«Ο εχθρός του
ανθρωπίνου γένους θα δρα με πανουργία για να οδηγήσει στην Αίρεση, αν ήταν δυνατόν, και τους εκλεκτούς. Δεν θα ξεκινήσει με την ψυχρή απώθηση των δογμάτων της Αγίας Τριάδος,
της Θεότητος του Ιησού Χριστού, και της παρθενίας της Θεοτόκου, αλλά θα ξεκινήσει ανεπαίσθητα να καταστρέφει τις διδασκαλίες και τις
παραδόσεις της Εκκλησίας και την μεγάλη τους πνευματικότητα, που έφτασε σε μας
μέσω των Αγίων Πατέρων, από το Άγιον Πνεύμα. (σ.σ. Ζωγραφίζει -ἐκτὸς τῶν ἄλλων- εὐκρινέστατα τὴν
παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ).
Λίγοι θα παρατηρήσουν αυτά τα καλοπιάσματα του
εχθρού, μόνον εκείνοι που είναι πολύ πεπειραμένοι στην πνευματική ζωή. Οι Αιρετικοί θα αποκτήσουν ισχύ πάνω στην Εκκλησία, και
θα τοποθετήσουν τους υπηρέτες των παντού. (σ.σ. Στοὺς Ἐπισκόπους καὶ ἱερεῖς, στοὺς θεολογο-φιλοσοφοῦντες ἱστολόγους,
στὶς χριστοΰφαντες μοναχοὺς καὶ μοναχές, στοὺς ἀκολουθοῦντες λαϊκούς).
Οι ευλαβείς θα ατενίζονται καταφρονητικά.
Ο ίδιος ο Κύριος είπε ότι από τους καρπούς των
θα τους αναγνωρίσετε, και έτσι, από τους καρπούς των καθώς και από τις
ενέργειές των Αιρετικών, προσπαθήστε να τους διακρίνετε από τους αληθινούς
ποιμένες.
Αυτοί είναι πνευματικοί κλέφτες, διαρπάζοντες
τη πνευματική ποίμνη, και θα εισέλθουν στο μαντρί (την Εκκλησία), σκαρφαλώνοντας
με κάποιο άλλο τρόπο, χρησιμοποιώντας δύναμη και καταπατώντας τους ιερούς
κανόνες.
Ο Κύριος καλεί αυτούς ληστές (Ευαγ. Ιω. 10,1). Πράγματι, η πρώτη τους ενέργεια θα είναι η καταδίωξη των αληθινών ποιμένων,
η φυλάκιση και η εξορία τους, διότι χωρίς αυτό θα είναι αδύνατο γι' αυτούς να
διαρπάσουν το ποίμνιο.
Γι' αυτό το λόγο παιδί μου, όταν βλέπεις την καταπάτηση της Πατερικής παραδόσεως, και των θείων εντολών στην Εκκλησία, των εντολών που ορίσθηκαν από το Θεό, γνώριζε
ότι οι Αιρετικοί έχουν ήδη εμφανισθεί, αν και κατά το χρόνο δράσης τους μπορεί να κρύβουν την
ασέβειά τους, ή να καταστρέφουν την Αγία Πίστη ανεπαίσθητα, προκειμένου να επιτύχουν καλύτερα στην σαγήνευση και
προσκόλληση των απείρων στα δίχτυα τους. (σ.σ. Τί ἄλλο κάνει ὁ Οἰκουμενισμός;
Καὶ οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς Πατέρες, βλέπουν τὰ δίχτυα του καὶ τὰ ἀντιμετωπίζουν
μὲ «χαρτοπόλεμο», καταπατοῦν δὲ καὶ διαστρέφουν καὶ αὐτοὶ τὴν Παράδοση, ἀρνούμενοι νὰ σταματήσουν τὴν κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικούς).
Η καταδίωξη θα κατευθύνεται όχι μόνον εναντίον
των ποιμένων αλλά εναντίον όλων των δούλων του Θεού, διότι όλοι όσοι θα
καθοδηγούνται από την αίρεση δεν θα υποφέρουν την ευσέβεια.
Αναγνωρίστε αυτούς τους λύκους με ένδυμα
προβάτου από τις υπερήφανες διαθέσεις τους και την αγάπη της ισχύος.
Θα είναι συκοφάντες, προδότες, παντού
δεικνύοντες έχθρα και κακοήθεια.
Γι' αυτό ο Κύριος είπε ότι οι καρποί τους θα
τους κάνουν γνωστούς.
Οι αληθινοί υπηρέτες του Θεού είναι ταπεινοί,
αγαπούν τον συνάνθρωπό τους και είναι υπάκοοι στην Εκκλησία.
Οι Μοναστές θα ταλαιπωρηθούν υπερβολικά από
τους Αιρετικούς, και η μοναστική ζωή θα καταφρονηθεί. Τα (ενεργά) Μοναστήρια θα
σπανίζουν, ο αριθμός των μοναχών θα ελαττωθεί, και αυτοί που θα παραμείνουν θα
υποφέρουν από βία. Αυτοί που μισούν την μοναστική ζωή, εντούτοις, έχοντας μόνο
την αμφίεση της ευσεβείας, θα αγωνίζονται να προσελκύσουν τους μοναχούς με το
μέρος τους, υποσχόμενοι σ' αυτούς προστασία και κοσμικά αγαθά, και απειλώντας
αυτούς που τους αντιτίθενται με εξορία. (σ.σ. Ποιός ‒ἀπὸ ὅσους γνωρίζουν τὰ
σύγχρονα γεγονότα‒ δὲν θὰ ἀναγνώριζε πίσω
ἀπ’ αὐτὲς τὶς γραμμὲς τὶς κακοδοξίες τοῦ "Γέροντος" τοῦ Φαναρίου Ζηζιούλα, καὶ τοῦ
προϊσταμένου του Βαρθολομαίου, πιὸ πίσω δέ, τὴν καταπίεση, τὶς διώξεις τῶν Ἁγιορειτῶν
ἀπὸ τὸν πατριάρχη Δημήτριο καὶ τὴν ἐγκατάσταση Καθηγουμένων στὸ Ἅγιον Ὄρος, ποὺ
θὰ ἦσαν πιστοὶ στὸ Φανάρι;).
Αυτές οι απειλές θα προκαλέσουν μεγάλη απόγνωση
στους μικρόψυχους, αλλά εσύ παιδί μου, να χαίρεσαι για το ότι έχεις ζήσει μέχρι
αυτό τον καιρό, διότι τότε οι πιστοί που δεν
θα έχουν δείξει άλλες αρετές, θα λάβουν στέμματα,
μόνο διότι θα έχουν μείνει σταθεροί στην πίστη, σύμφωνα με το λόγο του Κυρίου: «Κάθ΄ ένας που, όντας μαζί
Μου (εν Εμοί), θα με ομολογήσει μπροστά στους ανθρώπους, θα τον ομολογήσω και
Εγώ, όντας μαζί του (εν αυτώ), μπροστά στον Πατέρα μου τον εν Ουρανοίς» (Ματθ. Ι-32).
(Πας ουν όστις ομολογήσει εν
εμοί έμπροσθεν των ανθρώπων, ομολογήσω κα' γώ εν αυτώ έμπροσθεν του Πατρός μου
του εν Ουρανοίς).
«Φοβού τον Κύριο τέκνο μου.
Φοβού να χάσεις το στέμμα που ετοιμάστηκε για
σένα,
φοβού το να ριχτείς από το Χριστό στο εξώτερο
σκότος και στα αιώνια βάσανα.
Στάσου γενναίος στην πίστη, και αν είναι
αναγκαίο, υπόμεινε καταδίωξη και άλλες λύπες, διότι ο Κύριος θα είναι μαζί σου
και οι άγιοι Μάρτυρες και πνευματικοί θα κοιτάζουν σε σένα και τον αγώνα σου με
ευχαρίστηση.
Αλλά αλλοίμονο στους μοναχούς εκείνες τις ημέρες που
θα καθηλωθούν από ιδιοκτησίες και πλούτη, οι οποίοι λόγω της αγάπης της ειρήνης (ανάπαυσης)
θα είναι έτοιμοι να υποταχθούν στους αιρετικούς. Θα αποκοιμίζουν την συνείδησή τους, λέγοντας:
«Εμείς διατηρούμε και σώζουμε το Μοναστήρι
και ο Κύριος θα μας συγχωρήσει».
Οι ατυχείς και τυφλοί αυτοί δεν λογαριάζουν
καθόλου ότι δια της αιρέσεως οι δαίμονες θα εισέλθουν στο Μοναστήρι, αι κατόπιν
δεν θα είναι ένα Άγιο Μοναστήρι, αλλά μόνο τοίχοι, από τους οποίους η Χάρη θα
έχει απομακρυνθεί.
Ο Θεός εντούτοις είναι ισχυρότερος από τον
εχθρό, και δεν θα εγκαταλείψει ποτέ τους δούλους του. Οι αληθινοί Χριστιανοί θα
παραμείνουν μέχρι το τέλος αυτής της περιόδου, μόνο θα προτιμήσουν να ζουν σε
απομονωμένα ερημικά μέρη».
