-Σχόλια για την εν Κρήτη Σύνοδο

 Χρήστος Σαλταούρας

«Μὴ ἑτεροδιδασκαλεῖν»

Σχόλια στην απόφαση της λεγομένης «Αγίας και Μεγάλης Συνόδου  της Ορθοδόξου Εκκλησίας» σχετικά με «τις σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας με τον λοιπό Χριστιανικό Κόσμο».

Η Σύνοδος του Κολυμπαρίου της Κρήτης αποφάσισε ότι: «Η Ορθόδοξος Εκκλησία αποδέχεται την ιστορικήν ονομασίαν άλλων ετεροδόξων Χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών».

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος δήλωσε: «Μέ τήν τροπολογίαν αὐτήν πετυχαίνουμε μία συνοδική ἀπόφαση πού γιά πρώτη φορά στήν ἱστορία περιορίζει τό ἱστορικό πλαίσιο τῶν σχέσεων πρός τούς ἑτεροδόξους ὄχι στήν ὕπαρξη, ἀλλά ΜΟΝΟ στήν ἱστορική ὀνομασία αὐτῶν ὡς ἑτεροδόξων χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν ἤ Ὁμολογιῶν. Οἱ ἐκκλησιολογικές συνέπειες τῆς ἀλλαγῆς αὐτῆς εἶναι αὐτονόητες. Όχι μόνο δέν ἐπηρεάζουν ἀρνητικῶς μέ ὁποιοδήποτε τρόπο τή μακραίωνη ὀρθόδοξη παράδοση, ἀλλ’ ἀντιθέτως προστατεύεται μέ πολύ σαφή τρόπο ἡ ὀρθόδοξη ἐκκλησιολογία».

Στα παραπάνω εκτεθέντα έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής:

Οι Οικουμενιστές εν τη πανουργία αυτών εφαρμόζουν την μέθοδο του σαλαμιού όσον αφορά την προώθηση της αιρετικής ατζέντας τους. Προσπαθούν με λογοπαίγνια να συμβιβάσουν την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία με την βαθμιαία, προσεκτικά σχεδιασμένη αποδοχή της αιρετικής Εκκλησιολογίας του Οκουμενισμού.Οι οπαδοί του θρησκευτικού συγκρητισμού «Φέτα-φέτα» , βήμα-βήμα, προσπαθούν να ετοιμάσουν το έδαφος για την μελλοντική επικράτιση των κακοδόξων φρονημάτων που τους διέπουν. Για την ώρα τους αρκεί η Συνοδική αποδοχή των διαφόρων «ιστορικών ονομασιών» των Αιρέσεων! Μελλοντικώς η αποδοχή της «ιστορικής ονομασίας» θα μεταβληθεί ευκόλως όπως πιστεύουν σε αποδοχή «Εκκλησιαστικότητος»! Δεν βιάζονται οι Οικουμενιστές… ο Διδάσκαλός τους ο Διάβολος τους έχει μάθει να περιμένουν και να δρούν μεθοδικά! Οι αποτυχίες παλαιοτέρων ψευδοενώσεων (πχ: Λυώνος, Φλωρεντίας) τους έχουν πείσει να εφαρμόσουν περισσότερο ύπουλη και υποκριτική δράση.

Από τις αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης προκύπτουν ορισμένα ερωτήματα στα οποία πρέπει να απαντήσουν οι Επίσκοποι και τα οποία ερωτήματα πρέπει να προβληματίσουν τον Πιστό Λαό:

1) ΠΟΙΑ είναι αυτή η αδήριτη ανάγκη που οδήγησε τους Επισκόπους στο να αποδεχθούν τις ψευδείς ιστορικές ονομασίες των αιρέσεων; Γιατί δηλαδή για παράδειγμα πρέπει να ονομάζουμε τον Παπισμό «Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία»; Μήπως είναι η ίδια αιρετική νοοτροπία που ονομάζει τους ΑΝΤΙΧΑΛΚΗΔΟΝΙΟΥΣ με τον παραπλανητικό όρο ΠΡΟΧΑΛΚΗΔΟΝΙΟΙ;

 2) Αν υπάρχουν μόνο πολλές ιστορικές ονομασίες «ετεροδόξων Εκκλησιών» και

Αγαπητέ μου αδελφέ Χρήστο

Εδώ και αρκετό καιρό, πολλοί Αρχιερείς, ιερείς, Αρχιμανδρίτες, Θεολόγοι αλλά και άσχετοι τελείως, παρουσιάζονται ως ειδημονες, καθηγητές, υφηγητές και υπουργοί του Λόγου, παντογνώστες, παντεπόπτες, ερμηνευτές και Κανονολόγοι, στην ουσία όμως συκοφάντες, κατήγοροι και λασπολόγοι.

          Αγαπητέ μου αδελφέ Χρήστο,

          Παρ' όλο που πιστεύω πως έχεις πράγματι καλή διάθεση, μάλλον δεν εξήτασες αντικειμενικώς, και λεπτομερώς τις πηγές, μάλλον δεν ερεύνησες τους Πατέρες σχετικώς με την Αποτείχιση, και ενώ συνιστά παράλειψη και άγνοια, δεν είναι αυτό ντροπή.

          Ο ίδιος δεν γνώριζα τίποτε για αυτό το θέμα και αναλαμβάνω την ευθύνη που δεν ερεύνησα και δεν ρώτησα. Έχουν όμως πολύ μεγάλο μερίδιο ευθύνης και οι πνευματικοί μου και οι καθηγητές μου οι οποίοι επί τούτου απέκρυψαν την Αποτείχιση από τα Συγγράμματα των Πατέρων, για λόγους δήθεν διακρίσεως, ενώ διατηρούσαν κοινωνία με Οικουμενιστές. Ίσως φοβούνταν την παρεξήγηση του Κανόνος, βλέποντας τα πολυκέφαλα σχίσματα των Παλαιοημερολογητών. Ίσως είμαστε και μεις άξιοι τοιούτων ηγετών...

          Και συμπορευόμουν κι' εγώ ασυνείδητα με τους Οικουμενιστές, ελέγχοντας ευκαίρως-ακαίρως, πολεμώντας δίχως φόβο και με αδάμαστο πάθος, την Παναίρεση του Οικουμενισμού.

          Πριν μας συκοφαντήσετε και μας βρίσετε ως αιρετικούς, και σχισματικούς, παρακαλώ όλους τους αγαπητούς αδελφούς, συνιστώ εντόνως να διαβάσετε ταπεινά, προσεκτικά και απολύτως  αμερόληπτα, ανεπηρέαστοι από κάθε προκατάληψη και προδιάθεση, τα βιβλία του π. Ευθυμίου, ιδίως το σχετικό, ενημερωτικό, πάνυ Πατερικό και άκρως Αποκαλυπτικό:

          "Η διαχρονική Συμφωνία των Πατέρων για το Υποχρεωτικό του 15ου Κανόνος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου περί Διακοπής Μνημονεύσεως Επισκόπου Κηρύσσοντος επ’ εκκλησίαις αίρεσιν”.

            Υπάρχει και για δωρεάν κατέβασμα στο διαδίκτυο και για τα κινητά μας.

          Είναι αλήθεια πως πάρα πολλοί, δεν γνωρίζουν καν για την Αποτείχιση και μόλις ακούν για αυτήν, αμέσως προτρέχουν σε δικά τους αβίαστα και εμπαθή συμπεράσματα, να μας τσουβαλιάσουν με άδικες γενικεύσεις στα πυρά των Σχισματικών "Γνησίων" Παλαιοημερολογητών και στα ωκεάνια άπατα βάθη των "ΕξωΚιβωτιακών".

          Εφ' όσον όμως οι συκοφαντίες παρουσιάζονται δημοσίως, δημοσίως λοιπόν και εμείς, επί ίσοις όροις, απαντούμε. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος αποφαίνεται πως διά του αυτού τρόπου που γίνονται οι κατηγορίες, διά του ιδίου πάλιν τρόπου πρέπει και να αναιρούνται.

          Ας μου το συγχωρέσει ο αδελφός Χρήστος, (εάν και κατά πόσον αυτό αποτελεί