Πώς κατάντησε, να τον οικτείρουν όλοι -εκτός από τους Οικουμενιστές- ο άλλοτε θαυμαζόμενος από πολλούς Ναυπάκτου!

                Γεώργιος Κ. Τζανάκης

Ἀκρωτήρι Χανίων 10.4.2019

      Διάβασα τὴν εἰσήγησι τοῦ ἐπισκόπου Ναυπάκτου Ἱεροθέου πρὸς τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος γιὰ τὴν στάσι ποὺ θεωρεῖ ὅτι πρέπει νὰ κρατήσει (ἡ ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος) στὸ πρόβλημα τῆς αὐτοκεφαλίας τῆς ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας. 

     Ἡ ἄποψις του εἶναι ὅτι ἡ ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος «πρέπει νὰ ἀποδεχθεῖ αὐτὴ τὴν ἀπόφασι» διότι διαφορετικὰ «κινδυνεύει ἡ αὐτοκεφαλία της ὅπως καὶ ἡ αὐτοκεφαλία τῶν ἄλλων ὀκτὼ ὑφισταμένων ἐκκλησιῶν». Καὶ γιατί αὐτό; «Διότι αὐτές οἱ Αὐτοκεφαλίες χορηγήθηκαν μόνον ἀπό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο».

     Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο χορηγοῦσε τὶς αὐτοκεφαλίες, μὲ τὸν τρόπο ποὺ τὶς χορηγοῦσε καὶ στὶς συνθῆκες ποὺ ἐπικρατοῦσαν. Οἱ ὑπόλοιπες ἐκκλησίες συναινοῦσαν ἐμπράκτως. Οἱ αὐτοκέφαλες ἐκκλησίες ξεκίνησαν κάποια στιγμή καὶ συνεχίζουν μέχρι σήμερα τὴν ζωή τους. 

Φρικαλέα πράγματα!

Η ΚΑΤΑ κ. ΦΕΙΔΑΝ ΣΥΝΟΔΟΣ

Α΄

Γεώργιος Τζανάκης, Ἀκρωτήρι Χανίων

Στὴν προετοιμασία τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου (ΑκΜΣ), ὅ,τι δὲν εἶναι κανονικό, ἀπὸ μένα εἰσήγηση δὲν θἄχετε. Ἑπομένως καὶ μὲ αὐτὸ τὸ τεκμήριο ἐλέγχομαι καὶ γιὰ τὸ περιεχόμενο τῶν κειμένων τῆς ΑκΜΣ, γιατὶ ἦταν σημαντικὴ ἡ ὑποχρέωσή μου νὰ συμβάλλω στὴ διατύπωσή τους καὶ ἄλλωστε γι᾿ αὐτὸ μέ φώναξαν ἐκεῖ (κ. Βλάσιος Φειδᾶς)

Ὁ κ. Βλάσιος Φειδᾶς καθηγητὴς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν, συνταξιοῦχος πλέον ἀλλὰ δυναμικὸς καὶ ἀεικίνητος, ἀπ᾿ ὅ,τι κατάλαβα ἀπὸ τὴν ὁμιλία  του, μὲ εὐρυμάθεια καὶ πολυπειρία ὡς κύριος συντελεστὴς γιὰ τὴν ὀργάνωσι, τὸν κανονισμό καὶ τὴν διατύπωσι ἀρκετῶν κειμένων τῆς Συνόδου, μίλησε στὶς 22.12.2016 στὴν Θεολογικὴ σχολὴ Ἀθηνῶν.

   Ὁμιλία ἐνδιαφέρουσα γιὰ τὸ πνεῦμα, τὸν τρόπο, τὰ γεγονότα καὶ τὶς λεπτομέρειες μὲ τὰ ὁποία φτάσαμε στὴν Σύνοδο αὐτή. (Παρουσίαση στὸ διαδίκτυο καὶ κριτικὴ στὴν ὁμιλία αὐτὴ ἔγινε ἀπὸ τοὺς κ. Δ. Κ. Ἀναγνώστου καὶ κ. Βασίλειο Εὐσταθίου). Βρήκα καὶ ἄκουσα ὅλη τὴν ὁμιλία καὶ δὲν ἄντεξα στὸν πειρασμό νὰ κάνω μιὰ μικρὴ παρουσίαση, ποὺ λέει ὁ λόγος μικρή, διότι μιλοῦσε σχεδὸν δύο ὧρες, τῶν κυριώτερων σημείων τῆς ὁμιλίας αὐτῆς.

  (Ἄν μπεῖ κανεὶς στὸν κόπο νὰ τὰ διαβάσει σίγουρα θὰ καταλάβει καὶ γιατὶ τἄγραψα καὶ πολλὰ ἄλλα ποὺ ἀφοροῦν τὴν Σύνοδο. Τὰ λόγια τοῦ κ. καθηγητοῦ μὲ τὰ πλάγια γράμματα χωρὶς καμμία ἐπεξεργασία γιὰ νὰ μὴν χάσουν τὴν φρεσκάδα τοῦ ἐκτὸς κειμένου προφορικοῦ λόγου).
   Κατ᾿ ἀρχὴν δὲν ὑπῆρχε λόγος διενεργείας τῆς Συνόδου. Ἀλλὰ ἀφοῦ ἔκαναν οἱ ἄλλοι πρέπει νὰ κάνουμε καὶ μεῖς:

Ὅλοι μιλάγαν νὰ γίνει μιὰ σύνοδος ἐπειδὴ εἶχαν κάνει -ἡ Ρωμαιοκαθολικὴ ἐκκλησία- τὴν πρώτη Βατικανὴ σύνοδο τὸ 1870, ὅλοι ἀπὸ τότε μιλάγανε νὰ κάνουμε καὶ μεῖς μιὰ σύνοδο.

   Καὶ αὐτὸ τὸ ἔλεγαν ἐπειδὴ ἁπλῶς δὲν εἶχαν γνώση τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας:

Κάναμε μιὰ τὸ 1872,  ἔφτανε.  Ὅλοι, ὅμως, ποὺ ἦσαν μέλη τῆς Συνόδου, καὶ αὐτὸ φαίνεται καὶ στὰ πρακτικά -13 τόμους- ποὺ ἔχουν βγεῖ τῶν Συνοδικῶν, λέγανε ὅτι ἔχουμε 1200 χρόνια νὰ κάνουμε Σύνοδο, δὲν διαβάζουν ἱστορία.

  Τελικῶς τὸ 1961 ἀποφασίστηκε νὰ γίνει ἡ Σύνοδος καὶ ταυτοχρόνως οἱ ὀρθόδοξες χῶρες, ποὺ ἦταν ὑπό Κομουνιστικὰ καθεστῶτα, ἐπέτρεψαν στὶς ἐκκλησίες τους νὰ συμμετάσχουν στὸ Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν (ΠΣΕ) καὶ στὰ ἄλλα διεκκλησιαστικὰ ὄργανα:

 Οἱ ἐκκλησίες ὑπὸ Κομουνιστικὰ καθεστώτα, ἐλευθερώθηκαν γιὰ πρώτη φορὰ τὸ 1961.... Τὸ 1961 εἶχε πειστεῖ ἡ ἡγεσία τῆς Σοβιετικῆς  Ἑνώσεως ὅτι ἡ ἐκκλησία  δὲν μπορεῖ νὰ δώσει περισσότερα ἀπὸ ὅσα ἤδη εἶχε δώσει στὴν κυβέρνηση. Καὶ κατὰ συνέπεια δὲν μπορεῖ νὰ προσφέρει ὑπηρεσία παρὰ μόνο ἄν τὴν ἐλευθερώσουμε γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ συμμετέχει στὰ διορθόδοξα καὶ στὰ διεκκλησιαστικὰ σώματα ὥστε νὰ ἐκφράζει τουλάχιστον ἐκεῖ καὶ τὴ γνώμη μας.

Τὸ 1961 δόθηκε ἡ ἔγκρισις ἀπὸ ὅλες τὶς κυβερνήσεις συγχρόνως τῶν ὀρθοδόξων λαῶν νὰ συμμετάσχουν οἱ ἐκκλησίες καὶ στὸ ΠΣΕ , ποὺ εἶναι ἕνα διεκκλησιαστικὸ ὄργανο, καὶ στὰ διορθόδοξα σώματα, ὅπως ἦταν οἱ συγκαλούμενες ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο πανορθόδοξες διασκέψεις.

   Τί ἔπαθαν ξαφνικὰ οἱ κυβερνήσεις τῶν Κομουνιστικῶν κρατῶν τὸ 1961 καὶ στέλνουν τὶς ὑποταγμένες σ᾿ αὐτὲς

Διαστρέφει ο Γόρτυνος τους λόγους των Αγίων;

Η επιστολή του αγίου Δεσπότου:

Απάντηση πιστού στην επιστολή του Γόρτυνος Ιερεμία

Τζανάκης Γεώργιος

Α΄

«Ἄντε στό καλό του ἀπ᾽ ἐκεῖ μ᾽ αὐτόν τόν Πάπα καί τούς δογματισμούς. Ὅλο μ᾽ αὐτά θά ἀσχολούμαστε; Ἄς κοιτάξουμε καί λίγο τήν ψυχή μας».

  Ἡ παραπάνω φράσις, ἀνήκει στὸν Σεβασμιώτατο Μεγαλουπόλεως κ. Ἱερεμία σὲ ἐκδήλωση ὅπου ἔλαβε χώρα στὴν Μητρόπολι Κορίνθου μὲ ὁμιλητὴ τὸν ἴδιο. Λόγῳ σχολίων ποὺ ἔγιναν στὸ διαδύκτιο ὁ Σεβασμιώτατος ἀπέστειλε ἐπιστολὴ πρὸς τὸ ποίμνιόν του μὲ τίτλο ΠΕΡΙ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ ἡ ὁποία ἐδημοσιεύθη καὶ στὸ διαδίκτυο, ἀπὸ ὅπου καὶ τὴν ἀνέγνωσα.

[Ἐπειδὴ μοῦ δημιουργήθηκαν πολλὲς ἀπορίες ἀπὸ ὁρισμένα σημεία τῆς ἐπιστολῆς καταθέτω τὶς ἀπορίες μου αὐτὲς καὶ τὰ ἐρωτήματα μου χωρὶς νὰ ἔχω καμμία σχέσι μὲ τὰ πρόσωπα ποὺ ἀναφέρονται στὴν ἐπιστολή (ἐννοῶ ὅτι δὲν γνωρίζω κανένα προσωπικῶς, οὔτε γνωρίζω τοὺς χαρακτῆρες τους ἤ τὰ πιθανὰ πάθη τους ἤ τὶς ἀρετές τους, οὔτε καὶ τὸν Σεβασμιώτατο βεβαίως)  καὶ χωρὶς νὰ θέλω νὰ κρίνω πρόσωπα ἀλλὰ ἀναφερόμενος ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον στὶς διατυπωθεῖσες θέσεις. Μία ἐνδεχομένως λανθασμένη θέσις δὲν σημαῖνει ὅτι ὁπωσδήποτε εἶναι «λάθος» καὶ «ἀποριπτέο» καὶ τὸ πρόσωπο. Πολλοὶ λόγοι μπορεῖ νὰ ἔχουν συντείνει ὥστε τελικῶς νὰ ὑπάρξει μιὰ λανθασμένη διατύπωσις…]

Ὁ Σεβασμιώτατος άναφέρει ὅτι τὴν ἀρχικὴ φράσι, «Ἄντε στό καλό…»:
«…τήν ἐμπνεύστηκα ἀπό ἕνα σύντομο λόγο τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, πού μοῦ ἔκανε φοβερή ἐντύπωση. Τόν παραθέτω: «Ποθήσωμεν τήν εἰρήνην… Τό ζυγοστατεῖν καί σταθμίζειν τάς λέξεις τοῦ δόγματος καταλείπωμεν. Παυσώμεθα τοῦ θέλειν εἶναι διδασκάλων διδάσκαλοι. Μισήσωμεν τό λογομαχεῖν ἐπί καταστροφήν τῶν ἀκουόντων. Οὐκ ἐσμέν τῶν ποιμένων ποιμένες, ἀλλά πρόβατα» (MPG 64,38). Στόν λόγο του αὐτόν ὁ ἱερός πατήρ, πού πρέπει νά τόν ἐξεφώνησε ὅταν ἦταν ἀκόμη πρεσβύτερος, μᾶς λέγει αὐτό πού εἶπα καί ἐγώ κατ᾽ ἔμπνευσή του: Νά μήν ἀσχολούμαστε μέ λογομαχίες μέ τά δογματικά θέματα, ἀλλά νά ἐπιδιώκουμε τήν μεταξύ μας εἰρήνη καί ἀγάπη».

Αὐτὸ ποὺ μένει στὸν ἀναγνώστη, ἀπὸ τὴν παρουσίαση τῶν λόγων

Τελικῶς, μάλλον: Μωραίνει Κύριος...

 

Τελικῶς, μάλλον:

Μωραίνει Κύριος...

Γεώργιος Κ. Τζανάκης

Ἀκρωτήρι Χανίων

     Ἐπειδὴ μὲ ὁδύνη διαβάζουμε, ἐνίοτε καὶ μὲ ναυτία καὶ ζάλη, ὅσα περιέχονται στὴν ἐπιστολὴ τοῦ Πατριάρχου Κων/πόλεως πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν, καὶ ἐπειδὴ γίνεται προσπάθεια νὰ χρησιμοποιηθοῦν ρήσεις τῶν ἁγίων πατέρων γιὰ νὰ προσδώσουν κῦρος καὶ πειστικότητα στὰ γραφόμενα,

    καὶ ἐπειδὴ σὲ προηγούμενο σημείωμα (ΕΔΩ), -που καταδείχθηκε ἡ πλήρης διαστρέβλωσις τῶν λόγων τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου "μίαν ἐν Ἐκκλησίᾳ, δεῖ φωνὴν εἶναι ἀεί" (Εις Α’ Κορινθίους ΛΣΤ, P.G. 61, 315) - ἔγραψα ὅτι: «καὶ γιὰ τὶς ἄλλες πατερικὲς παραθέσεις ἰσχύουν τὰ ἴδια», γιὰ νὰ μὴν θεωρηθεῖ ὅτι πρόκειται γιὰ αὐθαίρετη γενίκευση συνεχίζω τὸν ἔλεγχο τῶν χρησιμοποιηθέντων πατερικῶν χωρίων.

      Ἀναφέρεται στὴν ἐπιστολή:

«Συμμερίζεται ασφαλώς και η Υμετέρα Μακαριότης και η Ιερά Σύνοδος της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος, ότι τα σκοπίμως και ανιέρως διαθρυλούμενα και διαδιδόμενα υπό των εν λόγω κληρικών και λαϊκών αποτελούσι, κατά τον Μέγαν Βασίλειον, «ψυχών δηλητήρια [...] άπερ αι [...] μήνιγγες» των ειρημένων «εκβοώσι πολυφάνταστοι ούσαι δια το πάθος» (Επιστολή 210, Τοις κατά Νεοκαισάρειαν λογιωτάτοις] Ρ.G. 32] 777Α). Άλλωστε, «το σχίσαι Εκκλησίαν, και φιλονείκως διατεθήναι, και διχοστασίας εμποιείν και της συνόδου διηνεκώς εαυτόν αποστερείν, ασύγγνωστον και κατηγορίας άξιον, και πολλήν έχει την τιμωρίαν» (Ιερού Χρυσοστόμου, Κατά Ιουδαίων Γ', Ρ.G., 48, 872).»

   Οἱ «ἐν λόγῳ κληρικοὶ καὶ λαϊκοί» εἶναι κατὰ τὸν συντάκτη τῆς ἐπιστολῆς, «ο Πρωτοπρεσβύτερος κ. Θεόδωρος Ζήσης και οι συν αυτώ ομόφρονες κληρικοί και λαϊκοί». Μάλιστα. Αὐτοί. Καὶ τί κάνουν αὐτοί; «Προσκαλούσι τους αδελφούς Προκαθημένους και τους ποιμένας, αλλ’ ιδιαιτέρως τον ευσεβή Ορθόδοξον Λαόν, εις ανταρσίαν και αμφισβήτησιν των αποφάσεων της εν Κρήτη εν ευλογίαις και εν επιτυχίαις συνελθούσης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου ημών Εκκλησίας». Ἀμφισβητοῦν τὶς ἀποφάσεις τῆς ἐν Κρήτη Συνόδου. Καὶ τί σημαίνει αὐτό, τὸ ὅτι ἀμφισβητοῦν τὶς ἀποφάσεις τῆς ἐν Κρήτη Συνόδου;  Δηλητηριάζουν τὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων. «Ψυχών δηλητήρια».
  Καὶ μιὰ καὶ οἱ ἀποφάσεις τῆς ἐν Κρήτη Συνόδου εἶναι ὁμολογουμένως ἔργον τοῦ Πατριάρχη κυρίως καὶ τῶν ὁμοφρόνων του, δὲν δικαιολογεῖ ὁ ἴδιος τὸ ἔργο του -κατακεραυνώνοντας ὡς δηλητηριαστὴ τὸν ἐχοντα ἄλλη ἀποψη περὶ αὐτοῦ τοῦ ἔργου- ἀλλὰ ἐπιστρατεύεται ἅγιος. Καὶ ποιός ἅγιος; Ὁ Μέγας Βασίλειος.
   Ὁ Μέγας Βασίλειος λοιπὸν ἀποφαίνεται ὅτι αὐτὰ ποὺ λέγει «ο Πρωτοπρεσβύτερος κ. Θεόδωρος Ζήσης και οι συν αυτώ ομόφρονες κληρικοί και λαϊκοί» εἶναι «ψυχών δηλητήρια». Δὲν εἶναι μικρὸ πράγμα αὐτό, βεβαίως. Ἄν ὁ Μέγας Βασίλειος διαβεβαιώνει κάτι τέτοιο τότε περιττεύει κάθε ἄλλη ἐξήγησις. Γι᾿αὐτὸ ἴσως στὴν ἐν λόγῳ ἐπιστολὴ πουθενὰ δὲν ὑπάρχει κάτι συγκεκριμένο γιὰ τὸ τὶ ἀκριβῶς λένε οἱ παραπάνω «δηλητηριαστὲς τῶν ψυχῶν», καὶ ποιὸ εἶναι ἤ ποῦ κρύβεται τὸ δηλητήριο.

    Παρεπιπτόντως ἀξίζει νὰ μνημονευτεῖ ὅτι τὴν ὀρθοδοξότητα καὶ ἀξία τῆς ἐν λόγῳ Συνόδου τὴν ἀμφισβητοῦν τέσσερεις Ἐκκλησίες (Γεωργίας, Βουλγαρίας, Ρωσίας καὶ Ἀντιοχείας), ἄλλες τὴν ἔχουν ψηφίσει (οἱ προκαθήμενοι) ἐνάντια στὴν θέση τῆς πλειοψηφίας (ἐκκλησία Σερβίας), οἱ ὑπόλοιπες δὲν ἔχουν πάρει πραγματικὴ θέση (ἡ ἐκκλησία ὡς σώμα κλῆρος καὶ λαός) , πολλοὶ δὲ ἐπίσκοποι, ἡγούμενοι, θεολόγοι, κληρικοί, ὅπως καὶ ἡ πλειονότης τῶν λαϊκῶν -ποὺ ἔχουν στοιχειώδη συναίσθηση τοῦ τί εἶναι ἐκκλησία- ἔχουν ἐκφράσει τὴν ἀντίθεσή τους. Γιατὶ ἀπομονώνεται ὁ ἐν λόγῳ κληρικὸς καὶ παρουσιάζεται ὡς καθοδηγῶν κληρικοὺς καὶ λαϊκούς; Γιατὶ δὲν ὀνομάζει ὅλους τοὺς παραπάνω «δηλητηριαστὲς ψυχῶν»; Παρακάτω ἡ ἐπιστολὴ παρουσιάζει ὡς «ἐνισχύοντες τὸ -ἀνίερον- ἔργον τῆς γνωστῆς ὁμάδας» καὶ ἐπισκόπους τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ κατονομάζει ἐπιλεκτικῶς «ἐπὶ παραδείγματι» τοὺς «Μητροπολίτας Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας κ. Ἀμβρόσιο καὶ Πειραιῶς κ. Σεραφείμ». Γιατὶ ὄχι καὶ τὸν Σεβασμιώτατο Ναυπάκτου καὶ τὸν Γορτύνης καὶ Μεγαλουπόλεως καὶ τόσους ἄλλους; 

   Προφανῶς θεωρεῖ τοὺς συντελεστὲς  τῆς Συνόδου «θεραπευτὲς ψυχῶν», καὶ τὰ παρ΄ αὐτῆς  ἀποφασισθέντα «ἰάματα ψυχῶν». Καλὸν θὰ ἦτο -μιὰ ποὺ, ἔστω καὶ τώρα, θυμήθηκαν τοὺς ἁγίους πατέρες καὶ τοὺς ἐπικαλοῦνται, ἀλοιώνοντας τὰ λεγόμενά τους, γιὰ νὰ στηρίξουν τὶς κατηγορίες τους ἐναντίον τῶν δικαίως διαφωνούντων- νὰ χρησιμοποιούσαν τοὺς ἁγίους καὶ τὶς ρήσεις τους γιὰ νὰ στηρίξουν τὶς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου. Δὲν τὸ ἔκαναν γιατὶ ἀπλῶς δὲν μπορεῖ νὰ γίνει. Οἱ ἀποφάσεις αὐτὲς δὲν ἔπονται τῆς διδασκαλίας καὶ τῆς πράξεως τῶν ἁγίων πατέρων. Ὃποιος πιστεύει κάτι διαφορετικὸ παρακαλῶ ἄς τὸ ἀποδείξει, ἀναλύοντας