Ο ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ, το μάθημα των ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ και η απαξίωσή του από τους ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ.

Στις 24 Αυγούστου 1779 στο Κολικόντασι της τουρκοκρατούμενης τότε Βορείου Ηπείρου απαγχονίσθηκε με εντολή του Κουρτ Πασά ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο Πατροκοσμάς όπως κατεγράφη στη συνείδηση του λαού μας. Ξεκίνησε από το Μέγα Δένδρο της Αιτωλίας, δίπλα από το Θέρμο, την αρχαία πρωτεύουσα της Αιτωλικής Συμπολιτείας.

Τα σύγχρονα σχολικά βιβλία έχουν την τάση να αγνοούν τον Άγιο Κοσμά ή να τον παρουσιάζουν σαν έναν δυτικού τύπου Διαφωτιστή. Όμως ο Πατροκοσμάς δεν είχε την παραμικρή επιρροή από τον Γαλλικό Διαφωτισμό, ο οποίος άλλωστε έρρεπε προς ακρότητες αθεϊστικού τύπου.

Ο Άγιος Κοσμάς δεν άνοιγε απλώς σχολεία, αλλά τόνιζε ότι το σχολείο είναι προθάλαμος της Εκκλησίας. Η επιτυχημένη προσπάθειά του να σταματήσει τους εξισλαμισμούς βοήθησε την επιβίωση του Έθνους, διότι εκείνη την εποχή όποιος χανόταν για την Ορθοδοξία χανόταν και για τον Ελληνισμό. Ο εξισλαμισμένος τούρκευε, γινόταν φανατικός ανθέλληνας, γι’ αυτό και έχει μείνει ως αρνητική για το Γένος μας έννοια ή λέξη «γενίτσαρος».

Η παιδεία, στην οποία πίστευε ο Άγιος Κοσμάς, δεν ήταν μία απλή εκμάθηση τεχνοκρατικών γνώσεων, όπως θα ήθελαν σήμερα ορισμένοι. Αλλά μιλούσε για μία Παιδεία, η οποία πρωτίστως θα δια-μορφώνει ανθρώπους, θα διαπλάθει ανθρωπίνους χαρακτήρες.

Από το σπουδαίο κείμενο «Το Άγιον Όρος και η παιδεία του Γένους μας», το οποίο συνετάγη και εξεδόθη από την Ιερά Μονή Ιβήρων, πρώτα το 1994 και βελτιωμένο το 2003, παραθέτουμε ορισμένες εύστοχες επισημάνσεις για τις διδαχές του Πατροκοσμά:

«…Ανοίξτε σχολεία ελληνικά. Να βάλετε όλοι σας, για να σπουδάζουν όλα τα παιδιά, χωρίς να πληρώνουν. Να μάθουν τα παιδιά την ελληνική γλώσσα, για να ξεσκεπάσουν όλα τα μυστήρια της ζωής και της Εκκλησίας μας, που είναι εκεί κρυμμένα.

Από το σχολείον μανθάνομεν το κατά δύναμιν τί είναι Θεός, τί είναι Αγία Τριάς, τί είναι άγγελοι, αρχάγγελοι, τί είναι δαίμονες, τί είναι παράδεισος, τί είναι κόλασις, τί είναι αμαρτία, αρετή. Από το σχολείον μανθάνομεν τί είναι Αγία Κοινωνία, τί είναι Βάπτισμα, τί είναι το Άγιον Ευχέλαιον, ο τέλειος γάμος, τί είναι ψυχή, τί είναι κορμί… το σχολείον ανοίγει τες εκκλησίες, το σχολείον ανοίγει τα μοναστήρια. Ανίσως και δεν ήτανε σχολεία, πού ήθελα εγώ να μάθω να σας διδάσκω;….

Είναι αληθινός επαναστάτης, ανανεωτής των πάντων. Κρίνει τον πλούσιο που δεν δίνει στον φτωχό. Διοργανώνει δωρεάν παιδεία. Σέβεται τη γυναίκα. Βλέπει ότι την καταπιέζουν. Φανερώνεται πραγματικός υπερασπιστής της. Ρίχνει όλους στο φιλότιμο».

Αυτή η τοποθέτηση του Αγίου Κοσμά για τον σκοπό του σχολείου καθίσταται σήμερα ακόμη πιο επίκαιρη, λόγω και των συζητήσεων περί της αξίας και του περιεχομένου του μαθήματος των Θρησκευτικών. Οι διαφορετικές απόψεις που έχουν κατατεθεί συνοψίζονται ως εξής:

Α) Το ανοικτό ομολογιακό μάθημα με Ορθόδοξο Χριστιανικό περιεχόμενο. Πρόκειται για μία βελτιωμένη εκδοχή του μαθήματος, όπως το γνωρίζουμε τα τελευταία εκατό τουλάχιστον χρόνια. Η άποψη αυτή, την οποία υποστηρίζω και εγώ, θέλει να διδάσκεται στα σχολεία μας η Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη και Παράδοση, δέχεται όμως τη διεύρυνση των θρησκειολογικών αναφορών (σε άλλες Χριστιανικές ομολογίες και σε άλλες θρησκείες) μετά τη Γ΄ Γυμνασίου. Πρόκειται για άποψη, η οποία ενισχύεται από δύο αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και από τη σχετική απόφαση 115/2012 του Διοικητικού Εφετείου Χανίων.

Β) Το πολυθρησκειακό μάθημα. Προτείνει την ισότιμη διδασκαλία πολιτιστικών στοιχείων όλων των άλλων δογμάτων και θρησκευμάτων υποβαθμίζοντας την πατροπαράδοτη Ορθόδοξη Πίστη.

Γ) Το αμιγώς θρησκειολογικό. Μία ξερή παρουσίαση ιστορικών, κοινωνιολογικών και πολιτιστικών στοιχείων όλων ανεξαρτήτως των θρησκευμάτων του κόσμου. Χάνει τελείως τον στόχο του μαθήματος που είναι η διάπλαση ήθους. Ουσιαστικά αποτελεί το πρώτο βήμα για την πλήρη κατάργηση των Θρησκευτικών.

Από σεβασμό στον Άγιο Κοσμά και από αγάπη στα παιδιά μας θα αγωνισθούμε για να διατηρήσουμε τα Ορθόδοξα Θρησκευτικά στο ελληνικό σχολείο.

Πηγή: "agioritikovima"

Σχόλιο:
Δυστυχῶς τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν ἔχει ὑπονομευθεῖ ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν Διοικοῦσα Ἐκκλησία καὶ τοὺς Μητροπολίτες, οἱ ὁποῖοι ἀδιαφόρησαν γιὰ θέματα ποὺ ἀφοροῦν τὸ μάθημα (ἀπὸ τὴν διδασκαλία του στὶς θεολογικὲς σχολές, ἕως τὴν προαιρετικὴ παρακολούθησή του κ.λπ.).

Μποροῦσαν μὲ τὶς παρεμβάσεις τους νὰ ἀποτρέψουν τὴν ἀπαξίωσή του, ἡ ὁποία πραγματοποιεῖται μὲ ποικίλους τρόπους καὶ σὲ τέτοιο βαθμό, ὥστε πολλοὶ πιστοὶ νὰ μὴν ἐπιθυμοῦν τὸ παιδί τους νὰ τὸ παρακολουθεῖ! Ἀλλὰ παράγοντες τοῦ Παπισμοῦ, τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς Μασωνίας (σύμφωνα μὲ μαρτυρίες πανεπιστημιακῶν καθηγητῶν πρωτοπρεσβυτέρων) ἐπενέβαιναν δυναμικὰ σὲ ὅ,τι εἶχε σχέση μὲ τὸ μάθημα,  ἔχοντες λόγο ἀκόμα καὶ στὸν καθορισμὸ τῆς διδακτέας ὕλης, ἀλλὰ καὶ στὸ περιεχόμενο τῶν θρησκευτικῶν βιβλίων.

Κι ἀφοῦ ἡ Διοικοῦσα Ἐκκλησία Οἰκουμενιστοκρατεῖται, ἀφοῦ μετα-πατερικοὶ καὶ «παραδοσιακοὶ» στὴν ἐμφάνιση Ἐπίσκοποι διδάσκουν ὅτι τὸ Filioque δὲν ἀποτελεῖ αἵρεση, ὁ Παπισμὸς δὲν εἶναι αἵρεση, ἀλλὰ ἀδελφὴ Ἐκκλησία, ὅτι ἡ Ἐκκλησία εἶναι «διηρημένη», ἀφοῦ θεολόγοι, πνευματικοὶ καὶ Μητροπολίτες διδάσκουν τὸν νεονικολαϊτισμὸ καὶ «προάγουν» τὴν ὁμοφυλοφιλία, ἀφοῦ ἄλλοι εὐνοοῦν ἔμμεσα τὴν δολοφονία ἀρρώστων διὰ τῆς ἀποδοχῆς τοῦ Ἐγκεφαλικοῦ θανάτου, ἀφοῦ τὸ πλεῖστον τοῦ λαοῦ ἔχει ἐκκοσμικευθεῖ, ποιός νὰ κρατήσει καὶ πῶς νὰ κρατηθεῖ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν μέσα στὰ σχολεῖα στὰ Ὀρθόδοξα πλαίσια;

Εἶναι πλέον ἀργά! Ἡ ἴδια ἡ διοικοῦσα Ἐκκλησία, ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ ἀναλάβει τὴν κατήχηση τῶν νέων, ὥστε νὰ παύσει νὰ κακοποιεῖται ἡ Πίστις μας στὰ σχολεῖα, ἔχει φανερὰ ἀποτύχει στὸν τομέα τῆς κατηχήσεως τῶν παιδιῶν.

Ὁ κάθε γονιός, λοιπόν, ἂς φροντίσει, ὅσον δύναται, νὰ μεταδώσει ὅ,τι μπορεῖ, ἐπικουρούμενος ἀπὸ μερικὲς ἐνορίες-ὀάσεις, ἀπὸ ὅσους κληρικοὺς καὶ θεολόγους διατηροῦν ἀκόμα τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση καὶ τὴν θυσιαστικὴ διάθεση μεταδόσεώς της! Μὲ τὶς πρεσβεῖες καὶ τὶς δεήσεις τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, ὁ ὁποῖος θυσίασε τὸν ἑαυτό του, ἐφαρμόζων τὸν λόγον τοῦ Κυρίου: «ὃς ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν»!

Στὴν ἐποχή μας, εἶναι ὁλοφάνερο τὸ «ὁ σώζων ἑαυτὸν» καὶ ὅποιον ἀπὸ τὸ περιβάλλον του, «σωθήτω»!

Π.Σ., ἐκπαιδευτικός

Άλλο ένα ΟΧΙ στις μεταφράσεις!

Όχι στις μεταφράσεις των ιερών κειμένων της Θείας Λειτουργίας

Του Κωνσταντίνου Χολέβα

---

Διαφωνώ με την πρόταση ορισμένων να χρησιμοποιείται η δημοτική γλώσσα κατά την τέλεση της θείας λειτουργίας και των ιερών μυστηρίων μέσα στον ναό.

Πρώτον: Θυμίζω ότι ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος πειραματίσθηκε επί ένα έτος στο θέμα αυτό.

Δηλαδή επί έναν χρόνο ο Απόστολος και το Ευαγγέλιο διαβάζονταν στους ναούς της Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών και στο πρωτότυπο και στη νεοελληνική απόδοση από το Εκλογάδιον.

Ο ίδιος διεπίστωσε ότι δεν υπήρξε αυξημένη προσέλευση των νέων

Τιμάται ο Ζηζιούλας στην αίθουσα του "Πρωτόκλητου" στὴν Πάτρα!

Ἕνας-ἕνας (πρόσωπα καὶ χριστιανικοὶ σύλλογοι) ὑποκλίνονται στὴ Νέα Θρησκεία τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ὑπὸ τὸν νέο Πάπα τῆς Ἀνατολῆς Πατριάρχη Βαρθολομαῖο καὶ τὸν δεξιό του βραχίονα Μητροπ. Περγάμου, Ἰωάννη Ζηζιούλα, μὲ πρώτους τοὺς Ἐπισκόπους (φανεροὺς Οἰκουμενιστὲς ἢ ἀδιαφοροῦντες σιγονταρο-Οἰκουμενιστές).

Προχθὲς ὁ Κ. Χολέβας ὡς περιοδεύων ὑποψήφιος Εὐρωβουλευτής, δέχθηκε τὶς εὐλογίες τοῦ Οἰκουμενιστὴ Μητροπολίτη Δημητριάδος Ἰγνάτιου, καὶ λίγες μέρες πρὶν ἀπὸ τὸν καταλαβόντα τὴν θέση τοῦ ἀείμνηστου Θεολόγου Μητροπολίτη Λαρίσης Ἰγνάτιου.

Σήμερα –ἄλλη ἔκπληξη– ὁ Σύλλογος Ὀρθοδόξου Ἱεραποστολῆς “Ὁ Πρωτόκλητος”» φιλοξενεῖ στὴν αἴθουσά του Ἐπιστημονικὸ Συνέδριο, τὸ ὁποῖο «ἀφιερώνεται στὸν ἐξέχοντα ἐκπρόσωπο τῆς Ὀρθόδοξης Θεολογίας, Σεβ. Μητροπολίτη Περγάμου κ. Ἰωάννη (Ζηζιούλα)»!

Μέχρι τώρα, οἱ διευθύνοντες τὸν Σύλλογο, ἔκαναν τὰ «στραβὰ μάτια» γιὰ τὰ Οἰκουμενιστικὰ παρατράγουδα τῶν Ἑλλήνων Ἐπισκόπων, τώρα, ἀποδέχονται νὰ τιμᾶται στὴν αἴθουσά τους ὁ Μεγάλος αἱρετικὸς τῆς Ὀρθοδοξίας, ὁ Μητροπολίτης κ. Ἰωάννης Ζηζιούλας!

Τὴν ἐκλεκτὴ ὁμήγυρη συμπληρώνουν οἱ θαυμαστὲς τοῦ Ζηζιούλα καὶ θεολόγοι τοῦ «Καιροῦ» Γιαγκάζογλου Σταῦρος, Ἀγόρας Κωνσταντῖνος, Καλαϊτζίδης Παντελῆς, Παπαθανασίου Ἀθανάσιος.

Παρακαλοῦμε  κάποιον ἀπὸ τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου τοῦ «Πρωτοκλήτου» ἢ κάποιον ἀπὸ τοὺς ἀκροατὲς νὰ ρωτήσει τοὺς διοργανωτές, ἂν ὁ Περγάμου, μετανόησε ἢ διόρθωσε τὶς ἕως τώρα αἱρετικές του διδασκαλίες περὶ Βαπτισματικῆς Θεολογίας ἢ δύο ἀπὸ τὶς κακοδοξίες του ποὺ στὴ συνέχεια ἐνδεικτικὰ παραθέτουμε:

1. Γιὰ νὰ δικαιολογήσει τὸ προωθούμενο «ὀρθοδοξοποιημένο» Πρωτεῖο τοῦ Πάπα, μᾶς διδάσκει τὴν κακόδοξη θεωρία ὅτι μέσα στὴν Ἁγία Τριάδα ἔχουμε «διαβάθμηση»! Εἶπε τὴν 23 Φεβρουαρίου 2008 στὴν Θεολογικὴ Ἀκαδημία Βόλου: 

«Ὁ πρῶτος λοιπὸν αὐτομάτως γεννᾷ τὴν Ἱεραρχία. Ὀντολογικὰ ἡ Ἱεραρχία ὑπάρχει καὶ στην Ἁγ. Τριάδα. Ἡ πηγή, ἡ Ἀρχή, εἶναι ὁ Πατήρ, ἀπὸ ’κεῖ πηγάζουν τὰ πρόσωπα τῆς Ἁγ. Τριάδος. Στὴν Ἁγία Τριάδα, λοιπόν, ἔχουμε μία διαβάθμιση, δὲν ἔχουμε αὐτόματη συνύπαρξη, ἀλλὰ ἔχουμε ὕπαρξη ἡ ὁποία μεταφέρεται ἀπὸ τὸν ἕναν στὸν ἄλλον. Ἐὰν βάλουμε τὰ πρόσωπα νὰ ἐμφανίζονται ἔτσι ταυτόχρονα, τότε καταργοῦμε τὴν ἔννοια τῆς αἰτιότητος. Ἡ αἰτιότητα δὲν εἶναι κάτι ποὺ μποροῦμε νὰ παραβλέψουμε».

Πέρασαν ἀπὸ τότε 6 χρόνια. Ἐζητήθησαν ἐξηγήσεις γιὰ τὴν κακοδοξία αὐτὴ ποὺ μᾶς γυρίζει πίσω στὸν Ἀρειανισμό, ἀλλὰ δὲν ἀπάντησε.

2. Ἰσχύει ἀκόμα γιὰ τὸν κ. Ζηζιούλα ὅσα δίδαξε γιὰ τὸν Ἐπίσκοπο στὴν Πάτρα; Ὅτι δηλ., «δὲν μποροῦμε νὰ παρακάμψουμε τὴν εἰκόνα καὶ νὰ φθάσουμε ἀπευθείας στὸ πρωτότυπο. Μὲ ἄλλα λόγια δὲν μποροῦμε νὰ προσευχόμεθα ἀπευθείας στὸ Χριστό, ἀλλὰ πρέπει νὰ παρεμβάλλεται ἡ εἰκόνα του, ὁ Ἐπίσκοπος»! Διαφορετικὰ

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΕΧΕΙ ΕΙΣΧΩΡΗΣΕΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΜΑΣ ΒΙΟΥ

Ὁ κ. Χολέβας ἔχει ταχθεῖ ἐναντίον τῆς Λειτουργικῆς Ἀναγέννησης, ἀλλὰ ζητᾶ τὶς εὐλογίες τοῦ Οἰκουμενιστῆ Μητροπολίτη Δημητριάδος ποὺ τὴν προωθεῖ!

Μὲ τέτοιους ἐξαρχῆς «συμβιβασμοὺς» θὰ ἐπιτύχει τὰ «Ὀρθόδοξα» ὁράματά του;

 

Στο Βόλο ο υποψήφιος Ευρωβουλευτής

Κων/νος Χολέβας

Πηγή: romfea.gr

Το Βόλο και την Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος επισκέφθηκε (26/4) ο υποψήφιος Ευρωβουλευτής με το ψηφοδέλτιο της Ν.Δ. κ. Κωνσταντίνος Χολέβας.

Ο κ. Χολέβας συναντήθηκε με τον Σεβ. Μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ιγνάτιο, στον οποίο παρουσίασε τις βασικές θέσεις του και το όραμά του για την Ενωμένη Ευρώπη, οι οποίες είναι οι εξής:

Α. Ανάγκη να ακουσθεί μία φωνή στήριξης της Ορθοδοξίας και της δυναμικής Εξωτερικής Πολιτικής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με παρρησία, επιχειρήματα και αυτοπεποίθηση.

Β. Αγώνας για την αξιοποίηση και ανάδειξη της Ορθόδοξης Παράδοσης του λαού μας και για την σύνδεσή της με τα σύγχρονα κοινωνικά, εκπαιδευτικά και πολιτιστικά ζητήματα.

Γ. Τεκμηριωμένες απόψεις και προτάσεις για τα Εθνικά μας Θέματα, για μία δυναμική Εξωτερική Πολιτική, για μία ισχυρή Εθνική Άμυνα και για μια σοβαρή αντιμετώπιση του Δημογραφικού μας Προβλήματος, με επίγνωση των διεθνών συνθηκών και των απαιτήσεων.

Δ. Αγωνία και αγώνας για τα προβλήματα των οικονομικά αδυνάτων, των πολυτέκνων, των νέων μας που πλήττονται από την ανεργία, προκειμένου να δοθούν λύσεις Χριστιανικές και κοινωνικά δίκαιες, προσαρμοσμένες στη σύγχρονη ελληνική και ευρωπαϊκή πραγματικότητα

Ε. Δέσμευση να εκπροσωπηθεί στο Ευρωκοινοβούλιο το αίτημα για μία Ελλάδα ισχυρή και αξιοσέβαστη, σε μία Ευρώπη, η οποία θα επιδείξει πραγματική αλληλεγγύη.

Στ. Αγώνας για την επάνοδο της Ευρώπης στις Χριστιανικές της ρίζες.

Ο κ. Χολέβας τόνισε στον Σεβασμιώτατο την πίστη του ότι ο Ελληνισμός και η Ορθοδοξία μπορούν να αξιοποιήσουν τις δυνάμεις τους και την οικουμενική τους διάσταση για να ξαναβρεί το Έθνος μας την παγκόσμια πνευματική του ακτινοβολία.

* Ο κ. Κων/νος Χολέβας είναι Πολιτικός Επιστήμων, Ιστορικός και Συγγραφέας, ειδικευμένος στα Εθνικά μας θέματα. Είναι στέλεχος της Ιεράς Συνόδου και Αρχισυντάκτης του περιοδικού «Εκκλησία», του επισήμου οργάνου ενημέρωσης της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Τέτοιες ἐνέργειες ἀποδεικνύουν πόσο ὁ Οἰκουμενισμὸς ἔχει ἀλλοιώσει τὴν Ὀρθόδοξη εὐαισθησία ἀνθρώπων, ποὺ ἔχουν ἀποδείξει μὲ κείμενά τους πὼς τὴν διέθεταν, τουλάχιστον σὲ κάποια καίρια θέματα. Ὁ κ. Χολέβας σὲ παλαιότερη παρουσία του στὴν Ἀκαδημία Θεολογικῶν Σπουδῶν Βόλου, εἶχε ἀντιταχθεῖ στὴν Λειτουργικὴ Ἀναγέννηση τοῦ Δημητριάδος κ. Ἰγνάτιου. Εἶχε μάλιστα –γι’ αὐτὴν του τὴν διαφοροποίηση– χαρακτηρισθεῖ ἔμμεσα ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Σιατίστης ὡς νεομονοφυσίτης: «Κάποιοι (εἶπε ὁ Σιατίστης) μίλησαν γιὰ “νεοβαρλααμισμό”... Εὔκολο εἶναι καὶ γιὰ μένα» νὰ τοὺς ἀποκαλέσω  «“νεο-μονοφυσίτες”»! Τώρα, λοιπόν, ξαναγύρισε στὸν Βόλο γιὰ νὰ «χρησιμοποιήσει» καὶ τὸν κ. Ἰγνάτιο ὡς ὑποστηρικτὴ τοῦ προεκλογικοῦ του ἀγῶνα γιὰ τὸ ἀξίωμα τοῦ Εὐρωβουλευτῆ.

Καὶ ἐφ’ ὅσον ἀποφάσισε νὰ ἐκτεθεῖ, πρέπει κι αὐτὸς νὰ μιμηθεῖ τοὺς ἄλλους ὑποψηφίους στὴν πολιτικὴ τέχνη τῆς ἐξαπάτησης, ἀναλύοντας τὸ μεγάλο του «όραμα για την Ενωμένη Ευρώπη» καὶ τὶς ὑπόλοιπες «βασικές του θέσεις» ποὺ ἀσφαλῶς στηρίζονται στὸ Εὐαγγέλιο(!), τὶς ὁποῖες ἀμέσως ὁ κάθε Σαμαρᾶς τῆς Λέσχη Μπίλντερμπεργκ (ἢ ὅποιας παρόμοιας Λέσχης) θὰ τὰ κάνει ἀποδεκτᾶ.

Νομίζω ὅτι ἐκφράζει πολλὲς πικρὲς ἀλήθειες τὸ παρακάτω σχόλιο γιὰ τὴν ἐνέργεια αὐτὴ τοῦ κ. Χολέβα· εἶναι ἀπὸ τὴν «Ρομφέα»:

«Κύριε Χολέβα η Ορθόδοξη Πατερική μας παράδοση, την οποία επικαλείσαι διαρκώς, δεν ταυτίζεται με την Ευρωπαϊκή Χριστιανοδημοκρατία η οποία κατάγεται απευθείας από τον γαλλικό διαφωτισμό. Επομένως, αν θέλεις τόσο πολύ να υπερασπιστείς την Ορθοδοξία, άσε τα κοινοβούλια και ξεκίνα από τον νεοβαρλααμισμό και τη ζηζιούλεια "θεολογία του προσώπου", που υποστηρίζει και προωθεί μέσω της "Ακαδημίας" του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης τον οποίο επισκέφτηκες. Ο Χριστός δεν κήρυξε "χριστιανικές αξίες", κήρυξε Μετάνοια. Οι θεομπαιξίες του πολιτικού σου αρχηγού πριν 2-3 μήνες στον Άγιον Όρος δεν είναι Μετάνοια. Και ο μακαρίτης ο Καραμανλής, κύριε Χολέβα, ήταν πιθανότατα Μασόνος. Ούτε πατρίδα, ούτε Χριστό αγαπούσε.

Χριστός Ανέστη!

ο Θεσσαλονικιός».

Για τη μεταγλώττιση των Λειτουργικών κειμένων, Χολέβα Κ.

ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΤΗΧΗΣΗ

ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕΤΑΓΛΩΤΤΙΣΗ

ΤΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ

Του  Κωνσταντίνου Χολέβα

Το αίτημα για την αλλαγή της γλώσσας των λειτουργικών κειμένων με βρίσκει ριζικά αντίθετο. Πολλοί έγραψαν σχετικά και εξέφρασαν ουσιαστικά επιχειρήματα κατά των καινοτομιών που άκριτα ζητούνται από ορισμένους. Θα εξηγήσω την αντίθεσή μου στη μεταγλώττιση (δεν χρησιμοποιώ τον όρο μετάφραση, διότι πρόκειται για διαφορετικές μορφές της ίδιας γλώσσας) και θα ήθελα να μείνω λίγο περισσότερο στο επιχείρημα των «καινοτόμων» ότι δήθεν θα φέρουμε τους νέους στην Εκκλησία αν χρησιμοποιηθεί επισήμως η απλή νεοελληνική στη Θεία Λειτουργία και γενικά στις Ακολουθίες και στην υμνογραφία.

Πρώτον: Θυμίζω ότι ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος πειραματίσθηκε επί ένα έτος στο θέμα αυτό. Δηλαδή επί ένα χρόνο ο Απόστολος και το Ευαγγέλιο διαβάζονταν στους Ναούς της Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών και στο πρωτότυπο και στη νεοελληνική απόδοση από το Εκλογάδιον. Ο ίδιος διεπίστωσε ότι δεν υπήρξε αυξημένη προσέλευση των νέων αγοριών και κοριτσιών και τελικά κατήργησε τον πειραματισμό. Άλλα είναι τα εμπόδια για τη μειωμένη προσέλευση νέων και όχι η γλώσσα.

Δεύτερον: Ο νέος και η νέα θέλουν πρωτίστως ζεστασιά ψυχής, ενδιαφέρον, αγάπη. Αν ο εφημέριος, ο πνευματικός, ο κάθε κληρικός ή και ο κατηχητής τους προσεγγίσουν με ειλικρίνεια τότε θα ξεπερασθούν τα οποιαδήποτε γλωσσικά προβλήματα. Σε ενορίες που έχω δει στην Ελλάδα και στην Κύπρο, όταν υπάρχουν κληρικοί με αγάπη για τη νεότητα εκεί γεμίζουν οι ναοί από εφήβους και κορίτσια ακόμη και στις αγρυπνίες. Η παραδοσιακή γλώσσα και η βυζαντινή Υμνογραφία έλκουν τους νέους μας αν κάποιος είναι κοντά τους και τους βοηθεί να καταλάβουν. Τα παιδιά, τα οποία από μικρά εκκλησιάζονται και κυρίως εκείνα που πηγαίνουν κοντά στους ψάλτες και μαθητεύουν δεν έχουν κανένα πρόβλημα γλωσσικής κατανοήσεως. Αντιθέτως τα παιδιά που μεγαλώνουν μακριά από τον Ναό θα έχουν μονίμως πρόβλημα κατανοήσεως έστω κι αν «μεταφρασθούν» τα λειτουργικά κείμενα.

Τρίτον: Πιστεύω ότι το πρόβλημα για τους νέους είναι κυρίως η ελλιπής κατήχησή τους στα δόγματα και στις αλήθειες της Ορθοδόξου Πίστεως. Κι αν ακόμη αποδώσουμε «Τα Σα εκ των Σων» και πούμε «τα δικά Σου από τα δικά Σου» τι θα καταλάβει ο ακατήχητος; Ποια δικά Σου; Σε ποιόν αναφερόμαστε και γιατί; Ομοίως αν ακούσει ο νέος τη φράση «Ευλογημένη η Βασιλεία του Πατέρα» αντί «Ευλογημένη η Βασιλεία του Πατρός» ποια η διαφορά; Το πρόβλημά του παραμένει είτε ακούσει την παραδοσιακή ελληνική του Ιω. Χρυσόστομου και του Μ. Βασιλείου είτε ακούσει τη σύγχρονη ελληνική. Το τι εννοούμε «Βασιλεία του Θεού» είναι το ζητούμενο και τα τυχόν κενά κατανοήσεως δεν οφείλονται στη γλωσσική μορφή, αλλά στην κατήχηση που γίνεται πλημμελώς ή δεν γίνεται διόλου στον Ναό, στο σπίτι και στο σχολείο.

Τέταρτον: Η γλωσσική πενία πολλών νέων έχει φθάσει σε τέτοιο βαθμό που ακόμη και μία δόκιμη νεοελληνική (ευπρεπή και όχι ακραία) δεν την καταλαβαίνουν πλήρως. Άρα διαρκώς θα υπάρχει το αίτημα και νέας μεταγλωττίσεως στο όνομα της καλύτερης κατανοήσεως. Θα προκληθεί σύγχυση και ανταγωνισμός μεταξύ διαφόρων νεοελληνικών αποδόσεων που θα διαφημίζονται, άλλη μεν ως πιο συντηρητική, άλλη ως πιο προοδευτική κ.λπ. Όμως η Εκκλησία πρέπει να λειτουργεί παιδευτικά και μορφωτικά. Δεν θα υποβιβάσουμε την ιερότητα της Θείας Λειτουργίας στο όνομα του λαϊκισμού και της δήθεν προσεγγίσεως των νέων. Αλλά θα προσπαθήσουμε να αναβιβάσουμε το γλωσσικό επίπεδο των παιδιών μας μέσω και της Θείας Λειτουργίας, αλλά και με άλλους τρόπους. Παραμένει πάντα η θεμελιώδης αρχή ότι η συμμετοχή στη λατρευτική ζωή είναι για τον Ορθόδοξο Χριστιανό μία βιωματική και όχι ορθολογιστική προσέγγιση.

Πέμπτον: Γράφουν κάποιοι ότι ο Κύριλλος και ο Μεθόδιος βοήθησαν τους σλαβικούς λαούς να αποκτήσουν λειτουργικά κείμενα στη γλώσσα τους, διότι δεν καταλάβαιναν τα ελληνικά. Σύμφωνοι, αλλά για τους Σλάβους πράγματι η βυζαντινή ελληνική ήταν ξένη γλώσσα. Ενώ για τα ελληνόπουλα η λειτουργική και υμνογραφική μας γλώσσα ΔΕΝ είναι ξένη γλώσσα. Είναι απλώς μια παλαιότερη μορφή της δικής τους γλώσσας. Πώς γίνεται όλα τα νέα παιδιά μας, αγόρια και κορίτσια, να μαθαίνουν άριστα μία και δύο ξένες γλώσσες και από την άλλη πλευρά να τα θεωρούμε ανίκανα να μάθουν τις ελληνικότατες 100-200 λέξεις που πιθανόν να τους δυσκολεύουν μέσα στα εκκλησιαστικά κείμενα; Άλλωστε όσοι τελείωναν μέχρι το 1980 το Εξατάξιο Γυμνάσιο είχαν διδαχθεί επί 6 χρόνια Αρχαία Ελληνικά σε επίπεδο ικανοποιητικό ώστε να κατανοούν την Καινή Διαθήκη στο πρωτότυπο. Και εν πάση περιπτώσει αν το σημερινό σχολείο αφήνει γλωσσικά κενά ας βελτιώσουμε την ελληνομάθεια στο σχολείο. Όχι να μεταφέρουμε το πρόβλημα μέσα στην Εκκλησία!

Έκτον: Οι Πατέρες της Εκκλησίας, που συνέταξαν τη Θεία Λειτουργία, όπως ο Μέγας Βασίλειος και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, σκοπίμως χρησιμοποίησαν μία αττικίζουσα μορφή της ελληνικής και όχι την καθομιλουμένη της εποχής τους. Οι θεόπνευστοι αυτοί άνδρες ήθελαν για λόγους ιεροπρεπείας να διαφοροποιείται η γλώσσα της επικοινωνίας μας με τον Θεό από τη γλώσσα, την οποία χρησιμοποιούμε στις καθημερινές μας συζητήσεις και συναλλαγές. Άραγε οι οπαδοί της μεταγλωττισμένης Θείας Λειτουργίας πιστεύουν ότι είναι θεόπνευστοι και μπορούν να καταργήσουν ή να διορθώσουν τους Πατέρες του 4ου  αιώνος;

Έβδομον. Στη γλώσσα της Εκκλησίας μας δεν ενοχλούν ορισμένες ποιητικές αναφορές και παρομοιώσεις εμπνευσμένων υμνογράφων. Επί παραδείγματι στον Ακάθιστο Ύμνο η Θεοτόκος τιμάται ως «δάμαλις τον μόσχον η τεκούσα». Όμως αν πούμε στη δημοτική «αγελάδα που γέννησες το μοσχαράκι», τότε θα σχηματισθεί η εντύπωση ότι προσβάλλουμε και δεν τιμούμε την Παναγία μας. Έχει η λειτουργική γλώσσα την χάρι της και αυτή η χάρις χάνεται με τη μεταγλώττιση. Άλλωστε οι Ιταλοί έχουν μία παροιμία, η οποία λέγει: Tradutore – tradittore. Δηλαδή ο μεταφραστής είναι προδότης, όσο καλή και να είναι η μετάφραση προδίδει, δεν αποδίδει πιστά το πρωτότυπο.

Όγδοον. Ακούσαμε προσφάτως και το πρωτάκουστο. Σε θεολογικό περιοδικό κατετέθη η πρόταση να γίνει δημοσκόπηση σε συγκεκριμένη εκκλησιαστική επαρχία για να φανεί ή άποψη των πιστών περί μεταγλωττίσεως ή μη της Θείας Λειτουργίας και της Υμνογραφίας. Ήμαρτον! Τί άλλο θα ακούσουμε; Μήπως το επόμενο αίτημα θα είναι να διενεργήσει η Ιερά Μητρόπολις δημοσκόπηση ή και δημοψήφισμα με το ερώτημα αν υπάρχει Θεός; Τα της τελέσεως της Θείας Λατρείας είναι πολύ σοβαρά ζητήματα και αποφασίζονται με Συνοδικές Αποφάσεις και όχι με προσωπικές πρωτοβουλίες, έστω και αν αυτές προέρχονται από αξιοσέβαστα πρόσωπα.

Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο οποίος ευλόγησε την Ήπειρο με τη διδασκαλία του και με τον μαρτυρικό του θάνατο,  τόνιζε ότι «Ψυχή και Χριστός σάς χρειάζονται»! Και προσέθετε: «Να έχετε στο χωριό σας σχολείον ελληνικόν, διότι και η Εκκλησία μας είναι εις την ελληνικήν»! Αν και υπήρχε  μεγάλη αμάθεια στην εποχή του εν τούτοις ουδέποτε πρότεινε τη μεταγλώττιση των Λειτουργικών κειμένων. Το 2014 συμπληρώνονται 300 χρόνια από τη γέννησή του. Ας διδαχθούμε από τις παρακαταθήκες του!

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

1) Θα προτείναμε στο δημοψήφισμα να τεθεί και το ερώτημα, αν θέλουν οι ιερείς να πληρώνονται από το κράτος και οι επίσκοποι να έχουν το τρόπο διαβίωσης που έχουν και μάλιστα οι πρωταγωνιστές των μεταφράσεων όπως ο Δημητριάδος Ιγνάτιος !! Εάν θέλουν λαϊκισμό άς τον έχουν !!
2) Το ΄΄.γειά σου μοσχάρα που γέννησες το μοσχαράκι΄΄ δεν είναι αστείο Στο Βόλο στον ναό του παλαιού κοιμητηρίου, όπου λειτουργεί ο π. Αλέξανδρος Σαγάνης , ακούσαμε το ΄΄ελάτε να φάτε παχιά κρέατα ΄΄ προφανώς μεταφράζοντας το ΄΄στέαρ΄΄ και η αντανακλαστική μου σκέψη ήταν , μήπως βρίσκομαι σε κάποιο τζαμί ; Δεν είναι δύσκολο να φτιάξουν μουσουλμανικούς παραδείσους με παχιά κρέατα και πλούσια γυναικεία στήθη !! Προφανώς ο σκοπός τους είναι αυτός και η νεολαγνεία είναι απλώς το φύλλο της συκής , για να καλύψει την γύμνια τους!!
΄΄Ωραίος κάλλει΄΄.

Πηγή: "Τρελογιάννης"