Και ο π. Σάββας ο Αγιορείτης ανέλαβε το άχαρο ρόλο διαστροφής της Αγιοπατερικής μας Παραδόσεως!

 Δυστυχῶς, οἱ ἐκφέροντες πνευματικὸ λόγο Πνευματικοί, νομίζουν πὼς μποροῦν νὰ μιλοῦν καὶ γιὰ πράγματα ποὺ δὲν «σπούδασαν» καὶ μὲ εὐθύνη τους! Ἀγνοοῦν -μὲ εὐθύνη τους- ἑκατοντάδες Πατερικὰ κείμενα ποὺ τὰ τελευταῖα χρόνια παρουσιάστηκαν καὶ ἀναλύθηκαν σὲ χιλιάδες σελίδες, παρουσιάζουν ἐξουσιαστικὰ καὶ αὐθεντικὰ τὸν δικό τους ὀρθολογισμὸ ὡς πατερικὸ λόγο καὶ (ὅπως εἶναι φυσικό) διαστρέφουν τὴν Ἁγιοπατερική μας Παράδοση καὶ παραπλανοῦν τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ.

    Νὰ ἐνημερώσουμε ἐδῶ τοὺς ἀναγνῶστες ὅτι τὸ ἱστολόγιο -στὸ ὁποῖο παρουσιάζονται οἱ ὁμιλίες καὶ οἱ δραστηριότητες τοῦ π. Σάββα- δημοσίευσε ἕνα ἀθεολόγητο κείμενο τοῦ π. Ἰωάννη Φωτόπουλου περὶ Ἀποτειχίσεως· καὶ ἐνῶ καὶ μὲ σχόλιο καὶ μὲ e-mail στείλαμε τὸν ἀντίλογο κατοχυρωμένο μὲ κείμενα Ἁγίων, οὔτε τὸν ἀντίλογο δημοσίευσε, οὔτε κἂν  μᾶς ἀπάντησε, μᾶς ἀγνόησε παντελῶς (ἐδῶ). (Ἔτσι καταλαβαίνουν τὴν ἀγάπη πρὸς ἐκείνους πού -κατὰ τὴν γνώμη τους- σφάλλουν!). Παρὰ ταῦτα, ἐμεῖς συνεχίσαμε νὰ ἀναρτοῦμε τὶς ὁμιλίες τοῦ π. Σάββα.

    Ὡς ἐκ τούτου,  ἀπομαγνητοφωνήσαμε καὶ δημοσιεύουμε ὅσα ἀθεολόγητα περὶ διακοπῆς μνημοσύνου εἶπε ὁ π. Σάββας, καὶ τὶς ἑπόμενες ἡμέρες θὰ παρουσιάσουμε, τί σχετικὰ λέγουν οἱ Πατέρες.

Π.Σ.

ΑΡΧΙΜ. ΣΑΒΒΑ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ

ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΚΑΙ ΣΧΙΣΜΑ  

    Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ὅταν τὸν καθαίρεσαν, λέει, ἐντάξει, δὲν θὰ ὑπογράψετε ἐναντίον μου τὶς ἀποφάσεις, ἀλλὰ δὲν θὰ σχισθεῖτε ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν, δὲν θὰ φύγετε ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, θὰ κάνετε ὑπακοὴ σ’ αὐτὸν ποὺ μπῆκε στὴν θέση μου. Δὲν θὰ φύγετε, δὲν θὰ κάνετε σχίσμα. Καταλάβατε; Αὐτὸ εἶναι τὸ ὀρθόδοξο.

    Καὶ σήμερα, ἂς ποῦμε, κάποιοι ποὺ κόβουν τὸ μνημόσυνο –νὰ τὸ ποῦμε κι αὐτό, ἔτσι– αὐτὸ θέλει πολὺ ὡριμότητα σκέψης καὶ πολὺ ἁγιότητα γιὰ νὰ τὸ κάνει κανείς, ἀλλὰ ἅπαξ καὶ τὸ κάνουνε, θὰ πρέπει νὰ ἔχουνε τὴν διάκριση τὴν στοιχειώδη, ὅπως πρὶν ἀπὸ χρόνια εἶχε ξαναγίνει μὲ τρεῖς Ἀρχιερεῖς, νὰ συλλειτουργοῦν μὲ τοὺς ἄλλους Ἀρχιερεῖς ποὺ δὲν ἔχουν κόψει τὸ μνημόσυνο.

   Οἱ τρεῖς Ἀρχιερεῖς τότε ποὺ εἶχαν κόψει τὸ μνημόσυνο, δὲν μνημόνευαν τότε τὸν Ἀθηναγόρα, ποὺ ἦταν Οἰκουμενιστὴς ἄκρος, ἀλλὰ συλλειτουργοῦσαν μὲ τοὺς ἄλλους Ἀρχιερεῖς ποὺ ἀκόμα τὸν μνημόνευαν. Αὐτὸ εἶναι τὸ σωστό. Ἡ διακοπὴ τοῦ μνημοσύνου δὲν σημαίνει σχίσμα. Προσέξτε το αὐτό. Σχίσμα σημαίνει νὰ φύγεις τελείως, ἔ, καὶ νὰ μὴν συλλειτουργεῖς μὲ κανέναν καὶ νὰ κάνεις δική σου παντιέρα, ποὺ λέμε, δικό σου κομματάκι, δική σου Ἐκκλησία.

    Αὐτὸ εἶναι μεγάλο, τεράστιο λάθος, αὐτὸ εἶναι χειρότερο κι ἀπ’ τὴν αἵρεση, λένε οἱ Πατέρες. Ἔτσι. Κι αὐτοί, τώρα, ποὺ κόψανε τὸ μνημόσυνο, δὲν πρέπει νὰ κόψουν τὴν ἐπικοινωνία μὲ τὴν ὑπόλοιπη Ἐκκλησία καὶ νὰ μὴν συλλειτουργοῦν καὶ νὰ μὴ κοινωνοῦν, γιατὶ ἀκόμα ὁ Οἰκουμενικός (Πατριάρχης), εἶναι καθαιρετέος, βέβαια, ἀφοῦ ἔχει παραβεῖ τοὺς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας· ἔβαλε τὸ 2006 τὸν Πάπα στὸ Φανάρι μέσα νὰ πεῖ τὸ «Πάτερ ἡμῶν». Ὑπάρχει ρητὸς Κανόνας τῆς Ἐκκλησίας ποὺ λέγει κληρικὸς ποὺ θὰ ἐπιτρέψει σὲ ἕναν ἀκοινώνητο, σὲ ἕναν αἱρετικὸ νὰ κάνει κάτι, μέσα στὸν ναὸ σὲ ὥρα Λειτουργίας, καθαιρεῖται.

   Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐνεργείᾳ καθαιρεμένος, εἶναι δυνάμει. Πρέπει νὰ γίνει Σύνοδος γιὰ νὰ καθαιρεθεῖ, κι ὅποιοι ἄλλοι συμπλέουν μαζί του. Μέχρι τότε, ὅμως, δὲν πρέπει αὐτὸς ποὺ κόβει τὸ μνημόσυνο καὶ δὲν τὸν μνημονεύει, νὰ παύσει νὰ συλλειτουργεῖ μὲ τοὺς ἄλλους ποὺ τὸν μνημονεύουν. Αὐτὴ εἶναι ἡ λεπτὴ διάκριση, τὸ λεπτὸ σημεῖο. Καταλάβατε. Καὶ ἐπειδὴ δὲν τὴν ἔχουμε αὐτὴ τὴν διάκριση καὶ τὴν ὡριμότητα, καλύτερα περιμένετε ἀκόμα. Κι ὁ λαὸς δὲν μπορεῖ εὔκολα νὰ τὰ καταλάβει αὐτά, ἀκούει καὶ κάποιες ἄλλες ἰδέες, ἂς ποῦμε ὅτι μολύνεσαι, κ.λπ. Δὲν μολύνεσαι, ἀφοῦ αὐτὸς ποὺ μνημονεύει δὲν ἔχει καθαιρεθεῖ. Ἔτσι. Τὰ μυστήρια εἶναι ἔγκυρα. Καλὰ κάνετε καὶ τὸ ρωτᾶτε, γιὰ νὰ διευκρινίζουμε αὐτά.  

Δεν επιθυμοῦν τον διάλογο, αλλά αρκούνται σε αναπόδεικτες μετα-πατερικές εισηγήσεις.

Δυστυχῶς, οἱ πνευματικοὶ ἀρνοῦνται νὰ ἀντικρούσουν

τὶς ἁγιοπατερικὲς μαρτυρίες, τὶς ἀπαξιώνουν καὶ στρου-θοκαμηλίζουν κοινωνοῦντες μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές!

 ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ

τῆς ΕΙΣΗΓΗΣΕΩΣ τοῦ π. ΙΩΑΝΝΟΥ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

Τοῦ Ἱερομονάχου π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

  Τὴν  Πέμπτη,  5 Ιανουαρίου 2017,  τὸ  ἱστολόγιο  "hristospanagia" δημοσίευσε μιὰ μεταπατερικῶν προδιαγραφῶν Εἰσήγηση ποὺ ἔκαμε ὁ Αἰδεσιμ. πρωτοπρ. Ἰωάννης Φωτόπουλος στήν ἡμερίδα τῆς Μητροπόλεως Πειραιῶς τὴν 27 Νοεμβρίου 2014 στὸν Πειραϊκὸ Σύνδεσμο. Ἡ Εἰσήγηση εἶχε τίτλο «Ἀκοινωνησία καὶ Ἀποτείχισις σύμφωνα μὲ τὴ διδασκαλία καὶ τὸν Βίο τῶν ἁγίων Πατέρων».

Στείλαμε ἕνα σχόλιο παρακαλώντας νὰ δημοσιεύσουν τὴν κριτική-ἀπάντηση τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ γιὰ νὰ ὑπάρξει μιὰ ἀντικειμενικὴ τοποθέτηση γύρω ἀπὸ τὸ κρίσιμο αὐτὸ γιὰ τὶς μέρες μας θέμα. Ταυτόχρονα στείλαμε κι ἕνα (μὲ ὅμοιο περιεχόμενο) e-mail στὸ ἱστολόγιο «hristospanagia», ποὺ ἔλεγε τὰ ἑξῆς:

Παρακαλούμε να δημοσιεύσετε την κριτική που έκανε ο π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς  στην εισήγηση του π. Ιωάννη Φωτοπουλου την οποία αναρτήσατε (http://hristospanagia3.blogspot.gr/2017/01/blog-post_49.html). Νομίζουμε ότι έτσι θα υπάρξει αντικειμενικὴ τοποθέτηση γύρω από το θέμα της αποτειχίσεως και γόνιμος διάλογος. Επειδὴ ή κριτική είναι μεγαλη σας και φυσικά δὲν ήταν δυνατόν να την βάλουμε ως σχόλιο σας την στέλνουμε με E-mail.

Τὸ ἱστολόγιο «hristospanagia» οὔτε τὸ σχόλιο ἀνάρτησε, οὔτε ἔλαβε ὑπ’ ὄψιν του τὸ e-mail. Περιμέναμε ἕως σήμερα καὶ τώρα δημοσιεύουμε τὴν κριτικὴ ἀπάντηση τοῦ π. Εὐθυμίου, μιὰ καὶ οἱ διευθύνοντες τὸ ἱστολόγιο δὲν ἐπιθυμοῦν νὰ ἀκούγονται ἄλλες φωνές, ποὺ ἀποδεικνύουν μὲ ἁγιοπατερικὸ λόγο τὴν στάση τῆς Ἐκκλησίας μας ἀπέναντι στοὺς Οἰκουμενιστές, ἀλλὰ ἀρκοῦνται σὲ ἀναπόδεικτες μετα-πατερικὲς εἰσηγήσεις, ποὺ βολεύουν!

Ἡ Εἰσήγηση τοῦ π. Ἰωάννη ἐδῶ: http://hristospanagia3.blogspot.gr/2017/01/blog-post_49.html

ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ

τῆς ΕΙΣΗΓΗΣΕΩΣ τοῦ π. ΙΩΑΝΝΟΥ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΙΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΜΕ ΘΕΜΑ:

«ΑΚΟΙΝΩΝΗΣΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΒΙΟ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»

Τοῦ Ἱερομονάχου π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

     

Εἶναι   γεγονός  ὅτι ὁ π. Ἰωάννης Φωτόπουλος εἰς τήν εἰσήγησί του ἦτο εἰλικρινέστερος  καί συνεπέστερος ἀπό τούς δύο προηγουμένους εἰσηγητές τῆς Ἡμερίδος αὐτῆς, παρ’ ὅτι καί αὐτός προσεπάθησε νά ὁδηγήση τά συμπεράσματά του, ὥστε  αὐτά νά ἐναρμονισθοῦν πλήρως μέ τήν γενική πορεία τῶν Ἀντιοικουμενιστῶν καί βεβαίως τῆς Μητροπόλεως Πειραιῶς.

Καί λέγομε ὅτι ἦταν εἰλικρινέστερος καί συνεπέστερος, διότι δέν ἐχρησιμοποίησε τήν μέθοδο τοῦ Μητροπολίτου Πειραιῶς, ὁ ὁποῖος ἀπό τήν ἀρχή μέχρι τό τέλος τῆς  εἰσηγήσεώς του δέν ἔκανε τίποτε ἄλλο, ἀπό τό νά διαστρέφη, νά ἀλλοιώνη καί κυριολεκτικά νά στραγγαλίζη τήν διδασκαλία καί τόν βίο τοῦ ὁσίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου· οὔτε ἐχρησιμοποίησε τήν μέθοδο τοῦ δευτέρου εἰσηγητοῦ π. Βασιλείου Παπαδάκη, ὁ ὁποῖος ἐπέταξε στόν κάλαθο τῶν ἀχρήστων τήν Ἁγία Γραφή καί τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων καί ἀσχολήθηκε μέ κάποια παραδείγματα  ἀπό τήν Ἱστορία, τά ὁποῖα, ὅταν ἀνεφέροντο σέ Ἁγίους, τά διέστρεφε ἀρκούντως,  ἐνῶ, ὅταν ἀνεφέροντο σέ διάφορα ἄλλα γεγονότα, ἦσαν ὄχι πρός μίμησι, ἀλλά πρός ἀποφυγή.

Ὁ π. Ἰωάννης Φωτόπουλος λοιπόν ἀνεφέρθη κατ’ ἀρχάς  εἰς τήν λειτουργική ἑνότητα καί τή θέσι τοῦ Ἐπισκόπου μέσα σ’ αὐτήν, ὅπως ἐπίσης καί σέ κάποιες διδασκαλίες τῶν ἁγίων Πατέρων, σχετικές μέ τό θέμα τό ὁποῖο διεπραγματεύετο καθώς καί κάποια παραδείγματα ἀπό τόν βίο τους. Ἔκανε ἀκόμη καί κάποια ἀναφορά στούς δύο Κανόνες (31^ον Ἁγίων Ἀποστόλων καί 15^ον Πρωτοδευτέρας Συνόδου) καί τελικά κατέληξε μέ τή μόνιμη ἐπωδό τῶν ἐφησυχαστῶν καί χαρτοπολεμιστῶν, δηλαδή μέ τήν τακτική τῶν συγχρόνων γερόντων.

Ὅλα αὐτά τά ὁποῖα ἀνέφερε, ἄν ἐλέγοντο χωρίς σκοπιμότητα καί κυρίως χωρίς τίς διπλωματικές ἐπεξηγήσεις, οἱ ὁποῖες ἀποσκοποῦσαν στήν ἀποπλάνησι ἀπό τήν ἀλήθεια καί στήν ἐξαγωγή τῶν συμπερασμάτων πού ἐνδιέφερε τούς διοργανωτές τῆς Ἡμερίδος, θά ἦσαν ὅλα ὑπέρ τῆς ἀμέσου ἀποτειχίσεως ἀπό τούς αἱρετικούς Ἐπισκόπους, πλήν βεβαίως τῆς κατακλεῖδος, δηλαδή τῆς τακτικῆς τῶν συγχρόνων γερόντων. Οἱ διπλωματικές ὅμως ἐπεξηγήσεις καί παρεμβάσεις τοῦ π. Ἰωάννου Φωτόπουλου στήν διδασκαλία καί τόν βίο τῶν Ἁγίων, ὡδηγοῦσαν στά συμπεράσματα τά ὁποῖα ἦσαν ἐπιθυμητά καί ἀποδεκτά ἀπό τούς Ἀντιοικουμενιστές.

Καί εἰς αὐτήν βεβαίως τήν εἰσήγησι δέν ἔλλειψαν οἱ ἀλλοιώσεις τῶν κειμένων, οἱ κατάλληλες περικοπές των καί ἀποσπασματικές ἀναφορές, καθώς καί ἡ ἀποσιώπησι ὅσων δέν ἐξυπηρετοῦσαν τόν στόχο τῶν διοργανωτῶν καί τῶν Ἀντιοικουμενιστῶν. Πάντως, ἀκούστηκαν ἐκ μέρους του καί κάποιες ἀλήθειες, οἱ ὁποῖες εἰσῆλθαν στήν ἴδια χοάνη τῆς στρατηγικῆς τῶν Ἀντιοικουμενιστῶν, ἀνεφέρθησαν ὡς ἐν παρόδῳ διά νά ἀλεσθοῦν κατόπιν στόν μύλο τῶν διπλωματικῶν ἐπεξηγήσεων καί παρουσιασθοῦν, τελικῶς, στόν γενικό πίνακα ὡς δῆθεν συνηγοροῦσες ἤ ἔστω μή ἀντιστρατευόμενες στήν ἐνσωμάτωσι καί παραμονή τῶν Ὀρθοδόξων μέ τούς αἱρετικούς.

Εἰς αὐτήν τήν κριτική μελέτη τῆς εἰσηγήσεως τοῦ π. Ἰωάννου