Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Απάντηση καταπέλτης του διωκόμενου ιερέα π. Φωτίου, προς τον Οικουμενιστή Μητροπολίτη Σιδηροκάστρου!



Προς

Τον Μητροπολίτην Σιδηροκάστρου

                               κ. Μακάριον

Σταυροδρόμι: 18 /7/2017

    Σεβασμιώτατε

   Ἔλαβα τό ἔγγραφο τῆς Ἱ. Μητροπόλεως πού συντάξατε καί ὑπογράφετε (μέ ἀριθ. Πρωτ. 94/5-7-2017) στό ὁποῖο μοῦ ἀνακοινώνετε ὅτι ἀσκεῖτε ἐναντίον μου «Κανονικήν δίωξιν» καί «παραγγέλλετε τήν διεξαγωγήν τακτικῶν ἀνακρίσεων», μέ καλεῖτε δέ «ὅπως, ἀνυπερθέτως, ἐντός πέντε (5) ἡμερῶν ἀπό τῆς λήψεως τοῦ παρόντος ἡμετέρου ἐγγράφου νά ἀπαντήσω ἐγγράφως ἐπί τῶν κατηγοριῶν οἱ ὁποῖοι μοῦ ἀποδίδονται καί νά δώσω ἐξηγήσεις δι’ αὐτάς».
     Οἱ κατηγορίες πού μοῦ ἀποδίδετε συνοπτικῶς εἶναι:
«α) σχίσμα
  β) απείθειαν και καταφρόνησιν της προϊσταμένης   εκκλησιαστικής αρχής
  γ) σκανδαλισμόν των πιστών, και
  δ) εξύβρισιν και συκοφαντίαν».
  Θά μέ συγχωρέσετε γιατί λόγῳ τῶν γνωστῶν σ’ ἐσᾶς προβλημάτων ὑγείας, δέν μπόρεσα νά ἀπαντήσω στὸ μικρό περιθώριο τῶν πέντε ἡμερῶν πού μοῦ ὁρίσατε. Καί ἔρχομαι εὐθαρσῶς νά ἀπαντήσω.

Α) Μέ κατηγορεῖτε ὅτι κάνω σχίσμα.
     Ὄντως, Σεβασμιώτατε, δέν ὑπάρχει ὁμολογουμένως χειρότερον πρᾶγμα ἀπό τό νά ἀποσχισθεῖ κάποιος ἀπό τήν Ἐκκλησία. Τό σχίσμα κατά τόν ἅγιον Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο δέν συγχωρεῖται οὔτε μέ τό αἷμα τοῦ μαρτυρίου. Καί ἀσφαλῶς ἐγώ, ἕνας «ἀγράμματος» ἱερέας –ὅπως μέ ἀποκαλέσατε τηλεοπτικά– τοῦ ὁποίου «ἄλλοι γράφουν τά κείμενα» –ὅπως εἴπατε– τί σχίσμα νά κάνω; Ἡ κατηγορία αὐτή, λοιπόν, εἶναι παντελῶς ἀστήρικτη, διότι, ὅπως ὁ Μ. Βασίλειος γράφει στόν πρῶτο του Κανόνα (σύμφωνα μέ τήν ἑρμηνεία αὐτοῦ τοῦ Ἱ. Κανόνος ἀπό τόν ἅγιο Νικόδημο), «σχισματικοί ὀνομάζονται ἐκεῖνοι ὅπου διαφέρονται πρός τήν καθολικήν ἐκκλησίαν, ὄχι διά δόγματα πίστεως, ἀλλά διά κάποια ζητήματα ἐκκλησιαστικά καί εὐκολοϊάτρευτα». Σχίσμα δέ, «λέγεται ἡ ὀργανωμένη ἄρνηση ὑποταγῆς στήν κανονική τάξη καί ἀρχή τῆς Ἐκκλησίας καί ὁ ἀποχωρισμός μιᾶς μερίδος ἀπό αὐτή μέ τή σύμπηξη ἰδιαίτερης θρησκευτικῆς κοινότητας… Ἡ σχισματική ἐκκλησιαστική κοινότητα συνήθως φθάνει καί σέ αἱρετικές δοξασίες» (Μπούμης Π., Καθηγητής Κανονικοῦ Δικαίου, «Κανονικό Δίκαιο», σελ. 244. Ἐπίσης, οἱ καθηγητές Ἐκκλησιαστικοῦ Δικαίου Τρωιάνος-Πουλῆς, σελ. 587: «Στο σχίσμα εἶναι ἀναγκαία ἡ παρουσία μεταξύ τῶν δραστῶν ἑνός τουλάχιστον Ἐπισκόπου» (αὐτ. σελ. 588) Καί: «Στό σχίσμα ὑπάρχει πάντα ἀρχηγός ἐπίσκοπος» γιατί «προϋποθέτει συμπαγή, ὀργανωμένη “Ἐκκλησία” (Μαντζουνέα Εὐάγγ., Ἐκκλησιαστικόν Ποινικόν Δίκαιον, σελ. 169). Ὅπως, ὅμως, σᾶς ἀνέφερα μὲ τήν ἐπιστολή ἀποτειχίσεώς μου, οἱ λόγοι διά τούς ὁποίους διέκοψα τήν μνημόνευση τοῦ ὀνόματός σας, εἶναι καθαρά λόγοι Πίστεως. Ἔγραφα: «1. Δέν φρονοῦμε Ἄκυρα–Ἀνυπόστατα Μυστήρια (πού τελοῦνται στήν Ἱ. Μητρόπολη). Ἤτοι δέν πιστεύουμε ὅτι ἐξέλιπε ἡ Χάρις ἐκ τῶν Μυστηρίων ἀλλ’ ὅτι εἰς τούς ἐν γνώσει μεταλαμβάνοντας ἀποβαίνει εἰς κρίμα καί κατάκριμα (ἴδετε παράδειγμα Ἰούδα). 2. Δέν εἰσερχόμεθα εἰς παρατάξεις Παλαιοημερολογιτῶν (Γ.Ο.Χ.) ἤ δέν δημιουργοῦμε ἄλλη νέα. Συνεπῶς δέν δημιουργοῦμε σχίσμα. 3. Θά μνημονεύεται Πάσης Ἐπισκοπής Ὀρθόδοξου…». Καί δέν δίδαξα τούς πιστούς τίποτε ὀλιγότερο καί τίποτε περισσότερο ἀπ’ ὅ,τι μᾶς ἔχουν διδάξει οἱ Ἅγιοι Πατέρες.
    Εἶναι ἀνάγκη νά σημειωθεῖ ἐδῶ, ὅτι ὑπάρχει καί κάποιο ἄλλο σχίσμα, τό ὁποῖο ὑπαινίσσεται καί ὁ ΙΕ΄ Κανόνας καί  τό ὁποῖο ὁ ἀείμνηστος καθηγητής καί πρωτοπρεσβύτερος Ἰωάννης Ρωμανίδης ὀνομάζει δογματικό σχίσμα, ἐπειδή ἀποτελεῖ ἀπό-σχιση καί ἀπομάκρυνση ἀπό τήν ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά αὐτό οὔτε καθ’ ὑποψίαν περιέχεται στὸ ἔγγραφο πού μοῦ ἀποστείλατε.
Φαίνεται, λοιπόν, Σεβασμιώτατε, ὅτι ἀποφασίσατε νά μέ δικάσετε δι’ ἄλλα πράγματα ἀπό ἐκεῖνα πού εἶπα καί ἔπραξα;
     Συγκεκριμένως στήν ἐπιστολή πού σᾶς ἐστάλη σημειώνεται:
    «Προβαίνουμε λοιπόν, εἰς αὐτό πού ἐντέλλονται οἱ ἱεροί κανόνες τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ΙΕ΄ τῆς Α–Β Συνόδου καί ὁ ΛΑ΄ Ἀποστολικός εἰς τήν διακοπήν ἁπάσης ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας μεθ’ ὑμῶν καί μεθ’ ὅλων τῶν ἐχόντων κοινωνία μαζί σας… ἀποφεύγοντας οὕτω τῶν μολυσμάτων ἐκ τῆς κοινωνίας τῆς αἱρέσεως».
    Ἀκολούθως ἀπαριθμοῦνται στήν ἐπιστολή πού σᾶς ἐστάλη, οἱ θεολογικοί λόγοι (λόγοι Πίστεως), οἱ ὁποῖοι κατά τους Ἁγίους Πατέρες (παλαιούς καί συγχρόνους, ὅπως ὁ Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς) δὲν ἐπιτρέπουν τήν κοινωνία «μεθ’ ὑμῶν»· καί οἱ Ἱεροί αὐτοί Κανόνες ἔχουν πλήρη ἰσχύ.

    Μερικοί ἐξ αὐτῶν τῶν λόγων, τούς ὁποίους ἀναλυτικῶς ἀναφέρω στήν ἐπιστολή μου, εἶναι οἱ ἀκόλουθοι:
1.       «Συμμετοχή εἰς τό Π.Σ.Ε.» (τό ὁποῖον –κατά τόν ἅγιον Ἰουστῖνο Πόποβιτς «οὐδέν ἄλλο εἶναι εἰμή ἀναβίωσις τῆς ἀθέου ἀνθρωπολατρείας–εἰδωλολατρείας»!).
2.       «Ἄρσις» τῶν ἀναθεμάτων τοῦ 1965, χωρίς νά ἀρθοῦν τά αἴτια πού προκάλεσαν τό σχίσμα (Filioque, Πρωτεῖον, Ἀλάθητον κ.ά.).
3. Σαμπεζύ τῆς Ἑλβετίας (1991) ὅπου ὁ μονοφυσιτισμός ἀναγνωρίζεται ὡς Ἐκκλησία καί τό Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας ἑνώνεται μέ τούς Μονοφυσίτας.
4. Συμφωνία τοῦ Μπαλαμάντ τοῦ Λιβάνου (1993) ὅπου ἀναγνωρίζεται ὁ Παπισμός καί ἡ Οὐνία ὡς Ἐκκλησία μέ τά αὐτά Μυστήρια, Ἱερωσύνη καί Ἀποστολική διαδοχή ὡς καί ἡ Ὀρθόδοξος.
5. Μία σειρά συμφωνιῶν Ραβέννας 2004, Porto Alegre 2006, Busan 2013, ὅπου οἱ προδοσίες εἶναι τοῦ αὐτοῦ μεγέθους, ἐάν μή καί μεγαλύτερες.
6. Συμμετοχή τῶν προκαθημένων σέ λειτουργίες ἀμφοτέρωθεν τῶν πλευρῶν καί μέ κοινό Ποτήριο (intercommunion–ὅρα Ραβέννα). Τό 2006 καί 2014 εἰς τό Φανάρι ἰδιαίτερα, ὅπου ἔχουμε ἀπαγγελία τοῦ Πάτερ ἡμῶν ὑπό τοῦ Πάπα, Λειτουργικούς ἀσπασμούς καί πάλιν ἀναγνώρισιν τοῦ Παπισμοῦ ὡς Ἐκκλησία.
7. Παραλείπονται καί κάποια ἄλλα καί ἀναφέρω τό πρόσφατον. Σᾶς ἐγράψαμε: «Ἡμεῖς ἐνταῦθα θά σταθοῦμε στήν κορύφωση τοῦ κακοῦ (κερασάκι τῆς τούρτας) τήν συνοδική πλέον ἀναγνώριση τῶν αἱρέσεων ὡς ἐκκλησίες, ἔνθα καί ἐστάθη ἡ σταγών ἐκείνη ὅπου τό ποτήριον ὑπερχείλησε», ἀφοῦ ἀποφάσεις τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης «τυγχάνουν, πέραν κάθε ἀμφισβητήσεως, ἀντορθόδοξες», ὅπως συνάδελφοί σας Μητροπολίτες ἔγραψαν. «Θά χρησιμοποιήσουμε (ἔγραφα στὴν ἐπιστολή μου) ἀπόσπασμα αὐτολεξεί ἐκ κειμένου τοῦ Μητροπολίτου Καλαβρύτων καί Αἰγιαλείας κ. Ἀμβροσίου):
«Ναί, στήν Κρήτη γιά πρώτη φορά οἱ διάφορες χριστιανικές Ὁμολογίες ἐνδύονται τόν μανδύα τῆς ἐκκλησιαστικότητας! Ὑπερίσχυσε δηλαδή περιληφθέν στό άρθρο 6 τοῦ κειμένου τοῦ Σαμπεζύ “Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀναγνωρίζει τήν ἱστορική ὕπαρξιν ἄλλων Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν μή εὑρισκομένων ἐν κοινωνίᾳ μετ’ αὐτῆς”».
    Λοιπόν, Σεβασμιώτατε, γιά ποιό σχίσμα μέ κατηγορεῖτε; Ὅλα τά παραπάνω, τά ὁποῖα ἐπικαλοῦμαι, ἀσφαλῶς χρήζουν ἐξετάσεως καί ἐρεύνης γιά ὅποιον τά ἀμφισβητεῖ, ἀλλά σαφῶς εἶναι θέματα Πίστεως κι ὄχι διοικητικά, ὥστε νά δικαιολογεῖται ἡ κατηγορία ἐπί σχίσματι, ὅπως ἀκριβῶς περιλαμβάνεται στό ἀποσταλέν ἔγγραφόν σας. Καί ἐφ’ ὅσον ἡ ἴδια ἡ Ἐκκλησία διά τοῦ ΙΕ΄ Κανόνος παρέχει τό δικαίωμα νά προχωρήσω εἰς τήν ἱεράν ἀποτείχισιν, σημειώνοντας μετ’ ἰδιαιτέρας ἐμφάσεως (ὁ ΙΕ΄ Κανών) ὅτι σχίσμα (δογματικό ἐννοεῖται) πραγματοποιοῦν ἐκεῖνοι πού παραβαίνουν τούς περί Πίστεως διατάξεις (ἀποσχιζόμενοι τῆς ἀληθείας τῆς Πίστεως) καί ὄχι ἐκεῖνοι πού ὑπερασπίζονται τήν πίστιν, πῶς στοιχειοθετεῖται ἡ κατηγορία περί σχίσματος, ὅπως τήν διατυπώνετε καί τήν ὁποία μοῦ ἀποδίδετε;
   Εἶναι φανερή, Σεβασμιώτατε, ἡ πρόθεσίς μου, ΟΧΙ νά ἀποσχισθῶ ἀπό τήν Ἐκκλησίαν, ἀλλά νά παραμείνω στήν ΜΙΑ Ἐκκλησία τοῦ Κυρίου, ὅπως αὐτή μᾶς τήν παρέδωσαν οἱ Ἅγιοι, κι ὄχι ὅπως τήν κατήντησε ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης καί ὅσοι τόν ἀκολουθοῦν, διηρημένη καί ἰσότιμη μετά τῶν αἱρέσεων. Διότι, ναί μέν διακηρύσσει ὁ Οἰκουμενικός ὅτι «Πιστεύει εἰς Μίαν Ἐκκλησίαν», ἀλλά αὐτή ἡ δήλωσίς του καταργεῖται –καταδεικνύει μάλιστα καί δόλο– ὅταν παραλλήλως ἀποδέχεται τόν Παπισμόν ὡς Ἐκκλησίαν, ἀλλά καί τάς Προτεσταντικάς Ὁμολογίας ὡς Ἐκκλησίας μέ μυστήρια καί Ἱερωσύνη!
  Μία ἀπό τίς ἐπί μέρους κατηγορίες ἐναντίον μου, ἡ ὁποία συμφώνως μέ τίς ἀπόψεις σας θεμελιώνει τήν κατηγορία τοῦ διοικητικοῦ σχίσματος καί διά τήν ὁποία πρέπει νά δώσω ἐξηγήσεις, εἶναι καί ἡ ἑξῆς:
    «Προφανῶς δέν ὑπείκετε εἰς τήν κανονικήν τάξιν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά ἀντιθέτως ἡ συνεχιζομένη καί κλιμακούμενη ἄχρι τοῦδε ἐκ μέρους σας στάσις κατέχεται ὑπό ἑωσφορικοῦ ἐγωϊσμοῦ καί ἀκράτου ἡγεμονικῆς ἐπιβολῆς τῶν ἀπόψεών σας περί γνώσεως τῶν πάντων καί ἐπί παντός ἐπιστητοῦ καί θεολογικοῦ λόγου, ὡς κριτοῦ καί δικαστοῦ ὅλων τῶν κληρικῶν τῶν κατά τόπους ἁγίων τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησιῶν»!
   Ἐδῶ, Σεβασμιώτατε, συγχέετε τήν κανονικήν τάξιν τῆς Ἐκκλησίας μέ τήν στάσιν κάθε πιστοῦ, καί δή ἱερέως, εἰς τά θέματα τῆς Πίστεως! Οὐδόλως ἀμφισβήτησα τήν κανονικότητα τῆς θέσεως τήν ὁποίαν κατέχετε. Γι’ αὐτό μέ σεβασμό ἀναφέρθηκα σέ σᾶς, καί σᾶς ἀνήγγειλα ὅτι διακόπτω τήν μνημόνευση τοῦ ὀνόματός σας, σύμφωνα μέ συγκεκριμένους Ἱερούς Κανόνες, καί ὄχι τήν κανονικότητα τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἀρχῆς σας. Δηλαδή, ἐφήρμοσα καί δέν κατήργησα τήν Κανονικότητα. Ταυτόχρονα ἐφήρμοσα τίς Ἐντολές τοῦ Κυρίου καί τῶν Ἁγίων, τά ὁποῖα ἔχουμε Ἐντολή νά ἐφαρμόζουμε καί νά μιμούμεθα. Σᾶς ἐρωτῶ, Σεβασμιώτατε· δέν ἔχω ὡς ἱερέας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, βάσει τῶν Ἱ. Κανόνων, τήν ὑποχρέωση σέ ζητήματα Πίστεως νά ἀντιδρῶ σέ ὅ,τι διδάσκεται δημοσίως καί ἀντιστρατεύεται τήν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησία; Δέν εἶναι αὐτή ἡ γραμμὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων καί τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων; Τώρα ἐσεῖς, τήν ἐφαρμογή τῶν θείων Ἐντολῶν, τήν ὀνομάζετε «ἑωσφορικό ἐγωϊσμό»; Θά δεχόμουν τόν χαρακτηρισμό τοῦ ἐγωϊστή, ἄν μοῦ μιλούσατε καί μοῦ ὑποδεικνύατε –ἀπό ἐνδιαφέρον πατρικό γιά μένα– συγκεκριμένες ἐγωϊστικές ἐνέργειες, μέ στόχο τήν διόρθωσή μου. Θά εἴχατε κάθε δίκιο νά μέ ἐπιτιμᾶτε, ἄν προηγουμένως μοῦ ἀποδεικνύατε προσωπικά μου λάθη πού σκανδάλισαν τό Λαό καί δέν τά διόρθωνα.  Ἀλλά ἡ ὑπεράσπιση τῆς Πίστεως μέ συγκεκριμένα ἐπιχειρήματα, εἶναι καθῆκον, κι ὄχι ἐγωϊσμός. Ἀκόμα κι ἄν ὑποθέσουμε, ὅτι ὁ τρόπος μου δέν ἦταν ὁ πρέπων, ἔπρεπε νά μοῦ διδάξετε «τρόπους», ἀλλά νά ἐξετάσετε καί τίς ἐνστάσεις μου, ἀφοῦ μάλιστα ἐστηρίζοντο στούς Ἁγίους μας. Ἂν τίς ἐξετάζατε καί βλέπατε ὅτι αἱρετίζω, τότε νά διατάζατε ἔρευνα. Τώρα, χωρίς ἐξέταση, χωρίς τήν διατύπωση συγκεκριμένων αἰτιάσεων γιά κακοδοξίες, μέ ποιό δίκαιο (ἀνθρώπινο ἤ θεῖο) μέ στέλνετε σέ δίκη;
Ἀλλά, δυστυχῶς, αὐτό τό ἐπιχείρημα τοῦ σχίσματος ποὺ ἐχρησιμοποιήσατε, ἀλλά καί τῆς ἀπειθείας, εἶναι γνωστό στό χῶρο τῶν Ἐπισκόπων, ὅταν θέλουν νά ἐξουδετερώσουν καί νά καταδικάσουν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος τολμᾶ νά διαχωρίσει τήν θέση του ἀπό κακόδοξες ἤ παρόνομες τοποθετήσεις. Ὁ ΙΕ΄ ἱερός Κανόνας, ὅμως, εἶναι σαφής: οὔτε σχίσμα, οὔτε ἀνταρσία διαπράττει ἐκεῖνος πού ἐφαρμόζει τόν Κανόνα, ἀντίθετα, μέ αὐτόν τόν τρόπο βοηθεῖ σύμφωνα μέ τίς μικρές του δυνάμεις, ὥστε νά προστατευθεῖ ἡ Ἐκκλησία ἀπό τά σχίσματα. Καί γιά τοῦτο αὐτός πρέπει (σύμφωνα μέ τόν Ἱερό κανόνα νά ἐπαινεῖται, κάτι πού δέν περιμένω, βέβαια, νά κάνετε ἐσεῖς. Οὔτε λοιπόν, δίκασα κανέναν, οὔτε τοποθετήθηκα «ἐπί παντός ἐπιστητοῦ», ἀλλά ἁπλά –στηριζόμενος στους Ἁγίους μας– διετύπωσα, ὅπως ἔχω ὑποχρέωση, ὡς ταπεινός ποιμένας τήν Ἁγιοπατερική μας Παράδοση καί τήν πρακτική ἀπόδειξή της. Τώρα, ἄν ἄλλοι μεγαλόσχημοι κληρικοί δέν τό κάνουν, αὐτό εἶναι δικό τους πρόβλημα.

Β) Μέ κατηγορεῖτε γιά «απείθειαν και καταφρόνησιν της προϊσταμένης εκκλησιαστικής αρχής».
   
Ὅπως εἴδατε (καὶ εἶδαν ὅλοι ὅσοι διάβασαν τήν ἐπιστολή μου) καμιά καταφρόνηση, καμιά ἀπείθεια,  ἀλλά μέ σεβασμό ἀναφέρθηκα στό πρόσωπό σας καί πάντα στόν πληθυντικό, ἐνῶ ἐσεῖς, πρός ἕναν «ἀγράμματο» μιλᾶτε στόν ἑνικό, δέν σέβεστε οὔτε τήν ἱερωσύνη του, τοῦ προσάπτεται κατηγορίες περί ἑωσφορικοῦ ἐγωϊσμοῦ κ.λπ. (Παρεμπιπτόντως, ὅσο σᾶς μνημόνευα δέν ἤμουν «ἀγράμματος»; Καί, πότε ἡ Ἐκκλησία μας θεωρεῖ τούς «ἀγράμματους» ὡς δευτέρας καί τρίτης κατηγορίας πιστούς; Μήπως ἑκατομμύρια Ἅγιοί μας δέν ἦσαν «ἀγράμματοι» κοσμικά, ἀλλά ἐγγράμματοι εἰς θέματα Πίστεως;).
   Ἐγώ, Σεβασμιώτατε, σᾶς ἐξέθεσα συγκεκριμένα θέματα τῆς Πίστεως· σᾶς παρέθεσα τά γεγονότα σύμφωνα μέ τά ὁποῖα ἡ Πίστις μας διαστρέφεται καί καταλύεται, οἱ πιστοί ἐκ τούτου σκανδαλίζονται καί χάνουν τήν πίστη τους· καί σᾶς δήλωσα ὅτι ἐφαρμόζω συγκεκριμένους ἐκκλησιαστικούς Κανόνες. Ἐσεῖς, λοιπόν, ὡς «καλός ποιμήν, τί ἔπρεπε νά κάνετε; Δέν ἔπρεπε νά ἀντικρούσετε τά ἐπιχειρήματά μου, μέ Εὐαγγελικά καί Πατερικά κείμενα καί ἔτσι νά μέ πείσετε καί μένα (πού ὡς ἄνθρωπος μπορεῖ νά κάνω λάθος), ἀλλά νά ἀναπαύσετε ταυτόχρονα καί τούς πιστούς πού ἐξ αἰτίας τῆς στάσεώς σας –στὸ θέμα κυρίως τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης– ἔχουν κατασκανδαλιστεῖ;  Ἀντ’ αὐτῶν, ἐσεῖς (καί ἐπειδή ἀκριβῶς τέτοια ἁγιοπατερικά κείμενα δέν ἀνακαλύψατε, γιατί δέν ὑπάρχουν), ἐφεύρατε τήν εὔκολη λύση: μέ κατηγορεῖτε γιά «απείθειαν και καταφρόνησιν της προϊσταμένης εκκλησιαστικής αρχής»!
    Ὅμως, Σεβασμιώτατε, ὅσοι ἀκολουθοῦν τούς Ἁγίους Πατέρες, εἶναι κατ’ ἐξοχήν ἄνθρωποι ὑπακοῆς καί εὐπειθεῖς στούς Ἁγίους, σέβονται τὴν ἁγιότητα τῆς Ἐκκλησίας καί προτιμοῦν νά τὴν ὑπερασπίζονται (διότι τοῦτο ἀποτελεῖ ὁμολογία Πίστεως καί ἔχει σχέσιν μέ τή σωτηρία τους), ἔστω κι ἄν λυπήσουν τόν Ἐπίσκοπο πού τούς χειροτόνησε καί εἰς τόν ὁποῖο δι’ αὐτό ὀφείλουν βέβαια εὐγνωμοσύνη. Πάνω ἀπ’ ὅλα, ὅμως, Σεβασμιώτατε, εἶναι ἡ Ἀλήθεια, οἱ Ἅγιοι καί ὁ Θεός! Ὅσοι περιφρονοῦν τήν Ἀλήθεια καί τά Δόγματα τῆς Ἐκκλησίας (ὅπως τό Δόγμα περί «Μίας» Ἐκκλησίας), περιφρονοῦν καί τοὺς Ἁγίους Πατέρες, καί τόν Θεό καί, ἀσφαλῶς,  δέν ἀκολουθοῦν τήν διδασκαλία καί τό παράδειγμά τους· δέν σέβονται, δηλαδή, τήν ἁγιότητα τῆς Ἐκκλησίας, ἐφ’ ὅσον π.χ. δέν καταδικάζουν τίς αἱρέσεις, ὅπως πάντα ἔπρατταν οἱ Ἅγιοι Πατέρες.
   Ποιόν νά ἀκούσουμε, Σεβασμιώτατε, σέ ποιόν νά κάνουμε ὑπακοή; Εἰς ὑμᾶς ἤ εἰς τούς Ἁγίους; Ἤ μήπως θά μοῦ πεῖτε τώρα ὅτι δέν πρέπει νά μιμούμεθα τούς Ἁγίους καί νά ὑπακούομε στήν διδασκαλία τους, ἀλλά ἀντίθετα νά ἀκολουθοῦμε τούς Ἐπισκόπους, κι ἄς λενε πράγματα διαφορετικά ἀπ’ ὅσα οἱ Ἅγιοι μᾶς δίδαξαν; Σᾶς παραθέτω τούς στίχους ἑνός Ἁγίου, τοῦ ὁσίου Μελετίου τοῦ Ὁμολογητοῦ διά τῶν ὁποίων δίδεται σαφής ἀπάντησις εἰς τό παραπάνω ἐρώτημα:
«Μή πείθεσθε μονάζουσι, μηδέ τοῖς  πρεσβυτέροις,
ἐφ' οἷς ἀνόμως λέγουσι, κακίστως εἰσηγοῦνται.Καί τί φημι μονάζουσι, καί τί τοῖς πρεσβυτέροις;Μήδ' ἐπισκόπους εἴκετε (ὑπακούετε) τά μή λυσιτελοῦνταπράττειν καί λέγειν·  καί φρονεῖν δολίως παραινοῦσιν
οἵτινες περικείμενοι μόρφωσιν εὐσεβείαςπᾶσαν τήν δύναμιν αὐτῆς εἰσίν ἀπηρνημένοι...Αἱρέσεως φανείσης εἰς τήν γῆν ἐπικροτούσηςὑπέκυψαν καί τούς λοιπούς ὠθοῦσιν ὑποκύπτειν,οἷς οὐ προσῆκον πείθεσθε, κἄν καί ποιμένες εἶεν,
ἀλλ' οὐδέν ἐνδέχεται καλεῖν τούτους ποιμένας ὅλως,
τούς λυμεῶνας καί φθορεῖς τῆς Χριστωνύμου ποίμνης
καί μή τούς ὅρους σώζοντας τῆς ἀρχιερωσύνης».
   Πῶς λοιπόν, Σεβασμιώτατε, νά ἀκούσουμε τόν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο, κι ὅσους συμφώνησαν μαζί του στίς κακόδοξες ἀποφάσεις τῆς «Μεγάλης καί Ἁγίας Συνόδου»;
    Νά σᾶς θυμίσω, ἐδῶ, καί κάτι ἄλλο, Σεβασμιώτατε. Εἶναι γνωστό ὅτι ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης ζήτησε τήν τιμωρία δύο Μητροπολιτῶν καί δύο πρωτοπρεσβυτέρων καί τῶν σύν αὐτοῖς. Τί ἔκανε ἡ Ἱ. Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος; Τούς τιμώρησε; Γνωρίζετε πώς ὄχι. Ἄρα, ἡ σκληρή, σκληρότατατη κριτική πού ἐξησκήθη ἀπό καθηγητές Πανεπιστημίου καί Ἐπισκόπους δέν θεωρήθηκε ὡς «απείθεια καί καταφρόνησις της προϊσταμένης εκκλησιαστικής αρχής», παρ’ ὅτι τοῦτο τό ζήτησε ὁ Οἰκουμενικός, ἐνῶ ἡ χαμηλῶν τόνων κριτική ἑνός «ἀγράμματου» παπά, καί ἄρα ἀκίνδυνη, πού εἶπε τά ἴδια πράγματα μέ ἄλλα λόγια, τιμωρεῖται;

Γ) Με κατηγορεῖτε για σκανδαλισμόν των πιστών

   Τήν κατηγορία γιά σκανδαλισμό τῶν πιστῶν, ὅπως φαίνεται Σεβασμιώτατε, τόν στηρίζετε «στήν ἐκφωνηθεῖσα ὁμιλία» μέ τήν ὁποία ἀνακοίνωσα ὅτι «διακόπτω τήν μνημόνευσιν τοῦ οἰκείου Ἐπισκόπου»· στό γεγονός τῶν «πολλῶν διαδικτυακῶν ἀναρτήσεων εἰς τους ἱστοτόπους paterikiparadosi, opaidagogos, katanixis»· καί εἰς τό γεγονός «τῶν προκληθέντων ἀσεβῶν, βλάσφημων καί ὑβριστικῶν σχολίων ἀνώνυμων καί ἐπώνυμων σχολιαστῶν ἕνεκεν καί κάτωθεν τῶν ὡς ἄνω ἀναρτήσεων»!
   Ἄν, Σεβασμιώτατε, εἶχαν τήν ἴδια μέ σᾶς γνώμη οἱ Ἅγιοι Πατέρες καί ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, δέν θά ἔλεγαν τίποτε κατά τῶν ἀσεβῶν, τῶν αἱρετικῶν κ.λπ. γιά νά μήν σκανδαλίσουν τάχα τούς πιστούς! Θά μποροῦσα νά ἀναφέρω μερικές δεκάδες αὐστηρές ἐκφράσεις (πού σήμερα θά τίς χαρακτήριζαν κάποιοι φοβερές ὕβρεις, ἀπ’ αὐτές πού ὑπάρχουν στήν Π. καί Κ. Διαθήκη ἀλλά καί στά κείμενα τῶν Ἁγίων κατά τῶν ἀσεβῶν. Ἐξέφρασα ἐγώ κάποια τέτοια σκανδαλίζουσα ἔκφραση; Ἀσφαλῶς ὄχι. Ὑποστήριξα τήν Πίστη πού κακῶς διασύρεται ἀπό τόν Πατριάρχη καί τούς ὁμοϊδεάτες του. Μέ καλεῖτε, λοιπόν, νά μέ δικάσετε γιατί πραγματοποίησα αὐτό, πού εἶναι τό καθῆκον κάθε πιστοῦ καί κυρίως ἱερωμένου καί Ἐπισκόπου: ἡ ὑπεράσπιση τῆς Πίστεως! Ἀλλά γιά τόν Πατριάρχη (πού ἔχει καταργήσει ἐμπράκτως περίπου 200 Κανόνες), τόν Μεσσηνίας, τόν Δημητριάδος πού συμπροσεύχονται μέ αἱρετικούς παρά τούς Ἱ. Κανόνες, ὁμιλοῦν κακοδόξως περί διηρημένης Ἐκκλησίας καί μεταπατερικῆς θεολογίας, περί πολλῶν Ἐκκλησιῶν, πού ὑπέγραψαν αὐτά στό Πόρτο Ἀλέγκρε, καί ἐφαρμόζουν τόν Οἰκουμενισμό διά τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης, πού μέ ὅλα αὐτά κατασκανδαλίζουν τό λαό, δέν εἴπατε τίποτα· αὐτά δέν σᾶς ἐνοχλοῦν! Γι’ αὐτούς δέν ἰσχύουν, Σεβασμιώτατε, οἱ Ἱ. Κανόνες, οἱ ὁποῖοι καταδικάζουν τέτοιες κακόδοξες διδασκαλίες; Γιά μένα ὅμως, «ἀνακαλύφθηκαν» Ἱ. Κανόνες, πού παρότι δέν ἔχουν καμιά σχέση μέ τίς πράξεις μου,  θά τούς χρησιμοποιήσετε γιά νά μέ τιμωρήσετε! Ἐπειδή ἐφάρμοσα τήν διαχρονική ἐκκλησιαστική Παράδοση, πού μάλιστα μνημονεύεται καί στόν ΙΕ΄ Κανόνα τῆς Ἐκκλησίας!!! Ὡραία δικαιοσύνη! Ὅσοι καταλύουν τούς Κανόνες, εἶναι ἀρεστοί σέ σᾶς, δέν σκανδαλίζουν τούς πιστούς, καί τούς κάνετε ὑπακοή. Ὅσοι ὑπερασπίζονται τούς Ἱ. Κανόνες, σκανδαλίζουν καί…τιμωροῦνται!
    Καί γιά νά μήν νομίσετε ὅτι εἶναι δικές μου οἱ διαπιστώσεις αὐτές γιά τούς παραπάνω Ἐπισκόπους, σᾶς ὑπενθυμίζω ὅτι τά ἔχουν πεῖ καθηγητές Δογματικῆς, συνεπίσκοποί σας (ὅπως ὁ Γόρτυνος, Ναυπάκτου, Καλαβρύτων κ.ἄ., ἀλλά καί ὁλόκληρες Σύνοδοι Ἐκκλησιῶν, ὅπως αὐτή τῆς Βουλγαρικῆς Ἐκκλησίας. Καί εἴμαστε ὑποχρεωμένοι βέβαια, νά ὁμιλοῦμε γιά τήν ἀκεραιότητα τῆς Πίστεως, ὄχι μόνο στό ποίμνιό μας, ἀλλά παντοῦ, ὅταν προσβάλλεται ἡ ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας. Μέσα στήν Ὀρθόδοξη Παράδοση, Σεβασμιώτατε, ἡ ὑπεράσπιση τῆς Πίστεως ἀποτελεῖ καθῆκον καί ἔννομο δικαίωμα καί τοῦ τελευταίου χριστιανοῦ. Πόσο μᾶλλον τοῦ κληρικοῦ. Τοῦτο μᾶς τό διδάσκουν οἱ Ἀπόστολοι οἱ Ἅγιοι, ὅπως ὁ Μ. Ἀθανάσιος, ὁ Μ. Βασίλειος, ὁ ἅγιος Μάξιμος, ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης καί τόσοι ἄλλοι καί, προπάντων ὁ ἴδιος ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, στόν Ὁποῖον καί ἐσεῖς καί ἐγώ θά δώσουμε λόγο γιά κάθε χαμένη ψυχή.
    Ἄν λοιπόν ἐνδιαφέρεσθε, Σεβασμιώτατε, γιά τόν σκανδαλισμό τῶν πιστῶν, ἔπρεπε (ἄν ὄχι καί δημοσίως) τουλάχιστον ἰδιωτικῶς, νά εἴχατε στείλει δεκάδες ἐπιστολές σέ συνεπισκόπους σας, πού σκανδαλίζουν τό ποίμνιο τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, καθόσον μάλιστα, ἐάν κάτι τέτοιο ἔκαμνα ἐγώ, θά μέ καλούσατε εἰς ἀπολογίαν γιά ἔλεγχο ἀνωτέρων μου. Ἔχετε νά μᾶς δείξετε τέτοιες ἐπιστολές σας;
   Ἔπειτα, Σεβασμιώτατε, μέ κατηγορεῖτε γιά τήν δημοσίευση σχολίων, πού ἔχουν γράψει ἄλλοι σέ διάφορες ἱστοσελίδες, καί σ’ αὐτές, στίς ὁποῖες δέν ἀπέστειλα ἐγώ τό κείμενο ἀποτειχίσεως καί βέβαια, δέν τούς παρότρυνα νά γράψουν ἐναντίον σας. Ξέρω, θά πεῖτε, ἔγραψαν ἐπειδή ἐσύ ἔδωσες τήν ἀφορμή! Ἄρα νά μή μιλᾶμε, νά μήν ἐκφράζουμε τίς ἀπόψεις μας, νά μήν ὑπερασπίζουμε τήν πίστη μας, ἐπειδή κάποιοι εἶναι δυνατόν νά σχολιάσουν; Πάντως γνωρίζετε, Σεβασμιώτατε, ὅτι οὔτε ἠθικά, οὔτε νομικά φέρω εὐθύνη, ἄν κάποιοι σχολιάζουν κείμενά μου. Μέ τήν ἴδια λογική κι ἐσεῖς δέν ἔπρεπε νά δώσετε τήν συνέντευξη ἐναντίον μου, γιατί κάποιοι σκανδαλίστηκαν, πιθανόν νά ἔγραψαν καί κάποια σχόλια ἐναντίον μου, διασύροντας τό ὄνομά μου!

Δ) Με κατηγορεῖτε για  εξύβρισιν και συκοφαντίαν

    Μιλᾶτε γιά ἐξύβριση καί συκοφαντία, ἀλλά δέν γράφετε ποιές συκοφαντίες εἶπα, οὔτε ποιές ὕβρεις γιά τό πρόσωπό σας. Ἐκτός ἄν ὡς ὕβρεις θεωρεῖτε τό δικαίωμά μου νά διακόψω τήν μνημόνευση τοῦ ὀνόματός σας. Αὐτό, ὅμως, εἶναι κανονικό δικαίωμα πού μοῦ τό δίνει ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ὡς ἔσχατο μέσο ἀντιμετωπίσεως πραγμάτων πού ἔχουν σχέση μέ τά τῆς Πίστεως.
    Ἄν κάποιος θά εἶχε παράπονο ὅτι ἐξυβρίζεται καί συκοφαντεῖται, εἶμαι ἐγώ, Σεβασμιώτατε, γιατί μιλήσατε μέ ἄκρως ὑποτιμητικό τρόπο γιά μένα, μιλήσατε γιά «φανατισμούς», ἐννοώντας τήν ὑπεράσπιση τῆς Πίστεως· μέ εἴπατε «ἀγράμματο» καί στήν προσπάθεια νά μέ ὑποτιμήσετε γράψατε ὅτι ἄλλοι μοῦ ἔγραψαν ὅσα εἶπα! Ἀλλά εἶναι αὐτό κακό; Δέν γνωρίζετε ὅτι τούς λόγους μορφωμένων καί ἐπιφανῶν, ὅπως Οἰκουμενικοί Πατριάρχες μέ πολλά πτυχία καί διδακτορικούς τίτλους, τούς γράφουν –γιά κάποιο λόγο– ἄλλοι, ὅπως ἀποκάλυψε ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης, σίγουρα μή ἀγράμματος, καί κανείς δέν τόν διέψευσε! Δέν ἀκούσατε σάν Ἐπίσκοπος, ὅτι ὁ Χριστός ψαράδες διάλεξε καί ὄχι καθηγητές πανεπιστημίων, καί ὅπως γράφει ὁ ἀπόστολος Παῦλος «τά μωρὰ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεός ἵνα τούς σοφούς καταισχύνῃ, καί τά ἀσθενῆ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεός ἵνα καταισχύνῃ τά ἰσχυρά, καί τά ἀγενῆ τοῦ κόσμου καί τά ἐξουθενημένα ἐξελέξατο ὁ Θεός, καί τά μή ὄντα, ἵνα τά ὄντα καταργήσῃ,  ὅπως μή καυχήσηται πᾶσα σάρξ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ»; (Α΄ Κορ. 1, 27-29). Εἶστε ἐσεῖς πιό σοφός ἀπό τόν Παῦλο; Ἤ θά καταδικάσετε μαζί μου καί τόν Παῦλο καί ὅλους τούς «ἀγράμματους» τῆς Ἐκκλησίας;
    Μέ παρουσιάσατε πλούσιο, ἐν σχέσει με τούς ἐνορίτες μου, χωρίς νά σκεφθεῖτε ἄν αὐτό διαβάλλει κοινωνικά ἕναν οἰκογενειάρχη μέ παιδιά. Τότε τί νά πεῖ κανείς γιά ἕναν ἄγαμο Ἐπίσκοπο χωρίς παιδιά, μέ πληρωμένο σπίτι καί αὐτοκίνητο καί τόσες ἄλλες διευκολύνσεις λόγῳ τῆς ὑπεροχικῆς του θέσεως; Ἄν εἶμαι πλούσιος, ὅπως λέτε, δεῖξτε μου παρακαλῶ τά πλούτη μου ἤ ρωτεῖστε τούς ἐνορίτες μου, γιατί ὑπερασπίζονται ἕναν ἱερέα πού «πλούτισε εἰς βάρος τους»!
    Ἔπειτα, ἐμπλέξατε προσωπικά καί οἰκογενειακά μου δεδομένα ἄσχετα μέ τό θέμα τῆς Πίστεως πού μᾶς ἀπασχολεῖ γιά νά μέ κάμψετε· μέ παρουσιάσετε ὡς ἄστοργο καί ἀδιάφορο πατέρα, πού μέ τήν ἐνέργεια τῆς Διακοπῆς μνημοσύνου βλάπτει τά παιδιά του, προσβάλοντας ἔτσι καί πληγώνοντας δημοσίως τά παιδιά μου, χρησιμοποιώντας τα γιά νά μοῦ κάμψετε τό φρόνημα καί νά μέ κάνετε νά ζητήσω συγγνώμη! Ἀμφισβητεῖτε τήν σοβαρότητα καί τήν ἁγνότητα τῆς πατρότητάς μου καί ἀντί νά ζητήσετε ἐσεῖς συγγνώμη ἀπό ἕναν δημοσίως λοιδωρούμενο πατέρα, θέλετε τό ἀντίθετο. Νά σᾶς θυμίσω τί μοῦ γράψατε στό μέ ἀριθ. Πρωτ. 90 ἔγγραφο πού μοῦ ἀποστείλατε:
   «Θά ἤθελα νά προστατεύσω τά τέκνα σου πάσῃ θυσίᾳ ἀρκεῖ νά ἐνεργήσεις πρός τοῦτο καί σύ. Παῦσε λοιπόν κατ’ ἐξακολούθησιν νά τά πληγώνεις»!
    Δηλώνετε, λοιπόν, δημοσίως –μέ ποιό ἀντικειμενικό-μετρήσιμο κριτήριο; μέ ποιά αὐτογνωσία;– ὅτι ἀγαπᾶτε ἐσεῖς πιό πολύ τά παιδιά μου ἀπό ἐμένα; Ποιός νόμος, κοσμικός ἢ μή, σᾶς ἐπιτρέπει μία τέτοια συμπεριφορά; Καί πάλι παρεπιμπτόντως σᾶς ἐρωτῶ: Τώρα δέν ἀνησυχεῖτε μήν πληγωθοῦν καί πεινάσουν τά παιδιά μου;        Τί εἴδους δικαιοσύνη καί τί «πατρικό» ἐνδιαφέρον εἶναι αὐτό;
    Ἔπειτα μοῦ ἐπιβάλατε παρανόμως τήν ποινή τῆς ἀργίας καί μέ ἀπειλήσατε γιά διακοπή μισθοδοσίας, χωρίς νά ὑπάρχει Νόμος τῆς Πολιτείας ἤ τῆς Ἐκλησίας πού νά προβλέπει κάτι τέτοιο, πέρα ἀπό  τό ΙΕ΄ Κανόνα, πού δίνει αὐτό τό δικαίωμα. Ἄρα: α) ἐξασκήσατε ψυχική βία γιά νά μέ ἀποτρέψετε ἀπό τήν ἐφαρμογή ἑνός ἐκκλησιαστικοῦ Κανόνος καί β) ἄν ἐπιμείνετε στήν ἀπόφασή σας, θά ἀποδείξετε ὅτι ταυτίζεσθε μέ τούς ψευδεπισκόπους γιά τούς ὁποίους ὁμιλεῖ ὁ Κανόνας! Καί, βέβαια, ὅλα αὐτά πρίν –ἔστω– κάποιο ὄργανο ἀποφανθεῖ ὅτι παρανόμησα καί δέν ἐφήρμοσα ὀρθῶς τόν ΙΕ΄ Κανόνα! Ὡς ἐκ τούτου ἐγώ θά ἔπρεπε νά προσφύγω στά ἐκκλησιαστικά καί ποινικά δικαστήρια κι ὄχι ἐσεῖς!

   Αὐτά, Σεβασμιώτατε, μέ σεβασμό καί παρρησία εἶχα νά σᾶς ἀπαντήσω. Παρά τά ὅποια λάθη μου καί παραλείψεις μου, ἐμμένω στήν ἀπόφασή μου, καθόσον μάλιστα οὐδέν ἐπιχείρημα, οὐδέν Πατερικό, Ἁγιογραφικό λόγο μοῦ παρουσιάσατε καί οὐδεμία Πατρική ἀγάπη μοῦ ἐπιδείξατε, ἀντίθετα μιά δεσποτική «ἀγάπη» πού τρομάζει καί πληγώνει! Ὅλα αὐτά μέ κάνουν νά αἰσθάνομαι ὅτι βαδίζω τόν ἀληθινό δρόμο τῆς Πίστεως.
   Περιμένω, τελειώνοντας, πρίν καταφύγετε σέ ἀνακρίσεις καί τιμωρίες, νά ἀναπτύξετε, ὡς ἐγγράμματος καί κάτοχος Πανεπιστημιακῶν Πτυχίων καί ἐξαίρετων μεταπτυχιακῶν σπουδῶν, τά θεολογικά σας ἐπιχειρήματα, ὥστε νά μέ πείσετε, ἄν μπορέσετε, μέ δημόσιο λόγο ἐλεγχόμενο ὑπό πάντων, ὅτι ἡ Ἐκκλησία μας, ἀποδέχεται ὅλες αὐτές τίς κακόδοξες ἐνέργειες τῶν Οἰκουμενιστῶν, εἴτε αὐτές πού ἐκφράζουν προσωπικά, εἴτε αὐτές πού διατύπωσαν ἐν Συνόδῳ στήν  Κρήτη. Οἱ διοικητικές τιμωρητικές ἁρμοδιότητες στά στενάχωρα ἐπισκοπικά γραφεῖα, μέ ἀνακριτές πιστούς σας ἱερεῖς, ὅπου ἡ ἀδιαφάνεια δέν ἐπιτρέπει τόν ἐκκλησιαστικό ἔλεγχο, δέν συνάδουν μέ  τό διακονικό λειτούργημα τοῦ Ἐπισκόπου, οὔτε μέ τήν ἐλευθερία «ᾗ Χριστὸς ἡμᾶς ἠλευθέρωσε»!

Μέ σεβασμό στό νόμιμο ἐπισκοπικό σας ἀξίωμα

(Ἱερέας Φώτιος Τζούρας)


Όλοι οι άλλοι φταίνε, εκτός από τους συμπλέοντας και κοινωνούντας με την αίρεση του Οικουμενισμού...Μητροπολίτες και Αρχιεπίσκοπο!

Αποτέλεσμα εικόνας για Μεσογαίας ΝικόλαοςΟ Μητροπολίτης Μεσογαίας επανειλημμένα έχει στοχοποιήσει 
την ΠΕΘ και  όσους αντιδρούν στα νέα Προγράμματα
του μαθήματος των Θρησκευτικών!

Σταύρος Αβαγιάννης
Καθηγητής Θεολόγος

Παρακολουθώντας στο διαδίκτυο, την αρθογραφία τη σχετική με το μάθημα των Θρησκευτικών, διαβάσαμε με προσοχή τα άρθρα του κ. Νικολάου Μερτζάνη που αναφέρονταν σε διάφορες παρεμβάσεις του Μητροπολίτη Μεσογαίας κ. Νικολάου για το μάθημα των Θρησκευτικών [«Τολμάμε την αλήθεια. Εσείς Σεβασμιώτατε Μεσογαίας κ. Νικόλαε;» (ἐδῶ) και «Οι μάσκες μάλλον έπεσαν!» (ἐδῶ)].
   Πληροφορηθήκαμε λοιπόν από τα παραπάνω άρθρα, ότι ο Μητροπολίτης Μεσογαίας,

Οι Οικουμενιστές ξεπουλάνε τα πάντα: Από το Άγιον Όρος έως την Παλαιστίνη


ΚΥΡΙΕ ΕΛΕΗΣΟΝ!! Πουλήσανε και την Αρχαία Καισάρεια της Παλαιστίνης!!


Ζητούν την Καθαίρεση του Πατριάρχη Θεόφιλου!!



ΚΥΡΙΕ ΕΛΕΗΣΟΝ!! Πουλήσανε και την Αρχαία Καισάρεια της Παλαιστίνης!!

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης*

   Δεν έχουν τέλος οι αποκαλύψεις για το Ελληνο- Ορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και τις πωλήσεις της περιουσίας του. Μετά την κρυφή πώληση των 500 στρεμμάτων πέρυσι το 2016, σε μυστηριώδη επενδυτικό όμιλο που αποκαλύφτηκε πριν λίγες ημέρες, με αποτέλεσμα  να προκαλέσει τσουνάμι οργής και αντίδρασης από τους Παλαιστινίους και Ιορδανούς χριστιανούς, μια νέα αποκάλυψη πώλησης περιουσίας ξεσηκώνει τώρα και τους Ισραηλινούς.

Λόγος συντριπτικός προς ριψάσπιδες ιερωμένους!


ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ  ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ  ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΛΑΪΚΩΝ

«ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ»


Πτολεμαϊδα 19/7/2017


Προς:
Τον Μητροπολίτη Φλωρίνης κ. Θεόκλητο  Πασσαλή,
Tον Πρωτοσύγκελο κ. Νικηφόρο Μανάδη.


Γράφει ο Μέγας Αθανάσιος ότι είναι πιο πιθανό να αλλάξει η λεοπάρδαλη τα στίγματα στη γούνα της, παρά ο αιρετικός να αναγνωρίσει την αλήθεια. Δεν περιμέναμε  να αναγνωρίσετε την αλήθεια, γιατί είδαμε ποιά τύχη  επιφυλάξατε στις  προσπάθειες που κάναμε στο παρελθόν για να συνδεθείτε μαζί της. Επιπλέον, γιατί έχουμε περισσότερη εμπιστοσύνη στην σοφία των αγίων Πατέρων από τα ψέματα και τις πλάνες, με τα οποία γαλουχείτε  και αποβλακώνετε ψυχές, για τις οποίες ο Χριστός σταυρώθηκε για να σώσει.

Πιστεύαμε  όμως ότι έμεινε μέσα σας λίγη ντροπή, λίγο φιλότιμο, λίγα ψήγματα ευαγγελικού πνεύματος, κάποια απομεινάρια χριστιανικής καρδιάς σαν αυτά που βρίσκει κανείς ακόμα και στους κοινούς εγκληματίες. Πιστεύαμε ότι κάτι θα έμεινε από την Παρακαταθήκη που σας παρέδωσε ο μακαριστός Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης, τον οποίον εσείς προδώσατε και απαρνηθήκατε ενόσω ήταν ακόμα εν ζωή. 

Ο Γέροντας Μάξιμος και  ο  πατήρ  Ιγνάτιος υπηρέτησαν τον άνθρωπο και την Αλήθεια –με τις  όποιες  δυνάμεις τους–  επί 44 χρόνια ο πρώτος και επί 20 χρόνια ο δεύτερος. Αγωνιζόμενοι μέσα στο κλίμα λοιδορίας και απαξίωσης που συστηματικά επιβάλατε απέναντι τους,  προσπάθησαν να αφυπνίσουν τον ευσεβή λαό από τον ψυχοκτόνο  ύπνο της αίρεσης, την οποία εσείς με λόγια και  έργα εδραιώνετε.
Την ώρα που: «Της ευσεβείας τα δόγματα έχουν ανατραπεί, της Εκκλησίας οι θεσμοί έχουν συγχυθεί, oι φιλοδοξίες των μη φοβούμενων τον Κύριο εισπήδησαν στα υψηλά αξιώματα …[την ώρα που] έχει αμαυρωθεί η ακρίβεια των κανόνων.…[και] οι λαοί μένουν ανουθέτητοι, [εσείς] αφού αποκτήσατε την εξουσία μέσω ανθρώπων, γίνατε  δούλοι αυτών που σας έκαναν την χάρη». [1]
Εσείς: «Βλέπετε τον κλέφτη και μαζί του συντροφιάζετε και με τον μοιχό έχετε δοσοληψίες».[2]
Επιλέξατε να είστε «φίλοι με τους εχθρούς του βασιλέως Χριστού».[3]
Μετατρέψατε την Μητρόπολη Φλωρίνης από παγκόσμιο φάρο της Ορθοδοξίας επι Αυγουστίνου Καντιώτη, σε χωματερή των κακοδοξιών του Φαναρίου. Τρώτε στην τράπεζα της Ιεζάβελ δεκαετίες μα δε χορτάσατε, και τώρα ορεχτήκατε το  μοναστηράκι της Αγίας Παρασκευής σαν την άμπελο του Ναβουθαί και το αρπάζετε. Είπατε: «Ας κληρονομήσουμε για τους εαυτούς μας τον Άγιο τόπο του Θεού».[4]

Αντιδράσεις στη μητρόπολη Φλώρινας για τον Μητροπολίτη, νέο διώκτη των μοναχών!

 
Συμμέτοχος στο ψέμα και στην αίρεση ο Φλωρίνης Θεόκλητος!



ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΘΕΟΚΛΗΤΟ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΟΣΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ Ι. Μ. ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΜΗΛΟΧΩΡΙΟΥ ΕΟΡΔΑΙΑΣ... 

Γράφει ο καθηγητής ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΛΑΣΗΣ

Προς το μητροπολίτη Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας κ. Θεόκλητο, τον πρωτοσύγκελο π. Νικηφόρο Μανάδη κι όλους τους ιερωμένους της Μητρόπολης.
   Με πολύ μεγάλη λύπη διαβάσαμε όλοι, στα νέα της Πτολεμαΐδας, την παύση από ηγούμενο της ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ του ΠΑΤΡΟΣ ΜΑΞΙΜΟΥ καθώς και την παύση καθηκόντων στον ΠΑΤΕΡΑ ΙΓΝΑΤΙΟ. Τo παράπτωμά τους; Η δυναμική αντίστασή τους στην «εν δυνάμει αλλοίωση του ΣΥΜΒΟΛΟΥ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ» (σύμφωνα με Μητροπολίτη Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιο) που επέφερε η ψευδοσύνοδος της Κρήτης όταν ονομάζει με τον πιο επίσημο τρόπο (δηλαδή δια συνόδου) τις αιρέσεις ως εκκλησίες. Εκκλησίες με μυστήρια φυσικά. Άλλωστε αυτός δεν ήταν ο λόγος

"Οι άνθρωποι όταν αισθάνονται ολίγοι δέν αναπαύονται και ...συμβιβάζονται!




Ὁμιλία τοῦ ἀειμνήστου Ἁγιορείτου Ἡγουμένου π. Γεωργίου Καψάνη

     ἐποχή πού ἔζησε ὁ Ἅγιος Προφήτης Ἠλίας γύρω στό 800 π.Χ. ἔχει πολλά κοινά καί μέ τήν σημερινή ἐποχή πού ζοῦμε ἐμεῖς. Ἦταν καί τότε, εἶναι καί σήμερα μία ἐποχή ἀποστασίας ἀπό τήν πίστι τῶν Πατέρων. Καί ἡ ἀποστασία γίνεται συνήθως διά λόγους συμβιβασμοῦ, γιατί θέλουν νά συμβιβασθοῦμε μέ τή ζωή τῆς ἁμαρτίας ἤ θέλουν νά συμβιβασθοῦμε μέ τούς κρατοῦντες κάθε ἐποχῆς ἤ θέλουν νά συμβιβασθοῦμε μέ τήν ἑκάστοτε πολιτική ἐξουσία.
    Ἔτσι ἐγινόταν καί τότε. Ὁ Ἰσραήλ, οἱ βασιλεῖς, οἱ ἄρχοντες εἶχαν

Προπαγάνδα για την διαθρησκειακή συνεργασία


Προπαγάνδα για την διαθρησκειακή συνεργασία με την βούλα του ΟΗΕ: Τι είναι το σχέδιο Φαζ και πως σχετίζεται με το νέο μάθημα των Θρησκευτικών.



Του Μανώλη Κείου

  Η φωνή και η εξουσία της θρησκείας είναι καθοριστικής σημασίας για την καταπολέμηση του εξτρεμισμού, ανέφερε μεταξύ άλλων ο επικεφαλής του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτιέρες σε συνέδριο με θέμα: “The responsibility of Religious Leaders in Peacebuilding in the Middle East”.
   «Η ευθύνη των θρησκευτικών αρχηγών εις την οικοδομήν της ειρήνης εις την Μέσην Ανατολήν», που διοργανώθηκε στη Νέα Υόρκη στα Κεντρικά Γραφεία των Ηνωμένων Εθνών παρουσία και του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλου ως εκπροσώπου της Ορθοδοξίας.
   Ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών António Guterres μιλώντας κατά την έναρξη του συνεδρίου έκανε εκτενή αναφορά περί του σχεδίου δράσης για τους θρησκευτικούς ηγέτες σχετικά με την πρόληψη της υποκίνησης σε βία που θα μπορούσε να οδηγήσει σε εγκλήματα μίσους.

Ο Πύρινος Άγιος. Ηλίας ο Θεσβίτης

Φώτη Κόντογλου

svilijahh9[1]
  Αὐτὸς ὁ ἅγιος ξεχωρίζει ἀνάμεσα στοὺς ἄλλους, καὶ μὲ ὅλο ποὺ ἤτανε ἄνθρωπος, φαίνεται σὰν κάποιο ὑπερφυσικὸ καὶ μυστηριῶδες πλάσμα, ποὺ ἔρχεται καὶ ξανάρχεται στὸν κόσμο. Οἱ Ἰουδαῖοι περιμένανε νὰ ξανάρθει στὸν κόσμο, γιὰ τοῦτο θαρρούσανε πὼς ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος ἤτανε ὁ Ἠλίας. Καὶ τότε ποὺ ρώτησε ὁ Χριστὸς τοὺς μαθητὲς του «Ποιός, λένε, πὼς εἶμαι, οἱ ἄνθρωποι;», τοῦ ἀπαντήσανε πὼς λέγανε πὼς ἤτανε ὁ Ἠλίας ἢ κάποιος ἄλλος ἀπὸ τοὺς προφῆτες. Ὁ προφήτης Μαλαχίας, ποὺ ἔζησε πολὺ ὑστερώτερα ἀπὸ τὸν Ἠλία, λέγει: «Τάδε λέγει Κύριος Παντοκράτωρ. Ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστελῶ ὑμῖν Ἠλίαν τὸν Θεσβίτην, πρὶν ἢ ἐλθεῖν τὴν ἡμέραν Κυρίου τὴν μεγάλην καὶ ἐπιφανῆ», καὶ πολλοὶ τὸ ἐξηγήσανε πὼς ὁ Ἠλίας θἄρθη πάλι στὸν κόσμο πρὶν ἀπὸ τὴ Δευτέρα Παρουσία καὶ θὰ μαρτυρήσει.
    Σὲ ὅλα μοιάζει μ᾿ αὐτὸν ὁ Πρόδρομος, γι᾿ αὐτὸ οἱ ἀπόστολοι κ᾿ οἱ ἄλλοι Ἑβραῖοι ὑποπτευόντανε μήπως ἤτανε ὁ Ἠλίας ξαναγεννημένος. Ὕστερα ἀπὸ τὴ Μεταμόρφωση, σὰν κατεβήκανε ἀπὸ τὸ βουνὸ οἱ τρεῖς μαθητάδες μὲ τὸν Χριστό, τὸν ρωτήσανε: «Οἱ γραμματεῖς λένε πὼς ὁ Ἠλίας πρέπει νἄρθει πρῶτα. Ἐσὺ τί λές;» Κι᾿ ὁ Χριστὸς τοὺς ἀποκρίθηκε: «Ὁ Ἠλίας ἔρχεται πρῶτα καὶ θὰ τ᾿ ἀποκαταστήσει ὅλα· ἀλλὰ σᾶς λέγω πὼς ὁ Ἠλίας ἦρθε κιόλας, καὶ δὲν τὸν γνωρίσανε, ἀλλὰ τοῦ κάνανε ὅσα θελήσανε· τὰ ἴδια μέλλεται νὰ πάθει καὶ ὁ γυιὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀπ᾿ αὐτούς». Τότε καταλάβανε οἱ μαθητὲς πὼς γιὰ τὸν Ἰωάννη τὸν Βαπτιστὴ τοὺς εἶπε (Ματθ. ιστ´, 10). Ρωτήσανε οἱ μαθητὲς τὸν Χριστὸ γιὰ τὸν Ἠλία, ἐπειδὴ τὸν εἴχανε δεῖ πρὶν ἀπὸ λίγο, ἀπάνω στὸ Θαβώρ, νὰ φανερώνεται μαζὶ μὲ τὸν Μωυσῆ, τὴν ὥρα ποὺ μεταμορφώθηκε ὁ Χριστός, καὶ νὰ μιλᾶ μαζί του, μὲ ὅλο ποὺ εἶχε ζήσει σ᾿ αὐτὸν τὸν κόσμο πρὶν ἀπὸ 800 χρόνια.
   Ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴ Σταύρωση, σὰν φώναξε ὁ Χριστὸς «Ἠλὶ ἠλί, λαμὰ σαβαχθανί», κάποιοι ἀπὸ τοὺς Ἑβραίους ποὺ στεκόντανε κοντὰ στὸ σταυρὸ λέγανε πὼς θὰ φώναζε τὸν Ἠλία νὰ τὸν βοηθήσει: «Τινὲς δὲ τῶν ἐκεῖ ἑστώτων ἀκούσαντες ἔλεγον ὅτι Ἠλίαν φωνεῖ οὗτος» (Ματθ. κζ´, 46). Παντοῦ πλανιέται ὁ ἴσκιος του.
   Ὁ προφήτης Ἠλίας γεννήθηκε πρὸ 2767 χρόνια. Πατρίδα του ἤτανε ἕνας τόπος ποὺ τὸν λέγανε Θέσβη, στὰ σύνορα τῆς Ἀραβίας, κι᾿ ἀπὸ τοῦτο λέγεται Θεσβίτης. Τὸν πατέρα τοῦ τὸν λέγανε Σωβάκ, ἀπὸ τὸ γένος του Ἀαρών. Τὴ νύχτα ποὺ γεννήθηκε εἶδε ὁ πατέρας του πὼς πήγανε νὰ τὸν χαιρετήσουνε κάποιοι ἄνθρωποι μὲ ἄσπρα ροῦχα καὶ πὼς φασκιώσανε μὲ φωτιὰ τὸ νήπιο καὶ τοῦ δίνανε νὰ φάγει φωτιά. Σὰν μεγάλωσε, ἔγινε ἕνας ἄντρας τρομερὸς κ᾿ ἔτρεχε παντοῦ καὶ ξόρκιζε τοὺς Ἑβραίους νὰ γυρίσουνε στὸν ἀληθινὸ Θεὸ ποὺ τὸν εἴχανε ἀρνηθεῖ καὶ προσκυνούσανε τὸν Βάαλ. Φωτιὰ ἔβγαινε ἀπὸ τὸ στόμα του καὶ δὲν στεκότανε μέρα-νύχτα, ἀλλὰ ὁλοένα μιλοῦσε γιὰ τὴν πίστη τ᾿ ἀληθινοῦ Θεοῦ, γιὰ τοῦτο ὀνομάσθηκε «ζηλωτής»: «Καὶ ἀνέστη Ἠλίας προφήτης ὡς πῦρ, καὶ ὁ λόγος αὐτοῦ ὡς λαμπὰς ἐκαίετο» (Σοφ. Σειρὰχ μη´, 1 ). Φωτιὰ ἔτρωγε νήπιο, μὲ φασκιὲς ἀπὸ φωτιὰ ἤτανε τυλιγμένος, φωτιὰ

Και πού είναι το πρόβλημα;



ΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ ΥΠΟΔΕΧΤΗΚΕ

ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΤΟΥ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ

ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΖΥΓΟ ΤΟΥ!!!


  Γιὰ τοὺς αἱρετικοὺς τοῦ Βατικανοῦ ἰσχύει ἡ ρήση τοῦ ἀπ. Παύλου: «τὰ γὰρ κρυφῇ ὑπ΄ αὐτῶν γινόμενα αἰσχρόν ἐστι καί λέγειν»!
   Τὸ πρόβλημα βρίσκεται ΟΧΙ σ' αὐτούς, ἀλλὰ σ' ἐμᾶς, ποὺ παρὰ τὶς καθημερινὲς ἀποκαλύψεις γιὰ τὰ ἠθικὰ σκάνδαλα τῶν Παπικῶν, οἱ Οἰκουμενιστὲς συμπροσεύχονται μαζί τους, τοὺς ἀναγνωρίζουν σὲ Ἐκκλησία, παρ’ ὅ,τι ἔχουν διαστρέψει τὸ Ἦθος καὶ τὸ Δόγμα.
   Τὸ πρόβλημα, λοιπόν, εἶναι (ὄχι ἀσφαλῶς στοὺς Οἰκουμενιστές), ἀλλὰ σ’ ὅσους θεωροῦν ἑαυτοὺς Ὀρθοδόξους καὶ στοὺς ἀντι-Οἰκουμενιστές (δηλ. Ἁγιορεῖτες, «Σωτηρικούς», Καντιωτικοὺς κ.λπ. σχολιογράφους ἱστολογίων), οἱ ὁποῖοι, ἐνῶ γνωρίζουν καλῶς τὴν ἐντολὴ τοῦ ἀποστόλου Παύλου «ἀδελφοί, στέλλεσθαι ὑμᾶς ἀπὸ παντὸς ἀδελφοῦ ἀτάκτως περιπατοῦντος καὶ μὴ κατὰ τὴν παράδοσιν ἣν παρέλαβον παρ' ἡμῶν», ἐν τούτοις κοινωνοῦν μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές! Κάποιοι μάλιστα ἀπ’ αὐτούς, ἐπειδὴ τοὺς ὑπενθυμίζουμε τὰ αὐτονόητα, μᾶς στέλνουν ὑβριστικὰ σχόλια (ἐπιστήμονες ἄνθρωποι καὶ χριστιανοί!) ἀπειλώντας μας καὶ μὲ μηνύσεις!
    Ὅμως ἡ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας -ἂν θέλετε κι οἱ Ἱ. Κανόνες- μᾶς προτρέπουν: Μὴν ἐπικοινωνεῖτε μ’ ὅλους αὐτοὺς ποὺ κοινωνοῦν μὲ τοὺς αἱρετικοὺς ἢ τοὺς διαστρέφοντας τὸ Ἦθος τῆς Ἐκκλησίας. Διότι, "ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος".
    Δυστυχῶς, ὅμως, ὁ ἐγωϊσμός τους δὲν ἀφήνει νὰ δοῦν τὴν διαχρονικὴ διδασκαλία τῶν Ἁγίων, χιλιοκατατεθειμένη καὶ χιλιοαποδειγμένη καί, ὅπως κάθε αἱρετικός, βρίσκουν δικαιολογίες περὶ συνέσεως, οἰκονομίας, δυνητικῶν Ἐντολῶν(!) κ.λπ.

     Ἐμεῖς, πάντως, προσευχόμαστε κάποτε νὰ κατανοήσουν καὶ νὰ ἀκολουθήσουν τὰ παραδείγματα τῶν Ἁγίων καὶ τὴ διδασκαλία τους, ὡς πρὸς τὴν στάση μας στοὺς αἱρετικοὺς καὶ αἱρετίζοντες! Εἶναι θέμα ποὺ ἔχει σχέση μὲ τὴν σωτηρία μας! Ἂς τὸ σκεφθοῦν ἰδιαίτερα ἐκεῖνοι ποὺ γνωρίζουν καὶ ἐπιπολαίως διδάσκουν ἀλλότρια.    «Π.Π.»

ΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ ΥΠΟΔΕΧΤΗΚΕ

ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΤΟΥ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ

ΜΕ ΤΟΝ…ΣΥΖΥΓΟ ΤΟΥ!!!


 
Πρόσφατα ὁ πρωθυπουργὸς τοῦ Λουξεμβούργου πραγματοποίησε ἐπίσημη ἐπίσκεψη στὴν Ἰταλία συνοδευόμενος καὶ ἀπὸ τόν… σύζυγό του.



   Ἔγινε δεκτὸς ἀπὸ τὸν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας καὶ ἀπὸ ἄλλους ἀξιωματούχους τοῦ κράτους, παρεκάθισε σὲ ἐπίσημα γεύματα, παρευρέθη σὲ ἐπίσημες ἐκδηλώσεις, περιφέροντας παντοῦ καὶ