Μια επιστολή υπόδειγμα για τους συγχρόνους Επισκόπους, μήπως εντραπούν γιατί έπαυσαν στην πράξη να είναι Επίσκοποι!

   Μία ἐπιστολή τοῦ ἁγίου Κυρίλλου, ποὺ σὰν νὰ γράφτηκε γιὰ τοὺς σύγχρονους Μητροπολίτες καὶ λοιποὺς ποιμένες. Φωτοτυπεῖστε την καὶ στεῖλτε την μὲ δική σας ἐπιστολὴ ἢ e-mail στὸν Ἐπίσκοπό σας, στὸν παπά σας. Ἡ ποιμαντική ευαισθησία του ἁγίου Κυρίλλου, ἴσως κάποιους προβληματίσει! 

Ἐπιστολὴ ἁγίου Κυρίλλλου Ἀλεξανδρείας πρὸς κάποιον ζηλωτὴ περὶ Νεστορίου

Γνωρίζω τὴν εἰλικρινῆ σου ἀγάπη καὶ δὲν ἀγνοῶ τὸν ζῆλο. Καὶ ἐὰν ἔγραφα σὲ κάποιους ποὺ δὲν γνωρίζουν τὶς θέσεις καὶ τὸν χαρακτῆρα μου, θὰ ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιήσω πολλὰ ἐπιχειρήματα γιὰ νὰ τοὺς πείσω ὅτι μὲ ὑπερβολικὸ τρόπο ἐπιδιώκω τὴν εἰρήνη καὶ δὲν εἶμαι φίλος οὔτε τῶν ἐρίδων, οὔτε τῶν ἀντιμαχιῶν. Ἀντίθετα ἐπιθυμῶ ἐκ καρδίας καὶ νὰ ἀγαπῶ ὅλους καὶ νὰ ἀγαπῶμαι ἀπὸ ὅλους. Ἐπειδὴ λοιπὸν γράφω πρὸς ἄνθρωπο ποὺ μὲ γνωρίζει καλά, θὰ ἐκθέσω τὶς θέσεις μου μὲ λίγα λόγια· ὅτι δηλαδή, ἐὰν ἔπρεπε, γιὰ νὰ μὴν λυπήσω κάποιον ἀδελφό, νὰ ἀνεχθῶ μὲ ὑπομονὴ καὶ ἀγόγγυστα τὴν ἀφαίρεση ἰδικῶν μου πραγμάτων ἢ χρημάτων, θὰ τὸ ἔκανα μὲ εὐχαρίστηση, γιὰ νὰ μὴ φανῆ ὅτι τοποθετῶ πάνω ἀπὸ τὴν ἀγάπη τὰ χρήματα.

Ὅμως, ἐπειδὴ τώρα δὲν πρόκειται γιὰ χρήματα, ἀλλὰ ὁ λόγος εἶναι γιὰ θέματα Πίστεως, καὶ ἔχουν σκανδαλισθεῖ ὅλες οἱ τοπικὲς  Ἐκκλησίες σὲ ὅλη τὴν αὐτοκρατορία (γιατὶ δὲν ὑπάρχει κάποιος, ἀπὸ ὁποιαδήποτε πόλη ἢ χώρα κι ἂν προέρχεται, ποὺ νὰ μὴ διερωτᾶται, τί πράγματα εἶναι αὐτὰ ποὺ ἀκούγονται [ὅτι διδάσκει ὁ Νεστόριος] καὶ ποιά καινούργια κακόδοξη διδασκαλία στὶς Ἐκκλησίες διαδίδεται), [πές μου σὲ παρακαλῶ], ἐμεῖς, στοὺς ὁποίους ἔχει ἐμπιστευθεῖ ὁ Θεὸς τὴν εὐθύνη νὰ διδάσκουμε ἀκαινοτόμητο τὸ Εὐαγγέλιο, τί πρέπει νὰ κάνουμε; Ἐμεῖς τοὺς ὁποίους τὴν ἡμέρα τῆς Κρίσεως θὰ μᾶς καταδικάσουν οἱ πιστοὶ ποὺ διδάχτηκαν καὶ κατηχήθηκαν ἀπὸ ἐμᾶς σὲ ὅλα τὰ μυστήρια [τῆς Πίστεως],   προβάλλοντας ὡς δικαιολογία [ἐὰν ἐλεγχθοῦν, γιατὶ δὲν πίστευαν ὀρθά], ὅτι ἀκολούθησαν καὶ διατήρησαν τὴν πίστη ποὺ ἀπὸ μᾶς διδάχθηκαν.  Καὶ ἐὰν τοὺς διαφυλάξαμε καὶ διδάξαμε ὀρθὰ τὴν ὀρθόδοξη πίστη, θὰ πάρουμε ἀπὸ τὸν Θεὸ μισθὸ καὶ θὰ μάλιστα θὰ ἀκούσουμε καὶ θείους ἐπαίνους. Ἐὰν ὅμως, δὲν διαφυλλάξαμε τὴν ὀρθόδοξη πίστη καὶ τὴν διδάξαμε διαστρεβλωμένη, τότε, δὲν θὰ τιμωρηθοῦμε, ριπτόμενοι στὶς φλόγες τῆς κολάσεως; Διότι θὰ ἀκούσουμε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ ποὺ εἶναι γραμμένος  στὴν Π.Δ. (καὶ ταιριάζει στοὺς Ποιμένες): «τὴν χώρα μου τὴν Ἰουδαίαν κατέστρεψες καὶ τὸν λαόν μου φόνευσες» (Ἡσαΐα 14, 20). Καὶ κάθε ἕνας ποὺ ἀνήκει στὴν τάξη τῶν λαϊκῶν, θὰ ἀπολογηθεῖ μόνο γιὰ τὶς δικές του πράξεις, ἐμεῖς ὅμως ποὺ ἔχουμε ἐπιφορτιστεῖ τὴν λειτουργία τῆς ἱερωσύνης, θὰ δώσουμε ἀπολογία ὄχι μόνο γιὰ τὸν ἑαυτό μας, ἀλλὰ καὶ γιὰ ὅλους τοὺς πιστοὺς ποὺ μᾶς ἐμπιστεύθηκε ὁ Χριστός.

Γιὰ μένα λοιπόν, δὲν ὑφίσταται λόγος λύπης, οὔτε ὕβρεως καὶ λοιδορίας, αὐτῆς ποὺ σὲ ὑπερθετικὸ βαθμὸ ἀπευθύνουν ἐναντίον μου κάποιοι ἄνθρωποι ἀπ’ αὐτοὺς ποὺ δὲν ἔχουν καμιὰ ὑπόληψη στὴν κοινωνία, ἀλλὰ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους τοὺς ἀφήνω νὰ ξεχαστοῦν, θὰ καταδικάσει δὲ ὅλους αὐτοὺς τοὺς ὑβριστὲς φλύαρους ὁ Θεός.

Ἐκεῖνο γιὰ τὸ ὁποῖο κατ’ ἐξοχὴν ἐνδιαφέρομαι, εἶναι νὰ διατηρηθεῖ ἀκεραία καὶ νὰ σωθεῖ ἡ ὀρθόδοξη πίστη, καὶ τότε εἶμαι φίλος καὶ ἀγαπητὸς πρὸς ὅλους, καὶ σὲ κανένα δὲν θὰ ἐπιτρέψω νὰ ἰσχυρισθεῖ ὅτι ἀγαπᾶ περισσότερο ἀπὸ ἐμὲ τὸν θεοφιλέστατον ἐπίσκοπο Νεστόριο, τὸν ὁποῖον -ὡς ἐνώπιον Θεοῦ τὸ λέγω- ἐπιθυμῶ νὰ προοδεύει πνευματικὰ ἐν Χριστῷ καὶ νὰ ἐξαφανιστεῖ ἡ κακὴ φήμη τοῦ αἱρετικοῦ ποὺ τὸν ἀκολουθεῖ, καὶ νὰ ἀποδειχθεῖ ὡς συκοφαντία καὶ βεβαίως ὡς ψεύδη αὐτὰ ποὺ κάποιοι διαδίδουν σχετικὰ μὲ τὴν πίστη του, ὅτι δηλ. αἱρετίζει.

Καὶ ἐφ’ ὅσον ἔχουμε Ἐντολὴ ἀπὸ τὸν Κύριο καὶ αὐτοὺς ποὺ μᾶς μισοῦν νὰ ἀγαπᾶμε, πῶς δὲν θὰ ἐφαρμόσουμε/πραγματοποιήσουμε αὐτὴν τὴν Ἐντολὴ γιὰ ἀδελφοὺς καὶ συνεπισκόπους; Ἂν λοιπόν, ἀπὸ κάποιους καταλύεται ἡ Πίστη, δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχει γιὰ τοῦτο σὲ κανέναν, καμιὰ ἀμφιβολία ὅτι ἐμεῖς δὲν θὰ τὴν προδώσουμε βλάπτοντας τὶς ψυχές μας, ὅ,τι κι ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς στοιχίσει αὐτὴ ἡ στάση, ἀκόμα καὶ τὸ θάνατο. Διότι, ἂν φοβούμεθα νὰ διακηρύξουμε/ὁμολογήσουμε τὴν ἀλήθεια, ὑπὲρ τῆς τοῦ Θεοῦ δόξης, ἀπὸ φόβο μήπως ἐμπλακοῦμε σὲ περιπέτειες, μὲ ποιά παρρησία θὰ τολμήσουμε νὰ λειτουργήσουμε ἐγκωμιάζοντας μὲ ψάλματα καὶ λόγους ἐνώπιον τοῦ λαοῦ, τοὺς ἀγῶνες τῶν Ἁγίων μαρτύρων, τοὺς ὁποίους ἐπαινοῦμε ἐπειδὴ ἀκριβῶς ἐφήρμοσαν τὸν ἁγιογραφικὸ λόγο: ἀγωνίσου μέχρι θανάτου ὑπὲρ τῆς ἀλήθειας τῆς τοῦ Χριστοῦ Πίστεως;

Τί ἀπὸ ὅλα αὐτὰ κάνετε, ὦ Μητροπολίτες τῆς ἐν Ἑλλάδι Ἐκκλησίας; Καθρεφτίστε τὸν ἑαυτό σας στὴν ἐπιστολὴ αὐτὴ τοῦ Ποιμένος Κυρίλλου, ποὺ σκέπτεται τὴν ἀπολογία ποὺ θὰ δώσει στὸ Θεό, ἂν δὲν ὑπερασπιστεῖ τὴν ἀλήθεια τῆς Πίστεως. Πόσο ποιμένες εἶστε –καλύτερα- πόσο πιστεύετε στὸν Κύριο, ἐὰν δὲν προβληματίζεστε, δὲν τρέμετε γιὰ τὸν λόγο ποὺ θὰ δώσετε στὸν Θεὸ ἐν ἡμέρᾳ Κρίσεως;

Νομίζετε ὅτι ὁ Κύριος δὲν θὰ σᾶς ρωτήσει: Γιατί ἀφήσατε τὸ ποίμνιο στὴν ἄγνοια, στὴν ἀπραξία, στὴν πλάνη, στὴν Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Γιατί δὲν βγήκατε νὰ πεῖτε τὸ ἁπλό;  «Προσοχὴ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ, λύκοι αἱρετικοί, φύγετε μακριά τους».  Τί θὰ ἀπολογηθεῖτε στὸν Κύριο; «Φοβηθήκαμε μὴ χάσουμε τὸ θρόνο μας; Μὴ μᾶς ἀπομονώσουν;».

Ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ τοῦ ἁγίου Κυρίλλου εἶναι ἕνας καθρέπτης; Θὰ τὸν πετάξετε ἐπειδὴ προέρχεται ἀπὸ κάποιους ἀνώνυμους καὶ ἄσημους; Θὰ τρομάξετε, βλέποντας σ’  αὐτὸν τὴν ἀσχήμια σας καὶ θὰ τὸν σπάσετε; Ἢ θὰ συνέλθετε -ἔστω τώρα- καὶ θὰ θελήσετε νὰ καταδικάσετε τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ νὰ διδάξετε στοὺς πιστοὺς νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ αὐτούς;

 Ἀκόμα, δὲν βλέπετε ποῦ μᾶς ὁδηγοῦν;

Τὸ κείμενο:

Εις τον Ποιμένα, Ιωάννου της Κλίμακος

ΛΟΓΟΣ ΕΤΕΡΟΣ, ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ

^1. Στο επίγειο αυτό βιβλίο, ώ θαυμάσιε, σε άφησα τελευταίο από όλους. Στο ουράνιο όμως βιβλίο είμαι πεπεισμένος ότι θα προηγήσαι όλων μας, διότι ασφαλώς είναι αξιόπιστος Εκείνος πού είπε ότι «οι τελευταίοι κατά το φρόνημα θα είναι πρώτοι κατά το αξίωμα» ^{(Ματθ. κ΄ 16)}.
^2. Ποιμήν στην κυριολεξία είναι εκείνος πού μπορεί να αναζητήση και να θεραπεύση τα απολωλότα λογικά πρόβατα με την ακακία του, τον ζήλο του και την προσευχή του.
^3. Κυβερνήτης είναι αυτός πού από τον Θεόν και τους κόπους του απέκτησε πνευματική δύναμι, και μπορεί όχι μόνο από την τρικυμία, αλλά και μέσα από την άβυσσο να ανασύρη και να σώση το πλοίο.

Με αφορμή το σχολιασμό των ομιλιών π. Θεοδώρου και Σεραφείμ Ζήση

        

Περί «ευσεβών» Επισκόπων

Μᾶς ἐστάλη ἀπὸ Δ.Π.

Παρακολουθήσαμε με μεγάλο ενδιαφέρον τον διάλογο που δημιουργήθηκε με αφορμή την  ανοιχτή επιστολή προς τους π. Θεόδωρο και Σεραφείμ Ζήση (ἐδῶ), καθώς και τα σχόλια που ακολούθησαν, ιδίως του π. Σεραφείμ. Σε αυτά μιλάει ο π. Σεραφείμ για την ύπαρξη ακόμα «ευσεβών» Επισκόπων σύμφωνα με τον άγιο Θεόδωρο τον Στουδίτη και αναφέρει ότι ετοιμάζει μία μελέτη προς διευκρίνηση των λόγων των δικών του και του πατέρα του.

Επειδή θέλουμε να συνεισφέρουμε στην απομάκρυνση κάθε παρεξηγήσεως παραθέτουμε φωτογραφικό υλικό, το οποίο αποδεικνύει –κατά το λαϊκό «μία φωτογραφία χίλιες λέξεις»– ότι ανάλογα με τα λόγια των δύο πατέρων στο βίντεο περί μνημόνευσης αιρετικού Επισκόπου, οι υποτιθέμενοι «ευσεβείς» Επίσκοποι κάθε άλλο παρά ευσεβείς είναι, μιας και συλλειτουργούν απροκάλυπτα με φανερούς Οικουμενιστές. Αντιθέτως κρατούν τον θρόνο τους με νύχια και με δόντια εις βάρος της πίστης μας και της ανάγκης του λαού του Θεού.

Οι φωτογραφίες είναι όλες από το 2017 μέχρι σήμερα, μετά δηλ. το Κολυμπάρι. Μερικές έχουν και τα διευκρινιστικά σχόλια επειδή κάποιοι Αρχιερείς είναι άγνωστοι ή επειδή είναι χτυπητή περίπτωση Οικουμενιστών. Άλλες είναι χωρίς σχόλια μιας και μιλούν από μόνες τους.

Παράκλησι· ο π. Σεραφείμ να τις λάβει υπόψη στην μελέτη του, γιατί δεν μπορεί να τις αγνοήσει, ούτε να θεωρεί ότι εμείς δεν τις ξέρουμε. Μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν ακόμα πάμπολλες τέτοιες αποδείξεις.

Ο Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος την Κυριακή 13 Νοεμβρίου σε Αρχιερατικό Συλλείτουργο στον Ιερό Καθεδρικό Ναό της Αγίας Παρασκευής της Επιβατινής στο Ιάσιο, στο οποίο συλλειτούργησαν οι: Μολδαβίας κ. Θεοφάνης, ο Σεβ. Μητροπολίτης της Μητροπόλεως του Πατριαρχείου Ρουμανίας στην Γερμανία κ. Σεραφείμ, και ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Λουγκουζάνου κ. Παΐσιος.

     Ο Ναυπάκτου με τον Ισπανίας/Πορτογαλίας Πολύκαρπο του Οικουμενικού Πατριαρχείου τον Ιούλιο του 2017

    Ο Οικουμενιστής Ισπανίας/Πορτογαλίας Πολύκαρπος ευλογεί το ποίμνιο του Ναυπάκτου!

    Ο Κυθήρων Σεραφείμ με τον Αιτωλίας Κοσμά και τον Καλαμαριάς Ιουστίνο

    Ο Αιτωλίας Κοσμάς με τον Ιωαννίνων Μάξιμο τον Ιανουάριο του 2018

   Ο Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου με τον Σιδηροκάστρου Μακάριο, τον Ανδίδων Χριστοφόρο και τον Δρυϊνουπόλεως Πωγωνιανής και Κονίτσης Ανδρέα

    Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Ακριτοχωρίου, προεξάρχοντος του Σύρου Δωροθέου Β΄ με Σιδηροκάστρου Μακαρίου, Μαρωνείας Παντελεήμονος, Θερμών Δημητρίου, Θεουπόλεως κ. Παντελεήμονος και Τανάγρας κ. Πολυκάρπου, Επισκόπων από τις Εκκλησίες Ουκρανίας, Λευκορωσίας, Ρουμανίας και Βουλγαρίας το 2017

   12 Νοεμβρίου 2017· ο Νέας Σμύρνης Συμεών συγχορο-στατούντων των Μητροπολιτών Κηφισίας Κυρίλλου, Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς Ιουστίνου, Τανάγρας Πολυκάρπου Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων Χρυσοστόμου

  Γιὰ τὸ τέλος φυλάξαμε τον Ουκρανίας Ονούφριο, που συλλειτούργησε το 2017 στη Μόσχα με όλους τους αιρετικούς Οικουμενιστές επισκόπους και πατριάρχες.

    Δεν πιστεύουμε να τα αρνηθούν οι σεβαστοί Πατέρες. Αν αγαπούν, όπως λένε και θέλουμε να πιστεύουμε, την αλήθεια ας την πουν ξεκάθαρα επιτέλους.

Δ.Π.

ΑΦΟΥ ΟΛΟΙ.... ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΝ... ΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΑΓΙΟΙ.

 

ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ (salpismazois):

    Αφού όλοι σιωπούν... μιλά ένας Άγιος...

π. Φώτιος Βεζύνιας.

  Η Εκκλησία του Θεού δεν έχει μείνει χωρίς ποιμένα, μολονότι την έχουν κατατοξεύσει.  Και «πύλαι άδου» δεν έχουν καταφέρει να την καθυποτάξουν. Ούτε ανέχεται να κάμνει κάτι και να λέγει αντίθετα προς τους καθιερωμένους («κειμένους») όρους και νόμους. Όμως πολλοί ποιμένες ποικιλοτρόπως έγιναν άφρονες. Διότι και συνόδους εσυγκρότησαν μεγάλες και πολυπληθείς, και θεώρησαν τους εαυτούς τους ότι είναι Εκκλησία Θεού, και φρόντισαν να φαίνονται ότι υπερασπίζονται τους «κανόνες». Στην πράξη όμως εστρέφονταν εναντίον των κανόνων. Λοιπόν, Σύνοδοι δεν είναι όταν μαζεύονται απλώς ιεράρχες και ιερείς, έστω και αν είναι πολλοί. Διότι είναι καλύτερο, λέγει ο λόγος του Θεού, να είναι ένας που κάνει το θέλημα του Κυρίου, παρά μυριάδες που το παραβαίνουν. 

    Η Σύνοδος λοιπόν πρέπει να γίνεται εν ονόματι Κυρίου με ειρήνη και με τήρηση των «κανόνων» και οι καταδικαστικές και οι αθωωτικές αποφάσεις να μην λαμβάνονται όπως τύχει, αλλά όπως ορίζει η αλήθεια και οι κανόνες και οι γνωρίζοντες την ακρίβεια. Διότι ο τέλειος λόγος του Θεού δεν μπορεί από τη φύση του να δένεται και να ορίζεται όπως θέλει ο καθένας. Και στους ιεράρχες σε καμία περίπτωση δεν έχει δοθεί εξουσία να παραβαίνουν τους «κανόνες», παρά μόνο να συμβαδίζουν με τα όσα έχουν γίνει αποδεκτά και έχουν αναγνωριστεί, και να ακολουθούν τους πριν από αυτούς  Πατέρες. Δεν επιτρέπεται λοιπόν ούτε η δική μας τοπική Εκκλησία ούτε καμία άλλη, να κάμνει κάτι παραβαίνοντας τους κείμενους νόμους και «κανόνες». Διότι, αν γινόταν αυτό το Ευαγγέλιο

Ο κανόνας των Απλανών Πατέρων μας, των Αγίων της Εκκλησίας μας

Μοναχός Μακαριος Κουτλουμουσιανός

Κάθισμα Αγίου Νικολάου

Πολύ περισσότερο στα χρόνια μας χρειάζεται ο Χριστιανός να κρατάει τον κανόνα των Απλανών Πατέρων μας, των Αγίων της Εκκλησίας.

Να μη βλέπει σε πρόσωπα αλλά να βλέπει στην Πίστη, αν αυτός  που τα λέει έχει Ορθή Πίστη, την Πίστη των Αγίων της Εκκλησίας,  καθώς "το χαρακτηριστικό γνώρισμα του Χριστιανισμού", όπως τονίζει ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, "δεν είναι τα πρόσωπα, αλλά η αληθινή και ακριβής Πίστις".

Αν βλέπει σε πρόσωπα θα πλανηθεί όπως πλανήθηκαν πολλοί,γιατί στα χρόνια μας διδάσκουν αιρετικές, αντιπατερικές, ανορθόδοξες και μάλιστα

«Ας με λένε Μπουμπουλίνα κι ας ψοφάω απ΄ την πείνα!»

Προφητεύει ο Άγιος Γαβριήλ από την Γεωργία:

   «Στους εσχάτους καιρούς οι οπαδοί του Αντιχρίστου θα πηγαίνουν στην Εκκλησία, θα βαπτίζονται και  θα κηρύττουν για τις ευαγγελικές εντολές. Όμως μην τους πιστεύετε. Αυτοί δεν θα έχουν τα καλά έργα. Μόνο με τα καλά έργα μπορεί κάποιος να αναγνωρίσει τον αληθινό Χριστιανό».

    Δηλαδή οι πιστοί του Αντιχρίστου θα τηρούν μετά ακρίβειας όλα τα θρησκευτικά  και λειτουργικά  καθήκοντα παραμένοντας τοπικά και τυπικά εντός της υποταγμένης πια στην Νέα Τάξη Εκκλησίας μας, αλλά ουσιαστικά θα υπηρετούν τον Αντίχριστο.

    Το ισχυρότερο όπλο που χρησιμοποιεί ο Αντίχριστος στα χρόνια μας δεν είναι ούτε η φωτιά ούτε το τσεκουρι αλλά Η ΠΛΑΝΗ. Αφού «ἐκεῖνος ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὐχ ἕστηκεν, ὅταν λαλῇ τὸ ψεῦδος, ὅτι ψεύστης ἐστί» (Ιωάνν. η΄ 44). Και αποκορύφωμα αυτής της πλάνης και τελευταίο προπύργιο  θα είναι Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ που προωθήθηκε κατά πολύ από την ψευτοσύνοδο του Κολυμπαρίου.

    Θα επιτρέψει ο Αντίχριστος και τα όργανά του στην Ορθόδοξο Εκκλησία να συνεχίζει να λειτουργεί κατά τα αιώνια τυπικά της, μα έχοντας αλλοιώσει τον πυρήνα της και απολέσει πια τον πολύτιμο μαργαρίτη που είναι ο Χριστός κραδαίνοντας μονάχα το όστρακο. Θα κατέχουν οι άρχοντες της Εκκλησίας την τυπική σφραγίδα της  αλλά  θα έχουνε χάσει την σφραγίδα της Ορθής πίστης και Πατερικής παράδοσης.

    Τοιουτοτρόπως θα πηγαίνει ο δείνα στην Εκκλησία θεωρώντας ότι ακολουθεί τον Χριστό μα εντούτοις θα ακολουθεί με πιστότητα τον Αντί-χριστο.

   Δυστυχώς οι Επίσκοποι-Μητροπολίτες μας (υπερφίαλοι σαν τους κόκορες) ξεπέσανε σε ευγνώμονες θεματοφύλακες των πολιτικών συμφερόντων της εκάστοτε εξουσίας που τους έφτιαξε Δεσποτάδες (κατά την λαϊκή ρήση: «φτιάχνω Παπάδες») Γι΄ αυτό και ουδέποτε θα διανοηθούν να εγκαταλείψουν την βάρκα και να θυσιάσουν για τον Χριστό την εφήμερη εξουσία τους αφού αυτή είναι η μόνη που νοηματοδοτεί την αξιολύπητη και προσκυνημένη  ζωούλα  τους.

      Φωνάζουν και κομπορρημονούν  δείχνοντας  τα δόντια τους  σαν το σκυλί που από απόσταση ασφαλείας γαυγίζει, αλλά έως ότου τεντωθεί το σχοινί στο λαιμό τους.

   Εξαντλούνται σε κάλπικους λεονταρισμούς για εφέ και φιγούρα, σε χαρτοπόλεμο και άντε καμία κουβέντα παραπάνω στο ξύλινο κήρυγμα τους αλλά πάντοτε εκ του ασφαλούς.

    Το μόνο που υπαρξιακά τους ενδιαφέρει  είναι η Διοικητική τους υπόσταση και το πως με κάθε ηθικό ή ανήθικο μέσο θα κρατηθούν σαν τα στρείδια από αυτήν αφού μέσω αυτής και μόνο νοιώθουν ότι υπάρχουν (κατά το λαϊκόν και πάλι: «Ας με λένε Μπουμπουλίνα κι΄ ας ψοφάω απ΄την πείνα!»).

     Αλλά και έστω αν  βρεθεί ένας που θα τολμήσει το αξεπέραστο θα πρέπει να τον εκθέσουμε στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας ως το σπανιότατο είδος της ιστορίας του πλανήτη μας .

     Σε αυτές τις έσχατες και πολύ προσεχείς καταστάσεις λοιπόν ποια η θέση των Ορθοδόξων Χριστιανών;

  Πιστεύω  ότι  όσοι  διαθέτουν  και  την  παραμικρή,  ως  κόκκο σινάπεως, πίστη και τιμιότητα, είτε Ιερείς και Μοναχοί, είτε λαϊκοί θα αναγκαστούν αργά ή γρήγορα, (με ότι αυτό θυσιαστικά συνεπάγεται παίρνοντας πάνω τους το στίγμα του αποτειχισμένου, σχισματικού και αφορεσμένου) να εξέλθουν και να απελευθερωθούν  από τα  διοικητικά και πνευματικά πλαίσια της εξουσίας των Οικουμενιστών Μητροπολιτών της Εκκλησίας μας (και της αυλής τους) λατρεύοντας εν διωγμώ και εν Σταυρώ μεν αλλά με ήσυχη και ανεπαυμένη συνείδηση τον Χριστό και την  αλήθεια Του. 

     Οὐδεὶς οἰκέτης δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν· ἢ γὰρ τὸν ἕνα μισήσει καὶ τὸν ἕτερον ἀγαπήσει, ἢ ἑνὸς ἀνθέξεται καὶ τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει. οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ (Λουκ. ιστ΄ 13).

–  Ένας ενοχλητικός Μοναχός –

Τό "θεολογίζειν" είναι εμπειρικό!

Τό διασπαστικό φαινόμενο

ἀπαξίωσης τῶν λαϊκῶν πιστῶν

στό Σῶμα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας!

  

Ἀπὸ ἱστολόγιο "ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ"

 

Εἰσαγωγή

Ἀποφασίσαμε νά γράψουμε ἐν φόβῳ Θεοῦ ἕνα μικρό πόνημα, τό ὁποῖο ἅπτεται ἑνός εὐαίσθητου ζητήματος, μέ τό ὁποῖο θεωροῦμε πώς πρέπει νά ἀσχοληθοῦμε πρός ὠφέλειαν καί προβληματισμόν πάντων, ἔχοντας ὑπόψιν δύο πιθανούς κινδύνους: 

Πρῶτον, νά παρεξηγηθοῦμε ὡς πολλά λαλοῦντες χωρίς νά εἴμεθα καί τίποτα, καί

Δεύτερον, νά τσιμπήσουμε λιγάκι τόν ἐγωισμό αὐθεντιῶν.  

Γιά τό πρῶτο δέν μᾶς νοιάζει οὐδόλως διότι ὄντως εἴμεθα τίποτα καί τίποτα καλύτερο.

Γιά τό δεύτερο, εὐλογεῖτε ἐκ τῶν προτέρων.

Ξεκινᾶμε τό παρόν κείμενό μας, ὑπενθυμίζοντας τό αὐτονόητον· 

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι Θεανθρώπινος Ζωντανός Ὀργανισμός, εἶναι τό Σῶμα τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, μέ μέλη: τόν κλῆρο καί τόν λαό καί Κεφαλή τοῦ Σώματος τόν ἴδιο τόν Χριστό!

Ὅπως, λοιπόν, ἐάν σέ ἕνα ἀνθρώπινο ὑλικό σῶμα πληγωθοῦν μέλη τό σῶμα συμπάσχει, πονᾶ ὁλόκληρο καί καθίσταται ἀτελές, ἀκόμα καί ἀνάπηρο, πόσο μᾶλλον εἶναι χειρότερο τό πνευματικό πλήγωμα, δηλαδή ὅταν στό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ γίνεται προσπάθεια ἀπενεργοποίησης μελῶν χωρίς τήν θέλησή τους, ἀπό ἄλλα μέλη, διά τῆς ἀπαξιώσεως (περιφρονήσεως ἤ ἐκμετάλλευσής των);

Δυστυχῶς, παρατηρεῖται ὅλο καί συχνότερα τό φαινόμενο τῆς ἐκ τῶν ἔσω διάσπασης τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας ἀπό διαφόρους

Οι Δεσπότες κάνουν....φιλανθρωπία!

Βοηθούν στους "πρόσφυγες" (λαθροεισβολείς), μαζί με το Ρουβά, την Βαρδινογιάννη και τα ΜΜΕ! Νεότερη Ενημέρωση!

ΠΡΟΣΟΧΗ: Διαβάστε την είδηση μέχρι τέλους (μαζί με την σημαντική Νεότερη Ενημέρωση)

Για το θέμα λάβαμε (μέσω εμαιλ) 2 σχόλια:

ΔΕΙΤΕ ΠΩΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΑ ΜΜΕ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΠΟΙΟΙ ΗΤΑΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ ΤΟΥΣ «ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ»:
http://www.protothema.gr/greece/article/558318/prosfuges/

ΡΟΥΒΑΔΕΣ, «ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΟΣ» ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΣΥΝΟΔΕΙΑ ΜΜΕ, Ο ΔΗΜΤΣΑΣ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΜΚΟ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ.

ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ, «ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ» ΚΑΙ «ΦΟΡΕΑ» ΘΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΙΕΡΑΡΧΕΣ;
ΜΗΠΩΣ ΕΧΟΥΝ ΗΔΗ ΑΠΟΔΕΧΤΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΡΟΛΟ;;;
ΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΟΥΝ ΚΙ ΕΚΕΙΝΟΙ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ.

Αντί να απλώσει το χέρι του ο μητροπολίτης, για να του το ασπαστεί, απλώνει το χέρι της η κ.Βαρδινογιάννη!

Και το δεύτερο σχόλιο :

Η Ελλάδα μας σβήνει κάθε μέρα και οι Δεσπότες κάνουν....αλληλεγγύη..

-Δε θα σχολίαζα κάτι αλλά, όταν ο Έλληνας υποφέρει , δεν έχει να πληρώσει ΕΝΦΙΑ, διώκεται η Πίστη του από τους άθεους αλητο-κομμουνιστές του ΣΥΡΙΖΑ (Βλέπε απαγόρευση ομιλίας στον Μεσογαίας Νικόλαο), σύμφωνο, ανεργία, λαθρομετανάστευση κλπ,
οι Δεσποτάδες παρέμεναν μουγκοί!
Τώρα, τι πρεμούρα τους έπιασε;

Οι εν δυνάμει εξτρεμιστές του ισλάμ που ταΐζουμε σήμερα, θα μας δαγκώσουν αύριο. 

Δεν το βλέπουν οι Δεσπότες μας;
-Αλήθεια την προπαγάνδα που θα κάνουν οι "πρόσφυγες", σε λίγο καιρό υπέρ του Ισλάμ, πως θα την αντιμετωπίσουν;;;

Ελλάδα τέλος και επίσημα.....

και ο δικός μας ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ:

1.
"Προσέχετε τὴν ἐλεημοσύνην ὑμῶν μὴ ποιεῖν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων πρὸς τὸ θεαθῆναι αὐτοῖς· εἰ δὲ μήγε, μισθὸν οὐκ ἔχετε παρὰ τῷ πατρὶ ὑμῶν τῷ ἐν τοῖς οὐρανοῖς. 

 2 ῞Οταν οὖν ποιῇς ἐλεημοσύνην, μὴ σαλπίσῃς ἔμπροσθέν σου, ὥσπερ οἱ ὑποκριταὶ ποιοῦσιν ἐν ταῖς συναγωγαῖς καὶ ἐν ταῖς ρύμαις, ὅπως δοξασθῶσιν ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀπέχουσι τὸν μισθὸν αὐτῶν. 
 3 σοῦ δὲ ποιοῦντος ἐλεημοσύνην μὴ γνώτω ἡ ἀριστερά σου τί ποιεῖ ἡ δεξιά σου,"

(κατά Ματθαίον κεφ 6)

2.

Αμφιβάλλουμε αν κάποιος από τους μητροπολίτες που στήθηκαν να φωτογραφηθούν παραδίδοντας την βοήθεια στους "πρόσφυγες" έδωσε έστω και 50 ευρώ από τον μισθό του.

(γιατί τους λένε "πρόσφυγες"; 

έχουν πόλεμο στο Αφγανιστάν; στο Μαρόκο; στο Πακιστάν;  Όχι.
για ποιο λόγο τους αποκαλούν "πρόσφυγες"; Ήρθαν από εμπόλεμη χώρα; έχει πόλεμο η τουρκία και δεν το ξέρουμε; Λαθρομετανάστες είναι οι άνθρωποι. Έμαθαν ότι είμαστε ξέφραγο αμπέλι και έρχονται εδώ. Αύριο τα παιδιά τους θα αποκτήσουν ελληνική "ιθαγένεια"!) 

3. 

Δυστυχώς οι πλείστοι μητροπολίτες έχουν απομακρυνθεί από τον λαό. 

Έτσι τους "παίρνει κι αυτούς η μπάλα" μαζί με τους πολιτικούς και την διαπλοκή (καθόλου άδικα). Υπάρχουν σίγουρα οι ευλαβείς όπως υπάρχουν και τα "λαμόγια".

Αν νομίζουν ότι με πράξεις "βιτρίνας" θα μας ξεγελάσουν, είναι σίγουρα γελασμένοι.

(Υπάρχουν ακόμη πραγματικά καθαροί, αγνοί παπάδες και μοναχοί, που ΔΕΝ έραψαν το στόμα τους για τις προδοσίες στο θέμα του Οικουμενισμού. Συνδεθείτε μαζί τους και στηρίξτε τους)

4. 

Μάλλον μυρίστηκαν ότι θα δοθούν εκατομμύρια ευρώ από την Ε.Ε.  σε ΜΚΟ,

Η ΑΙΡΕΣΗ του ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ, ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ και οι ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ!

Γιὰ τὸν προβληματισμὸ Ποιμένων και Πιστῶν!

Ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ ἄρθρο:

Η ΕΟΡΤΗ  ΤΩΝ  ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ —ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ

᾿Αρχιμ. Νικολάου Χ. ᾿Ιωαννίδη
Δρος Θ., Καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου ᾿Αθηνῶν

῾Η ποιμαντική μέριμνα τῶν Καππαδοκῶν Πατέρων γιά τήν πνευματική πρόοδο τῶν πιστῶν ἐπεκτεινόταν καί στούς αἱρετικούς καί στούς εἰδωλολάτρες τῆς ἐποχῆς τους. Οἱ αἱρέσεις πού συντάρασσαν τότε τήν ᾿Εκκλησία, δέν μπορούσαν νά ἀφήσουν ἀδιάφορους τούς Πατέρες. ῾Η θεολογία πού ἀνέπτυσσαν μέ ἀφορμή τίς ἑορτές τῶν Χριστουγέννων καί Θεοφανείων, περιέχει καί τίς ἀνάλογες ἀπαντήσεις τόσο στούς αἱρετικούς ὅσο καί στούς εἰδωλολάτρες· καί σ᾿ αὐτές διαπιστώνουμε ὅτι ἡ ἀγωνιστική τους διάθεση γιά τήν ἐπικράτηση τῆς ἀληθινῆς πίστης δέν εἶχε μόνο πολεμικό χαρακτήρα, ἀλλά καί σωτηριολογικό, ἀφοῦ καί οἱ αἱρετικοί καί οἱ εἰδωλολάτρες ὡς πλάσματα τοῦ Θεοῦ εἶχαν δικαίωμα στή νέα ζωή πού χάρισε μέ τήν ἐνάνθρώπησή του ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ στήν ἀνθρωπότητα.

῾Ο ἑορτασμός τῶν μεγάλων ἑορτῶν τῆς Γεννήσεως καί Βαπτίσεως τοῦ Χριστοῦ σηματοδοτοῦσε ἀσφαλῶς τή διαφορά μεταξύ αἱρετικῆς διδασκαλίας καί ὀρθῆς πίστεως. ῾Ο Γρηγόριος ὁ Θεολόγος ἀναφέρει ὀνομαστικά τούς αἱρετικούς Σαβέλλιο καί