Περί Κολυμβαρίου το ανάγνωσμα, Κρίτων Δ. Ιακώβου

Περί Κολυμβαρίου το ανάγνωσμα

Κρίτων Δ. Ιακώβου, δρ φαρμακοποιός

Αξιότιμε κ. Διευθυντά,

  Στις 17 Οκτωβρίου άρχισαν οι ομιλίες της Πανελληνίου Ὀρθοδόξου Ενώσεως (Π.Ο.Ε.) στην αίθουσας αυτής, στην οδό Κάνιγγος 10, με ομιλητή τον Αρχιμ. π. Σαράντη Σαράντο. Ο γράφων παρακολούθησε την εξαιρετική ομιλία του πανοσιολογιώτατου πατρός Σαράντη και επιθυμεί να μοιραστεί με σας τις εντυπώσεις και τις σκέψεις του.

    Ο πανοσιολογιώτατος μας διαφώτισε πλήρως με τα λεγόμενά του για την ληστρική και αμερικανοκινούμενη «Μεγάλη» και «Αγία» Σύνοδο (οι χαρακτηρισμοί είναι του γράφοντος και όχι του Αρχιμανδρίτη, ο οποίος ήταν πολύ προσεχτικός και ήπιος στις εκφράσεις του). Ο ομιλητής λοιπόν μας διάβασε και αποσπάσματα από την ανοιχτή επιστολή που έστειλε στον Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο γιά τή Σύνοδο τῆς Κρήτης, ορισμένα από τα οποία σας παραθέτω:

«Πῶς ἄλλαξε ἄρδην ἡ ὀρθόδοξη δομή τῆς Ἐκκλησίας μας καί ἀπό Συνοδική-δημοκρατική ξαφνικά γίνεται ὁμάδα δέκα Προκαθημένων μέ ἀνώτατο τόν πρῶτο τῶν πρώτων. Πότε ἡ Ἁγία Ὀρθοδοξία μας εἶχε ἕνα ἀνώτατο παπίζοντα ἄρχοντα, ἀμέσως κατευθύνοντα σέ «ὁμόφωνη» συμφωνία τούς κάτωθεν αὐτοῦ δέκα Προκαθημένους καί ἐμμέσως καθοδηγοῦντα τούς εἴκοσι τέσσερις ὑπ’ αὐτούς Μητροπολῖτες ἑκάστης τοπικῆς Ἐκκλησίας;

Πῶς τόσο ξαφνικά, τόσο ἄνετα καί ἀδιαμαρτύρητα ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἑλλάδος κόπηκε σέ τρία κομμάτια;

α. Προκαθήμενος

β. 24 Μητροπολῖτες πού εἶχαν τό δικαίωμα νά παραστοῦν στήν «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο» χωρίς ψῆφο και

γ. Οἱ ὑπόλοιποι, πού δέν τούς ἐπετράπη νά ἔχουν οὔτε παράσταση, οὔτε φωνή, οὔτε ψῆφο. Καί αὐτό ἦταν μεθοδευμένο ἀπό τόν κανονισμό τῆς Συνόδου γιά ὅλες τίς ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες. Ὅταν

Προς τον συνετό οιακοστρό­φο, την Σεπτή Μακαριότητά Σας, τον κ. Ιερώνυμο!!!

 Αρχιμ. Σαράντης Σαράντος

Ἐπιστολή πρός Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον κ. Ἱερώνυμον γιά τήν «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο»

     

               ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΚΗΦΙΣΙΑΣ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΩΡΩΠΟΥ
Ι. Ν. ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ

Ἀμαρούσιον 16-9-2016

Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμον Διά τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κηφισίας, Ἀμαρουσίου καί Ὠρωποῦ κ. Κυρίλλου

             Μακαριώτατε Πάτερ καί Δέσποτα,

               Εὐλαβῶς ἀσπάζομαι τήν δεξιάν Σας,

    Εὐσεβάστως αἰσθάνομαι ἀδήριτη τήν ἀνάγκη ὡς πρός πνευματικό πατέρα νά Σᾶς καταθέσω κάποιους προβληματισμούς γιά τό πολύ σοβαρό θέμα τῆς «Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου».

Ἐπιθυμῶ εἰλικρινῶς νά Σᾶς εὐχαριστήσω, γιατί οἱ θύρες τοῦ Μητροπολιτικοῦ Σας Μεγάρου στήν Ἱερά Μητρόπολη Θηβῶν καί Λεβαδείας παλαιότερον καί τώρα στήν Ἱερά Ἀρχιεπισκοπή Ἀθηνῶν ἦταν πάντοτε ἀνοιχτές στήν ἐλαχιστότητά μου.  Ἡ Σεπτή Σας Μακαριότητα πατρικῶς μέ ἐκάλυπτε καί παρεῖχε πάντοτε λύσεις σέ ἄμεσα ποιμαντικά προβλήματα.

Πολλά ἔχουν γραφεῖ γιά τήν «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο».  Ὡς ἐφημέριοι τῆς πολυπληθοῦς ἐνορίας μας, γινόμαστε δέκτες τῶν ἀνησυχιῶν πολλῶν ἀγωνιωδῶς ἐρωτώντων, τῶν κατά σάρκα συγγενῶν μας, πολλῶν ἐνοριτῶν μας καί πνευματικῶν μας τέκνων.  Ἐπίσης πολλές ἐπιστολές ἐνεργῶν καί ζωντανῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας  μας καταφθάνουν στήν Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν καί ζητοῦν λόγον ἀληθείας καί παρηγορίας.

Μακαριώτατε,

Ἡ ἐλαχιστότητά μου καί πολλοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί θεωροῦμε, ὅτι Κυβερνήτης τῆς νοητῆς νηός τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός καί συνετός οἰακοστρό­φος ἡ Σεπτή Μακαριότητά Σας μετά τῶν ὀγδοήκοντα Σεβασμιωτάτων Μητροπο­λιτῶν τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.  Ἐμεῖς ὡς πρεσβυτέριο μετά τοῦ φιλοχρίστου λαοῦ δέν μποροῦμε καί δέν πρέπει νά γίνουμε βασιλικότεροι τοῦ Βασιλέως τῶν Βασιλευόντων Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ποιμαντικότεροι Ὑμῶν καί τῶν Ἱεραρχῶν τῆς Σεπτῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

Ἀποροῦμε ὅμως καί ἐξιστάμεθα:

Γιά τό πῶς ἄλλαξε ἄρδην ἡ ὀρθόδοξη δομή τῆς Ἐκκλησίας μας καί ἀπό Συνοδική-δημοκρατική ξαφνικά γίνεται ὁμάδα δέκα Προκαθημένων μέ ἀνώτατο τόν πρῶτο τῶν πρώτων. Πότε ἡ Ἁγία Ὀρθοδοξία μας εἶχε ἕνα ἀνώτατο παπίζοντα ἄρχοντα, ἀμέσως κατευθύνοντα σέ «ὁμόφωνη» συμφωνία τούς κάτωθεν αὐτοῦ δέκα Προκαθημένους καί ἐμμέσως καθοδηγοῦντα τούς εἴκοσι τέσσερις ὑπ’ αὐτούς Μητροπολῖτες ἑκάστης τοπικῆς

Η αίρεση χωρίς υπογραφή δεν είναι αίρεση;

Τά ἠθικά καί κοινωνικά θέματα τοῦ καταλόγου και ὁ θεσμός τῆς νηστείας.

Τοῦ ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντου,
ἐφημερίου τοῦ Ἱ.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου.

Εἰσήγηση στήν ἡμερίδα τῆς 23ης Μαρτίου 2016 στό Στάδιο Εἰρήνης καί Φιλίας μέ θέμα «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος» (Μεγάλη προετοιμασία χωρίς προσδοκίες).

     Σεβασμιώτατοι,

          Σεβαστοί Πατέρες,

                 Ἀγαπητοί ἀδελφοί.

     Εἷς ἐκ τῶν ἐλαχιστοτάτων πρεσβυτέρων τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, ἐγώ ὁ λίαν ἰσχνόφωνος καί βραδύγλωσσος, καλοῦμαι νά μιλήσω γιά θέματα, τά ὁποῖα πλειάδες θεοφωτίστων ἁγίων Πατέρων τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί ὄχι μόνο, θεοπνεύστως καί μέ ἀσύλληπτη ἁγιοπνευ­ματική, καί οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν

ΤΡΕΙΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ» και «Διαβούλευση».

 1. Ἐπιστολὴ διαμαρτυρίας ἀπὸ τὴν Ἱερά Κοινότητα τοῦ Ἁγίου Ὄρους,

2. Ἐπιστολὴ π. Σαράντη Σαράντου πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπο,

3. Ἐπιστολὴ ἰατροῦ Μιχαήλ Φωτίου μὲ προτεινόμενη κατάθεση ἄποψης ποὺ διευκολύνει τὴν συμμετοχὴ στὴν «Διαβούλευση γιὰ τὴν Κάρτα τοῦ Πολίτη» (λήγει τὴν 24η Μαρτίου).

 Ἀσφαλῶς καὶ δὲν συμμεριζόμαστε τὶς διάφορες προφητολογίες καὶ συνομωσιολογίες, ἀλλὰ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ φτάσουμε στὸ ἀντίθετο ἄκρο. Νὰ κλείσουμε τὰ μάτια στὴν Κ. Διαθήκη καὶ στὴν Ἀποκάλυψη, ἡ ὁποία μιλᾶ γιὰ τὸν ἀποκλεισμὸ ἀπὸ τὶς ἀγορές (“ἀγορᾶσαι” καὶ “πωλῆσαι”), ὅσων ἀρνηθοῦν τὸ χάραγμα τοῦ Θηρίου. «Καὶ εἶδον ἄλλο θηρίον ἀναβαῖνον ἐκ τῆς γῆς... καὶ πλανᾷ τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς... καὶ ποιεῖ πάντας..., ἵνα δώσουσιν αὐτοῖς χάραγμα ἐπὶ τῆς χειρὸς αὐτῶν τῆς δεξιᾶς..., ἵνα μή τις δύνηται ἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι εἰ μὴ ὁ ἔχων τὸ χάραγμα».

Καὶ ὡς πρὸς μὲν τὶς τοποθετήσεις περὶ “χαράγματος” καὶ τοῦ “ἀριθμοῦ” (χξϚ΄ ἢ 666) καὶ τοῦ “ὀνόματος” αὐτοῦ ὑπάρχουν ἀκόμα διϊστάμενες ἀπόψεις, ἀλλὰ πέρα ἀπὸ τὸν ἀριθμό, τὸ ὅλο σκηνικὸ καὶ ἡ ὅλη προσπάθεια τῶν Παγκοσμιοποιητῶν καὶ Νεοταξιτῶν ὁδηγεῖ στὴν κατάλυση τῆς ἐλευθερίας τοῦ προσώπου, πρὸς τὸν ἔλεγχο καὶ τὸν ἐκφοβισμὸ τῶν πάντων, τὴν ὑποκλοπὴ καὶ ἀλλοίωση προσωπικῶν, ταμειακῶν κ.ἄ. δεδομένων κ.λ.π.

Καὶ δὲν νομίζουμε πὼς εὐσταθεῖ ἡ τοποθέτηση κάποιων ὅτι ὁ Χριστιανὸς δὲν ἔχει νὰ φοβηθεῖ τίποτα, ὡσὰν νὰ εἶναι αὐτοὶ πάνω ἀπὸ τοὺς Ἁγίους καὶ τὸν ἴδιο τὸν Κύριο, οἱ ὁποῖοι ἀναγκάστηκαν κάποτε καὶ νὰ κρυφτοῦν.

Δημοσιεύουμε τὶς τρεῖς ἐπιστολές, χωρὶς νὰ υἱοθετοῦμε τὸν τίτλο περὶ τῆς ἐπιστολῆς τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ὅτι τάχα ἀποτελεῖ «βροντερὸ “ΟΧΙ” καὶ ἀσφαλῶς ὅσα δὲν ἔχουν διαπιστωθεῖ ἀκόμα περὶ τοῦ 666.

Επιστολή διαμαρτυρίας από την Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους για την Κάρτα του Πολίτη

ΒΡΟΝΤΕΡΟ «ΟΧΙ» ΣΤΗΝ ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

Πηγή: "Ἀκτίνες"

Επιστολή διαμαρτυρίας για την αναγγελία της έκδοσης της «Κάρτας του Πολίτη» από την κυβέρνηση, έστειλε την προηγούμενη Δευτέρα 16-3-15 η Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους στον αρμόδιο υπουργό κ. Κατρούγκαλο.

Η Ι. Κοινότητα τονίζει την αντίθεση των Αγιορειτών στην ΚτΠ, αφού αυτή ταυτίζει τους πολίτες με ένα αριθμό του συστήματος και προσβάλλει την ελευθερία του ανθρωπίνου προσώπου, και καλεί την Κυβέρνηση να μη προχωρήσει στην έκδοσή της.

Αναμένουμε ανάλογες αντιδράσεις από τις Μητροπόλεις και την Ι. Σύνοδο.

Ποιά είναι η θέση του κ. Καμμένου και του κόμματος των

Η μία θλίψη διαδέχεται την άλλη. Και ελπίδα από τους αντι-Οικουμενιστές καμιά!

Τί ἔχει νὰ πεῖ ἡ ἡγεσία τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν γι’ αὐτὴν τὴν ἐνέργεια τοῦ π. Σαράντη;

Πράγματι βρισκόμαστε σὲ ἀποκαλυπτική-ἐσχατολογικὴ ἐποχή. Τὴ μιὰ μέρα τὸ μέλος τῆς «Συνάξεως κληρικῶν καὶ μοναχῶν» π. Βασ. Βολουδάκης δογματίζει ὅτι «ὁ ὅρος «Ἀποτείχιση» εἶναι ἀπορριπτέος, διότι (ὅταν) ἀποτειχίζεται κάποιος, βγαίνει ἀπὸ τὰ τείχη τῆς Ἐκκλησίας». Καὶ νὰ σκεφτεῖ κανεὶς ὅτι ἐπὶ χρόνια οἱ συνάδελφοί του συζητοῦν καὶ ἐπιχειρηματολογοῦν ὑπὲρ τῆς Ἀποτειχίσεως, ἀλλὰ λόγῳ τοῦ κόστους ποὺ συνεπάγεται δὲν τὴν πραγματοποιοῦν!
Λίγο νωρίτερα ὁ π. Γεώργιος Μεταλληνὸς ἀπελογεῖτο στὴν κατηγορία κάποιων ὅτι συλλειτουργεῖ μὲ τὸν Ζηζιούλα, πὼς τὸ κάνει ὄχι κατ' ἐπιθυμίαν του, ἀλλά: "ἀφοῦ μοῦ τὸν στέλνει ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, τί νὰ κάνω;"!

Σήμερα, ἕτερο κορυφαῖο μέλος τῆς ἀντι-Οἰκουμενιστικῆς Συνάξεως, ἡ ὁποία τόσα χρόνια καταγγέλλει τὸν Πατριάρχη γιὰ τὶς συμπροσευχές, ὁ π. Σαράντος Σαράντης, συμπροσεύχεται μὲ παπικὸ ἱερέα!!!

Παραθέτουμε μὲ λύπη καὶ ἔκπληξη τὸ ἄρθρο ἀπὸ τὶς «Ἀκτίνες» (καὶ θὰ ἐπανέλθουμε), ἐνῶ καὶ ἀπὸ τὴν μεριὰ τῶν Οἰκουμενιστῶν ἡ ἔκπληξη εἶναι μεγάλη καὶ ἡ χαρὰ ἄφατη, ὅπως τὴν ἐξέφρασε Οἰκουμενιστικὸ ἱστολόγιο:

Στην Αθήνα είχαμε και μια απρόσμενη έκπληξη! Καλύτερα ένα θαύμα, θα έλεγα!Ο γνωστός «ζηλωτής» κληρικός π. Σαράντης Σαράντος τέλεσε αγιασμό με συμπροσευχόμενο δίπλα του καθολικό ιερέα! ...Εμείς, όμως, χαιρόμαστε που ο εν λόγω κληρικός τόλμησε το μέχρι χθες απίθανο γι’ αυτόν. Ελπίζουμε να έχει καταλάβει ότι ο καταγγελτικός λόγος, το ανελέητο σφυροκόπημα των όποιων αιρετικών και οι παρόμοιες εξαλλοσύνες δεν οδηγούν πουθενά. Όπως και να έχει το πράγμα – γιατί δεν ξέρουμε πώς ακριβώς φτάσαμε στην «συμπροσευχή» - ο π. Σαράντος επέδειξε σωφροσύνη την συγκεκριμένη στιγμή. Ας ελπίσουμε το παράδειγμά του να ακολουθήσουν και άλλοι «αντιοικουμενιστές», οι οποίοι στο όνομα της «αυθεντικής πίστης» βιώνουν την κόλασή τους απ’ αυτή τη ζωή. Οι τάλαινες… Π.Α.Α. http://panagiotisandriopoulos.blogspot.gr/2014/09/blog-post_97.html

11 Σεπ 2014

 Πηγή: "Ακτίνες"

Σοβαρότατος προβληματισμός

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

            Σοβαρότατος είναι ο προβληματισμός από τη συμπροσευχή με παπικό ιερέα του Αρχιμ. π. Σαράντη Σαράντου, άτεγκτου κριτή κάθε προσέγγισης με τους παπικούς και ζηλωτή των Ιερών Κανόνων και της Ορθοδόξου Πίστεως. 

Πέμπτη πρωί, 11η Σεπτεμβρίου 2014, ελληνογαλλικά  σχολεία Ουρσουλινών στο Μαρούσι. Τέλεση Αγιασμού.  Ιερουργός ο π. Σαράντης Σαράντος. Δίπλα του συμπροσευχόμενος ο παπικός ιερέας, φορώντας την ιερατική του στολή. Ο π. Σαράντης στις ευχές ή στις αιτήσεις που διάβαζε έκαμε τον Σταυρό του κατά το Ορθόδοξο δόγμα και μαζί του ταυτόχρονα ο παπικός ιερέας κατά το παπικό. Θα έλεγε κανείς ότι ήταν «μια όμορφη ατμόσφαιρα, ενωτική, ειρηνική, αγαπητική».

Στη συνέχεια ο π. Σαράντης απευθύνθηκε στους μαθητές και στους γονείς με έναν θεολογικού περιεχομένου λόγο, ακατάληπτο σε όλους. Ο παπικός ιερέας μίλησε με απλά λόγια και κατέληξε με την προτροπή τα παιδιά, σχεδόν όλα Ορθόδοξων οικογενειών, να προσεύχονται γι’ αυτόν, ως ιερέα του σχολείου, δηλαδή ως ιερέα τους! Ο Ορθόδοξος ιερέας απευθυνόταν στο ποίμνιο του, αφού το σχολείο βρίσκεται στην ενορία του, ως ξένος και με παράξενο λόγο, ο παπικός ιερέας απευθυνόταν στα παιδιά των Ορθοδόξων, καλώντας τα να προσεύχονται γι’ αυτόν, ως τον ποιμένα τους!  Στο τέλος ο π. Σαράντης ευλόγησε με τον Αγιασμό και τις παπικές Ουρσουλίνες μοναχές, όπως νωρίτερα τους Ορθοδόξους διδάσκοντες!

Ο σοβαρότατος προβληματισμός προέρχεται από το γεγονός ότι η συμπροσευχή δεν συνέβη με κληρικό που θεωρείται «οικουμενιστής», αλλά με κληρικό ζηλωτή  της τήρησης των Κανόνων της  Πίστεως! Όταν το πλήθος των γονέων και των παιδιών βλέπουν δύο κληρικούς μαζί, που και οι δύο φορούν  την ιερατική τους αμφίεση και είναι γύρω από το τραπέζι που τελείται ο Αγιασμός να κάνουν το Σταυρό τους, ο καθένας με τον τρόπο του, ευλόγως μπορούν να παρασυρθούν στην ιδέα  ότι δεν υπάρχουν μεταξύ τους διαφορές, κι επομένως ντε φάκτο  να νιώθουν ότι έχει επέλθει η ένωση των εκκλησιών… Ο παρών στον Αγιασμό των Ουρσουλινών Ορθόδοξος πιστός ασφαλώς διερωτήθηκε τι παραπάνω από τον π. Σαράντη κάνει λ.χ.  ο Οικουμενικός Πατριάρχης με τον Πάπα; 

Η επιδίωξη των παπικών σχολείων είναι να αποτελούν μιαν όαση πνευματική στην παρακμή της εκπαίδευσης και της κοινωνίας γενικότερα.  Παράλληλα φαίνεται ότι γίνεται μια προσπάθεια να πείσουν ότι οι παπικοί δεν έχουν διαφορές με την Ορθόδοξη  Εκκλησία και επομένως προωθείται μια έμμεση απόπειρα προσηλυτισμού με την, ακούσια ή εκούσια,  βοήθεια Ορθοδόξων κληρικών.

Ένας κληρικός που δεν θα ήθελε να συμβάλει στη σύγχυση ως προς τις σχέσεις και τις διαφορές μεταξύ Ορθοδοξίας και Παπισμού θα μπορούσε να ζητήσει να γίνουν ξεχωριστά οι τελετές για την έναρξη του νέου σχολικού έτους. Αν δηλαδή υπήρχαν στο σχολείο και μουσουλμανόπαιδα θα ήταν μαζί και ο ιμάμης και όλοι μαζί θα συμπροσηύχοντο; Μα αυτή δεν είναι η εφαρμογή της παγκοσμιοποίησης, δηλαδή της ισοπέδωσης κάθε διαφοροποίησης θρησκευτικής και εθνικής, που ισχυρότατα ιδεολογικά κέντρα επιδιώκουν να επιβάλουν και στην Ελλάδα;   

Σημειώνεται ότι οι Ουρσουλίνες, που έχουν ως κύριο έργο τους την προώθηση της εκπαίδευσης σε όλο τον κόσμο, ήρθαν στην Ελλάδα και πρώτα στη Νάξο το 1670, με την προτροπή των Ιησουιτών μοναχών και την προστασία της Γαλλίας. Έκτοτε και έως σήμερα συντηρούν σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Πείτε μας, τί πιστεύετε π. Θεόδωρε Ζήση, π. Γεώργιε, π. Σαράντη;

Πιστεύετε  αὐτὰ ποὺ ἄλλοτε λέγατε καὶ ὑπογράφατε καὶ διδάσκατε π. Θεόδωρε Ζήση, π. Γεώργιε Μεταλληνέ, π. Σαράντη Σαράντη, π. Διονύσιε Τάτση;

Ἂν ναί, γιατί δὲν τὰ ἐφαρμόζετε καὶ ἀφήνετε τὴν μολυσματικὴ νόσο τοῦ Οἰκουμενισμοῦ νὰ ἐπεκτείνεται καὶ νὰ ἐπιδεινώνεται; Γιατί –ἀντίθετα– «διώκετε», ἀποκλείετε καὶ διαβάλλετε μὲ τὸν τρόπο σας, ὅσους τὰ ἐφαρμόζουν;

Ἂν δὲν τὰ πιστεύετε, βρεῖτε τὸ θάρρος νὰ διαψεύσετε τὴν «Ὁμολογία Πίστεως κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ» καὶ ὅσες ἄλλες δημοσιεύσεις κάνατε, ἀφοῦ μὲ τὶς πράξεις σας τὶς ἀναιρεῖτε!

Καὶ σεῖς π. Ἰωήλ Κωνστάνταρε  –ποὺ ξεκινήσατε τὴν ἀντιπαράθεση καὶ ποὺ σᾶς ἐκφράζουν οἱ ἀνωτέρω–  γιὰ δεῖτε τὰ παρακάτω κείμενα, καὶ πεῖτε μας: γιατί δὲν ζητᾶτε τὸ λόγο γιὰ ἀσυνέπεια ἀπὸ τοὺς ὡς ἀνωτέρω φημισμένους δασκάλους σας, ἀλλὰ ἀπευθύνεται τὰ φαρμακερὰ καὶ συκοφαντικά βέλη σας μόνο σὲ μᾶς τοὺς λίγους, μικροὺς καὶ ἀσήμαντους ποὺ ἐφαρμόζουμε ἐκεῖνα ποὺ μᾶς δίδασκαν;

 Παραθέτουμε, λοιπόν, δυό-τρία κείμενά τους γιὰ νὰ τὰ ἀναγνωρίσουν οἱ πρῶτοι (τὰ κείμενα αὐτὰ εἶναι πνευματικά τους «παιδιά») καὶ νὰ τὰ θυμηθεῖτε ἢ νὰ τὰ μάθετε κι ἐσεῖς π. Ἰωήλ:

• Στὴν «Διακήρυξη κληρικῶν καὶ μοναχῶν», τὴν ὁποία προσυπογράφετε, πατέρες, μαζὶ μὲ δεκάδες ἄλλους Ἱερεῖς καὶ Μοναχούς, διαβάζουμε:

«Τὸ θέμα τῆς κοινωνίας μὲ τοὺς αἱρετικούς, ὡς καὶ τῆς ἐν συνέχειᾳ κοινωνίας μὲ τοὺς κοινωνοῦντες (δηλ. τοὺς Οἰκουμενιστές), οἱ ὁποῖοι μὲ τὴν πράξη τοὺς αὐτὴ ἀποβαίνουν ἀκοινώνητοι, εἶναι τὸ μεῖζον καὶ ἐπεῖγον θέμα στὴν σημερινὴ ἐκκλησιαστικὴ ζωή. Τὸ ἐκκλησιαστικὸ σῶμα νοσεῖ ἐπικίνδυνα· ὑπεύθυνοι γιὰ τὴν νόσο εἴμαστε ὅλοι, ὄχι μόνον οἱ κοινωνοῦντες μὲ τοὺς ἑτεροδόξους, ἀλλὰ καὶ ὅσοι κοινωνοῦμε μὲ τοὺς κοινωνοῦντες· ἡ ἐκτροπὴ καὶ ἡ παράβαση μοιάζει μὲ τὰ συγκοινωνοῦντα δοχεῖα…» («Μαρτυρία ἢ ἀποστασία; Σκέψεις καὶ ἐκτιμήσεις μετὰ τὴ Ραβέννα», "Ὀρθόδοξος Τύπος", φ. 1466, 12.7.2002).

• Στὰ Πορίσματα τοῦ Συνεδρίου γιὰ τὸν ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ: «Γένεσις–Προσδοκίαι–Διαψεύσεις» καὶ στὴν § 8 διαβάζουμε:

«Νὰ διατρανωθεῖ πρὸς τὶς ἐκκλησιαστικὲς ἡγεσίες ὅτι σὲ περίπτωση ποὺ ἐξακολουθήσουν νὰ συμμετέχουν καὶ νὰ ἐνισχύουν τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, διαχριστιανικοῦ καὶ διαθρησκειακοῦ, ὁ ἐπιβεβλημένος (σ.σ. τί σημαίνει "ἐπιβεβλημένος": δυνητικός, λοιπόν, ἢ ὑποχρεωτικός;) σωτήριος, κανονικὸς καὶ ἁγιοπατερικὸς δρόμος τῶν πιστῶν, κληρικῶν καὶ λαϊκῶν, εἶναι ἡ ἀκοινωνησία ἡ διακοπὴ δηλαδὴ τοῦ μνημοσύνου τῶν ἐπισκόπων (σ.σ. καὶ ἡ ἀποτείχιση), οἱ ὁποῖοι καθίστανται συνυπεύθυνοι καὶ συγκοινωνοὶ τῆς αἱρέσεως καὶ τῆς πλάνης. Δὲν πρόκειται περὶ σχίσματος (σ.σ. πάτερ Ἰωήλ), ἀλλὰ περὶ θεαρέστου ὁμολογίας, ὅπως τὸ ἔπραξαν παλαιοὶ Πατέρες, ἀλλὰ καὶ στὶς ἡμέρες μας ὁμολογηταὶ ἐπίσκοποι, μεταξὺ τῶν ὁποίων ὁ γεραρὸς καὶ σεβαστὸς μητροπολίτης πρώην Φλωρίνης Αὐγουστῖνος, καὶ τὸ Ἅγιον Ὄρος…» (σ.σ. εἶναι σαφεῖς οἱ ἑκατοντάδες Σύνεδροι ποὺ ὑπέγραψαν τὰ Πορίσματα, π. Ἰωήλ;).

Αὐτὰ λοιπόν, ποὺ τότε διακηρύσσατε, Πατέρες, ποῖος σᾶς βάσκανε καὶ τὰ ξεχάσατε; Μήπως –ὡς ἐκ τούτου– ταιριάζουν τώρα σὲ Σᾶς, τὰ παρακάτω δικά σας λόγια,  λόγια ποὺ ἀπευθύνατε τότε ἐσεῖς στοὺς Οἰκουμενιστές; (Καὶ δὲν εἶναι τὰ μοναδικά, ἂν θέλετε θὰ σᾶς θυμήσουμε κι ἄλλα). Τὰ παραθέτουμε:

• «Ἂς μᾶς ξεκαθαρίσουν λοιπὸν μερικοὶ ἐκκλησιαστικοὶ ἡγέτες ὅτι ἔχουν προσχωρήσει σ' αὐτὴν τὴν «προοδευτικὴ» ἄποψη, γιὰ νὰ καθορίσουμε καὶ ἐμεῖς τὴν στάση μας ἀπέναντί τους, τὴν ὁποία οὕτως ἢ ἄλλως εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νὰ καθορίσουμε (σ.σ. ἀλλά, δυστυχῶς,  δὲν τὸ κάνατε), διότι διαφορετικά, ΚΟΙΝΩΝΟΥΜΕ καὶ ἐμεῖς «τοῖς ἔργοις αὐτῶν τοῖς πονηροῖς» (Β' Ἰω. 11). Ἐμεῖς ἐπιθυμοῦμε (σ.σ. τί ἅγια ἐπιθυμία εἴχατε τότε!) νὰ ἔχουμε κοινωνία ὄχι πρὸς τοὺς ἀκοινωνήτους, ἀλλὰ πρὸς τοὺς ἁγίους καὶ πιστοὺς ὅλων τῶν ἐποχῶν, νὰ πιστεύουμε ὅπως ἐπίστευαν ὅλοι οἱ πρὸ ἡμῶν Ἅγιοι Πατέρες, στοὺς ὁποίους πειθόμεθα καὶ ὑπακούουμε» (π. Θεοδώρου Θ. Ζήση, Διαθρησκειακὲς Συναντήσεις, Ἄρνησις τοῦ Εὐαγγελίου καὶ προσβολὴ τῶν Ἁγίων Μαρτύρων».

Καὶ ὁ π. Διονύσιος Τάτσης, γνωστὸς ἀγωνιστὴς ἀρθρογράφος  τοῦ «Ὀρθόδοξου Τύπου, (22/9/06), γράφει:

«Ὁ ὀρθόδοξος λαός μας πρέπει νὰ κάνει ἕνα ἀκόμη βῆμα. Ὅπως ἀντιδρᾶ στὶς παπικὲς αἱρέσεις  καὶ  ἀπορρίπτει  τὸν πάπα ἔτσι πρέπει νά κάνει καὶ στοὺς παπόφιλους “ὀρθοδόξους”»  (σ.σ. δηλαδή, τοὺς Οἰκουμενιστές).