Ούτε λέξη για τον ...Οικουμενισμό, για να τάχει καλά με τον Πατερούλη του Φαναρίου!

Ἄρχισαν τὰ ἀνέξοδα κηρύγματα γιὰ τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξία!

Μήνυμα του μητροπολίτη Σάμου κ. Ευσεβίου

με αφορμή την Κυριακή της Ορθοδοξίας

    Συνειδητοποιεῖς, Σεβασμιώτατε, τί λὲς καὶ τί κάνεις; Ἐκθειάζεις τοὺς Ἁγίους καὶ καλεῖς νὰ τοὺς μιμηθοῦμε. Σὲ τί; Τί ἔκαναν οἱ Ἅγιοι; «Ἀγωνίστηκαν» μᾶς διδάσκεις καὶ «κατατρόπωσαν μέ ἀκαταμάχητα ἐπιχειρήματα» τοὺς αἱρετικοὺς τῆς ἐποχῆς τους. Πολὺ ὡραῖα.

Κι ἐσύ, Σεβασμιώτατε, τί κάνεις; Καταπολεμεῖς τοὺς αἱρετικοὺς τῆς ἐποχῆς μας; Κρίμα! Τί τραγικό! Ὄχι μόνο δὲν καταπολεμεῖς τὴν Παναίρεση τῆς ἐποχῆς μας, τὸν Οἰκουμενισμό, ἀλλὰ δὲν τολμᾶς στὸ «Μήνυμά» σου, οὔτε νὰ ἀναφέρεις τὴν λέξη «Οἰκουμενισμος»!!! Πόσο μᾶλλον νὰ καταπολεμήσεις τοὺς Οἰκουμενιστές! Τρέμει ἡ καρδούλα σου, καὶ ἡ καρδούλα ὅλων σχεδὸν τῶν Ἐπισκόπων, ἀκόμα καὶ νὰ ἀναφέρουν τὴ λέξη Οἰκουμενισμός!

Λοιπόν, γιὰ ποιά «Ὀρθοδοξίας καὶ Ὀρθοπραξίας» μᾶς μιλᾶτε οἱ σύγχρονοι Ποιμένες καὶ Ἐπίσκοποι; Λόγια, λόγια, λόγια ἀνούσια! Κανένα δὲν ἀγγίζουν, γιατὶ δὲν συνοδεύονται ἀπὸ παράδειγμα!

Σάμου Ευσέβιος:

«Να υπάρχει συνδυασμός

Ορθοδοξίας και Ορθοπραξίας»!

"Ἀγαπητά μου παιδιά,

Ἡ πρώτη Κυριακή τῶν Νηστειῶν τῆς Μ. Σαρακοστῆς εἶναι ἀφιερωμένη στήν νίκη καί τόν θρίαμβο τῆς Ὀρθοδοξίας, πού κερδήθηκε μέ τήν ἀναστήλωση τῶν ἁγίων εἰκόνων. Μαζί μέ τό γεγονός αὐτό, ἡ Ἐκκλησία θυμᾶται ὅλους τούς ἀγῶνες πού ἔγιναν ἀπό τούς ἁγίους Πατέρες μας, γιά νά διαφυλαχθεῖ ἡ ὀρθόδοξη πίστη καί παράδοση. Γι’ αὐτό προβάλει μπροστά

Ο «οικουμενιστικός μιθριδατισμός», οι Επίσκοποι και κάποια ιστολόγια

Ὁ κ. Νάνης μᾶς ἀπέστειλε ἕνα κείμενο τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτη Σάμου Εἰρηναίου πρὸς δημοσίευση. Τὸ δημοσιεύουμε καὶ προσθέτουμε τὰ σχόλιά μας:

Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΜΟΥ ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ

ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΤΟ ΠΣΕ

"Εφ όσον η πρεσβυγενής  Ορθόδοξος Ανατολική Εκκλησία πιστεύει, κατά το Σύμβολον των Οικουμενικών Συνόδων Νικαίας-Κων/πόλεως, ότι αυτή είναι η  Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, αφού εστάθη ακλόνητος εις την ιστορικήν Της πορείαν μεταβιβάζουσα διά μέσου των αιώνων μέχρι σήμερον διά της ιερωσύνης, διά των επισκόπων Της, την ύπαρξίν Της, τους θείους χαρακτήρας Της, ως ώρισαν οι θείοι απόστολοι, ο μέγας των εθνών απόστολος Παύλος και η αδιάκοπος χορεία των αγίων Πατέρων,

ΑΔΥΝΑΤΕΙ ΝΑ ΜΕΤΑΣΧΕΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ (έτσι ονομαζόταν τότε το ΠΣΕ)

το οποίον αναζητεί να εύρη την μίαν, αγίαν Εκκλησίαν. Εάν μετείχεν εις αυτό ως οργανικόν μέλος, θα εβεβαίωνεν, ότι ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙ, ότι αυτή είναι η Μία, Αγία, Καθολική  και Αποστολική  Εκκλησία συμφώνως προς την γνησιότητα της Ορθοδόξου χριστιανικής πίστεως και την ακεραιότητα της δογματικής μας παραδόσεως".

(Μητροπολίτου Σάμου Ειρηναίου, "Η Ορθόδοξος Ελληνική Εκκλησία και το Οικουμενικόν Συμβούλιον των Εκκλησιών", Αθήναι 1952, σελ. 10-11).

Διαβάζοντας τὸ παραπάνω κείμενο γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ διερωτηθήκαμε:

Γιά ποιόν πλέον γίνονται οἱ δημοσιεύσεις; Γιὰ ποιούς γράφονται τὰ κείμενα;

*  Γιὰ τοὺς ἐπισκόπους;

Δὲν χαμπαριάζουν πιά! Ἔχουν ἀποδεχθεῖ μοιρολατρικὰ τὴν κατάσταση. Ἀνύπαρκτοι ὡς ὁμολογητὲς καὶ φύλακες τῆς Ὀρθοδοξίας. Γιὰ ἄλλα ἐνδιαφέρονται!

*  Γιὰ τοὺς πιστούς;

Ἔχουν μπουχτίσει ἀπὸ πληθώρα διαμαρτυριῶν καὶ καταγγελιῶν γιὰ τὴν προδοσία Πίστεως ποὺ συντελεῖται ἀπὸ τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς «ἡγέτες» τους, ἔχουν διαβάσει καὶ ἔχουν δεῖ τόνους κειμένων καὶ εἰκόνων γιὰ τὴν καταπάτηση τῶν Ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ ἀπὸ Πατριάρχες καὶ Ἐπισκόπους, ὥστε κάθε νέα πληροφορία καὶ εἰκόνα, ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΤΙΠΟΤΑ, ἀλλὰ φέρνει τὸ ἀντίθετο ἀποτέλεσμα. Ἐξοικειώνει τοὺς πιστοὺς μὲ τὴν ἐπικρατοῦσα αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀποτελεῖ μικρὲς δόσεις δηλητηρίου, μὲ τὸ ὁποῖο ἐθίζεται ὁ ὀργανισμός τῶν πιστῶν, καὶ πλέον οἱ ἀντιδράσεις εἶναι μηδαμινές.

Δηλαδή, αὐτὸ ποὺ ἔχει ὀνομασθεῖ οἰκουμενιστικὸς μιθριδατισμός εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα ὅλων αὐτῶν τῶν ἐνεργειῶν· ὅταν δὲν ὑπάρξει ἡ ἄμεση ἀντίδραση, ἡ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, ἡ διακοπὴ τῆς Μνημονεύσεώς τους, τότε ὁ πιστὸς ἐθίζεται στὴν νέα κατάσταση, παραδίδεται ἀμαχητί.

Καὶ δυστυχῶς, στὸν ἐθισμὸ αὐτὸ συντελοῦν ἐκεῖνοι ποὺ προσφέρουν τὴν πληροφόρηση, τὶς εἰκόνες τῶν συμπροσευχῶν, τῶν κακοδόξων δηλώσεων, καὶ ταυτόχρονα παραμένουν ὑπὸ τὴν σκέπην τῶν ἐνεργούντων κακόδοξα, τοὺς μνημονεύουν, δημοσιεύουν τὰ κατορθώματά τους (ἀλλὰ τὰ καλὰ κείμενά τους μὲ τὰ ὁποῖα ρίχνουν στάχτη στὰ μάτια τῶν πιστῶν),  καὶ  ἔτσι  νομιμοποιοῦν  τὶς  κακοδοξίες τους.

Αὐτὴ εἶναι τὸ μεγάλο, τὸ τεράστιο λάθος τῶν Ἐπισκόπων, ἡ φθοροποιὸς δράση τῶν συγχρόνων θρησκευτικῶν ἐντύπων καὶ ἱστολογίων! Καὶ θὰ συνεχίσει νὰ εἶναι, γιὰ τοὺς λόγους ποὺ ἔχουμε ἄλλοτε καταθέσει.

Ἐκτὸς ἄν...