ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΛΑΡΕΝΤΖΑΚΗΣ:
ΕΓΙΝΕ ΤΟ 1054 ΜΕΓΑ ΣΧΙΣΜΑ;
Ἐπειδὴ ὁ κ. Λαρεντζάκης (ὅπως ὅλοι οἱ
Οἰκουμενιστές) “κόβει καὶ ράβει” τὴν ἱστορία τοῦ σχίσματος-αἱρέσεως τῶν
Λατίνων-Παπικῶν, ὅπως θέλει καὶ ὅπως συμφέρει στὰ ἀφεντικά του, παρουσιάζουμε
μερικὰ ἀπὸ τὰ στοιχεῖα ποὺ ἔχουμε συγκεντρώσει, ὅταν ὁ μητροπολίτης Καλαβρύτων Ἀμβρόσιος ἰσχυριζόταν μετὰ
πάθους στὴν τηλεόραση καὶ μὲ Ἐγκυκλίους κάτι παρόμοιο· ὅτι δηλαδὴ οἱ Παπικοὶ δὲν ἔχουν καταδικαστεῖ ἀπὸ Σύνοδο καὶ ἄρα ἔχουν μυστήρια, ἱερωσύνη, βάπτισμα κ.λπ.
Στὰ στοιχεῖα ποὺ παραθέτουμε φαίνεται καθαρά (καὶ ἀποτελεῖ μιὰ πρώτη ἀπάντηση ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ
θέματος) ὅτι, ἀσχέτως τοῦ τί συνέβη μὲ τὰ ἀναθέματα τοῦ 1054 καὶ
τὴν ἄρση τῶν ἀναθεμάτων τοῦ 1965, καὶ ἀσχέτως ἂν (ὡς ἐκ τούτου) τὸ σχίσμα εἶναι
κανονολογικὰ πρόσκαιρο ἢ ὁριστικό (καὶ μακάρι νὰ μὴν ἦταν ὁριστικό· ποιός δὲν
θὰ τὸ ἤθελε;) οἱ
Παπικοὶ εἶναι αἱρετικοὶ καὶ καταδικασμένοι ἀπὸ Συνόδους καὶ Ἁγίους Πατέρες τῆς
Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, καὶ μόνο ἂν μετανοήσουν, καὶ ἀποβάλουν, καὶ ἀποπτύσσουν τὶς αἱρέσεις
τους, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθουν στὴν Μία Ἐκκλησία. Ὅλες οἱ ἄλλες διαδικασίες,
καὶ οἱ διάλογοι, καὶ οἱ συμπροσευχὲς ὡς μέσα ἑνώσεως εἶναι ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕΑ ἀπὸ τὴν
Ἁγία Γραφή, τὶς Συνόδους καὶ τοὺς Ἁγίου Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας.
Ἡ παραπλανητικὴ καὶ κακόδοξη (οἰκουμενιστὴς γάρ) εἰσήγηση τοῦ κ. Λαρεντζάκη εἶναι αὐτή:
Ἀνάμεσα στὰ
ἄλλα ὁ κ. Λαρεντζάκης γράφει καὶ τὰ ἑξῆς:
Δηλαδή, μὲ ἄλλα λόγια, ψευδόμενος καὶ ἀλλοιώνοντας τὴν Πίστη καὶ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, ἐπιχειρεῖ τὴν ὑλοποίηση, ὅσων ἀποφασίστηκαν στὴν ληστρικὴ καὶ αἱρετικὴ Κολυμπάρια Σύνοδο, ὅτι δηλαδὴ οἱ Παπικοὶ εἶναι Ἐκκλησία μέν, ἑτερόδοξη δέ.
Οἱ Ἅγιοι ὅμως, οἱ τοπικὲς καὶ οἱ Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι ἔχουν ἄλλη ἄποψη καὶ διδασκαλία. Διδάσκουν ὅτι ἐκεῖνοι ποὺ ἀλλοίωσαν τὰ Δόγματα καὶ τὶς Παραδόσεις τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ ἀλλοίωσαν ἔστω καὶ «ἰῶτα ἓν ἢ μιὰ κεραία», εἶναι αἱρετικοὶ καὶ ἐκτὸς Ἐκκλησίας. Καὶ εἶναι αἱρετικοὶ ὄχι μόνο αὐτοί, ἀλλὰ κι ἐκεῖνοι (σὰν τὸν κ. Λαρεντζάκη) τοὺς ἀκολουθοῦν καὶ τοὺς ὑποστηρίζουν.
Νά, λοιπόν, ποιά εἶναι ἡ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως φαίνεται ἀπὸ μερικὰ μόνο ἀντιπροσωπευτικὰ κείμενα.