Κυριακή, 17 Νοεμβρίου 2019

Η διπλωματία είναι έργο των πολιτικών, όχι των Κληρικών

Αποτέλεσμα εικόνας για ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΙΑ
«Ἔστω δέ ὁ λόγος ὑµῶν τό ναί, ναί, καί τό οὔ, οὔ»

 π. Γεώργιος Χάας

Oἱ ἐξελίξεις στά Ἐκκλησιαστικά θέµατα τόν τελευταῖο καιρό δίδουν τήν ἐντύπωση, ὅτι πλέον ἔχει ἀνατραπεῖ ἡ ἀνωτέρῳ διαπίστωση. Καί αὐτό µᾶς ἐκπλήττει, διότι παραβαίνει πλέον τήν κοινή λογική.

Oἱ πολιτικοί ἔχουν ὡς ἀποστολἠ τήν διακυβέρνηση κρατῶν, ἀποτελουµένων ἀπό ἑτερόκλητα στοιχεῖα. Ὁ συµβιβασµός αὐτῶν τῶν στοιχείων ἀπαιτεῖ τέχνη, ἀπαιτεῖ µιά ἰσορροπία µεταξύ ὑποχωρήσεως καί ἐπιβολῆς. Αὐτή ἡ τέχνη εἶναι ἡ διπλωµατική. Σ’ αὐτήν πολλές φορές ἐντάσσονται καί ὡραιοποιήσεις καταστάσεων καί πραγµάτων ἀπό τήν µία πλευρά καί ἐκφοβισµοί ἀπό τήν ἄλλη.
Ἀντιθέτως οἱ Ἐπίσκοποι καί κατ’ ἐπέκτασιν ὅλοι οἱ Κληρικοί ἔχουν ὡς ἀποστολή τήν διαποίµανση τοῦ πιστοῦ λαοῦ, ἄρα ἀνθρώπων µέ κοινή πίστη καί κοινή κεφαλή, τόν Χριστόν, ὅπως µᾶς διασαφηνίζει ὁ Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς1:
«Ὅτι εἶναι δικό σου ἐνσαρκώνεται µέ τό Δικό Του, ἡ καρδιά σου µέ τήν καρδιά Του, ἡ ψυχή σου µέ τήν ψυχή Του, τό θέληµά σου µέ τό θέληµά Του, ἡ ζωή σου µέ τήν ζωή Του, γιά νά ἑνωθεῖ κεχαριτωµένα µέ Αὐτόν καί ἔτσι νά καταστεῖ ἕνα πνεῦµα, µιά ψυχή µέ τόν Κύριο. Γιατί ὁ κολλώµενος τῷ Κυρίῳ ἕν Πνεῦµα ἐστί, µιά καρδιά, µιά ψυχή, ἕνα θέληµα, ἕνα σῶµα κάτω ἀπό µιά κεφαλή. Καί ὅλο αὐτό εἶναι, µάλιστα, ἡ Ἐκκλησία, ἡ Ἐκκλησία, ἡ Ἐκκλησία!»
Ἑποµένως ἔχοµε νά κάνουµε µέ διαφορετικές ἀφετηρίες, τίς ἰδεολογίες καί τήν Ἀλήθεια, τούς συµβιβασµούς καί τήν ὁµολογία, τά πιστεύω καί τήν πίστη, τίς ἐµπροϋπόθετες ἀνακαλύψεις καί τήν ἀπροϋπόθετη ἀποκάλυψη.

Διαβουλεύσεις/ετοιμασίες για την υλοποίηση της Πανθρησκείας

Μόσχα και Φανάρι αγνοούν την Παναίρεση του Οικουμενισμού! Και πώς να μην την αγνοήσουν, αφού αυτή είναι το όχημα για την επικράτηση ενός εκ των δύο ως «Πρώτου»!

Το πείραμα της Ουκρανίας: Η επερχομένη Ευρωπαϊκή Εκκλησία
       Σχόλιο «Π.Π.»: Το μέγα ερώτημα που γεννιέται είναι, γιατί η ρώσικη Εκκλησία τα λέει τώρα αυτά και δεν τα έλεγε πριν αναγνωριστεί το σχίσμα στην Ουκρανία. Γιατί δεν καταδίκασε εξ αρχής το Κολυμπάρι και την μεταπατερική σχολή του Βόλου, αλλά - αντιθέτως-  αναγνώρισε συνοδικά το Κολυμπάρι ως σημαντική σύνοδο με ορθόδοξες αποφάσεις, τις οποίες εμμέσως πλήν σαφώς αποδέχθηκε. Γιατί στην Ευρώπη στήριξε και υπέγραψε ως Εκκλησία όλες τις οικουμενιστικές ενέργειες που προωθούσαν αυτό που τώρα οι Ρώσοι κατηγορούν. Και, τέλος, γιατί δεν κάνουν αυτοκριτική, δεν παίρνουν τις ευθύνες τους για την Αβάννα, τις χαριτολογίες και ανταλλαγές δώρων με τον Πάπα, τα οικουμενιστικά συνέδρια και την αναγνώριση των αιρετικών ως Εκκλησία. Δυστυχώς ακόμα και αν όσα γράφονται στο άρθρο έχουν βάση, το δίκιο χάνεται από τους ίδιους τους Ρώσους που προωθούν το ίδιο σχέδιο υπό το δικό τους όμως πρωτείο.

 Τοῦ Ἱερέως Pavel Ermilov, Ἀναπληρωτοῦ καθηγητοῦ, Διευθυντοῦ τοῦ Ἐργαστηρίου διερευνήσεως ἐκκλησιαστικῶν ἱδρυμάτων, τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Ἁγίου Τύχωνος, Μόσχας
1ον
     Εἰσήγηση τοῦ Ἐπιστημονικοῦ Συνεδρίου, «Αἰτίες καὶ προκλήσεις τῆς τρεχούσης κρίσεως τῶν διορθοδόξων σχέσεων» ποὺ πραγματοποιήθηκε μὲ εὐλογία τοῦ Ἁγιωτάτου Πατριάρχη Μόσχας καὶ Πασῶν τῶν Ρωσσιῶν κ.κ. Κυρίλλου στὶς 25–26 Φεβρουαρίου 2019 στὸ Ὀρθόδοξο Πανεπιστήμιο «Ὁ Ἅγιος Τύχων».
    Στὴν εἰσήγησή του ὁ ὑφηγητὴς τοῦ ἐν λόγῳ ἐκπαιδευτικοῦ ἱδρύματος, ὁ Ἱερεὺς Pavel Ermilov καταδεικνύει ὅτι τὸ Οὐκρανικὸ «Αὐτοκέφαλο» ἀποτελεῖ τὸ πρῶτο βῆμα στὴν πορεία προσαρμογῆς τῶν περιφερειακῶν ἐκκλησιαστικῶν δομῶν, στὴν ὑπὸ ὑλοποίηση περιφερειοποίηση στὰ πλαίσια τῆς ΕΕ. Ἐπίσης ἡ ἐπιδίωξη τῆς ὑποβαθμίσεως τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ἐντὸς τῆς ΕΕ εὐθυγραμμίζεται μὲ τὴν κατὰ πολὺ εὐρύτερη διαδικασία, τῆς προσ­εγγίσεως δηλαδὴ τῶν Ὀρθοδόξων καὶ Ρωμαιοκαθολικῶν, στὴ λογική τῆς ὁποίας ἀνταποκρίνεται ἐπίσης καὶ ἡ ἀναβάθμιση τῶν ὑπὲρ-ἐκκλησιαστικῶν διοικητικῶν δομῶν στὸ «οἰκουμενικὸ» ἐπίπεδο.

Συμβαίνουν -Α Δ Ι Α Ν Ο Η Τ Α- πράγματα και οι πιστοί -υπνωτισμένοι από την διδασκαλία των πνευματικών περί ΚΑΚΗΣ Υπακοής- εκκλησιάζονται και ζουν σαν να μη συμβαίνει τίποτα!

             Οἱ Ποιμένες ποὺ τώρα διαμαρτύρονται, ἐπειδὴ θίγεται τὸ μοναστήρι/ἡσυχαστήριό τους, ἔχουν ἀποτειχιστεῖ;


Ιερά Ησυχαστήρια καταλύονται και ιστορικές μονές επανδρώνονται με μουσουλμάνους μετανάστες…,

ενώ οι μουφτήδες νομιμοποιούνται στο δημόσιο





Αρχιμανδρίτης Χριστόδουλος Αγγελόγλου

Η Δ.Ι.Σ. της Εκκλησίας της Ελλάδος υπό την καθοδήγηση του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου  -εν αγνοία των Ι. Ησυχαστηρίων-  προέβη σε συνεργασία με τον πρώην υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Γαβρόγλου, σε νόμο που αποσκοπεί στη νομική διάλυση των Ησυχαστηρίων και στην κατάργηση των εσωτερικών κανονισμών τους.

«Και Μητέρα και Αδελφή είναι παρά φύσιν... Εἴμεθα εις τέλμα!»


ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΙΑΙ

ΑΠΟ ΧΕΙΛΗ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΩΝ






Ψευδοουκρανοὶ καὶ Οὐνῖται συνελειτούργησαν τὴν 4ην Νοεμβρίου 2019, εἰς τὸ χωρίον Γερμάκοβκα, εἰς τὴν περιφέρειαν Τερνόμπιλ τῆς Δυτ. Οὐκρανίας

Γράφει ὁ κ. Ἀντώνιος Χαραλάμπης

Ἡ Ὀρθοδοξία κοχλάζει! Εἶναι ἀνάστατοι, ὅλοι ὄχι μόνον οἱ λαϊκοὶ, ἀλλὰ καὶ οἱ Ἱεράρχαι, παρὰ τὴν ψευδῆ εἰκόνα ποὺ δίδουν ἔνιοι ἐξ αὐτῶν, κυρίως ὅσοι προσεχώρησαν εἰς τὸ μέτωπον τῶν σχισματικῶν τῆς Οὐκρανίας. Αἱ ἀντιδράσεις εἶναι πάμπολλαι καίτοι δὲν ἀνέρχονται εἰς τὴν ἐπιφάνειαν. Συγκρατεῖ ἀκόμη κάποιους Προκαθημένους ἡ ἀξιοπρέπειά των, ἀλλὰ καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν ἐπιθυμοῦν νὰ διασυρθῆ ἡ Ἐκκλησία περισσότερον ἀπὸ ὅσον ἤδη διεπομπεύθη ἀπὸ τὰς ἀσυδότους πράξεις τοῦ «Πάπα τῆς Ἀνατολῆς» καὶ τῶν «παπίσκων» ποὺ τὸν ἀκολουθοῦν. Διὰ πόσον ὅμως; Ὄχι, διὰ πολύ, διότι ἡ κατάστασις ἔχει φθάσει εἰς τὸ ἀπροχώρητον. Συντόμως θὰ «ἀνοίξουν στόματα» καὶ θὰ τοποθετηθοῦν δημοσίως διὰ τὰ «ἄδηλα καὶ κρύφια» τῶν ὑπογείων τοῦ Φαναρίου.
Ὁ «Ο.Τ.» προσήγγισε τοὺς πρωταγωνιστάς τοῦ δράματος ποὺ ζῇ ἡ Ὀρθοδοξία καὶ ἀποκαλύπτει σήμερα τί συζητοῦν οἱ Προκαθήμενοι διὰ τὰ τεκταινόμενα.

«Ὅλα διὰ τὰ λεφτὰ ἔγιναν…»
Οἱ Προκαθήμενοι εἶναι λίαν ἐκνευρισμένοι καὶ χολωμένοι ἀπὸ τὴν στάσιν τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου.

"Δεν θα μείνη ούτε πέτρα επάνω εις την πέτραν"!

Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς:
Τὸ τέλος τῆς Εὐρώπης εἶναι ἀναπόφευκτον!


   
  ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ἐπισημάνει πολλὲς φορές, ἡ αἱρετικὴ Δύση ἀργοπεθαίνει συμβολικὰ καὶ κυριολεκτικά. Εἶναι πλέον ἕνα τυμπανιαῖο πτῶμα, τὸ ὁποῖο ἀναδίδει ἀνυπόφορη ἠθικὴ μπόχα. Ὁ νεοφανὴς ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς, ὁ μέγας θεολόγος καὶ ὁμολογητὴς τῆς Ὀρθοδοξίας, προβλέποντας τὸ «θάνατο» τῆς Εὐρώπης, ἔγραψε:

Τώρα ανακάλυψε τη ...νέα "οικολογική αμαρτία" ο Πάπας απέναντι στο περιβάλλον, για να συμφωνήσει με τον αδελφό του Βαρθολομαίο!!


     Μετατρέπει την Εντολή ευθύνης απέναντι στο Θεό, που από εποχής Πρωτοπλάστων έδωσε στον άνθρωπο, με ευθύνη στην απρόσωπη φύση!  



     Μία πρόταση για την πρόσθεση μίας νέας αμαρτίας στη λίστα της καθολικής κατήχησης έκανε και πάλι τον Πάπα Φραγκίσκο να τραβήξει τα βλέμματα πάνω του.
      Ο επικεφαλής της Καθολικής Εκκλησίας προχώρησε σε κάποιες άξιες σχολιασμού τοποθετήσεις κατά τη διάρκεια του 2ου παγκοσμίου συνεδρίου της Διεθνούς Ένωσης Ποινικού Δικαίου, στην Ιταλία, προτείνοντας να προστεθεί μία ακόμη αμαρτία στη λίστα της καθολικής κατήχησης.
    Τι είπε λοιπόν ο Πάπας Φραγκίσκος; Λοιπόν, ο ποντίφικας πρότεινε ότι το περιβάλλον μας θα πρέπει να προστατεύεται και πρότεινε την ιδέα της «οικολογικής αμαρτίας» στο Καθολικισμό.

Παραβολή του άφρονος πλουσίου (Κυριακή Θ΄ Λουκά)



ΟΜΙΛΙΑ Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
στο χωρίο 
«Καθελῶ μου τάς ἀποθήκας καί μείζονας οἰκοδομήσω»

     1. Υπάρχουν δύο ειδών πειρασμοί. Πιο συγκεκριμένα, ή οι θλίψεις βασανίζουν τις καρδιές όπως το χρυσάφι στο καμίνι [βλ. Σοφ. Σολ. 3.6: «ὡς χρυσὸν ἐν χωνευτηρίῳ ἐδοκίμασεν αὐτοὺς καὶ ὡς ὁλοκάρπωμα θυσίας προσεδέξατο αὐτούς (:Τους δοκίμασε, όπως ο χρυσοχόος δοκιμάζει και καθαρίζει τον χρυσό δια του πυρός, και τους δέχτηκε ευάρεστα, όπως δέχεται τα προσφερόμενα ολοκαυτώματα των θυσιών)»] και δοκιμάζουν την υπομονή και την ανθεκτικότητά τους ή, πολλές φορές, οι ευλογίες και τα πλούτη της ζωής αυτής γίνονται πεδίο δοκιμασίας και πειρασμός για τους περισσότερους. Πράγματι, είναι εξίσου δύσκολο να κατορθώσει η ψυχή να μη χάσει τη δύναμή της στις μεγάλες δυσκολίες της ζωής, όσο και το να μην υπερηφανευθεί και να εκτραπεί σε αδικία όταν βιώνει ευτυχείς καταστάσεις.