Οι αχειροτόνητοι του Βαρθολομαίου (και του Τελεβάντου) δεν έχουν μυστήρια

Οι «Θείες Λειτουργίες» των σχισματικών είναι ανυπόστατες – Αρχιμ. Σάββας Αγιορείτης.

Απομαγνητοφώνηση αποσπάσματος ομιλίας του Αρχιμ. Σάββα Αγιορείτη που εκφωνήθηκε στις 3/11 του 2019 (το βίντεο στο τέλος).

«Εγώ θα σας πω χειρότερα πράγματα αφού με προκαλείτε. Αυτό είναι τίποτα σε σχέση με αυτό που έγινε στην Αμερική, όπου ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής συλλειτούργησε με τον Επιφάνιο της Ουκρανίας ο οποίος είναι αχειροτόνητος.

Και αν ήταν προϊστάμενος στην λειτουργία -δεν ξέρω αν ήταν προεξάρχων, γιατί σε ένα συλλείτουργο υπάρχει ο κύριος λειτουργός, ο πρώτος που κάνει την θυσία- αν ήταν ο Επιφάνιος δεν έγινε καν λειτουργία.

Δηλαδή οι άνθρωποι δεν κοινώνησαν Σώμα και Αίμα Χριστού. Καταλάβατε που έχουμε φτάσει τώρα; Γιατί κοινωνούμε πλέον με το σχίσμα. Το σχίσμα είναι χειρότερο από αίρεση. Αυτοί οι άνθρωποι είναι σχισματικοί.

[σ.σ.: "Το σχίσμα είναι χειρότερο από αίρεση! Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι το σχίσμα είναι ιάσιμο, ενώ ο αιρετικός είναι εκτός Εκκλησίας. Και -κατά τον Μ. Βασίλειο- «αιρέσεις (οι παλαιοί Πατέρες) ονόμασαν αυτούς που είχαν αποσχιστεί τελείως και είχαν αποξενωθεί από την ίδια την πίστη, ενώ σχίσματα αυτούς που φιλονίκησαν μεταξύ τους για κάποιες αιτίες εκκλησιαστικές και για ζητήματα που μπορούν να διευθετηθούν». Για να μη θεωρηθεί λοιπόν ότι αλλάζουμε την θεολογία της Εκκλησίας μας, πρέπει να διευκρινισθεί ότι εδώ, πέρα από τις κανονικές αυθαιρεσίες Βαρθολομαίου και το σχίσμα που προκάλεσε, έχουμε και δογματικό σχίσμα=αίρεση, διότι το να δεχθείς ως ιερέα ένα λαϊκό, δεν είναι θέμα διοικητικό ή κάποια φιλονικία, αλλά θέμα εκκλησιολογικό-δογματικό].

Εσύ μου είπες για τους Ρωμαιοκαθολικούς που έδινε αντίδωρο. Δεν ήταν αντίδωρο, ήταν αρτοκλασία, το είδα κι εγώ. Ήταν σε εσπερινό, αρτοκλασία ήταν. Δεν έχει σημασία, απαγορεύεται σε Ορθόδοξο Ναό ένας παπικός να δίνει αρτοκλασία.

Η ΟΥΚΡΑΝΙΚΗ ΠΡΟΣΒΟΛΗ, ΑΙΤΙΑ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ!

28ος Κανών τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, συνετέθη γιά νά περιορίση τόν ἐπεκτατισμό τῆς τότε Πρωτοκαθέδρου καί στό μέλλον τοῦ κάθε Πρωτοκαθέδρου!

Δάσκαλε ποὺ δίδασκες...! Κι ἐσὺ γιὰ τὴν
Ἀποτείχιση   διαστρέφεις τὰ πράγματα,
ὅπως ὁ Βαρθολομαῖος γιὰ τὸ Οὐκρανικό!

Πρόκειται γιά μιά οἰκουμενικῶν διαστάσεων προσβολή ἑνός Προκαθημένου

τοῦ πλέον πολυαρίθμου Πατριαρχείου τῆς Ὀρθοδοξίας, δηλαδή τοῦ Πατριάρχου Μόσχας καί Πασῶν τῶν Ρωσιῶν, ἡ ὁποία ἔγινε ὄχι γιά λόγους Πίστεως, οὔτε γιά κάποιον ἄλλον ἀναγκαῖο λόγο, ἀλλά μόνο «περί τῆς ὑπεροχῆς καί τῆς ἡγεμονίας», ὡς ἐπίδειξη δυνάμεως καί ἰσχύος! Ὡς ἀναμέτρηση Ἀμερικῆς καί Ρωσίας!

Τοῦ Πρωτοπρ. Βασιλείου Βολουδάκη

Τό ἄρθρο μου αὐτό γράφεται μέ πρόθεση νά συμβάλη στήν ἀντιμετώπιση τοῦ νέου μεγάλου προβλήματος, πού ἔχει δημιουργήσει τό Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως μέ τήν αὐθαίρετη  χορήγηση «Αὐτοκεφάλου» στήν Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας, πρᾶγμα τό ὁποῖο ὁδήγησε τό Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας νά διακόψη τήν Μυστηριακή Κοινωνία μέ τήν Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως!

Άλλο ένα επικοινωνιακό τρικ του Πειραιώς (για απόσβεση κραδασμών) ή προσχώρηση στη Μόσχα;

Ραγδαίες εξελίξεις

Πειραιώς Σεραφείμ  στο ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ  για Ουκρανικό:

Σε Πανορθόδοξη ακόμα και χωρίς τον Βαρθολομαίο

Κοινή επιστολή με Κυθήρων

Του Γιώργου Θεοχάρη

Λάβρος ο Σεραφείμ για ουκρανικό

– Έκκληση προς τους Προκαθήμενους. Ανησυχητικές διαστάσεις παίρνει το ουκρανικό ζήτημα που έχει συνταράξει τα θεμέλια της Ορθόδοξης Εκκλησίας σε παγκόσμιο επίπεδο.

Στην Ελλάδα μπορεί να αναγνωρίστηκε η νέα Εκκλησία της Ουκρανίας με τραγικές συνέπειες για το Ποίμνιο που είναι άκρως διχασμένο και παρακολουθεί τις εξελίξεις με αγωνία καθώς το νέο ΣΧΙΣΜΑ είναι γεγονός.

Περιμένουμε την αντίδραση του π. Γκοτσόπουλου: Ισχύει το "κοινωνών ακοινωνήτω";

"Φαίη": 

Που το πάει ο Πατρών; Αρχιερατικό συλλείτουργο προεξάρχοντος του Αλκαλοχωρίου Ανδρέα, ο οποίος είχε συλλειτουργήσει με τον σχισματικό Ολβίας. Μνημονεύτηκε ο Βαρθολομαίος στην Πάτρα

Την Κυριακή 29.9.2019 εορτάσθηκε η 55η επέτειος της επανακομιδής της Τιμίας Κάρας του Πρωτοκλητου Αποστόλου Ανδρέου στην Πάτρα και ετελέσθη Πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό του Αγίου Ανδρέου, προεξάρχοντος του Μητροπολίτου Αρκαλοχωρίου, Καστελίου και Βιάννου Ανδρέου. Συλλειτούργησαν οι Μητροπολίτες: Μάνης Χρυσόστομος, Κανάγκας, Υπέρτιμος και Έξαρχος Ισημερινής Αφρικής Θεοδόσιος (Πατρ. Αλεξανδρείας), Πατρών Χρυσόστομος, καθώς και οι Επίσκοποι Κερνίτσης Χρύσανθος και Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης Πρόδρόμος (Πατρ. Αλεξανδρείας).

Η Μονή Γρηγορίου με Θεολογικὴ μελέτη προς τους Αρχιερείς για το Ουκρανικό, κρούει τον κώδωνα για ενδεχόμενο σχίσμα!

Η Μονή Γρηγορίου απέστειλε την 1η Ὀκτωβρίου 2019 την παρακάτω Επιστολή προς τους Αρχιερείς για το Ουκρανικό ζήτημα.
Παρ’ όλα αυτά, ο Καθηγούμενος της Ι.Μ. Γρηγορίου Χριστόφορος παρευρέθηκε στην επίσημη υποδοχή του πατρ. Βαρθολομαίου που έλαβε χώρα στις Καρυές του Αγίου Όρους την 20η Οκτωβρίου 2019.

— Σχολιασμός katanixi.gr —

1η Ὀκτωβρίου 2019

Σεβασμιώτατε,
Ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία διέρχεται αὐτὸ τὸ διάστημα μεγάλη δοκιμασία, λόγῳ τοῦ οὐκρανικοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ζητήματος. Ἡ ἑνότης μεταξὺ τῶν τοπικῶν ἁγίων τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησιῶν ὑφίσταται τριγμούς, καὶ τὸ ἐνδεχόμενο ἑνὸς σχίσματος εἶναι πολὺ πιθανό.
Ὁ πόνος μας γιὰ τὴν Ἐκκλησία μᾶς ὤθησε νὰ ἀναθέσουμε σὲ ἀδελφούς τῆς Ἱερᾶς Μονῆς μας νὰ μελετήσουν εἰς βάθος τὸ ζήτημα μὲ γνώμονα τὴν Κανονικὴ Παράδοση καὶ τὴν Συνοδικὴ καὶ Πατερικὴ Παρακαταθήκη.
Προσευχόμαστε νὰ ἐπινεύσῃ ὁ Παράκλητος, τὸ Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας, ὁ Ὁποῖος…«εἰς ἑνότητα πάντας ἐκάλεσε», καὶ νὰ φωτίσῃ τοὺς ἁγίους ἀρχιερεῖς, ὥστε μὲ τὴν ἄνωθεν σοφία νὰ διακρατήσουν ἑνωμένο τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, ἄσχιστο τὸν ἄρραφο Χιτώνα Του.
Τὸ ἀνὰ χείρας πρῶτο μέρος τῆς μελέτης μας τὸ θέτουμε μὲ σεβασμὸ καὶ ἐμπιστοσύνη ὑπ΄ ὄψιν τῶν ἁγίων ἀρχιερέων μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι συμβάλλουμε τὸ κατὰ δύναμιν στὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας.

Ὁ Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὅρους
† Ἀρχιμανδρίτης Χριστοφόρος
καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοὶ

Πηγή

Ο ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΔΙΑΣΤΡΟΦΕΑΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ! --Κι όμως αυτός είναι διδάσκαλος της Εκκλησίας και Επίσκοπος!!! --Όσοι έχουν διαβάσει λίγα για το Ουκρανικό, θα καταλάβουν το ρόλο του

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ  ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ  [VIDEO]

   24 Οκτωβρίου 2019, στον Ναό του Αγίου Δημητρίου του ομώνυμου δήμου της Αττικής, ο Σεβ. Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ. Ιερεμίας, ομιλώντας στο Ενοριακό Αρχονταρίκι, υπερθεματίζει για την αποδοθείσα, από τον Οικουμενικό Θρόνο, Αυτοκεφαλία στην νεοπαγή Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας.

[πηγή: Poimin.gr]

Άστοχες εκτιμήσεις της ομάδος Ζήση: Το πρόβλημα δεν είναι ο Οικουμενισμός, αλλά το Πρωτείο!!!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Η θέση του συλλόγου μας για την αναγνώριση της Ουκρανικής Ψευδοεκκλησίας

 Η Ιεραρχία:   "Φέουδο του Αρχιεπισκόπου, με τρόπο λειτουργίας υποδεέστερο και από συνέλευση πολυκατοικίας"!

Θεσσαλονίκη, 17-10-19

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Παρακολουθούμε με απογοήτευση και θλίψη τις εκκλησιαστικές εξελίξεις σχετικά με την αναγνώριση της αυτοκεφαλίας της Ουκρανικής Ψευδοεκκλησίας. Με βάση τα όσα διαδραματίστηκαν στην περιβόητη συνεδρίαση της Ιεραρχίας της 12^ης Οκτωβρίου και τα όσα είπαν ή έγραψαν επίσκοποι που συμμετείχαν, συμπεραίνουμε για ακόμα μια φορά ότι η Ιεραρχία είναι φέουδο του Αρχιεπισκόπου, με τρόπο λειτουργίας υποδεέστερο και από συνέλευση πολυκατοικίας, ενώ το μόνο κριτήριο το οποίο δεν λαμβάνεται υπόψη στις αποφάσεις της είναι το Θεολογικό. Οι επίσκοποι της Εκκλησίας της Ελλάδος αγνόησαν όλα τα γνωστά  προβλήματα που προκάλεσε η Ουκρανική Ψευδοαυτοκεφαλία, με ένα επιχείρημα: “Να στηρίξουμε τον Πρώτο της Ανατολής, τον Πατριάρχη του Γένους”.

Η “απόφαση” αυτή  ρίχνει φως στο πραγματικό πρόβλημα που περιγράφεται με το παρακάτω διάγραμμα: Το Ουκρανικό είναι ο φλοιός, το Κολυμπάρι το υπόστρωμα και ο Οικουμενισμός ο εξωτερικός πυρήνας. Ο εσωτερικός πυρήνας και πηγή όλων των άλλων προβλημάτων είναι το πρωτείο του Πατριάρχη Κων/πόλεως και τα πρωτεία που πηγάζουν από αυτό. Το πρωτείο του Αρχιεπισκόπου έναντι των άλλων επισκόπων, το πρωτείο των επισκόπων στην επισκοπή τους κ.ο.κ. Πρωτείο όχι μόνο διοικητικό αλλά και πρωτείο Πίστης, πρωτείο που πάει χέρι χέρι με το αλάθητο. Και έτσι με το πρωτείο συμπαρασύρεται όλη η Εκκλησία στην Αίρεση, ώστε να προσφερθεί στον κατάλληλο καιρό στο πιάτο του Αντιχρίστου. 
[σ.σ. "Π.Π.": Λυπούμαστε γιὰ ἄλλη μιὰ κακὴ ἐκτίμηση ποὺ κάνει ἡ ὁμάδα π. Ν. Μανώλη -καὶ Ζήση. Καὶ ρωτᾶμε:

Η ομάδα Ζήση χωρίς ίχνος μετάνοιας μαλώνει(!) ...εκείνους που οδήγησε στην απραξία!

 "Π.Π.":  Αφού πρώτα  η Γατζέα και η ομάδα Ζήση-Μανώλη με τον «χαρτοπόλεμο», τον «δυνητισμό», τους «ευσεβείς», και τις «οικονομίες» διέλυσαν τον αγώνα κατά του Οικουμενισμού, τώρα έρχονται χωρίς ίχνος μετάνοιας να ελέγξουν-μαλώσουν(!) εκείνους που οδήγησαν στην απραξία!

 Άσπρο  Μαύρο:

Αν όχι τώρα, πότε;

του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη, Contributor Editor

αρθρογραφεί για katanixi.gr

Η αναγνώριση τους Αυτοκεφαλίας των αυτοχειροτόνητων σχισματικών της Ουκρανίας από την Εκκλησία της Ελλάδος, είναι γεγονός. Θλιβερό μα γεγονός.
Είτε είστε κάποιος Ορθόδοξος με αγαθή προαίρεση και καλή ανησυχία για τα της πίστεως, είτε δεν θεωρείτε τον Οικουμενισμό πραγματική απειλή για την Ορθοδοξία, είτε τον θεωρείτε και δεν προχωρήσατε στην αποτείχιση, είτε βρήκατε το πνευματικό θάρρος να το πράξετε, το γεγονός αυτό μας καλεί όλους να πάρουμε θέση.
Άραγε υπάρχει πιθανότητα, με την αρθρογραφία, ή τα ανακοινωθέντα, ή τις ομιλίες που θα παραχθούν από αυτό το θλιβερό γεγονός, σε όποια κατηγορία πιστών και να ανήκετε, υπάρχει ξαναρωτώ ενδεχόμενο να αλλάξετε στάση;

«Μόνον μη εξαπατηθήτε ταις ψευδολογίαις αυτών επαγγελομένων ορθότητα πίστεως»

(Μ. Βασίλειος – Επιστολή 240 – Προς Πρεσβυτέρους Νικοπόλεως)

 ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ

Για την επιστολή 240, διαβάζουμε:

«Εγράφη την άνοιξιν του 375. Ο Βασίλειος επληροφορήθη ότι μερικοί από τους κληρικούς της Νικοπόλεως, λόγω του ότι οι ναοί των είχαν καταληφθεί από τον φιλαρειανόν επίσκοπον Φρόντωνα και λόγω του διωγμού, είχαν προσχωρήσει εις αυτόν ή ήσαν έτοιμοι να προσχωρήσουν. Η επιστολή έχει σκοπόν να συγκρατήση τα πράγματα. Η επιστολή εστάλη προφανώς εις τον επίσκοπον Ευφρόνιον». (Μ. Βασιλείου Έργα, Τόμος 3, Ε.Π.Ε.).

Ο Μ. Βασίλειος γράφει, σχετικά: «Μόνον μη εξαπατηθήτε ταις ψευδολογίαις αυτών επαγγελομένων ορθότητα πίστεως. Χριστέμποροι γαρ οι τοιούτοι και ου Χριστιανοί, το αεί αυτοίς κατά τον βίον τούτον λυσιτελούν του κατ’ αλήθειαν ζην προτιμώντες. Ότεενόμισανκτάσθαι την κενήνταύτην αρχήν, προσέθεντο τοις εχθροίς του Χριστού· ότε είδον τους λαούς αγριαίνοντας, σχηματίζονται πάλιν την ορθότητα. Ουκ οίδα επίσκοπον μηδέ αριθμήσαιμι εν ιερεύσι Χριστού τον παρά των βεβήλων επί καταλύσει της πίστεως εις προστασίαν προβεβλημένον».

Μετάφραση: Μόνον να μη εξαπατηθήτε από τας ψευδολογίας των, όταν επαγγέλλωνται την ορθότητα πίστεως. Τέτοιοι άνθρωποι είναι Χριστέμποροι και όχι Χριστιανοί, καθ’ όσον προτιμούν πάντοτε εκείνο που τους ωφελεί εις τον παρόντα βίον από την ζωήν της αληθείας. Όταν ενόμισαν ότι απέκτησαν αυτήν την ματαίαν εξουσίαν, προσετέθησαν εις τους εχθρούς του Χριστού· όταν είδαν να αγριεύουν οι λαοί (ως αντιδρώντες!) πάλιν συμμορφώνονται προς την ορθότητα (της πίστεως). Δεν αναγνωρίζω ως επίσκοπον ούτε θα συγκαταριθμήσω μεταξύ των ιερέων του Χριστού αυτόν που προεβλήθη εις την αρχήν από τα βέβηλα χέρια προς κατάλυσιν της πίστεως» (Τόμος 3 – Ε.Π.Ε. – Προς Πρεσβυτέρους Νικοπόλεως).

Σήμερα, μπορεί να προχωρήσει κανείς σε πολυάριθμες αντιπαραβολές – παραλληλισμούς, χωρίς κίνδυνο αστοχίας.

Τι, άραγε, σημαίνουν τα σύγχρονα εκκλησιαστικά γεγονότα, όπως η «σύνοδος» της Κρήτης και το «Ουκρανικό σχίσμα», που τα αντιλαμβάνεται στην πολυμορφία τους κάθε τόσο η Ορθόδοξη συνείδηση – ευαισθησία;

Δεν αποτελούν μία νέα «ορθότητα» πίστεως;

«Ο Ιανός είχε δύο πρόσωπα, ο Πειραιώς Σεραφείμ τρία!»

Τρεις δηλώσεις του Πειραιώς,

τρία πρόσωπα του Σεραφείμ

Γράφει ο Μέτοικος, αρθρογραφεί για katanixi.gr

[ Ὁ ἱερέας(;) ποὺ κρύβεται πίσω ἀπὸ τὸ "Μέτοικο"

πόσα πρόσωπα ἔχει; -Κι ὁ Τελεβάντος, ποιός ἀπὸ τὰ τρία πρόσωπα τοῦ Πειραιῶς ἐπαινεῖ;]

     Μετά την έκτακτη Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος για την Ουκρανική «Αυτοκεφαλία», και την δι’ υφαρπαγής «αναγνώριση» της σχισματικής «Εκκλησίας Βαρθολομαίου» στην Ουκρανία από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και, τους περί την εξουσία του τάτσι, μίτσι, κότσι που, είναι τα αρβανίτικα υποκοριστικά του «Τάκης» «Μήτσος» «Κώτσος», που συνακόλουθα παραπέμπουν στην έξοχη περιγραφή των «χθεσινών «Μήτσων», «Κώτσων» ή «Παναγήδων» που ντύθηκαν ακέραιη τη στολή του άλλοτε απόλυτου μονάρχη της «οικουμένης»: 
      Σάκο αυτοκρατορικό και μανδύα με «ουρά», μίτρα και σκήπτρο επίσης του «άρχοντος και δεσπότου βασιλέως», με τον διάκονο να του κρατάει την «ουρά», που κάνει ο οφφικιάλιος κ. Χ. Γιανναράς, ο επίσκοπος Πειραιώς κ. Σεραφείμ δήλωσε, σύμφωνα με την τρέχουσα ειδησεογραφία πως:

    «Μπορεί να έχω τους προβληματισμούς μου σε ορισμένα ζητήματα, αλλά συμπαρατάσσομαι πλήρως με τον Αρχιεπίσκοπο»! 

προφανώς, προβληματισμούς στην εισήγηση και, πλήρη συμπαράταξη στο τελικό ανακοινωθέν της «αποφάσεως» της Ιεραρχίας.
     Ο σάλος από την απογοήτευση που γέννησε η δήλωση αυτή, προκάλεσε την κυκλοφορία μιας διαψεύσεως από τον κ. Σεραφείμ, με την οποία ο Πειραιώς δηλώνει ότι: «τά ὅσα ἀναγράφονται δέν ἀποδίδουν τήν ἀλήθεια διότι οὐδέποτε ἀπεδέχθην τήν πρότασι τοῦ Μακαριωτάτου περί ἀναγνωρίσεως τῆς Αὐτοκεφαλίας τῆς ἀκύρου καί ἀνυποστάτου «Ἐκκλησίας» πού δημιουργήθηκε στήν Οὐκρανία»!
      Το κείμενο αυτής της διαψεύσεως περαίνεται με την απίστευτη και πρωτοφανή δήλωση πως:

    «Ἐν κατακλείδι βεβαίως ἐδήλωσα ὅτι δι’ αὐτό τό διοικητικῆς φύσεως θέμα πού δέν τυγχάνει θέμα Ὀρθοδόξου ἀκριβείας περί τήν πίστιν, δέν θά προβῶ ἀτομικῶς εἰς οἱανδήποτε ἐνέργεια διασπάσεως τῆς ἑνότητος τοῦ Σώματος τῆς Σεπτῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος»!

Κοντολογίς και απόλυτα κατανοητά ο Πειραιώς κ. Σεραφείμ υποστηρίζει ότι το ουκρανικό ζήτημα είναι «διοικητικής φύσεως» και δεν έχει σχέση με την «ακρίβεια περί την πίστην»!

Νέα συλλείτουργα των σχισματικών της Ουκρανίας με Ουνίτες και Παπικούς.

Μετάφραση Φαίη

                      "Π.Π.":  Βέβαια, στις φωτογραφίες δεν βλέπουμε συλλείτουργο, αλλά επιμνημόσυνη τελετή, αλλά η ουσία είναι ότι αιρετικοί "ενώνονται", ενώ οι Ορθόδοξοι συνεχίζουν να διαχωρίζονται και μεταξύ τους και από την αλήθεια που εκφράζει η αγιοπατεριή μας Παράδοση!

        σ.σ. Το άρθρο ΕΔΩ αναφέρει περισσότερες πρόσφατες περιπτώσεις τέτοιων συλλείτουργων, αλλά λόγω έλλειψης χρόνου θα μεταφέρω εδώ μία ενδεικτικά, όπου έγινε συλλείτουργο «κληρικού» του σχισματικού Επιφάνιου με Ουνίτη και Παπικό μαζί.

---

Στις 8 Οκτωβρίου ένας «ιεράρχης» της OCU (του Επιφάνιου) συλλειτούργησε απροκάλυπτα με έναν Ουνίτη «ιεράρχη» και έναν Παπικό «ιερέα» σε μνημόσυνο για την επαναταφή των θυμάτων που τον Ιούνιο του 1941 υπέστησαν βασανιστήρια από το Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων της Σοβιετικής Ένωσης στην φυλακή Dubno.

Τραγικό: Με ανακρίβειες και ψέματα η Επιτροπή (ο κ. Ιερ. Βλάχος Ναυπάκτου και ο κ. Ιερώνυμος) προσπαθούν -κατά τον Κυθήρων- να επιβάλλουν τα εγκληματικά για την Εκκλησία σχέδιά τους!

Δηλώσεις Μητρ. Κυθήρων Σεραφείμ

μετά τήν Ἔκτακτη Σύγκλησι τῆς Ἱεραρχίας μας, (12-10-2019)

διά τήν Οὐκρανική «Αὐτοκεφαλία»

      Ἀπό τό ἀπόγευμα τῆς ἴδιας ἡμέρας τῆς Ἔκτακτης αὐτῆς Συνεδριάσεως τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἑλλαδικῆς μας Ἐκκλησίας καί μέχρι τοῦ μεσονυκτίου, ἀλλά καί ἕως σήμερα δέχθηκα καί δέχομαι τηλεφωνικές καί προσωπικές ἐπικοινωνίες ἐκ μέρους Κληρικῶν, Μοναχῶν καί Λαϊκῶν, καί ἐνίων δημοσιογράφων, γιά τά γενόμενα στήν κρίσιμη αὐτή Συνεδρία. Περί τό μεσονύκτιο μάλιστα τῆς πρώτης ἡμέρας (τοῦ Σαββάτου) ἔλαβα τηλεφώνημα ἀπό τήν Ἀμερική, ἀπό τόν γνωστό καί ἀπό ἄλλη φορά δημοσιογράφο κ. Ἀλέξανδρο Στεφανόπουλο, ὁ ὁποῖος, τελῶν ἐν ταραχῇ μετά ἀπό τίς εἰδήσεις τῆς ραγδαίας ἀνακηρύξεως τῆς «Αὐτοκεφαλίας» τῆς Οὐκρανίας ἐζήτησε νά ἐνημερωθῆ σχετικά καί ἠθέλησε νά μέ συνδέση στή συνέχεια μέ ἕνα ρωσικό κανάλι γιά σχετική ἐνημέρωσι.

    Δέν δέχθηκα ἐκείνη τήν ὥρα νά δώσω συνεντεύξεις γιά τό Οὐκρανικό «Αὐτοκέφαλο», ἐνῶ ἦταν πολύ ἀνήσυχοι ἀπό τίς εἰδήσεις, πού εἶχαν κυκλοφορήσει, ἀλλά τούς ὑποσχέθηκα ὅτι ἐπανερχόμενος εἰς τήν ἕδραν μου θά ἔδινα τίς ἀπαραίτητες γιά τό θέμα αὐτό ἐξηγήσεις, σχετικά μέ τήν ἀνακοίνωσι τοῦ Δελτίου Τύπου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς ἡμέρας ἐκείνης καί τήν συνέντευξι τοῦ ἀρχαιότερου τῆς Ἐπιτροπῆς Τύπου Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου γιά τό οὐκρανικό (12-10-2019).

    Θεωρῶ ὅτι ὡρισμένες πληροφορίες δέν ἀπεδόθησαν ἐπακριβῶς ὡς εἶχαν, γι’ αὐτό καί ἡ ἀναμετάδοσίς των προκάλεσαν καί προξενοῦν ἐσφαλμένες ἐντυπώσεις καί διαταραχές σέ ἐκκλησιαστικούς καί μή κύκλους. Καί ἐξηγοῦμαι:

    1. Στήν τελευταία παράγραφο τοῦ Ἀνακοινωθέντος τῆς Ἱεραρχίας μας ἀναγράφεται ὅτι, μετά τόν ἐποικοδομητικό διάλογο καί τίς τοποθετήσεις πολλῶν Σεβ. Ἱεραρχῶν,

«ἡ Ἱεραρχία ἀπεφάσισε ὅπως ἀποδεχθεῖ τήν ἀπόφασι τῆς παρελθούσης Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου καί τήν εἰσήγηση τοῦ Μακ. Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου, ἤτοι ἀναγνωρίζει «τό κανονικό δικαίωμα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου γιά τήν παραχώρηση τοῦ Αὐτοκεφάλου, καθώς καί τό προνόμιο τοῦ Προκαθημένου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος νά χειρισθῆ περαιτέρω τό ζήτημα τῆς ἀναγνωρίσεως τῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας».

     Κατόπιν τούτου εὐλαβῶς ἐρωτῶ τήν Ἐπιτροπή Τύπου τῆς Ι.Σ.Ι.: πότε ἐρωτήθηκε τό Σεπτό Σῶμα τῆς Ἱεραρχίας μας καί μέ ποιό τρόπο ἀπεφάσισε νά ἀποδεχθῆ τήν ἀπόφασι τῆς προηγουμένης Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου·

(ἀναγνώσθηκε ἡ ἐν θέματι ἀπόφασις τῆς Δ.Ι.Σ. στά μέλη τῆς Σεπτῆς Ἱεραρχίας; ἀπεφασίσθη ἡ ἀποδοχή της καί πῶς; δι’ ἀνατάσεως τῆς χειρός; διά φανερᾶς ἤ μυστικῆς ψηφοφορίας;)

   καί τήν εἰσήγησι τοῦ Μακ. Ἀρχιεπισκόπου γιά τήν ἀναγνώρισι ὑπό τῆς Ἑλλαδικῆς μας Ἐκκλησίας τῆς Αὐτοκεφαλίας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς ἀνεξαρτήτου Δημοκρατίας τῆς Οὐκρανίας;

   

    Ἐπιμένω στίς ἐρωτήσεις αὐτές, διότι ὁ Σεβ. Ναυπάκτου, ὁ ἀρχαιότερος τῆς Ἐπιτροπῆς Τύπου, στήν προμνημονευθεῖσα συνέντευξί του τήν ἴδια ἡμέρα (12-10-2019) δίνει μεγάλη βαρύτητα στήν ἀπόφασι αὐτή τῆς Δ.Ι.Σ., τόσην, ὥστε ἀπό αὐτήν, κατά κύριο λόγο, νά προοδοποιεῖται καί νά προλειαίνεται ὁ δρόμος γιά τήν ἀποδοχή τῆς παραχωρηθείσης «Αὐτοκεφαλίας» τῆς Οὐκρανίας. Γράφει σχετικά:

Περίεργες κινήσεις για ένωση αιρετικών και σχισματικῶν!

Ἀπὸ πότε στὴν Ἐκκλησία ἀντιμετωπίζουμε τὸ κακὸ μὲ τὸ ἴδιο κακό;

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Ὅταν οἱ Χριστιανοὶ «ἀγωνίζονται» γιὰ τὴν Ἐκκλησία ἄνευ τῶν Ἱ. Κανόνων καὶ τῆς διδασκαλίας Της, τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι αἵρεσις καὶ σχίσμα, καὶ ἄλλο σχίσμα κ.ο.κ.

Μετὰ τὶς αἱρετικὲς ἀποφάσεις τοῦ Κολυμπαρίου, μετὰ τὴν προδοτικὴ στάση τῆς ἱεραρχίας, εἴτε ἀπὸ συμφωνία μὲ τὴν αἵρεση, εἴτε ἀπὸ δειλία εἴτε ἀπὸ φιλοθρονία, μετὰ τὶς ἀποκαλύψεις γιὰ τὴν ἀμερικανοκίνητη καὶ μασονοκίνητη τακτικὴ τοῦ Βαρθολομαίου, θὰ περίμενε κανεὶς ὅτι οἱ χριστιανοὶ θὰ γινόντουσαν σοφώτεροι καὶ θὰ μποροῦσαν νὰ διακρίνουν τὸ σωστὸ καὶ τὸ λάθος στὰ δρώμενα τῆς Ἐκκλησίας, ὥστε νὰ πράξουν τὸ ὀρθόν. Δυστυχῶς ὅμως τὸ ἀντίθετο ἔγινε.

Μὲ ἀφορμὴ τὸ σχίσμα τῆς Οὐκρανίας οἱ ἱερεῖς καὶ λαϊκοὶ στρέφονται ἀπὸ τὴν Σκύλλα στὴν Χάρυβδη: ἀπὸ τὶς Η.Π.Α στὴν Ρωσία, ἀπὸ τὸ Κολυμπάρι στὴν Ἁβάννα, ἀπὸ τὴν ἀνάμειξη τῆς Κων/πολης στὴν Οὐκρανία, στὴν ἀνάμειξη τῆς Μόσχας στὴν Ἑλλάδα, ἀπὸ τὴν πρωτειομανία τοῦ Βαρθολομαίου στὴν πρωτειομανία τοῦ Κυρίλλου, ἀπὸ τὴν ἀναγνώριση τῶν σχισματικῶν τῆς Οὐκρανίας ἄνευ μετανοίας, στὴν ἀναγνώριση τῶν σχισματικῶν τῆς Ἑλλάδος ἄνευ μετανοίας.

Καὶ ποιά ἦταν ἡ ἐνδεδειγμένη ἁγιοπατερικὴ ἀντίδραση; Ἡ διακοπὴ ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας μὲ τοὺς παναιρετικούς, ἕως ὅτου συγκληθεῖ σύνοδος καταδίκης τους καὶ ἀποκοπῆς τους ἀπὸ τὸ πανάγιο σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἂν καὶ ὅποτε ὁ Θεὸς θελήσει, καὶ ἡ παραμονὴ στὴν Ἐκκλησία μὲ τὴν τήρηση τῶν Ἱ. Κανόνων της. Ὅμως δὲν ἔγινε αὐτό· λόγῳ τῶν ἀνθρωπίνων παθῶν, ἀδυναμιῶν καὶ φιλοδοξιῶν, ἡ ἀντίδραση θάφτηκε καὶ μετατράπηκε σὲ συνεργασία μὲ αἱρετικοὺς ἐναντίον τῶν αἱρετικῶν καὶ μὲ σχισματικοὺς ἐναντίον τῶν σχισματικῶν πρὸς προσωπικὸ ὄφελος καὶ ἐπίτευξη μακροχρόνιων σχεδίων καὶ διαβουλεύσεων.

Ἔτσι βλέπουμε τοὺς πατέρες τῆς Θεσσαλονίκης περὶ τὸν π. Θεόδωρο Ζήση, ἐνῶ πρῶτα δικαίως κατέκριναν τὴν κοσμοκρατορικὴ πολιτικὴ τῶν Η.Π.Α. καὶ τὴν προώθηση μέσῳ αὐτῆς τῆς Νέας Τάξης Πραγμάτων (Ν.Τ.Π.), τώρα ἀδίκως νὰ ὑμνοῦν τὴν «κοσμοκράτειρα» Ρωσία, νὰ παραβλέπουν τὸν ρόλο της στὴν προώθηση τῆς Ν.Τ.Π. καὶ νὰ ὑμνοῦν τὸν Πατριάρχη Μόσχας ὡς ὀρθόδοξο ξεχνώντας τί ἔγραφαν οἱ ἴδιοι πρὶν ἀπὸ ἕναν χρόνο (μᾶλλον ἡ παλινδρόμηση καὶ ἡ κυβίσθηση ἀποτελεῖ ἀγαπημένη τακτικὴ αὐτοῦ τοῦ κύκλου).

Ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης, λοιπόν, ναὶ αὐτὸς ποὺ τώρα ἀναδεικνύει τὴν Ρωσία ὡς προστάτιδα τῆς Ὀρθοδοξίας εἶχε γράψει πρὶν ἕναν σχεδὸν χρόνο https://www.katanixis.gr/2018/01/blog-post_580.html:

     «Αὐτὴ λοιπὸν ἡ «Σύνοδος» (σσ. τὸ Κολυμπάρι) οὔτε ἀπέθανε, οὔτε ἐτάφη, οὔτε καταδικάσθηκε ἀπὸ τοὺς παρόντες Προκαθημένους στὴ Μόσχα, ἀλλὰ ἀκόμη ζεῖ καὶ βασιλεύει, ἐπαινούμενη καὶ προβαλλόμενη σὲ κάθε εὐκαιρία… Η ἴδια ἡ Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας, ἡ ὁποία δῆθεν ἔθεσε ταφόπλακα καὶ ἔθαψε τὴν «Σύνοδο» τῆς Κρήτης, μετὰ τὴν ἀρνητική της ἀναφορὰ εἰς αὐτὴν γράφει: «Ταυτόχρονα πρέπει νὰ δεχθοῦμε ὅτι ἡ Σύνοδος στὴν Κρήτη ἀποτελεῖ σημαντικὸ σταθμὸ στὴν ἱστορία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας».

Θὰ πρέπει νὰ μᾶς ἐξηγήσει ἡ ὁμήγυρη αὐτὴ τῆς Θεσσαλονίκης, ἂν καὶ τώρα, μετὰ τὴν ἀπόφαση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος θὰ συνεχίσει γιὰ λόγους "Οἰκονομίας" νὰ κοινωνεῖ μὲ "εὐσεβεῖς" ἱερεῖς ποὺ κοινωνοῦν μὲ αὐτοὺς ποὺ ἡ ἴδια ἡ ὁμήγυρη ὀνόμασε ἀκοινώνητους. Θὰ πρέπει νὰ μᾶς πεῖ, τί ἄλλαξε ἀπὸ τότε καὶ ἡ Ρωσία ἀπὸ ἐπαινοῦσα τὸ Κολυμπάρι κατέστη ὡς ἐκ θαύματος ὀρθόδοξη. Ποιές διαβουλεύσεις ἔχουν προηγηθεῖ, ποιές ὑποσχέσεις, ποιές προσωπικὲς προσδοκίες ὥστε νὰ ἐπιτρέπουν τὴν συνεργασία τῶν θεσσαλονικέων πατέρων μὲ σχισματικούς, ὅπως ὁ κ. Μάννης, τὴν νέα διδασκαλία τοῦ ὁποίου θὰ παραθέσω ἀμέσως πιὸ κάτω. 

Πρὶν ὅμως πρέπει νὰ τονισθεῖ κάτι: Ἡ συνεργασία αὐτὴ εἶναι τόσο ἰσχυρή, ὥστε νὰ παρουσιάζονται ἄνευ διακρίσεως στὰ φιλο-Ζησικὰ ἱστολόγια κείμενα σχισματικῶν Γ.Ο.Χ. ματθαιϊκῶν θεολόγων (γιὰ νὰ διδάξουν ὀρθοδοξία!) ὅπως τοῦ κ. Ἀναγνώστου (πρόκειται γιὰ τὸν κ. Δ. Κάτσουρα ποὺ ἔχει τὸ ἱστολόγιο epistrofi-sotiria), καὶ ἄλλων Γ.Ο.Χ. θεολόγων (ποὺ οὔτε μυστήρια δὲν δέχονται στὴν Ἐκκλησία), μόνο καὶ μόνο ἐπειδὴ χτυποῦν τὸν Βαρθολομαῖο!

Στὸ ἴδιο μῆκος κύματος ἐμφανίζεται καὶ ὁ κ. Μάννης. Ὁ «Δάσκαλος» ἅρπαξε τὴν εὐκαιρία καὶ προσδοκώντας ἀναγνώριση ἀπὸ τὴν Μόσχα καὶ εἰσροὴ πιστῶν ἀπὸ τὸ Νέο (μᾶλλον ἀπὸ τὴν ὁμάδα Ζήση, ἡ ὁποία προετοίμασε μὲ θαυμαστὸ τρόπο τὸ ποίμνιο μιλώντας ὑπὲρ τοῦ παλαιοῦ ἡμερολογίου καὶ κατηγορώντας τὴν Ἐκκλησία ὡς προκαλοῦσα τὸ σχίσμα σὲ πολλὲς ὁμιλίες τους), ἐμφανίζει τὴν προσαρμοσμένη στοὺς καιροὺς διδασκαλία του (ἐδῶ)  Γράφει ὁ κ. Μάννης:

     «Η αναγνώριση των Ουκρανών Σχισματικών από την Εκκλησία της Ελλάδος (η οποία τελικώς ανακοινώθηκε χθες, όπως αναμενόταν), θα έχει ως αποτέλεσμα όχι μόνο την διακοπή της εκκλησιαστικής κοινωνίας μεταξύ των Εκκλησιών Ρωσίας και Ελλάδος, αλλά και την πιθανή αναγνώριση, εκ μέρους της Μόσχας, της Εκκλησίας των Ελλήνων Παλαιοημερολογιτών, οι οποίοι, σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές, είναι έτοιμοι να συνταχθούν με την Ρωσική Εκκλησία, αρκεί βεβαίως και η τελευταία να λάβει ξεκάθαρη θέση σχετικά με τα ζητήματα για τα οποία οι πρώτοι διαχώρισαν την θέση τους από την Εκκλησία της Ελλάδος και το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως (δηλαδή το Ημερολογιακό Ζήτημα και την αίρεση του Οικουμενισμού)… Πρέπει αρχικά να συγκληθεί Πανορθόδοξος (Οικουμενική) Σύνοδος, με πρωτοβουλία της Ρωσίας, η οποία αποτελεί σήμερα το ισχυρότερο ορθόδοξο κράτος (σσ. ἐντυπωσιάζει ἡ συμφωνία π. Θεοδώρου καὶ κ. Μάννη στὴν ὁρολογία). Κατά την περίοδο των 7 Οικουμενικών Συνόδων το ισχυρότερο ορθόδοξο κράτος στην οικουμένη ήταν η λεγόμενη Βυζαντινή (Ρωμαϊκή) Αυτοκρατορία, της οποίας ο αυτοκράτορας έδινε την προσταγή για την σύγκλησή τους. Μετά την πτώση της όμως (1453) το ισχυρότερο ορθόδοξο κράτος, και τρόπον τινά διάδοχός της, είτε αρέσει σε ορισμένους, είτε όχι, είναι η Ρωσία, για αυτό και οι δύο Μεγάλες Πανορθόδοξοι Σύνοδοι του 1593 και του 1666 συνεκλήθησαν με την πρωτοβουλία των Ρώσων αυτοκρατόρων… Πρώτον, επιβάλλεται να εξεταστεί το Ημερολογιακό Ζήτημα, όπως εξ αρχής είχαν συμφωνήσει όλες οι Τοπικές Εκκλησίες (ακόμη και αυτές που υιοθέτησαν το νέο ημερολόγιο), το οποίο θεωρείται ακόμη μετέωρο και ανοικτό… Δεύτερον, και σημαντικότερον, είναι απολύτως απαραίτητο να επανεξεταστεί η συμμετοχή των Τοπικών Εκκλησιών στη λεγόμενη "Οικουμενική Κίνηση", η οποία, όπως αποδείχτηκε, κάθε άλλο παρά "ορθόδοξη μαρτυρία" αποτελεί, αλλά μάλλον "αποτυχία των ορθοδόξων"· παράλληλα δε να καθοριστούν με ορθόδοξα κριτήρια οι προϋποθέσεις του "Διαλόγου" με τους ετεροδόξους και ετεροθρήσκους, με βάση τα πατερικά πρότυπα (Διάλογος Αγίου Γρηγορίου Παλαμά με Μωαμεθανούς, Ιερεμία του Τρανού με Λουθηρανούς κλπ.). Ειδικότερα επιβάλλεται η απομάκρυνση από το λεγόμενο "Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών" και η καταδίκη της αιρέσεως του Οικουμενισμού με παράλληλο αναθεματισμό δοξασίας, αλλά και προσώπων, για την προστασία του Πληρώματος της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Βασικός οδηγός δε, προς αυτή την κατεύθυνση, μπορεί να είναι η, κατά του "Οικουμενικού Κινήματος" και της συμμετοχής στο Π.Σ.Ε., απόφαση του Πανορθοδόξου Συνεδρίου της Μόσχας το 1948, την οποία αργότερα δυστυχώς αθέτησε το Πατριαρχείο Μόσχας, αλλά και η καταδίκη του Οικουμενισμού από την Ρωσική Εκκλησία της Διασποράς το 1983 [7], όπως και η σχετική αντιοικουμενιστική διδασκαλία των Πατέρων της εποχής μας (π.χ. Γέροντος Ιουστίνου Πόποβιτς, Συρακουσών Αβερκίου, π. Σεραφείμ Ρόουζ κ.α.)».

Στὸ ἴδιο μῆκος κύματος μὲ τὸν κ. Μάννη κινεῖται καὶ ὁ π. Παΐσιος Παπαδόπουλος μὲ δική του ἀνάρτηση.

Τὸ κείμενο τοῦ κ. Μάννη εἶναι σημαντικό, γιατὶ μᾶς ἀποκαλύπτει, ποιές διαβουλεύσεις μὲ τοὺς Ρώσους καὶ πίσω ἀπὸ τὶς πλάτες τῶν ἑλλήνων ὀρθοδόξων «σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές», ὅπως λέει ὁ ἴδιος ἔχουν γίνει. Φυσικὰ εἰς γνῶσιν τοῦ π. Θεοδώρου, ὅπως ἀποκάλυψε ὁ ἴδιος στὴν τελευταία ὁμιλία του. Ἀλλὰ ὁ κ. Μάννης πρέπει νᾶ μᾶς ἐξηγήσει: