«Μακάριος ος ουκ επορεύθη εν βουλή ασεβών"

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου 

 Οἱ Ψαλμοὶ τοῦ Δαβὶδ εἶναι ἴσως τὸ σημαντικότερο βιβλίο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Ὁ προφητάναξ Δαβὶδ προφήτευσε μὲ τοὺς ψαλμοὺς ὅλους τοὺς χρόνους καὶ μὲ ὅλους τοὺς τρόπους. Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ ψαλμοὶ εἶναι πάντοτε ἐπίκαιροι καὶ ἀπαραίτητοι γιὰ τὸν Χριστιανό. Λέγει περὶ αὐτῶν ὁ μακαριστὸς π. Ἀθανάσιος Μυτηλιναῖος: «Μάλιστα λέγεται ὅτι τό τί εἶναι τό Ψαλτήρι θά μποροῦσε νά ἐκφραστεῖ μέ δυό μόνο λέξεις: εἶναι ὁ Θεός καί ὁ ἄνθρωπος! Καί αὐτό γιατί ἐκεῖ μιλάει ὁ Θεός μέ ἕναν τρόπο ἔντονο· ἀλλά καί ὁ ἄνθρωπος μιλάει πρός τόν Θεό μέ ἕναν τρόπο πολλές φορές δραματικό. Γιά παράδειγμα, λέει ὁ Θεός: «πρόσχες μοι», πρόσεξέ με· κατά τόν ἴδιο τρόπο καί ὁ ἄνθρωπος λέει πρός τόν Θεό: «ἐνώτισε», ἄκουσέ με, βάλε καλά τά αὐτιά Σου νά μ’ ἀκούσεις. Γίνεται δηλαδή ἕνα εἶδος πάλης ἀνάμεσα στόν ἄνθρωπο καί τόν Θεό. Τό Ψαλτήρι θά λέγαμε πώς εἶναι τό πιό δυνατό βιβλίο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης...

Τό Ψαλτήρι, ὅπως σᾶς εἶπα, εἶναι τό βασικότερο βιβλίο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, γιατί ἐπιπλέον περιέχει μέσα του κάθε πτυχή τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς! Ἄν θά ἀνοίξει κανείς τό Ψαλτήρι, θά βρεῖ τόν ἑαυτό του. Ὁ μέγας Ἀθανάσιος λέει ὅτι σ’ ὅποια κατάσταση καί νά βρίσκεται ὁ ἄνθρωπος, θλιμμένη ἤ χαρούμενη, σέ ἀπόγνωση ἤ σ’ ἐνθουσιασμό ἤ σέ ἀπορία ἤ σέ ὁποιαδήποτε ἄλλη κατάσταση κι ἄν βρίσκεται, τό Ψαλτήρι ἔρχεται νά τοῦ ἀπαντήσει, ἔρχεται νά ταυτιστεῖ μέ τή δική του ψυχολογική κατάσταση, γιατί ἁπλούστατα γράφτηκε κάτω ἀπό ποικίλες ψυχολογικές συνθῆκες. Καί γι’ αὐτό εἶναι ἕνα βιβλίο ἰδιαίτερα κατάλληλο γιά ὅλους, προσαρμόζεται πραγματικά σέ κάθε ἀνθρώπινη ψυχή! Ἔτσι, τό Ψαλτήρι, ἐκτός ἀπό τό ὅτι περιέχει ψυχολογικές καταστάσεις πού ἀνταποκρίνονται στήν ἀνθρώπινη ψυχή, ἔχει καί κάτι ἄλλο: περιέχει πλούσια θεολογία, εἶναι γεμᾶτο ἀπό χριστολογία» (’’ΕΠΙΛΟΓΗ ΨΑΛΜΩΝ” Τόμος α΄. Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου, Κοιμήσεως Θεοτόκου και Αγίου Δημητρίου).

Οἱ Οἰκουμενιστὲς γνωρίζουν καὶ προβάλλουν ἐπιφανειακὰ τοὺς ψαλμούς, δείχνοντας ὡς προβατόσχημοι λύκοι μία ψευδοευσέβεια καὶ προτρέπουν τοὺς πιστοὺς νὰ τοὺς διαβάζουν. Κυριολεκτικὰ ὅμως τοὺς ἀρνοῦνται, τοὺς ἀφαιροῦν συχνὰ ἀπὸ τὴν Θεία Λειτουργία καὶ διαστρεβλώνουν ἢ ἀποκρύπτουν τὸ νόημά τους καὶ τὴν ἑρμηνεία τους ἀπὸ τοὺς Πατέρες. Ἁρκεῖ ὅμως ὁ πρῶτος ψαλμὸς καὶ δὴ οἱ δύο πρῶτοι στίχοι γιὰ νὰ ἀποτινάξουν τὴν δορὰ τοῦ προβάτου καὶ νὰ ἀποδείξουν τὴν αἱρετικὴ στάση καὶ τὴν ψευδοευσέβεια τῶν Οἰκουμενιστῶν (ἀλλὰ καὶ τῶν ὑποτιθέμενων ἀντιοικουμενιστῶν, ποὺ κοινωνοῦν μαζί τους):

«Μακάριος ἀνήρ, ὃς οὐκ ἐπορεύθη ἐν βουλῇ ἀσεβῶν καὶ ἐν ὁδῷ ἁμαρτωλῶν οὐκ ἔστη καὶ ἐπὶ καθέδρᾳ λοιμῶν οὐκ ἐκάθισεν. 

ἀλλ᾿ ἤ ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου τὸ θέλημα αὐτοῦ, καὶ ἐν τῷ νόμῳ αὐτοῦ μελετήσει ἡμέρας καὶ νυκτός».

Ὁ στάρετς τῆς Ὅπτινα Ὅσιος Νεκτάριος, ἑρμήνευσε ἀκολούθως τὰ λόγια τοῦ πρώτου ψαλμοῦ "Μακάριος ἀνήρ..." ὡς ἑξῆς: "Αὐτὸς ὁ ψαλμός κατὰ γράμμα σημαίνει πὼς ἕνας ἄνθρωπος εἶναι μακάριος καὶ εὐλογημένος, ὅταν ἀποφεύγη τὶς ἀσεβεῖς καὶ ἁμαρτωλές συναθροίσεις καὶ δὲν λαμβάνει μέρος σὲ αἱρετικές ἤ ἀντιεκκλησιαστικές διδασκαλίες». (ἐδῶ)

"Του Κυρίου η σωτηρία..." Ερμηνεία Μ. Αθανασίου και Θεοδωρήτου Κύρου

ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ

M. Ἀθανασίου  & Θεοδωρήτου Ἐπισκόπου Κύρου,

 Ἑρμηνεία εἰς τοὺς Ψαλμούς

Τοῦτο γάρ ἐστιν ὃ λέγει ὁ ψαλμός, ὅτιπερ ὁ χορὸς τῶν προφητῶν διώκεται ὑπὸ τοῦ λαοῦ τῶν Ἰουδαίων. Δαυῒδ γὰρ ἑρμηνεύεται πεποθημένος· ὅπερ ἐστὶν ὁ χορὸς τῶν προφητῶν. Ὥσπερ οὖν ὁ Ἀβεσσαλὼμ ἀνταρσίαν διεζήτει κατὰ τοῦ ἰδίου Πατρός, τουτέστι τοῦ Δαυΐδ, οὕτω καὶ οἱ Ἰουδαῖοι ἐπανέστησαν κατὰ τῶν πατέρων αὐτῶν προφητῶν, μὴ δεχόμενοι τὰ προστάγματα τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ ἀνθιστάμενοι αὐτοῖς.

Κύριε, τί ἐπληθύνθησαν οἱ θλίβοντές με; Τό, τί, ἀντὶ τοῦ σφόδρα κεῖται.

Οὐκ ἔστι σωτηρία αὐτῷ ἐν Θεῷ αὐτοῦ. Ὁ Θεός, φησίν, αὐτοῦ οὐ σώσει αὐτόν· εἰς γὰρ μόνην τὴν ἁμαρτίαν ἔβλεπον ἣ ἐπεποιήκει, ἀγνοοῦντες αὐτοῦ τὴν μετάνοιαν.