Επιστολή προς π. Γκοτσόπουλο στο οικουμενιστικό ιστολόγιο "Αναστάσιος"!

(Με πολλές αποκαλύψεις και αποδέκτες)

Μνήμη Αρχιεπισκόπου

Αυστραλίας Στυλιανού

Αἰδεσιμολογιώτατον

Πρεσβύτερον π. Ἀναστάσιον Κ. Γκοτσόπουλον

Ἐφημέριον Ι. Ν. Ἀγ. Νικολάου

Ὁδὸς Ἀγ. Νικολάου τέρμα

262 25 Πάτρα

Ἀγαπητέ μου πάτερ Γκοτσόπουλε,

Πρωτίστως ἐπιθυμῶ να ζητήσω συγγνώμην ὅτι ἀπαντῶ τόσο καθυστερημένα εἰς τὴν ἀπὸ 28/12/08 ἐπιστολὴν σᾶς, συνοδευτικὴν τοῦ Πονήματος σᾶς «οὐ δεῖ αἱρετικοῖς ἢ σχισματικοῖς συνεύχεσθαι».

Ἀτυχῶς, μαζὶ μὲ τὸ πλῆθος τῶν ὑποχρεώσεών μου ἀνὰ τὴν ἀπέραντον Αὐστραλίαν, καὶ ἐν τῇ Θεολογικῇ μας Σχολῇ τοῦ Ἀποστ. Ἀνδρέου, εὑρισκόμην οἰκουρῶν μέχρι προσφάτως, λόγῳ ὑπερβολικῆς ἑξαντλήσεως. Ἐλπίζω ὅμως εἰς τὴν κατανόησιν σᾶς.

Εὐχαριστῶ πάντως θερμοτατα καὶ συγχαίρω συγχρόνως διὰ τὸ ἐν λόγῳ Πόνημα, τὸ ὁποῖον δι’ ἐμὲ προσωπικῶς εἶχε σὺν ἄλλοις καὶ τοῦτο τὸ εὐεργέτημα : Εἶσθε ὁ μόνος ἐκ τῶν μέχρι σήμερον ἐπικριτῶν τοῦ Διαλόγου μετὰ τῶν Ῥωμαιοκαθολικών, ὁ ὁποῖος παραπέμπει εἰς τὰ δύο καιριώτατα ἐπὶ τοῦ προκειμένου δημοσιεύματά μου,

"Αι ύβρεις και ψευδολογίαι του Αυστραλίας κ. Στυλιανού" κατά τον "Ορθόδοξο Τύπο"!

  

Στὴ χθεσινὴ ἀνάρτηση ἀσχοληθήκαμε μὲ τὴν προσπάθεια κάποιων νὰ δικαιολογήσουν ὄψιμα τὶς βλάσφημες καὶ αἱρετικὲς ἐκφράσεις τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Αὐστραλίας Στυλιανοῦ. Σήμερα παρουσιάζουμε (πάλι ἀπὸ τὸν "Ὀρθόδοξο Τύπο" τῆς ἐποχῆς ἐκείνης (φ. 836, 28/4/1989) τὶς ὕβρεις ποὺ ἐξαπέλυσε ὁ κ. Στυλιανὸς ἐναντίον ὅσων τὸν ἤλεγξαν, χωρὶς νὰ ἀνασκευάσει τίποτα· ἀρκέστηκε μόνο (ρίχνοντας "στάχτη στὰ μάτια") νὰ διαβεβαιώσει ὅτι πιστεύει ὀρθὰ περὶ τοῦ Κυρίου, (θεωρώντας "ὀρθὴ" τὴν κακοδοξία του) χωρὶς νὰ διευκρινίσει τὰ λεπτὰ ἐκεῖνα σημεῖα ποὺ στοιχειοθετοῦσαν τὴν αἵρεση  σύμφωνα μὲ τοὺς κατηγόρους του! Δὲν θυμήθηκε ὅτι ὅλοι οἱ αἱρετικοὶ θεωροῦσαν ὡς σωστὲς τὶς κακοδοξίες τους, ἀλλιῶς δὲν θὰ τὶς ὑποστήριζαν;

"Πατερικὴ Παράδοση"

 

Πρὸς ἐνημέρωσιν τῶν ἀναγνωστῶν μας θὰ παραθέσωμεν ἐν συνεχείᾳ ἓν ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ περιοδικὸν τοῦ Στυλιανοῦ, ὅπου στὸ κύριον ἄρθρο του φέρει τὸν τίτλον «Οἱ δολιοφθορεῖς τῆς πίστεως» ὑβρίζει τὸν «Ὀρθόδοξον Τύπον». Ἔτσι, θὰ ἀποκτήσουν οἱ ἀναγνῶστες μας μίαν γεῦσιν τῆς γλώσσης τοῦ Στυλιανοῦ Χαρκιανάκι, ὁ ὁποῖος ἀποκαλεῖ τὸν «Ὀρθόδοξον Τύπον» «Ὀρθόδοξον ρύπον»(!) (κατὰ τὸν προσφιλῆ τῶν «νεορθοδόξων» χαρακτηρισμόν μας), τὰς διαμαρτυρίας μας «κοάσματα βατράχων», τοὺς συντάκτας μας «καθορόαιμα γεννήματα ἐχιδνῶν» «πνευματικὰ καὶ ψυχικὰ ἀναπήρους», ὅτι «ἡ ψυχή τους πλαντάζει στὸ σκοτάδι καὶ τὸ μῖσος» καὶ «γαυριάζοντας διαβόλους»! [σ. "Π.Π.": Αὐτοὶ τοὺς ὁποίου στολίζει ἐδῶ ὁ Αὐστραλίας μὲ αὐτὰ τὰ κοσμητικὰ ἐπίθετα εἶναι ἀναστήματα σὰν τοὺς ἀειμνήστους Αὐγουστῖνο Καντιώτη (μητρ. Φλωρίνης), Ἀνδρέα Θεοδώρου (καθηγητὴ Ἱστ. Δογμάτων),  Θεόκλητο Διονυσιάτη (μοναχό) κ.λπ.].

Ἰδού, λοιπὸν ἓν μικρὸν δεῖγμα τῶν ἀρχιεπισκοπικῶν ὕβρεων καὶ ψευδολογιῶν τοῦ ἀμετανοήτου αἱρετικοῦ Στυλιανοῦ:

«Ὑπάρχει ὅμως κι ἕνας ἄλλος πόλεμος ποὺ εἶναι ἀκόμη πιὸ δόλιος καὶ πιὸ σιχαμερός, γιατὶ προέρχεται «μέσα ἀπὸ τὰ τείχη», ἀπὸ δῆθεν πιστούς, καὶ ἀπὸ δῆθεν ἐναρέτους. Ποιὸς παρακολουθεῖ, ἰδιαιτέρως τὸν τελευταῖον καιρό, τὰ λίβελλογραφήματα τοῦ λεγομένου «Ὀρθόδοξου Τύπου» –μιᾶς φυλλάδας ποὺ κατάντησε τόσο ἐμετική, ὡστε δικαίως οἱ σοβαροὶ ἄνθρωποι νὰ τὴν ὀνομάζουν «Ὀρθόδοξος ρύπος»– καὶ δὲν αἰσθάνεται θλίψη καὶ οἶκτο γιὰ τοὺς ταλαίπωρους αὐτοὺς «ὑπερορθόδοξους»; Εἶναι τόση ἡ κυριολεκτικὰ λθσσώδης μανία ποὺ τοὺς ἔχει καταλαβει, ἐπειδὴ δὲν ἀπαντῶ στὰ ἀπὸ ἐτῶν «κοάσματά» των (εἶναι θλιβερὸ ὅταν ἄνθρωποι ὁμιλοῦν τὴν γλῶσσαν τῶν βατράχων!) ὥστε πλέον ἔχουν ἐκτραχυνθεῖ μέχρι τοῦ σημείου νὰ κάνουν ἐνέργειες ὄχι ἁπλῶς ἄστοχες καὶ βέβηλες, ἀλλὰ καὶ κολάσιμες ποινικῶς. Τὸ ἐὰν δὲν τοὺς σέρνω στὰ δικαστήρια, ὅπως θὰ τοὺς ἄξιζε, εἶναι γιατὶ δὲν ἔχω μήτε τὸν καιρό, ἀλλὰ μήτε καὶ τὰ χρήματα. Ἄλλωστε, ἔτσι ποὺ ἔχουν καταντήσει καὶ τὴν ἔρημη δικαιοσύνη σήμερα στὴν Ἑλάδα –πολιτικὴ καὶ ἐκκλησιαστική– ποιὸς θὰ σοῦ δώσει τὸ δίκιο σου!

Κοπτόμενοι δῆθεν οἱ ἀργόσχολοι αὐτοὶ γιὰ τὴν ἀκεραιότητα τῆς πίστεως, προβαίνουν κατ’ ἐξακολούθηση στὶς πιὸ βδελυρὲς καὶ ὕπουλες πράξεις, προκειμένου νὰ μὲ παρουσιάσουν ὡς αἱρετικό, προδότη καὶ ἐπιλήσμονα τῶν ἐπισκοπικῶν μου ὅρκων. Καὶ κάνουν ἑρμηνεῖες τῶ λεγομένων ἢ γρφομένων μου, ὄχι ἀπλῶς «τραβηγμένες ἀπὸ τὰ μαλλιά», ἀλλὰ μὲ ταχυδακτυλουργικὲς προσθαφαιρέσεις διαστρέφουν καὶ τὸ γράμμα καὶ τὸ πνεῦμα τῶν ἑκάστοτε λόγων μου, γιὰ νὰ μὲ βγάλουν «μὲ τὸ ζόρι» αἱρετικό! Ὅποιος ἄκουσε τὶς δηλώσεις μου στὴ δημόσια ἀπὸ τηλεοράσεως συζήτηση τοῦ ABC γιὰ τὸ φίλμ τοῦ Μ. Σκορτσέζε «Ὁ τελευταῖος πειρασμός», ἢ γιὰ τὸ ὁμώνυμο βιβλίο τοῦ Ν. Καζαντζάκη, δὲν μπορεῖ νὰ μὴν ἀγανάκτησε –ἂν εἶχε ἔστω καὶ λίγο μυαλὸ καὶ φιλότιμο– γιὰ τὴν ἠθελημένη διαστροφὴ καὶ παραποίηση τῶν δηλώσεών μου. Ἂν ἦταν μόνο ἡ στενοκεφαλιὰ καὶ μωρία των ποὺ δὲν τοὺς ἄφησε νὰ δοῦν ἐκεῖνι ποὺ μὲ πολὺ πόνο καὶ μὲ πλῆρες τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης μου ὡς συγχρόνου Ὀρθοδόξου Ἀρχιερέως ἔλεγα, θὰ τοὺς συγχωροῦσα καὶ θὰ τοὺς λυπόμουνα. Ἐπειδὴ ὅμως, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν μωρία καὶ τὴ στενοκεφαλιὰ διαθέτουν καὶ πρωτοφανῆ πονηρία, μοχθηρία, μῖσος καὶ θράσος, δὲν τοὺς λυποῦμαι ἀπλῶς, ἀλλὰ τοὺς οἰκτίρω καὶ τοὺς βδελύσσομαι. Καὶ ἀναγκάζομαι σήμερα νὰ γράψω τὸ παρὸν ἄρθρο, ὄχι γιὰ νὰ τιμήσω μὲ ἀπάντηση ἀνθρώπους ποὺ μὲ τὴν ἐν γένει συμπεριφορά τους δεἰχνουν πὼς εἶναι καθαρόαιμα «γεννήματα ἐχιδνῶν», ἀλλὰ γιὰ νὰ ξαναδηλώσω διὰ μυριοστὴν φορὰν γραπτῶς καὶ προφορικῶς πρὸς τοὺς τυχὸν σκανδαλιζομένους πιστοὺς ποὺ διαβάζουν τὰ ἐν λόγῳ ρυπαρογραφήματα, ὅτι μήτε, πρὸς Θεοῦ, τὴν ἀναμαρτησία τοῦ Κυρίου ἀρνήθηκα ποτέ, μήτε ὑπὲρ τοῦ φὶλμ «ὁ τελευταῖος πειρασμὸς» ἢ ὑπὲρ τοῦ Καζαντζάκη ἐπροπαγάνδισα, ὅπως χωρὶς φόβον Θεοῦ μὲ διασύρουν τὰ ἀβυσσαλέα αὐτὰ στόματα τῶν ἐν χορῷ γαυριαζόντων διαβόλων. Φτάνει νὰ διαβάσει κανεὶς μὲ πόση ἄνεση «πετσοκόβουν» κάθε τι ποὺ δὲν τοὺς συμφέρει ἀπὸ τὰ διάφορα κείμενά μου, καθὼς καὶ ἀπὸ τὴν τελευταία Χριστουγεννιάτικη Ἐγκύκλιό μου, (ἐδῶ) γιὰ νὰ διαπιστώσει πόσο σέβονται τὰ ἀντικειμενικὰ δεδομένα οἱ ἐπίδοξοι αὐτοὶ φωτιστὲς ποὺ ἡ ψυχή τους πλαντάζει ἀπὸ σκοτάδι καὶ μῖσος. Ἐπειδὴ οἱ ἴδιοι εἶναι ἄνθρωποι πνευματικὰ καὶ ψυχικὰ ἀνάπηροι, θὰ ἤθελαν καὶ τὴν ἀνθρώπινη φύση τοῦ Χριστοῦ λειψή, παγερὴ καὶ ἀδιάφορη μέσα στὸν κόσμο καὶ τὴν ἱστορία ποὺ ἔζησε, ὡς τέλειος Θεός, ἀλλὰ καὶ τέλειος ἄνθρωπος ὁ Κύριος».

Ἐν συνεχείᾳ ὁ Στυλιανὸς χωρὶς ν’ ἀνακαλεῖ καμμίαν ἀπὸ τὰς αἱρέσεις ποὺ διατύπωσεν εἰς τὴν Χριστουγεννιάτικη Ἐγκύκλιόν του, προσπαθεῖ ἐντελῶς ἀνεπιτυχῶς νὰ δικαιολογήση τὰ ἀδικαιολόγητα. Ἐφ’ ὅλων αὐτῶν τῶν φαντασιοκοπημάτων τοῦ Στυλιανοῦ Χαρκιανάκι ἡ ἐφημερίς μας τοῦ ἀπαντᾶ τὰ κατωτέρω.

[σ. "Π.Π.": Δὲν παραθέτουμε ὅλη τὴν ἀπάντηση τῆς ἐφημερίδος, παρὰ μόνο τὰ ἀναφερόμενα στὴν κατηγορία τῆς αἱρετικῆς διδασκαλίας τοῦ κ. Στυλιανοῦ].

-Α-

 -Β-

-Γ-

-Δ-

-Δ-

Αποτείχιση Αγιορειτών επί Πατριάρχου Δημητρίου και κακόδοξες θέσεις Αρχιεπ. Αυστραλίας Στυλιανού

Πρὶν μερικὲς μέρες, μὲ ἀφορμὴ τὴν ἀνακήρυξη σὲ ἐπίτιμο διδάκτορα (Πανεστήμιο Κρήτης) τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Αὐστραλίας κ. Στυλιανοῦ, παρουσιάσαμε τὶς βλάσφημες αἱρετικὲς θέσεις του γιὰ τὸν Ἰησοῦ Χριστό.

Ἐπειδὴ ἕνα οἰκουμενιστικὸ ἱστολόγιο δημοσίευσε ἕνα μεταγενέστερο κείμενο τοῦ Αὐστραλίας, μὲ τὸ ὁποῖο ματαίως προσπαθοῦσε νὰ δικαιολογήσει τὰ ἀδικαιολόγητα, προσπαθήσαμε νὰ βροῦμε κείμενα τῶν θεολόγων τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, τὰ ὁποῖα ἀναιροῦσαν τὶς κακόδοξες θέσεις τοῦ Αὐστραλίας, τὰ ὁποῖα φυσικὰ δὲν ἀνέτρεψε ὁ κ. Στυλιανός, οὔτε ποτὲ ζήτησε συγγνώμη γιὰ ὅσα εἶπε κατὰ τοῦ Κυρίου! Καὶ βρήκαμε. Θὰ τὰ δημοσιεύσουμε προσεχῶς.

Κατὰ τὴν ἴδια ἔρευνά μας, ὅμως, συναντήσαμε καὶ ἕνα δημοσίευμα τῆς ἰδίας περιόδου, ποὺ παρουσιάζει ἄλλη κακόδοξη θέση τοῦ Αὐστραλίας, ὅπως ἐπίσης (στὸ ἴδιο δημοσίευμα) μιὰ ἄγνωστη στοὺς πολλοὺς Ἀποτείχιση μοναχῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ Διακοπὴ τοῦ μνημοσύνου τοῦ Πατριάρχου Δημητρίου, γιὰ ἐνέργειες παρόμοιες μὲ αὐτὲς τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου. (Τότε ὑπῆρχααν ἀκόμη εὐαισθησίες στοὺς Ἁγιορεῖτες· σήμερα, ἄπνοια καὶ σιωπή!).

Συγκεκριμένα: Στὸ φ. 772 τῆς 15/1/1988 ἡ ἐφημ. «Ὀρθόδοξος Τύπος» δημοσίευσε Ἐπιστολὴ τῆς Ἱ. Κοινότητος τοῦ Ἁγίου Ὄρους μὲ τὴν ὁποίαν οἱ Ἁγιορεῖτες διεμαρτύροντο ἐντόνως γιὰ τὸ «συλλείτουργον» Πάπα καὶ Πατριάρχη Δημητρίου στὴν Ρώμη. Πληροφοροῦσε δὲ ὅτι «ἁγιορείτικαι συνοδεῖαι ἔπαυσαν τὸ Μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχου Δημητρίου».

Στὴ συνέχεια οἱ Ἁγιορεῖτες πληροφοροῦσαν τὸν πατριάρχη ὅτι «ἀνησυχοῦσαν βαθύτατα» γιὰ ὅσα ἀθεολόγητα εἶπε τότε στὸν ναὸ τοῦ Ἁγίου Νικολάου στὸ Μπάρι τῆς Ἰταλίας ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Αὐστραλίας Στυλιανὸς Χαρκιανάκης, συμπρόεδρος τῆς Μικτῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Θεολογικοῦ Διαλόγου μεταξὺ Ὀρθοδόξων καὶ Ρωμαιοκαθολικῶν (14 Ἰουνίου 1987). Τὰ λόγια τοῦ Στυλιανοῦ εἶναι τὰ ἐξῆς:

 «Τίς δύναται νὰ ἀρνηθῆ, ὅτι εἰς τὰς Ρ/Καθολικὰς ἀκολουθίας εἶναι παρὼν ὁ ἴδιος Κύριος Ἰησοῦς; καὶ τίς δύναται νὰ ἀρνηθῆ ὅτι τὸ πανσθενουργὸν Πνεῦμα εἶναι τὸ τελειοῦν ὅλας τὰ ἱερουργίας καὶ τὰ μυστήρια ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ ἀμφοτέρων τῶν ἐδῶ ἐκπροσωπουμένων Ἐκκλησιῶν;».

Ἐπίσης οἱ Ἁγιορεῖται ἐξέφραζον τὴν θλίψη τους καὶ δι’ ἕναν ἄλλο λόγο. Ὅτι δηλαδή, τὴν ἴδια θέση πρέσβευε καὶ ὁ πατριάρχης Δημήτριος: «Ὁμοίως θλῖψις καὶ ἀναταραχὴ ἔχει προκληθῇ ἐν Ἁγίῳ Ὄρει καὶ ...ἡ ὑπογραφεῖσα κοινὴ διακήρυξις “αἱ δύο Ἐκκλησίαι ἔχουν καὶ ἱερουργοῦν τὰ ἴδια ἱερὰ μυστήρια”».

Καὶ ἀφοῦ ἐπαναλαμβάνουν τὴν θέση ὅτι «οἱ Ρωμαιοκαθολικοὶ εἶναι Σχισματικοὶ καὶ Αἱρετικοί, ἄνευ ἐγκύρων μυστηρίων καὶ Θείας χάριτος», τοῦ ἐπεσήμαιναν ὅτι τέτοιες ἐνέργειες καὶ δηλώσεις ἐπαυξάνουν τὴν Οἰκουμενιστικὴν σύγχυσιν τῶν καιρῶν, σκανδαλίζουν τοὺς Ὀρθοδόξους καὶ ἐξυπηρετοῦν τὰ προσηλυτιστικὰ σχέδια τοῦ Παπισμοῦ. Πληροφοροῦν δὲ τὸν Πατριάρχη ὅτι ἐξαιτίας αὐτῶν τῶν ἐνεργειῶν του:

«Μάλιστα ἐν Ἁγίῳ ὄρει οὐκ ὀλίγαι συνοδεῖαι ἀσκητῶν καὶ σκητιωτῶν ἔπαυσαν τὸ μνημόσυνον τῆς Ὑμετέρας Παναγιότητος ἐν τῇ Θείᾳ Εὐχαριστίᾳ διὰ πρώτην φορὰν ἀπὸ τῆς ἀναρρήσεως Ὑμῶν ἐν τῷ Πατριαρχικῷ Θρόνῳ».

Ἀλλὰ οἱ ἐν λόγῳ Ἁγιορεῖτες, δὲν εἶχαν ἀποτειχισθεῖ μόνον ἀπὸ τὸν Πατριάρχη, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ὅσους τὸν Μνημόνευαν, ἄρα καὶ ἀπὸ τοὺς ὑπόλοιπους Ἁγιορεῖτες, ἀκολουθοῦντες τὴν διαχρονικὴ πράξη τῆς Εκκλησίας. Ἔτσι, (συνεχίζει στὴν Ἐπιστολὴ της ἡ Ἱερὰ Κοινότης), οἱ ἐν λόγῳ Ἁγιορεῖτες ἀποτειχίσθηκαν «μὴ δεχόμενοι πλέον κοινωνίαν ἐν τοῖς μυστηρίοις, μεθ’ ἡμῶν τῶν μνημονευόντων τὸ σεπτὸν Ὑμῶν ὄνομα ἐν τῇ Θείᾳ εὐχαριστίᾳ»!

Ἀναρτοῦμε ἀποσπάσματα ἀπὸ τὴν ἐν λόγῳ δημοσίευση καὶ

Ερώτηση ΚΡΙΣΕΩΣ προς τον "Ορθόδοξο Τύπο" και τους στυλοβάτες του, τους Πατέρες της "Συνάξεως"

"Ἐμίσησα Ἐκκλησίαν πονηρευομένων"

(Ψαλμ. 25, 5)

Ἄρθρο τοῦ «Στουδίτη»

Στὸν "Ὀρθόδοξο Τύπο" (7 Ἀπριλίου 1989), δημοσιεύτηκε ἕνα ἄρθρο ποὺ τὸ ὑπογράφει ὁ "Στουδίτης". Στὸ ἄρθρο αὐτὸ ἐπαινεῖται ὁ ἀείμνηστος Νικόλαος Σωτηρόπουλος γιὰ  τὴν αὐστηρὴ κριτικὴ κατὰ τοῦ Αὐστραλίας Στυλιανοῦ, ἐπισημαίνεται δὲ ὅτι οἱ Ἐπίσκοποι ἐμολύνθησαν ἀπὸ τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ δὲν ἐνοχλοῦνται πλέον ἀπὸ τὰ αἱρετικὰ κηρύγματα τῶν Οἰκουμενιστῶν Ἀρχιερέων· ἐπαινεῖ τέλος τὴν τόλμη τοῦ Σωτηρόπουλου, ὁ ὁποῖος τότε (τὸ 1989) ἐπρότεινε τὴν ΠΑΥΣΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ τοῦ Ἀρχιεπ. Αὐστραλίας ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ!   Διότι, λέγει (ὁ Στουδίτης),

«ἢ θὰ παραμείνωμεν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τῶν σωζομένων, ἢ θὰ εὑρεθῶμεν, χωρὶς νὰ τὸ "πάρωμεν χαμπάρι" εἰς τὴν "ἐκκλησίαν πονηρευομένων"!

Ἄραγε, αὐτὰ ποὺ πρότειναν τότε οἱ τοῦ «Ὀρθοδόξου Τύπου» γιὰ τὶς αἱρετικὲς πράξεις τοῦ Στυλιανοῦ, δὲν ἰσχύουν σήμερα, ποὺ ἡ φατρία τῶν Οἰκουμενιστῶν ἐπιδίδονται σὲ ὁμαδικὲς πράξεις ἀσεβῶν καὶ παναιρετικῶν ἐνεργειῶν; Σήμερα ποὺ εἴμαστε ἕνα βῆμα πρὶν ἀπὸ τὴν ὑποταγή μας στὸν πάπα;

Πατέρες καὶ ἀδελφοί, δὲν πήρατε ἀκόμα «χαμπάρι», τί συμβαίνει γύρω σας;

  

Επίτιμος Διδάκτορας του Πανεπιστημίου Κρήτης ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Στυλιανός

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

        «Ο  ΠΡΟΦΗΤΗΣ  ΗΛΙΑΣ»

ΕΔΕΣΣΗΣ 43 ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ Τ.Κ. 12137                             Αθήνα 20-10-2014

ΑΡΙΘ. ΕΓΚΡ. ΠΡΩΤ. 613/1998

ΑΡΙΘ. ΠΡΩΤ. 492

Προς

Τα   Ιστολόγια ‘‘ΑΚΤΙΝΕΣ’’-‘‘Πατερική   Παράδοση και Οικουμενισμός’’ και ‘‘ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ’’

Αγαπητοί αδελφοί εν Κυρίω Ιησού Χριστώ, χαίρετε,

Πληροφορηθήκαμε από ιστολόγια ότι το Πανεπιστήμιο Κρήτης την 8-10-2014, αναγόρευσε σε επίτιμο διδάκτορα του Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης τον Αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας κ. Στυλιανό.

Την τελετή αναγόρευσης του  Αρχιεπισκόπου κ. Στυλιανού  ως επίτιμου διδάκτορα παρακολούθησε ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Ειρηναίος, ο οποίος είπε λίγα, αλλά  τιμητικά λόγια για τον κ. Στυλιανό. Επίσης παραβρέθηκαν ο Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Δαμασκηνός, ο Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου κ. Ανδρέας και ιερείς.

Χαιρετισμό απηύθυνε και ο οικείος Μητροπολίτης Ρεθύμνης κ. Ευγένιος. Μάλιστα όπως διαβάσαμε στην ιστοσελίδα  ‘‘ΦΩΣ ΦΑΝΑΡΙΟΥ’’, ο μητροπολίτης Ρεθύμνης κ. Ευγένιος «εξέδωσε εγκύκλιο προς τον λαό της επαρχίας του, προτρέποντάς τον να συμμετάσχει στην τελετή». (Σημ. Η υπογράμμιση είναι της ιστοσελίδας).

      Επίσης όπως διαβάσαμε σε ιστολόγια, ο κ. Ευγένιος «μίλησε για τον κ. Στυλιανό με θερμά λόγια».

Παραθέτουμε αποσπάσματα από τους εγκωμιαστικούς λόγους του Σεβ. κ. Ευγενίου για τον Αρχ. Αυστραλίας κ. Στυλιανό, όπως τους διαβάσαμε στο ιστολόγιο της Ι. Μ. Ρεθύμνης κα Αυλοποτάμου.

«Αυτή η δύναμη κινεί…σε ευχαριστία, πρωτίστως στο Θεό που μας τον χάρισε Επίσκοπο της Εκκλησίας Του, παιδαγωγό με γνήσιο αγιοπατερικό φρόνημα…Αυτός είναι ο Αρχιεπίσκοπος Στυλιανός, ένας κατά πάντα Ορθόδοξος Ιεράρχης…λόγος του Λόγου, λόγος Θεού… Που είναι λόγος συστηματικής δογματικής θεολογίας, με βαθύτατα ορθόδοξο εκκλησιολογικό, ανθρωπολογικό και σωτηριολογικό περιεχόμενο». (Σημ. Η υπογράμμιση είναι δική μας).

Ο Σεβ. Ρεθύμνης με τους ανωτέρω εγκωμιαστικούς λόγους για τον κ. Στυλιανό, δεν ορθοτόμησε τον λόγο της αληθείας!

Ο Αρχιεπίσκοπος  Αυστραλίας κ. Στυλιανός απέδειξε εαυτόν με διδαχές γραπτές και προφορικές,  ότι δεν εμφορείται από «γνήσιο αγιοπατερικό φρόνημα», ούτε είναι «ένας κατά πάντα Ορθόδοξος Ιεράρχης», αλλά  δίδαξε κακοδοξίες, και κυρίως βλασφήμησε τον Κύριον της δόξης¹, τον εν απολύτω εννοία άγιο Ιησού Χριστό², με το να κηρύξει με την με αρίθμ. 108 εγκύκλιο  τα Χριστούγεννα του 1988, ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν ατελής και αμαρτωλός!

Ο κορυφαίος αντιαιρετικός θεολόγος Νικόλαος Σωτηρόπουλος, ήλεγξε την κακοδοξία και βλασφημία του αυτή. Παραθέτουμε

Η βλάσφημη Εγκύκλιος του Αυστραλίας Στυλιανού και η Αναγόρευσή του σε Διδάκτορα του Πανεπιστημίου Κρήτης (ΒΙΝΤΕΟ)

Μάθαμε ἀργοπορημένα γιὰ τὴν ἐκδήλωση ἀναγόρευσης τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Αὐστραλίας Στυλιανοῦ σὲ ἐπίτιμο διδάκτορα, ποὺ πραγματοποιήθηκε στὸ Πανεπιστήμιο Κρήτης. Ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι τίμησαν τὸν ἄνθρωπο αὐτό, ὁ ὁποῖος ἐβλαστήμησε τὸν Κύριο μὲ τὴν συγκεκριμένη "Ἐγκύκλιo" τὰ Χριστούγεννα τοῦ 1986, καὶ οὐδέποτε τὴν ἀνακάλεσε, παρότι ἔγινε ἀφορμὴ νὰ ἀφορισθεῖ ὁ ἀείμνηστος Νικόλαος Σωτηρόπουλος.

ΚΙ ὄχι μ΄όνο αὐτό, ἀλλὰ συμβαίνει καὶ τὸ ἑξῆς πονηρόν: Ἡ συγκεκριμένη Ἐγκύκλιος, τὴν ὁποία ἀναζητήσαμε ἔχει ἐξαφανιστεῖ!!! Ὁ δὲ θεολόγος κ. Πανταζῆς ποὺ τὸν παρακαλέσαμε νὰ μᾶς τὴν ἀποστείλει ἀπὸ τὴν Αὐστραλία, παρὰ τὶς προσπάθειες, δὲν τὴν ἐντόπισε πουθενά. Μᾶς ἔγραψε:

Διενεργείται μια ύπουλη και πονηρή προσπάθεια απόσυρσης και εξαφανίσεως αυτής της Βλασφήμου Εγκυκλίου του Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας Στυλιανού.

Στην επίσημη Ιστοσελίδα της Αρχιεπισκοπής, ενώ στο Αρχείο Εγκυκλίων υπάρχουν όλα σχεδόν τα έτη, αυτό το έτος ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!

Ευτυχώς την βρήκε συγγεν΄ης μου στο προσωπικό του Αρχείο, απ’ όπου και η φωτοτυπία που σας στέλνω.

Δημοσιεύουμε

α) τὴν Ἐγκύκλιο μὲ τὰ βλάσφημα λόγια τοῦ Αὐστραλίας γιὰ τὸν Θεό μας,
β) Μιὰ μικρὴ ἀναφορὰ σ' αὐτὴν τοῦ θεολόγου κ. Πανταζῆ,

γ) τὴν εἴδηση γιὰ τὴν τιμητικὴ τελετὴ τοῦ κ. Στυλιανοῦ στὴν Κρήτη καὶ τὴν «ἁγιοποίησή» του ἀπὸ τὸν μητροπολίτη Ρεθύμνης

δ) ἕνα βίντεο μὲ ὁμιλητὴ τὸν π. Σάββα Ἀχιλλέως, ὁ ὁποῖος ἀναφέρεται στὴν βλάσφημη αὐτὴ Ἐγκύκλιο.

 

 

 

 

Ἀπόσπασμα ἀπὸ εὐρύτερη δημοσίευση τοῦ κ. Πανταζῆ:

Συγκεκριμένως, στην επίμαχη εγκύκλιό του, τα Χριστούγεννα του 1988, η οποία διαβάστηκε από τους ιερείς σε όλους σχεδόν τους Ναούς της Αρχιεπισκοπής μας και δημοσιεύθηκε στην «ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ» (τεύχος 108, Δεκεμβρίου 1988), εκεί κήρυξε, ότι ο Χριστός δεν ήταν αναμάρτητος εξ άκρας συλλήψεως, όπως ακριβώς μας παρέδωσαν οι Αγιοι Πατέρες, ούτε κατέβηκε από τον ουρανό Αναμάρτητος αλλά «κατέκτησε» την αναμαρτησία σταδιακώς, βήμα προς βήμα, «με οδύνη» (ίσως υπονοεί την οδύνη της ηδονής) κατόπιν (αδικαιολογήτου, ανυπάρκτου και παντελώς αντιδογματικού) «αγώνος και πάλης» μεταξύ των δύο φύσεων και των δύο θελήσεών του και έπειτα «κατέκτησε» την αναμαρτησία και αναδείχθηκε ηθικώς θριαμβευτής... Αυτές μάλιστα οι δηλώσεις επέχουν θέση ανταποκρίσεως της επίκαιρης τότε ταινίας.

Παραθέτω τα λόγια του με ακρίβεια:

«Όποιος νομίζει ότι η ανθρωπίνη φύση του Χριστού έπεσε από τον ουρανό τέλεια και αναμάρτητη σαν μετέωρο μαγικού αιφνιδιασμού, δηλαδή μηχανικά και ανώδυνα - όπως περίπου παρουσιαζόταν ο από μηχανής Θεός των Αρχαίων - αυτός δεν θα καταλάβει ποτέ τον βαθμό της κενώσεως πού καταδέχθηκε ο Θεός Λόγος» και «Η αναμαρτησία του Κυρίου έπρεπε να βιωθεί κατά τον πιο υπαρξιακό τρόπο από τους πιστούς, ως ηθική νίκη του Θεανθρώπου που κατακτήθηκε βήμα προς βήμα μέσα από τον αγώνα  και την πάλη των δύο φύσεων και δύο θελήσεων».

Απορώ τι είδους «αγώνα» είχε να κάνει ο Χριστός μας με την αμαρτία και για ποιά ακριβώς «πάλη» αποτολμεί να επισυνάψει ο Αρχιεπίσκοπός μας στο Πρόσωπο του Χριστού μας, ο Οποίος προκάλεσε τους πάντες με την αυστηρή, διαχρονική, απειλητική Του ερώτηση: «Τις ελέγξει Με περί αμαρτίας;»

ΘΕΡΜΑ ΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΡΕΘΥΜΝΗΣ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΤΗ ΑΝΑΓΟΡΕΥΣΗΣ
Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας: Επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Κρήτης

Τοπικά Νέα Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου, 2014 | 21:05

Κείμενο Καρεκλά Σοφία Φωτογραφίες Ι.Μ Ρεθύμνης

Επίτιμος διδάκτορας του Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Κρήτης αναγορεύθηκε την Τετάρτη ο αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ. Στυλιανός.
Η αναγόρευση του κ. Στυλιανού πραγματοποιήθηκε από την αναπληρώτρια πρύτανη του Πανεπιστημίου Κρήτης, καθηγήτρια κ. Ελένη Παπαδάκη, στο Σπίτι του Πολιτισμού στο Ρέθυμνο.
Ο αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας γεννήθηκε το 1935 και κατάγεται από το Ρέθυμνο. Σπούδασε στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης και το 1958 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος στη γενέτειρά του. Μετά από πολυετείς σπουδές σε Ελλάδα και εξωτερικό, ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ Θεολογίας. Το 1975 εξελέγη για τον αρχιεπισκοπικό θρόνο της Αυστραλίας.
Ο μητροπολίτης Ρεθύμνης κ. Ευγένιος, στο λόγο του κατά την τελετή αναγόρευσης του αρχιεπισκόπου Αυστραλίας σε επίτιμο διδάκτορα του πανεπιστημίου Κρήτης, μίλησε για τον κ. Στυλιανό με θερμά λόγια.
«Το πανεπιστήμιό μας δίκαια απονέμει αυτόν τον τίτλο τιμής στον άνθρωπο εκείνο που δεν δίδει αλλά δίδεται κυριολεκτικά στην εκκλησία. Με αφοσίωση στην αποστολή και την αρχιερατική του ευθύνη, εργάσθηκε άοκνα για την εκκλησία. Χωρίς να δειλιάσει, χωρίς να συμβιβασθεί, χωρίς να προδώσει αρχές», είπε ο κ. Ευγένιος αναφερόμενος στην συνολική προσφορά του κ. Στυλιανού στην εκκλησία.
Τον χαρακτήρισε, μάλιστα, σε άλλο σημείο της ομιλίας του, ως «ένα ρασοφορεμένο βουνό, έναν άνθρωπο με σπινθηροβόλο βλέμμα και υψηλούς οραματισμούς, έναν εκκλησιαστικό ηγέτη με βαθύ στοχασμό, ενατένιση, φρόνηση, σύνεση, υπομονή και προπάντων προσευχή».
Με την φροντίδα του κ. Στυλιανού, λειτουργούν σε όλες τις κοινότητες και τις ενορίες της αρχιεπισκοπής Αυστραλίας ελληνικά απογευματινά και κατηχητικά σχολεία. Ο αριθμός των μαθητών τους ανέρχεται στους δέκα χιλιάδες περίπου.
Το 1986, ο αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας ίδρυσε την Θεολογική Σχολή του Αποστόλου Ανδρέα στο Σίδνεϋ, κατά τα πρότυπα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, για να προετοιμάζονται εκεί τα πρόσωπα που θα επωμίζονται το έργο της εκκλησίας.
Πέραν των τιμητικών τίτλων και διακρίσεων καθώς και των ακαδημαϊκών εδρών που κατέχει, ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας εξελέγη παμψηφεί ως ο μόνιμος Πρόεδρος για τον επίσημο θεολογικό διάλογο μεταξύ Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών, (Πάτμος- Ρόδος, 1980).
Ο κ. Στυλιανός, για λόγους υγείας, δεν μπόρεσε να παραστεί στην εκδήλωση για την αναγόρευσή του. Απέστειλε, όμως, μαγνητοσκοπημένες τόσο τις ευχαριστίες του όσο και την ομιλία του με τίτλο “Ποίηση και Προσευχή”.

http://www.dogma.gr/default.php?pname=Article&art_id=6859&catid=6

Ἀποσπάσματα ἀπὸ τὴν ὁμιλία τοῦ Μητροπολίτη Ρεθύμνης γιὰ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Αὐστραλίας

...Καταθέτω λοιπόν, ἐξ ἰδίας πείρας, «ὃ ἀκήκοα, ὃ ἑώρακα τοῖς ὀφθαλμοῖς, ὃ ἐθεασάμην καὶ αἱ χεῖρες μου ἐψηλάφησαν» γιά τήν «ἐν τῇ ταπεινώσει» δύναμη τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Στυλιανοῦ.

Αὐτή ἡ δύναμη κινεῖ ἀπόψε καί τή δική μου γλώσσα, ὅπως καί τούς δικούς σας λογισμούς, σέ εὐχαριστία, πρωτίστως στό Θεό πού μᾶς τόν χάρισε Ἐπίσκοπο τῆς Ἐκκλησίας Του, παιδαγωγό μέ γνήσιο ἁγιοπατερικό φρόνημα, ὁδηγό, πατέρα, ἀδελφό καί φίλο.

Αἰσθάνομαι λοιπόν ἔντονα τήν πνευματική μου ἔνδεια καί δέν θά πῶ σχεδόν τίποτε δικό μου, ἀλλά θά μεταφέρω ἁπλά στήν ἀγάπη σας κατ’ ἀρχήν τούς λόγους, πού μέ ἰδιαίτερη βαρύτητα ἀπέδωσε στόν Ἀρχιεπίσκοπο Στυλιανό τούς χαρακτηρισμούς πού τοῡ ἀξίζουν, ποιός ἄλλος, ὁ Μέγας Πατριάρχης μας Βαρθολομαῖος.

Σέ Σεπτό Πατριαρχικό Γράμμα Του, ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἔγραφε γιά τόν Ἀρχιεπίσκοπο Στυλιανό, ὅταν συμπλήρωνε εἰκοσιπενταετία στό πηδάλιο τῆς μεγάλης ἐπαρχίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Αὐστραλίας, ὅτι ἀποτελεῖ «πολυσχιδῆ προσωπικότητα, διακεκριμένον θεολόγον, δυνάμενον νά παρουσιάζῃ μέ ἀκρίβειαν καί σαφήνειαν τήν ἀλήθειαν καί τήν διδασκαλίαν τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀλλά καί νά προβάλλῃ αὐτήν εἰς τούς ἑτεροδόξους συνομιλητάς...».

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Στυλιανός στόν ἀνδρειωμένο ἀγῶνα του γιά τήν ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας δέχθηκε πολλές ταπεινώσεις καί ὄχι λίγες φορές παρεξηγήθηκε καί παρερμηνεύθηκε, ὄχι πάντοτε ἀκούσια.

Αὐτός εἶναι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Στυλιανός, ἕνας κατά πάντα Ὀρθόδοξος Ἱεράρχης... λόγος τοῦ Λόγου, λόγος Θεοῦ, γι’ αὐτό καί λόγος παρηγοριᾶς καί ἀνάπαυσης, πού ἀρδεύει ψυχές.

Πού εἶναι λόγος συστηματικῆς δογματικῆς θεολογίας, μέ βαθύτατα ὀρθόδοξο ἐκκλησιολογικό, ἀνθρωπολογικό καί σωτηριολογικό περιεχόμενο.

http://www.romfea.gr/oikoumeniko-patriarxeio/arxipiskopi-kritis/27236-2014-10-10-12-56-58

Βίντεο μὲ ομιλία τοῦ π. Σάββα Ἀχιλέως γιὰ τὴν Ἐγκύκλιο τοῦ κ. Στυλιανοῦ