Ε ἰ σ ό δ ι α
Ἐγκώμιο στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο
(1ο μέρος)
Λόγος στη γιορτή της Υπεραγίας Δέσποινάς μας Θεοτόκου όταν οδηγήθηκε από τους γονείς της στο Ναό
Πολλές
φορές «η ανάμνηση του δικαίου, που συνοδεύεται από εγκώμια», έγινε
αφορμή να ελεγχθεί ο εγκωμιαστής, εάν έπεσε πολύ έξω από την αξία του
εγκωμιαζόμενου -γιατί ο λόγος δεν εξισώνεται πάντοτε ούτε σ’ όλες τις
περιπτώσεις με την πραγματικότητα. Για τη Δέσποινα όμως κάθε δικαίου,
που είναι μητέρα του Θεού, του βασιλιά της δικαιοσύνης, πώς θα μπορέσω
να μιλήσω έτσι, ώστε να αγγίξω έστω και λίγο ένα μέρος της πραγματικής
άξιάς της, αφού έχω την πρόθεση να εγκωμιάσω τη μνήμη της Θεοτόκου;
Νομίζω
πως αν υπήρχαν αγγελικά λόγια, που πραγματικά θα ήταν αγγελιοφόροι
κάποιων μυστηρίων, ούτε αυτά θα μπορούσαν να φτάσουν τις χάρες της
Θεομήτορος. Αυτήν, που η αγιοσύνη ξεπέρασε ολόκληρη την κτίση, κανένας
λόγος κτιστού ανθρώπου δεν θα μπορούσε να την εξυμνήσει επάξια. Άραγε θα
σωπάσουμε τελείως και θα αντιπαρέλθουμε ασυλλόγιστα τη μητέρα του
Λόγου, η οποία είναι για μας η αιτία της λογικής ζωής, ή θα μιλήσουμε μ’
όσες δυνάμεις έχουμε μακαρίζοντάς την σύμφωνα με την προφητεία και μ’
όλη μας τη δύναμη θα σεβαστούμε τα θαυμαστά έργα που έκανε; Μάλλον και
μ’ αυτά θα δοξάσουμε το μεγαλείο του απερίγραπτου Θεού, διακηρύττοντας
το μέγεθος αυτών, που βέβαια και δεν κατανοούμε, συγχρόνως όμως θα
αγιασθούμε και όσοι μιλάμε γι’ αυτά και όσοι τ’ ακούμε.[…]
Η είσοδος της Παναγίας στην παρούσα ζωή είναι στολισμένη πλούσια με
τη θεία χάρη, ώστε