Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Περιτομή του Κυρίου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Περιτομή του Κυρίου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 29 Οκτωβρίου 2019

Δυστυχώς οι κακοδοξίες αυξάνονται!




Νέα πλάνη περὶ τῆς Περιτομῆς τοῦ Κυρίου!

Προσοχή Χριστιανοί, γιατί «πολλοὶ γὰρ πλάνοι καὶ ψευδοδιδάσκαλοι ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις γεγόνασιν»! (Φιλοκαλία).

Ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς πλανεμένους Οἰκουμενιστές, περιφέρονται καὶ στὸ χῶρο τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν πολλοὶ γυρολόγοι καὶ σπερμολόγοι κακόδοξων ἰδεῶν. Ἕνας ἀπὸ αὐτούς, νομίζει (ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὰ ἄρθρα του) ὅτι εἶναι ἀνώτερος ἀπὸ τοὺς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας, καὶ ἐνῶ ἀποδεικνύεται ἄγευστος πατερικῆς παιδείας καὶ ἐμπειρίας, διδάσκει κακόδοξες ἰδέες, ποὺ ἀφοροῦν τὸν ἴδιο τὸν Χριστό, ἀφαιρώντας-διαστρέφοντας γεγονότα τῆς ζωῆς του, καὶ δὲν διστάζει νὰ γράφει ὅτι συνομιλεῖ μὲ τὸν Κύριο, ὁ ὁποῖος τοῦ ἀποκαλύπτει μελλοντικὰ γεγονότα! Μήπως τοῦ ἀποκάλυψε κι αὐτὴ τὴν τελευταία κακοδοξία ποὺ δημοσίευσε;
Πρόκειται γιὰ τὸν μ. Μωϋσῆ ἐκ Πρεβέζης, τοῦ ὁποίου τὶς κακόδοξες ἰδέες δημοσιεύει τὸ ἱστολόγιο "Τriklopodia" (ἐδῶ). Νέα κακόδοξη ἰδέα τοῦ εἶναι: «Ὁ Χριστὸς δὲν ἔκανε περιτομή»! Ἄρα ἡ Ἐκκλησία μας ψεύδεται, κι ὅσοι λένε αὐτὰ (καὶ ὅτι ὁ Χριστὸς ἔκαμε περιτομή) εἶναι "οἱ πορωμένοι τοῦ Ἰουδαιοχριστιανισμοῦ, ὅπως ὁ Τρεμπέλας";
Δὲν ἀξίζει νὰ ἀσχοληθοῦμε πολὺ μαζί του. Πρέπει ὅμως οἱ πιστοί (καὶ ἀπὸ τὸν χῶρο τῆς ἀποτειχίσεως μετὰ τῶν ὁποίων ἐπιδιώκει τὴν ἐπικοινωνία) νὰ εἶναι προσεκτικοί, γι’ αὐτὸ καὶ σημειώνουμε λίγες γραμμὲς στὸ θέμα.

Πέμπτη 1 Ιανουαρίου 2015

Η Περιτομή του Κυρίου. Εορτή του Μεγάλου Βασιλείου.

Χρόνος και αιωνιότητα
“Και ότε επλήσθησαν αι ημέραι οκτώ  του περιτεμείν το παιδίον...”.
Η αρχή του νέου χρόνου προσφέρεται μέσα από την αγάπη της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας για να ακολουθήσουμε μια σωτήρια πορεία στη ζωή μας κατά τρόπο που να γευόμαστε την εμπειρία της ως μιας καινούργιας πραγματικότητας. Είναι ακριβώς εδώ που μπορεί να αποκτήσει νόημα και ο χρόνος, ο οποίος με την αξιοποίηση των ευκαιριών που μας χορηγεί η αγάπη του Κυρίου, μας εισάγει στην προοπτική της αιωνιότητας. Και αυτό γιατί ο ίδιος ο Χριστός με την Ενανθρώπισή του που γιορτάσαμε πριν λίγες μέρες μπήκε μέσα στο χρόνο κι έδωσε νόημα σε αυτόν. Στην προοπτική αυτή όλα, ακόμα και οι ευχές που ανταλλάσσουμε, αποκτούν σημασία στο βαθμό που αποτυπώνουν το άνοιγμα της καρδιάς μας για να δεχθούμε την παρουσία του Σωτήρα.

Η Πρωτοχρονιά
Η Εκκλησία μας τιμά σήμερα μια μεγάλη μορφή. Εκείνη του Μ. Βασιλείου, ο οποίος με τη ζωή και το έργο του ακτινοβολούσε στη χάρη του Κυρίου μας, εκπέμποντας ουράνια μηνύματα χαράς.  Ταυτόχρονα εορτάζει και τη Δεσποτική εορτή της Περιτομής του Ιησού Χριστού. Ειδικότερα, η Ευαγγελική περικοπή αναφέρεται στο γεγονός της Περιτομής του Κυρίου και στην αύξηση και στην πνευματική ενδυνάμωσή του δια της σοφίας και της χάριτος του Θεού. Ακόμα προβάλλεται η πρώτη Μεσσιανική αποκάλυψη του Κυρίου μας, ο οποίος σε ηλικία δώδεκα ετών ανέβηκε με τους γονείς του στον ναό των Ιεροσολύμων για την πρώτη εορτή του Πάσχα. Εκεί σε ένα καταπληκτικό διάλογο με τους νομοδιδασκάλους των Ισραηλιτών αλλά και με τη μητέρα του, υπέδειξε ότι ο χώρος της παρουσίας και των ενεργειών του είναι ο ναός. Αποκαλύπτει τη σχέση του με τον Θεό Πατέρα και μέσα από αυτή φανερώνεται ως ο πραγματικός Σωτήρας του κόσμου.

Η αχειροποίητος περιτομή
Η περιτομή του Κυρίου μας που θέλει να μας δείξει ότι προσέλαβε όλα τα ανθρώπινα, μας παραπέμπει σαφώς στην αχειροποίητο περιτομή της καρδιάς, με την οποία προβάλλεται η νέα πραγματικότητα που βιώνει ο χριστιανός μέσα στην Εκκλησία.  Με το Βάπτισμα εισάγεται ο πιστός στο Σώμα του Χριστού, την Εκκλησία δηλαδή και αποκτά όλα τα πνευματικά εφόδια για να βαδίσει το δρόμο που οδηγεί στη θέωση. Αυτό συνεπάγεται την ανταπόκρισή του στην κλήση που του απευθύνει ο Κύριος για μια ζωντανή σχέση μαζί του, η οποία εκφράζεται με την ανταπόδωση της δικής του αγάπης με τρόπο ευχαριστιακό. Στη σωτήρια αυτή προοπτική φτερούγισε και η προσωπικότητα του Μεγάλου Βασιλείου, του οποίου “εις   πάσαν την γην εξήλθεν ο φθόγγος του”.  Μέλος αγίας οικογένειας, βάδισε το δρόμο τον καλό και έδειξε με το ιερό παράδειγμά του πώς μπορεί ο άνθρωπος να αξιοποιήσει με τον πιο αποδοτικό τρόπο την κάθε στιγμή του χρόνου για να εισέλθει στη Βασιλεία του Θεού. Είχε την ευλογία να παράξει τόσο μεγάλο έργο στο σύντομο χρόνο της ζωής του που πραγματικά προκαλεί το θαυμασμό αλλά και τον ευγενή πόθο κάθε πιστού να ακολουθήσει τα αχνάρια του.

Αγαπητοί αδελφοί, η σημερινή μέρα μπορεί να μας γεμίζει χαρά γιατί μας υπενθυμίζει ότι μπορούμε να ανεβούμε πολύ ψηλά ανταποκρινόμενοι στην αγάπη του Κυρίου μας, η οποία σε καμία περίπτωση δεν μας εγκαταλείπει στα αδιέξοδα που εμείς οι ίδιοι βάζουμε τον εαυτό μας. Αυτό μαρτυρούν τα γεγονότα της ημέρας από τα οποία καλούμαστε να αντλήσουμε τα πνευματικά εκείνα μηνύματα που θα μας καταξιώσουν σε ανεβάσματα απ΄ όπου θα ατενίζουμε το χρόνο όχι ως κάτι που αφήνει στο πέρασμά του τη φθορά αλλά ως την ευκαιρία για να εισέλθουμε στην αιώνια χαρά του Κυρίου μας.
του Χριστάκη Ευσταθίου, Θεολόγου

 Πηγή: "churchofcyprus.org.cy"

Τρίτη 31 Δεκεμβρίου 2013

Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, Εις την Περιτομήν του Κυρίου

Η Περιτομή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού

 

Εις την Α΄ (Ιανουαρίου), εορτάζομεν την κατά σάρκα Περιτομήν του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού
Χριστού περιτμηθέντος, ετμήθη νόμος.
Και του νόμου τμηθέντος, εισήχθη χάρις.
Tην κατά σάρκα Περιτομήν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, την οποίαν κατεδέχθη να λάβη φιλανθρώπως κατά την προσταγήν του παλαιού νόμου, ίνα αντί της χειροποιήτου και σαρκικής περιτομής, αντεισάξη εις ημάς την αχειροποίητον και πνευματικήν περιτομήν, ήτοι το Άγιον Βάπτισμα. Ταύτην λέγω την του Κυρίου Περιτομήν, παρελάβομεν ημείς οι Χριστιανοί υπό των Aγίων Πατέρων, να πανηγυρίζωμεν κατ’ έτος: καθώς και την πανηγυρίζομεν, λογιζόμενοι ταύτην, μίαν από τας Δεσποτικάς εορτάς διά τον ημάς τιμήσαντα Κύριον, διά μέσου αυτής. Καθώς γαρ ο Κύριος κατεδέχθη διά λόγου μας την ένσαρκον αυτού Γέννησιν, και όλα τα άλλα ιδιώματα της ανθρωπίνης φύσεως έλαβεν, όσα ήτον παντελώς αδιάβλητα και ακατηγόρητα, τοιουτοτρόπως δεν επαισχύνθη ο Πανάγαθος να λάβη και την περιτομήν, διά δύω αίτια. Πρώτον μεν, διατί ηθέλησε να εμφράξη τα στόματα των αιρετικών, οίτινες ετόλμησαν να ειπούν, ότι δεν ανέλαβεν ο Κύριος σάρκα αληθινήν, αλλά κατά φαντασίαν. Οποίοι ήτον ο θεομάχος Μάνης, και οι τούτου οπαδοί Μανιχαίοι. Διότι πώς ήθελε περιτμηθή, ανίσως δεν έλαβε σάρκα αληθινήν; Και δεύτερον δε, διά να επιστομίση τους Ιουδαίους, οίτινες εκατηγόρουν τον Κύριον, πως δεν φυλάττει το Σάββατον. Και πως παραβαίνει τον νόμον, ψευδώς συκοφαντούντες αυτόν. Αυτός γαρ εφύλαττε τον νόμον έως και εις αυτήν την περιτομήν[1].

Διά τούτο λοιπόν ύστερα από οκτώ ημέρας της εκ Παρθένου γεννήσεώς του, ευδόκησεν ο Κύριος να φερθή από την Μητέρα του και από τον Ιωσήφ, εις τον διωρισμένον τόπον εκείνον, όπου ήτον συνήθεια να περιτέμνωνται τα βρέφη, και εκεί επεριτμήθη, και έλαβε το γλυκύτατον όνομα Ιησούς. Το οποίον εκάλεσεν ο Aρχάγγελος Γαβριήλ, όταν ευηγγέλισε την Θεοτόκον, προ του να συλληφθή ο Κύριος εν τη κοιλία της Παρθένου, ως γράφει ο Ευαγγελιστής Λουκάς. Μετά δε την περιτομήν, ήτον μαζί με τους γονείς του ο Κύριος, και έζη ανθρωπίνως, προκόπτων και αυξάνων, τόσον κατά την ηλικίαν του σώματος, όσον και κατά την σοφίαν και χάριν, εις σωτηρίαν ημών. «Ιησούς γαρ, φησί, προέκοπτε σοφία και ηλικία και χάριτι παρά Θεώ και ανθρώποις» (Λουκ. β΄, 52).
________________________________________
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1. Ο δε σοφός Ευθύμιος ο Ζυγαδηνός, προσθέττει και τρίτον αίτιον, διά το οποίον επεριτμήθη ο Κύριος. Ήγουν διατί, αν δεν επεριτέμνετο, ουκ αν όλως παρεδέχθη διδάσκων, αλλ’ απεπέμφθη αν ως αλλόφυλος. Ουδ’ αν επίστευσέ τις, ότι αυτός εστιν ο προσδοκώμενος Χριστός εκ σπέρματος Αβραάμ. Οι γαρ εξ Αβραάμ άπαντες, σφραγίδα και σημείον την περιτομήν είχον, διαστέλλουσαν αυτούς από των άλλων εθνών (ερμηνεία εις το δ΄ κεφάλ. του κατά Λουκάν). Έπαυσε δε ο Κύριος την περιτομήν, και πάνυ ευλόγως, κατά τον αυτόν Ευθύμιον. Η γαρ περιτομή των Εβραίων, το Βάπτισμα των Χριστιανών ετύπου και προεσήμαινεν. Ώσπερ γαρ εκείνη τους εξ Αβραάμ εσφράγιζε, και διέστελλεν από παντός έθνους, ούτω και τούτο (το Βάπτισμα δηλαδή) τους Χριστιανούς. Και καθάπερ εκείνη περιττόν αποτέμνει του σώματος μέρος, ούτω και το Βάπτισμα την αμαρτίαν αποτέμνει περιττήν υπάρχουσαν. Έδει δε παυθήναι τον τύπον, ελθόντος του πρωτοτύπου. Και σιγήσαι το μηνύον, επιστάντος του μηνυομένου. Το γαρ εαυτού πεπλήρωκε, και περιττόν εστι του λοιπού (αυτόθι). Σημείωσαι, ότι λόγος ευρίσκεται εν τη Μονή του Διονυσίου εις την περιτομήν, ου η αρχή· «Σκιάν μεν των μελλόντων αγαθών». Ο αυτός ευρίσκεται και εν τη του Βατοπαιδίου.
http://www.snhell.gr/references/synaxaristis/search.asp?id=1&search=3
Ἀπὸ "Θρησκευτικά"