Πότε θα καταλάβουμε ότι ο χαρτοπόλεμος δεν πτοεί τους Οικουμενιστές;

Απροκάλυπτη οικουμενιστική προπαγάνδα σε τηλεοπτικό σταθμό

Απροκάλυπτη οικουμενιστική προπαγάνδα σε τηλεοπτικό σταθμό με… τις «ευλογίες» της Ι.Μ. Φλωρίνης! Οι μητροπολίτες της Βορείου Ελλάδος οφείλουν να επιληφθούν του θέματος

Του Βασιλείου Π. Κερμενιώτη

    Τα τελευταία χρόνια ο μητροπολίτης Φλωρίνης Θεόκλητος, έδωσε ευλογία σε έναν ιερέα του να παρουσιάζει την εκπομπή «Λόγια αγάπης» στον τηλεοπτικό σταθμό FLASH TV, της Δυτικής Μακεδονίας. Αυτό μας είχε χαροποιήσει γιατί θεωρήσαμε ότι μια τέτοια εκπομπή θα συνέβαλλε στην πνευματική οικοδομή του πληρώματος της Εκκλησίας. Πριν μερικούς μήνες, όμως, ο κληρικός αυτός έκανε τρεις (3) φρικτές εκπομπές στις οποίες προπαγανδίστηκε, ξεδιάντροπα, η παναίρεση του Οικουμενισμού!

Η συνέχεια του άρθρου: 

PROPAGANDA.OIKOYMENISMOY.pdf by Φίλη Ορθοδοξία on Scribd

Η προδοσία της ορθοδοξίας από τον οικουμενιστή αιρετικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο Αρχοντώνη! --Ο ρόλος του Φλωρίνης Θεόκλητου.

    Ανοιχτή επιστολή-ενημέρωση προς τον ορθόδοξο λαό της επαρχίας Εορδαίας.

Η ορθόδοξη αντιμετώπιση απέναντι στην παναίρεση του οικουμενισμού από τον Άγιο Παΐσιο

Δύο αληθινές ιστορίες.

Πουλτουρτζίδης Γεώργιος,

Μικροβιολόγος - Βιοπαθολόγος, Κατερίνη

    Σε κάποια από τις εξόδους του Γέροντα Παΐσιου στη Σουρωτή - ήταν παραμονή του Αγίου Νικολάου, θυμάμαι - πήγαμε, με τη μετέπειτα σύζυγό μου, να πάρουμε την ευχή του. Πολύς κόσμος εκεί, όπως πάντα και ο Γέροντας Παΐσιος ήταν άρρωστος στο κρεβάτι. Κατά Θεία Οικονομία, καταφέραμε να περάσουμε κι εμείς στο δωμάτιο που ήταν ξαπλωμένος. Εγώ πήρα την ευχή του αλλά όταν πλησίασε και η μετέπειτα σύζυγός μου, που τότε ήταν Ευαγγελική, ο Γέροντας της απαγόρευσε ακόμη και να τον πλησιάσει. Μόνο της είπε επιτακτικά να δώσει το όνομά της στην αδερφή, για να προσεύχεται γι' αυτήν. Την περίοδο εκείνη, η σύζυγός μου δεν συμφωνούσε με την ιδέα της βάφτισης, δεν το συζητούσε καν.

Την επόμενη χρονιά, συνάντησα τον Γέροντα στο Άγιον Όρος. Του ανέφερα το πρόβλημά μου και μου είπε καθαρά: «Να της πεις να γίνει ορθόδοξη»! Του απάντησα: «Της το είπα ήδη  και δεν δέχτηκε. Γιατί να δεχτεί τώρα;».  «Θα δεχτεί» είπε ο Γέροντας. «Και να βρεις έναν πνευματικό, να έχετε κι οι δυο σας τον ίδιο. Διότι, όταν ο ίδιος μαραγκός πελεκάει δύο ξύλα για να εφαρμόσουν, εφαρμόζουν καλύτερα από το αν τα δύο αυτά ξύλα τα πελεκούσαν δύο διαφορετικοί μαραγκοί».                                                      

Πράγματι, επιστρέφοντας από το Όρος, της ανέφερα όσα μου είπε ο πατήρ Παΐσιος και τρεις ημέρες μετά, μου

«Η προς αλλήλους διάστασις»

(Μ. Βασίλειος – Επιστολή 60, Γρηγορίω θείω)

ΝΙΚΟΣ  Ε.  ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ

Ο Μ. Βασίλειος στην Επιστολή του (60) προς το θείο του Γρηγόριο, επίσκοπο κάποιας πόλης στην Καππαδοκία, γράφει: «Μη και ημάς τι σκυθρωπόν διήγημα τω βίω προσθείναι, ως αρα τις είη τοις οικειοτάτοις προς αλλήλους διάστασις, ηδονήν μεν εχθρούς παρασκευάζουσα, φίλοις δε συμφοράν, απαρέσκουσα δε Θεώ, τω εν τη τελεία αγάπη τον χαρακτήρα των εαυτού μαθητών θεμένω» δηλ. «να μη προσθέσωμεν και ημείς, όπως άλλοι, εις την βιογραφία μας ένα μελαγχολικόν κεφάλαιον, εις το οποίον θα περιγράφεται μία διάστασις μεταξύ των οικειοτάτων, χαρίζουσα εις μεν τους εχθρούς ηδονήν εις δε τους φίλους συμφοράν, απαρέσκουσα δε εις τον Θεόν, ο οποίος ως χαρακτηριστικόν γνώρισμα των μαθητών του ώρισε την τελείαν αγάπην».

Την ιδιαίτερα θεωρητική και πρακτική διαίρεση την προκαλούν εκείνοι οι ορθόδοξοι, που ως μέτρο έχουν την συνύπαρξη αιρέσεως (Οικουμενισμός) και Ορθοδοξίας και δεν βλέπουν το Πατερικό σημείο τομής (Αποτειχίσεις, διακοπή μνημοσύνου) ανάμεσα στην Ορθοδοξία και στην αίρεση.

Αυτοί, δυστυχώς, θα αποτελέσουν το μελλοντικό πλήθος των οικουμενιστών. Από Εκκλησιαστική άποψη, θεωρούν διασφαλισμένη σωτηριολογικά τη στάση τους, που συμπίπτει με τα λόγια του Καρδιναλίου Pane Philippe: «Για μένα, πιστεύω πως δεν υπάρχει καμιά πραγματική διαφορά πίστεως ανάμεσα στην καθολική και στην ορθόδοξη διδασκαλία – Εκκλησία. Μπορείτε να υιοθετήσετε ολόκληρη την ορθόδοξη διδασκαλία, ολόκληρο τον ορθόδοξο ρυθμό, ολόκληρη την ορθόδοξη πνευματικότητα και τη μοναστική ζωή, παραμένοντας, ωστόσο, ενωμένοι με τη Ρώμη» (Δηλώσεις προς Αρχιμ. Πλακίδα deseille).

Αυτές οι σκέψεις, δυστυχώς, αποτελούν το «πιστεύω» πολλών επισκόπων της Ελλαδικής Εκκλησίας καθώς και πολλών Πατριαρχών. Ας μη μας παραξενεύει η Αγιορείτικη δήλωση: «Δεν υπάρχει λόγος ταραχής»!

Η Εκκλησιαστική Ιστορία διδάσκει πως υπάρχουν κάποιες ειδικές εποχές

ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΝΟΧΟΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟ!

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΛΑΣΗΣ:

Θα γινει σοβαρη συζητηση στην μητροπολη μας για τη λεγομενη συνοδο της Κρητης;

 ΤΗ ΔΕΧΕΣΤΕ, ο κ. Θεοκλητος, εσεις κι ολοι οι ιερεις μας ή την ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΤΕ;

Σεβαστέ Πατέρα Νικηφόρε,

   ποτέ δε φανταζόμουν, όταν σας γνώριζα πριν 20 χρόνια, ότι θα νιώσω την ανάγκη να απευθυνθώ σε σας δημόσια και να τοποθετηθώ με σεβασμό μεν, ΔΥΣΤΥΧΩΣ απέναντι δε, στη λογική της δημοσίευσης της συγκεκριμένης επιστολής σας. Μνημειώδης πράγματι, η εισήγησή σας στο Ιερατικό Συνέδριο της Μητρόπολης Φλωρίνης, Πρεσπών κι Εορδαίας, το 1992 βέβαια. Εντούτοις, η επικαιροποίησή της το 2017 από μέρους σας, μόνο χαρά μπορεί να προκαλέσει.
   Όμως σήμερα το ζήτημά μας είναι μόνο ο παπισμός, έτσι αφηρημένα; Η δίωξη των ΠΑΤΕΡΩΝ ΜΑΞΙΜΟΥ, ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΪΣΙΟΥ γίνεται,επειδή δεν καταλάβαμε ότι είστε αντιπαπικός; ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ π. Νικηφόρε, κατανοήστε επιτέλους το πρόβλημα. Το αναφέρω ξανά με λίγες λέξεις.

ΕΠΙΣΗΜΗ (ΔΙΑ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΤΟ 2016 ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ) ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ, ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ (ΚΑΤΑ ΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ ΑΓΙΩΝ ΜΑΣ) ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ.

  Αυτός δεν είναι ο λόγος που διέκοψαν (σύμφωνα με τους ΙΕΡΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ) οι 3 ΠΑΤΕΡΕΣ, τη μνημόνευση του μητροπολίτη κ. Θεοκλήτου; Θα γίνει σοβαρή συζήτηση στην μητρόπολή μας για τη λεγόμενη σύνοδο της Κρήτης; ΤΗ ΔΕΧΕΣΤΕ ο κ. Θεόκλητος, εσείς κι όλοι οι ιερείς μας ή την ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΤΕ;
   ΔΥΣΤΥΧΩΣ π. Νικηφόρε, όσο αντιπαπικός δείχνετε στην επιστολή σας, τόσο φιλοοικουμενιστής (συγγνώμη αλλά δεν μπορώ να μην το πω) δείχνετε στις ενέργειές σας (ΔΙΩΞΗ των 3 ΠΑΤΕΡΩΝ από τις μονές τους, ΑΠΟΔΟΧΗ της ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑΣ ΤΟΥΣ, ΑΠΟΔΟΧΗ της θέσης του ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ).
  Φαντάζομαι ότι ενδεχομένως η θέση όλων σας είναι πολύ δύσκολη. Αντιληφθείτε όμως, ότι συμβαίνει κάτι ανάλογο και με μας τους λαϊκούς. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως πολλές δεκαετίες τώρα, δείχνει να στηρίζει τον Οικουμενισμό και βλέπουμε να συνεχίζει. Αυτό που δε γνωρίζαμε (μέχρι τη σύνοδο της Κρήτης) είναι ότι, την ίδια διάθεση έχει και η Εκκλησία της Ελλάδας. Όσο επιμένετε π. Νικηφόρε, στην παρούσα τακτική σας, να μεταφέρετε συνεχώς τη συζήτηση αλλού και να μη θέλετε να λύσετε το πρόβλημα αγιοπατερικά τόσο φοβάμαι ότι θα μας απομακρύνετε από κοντά σας.

Με ιδιαίτερο σεβασμό
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΛΑΣΗΣ
(ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ)

Πηγή

Παλικαρίσια λόγια καταπρόσωπο ενός λαγωού Δεσπότη! ---Διέκοψα το μνημόσυνό σου γιατί μνημονεύεις τον Πατριάρχη που δεν "ορθοτομεί τον λόγον της αληθείας"!

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΜΑΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ;

Αρχιμ. Παϊσίου Παπαδόπουλου

  Όταν με την Χάρη του Τριαδικού μας Θεού στο ξεκίνημα της πνευματικής μου πορείας πλησίασα τον τότε Σεβασμιώτατο Φλωρίνης, αείμνηστο πλέον, π. Αυγουστίνο κατηχηθήκαμε κοντά του, καθώς και πλησίον των πνευματικών του τέκνων, τα σχετικά με την ορθόδοξο πίστη της Αγίας μας Εκκλησίας. Κοντά του μάθαμε πολλά αλλά είδαμε περισσότερα. Γνωρίσαμε έναν Πατέρα της Εκκλησίας με ορθόδοξη διδασκαλία, αγιότητα βίου καθώς, βέβαια, και με αναγνώριση της προσφοράς του από το ευρύ χριστεπώνυμο πλήρωμα και όχι μόνο από την τοπική Εκκλησία.

   Στους αγώνες επειδή έμπαινε πάντα ο ίδιος μπροστά δεν χρειαζόταν εμείς οι ιερείς να αναλαμβάνουμε πρωτοβουλίες στα αντιαιρετικά. Μας άφησε μια υψίστη παρακαταθήκη να κρατήσουμε την αμώμητη πίστη μας ως τον σπουδαιότερο θησαυρό μας και μας εμπιστεύθηκε την άγρυπνη συνείδησή του να ελέγχουμε πρώτα την ζωή μας και έπειτα τα εκκλησιαστικά πράγματα, τα οποία όταν αφορούν την πίστη δεν μας ενδιαφέρει η γνώμη κανενός εφόσον δεν εκφράζει τον κανόνα πίστεως της Εκκλησίας. Το μοναδικό κριτήριό μας είναι η Αγία Γραφή και η Πατερική Παράδοση  -που ερμήνευσε αυθεντικά τα θεόπνευστα λόγια- καθώς και η ζωή και το παράδειγμα των αγίων στους αγώνες υπέρ της ορθοδοξίας. Γι’ αυτό γνώμονας μας προσωπικά στην συνέχεια της πνευματικής  μας πολιτείας υπήρξε διαχρονικά όσο ακόμη ζούμε το Αποστολικό: «ἄρτι γὰρ ἀνθρώπους πείθω ἢ τὸν Θεόν; ἢ ζητῶ ἀνθρώποις ἀρέσκειν; εἰ γὰρ ἔτι ἀνθρώποις ἤρεσκον, Χριστοῦ δοῦλος οὐκ ἂν ἤμην» (Γαλ. 1,10), τώρα, δηλαδή, ανθρώπους ζητώ να πείσω ή να ευαρεστήσω τον Θεό, διότι αν ήθελα να φανώ αρεστός στους ανθρώπους δεν θα ήμουν  δούλος του Χριστού.

   Ο Μέγας  Αντώνιος εύστοχα σημειώνει για τους πραγματικά πιστούς που θέλουν να είναι φιλόθεοι, και γι’ αυτό δεν είναι μόνο κλητοί αλλά και εκλεκτοί: «Αυτοί οι άνθρωποι ούτε αρέσουν στους πολλούς, ούτε και αυτοί αρέσκονται με τους πολλούς». 

   Όλο το χριστεπώνυμο πλήρωμα που έχει αγαθή προαίρεση να ακούσει την αλήθεια, και όχι όσα ψευδώς και ανεύθυνα κοινοποιούνται όσον αφορά τα οικουμενιστικά δρώμενα, πρέπει να γνωρίζει ότι οι προθέσεις όσων θέλουν να μας οδηγήσουν στην αίρεση του Οικουμενισμού είναι η σκοπιμότητα να μας ενώσουν διαχριστιανικά με τις αιρέσεις. Έπειτα, σε μια δεύτερη φάση με όλες τις θρησκείες. Θέλουν δηλαδή αρχικά να μας εξισώσουν με τις αιρέσεις του παπισμού, του προτεσταντισμού, του μονοφυσιτισμού και με τόσες άλλες… που αποτελούν το δαιμονικό συναπάντημα, σαν να μην υπάρχει διαχρονικά η μία, αγία, καθολική και αποστολική Εκκλησία ως το μοναδικό σώμα της μοναδικής κεφαλής του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού αλλά σαν να πρόκειται, τώρα, με την ένωση να προκύψει η Εκκλησία.

    Γίνεται λοιπόν μια προσπάθεια από κύκλους του Οικουμενικού Πατριαρχείου αλλά και της Εκκλησίας της Ελλάδος να μας πείσουν ότι η ένωσή μας με τους παπικούς και τις άλλες ομολογίες ότι είναι κάτι καλό και ενδεδειγμένο. Η προσπάθεια έχει πρωτεργάτες∙ έχει όμως και άλλους. οι οποίοι ενώ δεν θέλουν κάτι τέτοιο, είτε γιατί φοβούνται να έρθουν σε αντιπαράθεση με τους οικουμενίζοντες, είτε γιατί θέλουν να έχουν καλές σχέσεις με αυτούς, όχι μόνο δεν ομιλούν και δεν ενημερώνουν το ποίμνιο, αλλά και δεν αφήνουν τους υπόλοιπους που θέλουν να κάνουν τον αγώνα τους μέσα στην Εκκλησία διαστρέφοντας τις προθέσεις τους. Σε αυτή την περίπτωση ανήκει και ο Δεσπότης μου!

Μητροπ. Φλωρίνης Θεόκλητος

  Έχω κουραστεί να εξηγώ ότι έχω παύσει την μνημόνευση του Μητροπολίτη Φλωρίνης όχι για προσωπικούς λόγους αλλά για να διακόψω με αυτό τον τρόπο την εκκλησιαστική μου κοινωνία με τον αιρεσιάρχη του Οικουμενισμού, Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, διότι δεν μας πείθει πλέον κανείς, ότι ορθοτομεί  στην αλήθεια της πίστεως! Αν ο Μητροπολίτης Φλωρίνης παύσει να μνημονεύει τον Οικουμενικό Πατριάρχη και αναλάβει αγώνα κατά του οικουμενισμού όχι με αόριστα γενικόλογα αλλά ελέγχοντας λεχθέντα και πραχθέντα των οικουμενιστών, προσωπικά  θα τον μνημονεύσω την επόμενη στιγμή και θα συνταχθώ μαζί του. Εν όσω όμως προσπαθεί να μεταθέσει τις ευθύνες σε μας, που αγωνιζόμαστε εναντίον της δέσμευσης των τοπικών Εκκλησίων στις αποφάσεις της Κολυμβαρίου ψευτο-συνόδου, ας μην προσδοκά ότι θα υποχωρήσουμε κατ’ ελάχιστον. Λυπούμαι για τους ατυχείς συσχετισμούς των εγκυκλίων καθώς και τις ομιλίες σε συγκεκριμένες ενορίες, ιδιαίτερα στο χωριό μου, όπου οι συγχωριανοί μου κατάλαβαν ότι εξωμότησα και έγινα ψευδομάρτυρας του Ιεχωβά. Αυτό είναι κατάντια! Και δυστυχώς οι ιερείς που παρίσταναν τους αγωνιστές συμβιβάστηκαν με την προδοσία της πίστεως. Θα μιλήσει όμως ο Θεός! 

    Ο Φλωρίνης  ισχυρίζεται ότι ο λόγος που παύω τη μνημόνευση δεν είναι πρόβλημα να απαντήσει ένας μόνος του και ούτε είναι πρόβλημα της Ιεράς μας Μητροπόλεως. Δόθηκαν όμως περί αυτού αξιόλογες απαντήσεις από άλλους αρθογράφους. Προσωπικά δεν με αφορά τι πράττει ο καθείς. Από την Α΄ προς Κορινθίους επιστολή γνωρίζω, σύμφωνα με τον λόγο του Αποστόλου Παύλου,  ότι ο καθένας γνωρίζει τις προθέσεις του εαυτού του: «Τίς γὰρ οἶδεν ἀνθρώπων τὰ τοῦ ἀνθρώπου εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου τὸ ἐν αὐτῷ; (Α΄ Κορ.2,11). Καθένας έχει: (α) συνείδηση, τον έμφυτο λόγο της ψυχής και ανάλογα με το πώς εξετάζει τα πράγματα, τις πληροφορίες -αν ενημερώνεται  επαρκώς-  και διακρίνει με την  διάνοια, συλλογιζόμενος και αναλογιζόμενος και διαλογιζόμενος, ποιο είναι το δέον. Σε αυτό τον βοηθά (β) ο νούς όταν είναι εστραμμένος προς τον Θεό και επομένως είναι φωτισμένος να παρακολουθεί τις εσωτερικές ενέργειες της ψυχής και, άρα, να έχει εσωτερική διαύγεια ώστε να διακρίνει ορθώς. (γ) το πνεύμα, η θέληση στον άνθρωπο είναι αυτό που θα ενεργήσει κάποιος αφού πρώτα έκρινε τα πράγματα. 

Πότε κρίνει όμως κανείς ορθά; 
Όταν έχει ενημέρωση
Όταν δεν έχει προκατάληψη
Όταν δεν επηρεάζεται από τους άλλους
Όταν δεν αλλοτριώνεται από σκοπιμότητες
Όταν εξετάζει τα κίνητρά του
Όταν  δεν αγνοεί σχετικά ιστορικά προηγούμενα
Όταν γνώμονα έχει τον λόγο του Θεού
Όταν θέλει να ταυτίσει τα θέλω του με το θέλημα του Θεού και το ζητά προσευχόμενος

Για  όποιον θέλει να τοποθετείται σωστά μέσα στην  Εκκλησία αυτά είναι βασικές προϋποθέσεις! «ὁ γὰρ διακρινόμενος ἔοικε κλύδωνι θαλάσσης ἀνεμιζομένῳ καὶ ριπιζομένῳ. διότι εκείνος που αμφιβάλλει και κλονίζεται, μοιάζει με κύμα θαλάσσης, που δέρνεται από τον άνεμο και πηγαίνει εδώ και εκεί κατά την φοράν του ανέμου. 7 μὴ γὰρ οἰέσθω ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὅτι λήψεταί τι παρὰ τοῦ Κυρίου. Διότι ας μη νομίζει ο άνθρωπος αυτός, ο ολιγόπιστος και ακατάστατος, ότι θα πάρει από τον Κύριον κάτι από όσα του ζητεί. 8 ἀνὴρ δίψυχος ἀκατάστατος ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ. Ο άνθρωπος αυτός είναι δίβουλος και δίγνωμος, ακατάστατος και ευμετάβολος εις όλην την πορείαν της ζωής και συμπεριφοράς του (Ιακ. 1, 6-8).

   Το να αγωνιστεί ο χριστιανός για την πίστη δεν είναι θέμα ηθικοπλαστικής θεώρησης αλλά προσωπικών βιωμάτων πίστεως στην εν Χριστώ ζωή. Στις μέρες πλήθυναν στο εκκλησιαστικό μας χώρο τα λόγια, τα βιβλία, τα περιοδικά, οι εφημερίδες, τώρα και οι αναρτήσεις, αλλά μειώθηκαν -για να μην πω εξαφανίστηκαν- τα βιώματα. Το άσχημο δεν είναι ότι μετατοπίσθηκε το κέντρο βάρους από την εμπειρία της πίστεως «Ἐστὶ δὲ πίστις ἐλπιζομένων ὑπόστασις, πραγμάτων ἔλεγχος οὐ βλεπομένων» (Εβρ. ια΄ 1) στην εξ ακοής πίστη «…ἡ πίστις ἐξ ἀκοῆς, ἡ δὲ ἀκοὴ διὰ ρήματος Θεοῦ» (ι, 17), αλλά ότι δεν κρατούμε καν την παρακαταθήκη της πίστεως, καθώς διαπιστώνεται από την ψευτοσύνοδο του Κολυμβαρίου, την προσφάτως συγκληθείσα Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, αλλά και την στάση του πληρώματος της Εκκλησία, κληρικών και λαϊκών, απέναντι σ’ αυτές για ελληνικά δεδομένα τουλάχιστον. Θα έπρεπε οι ιερείς μας να καταπίνουν τέτοιες ανοησίες και να κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν; Τότε δεν έπρεπε να μπουν στον κλήρο! Κληρικός σημαίνει μπροστάρης. Σε περίοδο πολέμου αν υποθέσουμε ότι ένας στρατηγός μετρίων δυνατοτήτων έχει ικανούς επιτελείς οπωσδήποτε θα ανταπεξέλθει νικηφόρα στις μάχες και δεν θα εκτεθεί. Κάπως έτσι συμβαίνει και με το ανοσοποιητικό στον οργανισμό μας. 

  Όταν είμαστε υγιείς, ο οργανισμός μας αντιμετωπίζει κάθε μικρόβιο που εισβάλλει στο εσωτερικό μας αναπτύσσοντας άμυνα με το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Για να διατηρηθεί η ευεξία  στο σώμα μας δεν χρειάζονται μόνο τα ερυθρά αιμοσφαίρια που οξυγονώνουν τα διάφορα κύτταρα μας στους ιστούς, αλλά χρειάζονται και τα λευκοκύτταρα που θα αναπτύξουν αμυντική δράση ώστε να αποσοβηθεί ο κίνδυνος. Και ενώ λοιπόν θα ακουγόταν παράλογο να θέλουμε στον οργανισμό μας μόνο ερυθρά αιμοσφαίρια δεν είναι εξωφρενικό να ζητούμε στον αγιοπνευματικό οργανισμό της Εκκλησίας να μην υπάρχουν αντισώματα και αμυντικά κύτταρα; Μήπως λοιπόν ο εκκλησιαστικός οργανισμός παρουσίασε αυτοάνοσο νόσημα και φονεύει αυτά που χρειάζεται; Τότε όμως ποιά θα είναι η κατάληξή του; Οπωσδήποτε θα τερματίσει! Θα μου πείτε, βέβαια, για την Εκκλησία «καί πύλαι ἅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς» (Μθ. 16,18) και εγώ θα σας πώ ότι η Εκκλησία σαφώς δεν θα χαθεί όμως εμείς αν δεν αγωνισθούμε θα χάσουμε την σωτηρία, διότι δεν κρατήσαμε την πίστη μας. Δεν σας προβληματίζει αυτό που λέει ο Κύριος μας, ότι, όταν θα έρθει κατά την Δευτέρα του Παρουσία,  αν θα βρει την πίστη; «πλὴν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐλθὼν ἆρα εὑρήσει τὴν πίστιν ἐπὶ τῆς γῆς»;

Πηγή

Ο Φλωρίνης Θεόκλητος διδάσκει κακοδόξως ότι τα μυστήρια είναι έγκυρα μόνο όταν μνημονεύεται ο Επίσκοπος, αλλά τον διαψεύδει ο προκάτοχός του (Καντιώτης): Τούτο δεν ισχύει όταν ο Επίσκοπος αιρετίζει ή κοινωνεί με αιρετίζοντες.

Διακοπὴ μνημοσύνου τοῦ Πατριάρχου

Ὁ κ. Θεόκλητος ἐν ἀγαλιάσει ὑποδεχόμενος τὸν αἱρετικὸ Πατριάρχη!

(Ἀφιερωμένο στὸν μητρ. Θεόκλητο, ἀπὸ τὸν προκάτοχό του)

(Ἱστολόγιο "Αὐγουστίνος Καντιώτης")

Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

   Μᾶς κατηγοροῦν, ὅτι δὲν σεβόμεθα τὸ Πατριαρχεῖο, διότι ὅλως αὐθαιρέτως διεκόψαμε τὸ μνημόσυνο τοῦ ὀνόματος τοῦ πατριάρχου.
   Ὄχι, ἀδικοῦν τὴν ἀλήθεια, ὅταν λένε «ὅλως αὐθαιρέτως». Τὸ ἀληθὲς εἶνε τὸ τελείως ἀντίθετο. Ἐὰν ἀνοίξετε τὸ Πηδάλιο καὶ μελετήσετε τὸν ΙΕ΄ κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου, τότε θὰ δῆτε ὅτι ὄχι «ὅλως αὐθαιρέτως» ἀλλὰ «ὅλως κανονικῶς» διεκόψαμε τὴ μνημόνευσι τοῦ πατριάρχου. Τὴν διεκόψαμε μετὰ ἀπὸ φρικώδεις δηλώσεις του περὶ πρωτείου καὶ ἀλαθήτου τοῦ πάπα, περὶ φιλιόκβε κ.λπ.. «Γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» διεκηρύσσοντο, σὲ παγκόσμιο κλίμακα, ἀντορθόδοξες διδασκαλίες, ποὺ ἔχουν καταδικασθῆ ἀπὸ πλῆθος Συνόδους. Οἱ δὲ τρεῖς μητροπολῖται τῆς Βορείου Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι μὲ πόνο ψυχῆς προχωρήσαμε στὴν διακοπὴ τοῦ πατριαρχικοῦ μνημοσύνου, μὲ ἔγγραφο πρὸς τὴν Ἱ. Σύνοδο δηλώσαμε ὅτι, ἐὰν ὁ πατριάρχης διέψευδε τὶς σχετικὲς δηλώσεις, ἐμεῖς θὰ ἐπαναλαμβάναμε τὸ μνημόσυνο. Ἀλλὰ δυστυχῶς ἐκεῖνος ἐπέμεινε στὶς πεπλανημένες ἀντιλήψεις του. Τὸ δὲ γεγονὸς ὅτι ἡ Ἱ. Σύνοδος, παρ᾿ ὅλες τὶς πιέσεις ποὺ δέχθηκε, δὲν προχώρησε νὰ ἐπιβάλῃ κυρώσεις ἐναντίον μας, δείχνει ὅτι κατὰ βάθος ἀνεγνώριζε τὴν ὀρθότητα τῆς ἐνεργείας μας. Προσέφερε δὲ ἡ ἐνέργειά μας αὐτὴ ὑψίστη ὑπηρεσία στὸ Πατριαρχεῖο, διότι ὑπῆρξε ἕνα φρένο στὸν πατριάρχη, ποὺ ἔσπευδε πυραυλοκινήτως πρὸς ἄκαιρον ἕνωσιν μὲ τοὺς παπικούς.

[Ἀπὸ βιβλίο «Ἀπαντήσεις ἐκκλησιαστικῶν θεμάτων», Ἀθῆναι 1973, σσ. 49-50 καὶ «ΚΟΡΑΚΕΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΕΞΕΛΘΕΤΕ ΤΗΣ ΚΙΒΩΤΟΥ», ἐκδοση 2016, σελ. 51)

Πηγή

π. Παΐσιος Παπαδόπουλος προς Επίσκοπο Φλωρίνης Θεόκλητο:

    Δεν πρόκειται να με αναγκάσετε να μνημονεύω τον παρεκκλίνοντα από την Ορθόδοξο Πίστη Πατριάρχη, έστω κι αν με τιμωρήσετε!

  Σεβασμιώτατε, διαπιστώνω ότι έχετε υποστεί πνευματική μετάλλαξη και ακολουθείτε τον κατήφορο στην αίρεση...

Σεβασμιώτατε!

     Γνωρίζοντας την μεγάλη ανησυχία σας, αν και ασθενής από χθες, σπεύδω να απαντήσω στην επιστολή σας ανοιχτά και δημόσια. Κατ’ αρχήν όπως επεσήμανα επανειλημμένως η διακοπή της μνημονεύσεώς σας κατά τις ακολουθίες και κατ’ εξοχήν στην αγία Αναφορά δεν έχει χαρακτήρα προσωπικής αντιπαραθέσεως. Υπάρχει σοβαρό θέμα παρέκκλισης από την ορθόδοξο πίστη με όλα αυτά που κάνει και λέει ο οικουμενικός πατριάρχης και ως εκ τούτου δεν είναι δυνατό να έχουμε μαζί του εκκλησιαστική κοινωνία. 

  Έχουν αναρτηθεί και δημοσιευθεί πολλά άρθρα που αποδεικνύουν την δογματική εκτροπή του προκαθημένου, ο οποίος λόγω θέσεως μέσα στην Εκκλησία συμπαρασύρει και τις άλλες τοπικές Εκκλησίες,  μεταξύ αυτών και την Εκκλησία της Ελλάδος όπως αποδείχθηκε με την προσφάτως  συγκληθείσα  Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος.

    Αν εσείς διακρίνετε στις ενέργειές μου πλάνη επειδή θέλω να κρατήσω την πίστη των αγίων Πατέρων πραγματικά λυπούμαι. Διαπιστώνω ότι έχετε υποστεί πνευματική μετάλλαξη και ακολουθείτε στον κατήφορο και τους υπολοίπους που δεν είχαν το σθένος να αντιπαραταχθούν στην αίρεση.  Στην πορεία σας αυτή εφ’ όσον δεν θελήσατε να ακολουθήσετε τον Γέροντα προκάτοχό σας αείμνηστο π. Αυγουστίνο δεν θα σας ακολουθήσουμε.  Έχετε το ελεύθερο να κινήσετε εναντίον μας όποιες διαδικασίες νομίζετε κατάλληλες, «Κύριος μερίς της κληρονομίας μου»!

Με τον προσήκοντα σεβασμό

Αρχιμ. Παΐσιος Παπαδόπουλος

Πηγή: http://agonasax.blogspot.gr/2016/12/blog-post.html

Δυστυχώς ο Οικουμενισμός, βλάπτει σοβαρά την πνευματική υγεία! --Βοθρολύματα δολιότητας!

.

   Οι προσωπικές κατηγορίες που εκτοξεύετε π. Σεβαστιανέ  στο πρόσφατο άρθρο σας (ἐδῶ) δεν αποτελούν αντικείμενο της απαντήσεως μου γιατί αυτοί που κατηγορούνται «ηλικίαν έχουν» να απαντήσουν. Η εννέα σελίδων επιστολή σας απαιτεί για την «απολύμανση» της τουλάχιστον 50 σελίδες κειμένου. Κάτι που εγγυάται την απόρριψη της τόσο από τον διαχειριστή του eordaia.org, αλλά και από τους αναγνώστες. Αν όμως μου το ζητήσετε θα το γράψω με χαρά.

Ας απαντήσω όμως σε ένα-δύο από  τα βοθρολύματα της δολιότητας σας που τα παρουσιάζετε ως γνήσια Ορθόδοξη πνευματική τροφή,  μήπως τελικά  ωφεληθεί  και γλυτώσει κάποιος από την τροφική δηλητηρίαση.

Λέτε ότι ο παπισμός:  «…είναι πλέον ένα ξεδοντιασμένο θηρίο και ένα παραπαίον ανήθικο παιδεραστικό σύστημα που όλος ο κόσμος το “κράζει” ως την πόρνη της Αποκαλύψεως».
.

Αμέσως όμως μετά, σα να μετανιώσατε και αναρωτιέστε  «γιατί τόσο πολεμικό μένος και μια τέτοια ιδεολογική τυραννία και αντιπαράθεση;  …Και άραγε τι εξυπηρετεί ένα τέτοιο πολεμικό μένος κατά του Πατριάρχη και των Επισκόπων; Γιατί άραγε πρέπει όλοι, ιερείς και λαϊκοί, πρέπει να ακολουθήσουν τους αποτειχισμένους  και αποτυχημένους για να είναι οι καλοί και πιστοί στον Θεό;».

Ευτυχώς που το ίνδαλμα σας, ο κ. Βαρθολομαίος,  δεν ασχολείται με το Αμύνταιο και τα γραφόμενα σας αλλιώς θα νιώθατε από πρώτο χέρι τον ασφυκτικό, «αγαπητικό» και

Τελικά ο ΔΕΣΠΟΤΗΣ Φλωρίνης Θεόκλητος, υπερασπιζόμενος τον αρχι-αιρεσιάρχη Βαρθολομαίο, EΠΑΥΣΕ από τα καθήκοντά του τον π. ΠΑΪΣΙΟ!

ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ, Ο ΔΕΣΠΟΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ EΠΑΥΣΕ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΟΝ ΠΑΤEΡA ΠΑΪΣΙΟ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ, ΚΤΗΤΟΡΑ ΤΗΣ Ι. Μ. ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ ΑΜΥΝΤΑΙΟΥ,

ΓΙΑΤΙ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΕΠΑΥΣΕ ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΟΥ ΔΕΣΠΟΤΗ ΤΟΥ, ΠΟΥ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΕΤΑΙ ΤΟΝ ΑΘΕΟΦΟΒΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟ! 

ΛΙΓΕΣ ΩΡΕΣ ΜΕΤΑ ΣΗΜΕΙΟ ΘΑΥΜΑΣΤΟ ΕΝΙΣΧΥΣΕ ΤΟΝ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟ!

ΕΝΑ ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ ΚΑΤΑΣΠΡΟ ΕΛΑΦΙ ΜΕ ΜΕΓΑΛΑ ΚΕΡΑΤΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΑΝΑΖΗΤΟΥΣΑΝ ΤΟΝ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟ.

Ὁ Δημητρης ἀπὸ τὴν Φλώρινα δείχνει το σημεῖο ποὺ ἐμφανιστηκε το ὁμορφο ἐλάφι στους τρεῖς αστυνομικοὺς τῆς ἀσφαλείας. Ηταν παρών και ὁ ἴδιος, μὲ τὴν σύζυγό του Μαρία. Ἔκοβε ξύλα ἐξυπηρετώντας την Μονή. Εἶδε τοὺς ἀστυνομικοὺς μὲ πολιτικά και στὴν ἀρχὴ δεν τοὺς κατάλαβε. Ἕνας ἐξ’ αὐτῶν ἀπὸ τὴν Μελίτη τὸν πλησίασε και τοῦ ἔκανε περίεργες ἐρωτήσεις, ὥσπου ἀναγκάστηκε να ἀποκαλύψη την

Για εκείνους που συντάσσονται μ' αυτούς που "πέταξαν στα σκουπίδια όλη την αγιοπατερική διδασκαλία 2000 χρόνων"!

Απάντηση στον κ. Ηρακλή Φίλιο,

σχετικά με την

διακοπή της Εκκλησιαστικής κοινωνίας

του Ιερομονάχου π. Παϊσίου Παπαδόπουλου

έναντι του Μητρ.Φλωρίνης κ.Θεόκλητου.

Του Ιωάννου Ρίζου

kapsala@yahoo.com

Πτολεμαϊδα 16/9/2016

  
             Αγαπητέ κύριε Φίλιο
.

Από την αρχή  της επιστολής σας δηλώσατε ότι σκοπός της έκθεσης των σκέψεων σας δεν είναι να προβείτε σε θεολογική ανάλυση επί του θέματος. Όμως αφού εκφράσατε την αγάπη σας στον κ. Θεόκλητο θέσατε  θεολογικού περιεχομένου θέματα στα οποία επιβάλλεται να δοθούν κάποιες απαντήσεις.

Γράφετε: “Στο σημείο αυτό τίθενται όμως κάποια ερωτήματα. Ποιος είναι αιρετικός και ποιος δεν είναι; Ποιος αποφαίνεται για κάτι τέτοιο; Με βάση ποια κριτήρια χαρακτηρίζεται κάποιος ως αιρετικός; Και ποιος είναι υπεύθυνος για τον αφορισμό ή την καθαίρεση του; Προ ημερών επικοινώνησα με ένα πανεπιστημιακό καθηγητή για να του απευθύνω ένα ερώτημα. Τον ρώτησα λοιπόν «ποιος είναι υπεύθυνος να κρίνει κάποιον ως αιρετικό και να τον καθαιρέσει;» και η απάντηση του ήταν σαφής: «Η Σύνοδος».” Και αλλού λέτε : «Η Εκκλησία αποφασίζει εν συνόλω κι αυτό μεταφράζεται στην ιστορία της «συνοδικά».”

Συμφωνούμε απόλυτα κ.Φίλιο. Όμως ο κ. Θεόκλητος δημοσίως και στεντορία φωνή διαφωνεί μαζί σας και μαζί μας! Και να οι απόδειξεις:

Στην σύνοδο του Κολυμβαρίου αναγνωρίστηκαν οι μέχρι τώρα ονομαζόμενες αιρέσεις (Παπισμός, Προτεσταντισμός, Μονοφυσιτισμός κλπ) ως «εκκλησίες». Δηλαδή της αποδόθηκε αγιοπνευματικό περιεχόμενο, Διαδοχή, Χάρις, και έγκυρα Μυστήρια. Αυτό  που της είχε αποδοθεί  στις προηγούμενες δεκαετίες  μέσω θεολογικών αντιπροσωπειών -στα διάφορα fora (Porto Alegre, Balamand, Chambesy κλπ)- τώρα για πρώτη φορά της αποδόθηκε και συνοδικά.
Ο πατριάρχης Βαρθολομαίος λοιπόν με όλους τους υπογράψαντες (άλλα και μη υπογράψαντες άλλα συμπορευόμενους, συμφωνούντες και χειροκροτητές επισκόπους) αναίρεσαν, περιφρόνησαν και πέταξαν στα σκουπίδια όλη την Συνοδική και αγιοπατερική διδασκαλία 2000 χρόνων που καταδίκαζε τους αιρετικούς.

Η σύνοδος του Κολυμβαρίου αποφάσισε τα αντίθετα από τα αποφασισθέντα δεκάδων Αγίων Συνόδων:

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΠΙΚΟΥΣ

Ο Παπισμὸς καταδικάστηκε ως αίρεση στη Σύνοδο του 1009, του 1054, του 1089 στὴν Κωνσταντινούπολη, του 1170-1178, του 1273 στὴν Κωνσταντινουπόλη,  του 1324 στὸ Νυμφαίο, η Θ΄Οἰκουμενικὴ του 1341-1351 στὴν Κωνσταντινούπολη, του 1441 στὴ Ρωσία, του 1443, του 1672 στὰ Ιεροσόλυμα, του 1484, του 1642, του 1672, του 1722, του 1727, του 1838, του 1848, του 1895 στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ τέλος του Πανορθόδοξου Συνέδριου στὴ Μόσχα τὸ 1948. Μετὰ ἀπὸ τόσες Συνοδικὲς  ἀποφάσεις οἱ Οἰκουμενιστὲς τολμάνε καὶ βαπτίζουν τὸν Παπισμὸ «ἀδελφὴ ἐκκλησία».

Ποιος λοιπόν κύριε Φίλιο περιφρονεί τις Συνόδους;  Ο π. Παϊσιος ή οι επίσκοποι που συμπορεύονται με τον κ. Βαρθολομαίο και αναγνωρίζουν ως «εκκλησία» τους Παπικούς;

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΕΣ

Οι Προτεστάντες είναι διαστρεβλωτὲς της διδασκαλίας του Ιησού Χριστού, υβριστὲς της Θεοτόκου, περιφρονητὲς των Αγίων μυστηρίων της Εκκλησίας καὶ ώς εικονομάχοι, βρίσκονται υπὸ τὸν αναθεματισμὸ  της 7^ης Οικουμενικής Συνόδου. Οι πρόγονοι των σημερινών Προτεσταντών είναι οι διώκτες του Αγίου Γερμανού Πατριάρχου ΚΠόλεως, οἱ φονευτὲς του Οσίου Ανδρέα του εν Κρίσει, της Αγίας Θεοδοσίας του Οσιομάρτυρα Στεφάνου του Νέου, του Οσίου Θεοστήρικτου, της Οσίας Ανθούσας καὶ αμέτρητων άλλων Ομολογητών. Οι πρόγονοι των σημερινών Προτεσταντών είναι αυτοὶ που έβγαζαν τα μάτια, έκοβαν τις μύτες, έσπαγαν τὰ κεφάλια με τε ξύλα των εικόνων, έβαζαν σὲ τσουβάλια μὲ πέτρες καὶ πετούσαν στὴ θάλασσα τοὺς Αγίους της Εκκλησίας μας. 

Ποιος λοιπόν κύριε Φίλιο περιφρονεί τις Συνόδους;  Ο π. Παϊσιος ή οι επίσκοποι που συμπορεύονται με τον κ. Βαρθολομαίο και αναγνωρίζουν ως «εκκλησία» τους Προτεστάντες;

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΟΝΟΦΥΣΙΤΕΣ

Είναι αναθεματισμένοι από την Δ΄ και Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδο και δολοφόνοι χιλιάδων αγίων τους οποίους εορτάζουν υποκριτικώς οι Οικουμενιστές, αφού από την μια μεριά εορτάζουν την μνήμη των Ομολογητών μαρτύρων και από την άλλη τιμούν και θεωρούν «εκκλησία» και τους δολοφόνους των Ομολογητών!  

Ποιος λοιπόν κύριε Φίλιο περιφρονεί τις Συνόδους;  Ο π. Παϊσιος ή οι επίσκοποι που συμπορεύονται με τον κ. Βαρθολομαίο και αναγνωρίζουν ως «εκκλησία» τους Μονοφυσίτες;

Στην Ορθοδοξία, όταν μια Σύνοδος αποφασίσει αντίθετα από αυτά που αποφάσισαν οι προηγούμενες Σύνοδοι, ονομάζεται «ληστρική» και «ψευδοσύνοδος». Οι δε συμπορευόμενοι επίσκοποι με τις αποφάσεις μιάς τέτοιας συνόδου λέγονται κακόδοξοι και ψευδοποιμένες, όσο ωραία χαμόγελα κι αν έχουν (όπως γράφετε για τον Φλωρίνης). «Κάθε ένας ποὺ λέει πράγματα διαφορετικὰ απὸ τὰ διατεταγμένα ακόμα καὶ άν είναι αξιόπιστος ή νηστευτὴς ή καὶ κάνει θαύματα καὶ ἀσκητεύει καὶ προφητεύει, άς σου φαίνεται ὡς ένας λύκος, ο οποίος ενδεδυμένος με δέρμα προβάτου σκοτώνει καὶ αφανίζει τὰ πρόβατα» επισημαίνει ὁ Αγ. Ιγνάτιος ο Θεοφόρος.

Σε αυτή την περίπτωση λοιπόν η διδασκαλία των αγίων μας είναι η διακοπή της Εκκλησιαστικής κοινωνίας (που την αποκρύβουν με κάθε τρόπο και μέσο).

Ο Άγιος Μάρκος, πιεζόμενος νὰ μνημονεύσει τὸν Λατινόφρονα Πατριάρχη Κων/πόλεως Μητροφάνη, είπε: «Ἐκφεύγειν ἅπασι τρόποις [νὰ φεύγουμε μὲ κάθε τρόπο] τὴν κοινωνίαν αὐτοῦ [τοῦ Πατριάρχου] καὶ μήτε συλλειτουργεῖν αὐτῷ, μήτε μνημονεύειν ὅλως αὐτοῦ, μήτε ἀρχιερέα τοῦτον ἀλλὰ λύκον καὶ μισθωτὸν ἡγεῖσθαι [νὰ τὸν θεωροῦμε σὰν λύκο]». Καὶ προσθέτει: «Φεύγετε αὐτούς, ἀδελφοί, καὶ τὴν πρὸς αὐτοὺς κοινωνίαν. Οἱ γὰρ τοιοῦτοι ψευδαπόστολοι, ἐργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εἰς ἀποστόλους Χριστοῦ. Καὶ οὐ θαυμαστόν. Αὐτὸς γὰρ ὁ σατανὰς μετασχηματίζεται εἰς ἄγγελον φωτός. Οὐ γὰρ οὖν, εἰ καὶ οἱ διάκονοι αὐτοῦ μετασχηματίζονται ὡς διάκονοι δικαιοσύνης, ὧν τὸ τέλος ἔσται κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν… Στήκετε, κρατοῦντες τὰς παραδόσεις, ἃς παρελάβατε, τάς τε ἐγγράφους καὶ ἀγράφους, ἵνα μὴ τῷ τῶν ἀθέσμων πλάνη συναπεχθέντες ἐκπέσητε τοῦ ἰδίου στηριγμοῦ».

Τέλος, πρέπει να πούμε ότι η απειλή καθαίρεσης που εκτόξευσε ο κ.Θεόκλητος είναι αβάσιμη και για έναν Κανονικό λόγο. Η Ι. Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος είχε αποφασίσει και διατάξει οι επίσκοποι που θα την αντιπροσώπευαν στο Κολυμβάρι να μην αποδεχθούν και υπογράψουν κείμενο που θα αναγνώριζε ως «εκκλησίες» τις διάφορες αιρέσεις. Οι αντιπρόσωποι όμως έπραξαν τα αντίθετα. Ο π. Παϊσιος παραμένει στην γραμμή της απόφασης της Ι. Συνόδου και συνεπώς είναι παραλογισμός η απειλή καθαίρεσης από τον κ. Θεόκλητο.

Στην αντεπίθεση ο ιερέας που διακόπτει το μνημόσυνο Μητροπολιτη Φλωρίνης: Η Εκκλησία δεν είναι τσιφλίκι σας

  Απαντήσεις και εξηγήσεις σε ερωτήματα, σχόλια σε αναγνώστες και θεατές των video που παρουσιάστηκαν σχετικά με την διακοπή μνημοσύνου δίνει ο Αρχιμ. Παΐσιος Παπαδόπουλος, ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Γρηγορίου Παλαμά Φιλώτα, ο  πρώτος Ιερέας της Ελλαδικής Εκκλησίας που αρνείται να μνημονεύσει τον Πατριάρχη και τους Μητροπολίτες και για τον οποίον ο Μητροπολίτης Φλωρίνης Θεόκλητος ζήτησε να οδηγηθεί σε συνοδικό δικαστήριο. 

Διαβάστε όσα αναφέρει ο ιερέας: 

Α. Σχετικά με το ότι δημιουργούμε σχίσμα

   Γιατί ισχυρίζεσθε ότι εμείς κάνουμε σχίσμα εφ’ όσον θέλουμε να κρατήσουμε απαραχάρακτη την ορθή πίστη και ενεργούμε σύμφωνα με προηγούμενα παραδείγματα της εκκλησιαστικής ιστορίας και όχι εσείς που την νοθεύετε την εξ αποκαλύψεως πίστη αφού κηρύσσετε και ενεργείτε έχοντας εγκολπωθεί διαφορετικά από τους Αγίους Πατέρες είτε διότι δεν αντιδράτε στην αίρεση με την σιωπή και με το να μην παίρνετε θέση;

   1. Για το πρώτο. Έχουμε πει ότι στην εποχή μας, όπου η τεχνολογία και η επιστήμη έχουν κάνει άλματα και στην πληροφορική, η ενημέρωση και πληροφορία τρέχουν με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ή κοινωνικής δικτύωσης τόσο, που είναι πλέον εύκολο να αποδειχθεί τι πρεσβεύει κανείς από την μετάδοση ήχου και εικόνας, τα οποία είναι η καλύτερη κατάθεση μαρτυρίας των όσων γίνονται. Μια απλή και μόνο περιήγηση στο διαδίκτυο σε ιστολόγια που δίνουν μαρτυρία Ορθοδοξίας φτάνει για να αντιληφθεί ο καλοπροαίρετος αναγνώστης ότι οι οικουμενιστές έχουν ξεφύγει τελείως. Βρίθουν από περιπτώσεις και περιστατικά που καταδεικνύουν ότι οι άνθρωποι αυτοί όχι μόνο δεν κρατούν Ορθοδοξία αλλά έχουν αποθρασυνθεί κιόλας με το να νομίζουν πως η Εκκλησία του Χριστού είναι τσιφλίκι τους που μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν και να χρησιμοποιούν τους κανόνες για να υπερασπίσουν την ασέβειά τους και να απειλούν με καθαίρεση όσους θέλουν να υπερασπίζονται την ορθή πίστη. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος όμως επισημαίνει ότι κριτήριο και καθήκον ενότητος στην Εκκλησία δεν είναι μόνο η κοινωνία αλλά πρωτίστως η κοινή εξ αποκαλύψεως πίστη.

   «Ὅταν πάντες ὁμοίως πιστεύομεν τότε ἑνότης ἐστίν (ὑπάρχει)».

  Όπως γράφει ο π. Σάββας ο Λαυριώτης και συναγωνιστής «Πρῶτα προσβάλλεται ἡ κοινὴ πίστη καὶ μετὰ ἡ κοινωνία. Τὴν παρέκκλιση ὅμως

Να, ποιός είναι ο Τελεβάντος. Προβάλλει και αποδέχεται αδίστακτα τις κακοδοξίες και την Ζηζιούλεια εκκλησιολογία του Φλωρίνης προκειμένου να κατηγορήσει τους πιστούς που αντιδρούν στον Οικουμενισμό!!!

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΠΙΔΟΞΟΥΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ

ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΧΟΥΝ ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ ΑΛΛΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ!

ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

π. Θεόκλητε, μιλᾶτε τελείως διαφορετικὴ γλωσσα ἀπὸ τὸν π. Αὐγουστῖνο καὶ διαφέρετε ὅσο ἡ μέρα ἀπὸ τὴν νύκτα! Συγκρίνατε την ὁμιλία στὴν Γαλάτεια τὴν δική σας, στὶς 21.8.2016, με τοῦ Γέροντα, για νὰ τὸ διαπιστώσετε. Εἶναι ἀγεφύρωτη διαφορά καὶ ὅμως θέλατε νὰ γίνετε διάδοχός του, χωρὶς νὰ μετρήσετε τὸ ἀνάστημά σας!

—————

——————–

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΛΟΓΟ

ΠΟΥ ΕΚΦΩΝΗΣΕ ΣΤΗΝ ΓΑΛΑΤΕΙΑ

Ο π. ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ

ΔΙΝΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ

ο π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ.

Ἀκοῦστε τον·

Μητροπολίτης Θεόκλητος: Θα εἴμαστε Ορθόδοξοι μέχρι νὰ πεθάνουμε.
Ὁ Μητροπολίτης Φλωρίνης π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης: «Είστε Ορθόδοξοι; Επιτρέψατέ μου να αμφιβάλλω… Στα χρόνια της αποστασίας που ζούμε, δεν ξέρω, ας με θεωρήσετε απαισιόδοξο· Γεννηθήκαμε από γενεά γενεών Ορθοδόξοι και φοβούμαι ότι δεν θα πεθάνουμε Ορθόδοξοι. Σημειώστέ το αυτό…».

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ

ΚΑΙ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ!!!

("Π. Π.": Ἡ αἵρεση τοῦ Ἐπισκοποκεντρισμοῦ ποὺ διέλυσε τὴν Ἐκκλησία καὶ ἄνοιξε διάπλατα τὸ δρόμο στὸν καθαυτὸ Οἰκουμενισμό).

Μητροπολίτης Θεόκλητος: Καὶ ἐκείνη που διασφαλίζει τὰ τῆς Ὀρθοδοξίας μας εἶναι η Εκκλησία… «Μὴ παρασύρεστε ἀπὸ καμμιά αἴρεση. Οὔτε καὶ ἀπὸ ἄλλους, οἱ ὁποῖοι κάνουν ὅτι εἶναι ζηλωταὶ καί, καί, καί, καί… Μόνο ἡ Ἐκκλησία ἔχει τὴν ἀλήθεια. Ἑπομένως μὴ παρασύρεστε ἀπὸ κανέναν.
   Νὰ εἴστε εὐλογημένοι κοντὰ στὴν Ἐκκλησία, κοντὰ στὸν Θεό, κοντὰ στὸν π. Αθανάσιο  καὶ νὰ ξέρετε πάντοτε ὅτι ἡ Ἐκκλησία –  ἡ μητρόπολη σᾶς σκέπτετε καὶ ἦρθα νὰ σᾶς εὐλογήσω, νὰ σᾶς λειτουργήσω καὶ νὰ σᾶς εὐχηθῶ χρόνια πολλὰ καὶ ἡ Παναγία νὰ σᾶς προστατεύει ὅλους σας καὶ σὰν ἄτομα, καὶ σὰν οἰκογένειες, καὶ σὰν χωριό, καὶ σὰν περιοχή, καὶ σὰν ὅλο τὸ ἔθνος μας, ποὺ πραγματικὰ περνοῦμε δύσκολες στιγμὲς καὶ δύσκολους καιρούς. Καὶ ὄχι μόνο ἡ πατρίδα μας, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρη ἡ ἀνθρωπότητα, μὲ πολέμους, μὲ διχόνοιες, μὲ διχοστασίες.

Ὁ Μητροπολίτης Φλωρίνης π. Αὐγουστῖνος ἀπαντᾶ. Ἠχητικά ἐδῶ:

 Σκληρὴ ἀπάντηση τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου: «…Πού είναι, αυτά που λένε μερικοί δεσποτάδες ότι εμείς είμαστε Εκκλησία. Όχι, αγαπητοί μου, μπορεί να μαζευτείτε στην οδό Φιλοθέη όλοι οι δεσποτάδες και ένας καλόγερος να σας διαλύσει… Πότε; Όταν  εσείς εκεί που μαζεύεσθε, στην οδό Φιλοθέη, δεν σκέφτεστε τα μεγάλα και υψηλά και λαμβάνετε αποφάσεις που είναι κόντρα με το Ευαγγέλιο, κόντρα με τα συμφέροντα του λαού, τότε, μπορεί να είστε και 70 και 100 και 200 και 300 και είναι ο ένας εκείνος, -ότι νάναι-, και καλόγερος νάναι· αυτός o καλόγερος που έχει μέσα του τη φωτιά τ” Ουρανού, που έχει Πνεύμα Άγιον, που βαδίζει με τους Πατέρες της Εκκλησίας, αυτός ο ένας θα σας σαρώσει όλους και θα επαναφέρει το σκάφος της Εκκλησίας στην τροχιά του!

Μητροπολίτης Θεόκλητος: «Μὴ παρασύρεστε ἀπὸ καμιά αἵρεση. Οὔτε καὶ ἀπὸ ἄλλους, οἱ ὁποῖοι κάνουν ὅτι εἶναι ζηλωταί καί, καί, καί, καί…».
    Σᾶς ἐνοχλεῖ δέσποτα, τὸ μικρὸ ποίμνιο, ποὺ ἀνησυχεῖ, θλίβεται καὶ διαμαρτύρεται γιὰ τὴν προδοσία τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως ἀπὸ τὸν Πατριάρχη καὶ ἀπό τοὺς κακοὺς καὶ δειλοὺς ἐπισκόπους;
Ἀκοῦστε τὴν ἀπάντηση ἀπὸ τὸν π. Αὐγουστίνου (ἐδῶ):

Μητροπολίτης Θεοκλητος: Ἐμεῖς θὰ μείνουμε κοντά στὸ Θεό. ὁ ὁποῖος εἶναι Θεός ἀγάπης καὶ ὁμονοίας καὶ τίποτε ἄλλο!!!!!

   Δὲν ἀδικεῖτε π. Θεόκλητε τον Θεό, ποὺ τοῦ δίνετε δύο μόνο γνωρίσματα «καὶ τίποτε ἄλλο»! Αὐτὸς ὁ λόγος σας εἶναι αἱρετικός. Ἔχετε τόσο μικρὴ ἰδέα γιὰ τὸν Θεό καὶ τόσο μεγάλη γιὰ τὸν ἑαυτό σας, για τοὺς πανηγυρτσίδες ἐπισκόπους τῆς νέας ἐποχῆς καὶ τὸν φίλο σας τὸν αἱρετικὸ πατριάρχη Βαρθολομαῖο. Δὲν βλέπετε ποὺ μᾶς κλέβει τὴν Πίστη καὶ μᾶς ὁδηγεῖ στὴν Πανθρησκεία του Ἀντιχρίστου; Τέτοιος διάδοχος τοῦ π. Αὐγουστίνου εἶστε;  Ὁ Θεὸς δὲν εἶναι μόνο Ἀγάπη καὶ ὁμόνοια, εἶναι και Ἀλήθεια, εἶναι καὶ Δικαιοσύνη, εἶναι καὶ Παντογνώστης, εἶναι και Παντοδύναμος και Δημιουργός, εἶναι καί…. Εἶναι καὶ Θεός Ζηλωτής. Πιστεύω ὅτι κάνατε ἐσκεμμένα τὸ λάθος, γιατὶ τὰ ἄλλα γνωρίσματα τοῦ Θεοῦ τὰ φοβᾶστε!

Πηγή

Σχόλιο: Μιὰ ἀπορία. Ἡ διαχειρίστρια τοῦ ἱστολογίου ποὺ ἀπευθύνει, στὸν κακόδοξο -τελικά- μητροπολίτη Φλωρίνης τὸ ἐρώτημα: «Δὲν βλέπετε ποὺ μᾶς κλέβει τὴν Πίστη καὶ μᾶς ὁδηγεῖ στὴν Πανθρησκεία του Ἀντιχρίστου (ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος);», ἡ ἴδια "κοινωνεῖ" μὲ τὴν Μητρόπολη Φλωρίνης ἢ ὄχι; Γιατὶ ἂν κοινωνεῖ, θὰ πρέπει νὰ καταλαβαίνει ὅτι γίνεται συμμέτοχος στὶς πράξεις τοῦ κ. Θεόκλητου, τὸν ὁποῖο ἡ ἴδια ἀποκαλεῖ «φίλο τοῦ αἱρετικοῦ πατριάρχη Βαρθολομαίου».