Γιατί ο Οικουμενισμός πολεμάει τους Ιερούς Κανόνες

«Οι Ιεροί Κανόνες δεν συμπορεύονται με την μόδα και δεν "συγχρονίζονται" με την αμαρτία, για να μας εξασφαλίσουν ένα "άλλοθι" στις ανομίες μας…».

Οι Ι. Κανόνες είναι οι Νόμοι της Εκκλησίας. Η Πολιτεία δεν στέκεται χωρίς νόμους και η Εκκλησία χωρίς Κανόνες. Το Κράτος νομοθετεί και τιμωρεί την κλοπή, την ατιμία, την ψευδορκία, την κατάχρηση, τον φόνο κ.λπ. Η Πολιτεία κάμνει νόμους ατελείς και τους διορθώνει κατόπιν. Η Εκκλησία όμως νομοθετεί εν Αγίω Πνεύματι. Οι Σύνοδοι, Οικουμενικές και Τοπικές, απεφάσιζαν με τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος. Γι’ αυτό οι Ιεροί Κανόνες είναι αληθείς και με αιώνιο κύρος.

Αυτούς λοιπόν, τους Ι. Κανόνες θέλουν οι Οικουμενιστές να τους καταργήσουν. Δεν αρνούνται, ότι είναι αληθείς. Αλλά λέγουν, ότι δεν είναι της εποχής. Ότι πέρασε η εποχή εκείνη που

Οι αντι-Οικουμενιστές πορεύονται υπακούοντας επιλεκτικά στους Αγίους Πατέρες!

  

Μὲ ἀφορμὴ τὴν ἀπάντηση 

τοῦ π. Νικολάου Μανώλη!

   Ὁ π. Νικόλαος Μανώλης –πέρα ἀπὸ τὴν ἀξιοθαύμαστη καὶ γενναία στάση του– μαζὶ μὲ πολλὰ ἄλλα ὀρθὰ καὶ ὀρθόδοξα ποὺ λέει στὸν Μητροπολίτη του, λέει καὶ τὰ ἑξῆς, ἐπίσης ὀρθά:

    α)   Στὴν ἀρχὴ τοῦ βίντεο (ὑπάρχει στὸ τέλος τῆς ἀναρτήσεως ἀπὸ 6:00 λεπτὸ καὶ μετά) ἀπαντᾶ στὸν μητροπολίτη Θεσ/νίκης Ἄνθιμο, ποὺ κατηγορεῖ τὸν π. Νικόλαο ὅτι ἔχει πέσει καὶ στὸ παράπτωμα τοῦ νὰ ἐλέγχει τοὺς Οἰκουμενιστὲς Πατριάρχες καὶ λέγει:
 «Ἔχω ἀποδείξει στὸν Παναγιώτατο μητροπολίτη –καὶ τὸ καταγγέλλω αὐτό– ὅτι ἐπανέρχεται στὸ ἴδιο θέμα, χωρὶς νὰ ἔχει ἀπαντήσει στὶς δικές μου ἀποδείξεις, ὅτι σὲ θέματα Πίστεως, δὲν ὑπάρχουν ὅρια καὶ δικαιοδοσίες». 
    β) Καὶ πρὸς τὸ τέλος τοῦ βίντεο λέγει: «Παναγιώτατε, μὴ μοῦ πεῖτε νὰ κλείσω τὸ στόμα, δὲν θὰ τὸ κάνω. Ἐγώ, Παναγιώτατε, ὅταν θὰ βλέπω κάτι ἀντικανονικὸ ποὺ δημόσια θὰ ἐκφέρεται, θὰ τὸ μαστιγώνω καὶ θὰ τὸ δείχνω σὰν αἵρεση».

    Ὅμως, αὐτὲς οἱ σωστὲς τοποθετήσεις τοῦ π. Νικολάου πρὸς τὸν κ. Ἄνθιμο, δὲν πρέπει νὰ μᾶς κάνει νὰ παραβλέπουμε ἢ νὰ ἀμνηστεύσουμε κάποια ἄλλα, ποὺ ἀποτελοῦν πρόβλημα. Καὶ μὲ προβληματικὲς θέσεις δὲν μποροῦμε νὰ κάνουμε ἀγώνα ἐναντίον τῆς Παναιρέσεως.

   Ὁ π. Νικόλαος, δηλαδή, ἐν ἀγανακτήσει ἀπολογεῖται πρὸς τὸν Μητροπολίτη του, ἀλλὰ αὐτὴ τὴ λογικὴ ποὺ χρησιμοποιεῖ γιὰ ἐκεῖνον, κι αὐτὰ ποὺ κατηγορεῖ ἐκεῖνον, τὰ κάνει ὁ ἴδιος πρὸς ἄλλους!  Μόνο αὐτός, ἄραγε, μπορεῖ νὰ ἔχει ἀνοικτὸ τὸ στόμα του καὶ νὰ πιέζει τὸ Μητροπολίτη του; Ἂν τὸ ἴδιο κάνουν κάποιοι ἄλλοι γιὰ τὸ πρόσωπό του, γιὰ ὅσα τυχὸν προβληματικὰ αὐτὸς ἢ καὶ οἱ ὁμόφρονές του λέγουν, ἐπιτρέπεται τότε νὰ θίγεται, νὰ διαμαρτύρεται καὶ νὰ τοὺς κακίζει ὡς ἐκβιαστές!!! Ὁ ἴδιος, λοιπόν, μπορεῖ νὰ ἐπιτίθεται, νὰ ἐλέγχει, «νὰ μαστιγώνει καὶ νὰ δείχνει τὴν αἵρεση» τοῦ Μητροπολίτη του καὶ τῶν Οἰκουμενιστῶν Πατριαρχῶν καὶ Ἐπισκόπων, καὶ ἐπίσης νὰ ἐλέγχει καὶ ὅσους ἔχουν ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστές -ἐφαρμόζοντας τὴν ἁγιοπατερικὴ ὁδὸ τῆς ἀποτειχίσεως- ἐνῶ αὐτοὶ δὲν ἔχουν αὐτὸ τὸ δικαίωμα;

    Μία ἀπὸ τὶς κατηγορίες ποὺ προσάπτει ὁ π. Νικόλαος σὲ ὅσους ὑπενθυμίζουν τὴν ἁγιοπατερικὴ θέση τῆς ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, εἶναι ὅτι τοῦ βάζουν τὸ μαχαίρι στὸ λαιμό καὶ τὸν πιέζουν (ἐδῶ), προσπαθοῦν νὰ τὸν ὑποχρεώσουν νὰ κάνει Διακοπὴ Μνημοσύνου μὲ τὸ ζόρι. Γιὰ κάποιους ἀπὸ τοὺς ἔχοντας διακόψει τὸ μνημόσυνο πάλι, ἔχει δηλώσει ὁ π. Νικόλαος ὑβριστικὰ ὅτι εἶναι δαιμονισμένοι(!) χωρὶς βέβαια νὰ διευκρινίζει ποιούς ἀκριβῶς ἀπ' ὅλους ἐννοεῖ καὶ τοποθετώντας τους ὅλους στὸ ἴδιο καζάνι! Ἀνήκουμε κι ἐμεῖς στοὺς διακόψαντες τὸ μνημόσυνο· ἄραγε ἀναφέρεται καὶ σὲ μᾶς ἢ ἀποκλειστικὰ καὶ μόνο σ’ ἐμᾶς; Ἐνοχλεῖται γιὰ τὴν κριτικὴ ποὺ τοῦ κάνουμε, ἐπειδὴ ἔχει ἀλλοιώσει τὴν ἑρμηνεία τοῦ ΙΕ΄ Κανόνος; Στὸ σημεῖο αὐτὸ εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νὰ παρατηρήσουμε τὰ κάτωθι:

  Ὅπως ὁ ἴδιος, κατηγορεῖ καὶ καταγγέλλει τὸν κ. Ἄνθιμο Θεσσαλονίκης, ὅτι ἐπαναλαμβάνει ὡς σωστά, ἐκεῖνα ποὺ τοῦ «ἔχει ἀποδείξει»  ὅτι εἶναι λάθος, κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο κι ἐμεῖς «ἔχουμε ἀποδείξει στὸν π. Νικόλαο» μὲ ἑκατοντάδες ἀναρτήσεις μας «καὶ καταγγέλλουμε» μὲ τὴ σειρά μας «ὅτι ἐπανέρχεται στὸ ἴδιο θέμα, χωρὶς νὰ ἔχει ἀπαντήσει στὶς δικές μας ἁγιοπατερικὲς ἀποδείξεις»!

    Αἰσθάνεται, ὁ π. Νικόλαος, ὅτι μὲ τὶς τοποθετήσεις μας (ποὺ δὲν εἶναι ἄλλο τι, παρὰ ἡ παράθεση καὶ προσαρμογὴ τῆς στάσεως τῶν Ἁγίων στὴ σύγχρονη αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ), εἶναι σὰν νὰ «τοῦ βάζουμε τὸ μαχαίρι στὸ λαιμό καὶ τὸν πιέζουμε νὰ κάνει Διακοπὴ Μνημοσύνου»! Αὐτὸ ὅμως, εἶναι συκοφαντία. Διότι, ἂν διάβαζε σωστά, ὅσα ἔχουμε παρουσιάσει ἀπὸ τὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων, δὲν θὰ αἰσθανόταν αὐτὴν τὴν πίεση -ἐκτὸς ἂν ἀρνεῖται νὰ ἐφαρμόσει τοὺς λόγους τους- ἀλλὰ θὰ τιμοῦσε κάποιους ποὺ ἀγωνίζονται κατὰ τῆς Παναιρέσεως, ὅπως κι αὐτός. Καί, ἢ  θὰ ἀντέκρουε μὲ πατερικὸ λόγο, ὅποιες θέσεις μας εἶναι λάθος, ἂν δὲν συμφωνοῦν μὲ τὴν θεολογία καὶ τὴν ποιμαντικὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων (καὶ θὰ μᾶς βοηθοῦσε κι ἐμᾶς νὰ ἀντιληφθοῦμε τὰ λάθη μας) ἢ θὰ ἔβρισκε σωστὲς τὶς τοποθετήσεις μας καὶ θὰ ἀκολουθοῦσε, ὄχι ἐμᾶς, ἀλλὰ τοὺς Ἁγίους Πατέρες, τοὺς ὁποίους κι ἐμεῖς πιστότατα ἀκολουθοῦμε.
    Δὲν εἶναι δική μας ἐφεύρευση ἡ Διακοπὴ Μνημοσύνου. Οὔτε τῶν Παλαιοημερολογητῶν, οἱ ὁποῖοι κακῶς τὴν ἐφάρμοσαν. Ἐντολὴ τοῦ Κυρίου εἶναι. Ἐντολὴ ποὺ ἔχει τὴ ρίζα της στὴν Π. Διαθήκη. Ἐπαναλαμβάνεται στὴν Κ. Διαθήκη καὶ ἐφαρμόστηκε ἀπὸ τοὺς Ἁγίους, μάλιστα ὅταν εἶχαν νὰ ἀντιμετωπίσουν μικρότερες αἱρέσεις! Αὐτούς, λοιπόν, ἀκολουθοῦμε, μὴ δημιουργώντας κάτι δικό μας, ἀλλ’ ἑπόμενοι τῆς στάσεως τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ ἀποφεύγοντας συνειδητὰ καὶ ἐπιμελῶς νὰ ταυτισθοῦμε μὲ τὶς παρατάξεις τῶν Παλαιοημερολογιτῶν (μετὰ τῶν ὁποίων Παλαιοημερολογιτων μᾶς ταύτισε κακόβουλα καὶ ἐμπαθῶς, πρὶν μιὰ βδομάδα στὴν Γατζέα -ὅπως μάθαμε- κάποιος π. Ἰωάννης).

    Ἐμεῖς, λοιπόν, δὲν βάζουμε σὲ κανενός τὸ λαιμὸ κάποιο μαχαίρι, ὁσάκις ἐπαναλαμβάνουμε τὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων. Μάλιστα μὲ διάκριση ἀπευθύνουμε τὸ λόγο κατὰ 99%  στοὺς Ποιμένες κι ὄχι στοὺς λαϊκούς· ἰδιαιτέρως ἀναφερόμαστε σ' αὐτοὺς ἀπὸ τοὺς  ἀντι-Οἰκουμενιστὲς Πατέρες, ποὺ μὲ ὁμιλίες τους στοὺς ἱ. Ναούς, σὲ ἀρχονταρίκια καὶ σὲ ἱστολόγια διαφοροποιοῦνται ἀπὸ τὴν διδασκαλία τῶν Πατέρων καὶ τὴν διαστρέφουν, καὶ παρακινοῦν τὸ λαὸ νὰ κάνει ὅ,τι κι αὐτοί: Νὰ παραμένει σὲ κοινωνία μὲ τὴν αἵρεση!

   Κι ἐρωτοῦμε: Δι’ ὅλων, ὅσων ὁ π. Νικόλαος λέγει, καὶ διὰ τῶν ὁποίων ἐλέγχει τοὺς Οἰκουμενιστὲς καὶ τὸν Ἐπίσκοπό του,  εἶναι σὰν νὰ «τοὺς βάζει τὸ μαχαίρι στὸ λαιμό»; Ἡ ἐπανάληψη τῆς ἁγιογραφικῆς διδασκαλίας καὶ τῶν ἁγιοπατερικῶν λόγων (ἐκ μέρους μας) εἶναι  σὰν κάποιος νὰ «βάζει τὸ μαχαίρι στὸ λαιμό καὶ πιέζει νὰ κάνουν Διακοπὴ Μνημοσύνου» οἱ ἄλλοι, πρὸς τοὺς ὁποίους ἀπευθύνεται; Ἀσφαλῶς ὄχι, γιατί τότε καὶ ἡ ἁγιογραφικὴ διδασκαλία θὰ ἦταν «μαχαίρι στὸ λαιμό». Ἤ μήπως εἶναι;

   Μὲ ὅσα, λοιπόν, γράφουμε δὲν κάνουμε τίποτ’ ἄλλο, παρὰ νὰ ὑπενθυμίζουμε τὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων, ὥστε νὰ φαίνεται -σὲ σύγκριση μὲ αὐτή- ἡ διαστροφὴ τῆς Ἁγιοπατερικῆς Παραδόσεως ποὺ κάνουν οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστές (στὴν ὁποία συμμετέχει καὶ ὁ π. Νικόλαος), μὲ τὸ νὰ θεωροῦν δυνητικὴ κάποια Ἐντολὴ ἢ κάποιον Κανόνα.

    Εἶναι ὅμως ξεκαθαρισμένο ἀπὸ τοὺς Ἁγίους, ὅτι δὲν ὑπάρχουν δυνητικὲς Ἐντολὲς καὶ δυνητικοὶ Ἱεροὶ Κανόνες. Κανένας Νόμος δὲν εἶναι δυνητικός, ἂν καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχει ἐξαιρέσεις ἐφαρμογῆς. Ἡ τήρησή τους εἶναι ὑποχρεωτική, ἀλλά, φυσικά, ἐπαφίεται στὴν ἐλεύθερη βούληση τοῦ κάθε ἀνθρώπου νὰ τὶς ἐφαρμόσει ἢ νὰ μὴν τὶς ἐφαρμόσει. Ἐκεῖνοι πρὸς τοὺς ὁποίους ἀπευθύνονται οἱ Ἐντολές –ἂν θέλουν νὰ εὐαρεστοῦν στὸν Θεὸ καὶ διὰ τῆς βοηθείας τῶν Ἐντολῶν καὶ τῶν Ἱερῶν Κανόνων νὰ ἑνώνονται μετὰ τοῦ Θεοῦ– πρέπει «τὸ κατὰ δύναμιν» νὰ ἀγωνίζονται νὰ τοὺς ἐφαρμόζουν. Ἀπὸ τὴν νηστεία μέχρι τὴν φιλανθρωπία· ἀπὸ τὴν δραστηριότητα μέχρι τὴν ἡσυχία· κι ἀπὸ τὸν ἔλεγχο τῶν αἱρετιζόντων, μέχρι τὴν ἀπομάκρυνση ἐξ αὐτῶν. 
   Ὡς ἐκ τούτου, ἄλλο εἶναι ὁ ζῆλος, ἢ ἡ ἀδιαφορία καὶ ἀδυναμία μας νὰ ἐφαρμόσουμε τὶς Ἐντολὲς καὶ τοὺς Κανόνες, ποὺ μᾶς δείχνουν τὸν σωστὸ δρόμο, κι ἄλλο νὰ συζητᾶμε καὶ νὰ εἰσάγουμε θέμα δυνητικότητος ἢ ὑποχρεωτικότητος Ἐντολῶν καὶ Ἱ. Κανόνων. Αὐτὰ εἶναι μετα-πατερικὰ καμώματα αὐτῶν ποὺ –κατὰ τὰ ἄλλα– κατακρίνουν τοὺς μετα-πατερικοὺς θεολόγους!

    Παρακαλέσαμε νὰ μᾶς παρουσιάσουν τὰ πατερικὰ κείμενα, τὰ ὁποῖα ὁμιλοῦν γιὰ δυνητικότητα Ἐντολῶν καὶ Κανόνων· ἀλλὰ εἰς μάτην περιμέναμε! Ἀπαξιοῦν καὶ νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὶς ἁγιοπατερικὰ κατοχυρωμένες θέσεις καὶ κείμενα τῶν ἀδελφῶν τους, ποὺ καταδεικνύουν τὴν πάγια καὶ διαχρονικὴ διδασκαλία τῶν Ἁγίων γιὰ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς. Ἐνῶ ἀσχολοῦνται μὲ ἑκατοντάδες κακόδοξες θέσεις διαφόρων, βέβαια καὶ τῶν Οἰκουμενιστῶν.

   

   Καὶ ἀντ’ αὐτῶν τί κάνουν; Μιλοῦν, κατ’ ἀρχὰς γιὰ τὴν Οἰκονομία ποὺ ἀνέκαθεν δείχνει ἡ Ἐκκλησία διὰ τῶν Ἁγίων της. Κανεὶς δὲν διαφωνεῖ σ’ αὐτό. Ὅμως εἶναι εὐδιάκριτο στὴν ἁγιοπατερικὴ διδασκαλία ὅτι ἡ Οἰκονομία ἔχει ὅρια, δὲν χρονίζει καί, βέβαια, ποτὲ δὲν γίνεται Ἀκρίβεια. Εἰδικὰ στὸ θέμα τῆς ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, ἡ Οἰκονομία τῶν Πατέρων κρατοῦσε ἐλάχιστα.
  Τώρα, ὅμως, ποιά Οἰκονομία νὰ κρατήσουμε ἔναντι μιᾶς αἱρέσεως, ποὺ οἱ ἴδιοι οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς προσδιορίζουν ὅτι μετρᾶ 100 περίπου χρόνια καί, ἐπίσης, οἱ ἴδιοι τὴν ὀνομάζουν Παναίρεση; Ποιά Οἰκονομία νὰ κρατήσουμε ἔναντι μιᾶς αἱρέσεως, ἡ ὁποία κατοχυρώθηκε (ὅπως οἱ ἴδιοι οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς λέγουν) μὲ Συνοδικὴ ἀπόφαση στὸ Κολυμπάρι τῆς Κρήτης καὶ ἔχει πλέον ἐπισημοποιηθεῖ; Ἢ μήπως θὰ τὸ ἀρνηθοῦν κι αὐτό; Πότε οἱ Ἅγιοι, κοινωνοῦσαν μὲ Ἐπισκόπους ποὺ θεσμοθέτησαν ἐπίσημα αἵρεση; Αἵρεση πού -ἐπιπλέον- ἐγκρίθηκε δολίως ἀπὸ τὴν Ἱεραρχία τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας -τῆς Ἑλλάδος, ὅπως οἱ ἴδιοι πάλι μᾶς διδάσκουν; Ποιά Οἰκονομία νὰ κρατήσουμε ἔναντι μιᾶς αἱρέσεως, ἡ ὁποία δηλητηριάζει τὶς ψυχὲς τῶν πιστῶν, τοὺς ὁποίους ἀφήνουμε (οὐσιαστικὰ τοὺς σπρώχνουμε) νὰ «ἀπολαμβάνουν» ἀπὸ τὰ χείλη τῶν κακοδόξων τὸ πικρὸ δηλητήριο τῆς Παναιρέσεως μὲ τὸ νὰ μὴν κατονομάζουμε τοὺς αἱρετικοὺς Ἐπισκόπους καὶ Ποιμένες; Τοὺς πιστούς, ποὺ ἀφήνουμε νὰ «ἀπολαμβάνουν» ἀπὸ χέρια αἱρετικῶν τὰ Ἱερὰ Μυστήρια, καθ’ ὅν χρόνο (κάποιοι ἀπ’ αὐτούς) βιώνουν τὴν ἀμφιβολία καὶ τὴν ἀγωνία: ἄρα τώρα ἁγιάζομαι, συμμετέχοντας σὲ μυστήριο ποὺ τελοῦν αἱρετικοὶ ἢ κατακρίνομαι;

   Πρέπει νὰ ἐλέγχονται –κατὰ τὸν π. Νικόλαο– «ὅποιοι δὲν ἀκολουθοῦν τοὺς Ἁγίους Πατέρες», γιατὶ αὐτοὶ «διαδραματίζουν ἕνα ρόλο πονηρό, ποὺ μᾶς ἐνδιαφέρει νὰ τὸν ἐλέγξουμε, γιὰ νὰ πληροφορήσουμε τὸν κόσμο ποὺ εἶναι πάνω στὸ καράβι ποὺ λέγεται Ἐκκλησία, ὅτι θὰ πρέπει νὰ πηγαίνει σωστὰ τὸ καράβι, σὲ σωστὸ προορισμό. Κι ἂν ὁ καπετάνιος τρελαθεῖ καὶ μᾶς πάει στὸν γκρεμό, θὰ πρέπει νὰ ἀντισταθοῦμε. Νὰ τοῦ μιλήσουμε, νὰ τοῦ φωνάξουμε γιὰ νὰ ἀλλάξει ρότα»! (Ἐδῶ).

    Ἂν αὐτὸ κάνετε, π. Νικόλαε, πρὸς τὴν κατεύθυνση τῶν Οἰκουμενιστῶν καὶ τοῦ μητροπολίτη Θεσσαλονίκης -καὶ πολὺ σωστά, γιατὶ αὐτὸ τὸ ἀρνεῖσθε καὶ στοὺς ἄλλους; Κι ἐμεῖς, ὅπως κι ἐσεῖς, τὸ πραγματοποιοῦμε μὲ τὴν εὐλογία τοῦ πνευματικοῦ μας. Γιατί πρέπει νὰ σᾶς ὑπακούσουμε; Μήπως ἀσχοληθήκατε νὰ μᾶς δείξετε τυχὸν λάθος μας;
     Ἐξ ἄλλου ἐσεῖς πάλι, ὅταν διδάσκετε σὲ ὁμιλία σας (ἐδῶ) γιὰ τὴ «στάση τῶν Χριστιανῶν» κατὰ τῆς αἱρέσεως, λέτε: «Υπάρχει περίπτωση ο Ορθόδοξος Χριστιανός να δεχθεί πάρα πολλή κριτική από αδελφούς, ότι δεν πρέπει να μιλάει, να τον ειρωνευτούν ότι είναι ο κριτής των πάντων, ότι ελέγχει και παντού βρίσκει την αίρεση και δεν θα πρέπει να ελέγχει την Εκκλησία, αλλά να κάνει απόλυτη υπακοή στο Δεσπότη και στην ιερά Σύνοδο και άλλα παρόμοια»!

    Αὐτὰ ποὺ στὴν παραπάνω ὁμιλία διδάσκετε, ἰσχύουν πάλι μόνο γιὰ σᾶς; Ἐσεῖς, καὶ πολὺ σωστά, δὲν κάνετε ὑπακοὴ στὸν Δεσπότη γιὰ λόγους Πίστεως, καὶ τὸν πιέζετε νὰ ἀποκηρύξει τὸν Οἰκουμενισμό (καὶ πολὺ καλὰ κάνετε) ἐμεῖς πρέπει νὰ παύσουμε νὰ μιλᾶμε, γιὰ νὰ μὴν τάχα σᾶς πιέζουμε; Δύο μέτρα καὶ δυὸ σταθμά; Ἐσεῖς μόνο ἀγωνίζεσθε γιὰ τὴν Πίστη; Ὅταν ἐπισημαίνουμε ὅτι κι ἐσεῖς χρησιμοποιεῖτε τὴν καταστροφική -γιὰ τὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας- τακτικὴ τῆς ἐπικοινωνίας μὲ τοὺς αἱρετικούς, θὰ σιωπήσουμε;

    Ὅπως διαπιστώνετε ἐσεῖς τὰ λάθη στοὺς Οἰκουμενιστές, τὸ ἴδιο διαπιστώνουμε κι ἐμεῖς τὰ λάθη σας, πού -ἐπαναλαμβάνουμε- ἀποτελοῦν διαστροφὴ τῆς διαχρονικῆς Ἁγιοπατερικῆς Παραδόσεως, ὡς πρὸς τὴν στάση μας ἀπέναντι στοὺς αἱρετικούς.

    Θυμηθεῖτε, λοιπόν, καὶ τὰ παρακάτω ποὺ πρόσφατα εἴπατε; «Στην ίδια γραμμή με τον Άγιο Θεόδωρο Στουδίτη ο Όσιος Ιουστίνος ο Πόποβιτς, που λίγο πριν κοιμηθεί, είπε εκείνη τη φοβερή φράση “Όταν θα έρθει η εποχή, που μία γιαγιά δεν θα της επιτρέπεται να ελέγξει τον Πατριάρχη, θα ‘ρθει η καταστροφή για την Ορθοδοξία”. Αυτό δίνει απάντηση σε όσους Οικουμενιστές και φιλοοικουμενιστές μας λένε ότι δεν πρέπει να μιλάμε»! (ἐδῶ) (Βλέπετε ἀκοῦμε πολλὲς ἀπὸ τὶς ὁμιλίες σας καὶ στενοχωριόμαστε, ἀλλὰ καὶ ἀποροῦμε· τί εἶναι ἐκεῖνο ποὺ σᾶς κάνει νὰ μὴν ἀκολουθεῖτε τοὺς Ἁγίους στὸ μεγάλο αὐτὸ θέμα, ἀλλὰ τὸν Γέροντά σας, παρότι σὲ ἄλλες ὁμιλίες σας καταφέρεστε κατὰ τῆς ὑπακοῆς στὸν Γέροντα, ὅταν πρόκειται γιὰ θέματα Πίστεως;).

   Μήπως ἦρθε ἡ ἐποχὴ πού, ὄχι μόνο ὁ Πατριάρχης, ὄχι μόνο ὁ Μητροπολίτης Ἄνθιμος, ἀλλὰ κι ἐσεῖς -οὐσιαστικά- δὲν μᾶς ἐπιτρέπετε νὰ μιλᾶμε (ὅπως στὴ γιαγιὰ τοῦ Ὁσίου Ἰουστίνου), ταυτίζοντας τὸν ἐκ μέρους μας ἔλεγχο γιὰ θέματα Πίστεως, ὡς πίεση, ἴσως καὶ διωγμό σας;

    Γιὰ νὰ καταλάβετε, ποῦ σᾶς ὁδηγεῖ αὐτὴ ἡ τακτικὴ τοῦ μυαλοῦ σας, θὰ σᾶς θυμίσουμε τί ἰσχυριστήκατε σὲ πρόσφατη ὁμιλία. Εἴπατε ὅτι «κόβοντας τὸ μνημόσυνο τοῦ Ἄνθιμου, ἔχω ἰσχυρὴ ἔνδειξη μπροστά μου ὅτι θὰ γίνει Σύνοδος ποὺ θὰ καταδικάσει τὸν (ἂς ποῦμε) «αἱρετικὸ» Ἄνθιμο. Εἰδ’ ἄλλως τί κάνω; Κόβω τὸ μνημόσυνο, μὲ διώχνει κι ἀφήνω τὸ ποίμνιό μου νὰ τὸ κοινωνάει καὶ νὰ τὸ βαπτίζει αὐτός. Ἔτσι λέει ὁ Κανόνας· πρέπει νὰ ὑπάρχει ἰσχυρὴ ἔνδειξη ὅτι θὰ καταδικαστεῖ ὁ αἱρετικός. Κι ἐπίσης, κόβω τὸ μνημόσυνο θεραπευτικά» (ἐδῶ). 

    Ποῦ λέει τέτοια πράγματα ὁ Κανόνας, π. Νικόλαε; Ἀληθεύετε μ’ αὐτὸ ποὺ γράφετε; Δὲν εἶναι φανερὸ ὅτι ἀλλοιώνετε τὸν Ἱ. Κανόνα, γιὰ νὰ ὑποστηρίξετε τὶς μετα-πατερικὲς (στὸ θέμα αὐτό) θέσεις σας; Ποιός Ἅγιος μᾶς δίδαξε ὅτι μένουμε καὶ συλλειτουργοῦμε μὲ τοὺς αἱρετικούς, γιὰ νὰ μὴν κοινωνάει τάχα ὁ αἱρετικὸς Ἐπίσκοπος τὸ ποίμνιό μας, τὴν στιγμὴ ποὺ κοινωνᾶτε ἐσεῖς μ’ αὐτὸν καὶ τὸν μνημονεύετε; Ἂν σκέπτονταν ἔτσι οἱ Ἅγιοι, κανεὶς δὲν θὰ ἀποτειχίζετο, σκεπτόμενοι ὅσους θὰ παρέμεναν νὰ κοινωνοῦν ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς!

   Καὶ ποῦ λέει, πάλι, ὁ Κανόνας ὅτι «κόβοντας τὸ μνημόσυνο, πρέπει νὰ ὑπάρχει ἰσχυρὴ ἔνδειξη ὅτι θὰ καταδικαστεῖ ὁ αἱρετικός»;

      Οἱ καιροί, πάτερ, εἶναι κρισιμότατοι. Ἐκτιμοῦμε τοὺς ἀγῶνες σας καὶ τοὺς προβάλλουμε στὸ ἱστολόγιό μας συχνότατα, ὅπως παρακολουθεῖτε. Ἀλλὰ οἱ ἀγῶνες πρέπει νὰ γίνονται σύμφωνα μὲ τὴν ἀσφάλεια ποὺ παρέχει ἡ τήρηση τῶν Ἱερῶν Κανόνων κι ὄχι σύμφωνα μὲ τὸν ἐπισφαλῆ λογισμό μας, οὔτε ἀκόμα μὲ τὴν γεροντοκρατικὴ λογική, τί θὰ πεῖ κάποιος σύγχρονος ἁγιασμένος Γέροντας.

    Τοὺς Γεροντάδες τοὺς ἀκολουθοῦμε, ὅταν συμφωνοῦν μὲ τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ τὴν Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἦταν ἀπαράδεκτο νὰ ψάχνουν ἀπεγνωσμένα (στὴ πρόσφατη Σύναξή σας, στὴ Γατζέα, ὅπως πληροφορηθήκαμε) κάποιοι Πατέρες νὰ βροῦν σύγχρονους Γέροντες γιὰ ἀποφύγουν τὴν Διακοπὴ Μνημοσύνου καὶ νά ...στηρίξουν τὴν κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικούς! Ἔλεος!!! Τοῦτο ἔκανε στὴ Γατζέα, ὅπως μάθαμε, ὁ π. Γεώργιος Μεταλληνὸς κι ὁ π. Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης ποὺ πρότειναν νὰ ρωτήσουμε τὸν π. Ἐφραὶμ Ἀριζόνας γιὰ τὸ ἂν ...θὰ κάνουμε Διακοπὴ Μνημοσύνου!
  Καὶ πολὺ σωστὰ τοὺς ἀντέτεινε κάποιος ὅτι ὁ π. Ἐφραὶμ εἶναι σοβαρὰ ἄρρωστος καὶ δὲν μπορεῖ νὰ συμβάλλει στὸν ἀγώνα. Ἄραγε οἱ ἐρωτῶντες Πατέρες δὲν τὸ ἤξεραν; Δὲν ἤξεραν ἀκόμη ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι σύγχρονοι Γεροντάδες, ποὺ ἔχουν διακόψει τὸ Μνημόσυνο; Ψάχνουμε στὸ ἀβέβαιο καὶ παραγράφουμε τὸ βέβαιο παράδειγμα τῶν Ἁγίων;

    Εὔχεσθε, π. Νικόλαε, γιὰ τὴν μετάνοια μου. Συχωρέστε με ἂν σᾶς στεναχώρησα. Καλὰ Χριστούγεννα.

Παναγιώτης Σημάτης

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Ξεκάθαρη απάντηση στον μητρ. Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο [ΒΙΝΤΕΟ 2016]

Οικουμενιστές κάλεσε ο Μητροπολίτης Πειραιώς και οι συνεργάτες του για να διαφωτίσουν ..."ορθόδοξα" τους πιστούς!!!

Ἀπὸ ἱστολόγιο "Ο ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ"

Ιερός Ναός Ευαγγελιστρίας Πειραιώς

Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2016  7.30 μ.μ.

Επιστημονική ημερίδα για το Κανονικό Δίκαιο

«Οι κανόνες και η εκκλησιαστική ζωή»

Θα μιλήσουν:

• Σεβ. Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Παν/μίου Αθηνών με θέμα: «Η ποιμαντική θεωρία των Ιερών Κανόνων. Η φιλάνθρωπη οικονομία της Εκκλησίας»,
• Θεόδωρος Γιάγκου, Καθηγητής Κανονικού Δικαίου στη Θεολογική Σχολή Αριστοτελείου Παν/μίου Θεσσαλονίκης με θέμα: «Το ιερό πηδάλιο και η ψευδοκανονική παράδοση»,
• Αρχιμ. Γρηγόριος Παπαθωμάς, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Παν/μίου Αθηνών με θέμα: «Κανονικές προκλήσεις στην Εκκλησία του σήμερα»

Συντονίζει ο Πρωτοπρεσβύτερος Σπυρίδων Τσιμούρης.

Μητροπολίτης Μεσσηνίας!! 

Θεόδωρος Γιάγκου (παρακολουθήσαμε διάλεξη του στην Ακαδημία Βόλου όπου αμφισβητούσε την αξιοπιστία του Πηδαλίου, δείτε εδώ) !!!

Εύγε μητροπολίτα Πειραιώς!!!

Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός"

Ο όσιος Φιλόθεος Ζερβάκος, η Πανορθόδοξος Σύνοδος και οι "φωτισμένοι" ιεροκήρυκες της συγχύσεως, μηδενιστές των αγώνων των άλλων !

 Τὸ παρακάτω φωτοτυπημένο κείμενο, εἶναι τοῦ ὁσίου Γέροντα Φιλόθεου Ζερβάκου (ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση, σελ. 111-112) καὶ ἀναφέρεται στὴν Πανορθόδοξο Σύνοδο. Σ’ αὐτό, προτείνει ὁ Γέροντας Φιλόθεος ἕνα κατάλογο θεμάτων, ποὺ ἂν τὰ ἔβλεπε κανεὶς μὲ τὸ βλέμμα κάποιων σύγχρονων "φωτισμένων" θεολογούντων φιλοσόφων, θὰ τὰ ἀποκήρυσσε καὶ θὰ τὰ σχολίαζε ἀρνητικά, ὡς κατεχόμενα ἀπὸ μηδενιστικὸ πνεῦμα, ἀπὸ σκληρότητα κ.λπ. Ὅμως, ὁ γέρων Φιλόθεος, ἔβλεπε ὅτι αὐτὲς εἶναι οἱ ἀνάγκες τῆς Ἐκκλησίας ποὺ ἔπρεπε νὰ θεραπεύσει μιὰ Συνοδος, γιὰ νὰ μὴν δίνεται τὸ δικαίωμα σὲ μερικοὺς σήμερα νὰ λέγουν ὅτι «ἡ Ἐκκλησία χάθηκε»!

Συνοπτικὰ ὁ π. Φιλόθεος γράφει πὼς ἔργο τῆς Συνόδου (ποὺ τὴν ἔβλεπε ὡς Οἰκουμενικὴ κι ὄχι ὡς μιὰ Σύνοδο, ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι Οἰκουμενική, κατὰ τὶς ἀλλοπρόσαλλες δηλώσεις τοῦ ὑπηρετοῦντος τὰ Βατικάνια καὶ Φαναριώτικα σχέδια τῆς Νέας Ἐκκλησίας, μητροπολίτη Μεσσηνίας Χρυσοστόμου) εἶναι:

1. Νά καθαιρεθοῦν—παραιτηθοῦν τῆς Ἱερωσύνης οἱ ἀρχιερεῖς και οἱ λοιποί κληρικοί πού ὑπέπεσαν σέ θανάσιμα ἁμαρτήματα κρυφά ἢ φανερά, νά χειροτονοῦνται δέ κληρικοί σύμφωνα μέ τίς διατάξεις τῶν Ἱ. Κανόνων.

 2. Νά καθαιρεθοῦν—καταδικασθοῦν σέ ἀργία οἱ ἀρχιερεῖς και ἱερεῖς πού δέν κηρύττουν τόν λόγο τοῦ Θεοῦ καί δέν διδάσκουν τούς πιστούς ἐναντίον τῶν αἱρετικῶν, ἀλλ’ ἀφῆκαν τὸ ποίμνιο «εἰς τό κατάβρωμα τῶν λύκων», τῶν αἱρετικῶν.

 3. Νά καθαιρεθοῦν οἱ ἀρχιερεῖς ἐκεῖνοι πού καταργοῦν τήν νηστεία καί καταλύουν κατά τίς Τεσσαρακοστές, τίς Τετάρτες καί τίς Παρασκευές.

4. Νά καθαιρεθοῦν καί ἀφορισθοῦν οἱ καταφρονητές τῶν ἱερῶν κανόνων καί τῶν ἱερῶν παραδόσεων.

5. Νά καθαιρεθοῦν καί ἀναθεματισθοῦν ὅσοι εἰσάγουν νεωτερισμούς καί καινοτομίες.

6. Νά ἐπαναφέρουν τό ἐκκλησιαστικό ἡμερολόγιο, καθώς μᾶς τό παρέδωσαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες".

 Παραθέτουμε:

α) Κάποιες ἀπὸ τὶς θέσεις τοῦ ὁσίου Φιλοθέου,

β) ἕνα σχόλιο γιὰ τέτοιες καταφρονητικὲς τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς Παραδόσεως θέσεις ποὺ σπέρνουν σύγχυση στοὺς πιστούς.

     (Σημειώνουμε, τέλος, ὅτι δὲν υἱοθετοῦμε ὅλα τὰ εἰσαγωγικὰ σχόλια τῶν ἱστολογίων ποὺ ἀναδημοσιεύουν τὶς ἀναρτήσεις μας).

ΣΧΟΛΙΟ: Ὑπάρχουν κάποιοι ποὺ στὴν ἐποχὴ τῆς συγχύσεως παρουσιάζονται ὡς ἔχοντες τὴν ὑψίστη γνώση, ὡς οἱ κριτὲς τῶν πάντων, οἱ ἴδιοι ὅμως οὐδέποτε παραδέχονται τὰ λάθη τους. Γράφουν πάντα μὲ τέτοιο ἀμφίσημο τρόπο, ποὺ ὅ,τι καὶ νὰ γράψεις θὰ σοῦ ἀπαντήσουν αἰνιγματωδῶς. Ἀκόμα καὶ ὅταν χρησιμοποιοῦν ἁγιογραφικὰ καὶ Πατερικὰ κείμενα, τὰ χρησιμοποιοῦν μονοσήμαντα καὶ μεμονωμένα, καὶ ἀρνοῦνται νὰ τὰ δοῦν στὸν καθρέπτη τῆς «συμφωνίας τῶν Πατέρων».

Παραθέτουν κείμενα ἀπὸ συγκεκριμένους Ἁγίους, ποὺ θεωροῦν πρώτης κατηγορίας, λοιδοροῦν δὲ ὅσους Ἁγίους χρησιμοποιοῦν ἄλλοι, θεωρώντας τους ὡς Ἁγίους δευτέρας κατηγορίας, ὡσὰν τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ποὺ λαλεῖ μὲ τὸ στόμα τῶν προφητῶν καὶ τῶν Ἁγίων, νὰ εἶναι: Α΄ κατηγορίας Πνεῦμα, ὅταν ὁμιλεῖ μὲ «πρωτοκλασάτους» Ἁγίους καὶ Β΄ κατηγορίας —ὑποδεέστερο Πνεῦμα— ὅταν ὁμιλεῖ μὲ Β΄ κατηγορίας Ἁγίους!

Σοῦ ἀρνοῦνται —ὡς νὰ ἀποτελοῦν ὑπερεκκλησία φωτισμένων— τὸ δικαίωμα ποὺ σοῦ ἔχει δώσει ἡ Ἐκκλησία νὰ ἀπομακρυνθεῖς ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, ἂν δὲν καταθέσεις διδακτορικὴ διατριβή, διὰ τῆς ὁποίας νὰ ἀποδεικνύεις τί εἶναι αἵρεση! Λὲς καὶ δὲν φτάνει ποὺ ἄλλοι τὸ ἔχουν καταδείξει! Καὶ ἡδονίζονται στὴ σκέψη ὅτι αὐτοὶ ἔχουν τὶς φιλοσοφικὲς προδιαγραφὲς καὶ τὶς διανοητικὲς δυνάμεις νὰ τὸ γνωρίζουν(!) ἐξουθενώνοντας “φιλαδέλφως” τοὺς «πτωχοὺς τῷ πνεύματι» ἀδελφούς τους, καθιστώντας τὴν Ὀρθοδοξία ἀριστοκρατικὴ θρησκεία φιλοσοφικῶν προδιαγραφῶν!

Διδάσκουν αὐτάρεσκα γιὰ τὴ φιλοσοφική τους ὀξυδέρκεια, ὅτι «η Αρνηση σημαίνει τό Μηδέν, τόν πνευματικό θάνατο», χωρὶς νὰ ἔχουν κατανοήσει ὅτι ἡ Γραφὴ εἶναι γεμάτη ἀπὸ θετικές, εὐεργετικὲς ἀρνήσεις, προκειμένου ἀκριβῶς νὰ σὲ προφυλάξει ἀπὸ τὸν πνευματικὸ θάνατο καὶ νὰ σὲ ὁδηγήσει στὶς θέσεις ἐκεῖνες ποὺ θὰ σὲ βοηθήσουν νὰ γίνεις δεκτικὸς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ νὰ ζήσεις.

Περιγελοῦν καὶ εἰρωνεύονται ἄσπλαχνα (αὐτοὶ οἱ “θεοφώτιστοι”) ἂν βροῦν κάποιο λάθος στὰ κείμενά σου.  Ἂν βροῦν μιὰ λέξη στὸ κείμενό σου, διὰ τῆς ὁποία δὲν ἀποδίδει σωστὰ αὐτὸ ποὺ θέλεις νὰ πεῖς (λόγῳ τῆς δική σου ἀδεξιότητας καὶ ἀνεπάρκειας), ἀρνοῦνται νὰ δοῦν τὸ «πνεῦμα» τοῦ κειμένου σου, καὶ τὴν ἑρμηνεύουν “κυριολεκτικά”, γιὰ νὰ σὲ βγάλουν φανατικό, καθυστερημένο, αἱρετικό!

Ἂν κάνεις τὸ ἴδιο σὲ κείμενό τους, ἀμέσως θὰ βγοῦν καὶ θὰ γράψουν (ἀφοῦ πρῶτα «ἐν βρασμῷ ψυχῆς», «ὑπεροψίᾳ καὶ μέθῃ» σὲ στολίσουν μὲ ὕβρεις καραγωγέα τοῦ Πειραιῶς −εἶναι ἄραγε αὐτὸ ἔνδειξη ὅτι “φωτίζονται”  ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεύμα;), ὅτι ἄλλο ἤθελαν νὰ ποῦν, ἀλλὰ λόγῳ τῆς ἀμάθειάς σου, δὲν τὸ ἀντελήφθης!

Ἂς ἐξετάσουμε, λοιπόν, ἕνα κείμενό τους, μὲ τὰ δικά τους κριτήρια· σ’ αὐτὸ γράφουν:

«Η Εκκλησία τού Κυρίου χάθηκε καί πρέπει μέ πολύ κόπο καί πίστη νά επιστρέψουμε στήν Εκκλησία Του κατεπειγόντως. Στήν Εκκλησία τών Αποστόλων καί τών Αγίων. Καί όχι στήν εκκλησία τού κάθε τυχάρπαστου γυρολόγου, τού κάθε καβαλημένου εξομολόγου ή στήν εκκλησία "τών ιερών κανόνων". Το Πηδάλιο τής εκκλησίας είναι ο Κύριος δέν είναι ο Άγιος Νικόδημος. Δέν υπάρχει συνέχεια τής εκκλησίας»!

Ἐδῶ λοιπόν, διδάσκουν αἱρετικά (ἂν δοῦμε, ὅπως βλέπουν αὐτοὶ τὰ γραπτὰ τῶν ἄλλων, μονοσήμαντα καὶ κυριολεκτικά) ὅτι ἡ Ἐκκλησία, γιὰ τὴν ὁποία ὁ Κύριος εἶπε ὅτι «πύλαι ᾍδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς», χάθηκε! Ὅτι δὲν ὑπάρχει συνέχεια τῆς Ἐκκλησίας! Πρέπει νὰ γυρίσουμε στὴν Ἐκκλησία (ποὺ χάθηκε!) ἀπὸ μόνοι μας. Καὶ πῶς, ἀφοῦ ὑποβαθμίζουν, ἀποσκορακίζουν καὶ τοὺς Ἱ. Κανόνες! Καὶ ποιους Ἁγίους θὰ ἐμπιστευθοῦμε, ἀφοῦ χωρίζουν τοὺς Ἁγίους σὲ Ἁγίους Α΄ καὶ Β΄ κατηγορίας; Ἀφοῦ ἀρνοῦνται καὶ θεωροῦν ὡς τὴν «πιὸ ἄτυχη στιγμὴ τοῦ ἁγίου Νικοδήμου, τὸ Πηδάλιο»! Τὸ Πηδάλιο, λέγουν, εἶναι ὁ Χριστός (ὡσὰν νὰ τὸ ἀρνούμαστε αὐτό) καὶ ὄχι ὁ ἅγιος Νικόδημος ποὺ ἔγραψε φωτιζόμενος καὶ καθοδηγούμενος ἀπὸ τὸ Χριστὸ καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα τὸ Πηδάλιο! Μήπως ὁ Ἅγιος (καὶ ὅσοι Ἅγιοι ἀποδέχτηκαν τὸ Πηδάλιο), καθοδηγοῦνται ἀπὸ ἄλλο Πνεῦμα; Καὶ θὰ ἐμπιστευθοῦμε αὐτὴ τὴν ὁμάδα τῶν τεσσάρων (4) ἑνὸς ἱστολογίου, νὰ μᾶς «φωτίσει» μὲ τὶς συνθηματολογικὲς φράσεις καὶ τὴν διακοπτόμενη λογικὴ ροὴ τῶν ἑνοτήτων καὶ τὴν ἀνολοκλήρωτη σκέψη;

Τὸ μένος αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, ἐναντίον τῶν Ἱ. Κανόνων καὶ εἰδικὰ τοῦ ἁγίου Νικοδήμου, εἶναι ἀνεξήγητο! Ἔχουν τὴν ἔμμονη ἰδέα ὅτι οἱ κανόνες ἀντιπαρατίθενται στὶς «Ἐντολὲς τοῦ Κυρίου»! Ἀντὶ νὰ καυτηριάσουν τὶς καταχρήσεις, ἐφαρμόζουν τὸ «πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι»! Παραθέτουν κάποιους Ἱεροὺς Κανόνες τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καὶ ἰσχυρίζονται ὅτι διὰ τῆς «ἐπιβολῆς τῶν Κανόνων» αὐτῶν πραγματοποιήθηκε «ἡ μείωση τῆς Ἐκκλησίας σὲ θρησκεία»! Γράφουν πικρόχολα, ἀδιάκριτα, εἰρωνικά:

«Μιά μικρή γεύση από τους "θεόδοτους" κανόνες πού αντικατέστησαν τίς εντολές τού Κυρίου, καί στηρίζουν τήν διοίκηση τής εκκλησίας. Ονομάστηκαν καί τό Σύνταγμα τής εκκλησίας, στό οποίο πρέπει νά υπακούει ο κάθε πιστός, τό οποίο ρυθμίζεται κατ' οικονομίαν από τόν κλήρο ή κατά γράμμα από τούς οργανωσιακούς καί καθοδηγεί τήν μετάνοια, μέ τήν απαραίτητη πνευματική καθοδήγηση, βεβαίως. Δημιούργησαν μιά νέα εκκλησία η οποία ετοιμάζεται νά προσχωρήσει σέ οικουμενικά συντάγματα. Καθοριστικό ρόλο  στήν επικράτησή τους έπαιξε η ερμηνεία τών κανόνων, ιδιαιτέρως από τόν Αγιο Νικόδημο τόν Αγιορείτη. Σήμερα η ερμηνεία τους αυτή κατέχει θέσιν δόγματος»! 

Ἄρα, λοιπόν, οἱ Πατέρες ποὺ συμμετεῖχαν στὴν Α΄ Οἰκουμενικὴ καὶ στὶς ἄλλες Συνόδους ποὺ τὴν ἐπεκύρωσαν, καὶ κυρίως ὁ «κακὸς δαίμονας» τῆς Ἐκκλησίας (κατ’ αὐτούς) ἅγιος Νικόδημος, μετέτρεψαν τὴν Ἐκκλησία σὲ θρησκεία!

Aπάντηση στους κατηγορους των Ιερών Κανόνων, Αυγουστίνου Καντιώτη

Ἐάν, ἀγαπητοί μου, ἐγκύψῃ κανεὶς στὴ μελέτη τῶν ἱερῶν κανόνων ὅπως τοὺς ἑρμηνεύουν σοφοὶ κανονολόγοι τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ μάλιστα ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, ἐὰν πρὸ παντὸς πιστεύῃ ὅτι οἱ ἱεροὶ κανόνες εἶνε ἀποφάσεις ὄχι ἑνὸς ὑπουργικοῦ συμβουλίου ἢ κάποιας βουλῆς ἀλλὰ ἱερῶν ἀνδρῶν ποὺ συνέρχονται καὶ συσκέπτονται ἐν ἁγίῳ Πνεύματι, τότε θὰ τοὺς βλέπῃ μὲ διαφορετικὸ βλέμμα. Θὰ βλέπῃ τὸ βάθος τῆς πατερικῆς σκέψεως καὶ ὄχι τὴν ἐπιφάνεια, τὸ πνεῦμα καὶ ὄχι τὸ γράμμα. «Τὸ γράμμα ἀποκτένει, τὸ δὲ πνεῦμα ζωοποιεῖ» (Β΄   Κορ. 3,6). Ἡ οὐσία, ποὺ περικλείεται στὰ σχήματα τῶν ἱερῶν κανόνων, ἔχει αἰώνια ἀξία.
Μερικοί, γιὰ νὰ ἐξευτελίσουν καὶ διακωμῳδήσουν τοὺς ἱεροὺς κανόνες, ἀναφέρονται σὲ μερικοὺς ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ θίγουν διάφορα ζητήμα τα ἠθικῆς τάξεως καὶ ὠχυρωμένοι πίσω ἀπὸ τὸ γράμμα τους ἰσχυρίζονται ὅτι οἱ κανόνες δὲν ἔχουν πλέον θέσι στὴ σύγχρονη ζωή.

Ἐμεῖς τοὺς ἀπαντοῦμε τὰ ἑξῆς.

1. Λένε ὅτι οἱ κανόνες, ἀφοῦ θεσπίσθηκαν πρὸ 1.200 - 1.600 ἐτῶν, εἶνε παμπάλαιοι. Λησμονοῦν ὅμως ὅτι μερικὰ