐπισκόπου του, δηλαδή δέν συμβιβάζεται μέ τήν ἁμαρτωλή πραγματικότητα πού ὑπάρχει στήν κοινωνία, ἀλλά καί στό χῶρο τῆς μητρόπολής του, γίνεται στόχος ἀπό τόν ἐπίσκοπο μέ σκοπό νά τόν περιορίσει ἤ καί νά τόν ἀπομακρύνει ἀπό τήν περιοχή. Γι᾿ αὐτό ὁ πολύπειρος καί πολύπαθος ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης ἔγραφε πρό ἑξήντα ἐτῶν τά ἑξῆς ἀποκαλυπτικά, τά ὁποῖα σέ μεγάλο βαθμό ἰσχύουν καί σήμερα: «Πολλά γεγονότα, πού εἶδα καί ἔζησα, μέ ἔπεισαν, ὅτι γιά ἕνα κληρικό πού θέλει νά διδάξει μέσα στήν Ἐκκλησία τό εὐαγγέλιο ἁγνά καί νά γίνει διαλαλητής τῆς ἀληθείας πρός κάθε κατεύθυνση, πρός τά ἄνω καί πρός τά κάτω τῆς κοινωνικῆς πυραμίδας, δέν ὑπάρχει κάποια μόνιμη θέση. Ἡ ἐλεύθερη ἔκφραση τῆς γνώμης, ἡ παρρησία, ἡ φιλαλήθεια, ὁ δημόσιος ἔλεγχος τοῦ ἄμβωνος θεωρεῖται ὕβρη, θανάσιμη παρεκτροπή, πού τιμωρεῖται αὐστηρά».
Σύμφωνα μέ τήν ἀπαράδεκτη νοοτροπία πού κυριαρχεῖ, ὁ κληρικός πρέπει νά εἶναι δοῦλος τοῦ ἐπισκόπου, νά συμφωνεῖ πάντα μαζί του, νά μή βλέπει τά κακῶς κείμενα καί νά μή ἐπιδιώκει τήν ἐξυγίανση καί βελτίωσή τους. Παράλληλα νά εἶναι ἀκούραστος ἐγκωμιαστής του, νά μιλάει γιά τό πρόσωπό του, νά τόν λιβανίζει καί νά ἀναφέρεται στό πλούσιο καί πολυσχιδές ἔργο πού ἐπιτελεῖ, τό ὁποῖο ὅμως, ἄν ἀξιολογηθεῖ ἀντικειμενικά, εἶναι μηδενικό. Ὁ π. Αὐγουστῖνος μιλοῦσε γιά δεσμά δουλείας πού «χαλκεύουν γιά τούς κληρικούς ἀντισυνταγματικοί νόμοι, ἐπάνω στούς ὁποίους στηρίζονται ἡ μοχθηρία καί ὁ φθόνος εὐτελῶν προϊσταμένων καί βρίσκουν μύριους τρόπους νά ἐξοντώσουν ἐργάτες τοῦ εὐαγγελίου, πού τό μόνο ἔγκλημά τους εἶναι ἡ παρρησία.Ἔτσι σήμερα ὁ ἱεροκήρυκας, ἄν θέλει νά ζήσει μέ γαλήνη καί ἡσυχία, πρέπει νά γίνει κόλακας, ἀνεβαίνοντας στόν ἱερό ἄμβωνα καί πλέκοντας παρά τή συνείδησή του ἐγκώμια σέ ἀρχιερεῖς, πού ἡ εὐθύνη τους γιά τήν ἠθική καί ἐκκλησιαστική σήψη στίς ἐπαρχίες τους εἶναι τεράστια. Καί οἱ ἔνοχοι ραίνονται ἀπό τόν ἄμβωνα μέρητορικά ἄνθη καί αὐτοί πού δέν εἶναι ἄξιοι νά στέκονται οὔτε στούς νάρθηκες τῶν ἱερῶν ναῶν ἀποκαλοῦνται φωτεινοί ἀστέρες καί ἐφάμιλλοι τῶν ἁγίων πατέρων! Ἡ κολακεία διαφθείρει τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ».
Δεσμά δουλείας παρατηροῦμε καί στούς ἐπισκόπους, οἱ ὁποῖοι δέν μποροῦν νά διαφωνήσουν μέ τόν Ἀρχιεπίσκοπο καί τόν Πατριάρχη. Κραυγαλέο παράδειγμα εἶναι ἡ στάση τους ἀπέναντι στόν οἰκουμενισμό, στόν ὁποῖο ὡς γνωστό πρωτοστατεῖ τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί δουλικά ἀποδέχονται σχεδόν ὅλοι οἱ μεγαλόσχημοι κληρικοί. Ἐνῶ γνωρίζουν ὅτι ὁ οἰκουμενισμός εἶναι παναίρεση καί ἀπομακρύνει ἀπό τή σωτηρία, γιατί νοθεύει τήν πίστη καί δέν δέχεται ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία, καί μόνο αὐτή, ἀποτελεῖ τή Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία, μένουν σιωπηλοί καί περιορίζονται στούς κατ᾿ ἰδίαν ψιθύρους, γιά νά μή ἐνοχλήσουν τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη καί τόν Ἀρχιεπίσκοπο καί γιά νά ἀποφύγουν τυχόν ἀντιδράσεις τους, οἱ ὁποῖες μπορεῖ νά τούς στοιχίσουν.
Κάτω ἀπό παρόμοια δεσμά ζεῖ καί τό Ἅγιον Ὄρος. Οἱ μοναχοί δέν συμφωνοῦν μέ τόν οἰκουμενισμό, δέν ἀντιδροῦν ὅμως στό βαθμό πού θά ἔπρεπε, γιατί γνωρίζουν ὅτι ἡ ὀργή τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου θά ξεσπάσει ἀμέσως. Αὐτό ἰσχύει ὅταν ἀντιδράσουν ἐλάχιστοι. Ἐάν ὅμως ἡ ἀντίδραση εἶναι γενικευμένη, εἶναι βέβαιο ὅτι τά πράγματα θά πάρουν ἄλλη τροπή καί θά μειώσουν τόν οἰκουμενιστικό οἶστρο τοῦ Παναγιωτάτου. Ἀλλά ποῦ παρρησία; Στήν ἐποχή μας ὅλα ζυγίζονται καί ὅλα «οἰκονομοῦνται», γιά νά μή χαθεῖ τίποτα ἀπό ὅσα ἀπολαμβάνουν οἱ μοναχοί στό Περιβόλι τῆς Παναγίας … Τώρα εἶναι πολύ δύσκολο νά μιλήσει κανείς γιά ἀθωνικούς πνευματικούς φάρους καί νά παρομοιάσει τό Ἅγιον Ὄρος μέ ἀκρόπολη τῆς Ὀρθοδοξίας.
Μακάρι σύντομα τά δεσμά τῆς δουλείας νά σπάσουν καί οἱ κληρικοί ὅλων τῶν βαθμίδων, μαζί μέ τούς μοναχούς, νά ἀποκτήσουν τήν ἐν Χριστῷ παρρησία.
Ορθόδοξος Τύπος, 12/9/2014 και dtatsis.blogspot.gr

Μαρτυρία περί αείμνηστου Αυγουστίνου Καντιώτου. Ειδικά για όσους προβάλλουν ως αγίους, μόνο όσους ταιριάζουν στις προδιαγραφές τους!

Ο πατήρ Αυγουστίνος και ο Κονίτσης Σεβασιιανός.
Ο πατήρ Αυγουστίνος και ο Κονίτσης Σεβαστιανός
 
Πηγή: "Κατάνυξις"
Μια μαρτυρία συμβάντος από την εξόδιο ακολουθία του μακαριστού γέροντος Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου
Αγιορείτες πατέρες, οι οποίοι παρέστησαν κατά την εξόδιον ακολουθίαν του μας διαβεβαίωσαν ότι η δεξιά χειρ του αγίου γέροντος Αυγουστίνου συνεχώς έφευγεν από την θέσιν, που την ετοποθετούσαν, ωσάν να ευλογούσεν. Την επανέφερον εις την θέσιν της, όπως τοποθετούνται οι χείρες των νεκρών και πάλιν έφευγε. Παρ όλον ότι είχον παρέλθει άνω των 50 ωρών, εν τούτοις η χειρ του ήτο ζεστή και καθόλου άκαμπτος ως είθισται.
Τούτο μαρτυρεί όχι μόνον ο πατήρ Μάξιμος, αλλά και πολλοί άλλοι ψηλαφίσαντες την δεξιάν του Αγίου. Παρ όλον ότι είχε νεφρικήν ανεπάρκειαν και είθισται τα σώματα των τεθνεώτων να μαυρίζουν, εν τούτοις το σώμα του γέροντος όχι μόνον δεν εμαύρισεν, αλλ απεναντίας είχε παραμείνει το φυσιολογικόν του, ωσάν να μη είχε αποθάνει και μερικές στιγμές έλαμπε.

Ο Επικεφαλής της Αγγλικανικής Εκκλησίας, αμφισβητεί την ύπαρξη του Θεού!



Romfea.gr


Του Αιμίλιου Πολυγένη


Άφωνοι έμειναν όσοι άκουσαν τον Επικεφαλής της Αγγλικανικής Εκκλησίας Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπουρι να παραδέχεται ότι έχει αμφιβολίες αναφορικά με την ύπαρξη του Θεού.

Συγκεκριμένα ο Justin Welby δήλωσε ότι η αδικία που επικρατεί στον κόσμο, τον κάνει να αμφισβητεί την ύπαρξη του Θεού.

Ο Αγγλικανός Αρχιεπίσκοπος διευκρίνησε ότι οι αμφιβολίες του δημιουργήθηκαν κατά τον πρωϊνό τσόγκινγκ που έκανε με τον σκύλο του.

«Πριν λίγες μέρες που προσευχήθηκα για κάτι και κατέληξα με το να παρακαλέσω τον Θεό: κοίτα να δεις αυτά είναι όλα καλά, αλλά μήπως πρέπει να κάνεις και κάτι, εάν είσαι παρών εδώ;», ανέφερε ο Justin Welby.

Με όλα αυτά τόνισε ότι πιθανώς δεν υπάρχουν εκείνοι που περιμένουν τέτοιου είδους δηλώσεις από αυτόν ως επικεφαλής της Εκκλησίας της Αγγλίας.

Συνεχίζοντας τις σκέψεις του ο Αρχιεπίσκοπος ανέφερε τον ψαλμό 88ο, ο οποίος «είναι γεμάτος αμφιβολίες» όπως σημείωσε.

Κλείνοντας ο Αγγλικανός Αρχιεπίσκοπος Καντουαρίας υπογράμμισε ότι «Ο Θεός είναι πιστός και το εξαιρετικό με το να είναι κανείς Χριστιανός είναι ότι ο Θεός είναι πιστός όταν εμείς δεν είμαστε».

Το ήθος ενός δια της αποτειχίσεως Ομολογητού και ενός επισκόπου Οικουμενιστού!




ΤΟ  ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ  ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΟΝ
ΗΘΟΣ  ΕΝΟΣ  ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ
 ΚΑΙ  ΤΟ  ΑΗΘΕΣ  ΑΝΤΟΡΘΟΔΟΞΟΝ
ΗΘΟΣ  ΕΝΟΣ  ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ

 


            Δύο ἐκ διαμέτρου ἀντίθετα φρονήματα ἐντός τοῦ αὑτοῦ ἐκκλησιαστικοῦ χώρου ἀντικατοπτρίζονται  σέ δύο προσφάτως κυκλοφορηθέντα, ἀπό θρησκευτικές ἱστοσελίδες τοῦ διαδικτύου, γραπτά κείμενα.
          Τό πρῶτο κείμενο, ὑπογεγραμμένο ἀπό ἕναν ἀκόμη σύγχρονό μας ἡρωϊκό ὁμολογητή ὑπέρ της Ὀρθοδόξου Πίστεως, τοῦ Ἱερομονάχου Ἀρχιμανδρίτου π. Εὐθυμίου Χαραλαμπίδου, ὁ ὁποῖος διακονεῖ στήν Ἱερά Μονή τοῦ Ἁγ. Νικολάου στήν Ἄνδρο, ἐξεικονίζει τό ἀκραιφνές ὀρθόδοξο, ὁμολογιακό ὑπέρ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καί στερρῶς θεμελιωθέν ἐπί τοῦ ἀκαταμαχήτου θεμελίου τῆς Ἁγιοπατερικῆς Ὀρθοδόξου Ἱερᾶς Παραδόσεως, φρόνημα τοῦ συντάκτου αὐτοῦ.
          Τό ἄλλο κείμενο τό ὁποῖο ἀποδίδεται ἀπό τίς ὡς ἄνω ἱστοσελίδες τοῦ διαδικτύου στόν Μητροπολίτη Σύρου κ. Δωρόθεο, ὡς