Η σύγχυση που προκαλείται από τον Βαρθολομαίο και το Ουκρανικό, αυξάνεται τώρα από την Ρωσία και την ομάδα Ζήση!

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

  

(Ἕνα ἄρθρο μὲ πολλὲς ἀποκαλύψεις)

Ὁ ἀπόστολος Παῦλος γράφει (Ρωμ. 12: 21): «μὴ νικῶ ὑπὸ τοῦ κακοῦ, ἀλλὰ νίκα ἐν τῷ ἀγαθῷ τὸ κακόν» (νὰ μὴν ἀφήνεις νὰ σὲ νικάει τὸ κακό, ἀλλὰ νὰ νικᾶς τὸ κακὸ μὲ τὸ καλό).

Καὶ ὁ Μ. Βασίλειος προσθέτει, «ἐάν τις τὸ κακόν ἐν προσχήματι τοῦ ἀγαθοῦ ποιῇ, διπλασίονος τιμωρίας ἐστίν ἄξιος» (ἐὰν κάποιος πράττει τὸ κακό, χρησιμοποιώντας ὡς πρόσχημα τὸ καλό, αὐτὸς εἶναι ἄξιος διπλασίας τιμωρίας) (P.G. τόμ. 32, σελ. 397) καὶ συνεχίζει «οὐ μόνον μισθοῦ ἐκπίπτει, ἀλλὰ καὶ τιμωρίας ἄξιος ὁ ποιῶν ἐντολὴν μὴ κατὰ θεοσέβειαν, ἀλλὰ κατὰ ἀνθρωπαρέσκειαν, ἤ τινος ἄλλης ἡδονῆς ἔνεκεν…» (δὲν χάνει μόνον τὸν μισθό του, ἀλλὰ γίνεται καὶ ἄξιος τιμωρίας, αὐτὸς ποὺ πράττει μία ἐντολή, ὄχι ἀπὸ σεβασμὸ στὸν Θεό, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἀρέσει στοὺς ἀνθρώπους ἢ γιὰ κάποια ἄλλη ἡδονή, π.χ. ἐξουσία, αὐτοϊκανοποίηση κλπ.) .

Βλέπουμε, λοιπόν, ὅτι ἡ Ἐκκλησία ποτὲ δὲν δίδαξε καὶ ποτὲ δὲν προσπάθησε νὰ πολεμήσει τὸ κακὸ μὲ τὸ κακό. Ἀντιθέτως, ἀνεξαρτήτως τῆς ὁποιασδήποτε κακῆς ἐξελίξεως, αὐτὴ παρέμενε πιστὴ στὶς ἐντολὲς τῆς Μίας κεφαλῆς Της, τοῦ Χριστοῦ.

Δυστυχῶς σήμερα ἐπαληθεύονται οἱ προβλέψεις τῶν Ἁγίων ὅτι τὸ κακὸ θὰ ὀνομάζεται καλό, καὶ ὅτι ἡ σύγχυση θὰ αὐξάνεται καὶ θὰ παρασύρει πολλούς. Παράλληλα ἡ ὀρθότητα παραμερίζεται καὶ τὴν θέση της παίρνει ἡ δύναμη τῶν ἀριθμῶν (βλ. τὸν τονισμὸ τῶν 150.000.000 Ρώσων ἀνεξαρτήτως ἂν κάποιοι ἢ πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἀκολουθοῦν τὴν αἵρεση ἢ ὄχι). Ἔτσι ὅπως ἀποδείχθηκε καὶ σὲ προηγούμενο ἄρθρο (ἐδῶ, μὲ ἀφορμὴ τὸ σχίσμα τῆς Οὐκρανίας) οἱ ἱερεῖς καὶ λαϊκοὶ στρέφονται ἀπὸ τὴν Σκύλλα στὴν Χάρυβδη: ἀπὸ τὶς Η.Π.Α. στὴν Ρωσία, ἀπὸ τὸ Κολυμπάρι στὴν Ἁβάννα, ἀπὸ τὴν ἀνάμειξη τῆς Κων/πολεως στὴν Οὐκρανία, στὴν ἀνάμειξη τῆς Μόσχας στὴν Ἑλλάδα, ἀπὸ τὴν πρωτειομανία τοῦ Βαρθολομαίου στὴν πρωτειομανία τοῦ Κυρίλλου, ἀπὸ τὴν ἀναγνώριση τῶν σχισματικῶν τῆς Οὐκρανίας ἄνευ μετανοίας, στὴν ἀναγνώριση τῶν σχισματικῶν τῆς Ἑλλάδος ἄνευ μετανοίας.

Ἀντὶ μάλιστα νὰ σταματήσει αὐτὴ ἡ δυσάρεστη ἐξέλιξη, αὐξάνεται, καὶ τὴν κύρια εὐθύνη  γιὰ αὐτὴν φέρει -δυστυχῶς- ἡ ὁμάδα τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση. Γιὰ νὰ γίνει αὐτὸ σαφές, θὰ παραθέσω κάποιες ἀπόψεις τῆς πρόσφατης ἀρθρογραφίας μελῶν τῆς ὁμάδας αὐτῆς μὲ τὶς ἀνάλογες ἐρωτήσεις:

Ὁ π. Νικόλαος Μανώλης στὴν πρόσφατη ὁμιλία του (ἐδῶ) κατέδειξε τοὺς Γ.Ο.Χ. ὡς σχισματικοὺς ἄνευ χάριτος καὶ ἱερωσύνης. Τότε πῶς δημοσιεύει στὸ ἱστολόγιο «Κατάνυξη» (ποὺ ἔχει τὴν εὐλογία τοῦ π. Νικολάου) ὁ κ. Μάννης, ποὺ ἀνήκει στὴν γοχικὴ παράταξη τοῦ Καλλινίκου; Πῶς ἐπιτρέπει ὁ π. Νικόλαος νὰ διαβάζουν τὰ ἀνυποψίαστα(;) πνευματικά του παιδιά ἕναν κατ’ αὐτὸν ἀχαρίτωτο σχισματικό;

Θὰ ἀπαντήσω στὸ ἐρώτημα αὐτό, ἐξετάζοντας τὸ θέμα ἀπὸ δύο διαφορετικὲς ὀπτικὲς γωνίες:

Ο π. Ν. Μανώλης αντιτίθεται στους Γ.Ο.Χ., η "Κατάνυξις" όμως τους προβάλλει ως ...διδασκάλους Ορθοδοξίας!

Πηγή:  "Κατάνυξις"

ὑπὸ Νικολάου Μάννη, ἐκπαιδευτικοῦ

Κεφαλή της επί γης Εκκλησίας ο Κωνσταντινουπόλεως;

    Ἔχοντας ὑπ᾿ ὄψιν τὴν ἀναμφισβήτητη δογματικὴ διάσταση τοῦ Οὐκρανικοῦ Ζητήματος, λόγῳ τῆς ἐμπράκτου ἐφαρμογῆς τῆς αἱρέσεως τοῦ Νεοπαπισμοῦ Κωνσταντινουπόλεως [1], θεωρῶ ὅτι εἶναι ἀπαραίτητο, μετὰ τὴν πρόσφατη κήρυξη –  «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» – τῆς αἱρέσεως αὐτῆς καὶ ἀπὸ τὸν Σεβ. Μητροπολίτη Σπάρτης κ. Εύστάθιο [2], νὰ παρουσιασθεῖ ἡ ὀρθόδοξος διδασκαλία περὶ τοῦ θέματος...

                      (Ἡ συνέχεια τοῦ ἄρθρου τοῦ κ. Μάννη ἐδῶ).

  Ὅμως ὁ π. Νικόλαος Μανώλης, στὴν Κυριακάτικη ὁμιλία του μᾶς εἶπε ὅτι, ὅσοι βρίσκονται στὶς σχισματικὲς ὁμάδες τῶν Γ.Ο.Χ. ὁδηγοῦνται στὴν ἀπώλεια!    Πῶς εἶναι δυνατόν, τὸν "Δάσκαλο" τῶν Γ.Ο.Χ. νὰ μᾶς παρουσιάζει ὡς δάσκαλο τῶν Ὀρθοδόξων Ἀποτειχισμένων  ἡ "Κατάνυξη";

Ἰδοὺ καὶ τὸ ἀπόσπασμα τῆς ὁμιλίας π. Μανώλη:

    ...Ἀπὸ τὴ διδασκαλία τοῦ Μ. Βασιλείου, ποὺ ἀφορᾶ αὐτὴ ἡ διδασκαλία πολλοὺς ἀδελφούς, ποὺ στὴν ἀγωνία τους καταφεύγουν στὶς σχισματικὲς ὁμάδες. Ἡ ἀγαθὴ πρόθεσή τους τοὺς ὁδηγεῖ στὴν ἀπώλεια, διότι δὲν ἔχουν ἀναπτυγμένη τὴν ἐκκλησιολογικὴ διάσταση τοῦ ὅλου ζητήματος. Ἡ σωστὴ ἀποτείχιση ποὺ προκύπτει ἀπὸ τὴν διδασκαλία τοῦ Μ. Βασιλείου εἶναι ποιά;

«Π.Π.»: Ως πότε οι Γ.Ο.Χ. θα διαστρέφουν τα της Πίστεως και θα "ψαλιδίζουν" τα κείμενα!

Ἀπάντηση

πρὸς τὸν κ. Δημήτριο Χατζηνικολάου

διὰ τὸ κείμενό του

«Διαστροφή και παραλογισμός της ομάδος του π. Ευθυμίου Τρικαμηνά δια το ημερολογιακό ζήτημα»

Τοῦ Ἱερομονάχου π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

           Ἀγαπητὲ ἀδελφέ, κ. Δ. Χατζηνικολάου

                 Χαῖρε ἐν Κυρίῳ

Εἶναι γεγονὸς ὅτι οἱ ἀντιπαραθέσεις, ἔστω καὶ γιὰ πνευματικὰ ἢ ἐκκλησιολογικὰ θέματα, ψυχραίνουν τὶς καρδιὲς μας σὲ σημεῖο νὰ μὴν δυνάμεθα νὰ σταθοῦμε στὸ πνευματικὸ ἐπίπεδο, τὸ ὁποῖο καθορίζει ἡ Ἁγία Γραφή, δηλαδὴ νὰ μὴν ἔχουμε καμιὰ ἐμπάθεια μεταξύ μας, ἔστω κι ἂν ἔχουμε διαφορετικὲς ἀπόψεις, νὰ μὴν ψυχρανθῆ καὶ μεταξύ μας ἡ ἀγάπη, νὰ θεωροῦμε τοὺς ἄλλους ἀδελφούς μας κ.λπ. Αὐτὸ βέβαια τὸ λέγω γιὰ ὅλους μας, καὶ πρῶτα γιὰ τὸν ἑαυτό μου, καὶ αὐτοὺς ποὺ ἀποκαλεῖτε «ὁμάδα» μου. Αὐτὸ ὅμως δὲν σημαίνει ὅτι προκειμένου νὰ διατηρήσουμε τὴν μεταξύ μας ἀγάπη, πρέπει νὰ ὑποταχθοῦμε στὶς γνῶμες καὶ τὶς ἀπόψεις τῶν ἄλλων, τὴν στιγμὴ μάλιστα ποὺ τὶς θεωροῦμε λανθασμένες, ἀλλὰ ὅτι πρέπει νὰ ἐκφέρουμε τὶς ἀπόψεις μας ἀπαθῶς καί, κυρίως, χωρὶς σκοπιμότητες καί, βέβαια, νὰ ὑποτασσώμεθα στὴν ἀλήθεια, ἔστω κι ἂν αὐτὴ δὲν μᾶς συμφέρει. Μὲ τὸν σκοπὸ αὐτὸ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνεται ὁ διάλογος πρὸς οἰκοδομὴ ὅλων μας καὶ ἂν κάπου παρεκκλίναμε ἀπὸ ἐμπάθεια καὶ ἀδυναμίες νὰ μᾶς συγχωρέσετε.

ΝΑΙ στην ΑΓΙΟΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ, αλλ' ΟΧΙ στην ΔΙΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ! --[Και η απάντηση των Γ.Ο.Χ.]

        Ἀσφαλῶς, ἡ διαστροφὴ τῶν ἐκκλησιαστικῶν πραγμάτων, εἶναι ἀνεξέλεγκτη σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα.

Μόλις προχθὲς νιώσαμε τὴ φρίκη τῶν δηλώσεων τοῦ οἰκουμενιστῆ μητροπολίτη Ἀλεξανδρουπόλεως Ἀνθίμου (ἐδῶ).

Πρὶν λίγο δημοσιεύσαμε τὴν ὁμιλία τοῦ ἄλλου οἰκουμενιστῆ μητροπολίτη Δημητριάδος Ἰγνατίου (ἐδῶ), ὁ ὁποῖος (ποιός ξέρει ἂν καὶ μὲ ποιά ...συνεννόηση μὲ τὴν ἡγεσία τῆς ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας) μετέβη στὸ Φανάρι γιὰ νὰ ὑποστηρίξει τὸ ΣΧΙΣΜΑ Βαρθολομαίου.

Καὶ τώρα βλέπουμε δημοσίευση ἀποτειχισμένου ἱερέως, τοῦ π. Παϊσίου Παπαδόπουλου, ἀποκλειστικοῦ ἀρθρογράφου πλέον τῶν Γ.Ο.Χ.,  ὁ ὁποῖος θέλει τοὺς σχισματικοὺς Γ.Ο.Χ. ὡς μέλη τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ «συλλειτουργούν φυσιολογικά σε μια οργανική ενότητα και συμφυΐα, (ὅπως) τα μέλη του Σώματος του Χριστού»!!! (ἐδῶ). Μέλη τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας οἱ σχισματικοί; Αὐτοὶ ποὺ θεωροῦσαν (καὶ θεωροῦν) ἐμᾶς ὡς νεοημερολογίτες (ἀκόμα καὶ ἀποτειχισμένους) ὡς σχισματοαιρετικοὺς καὶ ἀπαιτοῦν κατὰ καιροὺς καὶ κατὰ περίπτωση τὸν ἀναβαπτισμό, τὴν ἀναμύρωση ἢ ἔστω τὴν ἔμπρακτη μετάνοιά μας (…ποὺ δὲν τοὺς κάναμε τὴ χάρη νὰ ἐγκολπωθοῦμε τὸ Γοχικὸ πνεῦμα, ὅπως αὐτός), ὡς προϋπόθεση εἰσδοχῆς στὴν «ἐκκλησία»-παράταξή τους!

Επικίνδυνες εξελίξεις! --Προσέχετε τοὺς «Δούρειους Ίππους»! Είμαστε στα έσχατα!

Κρίσιμη καὶ σημαντικὴ παρέμβαση

τοῦ κ. Ἀδαμαντίου Τσακίρογλου:

Οἱ ἀλλαγὲς στὴν σκέψη καὶ στὴν πράξη τῆς ὁμάδας τοῦ π. Θεοδώρου εἶναι βούτυρο στὸ ψωμὶ τῶν οἰκουμενιστῶν καὶ προκαλοῦν τραγικὴ σύγχυση στὸ ποίμνιο

Γίναμε μάρτυρες τὶς τελευταῖες ὧρες μιᾶς ἀκόμα ἀλλαγῆς πλεύσης τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση καὶ τῆς ὁμάδας του, ἡ ὁποία προκαλεῖ σύγχυση στὸ ποίμνιο καὶ διευκολύνει τὴν εἰσχώρηση πιστῶν στὰ σχίσματα τῶν Γ.Ο.Χ. Ἐδῶ καὶ λίγες ὧρες καὶ μετὰ τὸν ἔπαινο τοῦ π. Σεραφεὶμ πρὸς τὸ πρόσωπο τοῦ κ. Μάννη, τὸ ἰστολόγιο «Κατάνυξη» δημοσιεύει κείμενα τοῦ κ. Ν. Μάννη, μέλους τῆς Γοχικῆς παράταξης τῶν «Καλλινικῶν».

Πολλοὶ φυσικὰ θὰ σπεύσουν νὰ μᾶς κατηγορήσουν, ὅτι πάλι εἴμαστε ἐριστικοὶ καὶ ὅτι διασποῦμε τὴν ὁμόνοια. Ὅμως καὶ πάλι θὰ ἀποδειχθεῖ, ὅτι ὄχι ἐμεῖς διασποῦμε, ἀλλὰ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ μὲ τὶς ἐπικίνδυνες γιὰ τὸ ποίμνιο ἐπιλογές τους. Ἐμεῖς προσδοκοῦμε τὴν ὁμόνοια καὶ μία, ἐπιτέλους, σύναξη ὅλων τῶν αποτειχισμένων κληρικῶν, ὅπου θὰ ἀποφασιστεῖ ἡ κοινὴ πορεία ἔξω ἀπὸ τὰ σχίσματα καὶ μὲ βάση τὴν ἁγιοπατερικὴ διδασκαλία καὶ ὄχι τὶς ἐπιλογὲς τοῦ καθενός:

Ἂς δοῦμε, λοιπόν, τί ἔλεγαν παλιά, αὐτοὶ ποὺ τώρα δίνουν βῆμα στοὺς σχισματικούς:

1.   Διαβάζουμε στὸ ἰστολόγιο (ἐδῶ)

«Π. Θεόδωρος Ζήσης. Ἡ “Ἐσφιγμένου” εἶναι ἑνωμένη μὲ τοὺς σχισματικοὺς  “ΓΟΧ”» 

Ὁ π. Θεόδωρος, διαμαρτύρεται περὶ αὐτῆς τῆς ὕπουλης τακτικῆς (σσ. τακτικῆς ποὺ ἐφαρμόζει τώρα ὁ ἴδιος) καὶ κατακεραυνοβολεῖ τὰ ψεύδη τοῦ Μεθοδίου, ἀποκαλύπτοντας τὴν ψευτοχειροτονία του ἀπὸ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ τῆς Διασπορᾶς, ἐνῶ ἐλέγχει ταυτοχρόνως καὶ ὁλόκληρη τὴν ἀγέλη του γιὰ τὴν κοινωνία της μὲ τοὺς «ΓΟΧ» τοῦ Καλλινίκου Σαραντόπουλου (σσ. ἐκεῖ ποὺ ἀνήκει ὁ Ν. Μάννης!).

Τέλος, ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης ἀποστομώνει μὲ ἀτράνταχτα ἐπιχειρήματα ὅλα τὰ σχίσματα τῶν ΓOΧ, οἱ ὁποῖοι ἐπίσης προσπαθοῦν νὰ ΕΞΑΠΑΤΗΣΟΥΝ ''εἰ δυνατὸν καὶ τοὺς ἐκλεκτούς'', χρησιμοποιώντας τὸ πρόσωπό του (σσ. τώρα τὸ κάνει ὁ ἴδιος καὶ ὁ κατὰ σάρκα υἱός του!). Συγκεκριμένα, λέγει πὼς οἱ παλαιοημερολογίτες: ''διαστρέφουν τὰ πράγματα καὶ προσπαθοῦν –ὄντως, λέγοντας ὅτι ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης συμφωνεῖ μαζί μας, προσπαθοῦν  νὰ παρασύρουν ὁρισμένους ἀπὸ τοὺς ἀδερφούς μας πρὸς τὴν δική τους τὴν πλευρά (σσ. τώρα τὸ κάνει ὁ ἴδιος)– πρὸς τὴν ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΗ τους κατάσταση!''».

1.   Ὁ π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος, συνεργάτης τοῦ π. Θεοδώρου γιὰ τοὺς Γ.Ο.Χ. γράφει: «Πιὸ κάτω ὁ Γέροντας Παΐσιος (σσ. ὁ Ἅγιος ποὺ δὲν ἀναγνωρίζει κανένας Γ.Ο.Χ. οὔτε ὁ κ. Μάννης) μιλᾶ γιὰ τὸν ὀλέθριο κίνδυνο ἀποσχίσεως ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ ἱδρύσεως ἰδίας Ἐκκλησίας, ἐξαιτίας τῶν φιλενωτικῶν ἀνοιγμάτων, ὅπως ἔκαναν τὸ 1924 οἱ σχισματικοὶ Γ.Ο.Χ., Ζηλωτὲς τοῦ παλαιοῦ ἡμερολογίου» (ἐδῶ). 

2.   Ὁ π. Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος, ἄλλος συνεργάτης τοῦ π. Θεοδώρου γράφει: «Μελετώντας τὴν Πατερικὴ διδασκαλία γιὰ τὶς σχέσεις μας μὲ τοὺς αἱρετικοὺς βλέπουμε ὅτι οἱ Ἅγιοί μας εἶναι ἰδιαίτερα αὐστηροὶ καὶ κατηγορηματικοὶ στὴν ἀπαγόρευση ἐπικοινωνίας μὲ τοὺς αἱρετικοὺς ἢ σχισματικοὺς σὲ θέματα Λατρείας καὶ κοινῆς προσευχῆς… Γιὰ τὸν ἐκτός της Ἐκκλησίας –αἱρετικὸ ἢ σχισματικὸ– εἶναι τουλάχιστον θέμα συνέπειας νὰ μὴ θέλει νὰ θεωρεῖται μέλος τοῦ σώματος, ἀφοῦ σὲ τελικὴ ἀνάλυση ἔχει συνειδητὰ ἐπιλέξει ὁ ἴδιος νὰ ἀποχωρισθεῖ ἀπὸ αὐτό!».

Καὶ ἐδῶ «Σχίσμα ἔχουμε μὲ τοὺς Παλαιοημερολογίτες ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα, οἱ ὁποῖοι ἔχουν παράλληλους Ἐπισκόπους μὲ τὴν κανονικὴ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, δὲν ἔχουμε κοινωνία μυστηριακὴ μεταξύ μας καὶ δὲν ἀλληλοαναγνωρίζουν τὰ μυστήρια» (σσ. τώρα μιλοῦν μόνο γιὰ μερικὲς παρατάξεις καὶ ἄλλες τὶς ἀναγνωρίζουν. Ποιά ἡ διαφορὰ τότε μὲ τὴν κατάσταση στὴν Οὐκρανία; Καὶ μιὰ παρατήρηση: Ὁ κ. Μάννης καταφέρεται κατὰ 2-3 ὁρισμένων προσώπων. Δὲν εἴδαμε ὅμως νὰ τὰ βάζει καὶ μὲ τοὺς παραπάνω ἀκόλουθους τοῦ π. Θεοδώρου, που ὁμολογοῦσαν τὸ αὐτονόητο: ὅτι οἱ ΓΟΧ ἀποτελοῦν σχίσμα!).

3.   Ἄλλος συνεργάτης τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση ἔγραψε στὸ ἰστολόγιο «Ἀβέρωφ»: (ἐδῶ)