Ἀκούεις, Παναγιώτατε Κων/πόλεως Βαρθολομαῖε, Μακαριώτατε Ἀθηνῶν Ἱερώνυμε, Σεβασμιώτατε Πατρῶν Χρυσόστομε καὶ οἱ λοιποὶ ὁμόφρονές σας Ἀρχιερεῖς, ποῖοι ἀποτελοῦν μίαν πραγματικὴν Σύνοδον ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ; Αὐτὰ τὰ παπικοῦ τύπου «μασκαραλίκια» ποὺ κάνετε καὶ τὰ ὀνομάζετε μὲ βαρυγδούπους τίτλους (βλ. «Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος», κ.λπ.), ποὺ τὰ μαθαίνετε ἀπὸ τοὺς φίλους σας Παπικοὺς ποὺ συναναστρέφεσθε καὶ συναγελάζεσθε, δὲν εἶνε ἀποδεκτὰ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν!Πηγή
Ludmilla Simone
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα π. Αθαν. Μυτιληναίος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα π. Αθαν. Μυτιληναίος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 12 Νοεμβρίου 2019
ΠΟΙΟΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟ
Ετικέτες
π. Αθαν. Μυτιληναίος,
Σύνοδος
Δευτέρα 11 Νοεμβρίου 2019
Προφητικός ὁ λόγος τοῦ γέροντος Αθαν. Μυτιληναίου:
Ισλαμοποίηση της Ευρώπης
(Απόσπασμα ομιλίας που έκανε στις 22-10-2000)
Σημασία έχει ότι ολόκληρες κοινωνίες ανθρώπων δεν θέλουν σήμερα τον Ιησού Χριστό. Δεν Τον θέλουν. Όπως τότε οι Γεργεσηνοί δεν ήθελαν τον Κύριο Ιησού. Ήθελαν να ζουν στην ησυχία της αμαρτωλότητάς τους. Αισθάνονται ότι θα στερηθούν αυτούς τους ποικίλους ηδονισμούς τους. Αφού το Ευαγγέλιο είναι ασκητικό. Γι' αυτό και σήμερα δεν θέλουν οι άνθρωποι να δεχθούν το Ευαγγέλιο. Ξαναλέγω, γιατί το Ευαγγέλιο είναι ασκητικό. Ασκητικό. Και τι προτιμούν; Θα τρομάξετε. Τον Ισλαμισμό! Ξέρετε ότι η Ευρώπη κοντεύει να γίνει ισλαμική; Ναι, ναι. Η χριστιανική Ευρώπη. Η χριστιανική Δύση. Το ξέρετε ότι κοντεύει να γίνει ισλαμική; Γιατί όλα αυτά τα συγχωρεί ο Ισλαμισμός. Τα δέχεται. Συνεπώς;
Ετικέτες
Ισλάμ,
ισλαμοποίηση,
Μωαμεθανισμός,
π. Αθαν. Μυτιληναίος
Σάββατο 18 Μαΐου 2019
Κυριακή 7 Απριλίου 2019
Τό πνεύμα τό άλαλον καί τό κωφόν καί η νέα γενεά
Ομιλία μακαριστού γέροντος Αθ. Μυτιληναίου σχετικά με την ευαγγελική περικοπή της Κυριακής Δ΄ Νηστειών
(ἐκφωνήθηκε στίς 28/3/1993)
Τό πνεῦμα τό ἄλαλον καί τό κωφόν καί ἡ νέα γενεά
Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας άγει την τετάρτην Κυριακήν των
Νηστειών. Σε αυτήν την Κυριακή προβάλλει το πρόσωπον του αγίου Ιωάννου
της Κλίμακος, συγγραφέως του βιβλίου «Κλίμαξ», για να μας θυμίσει ότι σκαλί- σκαλί πρέπει να ανεβαίνουμε την κλίμακα των αρετών.
Αλήθεια, μια Σαρακοστή γίνεται κλίμακα ανοδικής πορείας; Τίθεται το
ερώτημα. Ή μένουμε μόνο σε μια τυπική νηστεία, που πολλές φορές μας
καλλιεργεί μια κρυφή υπερηφάνεια; Μάλιστα είναι μια ευκαιρία, μια που
έγινε λόγος αν δεν έχουμε γνωρίσει αυτό το θαυμάσιον βιβλίον της «Κλίμακος» μέχρι τώρα, ευκαιρία να το γνωρίσουμε, να το προσεγγίσουμε. Είναι θαυμάσιο βιβλίο.Ακόμη η Εκκλησία μας προβάλλει και την ευαγγελική περικοπή που αναφέρεται στη θεραπεία ενός δαιμονιζόμενου νέου, που έγινε ευθύς μετά την κάθοδο του Κυρίου μας από το όρος Θαβώρ, μετά τη Μεταμόρφωση. Και εκείνος ο ταλαίπωρος πατέρας αυτού του δαιμονιζόμενου παιδιού, λέγει στον Κύριον: «διδάσκαλε, ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρός σε (:έφερα τον υιόν μου σε σένα), ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον. καὶ ὅπου ἂν αὐτὸν καταλάβῃ, ῥήσσει αὐτόν (:τον ρίχνει κάτω), καὶ ἀφρίζει καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ, καὶξηραίνεται (:γίνεται αναίσθητος)». Πρόκειται για μια φρικτή περιγραφή δαιμονιζόμενου ανθρώπου και μάλιστα νέου ανθρώπου.
Ετικέτες
Κυριακή Δ΄ Νηστειών,
π. Αθαν. Μυτιληναίος
Πέμπτη 19 Ιουλίου 2018
Εορτή μοιρασμένη στα παρελθόντα και τα έσχατα
Η Ελλάδα στα χνάρια του παλαιού Ισραήλ, έτοιμη να υποστεί τις ίδιες συνέπειες!
Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ
Εἶναι ὁ προφήτης τῶν ἐσχάτων. Ὁ προφήτης ποὺ ἐμφανίζεται στὴν ἱστορία τρεῖς φορές. Τὴν πρώτη φορὰ ἀνελήφθη «ὡς εἰς οὐρανόν». Τὴν δεύτερη ἐμφανίστηκε μαζί μὲ τὸν προφήτη Μωϋσῆ κατὰ τὴν Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου. Καὶ τὴν τρίτη θὰ ἐμφανισθεῖ στὰ ἔσχατα χρόνια, σύμφωνα μὲ τὴν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας. Στὰ ἔσχατα πού, ἂν καὶ δὲν μποροῦμε νὰ προσδιορίσουμε ἀκριβῶς, πλησιάζουν. Ὁπότε κατὰ κάποιον τρόπο εἶναι ὁ προφήτης μας. Ἀκόμα κι ἂν δὲν ξέρουμε,ποιά γενιὰ θὰ δεῖ τὶς συγκεκριμένες στιγμὲς ποὺ περιγράφει ἡ Ἀποκάλυψις, ζοῦμε ὅμως κάτω ἀπὸ τὸ βάρος τῶν ἐσχάτων καὶ τὴν ἐλπίδα τῆς Βασιλείας τοῦ Κυρίου του και Κυρίου μας.Στὴν συνέχεια παραθέτουμε ἕνα τμῆμα ἀπὸ ὁμιλία τοῦ ἀείμνηστου π. Ἀθανάσιου Μυτιληναίου, τοῦ ὁποίου οἱ ὁμιλίες ὁμολογουμένως ἔχουν μιὰ προφητικὴ διάσταση, μὲ τίτλο «Ὁ προφήτης Ἠλίας στὴν ἐποχή του καὶ στὰ ἔσχατα».
Ὁ πρ. Ἠλίας στὴν ἐποχή του καὶ στὰ ἔσχατα
π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος (Ἡ ὁμιλία ἔγινε στὶς
20-7-1986)
Η Ελλάδα
στα χνάρια του παλαιού Ισραήλ, έτοιμη να υποστεί τις ίδιες συνέπειες.
Και ερχόμαστε
τώρα να ρωτήσουμε: Μήπως και η πατρίδα μας ζει και πολιτεύεται στα ίδια χνάρια
του παλαιού Ισραήλ; Και όσα δεινά μας βρουν, θα λέγαμε πού θα οφείλονται; Τί
λέτε; είναι δυνατόν να υποστούμε μια τυχόν -τυχόν!- συρρίκνωση των συνόρων μας;
Ξέρετε ότι πάλι μπορούμε να γίνουμε μικρότεροι; Αγαπητοί μου, το ξέρετε ότι
μπορούμε να γίνουμε πάλι μικρότεροι στα σύνορά μας;… Δεν υπάρχει τίποτα το
αμετάθετο και σίγουρο. Από πού θα έχει το αίτιό του το θέμα; Ακόμη, αν
υποστούμε σαν λαός μια δυσπραγία οικονομική ή ακόμα και μια κοινωνική
αναστάτωση, από πούθα έχει την αφετηρία της αυτή όλη η κατάσταση; Ασφαλώς από
την αποστασία του λαού μας και την στροφή του προς την ειδωλολατρία.
Ετικέτες
π. Αθαν. Μυτιληναίος,
πρ. Ηλίας
Τετάρτη 4 Ιουλίου 2018
Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΜΑΣ
π. Αθανάσιος Μυτιληναίος
Βέβαια έχουμε τη μεγάλη ευλογία εμείς οι Ορθόδοξοι Έλληνες να έχουμε αυτή την ορθή πίστη. Έξω από την Ορθοδοξία μας παραπαίει η παρέκκλιση, η αίρεση. Και δεν έχουμε σαφή εικόνα του προσώπου του Ιησού Χριστού. Γιατί αν ξέρεις ποιος είναι ο Ιησούς Χριστός, πεθαίνεις για Αυτόν. Αν όμως δεν ξέρεις ποιος είναι και έχεις μία εσφαλμένη εικόνα, ένα κακέκτυπο του προσώπου Του, τότε βέβαια δεν μπορείς να πεθαίνεις για Αυτόν. Για αυτόν λοιπόν τον λόγο είμαστε ευτυχείς που είμαστε Ορθόδοξοι. Γιατί αυτό θα πει Ορθοδοξία, το να έχω σωστή πίστη, πιστή εικόνα του Θεανθρωπίνου προσώπου του Ιησού Χριστού. Διότι υπάρχει μία υποκειμενική αντίληψη του Ευαγγελίου, δηλαδή
Ετικέτες
Ορθοδοξία,
π. Αθαν. Μυτιληναίος
Παρασκευή 22 Ιουνίου 2018
Η ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΣΥΝΥΠΑΡΞΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΔΙΕΙΣΔΥΣΕΩΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ
π. Αθαν. Μυτιληναίος
Ετικέτες
Διαθρησκειακοί Διάλογοι,
π. Αθαν. Μυτιληναίος
Παρασκευή 22 Δεκεμβρίου 2017
Ένα στρωμένο τραπέζι!
Τό Εὐχαριστιακόν Δεῖπνον
π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ
Ετικέτες
Θ. Ευχαριστία,
π. Αθαν. Μυτιληναίος
Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 2017
Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου 2017
Κυριακή μετά τήν Ύψωση:
Ἀπόστολος-Εὐαγγέλιο
-Ὁμιλία γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου
ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΟΡΘΡΟΥ ΚΑΙ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ : ΕΔΩ
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ Β´ 16 - 20
Ἀδελφοί,
εἰδότες ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐὰν μὴ διὰ πίστεως
Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡμεῖς εἰς
Χριστὸν Ἰησοῦν ἐπιστεύσαμεν, ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ
ἐξ ἔργων νόμου, διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ. Εἰ
δὲ ζητοῦντες δικαιωθῆναι ἐν Χριστῷ εὑρέθημεν καὶ αὐτοὶ ἁμαρτωλοί, ἆρα
Χριστὸς ἁμαρτίας διάκονος; Μὴ γένοιτο. Εἰ γὰρ ἃ κατέλυσα ταῦτα πάλιν
οἰκοδομῶ, παραβάτην ἐμαυτὸν συνίστημι. Ἐγὼ γὰρ διὰ νόμου νόμῳ ἀπέθανον,
ἵνα Θεῷ ζήσω. Χριστῷ συνεσταύρωμαι· ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ
Χριστός· ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκί, ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ
ἀγαπήσαντός με καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ.
ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ Ι. ΚΟΛΙΤΣΑΡΑ
16 Επειδή όμως εγνωρίσαμεν καλά ότι ο
άνθρωπος δεν γίνεται δίκαιος, δεν αποκτά την δικαίωσιν ενώπιον του Θεού
από τας τυπικάς διατάξστου μωσαϊκού Νομου, αλλά μόνον δια της φωτισμένης
ενεργείας και ενεργού πίστεως στον Ιησούν Χριστόν, και ημείς
επιστεύσαμεν στον Χριστόν Ιησούν, δια να γίνωμεν δίκαιοι από την πίστιν
και με την πίστιν στον Χριστόν και όχι από τα έργα του μωσαϊκού Νομου.
Διότι, όπως άλλωστε έχει γραφή και εις την Παλαιάν Διαθήκην, “δεν θα
δικαιωθή ποτέ κανείς από τα έργα του Νομου”. 17
Εάν δε ημείς, αφήσαντες τον Νομον και ζητούντες να επιτύχωμεν την
δικαίωσίν μας δια της πίστεως και επικοινωνίας μας με τον Ιησούν
Χριστόν, ευρεθήκαμεν στο κεφαλαιώδες αυτό θέμα αμαρτωλοί, τότε έρχεται
στο στόμα το παράλογον ερώτημα· άρα γε ο Χριστός που μας εκάλεσεν εις
αυτόν τον δρόμον, μας ηπάτησε και είναι υπηρέτης αμαρτίας; Μη γένοιτο να
σκεφθώμεν ποτέ τέτοιαν βλασφημίαν.
18 Διότι, εάν εκείνα τα οποία έχω καταργήσει ως άχρηστα, δηλαδή τα τυπικά έργα του μωσαϊκού Νομου, αυτά πάλιν επαναφέρω εις την ισχύν και τα τηρώ, αποδεικνύω τον ευατόν μου παραβάτην, διότι έτσι ομολογώ, ότι η προηγουμένη παραμέλησις των τυπικών διατάξεων του Νομου ήτο αμαρτία. 19 Αυτό όμως δεν είναι αληθινό, διότι εγώ δια του Νομου, τον οποίον κατήργησα και ο οποίος καταδικάζει εις θάνατον κάθε παραβάτην, έχω πλέον αποθάνει δι' αυτόν, δια να ζήσω πλέον εν τω Θεώ, χάρις εις την πίστιν μου προς τον Χριστόν. 20 Εγώ έχω σταυρωθή μαζή με τον Χριστόν και δεν ζω πλέον εγώ, ο παλαιός φυσικός άνθρωπος, αλλά ζη μέσα μου ο Χριστός. Αυτήν δε την ζωήν που ζω μέσα στο σώμα μου τώρα, την ζω με την χάριν και την δύναμιν της πίστεως στον Υιόν του Θεού, ο οποίος με έχει αγαπήσει και παρέδωκε τον ευατόν του εις σταυρικόν θάνατον, δια την σωτηρίαν μου.
18 Διότι, εάν εκείνα τα οποία έχω καταργήσει ως άχρηστα, δηλαδή τα τυπικά έργα του μωσαϊκού Νομου, αυτά πάλιν επαναφέρω εις την ισχύν και τα τηρώ, αποδεικνύω τον ευατόν μου παραβάτην, διότι έτσι ομολογώ, ότι η προηγουμένη παραμέλησις των τυπικών διατάξεων του Νομου ήτο αμαρτία. 19 Αυτό όμως δεν είναι αληθινό, διότι εγώ δια του Νομου, τον οποίον κατήργησα και ο οποίος καταδικάζει εις θάνατον κάθε παραβάτην, έχω πλέον αποθάνει δι' αυτόν, δια να ζήσω πλέον εν τω Θεώ, χάρις εις την πίστιν μου προς τον Χριστόν. 20 Εγώ έχω σταυρωθή μαζή με τον Χριστόν και δεν ζω πλέον εγώ, ο παλαιός φυσικός άνθρωπος, αλλά ζη μέσα μου ο Χριστός. Αυτήν δε την ζωήν που ζω μέσα στο σώμα μου τώρα, την ζω με την χάριν και την δύναμιν της πίστεως στον Υιόν του Θεού, ο οποίος με έχει αγαπήσει και παρέδωκε τον ευατόν του εις σταυρικόν θάνατον, δια την σωτηρίαν μου.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Η´ 34 - 38
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, προσκαλεσάμενος
ὁ Ἰησοῦς τὸν ὄχλον σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς· ὅστις θέλει
ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ,
καὶ ἀκολουθείτω μοι. Ὅς
γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ᾿ ἂν ἀπολέσῃ τὴν
ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου, οὗτος σώσει αὐτήν. Τί
γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν
ψυχὴν αὐτοῦ; Ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;
Ὅς γὰρ ἐὰν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτὸν ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων τῶν ἁγίων.
Ὅς γὰρ ἐὰν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτὸν ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων τῶν ἁγίων.
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Θ´ 1 - 1
Καὶ
ἔλεγεν αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἰσί τινες τῶν ὧδε ἑστηκότων, οἵτινες
οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἐληλυθυῖαν
ἐν δυνάμει.
ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ Ι. ΚΟΛΙΤΣΑΡΑ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Η´ 34 - 38
34
Και αφού επροσκάλεσε τον λαόν μαζή με τους μαθητάς του, είπεν εις
αυτούς· “όποιος θέλει να με ακολουθήση ως πιστός μαθητής μου, ας
απαρνηθή τον αμαρτωλόν εαυτόν του με τας αδυναμίας, και τα πάθη του, ας
πάρη την απόφασιν να υποστή προς χάριν μου ταλαιπωρίες και αυτόν ακόμη
τον σταυρικόν θάνατον, και ας με ακολουθήση στον δρόμον, που εγώ
εχάραξα. 35 Διότι όποιος θέλει να σώση την
επίγειον ζωή του, αυτός θα χάση την αιωνίαν και μακαρίαν ζωήν. Οποιος
όμως αψηφήσει και θυσιάσει την ζωήν του προς χάριν εμού και του
ευαγγελίου, αυτός θα σώση την ζωήν του εις την αιωνίαν μακαριότητα. 36 Διότι τι θα ωφελήση τον άνθρωπον, εάν κερδήση ολόκληρον τον υλικόν κόσμον και χάσει την ψυχήν του; 37
Η, τι θα δώση άνθρωπος ως αντάλλαγμα, δια να εξαγοράση την ψυχήν του
από τον Αδην, αφού ούτε ο κόσμος όλος δεν ημπορεί να αντισταθμίση την
αξίαν της ψυχής; 38 Διότι εκείνος, ο οποίος
δια λόγους ανθρωπαρεσκείας και δειλίας θα εντραπή και θα αρνηθή εμέ και
τους λόγους μου εις την γενεάν αυτήν, την αποστατημένην και αμαρτωλήν,
και ο Υιός του ανθρώπου θα εντραπή αυτόν και θα τον αποκηρύξη, όταν ως
κριτής των ανθρώπων έλθη ολόλαμπρος με την δόξαν του Πατρός αυτού
συνοδευόμενος από τους αγίους αγγέλους”.
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Θ´ 1 - 1
1
Και έλεγεν εις αυτούς· “Σας διαβεβαιώνω, ότι υπάρχουν μερικοί από
αυτούς που ευρίσκονται εδώ, οι οποίοι δεν θα γευθούν τον θάνατον, προτού
ιδούν την βασιλείαν του Θεού, δηλαδή την Εκκλησίαν, να εγκαθίσταται και
να θεμελιώνεται εις την γην με δύναμιν κατά την ημέραν της επιφοιτήσεως
του Αγίου Πνεύματος”.
ΠΗΓΗ : ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ
ΟΜΙΛΙΑ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ
Ἀκούστε τήν ὁμιλία ἐδῶ:
ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΗ ΟΜΙΛΙΑ : ΕΔΩ
Ετικέτες
π. Αθαν. Μυτιληναίος,
Σταυροπροσκυνήσεως
Τετάρτη 2 Αυγούστου 2017
Ο οικουμενισμός είναι μία προδοσία του Χριστιανισμού, ο πιο γνήσιος πρόδρομος του ερχομένου Αντιχρίστου.

Μακαριστός Γέροντας π. Αθανάσιος Μυτιληναίος (1927 – 2006)
Απόσπασμα ομιλίας που εκφωνήθηκε στις 03/02 του 1985.
Στην Ευρώπη σιγά-σιγά παραθεωρήθηκε,
ένεκα των λαθών αυτών (σ.σ. των παπικών), η Θεανθρωπίνη φύσις του Ιησού
Χριστού. Αυτό βέβαια ήταν ένα φαινόμενο σαν ένας νέο-αρειανισμός, δηλαδή δεν εδέχοντο την Θεότητα του
Ιησού Χριστού. Έβλεπαν πλέον τον Ιησούν Χριστόν ένα απλό
ανθρώπινο πρόσωπο. Θυμηθείτε αυτό το κινηματογραφικόν έργον που είχε έρθει πριν
από μερικά χρόνια και έγινε τόση φασαρία, ‘Ιησούς Χριστός σούπερσταρ’.
Πως
παρουσίαζε τον Ιησούν Χριστόν -βέβαια δεν το είδα- κατά μαρτυρίες; Απλόν
άνθρωπον. Το Θείο στοιχείο έλειπε. Βλέπετε, αυτό είναι ένας νέο-αρειανισμός.
Πού στηρίζεται; Ότι δεχόμεθα τον Χριστόν
Ετικέτες
Οικουμενισμός,
π. Αθαν. Μυτιληναίος
Τρίτη 21 Φεβρουαρίου 2017
Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2017
Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2016
Ομιλία γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
Κυριακή Ζ' Λουκᾶ
Θεραπεία αἱμορροούσης & ἀνάστασης τῆς θυγατρός τοῦ Ἰαείρου: Ἀπόστολος - Εὐαγγέλιο
ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΟΡΘΡΟΥ - ΤΡΟΠΑΡΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ : ΕΔΩ
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ Α´ 11 - 19
11 Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλιον τὸ εὐαγγελισθὲν ὑπ’ ἐμοῦ ὅτι οὐκ ἔστι κατὰ ἄνθρωπον· 12 οὐδὲ γὰρ ἐγὼ παρὰ ἀνθρώπου παρέλαβον αὐτό, οὔτε ἐδιδάχθην, ἀλλὰ δι’ ἀποκαλύψεως Ἰησοῦ Χριστοῦ. 13 Ἠκούσατε γὰρ τὴν ἐμὴν ἀναστροφήν ποτε ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ, ὅτι καθ’ ὑπερβολὴν ἐδίωκον τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ καὶ ἐπόρθουν αὐτήν, 14
καὶ προέκοπτον ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ ὑπὲρ
Ετικέτες
Κυριακή Ζ΄ Λουκά,
π. Αθαν. Μυτιληναίος
Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου 2016
Περί του Σταυρού, από ομιλία του
Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
Ο σταυρικός
θάνατος του Χριστού είναι ένα μυστήριον. Έχει όχι μόνον ένα ηθικό, αλλά και ένα
μυστηριακό και λειτουργικό νόημα. Είναι το Πάσχα της Καινής Διαθήκης, που η
μυστηριακή σημασία αποκαλύπτεται εις αυτόν τον Μυστικόν Δείπνον. Φαίνεται ίσως παράξενο ότι η
Ευχαριστία, δηλαδή το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, που έλαβε χώρα για πρώτη
φορά εις τον Μυστικόν Δείπνον, προηγείται του Γολγοθά. Διότι εκεί, στο υπερώον,
ο Ιησούς είπε εις τους μαθητάς του «λάβετε, φάγετε, τοῦ ἐστί το
σῶμα μου. Πίετε (ἐκ τοῦ ποτηρίου) πάντες τοῦτο ἐστί τό αἷμα μου».
Όπως αντιλαμβάνεσθε, όταν επήρε τον άρτον
και είπε αυτό είναι το σώμα μου και πήρε το ποτήρι με το κρασί και είπε αυτό
είναι το αίμα μου, ακόμη δεν είχε υποστεί το μαρτύριο του σταυρού, ώστε να
μπορεί, η εύλογος απορία, να δοθεί σώμα και αίμα Χριστού. Έτσι η απορία είναι,
πώς δύναται να προηγείται ο Μυστικός Δείπνος ή καλύτερα, το μυστήριο της Θείας
Ευχαριστίας με τον Μυστικόν Δείπνον, από τον Γολγοθά, ο οποίος ακολουθεί; Παρά
ταύτα, ενώ προηγείται ο Μυστικός Δείπνος, δεν είναι απλώς μια προκλητική
ιεροτελεστία, όπως ακριβώς και η Θεία Ευχαριστία δεν είναι απλώς μια συμβολική
ανάμνηση. Αλλά είναι ένα αληθινό μυστήριο, διότι ο Χριστός που εκτελεί και τα
δύο αυτά είναι αυτός ο ίδιος, ο Μέγας Αρχιερεύς της Καινής Διαθήκης.
Ο Μυστικός
Δείπνος, η Σταύρωσις και το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, που λαμβάνει χώρα
σε κάθε θεία λειτουργία, είναι ένα και το αυτό. Γιατί είναι ένας ο Χριστός ως
Μέγας Αρχιερεύς. Συνεπώς, η Ευχαριστία είναι το μυστήριο της Σταυρώσεως του
τεμαχισθέντος, κατακομματιασθέντος σώματος του Χριστού και του εκχυθέντος
αίματος.
Όπως γράφει
ο Άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης, που σας διαβάζω
Ετικέτες
π. Αθαν. Μυτιληναίος,
Σταυρός
Τρίτη 19 Ιουλίου 2016
Ο Προφήτης Ηλίας στην εποχή του και στα έσχατα
† π. ΑΘΑΝ. ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ
Ο Προφήτης Ηλίας στην εποχή του και στα έσχατα
(Απομαγνητοφωνημένη ομιλία)
«Ως
εδοξάσθης, Ηλία, εν τοις θαυμασίοις σου.και τις όμοιός σοι
καυχάσθαι; ο εγείρας νεκρόν εκ θανάτου και εξ άδου εν λόγω Υψίστου. ο
καταγαγών βασιλείς εις απώλειαν και δεδοξασμένους από κλίνης αυτών. ο ακούων εν
Σινά ελεγμόν και εν Χωρήβ κρίματα εκδικήσεως. ο
χρίων βασιλείς εις ανταπόδομα και προφήτας διαδόχους μετ' αυτόν. ο
αναληφθείς εν λαίλαπι πυρός εν άρματι ίππων πυρίνων. ο
καταγραφείς εν ελεγμοίς εις καιρούς κοπάσαι οργήν προ θυμού, επιστρέψαι καρδίαν
πατρός προς υιόν και καταστήσαι φυλάς Ιακώβ. Μακάριοι οι ιδόντες σε και οι εν
αγαπήσει κεκοσμημένοι, και γαρ ημείς ζωή ζησόμεθα.» (Σ.
Σειρ.48,11)
Ο προφήτης Ηλίας, ο μέγιστος των
Προφητών.
Για
τον προφήτη Ηλία έχουν γραφεί στην Παλαιά Διαθήκη πολλές σελίδες, που όλες
είναι μεστές πολλής και βαθειάς θεολογίας. Το Καρμήλιον όρος, πάνω στο οποίο ο
Ετικέτες
π. Αθαν. Μυτιληναίος,
πρ. Ηλίας
Τετάρτη 13 Ιουλίου 2016
π. Αθ. Μυτιληναίος: «Ανήκουμε στο Λαό του Θεού;» Και περι ενότητος των αντι-Οικουμενιστῶν.
π.
Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος:
«Ἀνήκουμε
στὸ Λαὸ
τοῦ
Θεοῦ;»
Καὶ περὶ ἑνότητος τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν
Ἡ αἵρεσις τοῦ Ἀρειανισμοῦ
διέσπασε τὸ ἕνα φρόνημα τοῦ Λαοῦ γιὰ τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, ἐνῶ ὁ
Κύριος ἐζήτησε στὴν Ἀρχιερατική Του προσευχὴ «ἵνα ὦσι ἕν». Νὰ εἶναι
ἕνα οἱ μαθηταί Του, ὅσοι θὰ πίστευαν εἰς Αὐτόν. Δηλαδή, ἐζήτησε τὴν ἑνότητα τῶν Χριστιανῶν. [σ.σ.: Τὸ ἴδιο
κάνει σήμερα καὶ ὁ Οἰκουμενισμός. Διασπᾶ τὸ ἕνα ὀρθόδοξο φρόνημα τοῦ Λαοῦ]. Στὴν Εὐαγγελικὴ αὐτὴ
περικοπὴ (Κυριακῆς τῶν Ἁγίων Πατέρων) γίνεται προσπάθεια
ἀνασυγκροτήσεως τῆς ἑνότητος τοῦ Λαοῦ, κάτω ἀπὸ τὸ αὐτὸ φρόνημα τῆς Πίστεως.
Ὁ ἀπόστολος
Παῦλος διαρκῶς ὑπενθυμίζει στὶς ἐπιστολές του: «τὸ
αὐτὸ εἰς ἀλλήλους φρονοῦντες», ὅλοι νὰ
ἔχουμε τὸ ἴδιο φρόνημα, τὴν ἴδια πίστη. Τὸ αὐτὸ φρόνημα στὴν πίστη, λοιπόν, καθορίζει τὸ Λαὸ τοῦ Θεοῦ. Ἔξω ἀπὸ αὐτὸ τὸ κοινὸ
φρόνημα δὲν συνιστᾶ τὸ Λαὸ τοῦ Θεοῦ. Ἐκεῖ εἶναι ἡ αἵρεσις, ἐκεῖ εἶναι ἡ
διάσπασις. Ἡ ἑνότης τῆς πίστεως ἐξασφαλίζει τὴν κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πρᾶγμα ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ γιὰ τὴν σωτηρία μας.
Γι’ αὐτὸ ἡ Ἐκκλησία εὔχεται κατὰ τὴν Θ. Λειτουργία «τὴν
ἑνότητα τῆς Πίστεως καὶ τὴν κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος αἰτησάμενοι, ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους καὶ πᾶσαν τὴν ζωὴν ἡμῶν
Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα».
Αὐτὸ
τὸ αἴτημα, δηλ. «τὴν ἑνότητα τῆς Πίστεως καὶ τὴν κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος»,
περικλείει ὅλη τὴν ποιμαντικὴ
φροντίδα τῆς Ἐκκλησίας. Ὅλες οἱ ἄλλες φροντίδες ἀποτελοῦν περιθώριο. Τί εἶναι τὸ
πρωτεῦον; Ἡ ἑνότης τῆς Πίστεως, δηλ. νὰ φροντίσει ἡ Ἐκκλησία, ὅλοι νὰ πιστεύουν
τὸ ἴδιο καὶ νὰ ἔχουν ὅλοι τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο. Αὐτὴ εἶναι ἡ ποιμαντικὴ φροντίδα τῆς
Ἐκκλησίας. [σ.σ.: Πόσοι Ἐπίσκοποι σήμερα καὶ πόσοι ἱερεῖς φροντίζουν αὐτό; Ἐλαχιστότατοι.
Ἀντίθετα, ἔχει καταγγελθεῖ ὅτι πολλοὶ Ἐπίσκοποι ἀπαγορεύουν στοὺς ἱερεῖς τους νὰ
μιλήσουν κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ! Ἐναντίον δὲ τοῦ αἱρεσιάρχη Πατριάρχη, οὔτε ποὺ
τὸ διανοοῦνται νὰ ἐκφρασθοῦν].
Ἀλλὰ
τότε, ποιά γνωρίσματα
συνιστοῦν τὸ Λαὸ τοῦ Θεοῦ;
Αὐτὰ τὰ γνωρίσματα θὰ παρακαλέσω νὰ τὰ προσέξετε, γιατὶ θὰ ἀποτελέσουν ἕνα
κριτήριο στὸν καθένα μας, γιὰ νὰ δοῦμε ἂν ἀνήκουμε εἰς τὸν Λαὸν τοῦ Θεοῦ. Μήπως δὲν ἀνήκω εἰς τὸν Λαὸν τοῦ Θεοῦ;
[σ.σ.: Πρῶτοι οἱ Ἐπίσκοποι καὶ οἱ ἱερεῖς ποὺ ἀκολουθοῦν πάνδημα τοὺς
Οἰκουμενιστὲς ἢ κοινωνοῦν μαζί τους –καὶ οἱ
πιστοὶ ποὺ ἄκριτα τοὺς ἀκολουθοῦν– ἂς κάνουν στὸν ἑαυτό τους αὐτὸ τὸ ἐρώτημα: Ἀκολουθώντας αὐτοὺς
ποὺ προάγουν ἢ ἀνέχονται τὸν Οἰκουμενισμό, ἀκολουθῶ ταυτόχρονα τὸν Κύριο καὶ τοὺς Ἁγίους ποὺ ἐντέλλονται: «ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε»;].
Τὸ πρῶτο
γνώρισμα, ὅπως τὸ ὁριοθετεῖ ὁ Κύριος, εἶναι ἡ διάκρισις τοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν κόσμο.
Ὁ Λαὸς τοῦ Θεοῦ διακρίνεται ἀπὸ τὸν κόσμο. Ἀκοῦστε τί λέγει ὁ Κύριος: «Ἐγὼ περὶ αὐτῶν ἐρωτῶ», δηλ. γιὰ τὸ δικό
Μου τὸ Λαὸ παρακαλῶ· «οὐ περὶ τοῦ κόσμου
ἐρωτῶ, ἀλλὰ περὶ ὧν δέδωκάς μοι ὅτι σοί εἰσι»,
δὲν παρακαλῶ γιὰ τὸν κόσμο, τὸ ὑπογραμμίζω, δὲν παρακαλῶ γιὰ τὸν κόσμο! ―Σκληρό, φοβερό! Ναί.― Ἀλλὰ παρακαλῶ μόνο γιὰ τὸν Λαὸ ποὺ Μοῦ ἔδωσες.
«Ἐγὼ δέδωκα αὐτοῖς τὸν λόγον σου, καὶ ὁ κόσμος ἐμίσησεν
αὐτούς, ὅτι οὐκ εἰσὶν ἐκ τοῦ κόσμου, καθὼς ἐγὼ οὐκ εἰμὶ ἐκ τοῦ κόσμου».
Εἴδατε,
ἀμέσως ἐμφιλοχωρεῖ ἀνάμεσα στὰ δύο μέλη αὐτά, τὸν Λαὸ τοῦ Θεοῦ καὶ τὸν κόσμο, ἐμφιλοχωρεῖ
τὸ μῖσος, καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι ὁ Λαὸς ὁ
δικός Μου ἀπὸ τὸν κόσμο, ὁ κόσμος μισεῖ τὸν Λαό Μου. Ἀκόμη: «Οὐκ ἐρωτῶ ἵνα ἄρῃς αὐτοὺς ἐκ τοῦ κόσμου, ἀλλ᾿ ἵνα
τηρήσῃς αὐτοὺς ἐκ τοῦ πονηροῦ». Δὲν σὲ παρακαλῶ, τὸ Λαό μου νὰ τὸν
πάρεις ἀπὸ τὸν κόσμο, ἀλλὰ νὰ τοὺς φυλάξεις ἀπὸ τὸν Διάβολο. «Ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ εἰσί, καθὼς ἐγὼ ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ
εἰμί». Ὁ Λαός Μου δὲν εἶναι ἀπ’ αὐτὸν τὸν κόσμο, ὅπως κι ἐγὼ δὲν εἶμαι
ἀπὸ τὸν κόσμο αὐτόν.
Καὶ
φυσικὰ Λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν θὰ παρέμενε μόνο ἡ γενεὰ τῶν Ἀποστόλων, ἀλλὰ μιὰ
διαχρονικὴ γενεά, ἕως τὸ τέλος τῆς ἱστορίας. Οἱ πιστοὶ ἕως τὸ τέλος τῆς ἱστορίας δὲν θὰ κάμπτουν γόνυ τῷ Βάαλ, δὲν θὰ
κάμπτουν γόνυ στὸν Ἀντίχριστο [σ.σ.: δὲν θὰ κάμπτουν γόνυ στοὺς Οἰκουμενιστές, οὔτε θὰ κοινωνοῦν μαζί
τους]! Θὰ
διωχθοῦν, ὅταν οἱ ἄλλοι –δυστυχῶς καὶ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί– θὰ ἔχουν
προσκυνήσει τὸν Ἀντίχριστο.
Προσέξατέ
το· ὑπάρχει διαφορὰ καὶ πρέπει νὰ διαφέρουμε.
Ἐκεῖνο ποὺ μᾶς κατηγοροῦν καὶ μᾶς λένε· τί δηλαδή, ἀποτελεῖς κάτι τὸ ξεχωριστό;
Ναί, κάτι τὸ ξεχωριστό! Μά; Τίποτα. Ἄλλο εἶναι ὁ Λαὸς τοῦ Θεοῦ κι ἄλλο εἶναι ὁ
κόσμος.
Λέγει
ὁ Κύριος: «Οὐ περὶ τούτων δὲ ἐρωτῶ μόνον, ἀλλὰ
καὶ περὶ τῶν πιστευόντων διὰ τοῦ λόγου αὐτῶν εἰς ἐμέ». Δὲν παρακαλῶ
μόνο γι’ αὐτούς, τοὺς μαθητάς Μου, ἀλλὰ καὶ γιὰ ὅλους
ἐκείνους ποὺ θὰ πίστευαν ἀπὸ τὸν δικό τους λόγο σὲ μένα.
Συνεπῶς,
τὸ γνώρισμα διαχωρισμοῦ τοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν κόσμο –τὸν ἀντιλαμβανόμεθα–
εἶναι βασικοτάτης σημασίας, γιατὶ ἀλλοιώτικα ἔχουμε τὴν ἐκκοσμίκευση τοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ.
Κι ὅταν ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ ἐκκοσμικευθεῖ, παύει αὐτομάτως νὰ εἶναι Λαὸς τοῦ Θεοῦ.
Καὶ συνεπῶς ματαιώνεται ἡ σωτηρία. [σ.σ.: Τί νὰ ποῦμε σήμερα, ποὺ τὸ
μεγαλύτερο μέρος τοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ δὲν ἔχει μόνο ἐκκοσμικευθεῖ, ἀλλὰ καὶ οἰκουμενιστικοποιηθεῖ;].
Ἕνα
δεύτερο γνώρισμα τοῦ Λαοῦ εἶναι ἡ βαθειά γνῶσις
τοῦ ἀληθινοῦ ὀνόματος τοῦ Θεοῦ, ποὺ εἶναι: Πατήρ, Υἱὸς καὶ Ἅγιον
Πνεῦμα. Ὅπως ὁ Κύριος ἐτόνισε «πορευθέντες
μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα (ὄχι εἰς
τὰ ὀνόματα, εἰς τὸ ὄνομα, γιατὶ ἕνας εἶναι ὁ Θεός) τοῦ
Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος». Ὁ Κύριος τονίζει εἰς
τὴν Ἀρχιερατική Του προσευχή, «ἐφανέρωσά σου
τὸ ὄνομα τοῖς ἀνθρώποις οὓς δέδωκάς μοι ἐκ τοῦ κόσμου». Ἔκανα φανερό,
λέγει, τὸ ὄνομά Σου, στοὺς ἀνθρώπους, δηλ. στὸ Λαό Μου, ποὺ ἦσαν ἐκ τοῦ κόσμου,
(ἀλλά) πίστεψαν
καὶ ἀπετέλεσαν, βέβαια, τώρα τὸ δικό Μου Λαό.
Τὸ ὄνομα
τοῦ Θεοῦ, ἀγαπητοί, εἶναι θεμελιώδους σημασίας, διότι καθορίζει τὴν αὐτοτέλεια τοῦ Χριστιανισμοῦ ὡς πρὸς
κάθε ἄλλη ψευδῆ ἢ κατ’ ἐπινόησιν θρησκεία.
[σ.σ.: Τοῦτο ἀκριβῶς συμβαίνει σήμερα μὲ
τὸν Χριστιανισμὸ ἀπ’ τὴν μία μεριά (δηλ. τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, στὴν ὁποία ἀνήκει
ὁ ὅρος Χριστιανισμός, ἀφοῦ οἱ αἱρέσεις δὲν εἶναι Χριστιανισμός), καὶ μὲ τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ τὴν ἐπερχόμενη
Πανθρησκεία ἀπὸ τὴν ἄλλη. Μία εἶναι ἡ
Ἐκκλησία, μὲ Μία Πίστη καὶ Ἕνα
Βάπτισμα, συγκεκριμένα Δόγματα καὶ Ἱεροὺς Κανόνες, πράγματα ποὺ σχετικοποιοῦνται
ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστὲς ἐκ κακοδόξου διαθέσεως· ταυτόχρονα ὅμως, οἱ Ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ
καὶ οἱ Ἱεροὶ κανόνες παραποιοῦνται ἀναπολόγητα καὶ ἀπὸ τοὺς ἀντι-Οἰκουμενιστὲς
ἐκ
δειλίας, συμφέροντος ἢ ἀδιαφορίας].
Μὴν
τὸ ξεχνᾶμε αὐτό, διότι πρέπει νὰ σᾶς πῶ ὅτι τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, ἢ τὸ περὶ Θεοῦ
θέμα, καθορίζει τὴν κάθε Θρησκεία. Τί θὰ πεῖ εἶμαι Χριστιανὸς Ὀρθόδοξος; Πιστεύω
εἰς τὸν Ἅγιον Τριαδικὸν Θεόν. Μπορῶ νὰ καθήσω σὲ συμπόσιο εἴτε διαλογικό,
εἴτε ὁποιοδήποτε ἄλλο, μὲ ἕνα Μουσουλμᾶνο;
Αὐτὸς τί πιστεύει; Βλέπετε, λοιπόν, ὁ Θεός, δηλ. ποιός εἶναι ὁ Θεός, καθορίζει
ποιά εἶναι ἡ Θρησκεία. Θεμελειώδης, θεμελειωδεστάτης σημασίας. Ἐγὼ ὁ Χριστιανὸς
πιστεύω εἰς τὸν Ἅγιον Τριαδικὸν Θεόν.
Ὅλα
αὐτὰ τὰ χρόνια ποὺ βρίσκομαι ἐδῶ εἰς τὴν Λάρισαν σᾶς τονίζω καὶ λέγω, «ὁ Ἅγιος
Τριαδικὸς Θεός», «Ὁ Ἅγιος Τριαδικὸς Θεός», ὥστε νὰ σᾶς γίνει οὐσία σας. Γιατί;
Διότι μὲ ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα συμβαίνουν μὲ
τὸν λεγόμενο Οἰκουμενισμό,
τὴν μίξιν
τῶν Θρησκειῶν,
ὅλα αὐτὰ τὰ ἀνακατεύουν. Ἡ παγκοσμιοποίηση
θὰ φέρει καὶ τὴν μίξιν ὅλων τῶν Θρησκειῶν.
Ἕνα
τρίτο γνώρισμα τοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ εἶναι ὅτι τηρεῖ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Λέγει ὁ Κύριος:
«σοὶ ἦσαν καὶ ἐμοὶ αὐτοὺς δέδωκας, καὶ τὸν λόγον
σου τετηρήκασι». Πῶς τὸν λόγον Σου τήρησαν, λέγει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος;
«Τῷ ἐμοὶ πιστεῦσαι καὶ μὴ προσέχειν τοῖς Ἰουδαῖοις».
Τὸ νὰ πιστεύουν σὲ μένα καὶ νὰ μὴ πιστεύουν πλέον εἰς τοὺς Ἰουδαίους. Ὁ λόγος
τοῦ Θεοῦ, κι ἐδῶ, ταυτίζεται μὲ τὴν διδασκαλία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἐτήρησαν
λοιπόν, τὸν ἀποκαλυφθέντα Εὐαγγελικὸ Νόμο.
Δὲν
μπορεῖ κανεὶς νὰ ἀνήκει στὸν Λαὸ τοῦ Θεοῦ, ἂν δὲν ἐφαρμόζει ὁλόκληρη, χωρὶς ἐπιλογές, τὴν
διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ. Ξέρετε, πάρα πολλοὶ Χριστιανοί μας, ἔχουν μιὰ ἐπιλογικὴ
προτίμηση. Δέχονται αὐτὸ ἀπὸ τὸ Εὐαγγέλιο, δὲν δέχονται, ὅμως, κάτι ἄλλο παραπέρα…
Ἔτσι, αὐτοί δὲν θὰ μποροῦσαν νὰ λέγουν ὅτι ἀνήκουν εἰς τὸν
Λαὸν τοῦ Θεοῦ.
Ἀνήκουμε
πράγματι εἰς τὸν Λαὸν τοῦ Θεοῦ;
«Ἐὰν τὰς ἐντολάς μου τηρήσητε, μενεῖτε ἐν τῇ ἀγάπῃ
μου, καθὼς ἐγὼ τὰς ἐντολὰς τοῦ πατρός μου τετήρηκα καὶ μένω αὐτοῦ ἐν τῇ ἀγάπῃ». Μία ἀπόδειξις εἶναι ἡ τήρησις τῶν Ἐντολῶν. Ἡ πίστις εἰς τὸ Θεανθρώπινο πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ
τήρησις ὅλων τῶν Εὐαγγελικῶν Ἐντολῶν.
[σ.σ.: Ἐδῶ –κι ὄχι σὲ προσωπικὸ ἐπίπεδο, ἀφοῦ ἐκεῖ πταίομεν ἅπαντες–
ἔγκειται ἡ μεγάλη πτῶσις τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν,
τὴν ὁποία κρύπτουν καὶ ἀρνοῦνται νὰ συζητήσουν, ὑποτιμώντας καὶ ἐλεεινολογώντας
ὅσους τοὺς τὸ ὑποδεικνύουν: Ἀρνοῦνται τὴν Ἐντολὴ τοῦ
Θεοῦ γιὰ
ἀπομάκρυνση ἐκ
τῶν Οἰκουμενιστῶν, οἱ ὁποῖοι πλέον ἐπίσημα
καὶ συνοδικὰ ἀπέδειξαν τὰ αἱρετικά τους
φρονήματα. Καὶ νά, μερικὲς ἀπὸ τὶς Εὐαγγελικὲς Ἐντολὲς ποὺ παραβαίνουν: Εἶναι
τό: «Ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε
καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθαι»· ἄλλη εἶναι τό: «καὶ χαίρειν
αὐτοῖς μὴ λέγητε»· ἄλλη εἶναι τό: «μὴ συγκοινωνεῖτε
τοῖς ἔργοις τοῖς ἀκάρποις τοῦ σκότους».
Ἂς σκεφτοῦμε, λοιπόν, ἁγιοπατερικά: Ὅποιος κοινωνεῖ μὲ τοὺς ὑπογράψαντες
τὴν ἐκκλησιαστικοποίηση τῶν αἱρέσεων στὴν Κολυμπάριο Σύνοδο, ὅποιος ἀποδέχεται ὡς Ὀρθόδοξο τὸν
Πατριάρχη Βαρθολομαῖο, τὸν Ἰωάννη Ζηζιούλα κ.λπ. δὲν «ἅπτεται ἀκαθάρτων» αἱρετικῶν, δὲν
λέγει μετ’ αὐτῶν τὸ «χαίρειν», δὲν
«συγ-κοινωνεῖ» μαζί τους; Συλλειτουργώντας ὡς Ἐπίσκοποι καὶ ἐπαινώντας τους, ἔμπλεοι μάλιστα χαρᾶς, διότι ἔλαβαν μέρος στὴν Σύνοδο δὲν τοὺς ἀναγνωρίζουν ὡς ὀρθοδοξότατους ποιμένες;].
Ὁ
Λαὸς τοῦ Θεοῦ πιστεύει στὴν θεανθρωπίνη φύση τοῦ Χριστοῦ. Δὲν θεωρεῖ τὸν Χριστὸν
“ψιλὸν” ἄνθρωπον ἢ ὅ,τι ἄλλο φλυάρησαν καὶ φλυαροῦν αὐτοὶ ποὺ δὲν δέχονται τὸν Ἰησοῦν
ὡς Θεάνθρωπον.
[σ.σ.: Νά, λοιπόν, καὶ ἡ βλασφημία τῶν Οἰκουμενιστῶν, ἀνάλογη μὲ αὐτὴ τῶν
Νεστοριανῶν, τῶν Μονοφυσιτῶν, τῶν Μονοθελητῶν. Ἢ μήπως εἶναι μικρότερης
σημασίας καὶ μικροτέρη βλασφημία, ἡ ἄρνηση τῆς μοναδικότητος τῆς Ἐκκλησίας; Ἡ παραδοχὴ ὅτι καὶ οἱ αἱρέσεις
προσφέρουν σωτηρία; Ἡ παραδοχὴ ὅτι βάπτισμα ὑπάρχει καὶ ἐκτὸς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας; Ὅτι τελικὰ ὑπάρχουν
πολλοὶ Χριστοί, πολλὰ Ἅγια Πνεύματα, αὐτὰ τῆς Μίας Ἐκκλησίας, καὶ ἐκεῖνα τῶν ἄλλων
«Ἐκκλησιῶν»;
Οἱ ἀνὰ τοὺς αἰῶνες πιστοὶ δὲν ἐπικοινωνοῦσαν μὲ τὸν Ἄρειο, μὲ τὸν
Νεστόριο κ.λπ. ἐπειδὴ ἀποκάλεσαν τὴν Θεοτόκο Χριστοτόκο! Καὶ ἐνῶ δὲν εἶχε ἐπισημοποιήσει ὁ Νεστόριος τὴν κακοδοξία του καὶ βλασφημία του σὲ κάποια Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, οὔτε εἶχε ὁ Νεστόριος καταδικαστεῖ ἀπὸ κάποια Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, ὅμως οἱ πιστοί, ποὺ ἦταν πράγματι Λαὸς τοῦ Θεοῦ, ἀπομακρύνθηκαν ἀπ’ αὐτόν.
Σήμερα, οἱ αἱρετικοὶ ἔχουν δείξει τὶς προθέσεις τους (τὸ ὁμολογοῦν αὐτὸ ὅλοι οἱ
ἀντι-Οἰκουμενιστές), τὶς ἔχουν ἐπισημοποιήσει. Κι ὅμως οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς φιλοσοφοῦν
ὑπεροπτικὰ καὶ «φωτισμένα» καὶ διδάσκουν κακόδοξα ἄλλη πρακτική, διαφορετικὴ ἀπὸ ἐκείνη τῶν Ἁγίων: ἐμεῖς,
λένε, δὲν δεχόμαστε ΟΛΟ τὸ Εὐαγγέλιο, ΟΛΗ
τὴν Παράδοση, δὲν δεχόμαστε τὴν πρακτικὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων περὶ «μὴ κοινωνίας μὲ τοὺς ἀκοινώνητους», περὶ ἀπομακρύνσεως ἀπ’ αὐτούς! Ἐμεῖς
θὰ κοινωνοῦμε μαζί τους, ἀλλὰ θὰ διατεινόμαστε ὅτι δὲν δεχόμαστε τὶς κακοδοξίες
τους!!!
Σὲ ποιοῦ Ἁγίου τὴν διδασκαλία, ὅμως, στηρίζουν αὐτὲς τὶς κακοδοξίες
τους; Ἂν θέλουν προσωπικὰ νὰ κοινωνοῦν,
εἶναι δικαίωμά τους, εἶναι ἐλεύθεροι νὰ
τὸ κάνουν, εἴτε διότι δὲν ἔχουν καλὴ πληροφόρηση γιὰ τὶς θεῖες Ἐντολές, εἴτε
διότι δὲν ἀντέχουν τὴν ἀπομόνωση, εἴτε διότι φοβοῦνται τὸν διωγμό. Τοῦτο τὸ
τελευταῖο, τὸν διωγμό, φοβᾶται κάθε ἄνθρωπος, ἂν θὰ τὸν ἀντέξει· καὶ κάποιος ποὺ
ἔχει διακόψει τὴν ἐπικοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικούς (ὁμιλῶ γιὰ τὸν ἑαυτό μου). Ἄλλο
ὅμως τὸ τί θὰ πράξει ὁ καθένας προσωπικὰ
τώρα ἢ τὴν δεδομένη στιγμὴ τοῦ διωγμοῦ, κι ἄλλο αὐτὸ ποὺ ἔχει ἀποφασίσει γιὰ τὸν
ἑαυτό του, νὰ θέλει νὰ τὸ ἐπιβάλλει
καὶ στοὺς ἄλλους. Δὲν πρέπει νὰ διδάσκουμε, ἐκεῖνο ποὺ μποροῦμε νὰ πραγματοποιήσουμε, ἀλλὰ ἐκεῖνο
ποὺ μᾶς διδάσκει ἡ Ἐκκλησία· τὸ ὁποῖο ὁ καθένας (ἀνάλογα μὲ τὶς δυνάμεις του καὶ τὴν
προαίρεσή του) θὰ τὸ προσεγγίσει ἢ θὰ τὸ πραγματοποιήσει.
Ὅσοι, λοιπόν, αὐτὴ τὴν κακόδοξη πρακτικὴ τῆς συνέχισης ἐπικοινωνίας μὲ τοὺς αἱρετικούς, θέλουν νὰ τὴν ἐπιβάλλουν καὶ στὸ Λαὸ τοῦ
Θεοῦ αἱρετίζουν· αὐτὸ ἀποτελεῖ αἵρεση καὶ πνευματικὸ ἔγκλημα,
ποὺ ἔχει σχέση μὲ τὴν προσωπικὴ σωτηρία μας ἀφ’ ἑνός, καὶ τὴν προώθηση τῆς αἱρέσεως
ἀφ’ ἑτέρου, ἀφοῦ οἱ αἱρετικοὶ Οἰκουμενιστὲς δὲν φοβοῦνται τίποτ’ ἄλλο πλέον,
παρὰ τὴν Διακοπὴ τοῦ Μνημοσύνου τους. Τοῦτο φάνηκε πολλὲς φορὲς στὴν ἱστορία τῆς
Ἐκκλησίας. Φάνηκε δὲ καθαρά, ὁλοκάθαρα καὶ στὴν περίπτωση τῆς Διακοπῆς
Μνημοσύνου τοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρα
(τὴν ὁποία παρότρυνε ὁ ἅγιος Παΐσιος τὴν δεκαετία τοῦ 1970) καὶ
ἡ ὁποία κατεστάλη μὲ σκληρὰ μέτρα καὶ ὑπόγειες μεθοδεύσεις ἀπὸ τὸ Φανάρι, ἀλλὰ
καὶ στὴν προχθεσινὴ Διακοπὴ Μνημοσύνου μοναχῶν τῆς Ἱ. Μ. Χιλανδαρίου, οἱ ὁποῖοι
ἀμέσως ἐκδιώχθηκαν ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὄρος].
(Μετὰ τὸ
μεγάλο αὐτὸ σχόλιο συνεχίζεται ἡ ὁμιλία τοῦ π. Ἀθανασίου): Ὁ Ἄρειος ἠρνήθη τὴν θείαν
φύση τοῦ Χριστοῦ. Χάριν δὲ αὐτῆς τῆς περιπτώσεως ἔγινε ἡ Α΄ Οἰκουμενικὴ
Σύνοδος. Καὶ θὰ ὑποβόσκει ἕως τὴ Ζ΄ Οἰκουμενικὴ
Ετικέτες
ΑντιΟικουμενιστές,
Γατζέα,
Λαός του Θεού,
π. Αθαν. Μυτιληναίος,
π. Θ. Ζήσης
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





