Κυριακή τῶν Ἁγίων Προπατόρων

ΚΥΡΙΑΚΗ

ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ

π. Ἄγγελου Ἀγγελακόπουλου 

ἐφημ Ἱ. Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Νέας Καλλιπόλεως Πειραιῶς

  Σήμερα, ἀδελφοί μου, δύο Κυριακές πρίν ἀπό τήν κατά σάρκα Γέννηση τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τούς ἁγίους Προπάτορες, γι’ αὐτό καί ἡ σημερινή Κυριακή ὀνομάζεται Κυριακή τῶν Ἁγίων Προπατόρων.

         Ποιοί εἶναι οἱ ἅγιοι Προπάτορες;

     Εἶναι ὅλοι οἱ Πατριάρχες, Κριτές, Προφῆτες καί Δίκαιοι τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Δηλ. οἱ πρωτόπλαστοι Ἀδάμ και Εὔα, ὁ Ἐνώχ, ὁ Νῶε, ὁ Μελχισεδέκ, οἱ δώδεκα Πατριάρχες καί κυρίως ὁ Ἀβραάμ, ὁ Ἰσαάκ καί ὁ Ἰακώβ, οἱ προφῆτες Μωϋσῆς, Ἀαρών, Ἰησοῦς τοῦ Ναυῆ, Σαμουήλ, Δαυίδ, Ἠσαΐας, Ἱερεμίας, Ἱεζεκιήλ, Δανιήλ καί οἱ τρεῖς Παῖδες, Ἠλίας, Ἐλισαῖος, Ζαχαρίας καί τέλος ὁ Βαπτιστής Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος.

       Εἶναι γνωστό ὅτι ἀπό τόν Ἀβραάμ γεννήθηκε ὁ Ἰσαάκ, ἀπό τόν Ἰσαάκ γεννήθηκε ὁ Ἰακώβ καί ἀπό τόν Ἰακώβ γεννήθηκε ὁ Ἰούδας, ἀπό τήν φυλή τοῦ ὁποίου γεννήθηκε ὁ Χριστός καί οἱ ὑπόλοιποι ἀδελφοί του Πατριάρχες. Γι’αὐτό, λοιπόν, οἱ θεοφόροι πατέρες μας καί διδάσκαλοι ἐπιτελοῦν σήμερα τήν μνήμη τοῦ θείου Ἀβραάμ, ἐπειδή ὑπῆρξε προπάτωρ τοῦ Χριστοῦ. 

Αὐτή τή μνήμη μᾶς παρέδωσαν νά ἐπιτελοῦμε κι ἐμεῖς, ὄχι μακρυά καί σέ διάστημα πολλῶν ἡμερῶν, ἀλλά κοντά στήν κατά σάρκα Γέννηση τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Αὐτό τό ἔκαναν ὄχι ἁπλῶς καί ὡς ἔτυχε, ἀλλά κατά θεία ἔμπνευση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἐπειδή ὁ Ὑπεράγαθος καί φιλάνθρωπος Υἱός τοῦ Θεοῦ καταδέχθηκε νά κάνει τόν Πατριάρχη Ἀβραάμ καί τούς ἀπογόνους του προπάτορές Του, κατά τό ἀνθρώπινο, γι’ αὐτό οἱ θειότατοι πατέρες ἔκριναν δίκαιο νά ἑορτάζουμε τήν μνήμη τοῦ Πατριάρχου Ἀβραάμ καί τῶν ὑπολοίπων, ὡς προπατόρων, ὄχι πολύ μακρυά ἀπό τήν κατά σάρκα Γέννηση τοῦ Κυρίου[1].

      Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, στήν ὁμιλία του στήν σημερινή Κυριακή τῶν ἁγίων Προπατόρων[2], ἐπισημαίνει:

     «Ὅταν ὁ μονογενής Υἱός τοῦ Θεοῦ σαρκώθηκε γιά χάρη μας ἀπό τήν Παρθένο, μέ τήν ἐν σαρκί πολιτεία Του, τελειοποίησε τόν νόμο, ὁ ὁποῖος εἶχε δοθεῖ μέσω τοῦ προφήτου Μωϋσέως[3]. Τόν ὁλοκλήρωσε, δίνοντας τό νόμο τῆς χάριτος, καί μεταποίησε ἔτσι τόν παλαιό ἐκεῖνο νόμο

Πρεσβ. Αθανάσιος Μηνάς, «Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν»!

 Πηγή: "Ἀκτίνες"

Πρός τόν Πατριάρχη Κων/πόλεως καί κάθε καλοπροαίρετο χριστιανό

«Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν» (Ματθ.,6:24)

(Τά παρεπόμενα μετά τή συνάντηση τοῦ Προέδρου τοῦ Βατικανοῦ κ. Φραγκίσκου μέ τόν Ἐπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως.)

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ 

    
 Θά ἀναρωτιόταν ἴσως κανείς, γιατί τόση στενοχώρια ἀπό πλευρᾶς ὀρθοδόξων γιά ἕναν ἁπλό ἀνθρώπινο ἐναγκαλισμό Πατριάρχη-Πάπα καί γιά μία ἁπλή πολιτική διπλωματική μνημόνευση τοῦ πάπα ἀπό ὀρθόδοξο ἱερωμένο.

Ἄν εἴμαστε συνειδητοί ὀρθόδοξοι Χριστιανοί δέν θά ἔπρεπε κἄν νά ἀναρωτιόμαστε, ἐφ᾿ ὅσον καί μόνο οἱ δύο αὐτές λέξεις σημαίνουν ὅτι ὑπακοῦμε στόν Χριστό πού εἶναι ἡ Κεφαλή τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας. Καί γνωρίζουμε ὅτι αὐτό τό Σῶμα ἀποτελεῖται ἀπό τούς βαπτισμένους καί μυρωμένους Χριστιανούς, ἑπομένως καί ἀπό τούς Ἁγίους στούς ὁποίους ἀποδίδουμε τιμητική προσκύνηση, ἔχοντάς τους ὡς ὁδοδεῖκτες καί τῆς δικῆς μας πορείας. Θέλουμε δηλαδή νά ἀκολουθοῦμε τά ὅσα ἔλεγαν καί ἔκαναν γιά νά πετύχουμε καί ἐμεῖς τό καθ᾿ ὁμοίωσιν, τήν ἁγιότητα, τήν κατά Χάριν θέωσή μας.

Ἔτσι λοιπόν μέσα ἀπό κάποια ἐρωτήματα θά ἀφήσουμε νά φανεῖ ἡ ἀπάντηση.

Ἐν πρώτοις, ἡ Τριαδική Χάρις εἶναι κτιστή ἤ Ἄκτιστος; Ἄς δοῦμε τί μᾶς διδάσκει ὁ Ἅγιος

Οι θεατρινίστικες "ευλογίες" του αιρετικού Πατριάρχη!

  

Αὐτὸ ποὺ θὰ ἀπευχόταν κάθε ὀρθόδοξος, τὶς θεατρινίστικες δηλαδὴ "εὐλογίες" τοῦ αἱρετικοῦ Πατριάρχη στὰ νήπια, αὐτὸ χαροποιεῖ ἀφάνταστα καὶ κάνει πανευτυχὴ τὸν Τελεβάντο!  Νά, γιατί πολεμᾶ μὲ λύσσα τὴν Ἀποτείχιση, διαστρέφοντας καὶ ψευδόμενος  γιὰ τὶς θέσεις τοῦ π. Ἐπιφάνιου!

Μήπως πρέπει να μιμηθούμε τον Παναγιώτατο ΜΗΝΥΟΝΤΑΣ όσους ΚΑΤΑΧΑΡΟΥΜΕΝΟΙ καταλύουν το ΣΥΜΒΟΛΟ της ΠΙΣΤΕΩΣ και τους Ι. ΚΑΝΟΝΕΣ;;

Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΣ μητροπολίτης και ο μακαριώτατος ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ των αιρετικών Αράμ!

κ. Άνθιμε,  πόσα Πατριάρχεια και πόσες Εκκλησίες
εν τέλει έχουμεν;
Οι ...Αρμένιοι  είναι ακόμα μία  Εκκλησία  και ακόμα ένα Πατριαρχείο(;;;)....!
Άρα, έχουμεν την Μία Ορθόδοξη Εκκλησία,
την άλλη αδελφή σας την "Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία"
και μίαν τρίτη(!!!) την Αρμένικη "Εκκλησία";
Έ τότε γιατί να πάρει η ευχή, όσοι απαγγέλουμε καθημερινά το Σύμβολο της Πίστεως...,
λέμεν "εις Μίαν Αγίαν Καθολική και Αποστολική Εκκλησία...";
Προσπαθείτε να μας τρελάνετε;
Είναι ή όχι, κακόδοξο και αιρετικό εκκλησιολογικά,
το πιό πάνω κείμενο σας;

Πηγή: "apologitikaa"

Αφιερωμένο εξαιρετικά στον Επίσκοπο Θεσσαλονίκης Άνθιμο!

ΕΡΩΤΗΣΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ

 ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ ΠΡΟΣ 

ΝΕΟΧΕΙΡΟΤΟΝΗΘΕΝΤΑΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ

Ερώτηση από την «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ»
Αύγουστος 1958, αρ. φυλ. 208

 

Σεβασμιώτατε! Πρὶν ἤ ἐκφωνήσητε τὸν ἐνθρονιστήριον λόγον σας καὶ ζητήσητε τὴν ὑπακοὴν τοῦ ποιμνίου εἴπατέ μας, παρακαλοῦμεν, κατὰ ποῖον τρόπον ἀνήλθετε τὰς βαθμίδας τοῦ ἀρχιερατικοῦ θρόνου; Σᾶς ἐψήφισεν ὁ κλῆρος τῆς ἐπαρχίας; Σᾶς ἐζήτησεν ὁ εὐσεβὴς λαός; Ἤ εἰς τὴν πλάτην σας βαρύνει ὡς ὄρος καιόμενον ἐκεῖνο τὸ ἀλλαχόθεν;

• ΤΟ ΨΗΦΟ ΚΛΗΡΟΥ ΚΑΙ ΛΑΟΥ, Ο ΚΑΝΟΝΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΕΚΛΟΓΗΣ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΝΕΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΔΙΑ ΤΗΣ ΘΥΡΑΣ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΡΟΠΟ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ, ΑΛΛΑ «ΑΛΛΑΧΟΘΕΝ», ΓΙ΄ ΑΥΤΟ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΜΕ ΝΑ ΧΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΑΣ
  

Απόσπασμα της «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΣΠΙΘΑΣ»
Αυγούστου 1958, αρ. φυλ. 208

«Ὅταν κάποιος Ἐπίσκοπος τῆς Ἐπαρχίας ἀπέθνηκεν, ὁ Κλῆρος καὶ ὁ λαὸς ἐξέλεγαν τὸν πλέον ἐνάρετον καὶ πεπαιδευμένον

Ο "Ορθόδοξος Τύπος" αποδέχεται τις ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΕΣ αντιπατερικές θέσεις της ΗΜΕΡΙΔΟΣ που πραγματοποίησε η Μητρόπολη Πειραιώς!

"Ορθόδοξος Τύπος" (12.12.2014)

    Κι ὅμως, σὲ ἄλλη στήλη δημοσιεύει ὁ "Ο.Τ." ἄρθρο τοῦ μητροπολίτη Κυθήρων, ποὺ ὁμιλεῖ περὶ "ἀκοινωνήτων".

    Ἀλλὰ ὁ "Ὀρθόδοξος Τύπος" ὅπως καὶ ὁ Κυθήρων κ. Σεραφείμ "κάνουν γαργάρα" τὴν Πατερικὴ ἐπιταγή: "Ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος ἔσται"!

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ, αλλά αρνούνται να παύσουν την ΚΟΙΝΩΝΙΑ με τους ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ Οικουμενιστές!

Η Ορθόδοξη Πατερική Παράδοση της Αποτείχισης και ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ αποτελεί ΠΑΡΕΛΘΟΝ για τους αντι-Οικουμενιστές! 
Ο "Ο. Τ." εγκαλεί τους ΗΓΟΥΜΕΝΟΥΣ που αρνούνται να συμμετάσχουν έστω και στον δικό τους ...ΧΑΡΤΟΠΟΛΕΜΟ, αλλ΄ όμως δικαιολογεί όσους κοινωνούν με τους Οικουμενιστές!

Ἡ σιωπὴ  τῶν Καθηγουμένων τῶν Ἱ. Μονῶν

τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἐπὶ τῶν ἐκκλησιολογικῶν

παρεκτροπῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου

ΑΠΟΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΟΝ ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΗΝ ΠΑΠΑΝ

ΩΣ ΑΓΙΩΤΑΤΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ,

ΟΤΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ

ΔΙΗΡΗΜΕΝΗ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΤΙ

ΚΑΤΕΧΕΙ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ,

ΩΣ ΔΙΕΚΗΡΥΧΘΗ ΕΙΣ ΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ;

Ὕστερα ἀπ’ ὅσα άντιεκκλησιαστικὰ καὶ ἀντικανονικὰ ἐσημειώθησαν κατὰ τὸ Συλλείτουργον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου μὲ τὸν παναιρετικὸν Πάπαν, ὁ ὁποῖος ἀντιμετωπίσθη ὡς κανονικὸς ἐπίσκοπος καὶ Ἀρχιερεὺς–συλλειτουργὸς ἀναμένομεν τὴν θέσιν τῶν Καθηγουμένων (ὄχι τῆς Ἱερᾶς Ἐπιστασίας) τῶν Ἱερῶν Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

Εἰς τὸ Φανάριον ἰσοπεδώθησαν διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν τὰ δόγματα τῆς Πίστεως καὶ ἀνεκηρύχθη ὡς κανονικὸς Ἀρχιερεὺς τῆς Ἐκκλησίας ὁ Πάπας μὲ ἀνταλλαγὴν ἀσπασμοῦ πρὸ τῆς Ἁγίας Ἀναφορᾶς. Ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τοῦ πιστοῦ λαοῦ, ποὺ παρηκολούθει ἀπὸ τηλεοράσεως τὸ Συλλείτουργον διερωτήθη «τί συμβαίνει» καὶ εἰς τὰς συζητήσεις ἔλεγον:

«Μετὰ τοὺς πολιτικοὺς καὶ αἱ κεφαλαὶ τῆς Ὀρθοδοξίας ξεπωλοῦν τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια “τῆς Πίστεως”».

Μόνον ἕν ἐλάχιστον τμῆμα τοῦ λαοῦ καὶ οἱ πολῖται, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄθεοι ἢ εἶναι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ κατ ̓ ὄνομα καὶ ἔχουν τυπικὰς σχέσεις μὲ τὴν Ἐκκλησίαν συνεφώνησαν μὲ τὴν ἰσοπέδωσιν τῶν πάντων εἰς τὸν Πατριαρχικὸν Ἱ. Ναὸν τοῦ Ἁγίου Γεωργίου μὲ σκοπὸν τὴν ψευδοένωσιν. Ὁ δὲ προβληματισμὸς τῶν ἐντίμων κληρικῶν ἦτο μεγάλος. Τὸ ἴδιο καὶ πολλῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι, ὅταν ἐπληροφορήθησαν τὰ ὅσα συνέβησαν εἰς τὸ Φανάριον μὲ τὸν «Ἁγιώτατον»–αἱρεσιάρχην Πάπαν, εἶπον: «Ὁ Βαρθολομαῖος τὸ παρατραβάει, σκανδαλίζει κλῆρο καὶ λαὸ καὶ κλονίζει τὰ θεμέλια τῆς Πίστεως».

Προσφάτως ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἀπεφάσισε νὰ διακόψη τὰς συμπροσευχάς, εἰς τὸ πλαίσιον τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν ἢ Αἱρέσεων καὶ νὰ καταγγείλη τὰ ἀδιέξοδα μὲ τοὺς διεξαγομένους θεολογικοὺς διαλόγους, μὲ ὅλους τοὺς ἑτεροδόξους.

Μόνον ἡ Ἐκκλησία τῆς Κρήτης καὶ τὸ Ἅγιον Ὄρος συμπλέουν μὲ τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν βλέπουν τὴν καταφρόνησιν τῶν Ἱερῶν Κανόνων τῆς Ἐκκλησίας καὶ σιωποῦν ἐπὶ τῶν ἐκκλησιολογικῶν παρεκτροπῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου. Ὁ πιστὸς λαός, ὁ ὁποῖος δὲν ἀντιμετωπίζει τὸ Ἅγιον Ὄρος ὡς τουριστικὸν θέρετρον, εἶχε τὴν ἐλπίδα ὅτι οὗτο, ὡς ἡ Ἀκρόπολις τῆς Ὀρθοδοξίας, θὰ ὡμίλει. Δυστυχῶς οἱ Καθηγούμενοι τοῦ Ἁγίου Ὄρους εἴτε ἀπειλοῦνται εἴτε τρομοκρατοῦνται ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον, δὲν ἀποφασίζουν νὰ ἐκδώσουν ἕν προσεκτικὸν κείμενον (διακήρυξιν), μὲ τὴν ὁποίαν νὰ καλοῦν τὸν πνευματικὸν πατέρα, τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην, νὰ παύση τὰς Ἐκκλησιολογικὰς παρεκτροπάς, τὰς συμπροσευχὰς καὶ τὰ συλλείτουργα μὲ τὸν Πάπαν.

Ἀποδέχονται οἱ Καθηγούμενοι τῶν Ἱερῶν Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους ὅτι ὁ αἱρεσιάρχης Πάπας εἶναι:

1ον) Ἁγιώτατος;

2ον) Κανονικὸς Ἐπίσκοπος καὶ Συλλειτουργός;

Ἀποδέχονται ἐπίσης ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι διηρημένη (ἁπλῶς) μὲ τὸν Παπισμόν, ὅταν ἀκόμη καὶ εἰς τὰ σχολικὰ βιβλία ἐδιδάσκετο ὅτι ὑπῆρξε Σχίσμα καὶ Αἵρεσις;

Ἀποδέχονται ὅτι οἱ Παπικοὶ καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι ἑτερόδοξοι ἔχουν κανονικὸν τό μυστήριον τοῦ Βαπτίσματος καὶ ἄρα ὅσοι ἐξ αὐτῶν ἐπανέρχονται εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν νὰ ἐπανέρχωνται ἄνευ Βαπτίσματος καὶ διὰ ἁπλοῦ Χρίσματος.

Ἀποδέχονται ὅτι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία κατέχει ἕν τμῆμα τῆς Ἀληθείας τῆς Πίστεως, ὡς διεκήρυξαν Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης καὶ Πάπας εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα;

Γνωρίζουν ὅτι διὰ τῆς προαναφερομένης θεωρίας ὅτι λεηλατεῖται τὸ Σύμβολον τῆς Πίστεως καὶ ἐνισχύεται ἡ παναιρετικὴ θεωρία τῶν κλάδων;

Εἰς τὸ ὄνομα τῶν λατινοφρόνων ἔγιναν σφαγαὶ Ἁγιορειτῶν ἐπὶ Πατριάρχου Βέκκου. Τὸ αἷμα των, τὸ μαρτύριόν των, ἡ θυσία των, διότι ἠρνήθησαν νὰ ὑποταχθοῦν, εἶναι γνωστὴ εἰς τὸν ἔντιμον κλῆρον καὶ εἰς τὸν πιστὸν λαὸν. Πῶς τιμᾶ τὸ Ἅγιον Ὄρος τοὺς σφαγιασθέντας μοναχούς, οἱ περισσότεροι τῶν ὁποίων ἀνῆκον εἰς τὴν Ἱερὰν Μονὴν Ζωγράφου;

Ἡ σιωπὴ τῶν Καθηγουμένων τοῦ Ἁγίου Ὄρους δὲν ὁμοιάζει μὲ τὴν σιωπὴν τοῦ Χριστοῦ ἐπὶ Σταυροῦ.

Τότε τὸ ποίμνιον ἐλάχιστον καὶ οἱ ἐχθροὶ πολλοί. Σήμερον τὰ πράγματα εἶναι διαφορετικά. Ὑπάρχει σταύρωσις τῆς Ἑλληνορθοδοξίας:

Τὰ δόγματα νοθεύονται, τὸ Ἰσλὰμ «καλπάζει» εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὁ ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν ὁμιλεῖ καὶ διὰ πολιτιστικὴν κληρονομίαν τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἱδρύεται τμῆμα Ἰσλαμικῶν Σπουδῶν εἰς τὴν Θεολογικὴν Σχολὴν Θεσσαλονίκης, ὁ Αἱρεσιάρχης Πάπας ἀποκαλεῖται «Ἁγιώτατος Ἐπίσκοπος», ἡ «Ἐκκλησία» του «ἔγινε» κανονική, σώζουσα καὶ Ἀποστολική. «Ἁγιώτατος» ὁ Πάπας, ὁ ὁποῖος διακηρύσσει τὸ «ἀλάθητον», τὸ ὁποῖον εἶναι «προνόμιον» τοῦ πραγματικοῦ Θεοῦ. Ἡ ἐλπὶς τῆς Ἀναστάσεως διὰ τὴν Πατρίδα μας καὶ τὴν Ἑλληνορθοδοξίαν δὲν φαίνεται εἰς τὸ «βάθος τοῦ τοῦνελ».

Εἰς αὐτὰς τὰς δυσκόλους στιγμὰς ἔχουν δικαίωμα οἱ Καθηγούμενοι τοῦ Ἁγίου Ὄρους νὰ σιωποῦν; Εὑρίσκονται τόσον μακρυὰ ἀπὸ τὴν ἀγωνίαν τῶν Ἑλληνορθοδόξων; Ἔχομεν πολλὰς ἐνδείξεις ὅτι ἀρκετοὶ Καθηγούμενοι τοῦ Ἁγίου Ὄρους θέλουν νὰ ἀντιδράσουν δυναμικῶς καὶ νὰ ἐκφράσουν τὰς διαμαρτυρίας των γραπτῶς, ἀλλὰ τρέμουν τὴν «ὀργὴν» τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου. Ὀφείλομεν νὰ τοὺς ὑπενθυμίσωμεν ὅτι διοικητικῶς ὑπάγονται αἱ Ἱ. Μοναί των εἰς τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον.

Αὐτὸ συνέβαινε πάντοτε. Ἀλλὰ τὸ Ἅγιον Ὄρος ἦτο ταυτισμένον μὲ τὴν ἄσκησιν, τὴν ὁμολογίαν, τὴν ὑπεράσπισιν τῆς Πίστεως καὶ τῆς Ἑλληνορθοδοξίας. Σήμερον ἐμφανίζεται ὡς «αἰχμάλωτον» εἰς τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον καὶ κάποιους ἐκπροσώπους του εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος. Οἱ Καθηγούμενοι ὅμως καὶ οἱ μοναχοὶ δὲν εὑρίσκονται εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος, διὰ νὰ κάνουν ὑπακοὴν εἰς τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον. Εὑρίσκονται ἐκεῖ διὰ νὰ κάνουν ἄσκησιν, νὰ κάνουν Ὁμολογίαν Πίστεως, νὰ σώσουν τὴν ψυχήν των καὶ τὰς ψυχὰς τῶν εὑρισκομένων ἐκτὸς Ἁγίου Ὄρους, νὰ ὑπερασπίζωνται τὴν Πίστιν καὶ νὰ κάνουν ἀντιαιρετικὸν ἀγῶνα, ὡς διὰ παράδειγμα εἶναι ἡ παναίρεσις τοῦ οἰκουμενισμοῦ καὶ ἡ αἵρεσις τοῦ Παπισμοῦ, ἀπὸ τὴν ὁποίαν πηγάζουν ὅλαι αἱ αἱρέσεις καὶ τὰ κινήματα ἀθεΐας.

Οἱ καθηγούμενοι, οἱ ὁποῖοι διαφωνοῦν μὲ τὰς ἐκκλησιολογικὰς παρεκτροπὰς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, ὀφείλουν εἴτε μεμονωμένως εἴτε «μαζικῶς» νὰ καταθέσουν τὰς διαφορετικὰς θέσεις των.

Ὁ «θρόνος» εἰς τὸ ἡγουμενοσυμβούλιον δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἀξίαν, ὅταν διὰ τῆς σιωπῆς συγκαλύπτονται ἐγκλήματα κατὰ τῶν Ἱερῶν Κανόνων καὶ τῆς Ὀρθοδόξου ἐκκλησιολογίας.

Προέχει ἡ ὑπεράσπισις τῆς Πίστεως, τῶν δογμάτων, τῶν Ἱερῶν Κανόνων καὶ τοῦ Ὀρθοδόξου φρονήματος. Ἔχουν ἀντιληφθῆ ὅτι συμπλέουν σιωπηρῶς μὲ τὴν φιλοπαπικὴν καὶ φιλοοικουμενιστικὴν «γραμμὴν» τοῦ Φαναρίου, διὰ τῆς ἀφωνίας των;

Γ. ΖΕΡΒΟΣ (Ὀρθόδοξος Τύπος", 12.12.2014)