Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα π. Αμβρόσιος Σταμπλιάκας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα π. Αμβρόσιος Σταμπλιάκας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2014

Η καρδιά της "νέας Εκκλησίας" χτυπά και στην Κοζάνη!




Σωτήρες της Εκκλησίας;

Λέγαμε κι ἐμεῖς! Οὐδεὶς ἐνεργὸς Οἰκουμενιστὴς θὰ παρουσιαστεῖ ἀπὸ τὴν μητρόπολη Κοζάνης; Τί στὸ καλὸ κάνει ἐκεῖ ὁ Δεσπότης; Καὶ νά, ποὺ ἐπὶ τέλους μίλησε καὶ ἡ Κοζάνη Οἰκουμενιστικά! Τέτοιες ἀθεολόγητες ἀνοησίες καὶ ἀντιπατερικὲς κορῶνες, οὔτε ἕνας σοβαρὸς παπικὸς θεολόγος δὲν θὰ ἔλεγε.
Θὰ ρωτούσαμε (γιατὶ ἀποτελεῖ χάσιμο χρόνου νὰ ἀντικρούσουμε) τὸν π. Ἀμβρόσιο Σταμπλιάκα καὶ τὸν μητροπολίτη του Παῦλο Παπαλεξίου:
α) Δέχονται τὸν Γέροντα Παΐσιο καὶ τὴ στάση του ἀπέναντι στὶς αἱρετικὲς κινήσεις τοῦ Ἀθηναγόρα (πόσο μᾶλλον τοῦ Βαρθολομαίου!).
β) Δέχονται τὶς τοποθετήσεις τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς γιὰ τοὺς Διαλόγους, τὸν Οἰκουμενισμὸ κ.λπ;
γ) Μὲ ὅσα εἶπε ὁ ἅγιος Ἰουστῖνος, ἤθελε νὰ σώσει τὴν Ἐκκλησία ἢ μήπως τοὺς πιστοὺς ἀπὸ ψευδοποιμένες τύπου Βαρθολομαίου καὶ Ἀμβρόσιου Σταμπλιάκα;
δ) Καὶ κάτι τελευταῖο· ἐρώτηση θεολογικῆς κρίσεως: Ποιοί, π. Ἀμβρόσιε, εἶναι "νήπια, κλυδωνιζόμενα... ἐν πανουργίᾳ πρὸς τὴν μεθοδείαν τῆς πλάνης" (ἀπ. Παῦλος). Ὅσοι ἐμμένουν στὴν Πίστη ἢ ὅσοι ἀκολουθοῦν (ὅπως ἐσύ) τὸν ἀρχηγέτη τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τὸν πατριάρχη Βαρθολομαῖο;

Πηγή: «Αμέν»
Σκέψεις με αφορμή τη συνάντηση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και του Πάπα Ρώμης Φραγκίσκου στην Κωνσταντινούπολη την 29η και 30η Νοεμβρίου 2014.

Από τον αρχιμανδρίτη του Οικουμενικού Θρόνου Αμβρόσιο Σταμπλιάκα, εφημέριο του Ιερού Ναού Παναγίας Φανερωμένης Κοζάνης.

Ο διάλογος μεταξύ Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών μετράει ήδη πενήντα χρόνια από την ευλογημένη ιστορική συνάντηση του Πατριάρχη Αθηναγόρα και του Πάπα Παύλου Στ΄ στα Ιεροσόλυμα τον Ιανουάριο του 1964, οπότε και ξεκίνησε συμβολικά. Έκτοτε ο διάλογος συντελείται εν μέσω ωδίνων και οδυνών με Επιτροπές εκατέρωθεν, που συνδιασκέπτονται συχνά πυκνά «μέχρι καταντήσωμεν οι πάντες εις την ενότητα της πίστεως…» (Εφ. 4, 13). Εξάπαντος αυτό το τελευταίο, το φτάσιμο στην ενότητα της πίστεως, είναι η προϋπόθεση που θέτουν και οι δυο πλευρές για την ευχαριστιακή ενότητα.
Ωστόσο, δεν λείπουν οι τραγικές και μίζερες φωνές ανθρώπων «νηπίων, κλυδωνιζομένων και περιφερομένων παντί ανέμω της διδασκαλίας εν τη κυβεία των ανθρώπων, εν πανουργία προς την μεθοδείαν της πλάνης»