Ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι κατὰ τοὺς Ἁγίους Παναίρεση μὲ ἐσχατολογικὸ χαρακτῆρα.
Αὐτὸ σημαίνει ὅτι εἶναι ἡ τελευταία αἵρεση ποὺ θὰ πολεμήσει τὴν Ἐκκλησία πρὶν ἀπὸ
τὰ γεγονότα τῆς Ἀποκαλύψεως. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Οἰκουμενισμὸς δὲν προσδιορίζεται
οὔτε ἐπισημαίνεται στὶς δράσεις καὶ σκέψεις κάποιων μόνο ἐκκλησιαστικῶν προσωπικοτήτων
ἢ κύκλων, ἀλλὰ ἀποτελεῖ τὴν παγκόσμια θρησκευτικὴ διάσταση τῶν σχεδίων τῆς Μασωνίας,
τοῦ Σιωνισμοῦ καὶ γενικὰ τῆς Νέας τάξης Πραγμάτων (Ν.Τ.Π.) μὲ σκοπὸ τὴν παγκόσμια
διακυβέρνηση καὶ τελικὰ τὴν ἐγκατάσταση στὴν ἐξουσία τοῦ ἀντιχρίστου.
Ὁ ὅρος (ὡς πολιτικὸς καὶ ὄχι συνωμοσιολογικός) Νέα Τάξη πραγμάτων
πρωτοεμφανίστηκε στὴν σύγχρονη πολιτικὴ στὰ Δεκατέσσερα
Σημεῖα γιὰ τὴν εἰρήνη ποὺ διετύπωσε ὁ πρεσβυτεριανὸς
Ἀμερικανὸς πρόεδρος Woodrow Wilson μετὰ τὶς καταστροφὲς καὶ τὸν τρόμο ἀπὸ τὸν
Α΄ Παγκ. Πόλεμο. Ὁ δὲ τρόπος ἐπιβολῆς τοῦ ὅλου ἐπιχειρήματος φανερώνει ἕνα μακραίωνο
σχέδιο ποὺ μόνο ὁ ἀνθρωποκτόνος ὄφις θὰ μποροῦσε νὰ ἐμπνεύσει, νὰ ὀργανώσει νὰ
ἐπιβάλλει καὶ νὰ διατηρεῖ ζωντανό.