ΠΕΡΙ ΠΛΕΟΝΕΞΙΑΣ:
Ἀπόσπασμα ἀπὸ Ὁμιλία Μεγάλου
Βασιλείου
"Καθελῶ μου τὰς ἀποθήκας καὶ μείζονας οἰκοδομήσω"
(Σὲ νεοελληνικὴ ἀπόδοση)
1. Υπάρχουν
δύο ειδών πειρασμοί. Δηλαδή, ή οι θλίψεις βασανίζουν τις καρδιές όπως το
χρυσάφι στο καμίνι, και δοκιμάζουν την υπομονή και την ανθεκτικότητά τους ή,
πολλές φορές, οι ευλογίες και τα πλούτη της ζωής αυτής γίνονται δοκιμαστήριο
και πειρασμός για τους περισσότερους. Πράγματι, είναι εξίσου δυσκατόρθωτο να μη
χάσει τη δύναμή της η ψυχή στις μεγάλες δυσκολίες της ζωής, αλλά και να μην
υπερηφανευθεί στις ευτυχείς καταστάσεις.
Παράδειγμα για
το πρώτο είδος των πειρασμών είναι ο μέγας Ιώβ. Αυτός ο ακαταμάχητος αθλητής,
σήκωσε με ακατάβλητο ψυχικό σθένος και ακλόνητη γενναιότητα καρδιάς όλη τη
χειμαρρώδη διαβολική επιθετικότητα και βία εναντίον του, και αναδείχθηκε τόσο
ανώτερος από τους πειρασμούς, όσο ήταν μεγάλα και ανυπέρβλητα τα παλαίσματα που
του παρουσίασε ο εχθρός.
Παραδείγματα
τώρα για τους πειρασμούς, που προέρχονται από την ευημερία, υπάρχουν πολλά. Ένα
απ' αυτά είναι και ο άφρονας πλούσιος της παραβολής του Ευαγγελίου που μόλις
τώρα αναγνώσαμε.
Ο πλούσιος
αυτός, ενώ είχε πολλά πλούτη στα χέρια του, επιθυμούσε να αποκτήσει
περισσότερα. Και ο φιλάνθρωπος Θεός δεν τον καταδίκασε από την αρχή για την
αγνώμονα συμπεριφορά του, αλλά πάντοτε στον υπάρχοντα πλούτο του πρόσθετε και
άλλον, μήπως τυχόν κάποτε επερχόταν κόρος στην ψυχή του και οδηγείτο στην
ημερότητα και στην ανθρωπιά.
Ας δούμε όμως
τι μας λέει