ΠΕΡΙ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΙΣΗΜΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΥ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

ΣΤΟΝ π. ΕΥΘΥΜΙΟ ΤΡΙΚΑΜΗΝΑ

    Ο π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς μέσω του ιστολογίου "Πατερική Παράδοση" και συγκεκριμένα διά του άρθρου "ΑΘΕΤΗΣΗ ΟΡΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΥΠΟ ΤΩΝ Γ.Ο.Χ." (ἐδῶ) απευθύνθηκε προσωπικά σε μας και ζήτησε την απάντησή μας επ᾿ αυτού. 

     Όμως ολόκληρο το άρθρο του βασίζεται σε ένα σοβαρότατο ατόπημα: Θεωρεί πως η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος αποφάσισε αστρονομικά και όχι εκκλησιαστικά. Ότι δηλαδή όρισε τάχα πως την ημερομηνία κατά την οποία συμβαίνει πραγματικά (αστρονομικά) η εαρινή ισημερία πρέπει να την διορθώνουμε σε 21η Μαρτίου. Αυτό είναι μέγα σφάλμα και πάνω εκεί βασίστηκε η λεγόμενη "διόρθωση" του Ιουλιανού Ημερολογίου (και το 1582 και το 1924). Η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος όρισε ακριβώς το αντίθετο: να θεωρείται δηλαδή πάντοτε η 21η Μαρτίου ως ημερομηνία της εαρινής ισημερίας, άσχετα αν σε εκείνη την ημερομηνία δεν συμβαίνει όντως η πραγματική εαρινή ισημερία.  Επομένως η ημερομηνία της θετής "εαρινής ισημερίας" (που όρισε η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος στις 21 Μαρτίου) δεν ταυτίζεται πάντοτε με την ημερομηνία της πραγματικής (αστρονομικής) εαρινής ισημερίας.

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ	ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΘΕΤΗΣ ΕΑΡΙΝΗΣ ΙΣΗΜΕΡΙΑΣ ΠΟΥ ΟΡΙΣΕ Η Α΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ (ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ)	ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΕΑΡΙΝΗΣ ΙΣΗΜΕΡΙΑΣ  (ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ)
330	ΠΑΝΤΟΤΕ 21 ΜΑΡΤΙΟΥ Π.Η.	21 ΜΑΡΤΙΟΥ Π.Η.
1582		11 ΜΑΡΤΙΟΥ Π.Η. 21 ΜΑΡΤΙΟΥ Ν.Η. (ΔΙΑΦΟΡΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΩΝ 10 ΗΜΕΡΕΣ)
1924		8 ΜΑΡΤΙΟΥ Π.Η. 21 ΜΑΡΤΙΟΥ Ν.Η. (ΔΙΑΦΟΡΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΩΝ 13 ΗΜΕΡΕΣ)
2018		7 ΜΑΡΤΙΟΥ Π.Η. 20 ΜΑΡΤΙΟΥ Ν.Η.

    Οι έχοντες ασχοληθεί με το ζήτημα γνωρίζουν πως η ημερομηνία της πραγματικής (αστρονομικής) εαρινής ισημερίας δεν είναι σταθερή, επομένως αν η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος ενδιαφερόταν για αυτήν να αντιστοιχεί με την 21η Μαρτίου, τότε θα όριζε: α) Να διορθώνεται συνεχώς η ημερομηνία της (ενώ κάτι τέτοιο δεν συνέβη ποτέ από τους Ορθοδόξους, σε αντίθεση με τους Παπικούς το 1582 και τους Οικουμενιστές το 1924) και β) να εορτάζουν διαφορετικά το Πάσχα όσοι βρίσκονται στο Νότιο Ημισφαίριο, οι οποίοι ως γνωστόν έχουν εαρινή ισημερία τον Σεπτέμβριο και φθινοπωρινή ισημερία τον Μάρτιο! 
    Για όλα αυτά ξεκάθαρα μιλούν οι Πατέρες και Διδάσκαλοι της Εκκλησίας μας, τους οποίους δυστυχώς ο π. Ευθύμιος αγνοεί (όπως φαίνεται δεν ανέγνωσε την αναίρεση των θέσεων του κ. Ρίζου: ἐδῶ):
     α) Ο Σεβαστός Κυμινήτης: "Ὅμως οἱ θειότατοι Πατέρες τῆς πρώτης Συνόδου ἂν καλὰ καὶ νὰ ἤξευραν ἀκριβῶς τὴν τοιαύτην διαφορὰν τῆς ἰσημερίας, πῶς κατ’ ὀλίγον ὀλίγον ἔρχεται ὀπίσω διὰ τὴν συνεχῆ προσθήκην τῆς τοῦ βισέκτου ἡμέρας· μὲ τοῦτο ὅλον ἐδιώρισαν αὐτὴν τὴν ἐαρινὴν ἰσημερίαν νὰ κρίνεται καὶ νὰ λογαριάζεται πάντοτε καθὼς εὑρέθηκε τότε εἰς τὸν καιρόν τους, κατὰ τὴν κα΄ τοῦ Μαρτίου μηνὸς... Ἂν ἦτον λοιπὸν τοῦτο παράβασις καμία ψυχοβλαβὴς, ἔπρεπε καὶ τότε νὰ γένῃ ἡ τοιαύτη διόρθωσις, νὰ κατεβάζουν ὀπίσω τὸν Μάρτιον, νὰ φέρουν τὴν ἰσημερίαν πάλιν εἰς τὴν κα΄ Μαρτίου· ἀμὴ ἐπειδὴ τόσαις σύνοδαις οἰκουμενικαῖς ὁποῦ ἔγιναν εἰς τόσους χρόνους ὕστερον ἀπὸ τὴν οἰκουμενικὴν ἐκείνην καὶ πρώτην σύνοδον, αἱ ὁποίαις ἔβλεπαν μὲν ὁλοφάνερα τὴν ἰσημερίαν ὁποῦ κατ’ ὀλίγον ὀλίγον ἐκατέβηκεν τόσαις ἡμέραις ὀπίσω· ὅμως δὲν ἀποκότησεν οὐδεμία σύνοδος ἂν καλὰ καὶ νὰ ἦσαν οἰκουμενικαὶ, ὁποῦ ἐσυνάγουνταν διὰ τὰ τοιαῦτα ἐκκλησιαστικὰ ζητήματα, καὶ πολλὰ ἄλλα ἐκανόνιζαν καὶ ἐθέσπισαν, νὰ κάμουν τὴν τοιαύτην διόρθωσιν τῆς ἰσημερίας, ἀμὴ καὶ ἔξω ἀπὸ τὸν καιρὸν τῆς ἰσημερίας τόσαις ἡμέραις ὀπίσω κατεβασμένον, ὅμως πάντοτε τὴν κα΄ Μαρτίου ἀκολούθως τῇ πρώτῃ συνόδῳ ἐλογάριαζαν τὴν ἰσημερίαν...".
   β) Ο Δοσίθεος Ιεροσολύμων: "Γίνεται ἡ πρώτη πανσέληνος τοῦ Μαρτίου πρὸ τῆς κα΄ Μαρτίου, εἰς τὴν ὁποῖαν εὑρίσκετον ἡ ἰσημερία εἰς τὸν καιρὸν τῆς πρώτης Συνόδου, καὶ τὴν σήμερον εὑρίσκεται εἰς τὴν ια΄ Μαρτίου, διὰ τὸν ὑποβιβασμὸν τῆς ἰσημερίας ὁποῦ προέρχεται ἀπὸ τὴν παντοτινὴν προσθήκην τῆς τοῦ βισέκτου ἡμέρας... Οἱ νεώτεροι Λατῖνοι ἐφάνησαν διακριτικώτεροι καὶ σοφώτεροι καὶ τολμηρότεροι ἀπὸ ὅλας τὰς ἁγίας ἐκείνας Συνόδους, καὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς ἁγίους Πατέρας τῆς ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας ἀνατολικούς τε καὶ δυτικοὺς, καὶ ἔκαμαν τὴν τοιαύτην διόρθωσιν τῆς ἰσημερίας, φοβούμενοι μήπως καὶ ἀθετοῦντες τὴν πρώτην πανσέληνον μέτ’ ἰσημερίαν, κολάσωσι τὴν ψυχήν των, ὡς καθὼς ἐκολάσθησαν καὶ ὅλαις αἱ Σύνοδαις, καὶ πάντες οἱ ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ὁπόσοι ἑόρταζαν τὸ ἅγιον Πάσχα, ἀθετοῦντες τὴν πρώτην πανσέληνον μέτ’ ἰσημερίαν"!
     γ) Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: "Ἂς ἠξεύρουν γὰρ ὅτι καὶ αἱ Οἰκουμενικαὶ Σύνοδοι, ὁποῦ μετὰ τὴν Πρώτην ἔγιναν, καὶ οἱ λοιποὶ Πατέρες, ἔβλεπον ναὶ καὶ αὐτοὶ, ὡς σοφοὶ ὁποῦ ἦσαν, πῶς ἐκατέβη πολὺ ἡ ἰσημερία· ἀλλ’ ὅμως δὲν ἠθέλησαν νὰ τὴν μεταθέσουν ἀπὸ τὴν κα΄ Μαρτίου, ὁποῦ τὴν ηὗρεν ἡ Α΄ σύνοδος, προτιμῶντες περισσότερον τὴν συμφωνίαν τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἕνωσιν ἀπὸ τὴν ἀκρίβειαν τῆς ἰσημερίας, ἥτις δὲν προξενεῖ οὔτε εἰς τὴν εὕρεσιν, τοῦ ἐδικοῦ μας Πάσχα κᾀμμίαν σύγχυσιν, οὔτε βλάβην εἰς τὴν εὐσέβειαν".
    Ο π. Ευθύμιος πέφτει επίσης και σε δεύτερο τραγικό σφάλμα, που φανερώνει πως δεν έχει μελετήσει καθόλου σοβαρά το θέμα. Είναι γνωστό πως η Ορθόδοξη Εκκλησία από την εποχή της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου υπολογίζει τις ημερομηνίες των πανσελήνων με βάση τον 19ετή Κύκλο του Μέτωνος. Ο Μετωνικός Κύκλος όμως είναι επίσης ελλιπής με αποτέλεσμα στην εποχή μας να υπάρχει απόκλιση 4-5 ημερών της Μετώνειας Πανσελήνου από την πραγματική (αστρονομική) Πανσέληνο. Ούτε αυτό όμως ενδιαφέρει την Εκκλησία, η Οποία δεν ενδιαφέρεται για "χρόνων ἀκρίβειαν καὶ ἡμερῶν παρατήρησιν", κατά τους Αγίους Πατέρες. Αντιθέτως αποτελεί ένα ισχυρό επιχείρημα μόνο εκείνων που επιθυμούν την αλλαγή και του Πασχαλίου, επικαλούμενοι αστρονομικούς λόγους. Μήπως μαζί τους συντάσσεται τελικώς ο π. Ευθύμιος;

     Όπως βλέπουμε ξεκάθαρα στον παραπάνω πίνακα ο Όρος τηρείται κανονικά από όλους όσους τηρούν το παλαιό (ορθόδοξο) Πασχάλιο (το οποίο είναι κοινό για Παλαιοημερολογίτες και Νεοημερολογίτες, αφού και οι τελευταίοι το ακολουθούν ακόμη). Όσα δε εκκλησιαστικά ημερολόγια (Ζηλωτών ή μη) σημειώνουν την ημερομηνία της πραγματικής και όχι της Μετώνειας Πανσελήνου, σφάλλουν, πιθανότατα εξ αγνοίας. 
   Κλείνοντας, δηλώνουμε πως δεν επιθυμούμε να απευθύνουμε κάποιο ερώτημα προς τον π. Ευθύμιο Τρικαμηνά, διότι πιστεύουμε πως αποτελεί μάταιο κόπο ο διάλογος με ανθρώπους που θεωρούν ότι δεν είναι δυνατόν να κάνουν λάθος, όπως άλλωστε έχει αποδείξει η παντελής απουσία παραδοχής των σφαλμάτων που έχουν υποδειχθεί στο παρελθόν. Επιπροσθέτως, δεν επιθυμούμε διαδικτυακό διάλογο διά αντιπροσώπων του, αλλά μόνον εκ του σύνεγγυς, όπως έχει ήδη προτείνει ο Διαχειριστής του Ιστολογίου "Εν Τούτω Νίκα" (ἐδῶ).

Με ευχές για Καλή Τεσσαρακοστή εν μετανοία και ταπεινώσει,

Νικόλαος Μάννης, Εκπαιδευτικός

(Διαχειριστής Ιστολογίου "Κρυφό Σχολειό")

Ιωάννης Ν. Παπαρρήγας

(Διαχειριστής Ιστολογίου "Εν Τούτω Νίκα")

Διονύσιος Πολυμενόπουλος, Εκπαιδευτικός

Απάντησις εις επιστολή των ιστολογίων «Κρυφό σχολειό» και «Εν Τούτω Νίκα»

Ἀπάντησις εἰς τὴν ἀπὸ 22-11-2017 ἐπιστολή των

Τοῦ Ἱερομονάχου Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

              Ἀγαπητοὶ ἀδελφοί,

  Ἐβράδυνα νὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν πρὸς ἐμὲ ἀναφορὰ τῶν ἱστολογίων σας, λόγῳ ἀνειλημμένων ὑποχρεώσεων ἐξ  αἰτίας τῆς ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων. Εἰς αὐτὰ τὰ ὁποῖα γράφετε ἔχω νὰ ἀπαντήσω τὰ ἑξῆς:

    Κατ’ ἀρχὰς μία γενικὴ εἰκόνα τῆς ἀπαντήσεώς σας εἶναι ἡ ἑξῆς. Ἐφ’ ὅσον ἐσταματήσατε τὸν διάλογο μὲ συγκεκριμένες ἐρωτήσεις καὶ ἀπαντήσεις ἑκάστης πλευρᾶς, δύνασθε πλέον ἀνενόχλητα νὰ ἀκολουθῆτε τὴν ἀγαπημένη σας τακτική, νὰ ἀναφέρετε δηλαδὴ ὅ,τι θέλετε, νὰ ἀσχολῆστε μὲ ὅποιο θέμα σᾶς ἐξυπηρετεῖ, νὰ ἀκρωτηριάζετε βάναυσα τὰ κείμενα τῶν ἀντιφρονούντων μὲ ἐσᾶς καὶ νὰ παρουσιάζετε ζητήματα τὰ ὁποῖα παραποιοῦν τὴν ἀλήθεια καί, κυρίως, νὰ ἐξάγετε ἀνενόχλητα τὰ συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα ἐξυπηρετοῦν τοὺς Γ.Ο.Χ.

     Μετὰ τὴν γενικὴ αὐτὴ εἰκόνα, τὴν ὁποία κατὰ τὴν γνώμη μου ἔχουν τὰ κείμενά σας, ἔρχομαι συγκεκριμένα νὰ ἀπαντήσω ἐπὶ τῶν ἀπόψεών σας.

     1. Στὴν πρώτη παράγραφο μὲ αὔξοντα ἀριθμὸ (α) γράφετε τὰ ἑξῆς (ἐδῶ):

    «α) Στην ερώτησή μας για το κύρος των Μυστηρίων των Γ.Ο.Χ., γράφετε τα εξής: “Ἡ Ἀποστολική Διαδοχή ὅμως σήμερα ἔχει διαστρεβλωθῆ ἀπό τούς Γ.Ο.Χ. καί δι’ αὐτό ὑπάρχουν οἱ πολλές Σύνοδοι, χωρίς καμμία νά ἔχη τήν ἀληθινή Ἀποστολική Διαδοχή”. Τί σημαίνει αυτό; Ότι χωρίς Αποστολική Διαδοχή δεν υπάρχει Θεία Χάρις και Μυστήρια... Νέος Πάπας λοιπόν και σεις που αποφαίνεστε ex cathedra περί του κύρους των Μυστηρίων μας... (Παρόλα αυτά αν ένας Παλαιοημερολογίτης αφήσει τους Γ.Ο.Χ. και έλθει σε σας, τότε αυτομάτως θα έχει Μυστήρια και δεν θα χρήζει "αναμυρώσεως", όπως λέτε, ίσως γιατί βλέπετε τον χώρο των Παλαιοημερολογιτών ως χώρο αλιεύσεως των οπαδών σας!)».

     Στὸ κείμενό σας αὐτό, ἀδελφοί, κάνετε τὰ ἑξῆς τραγικὰ λάθη, τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύουν τὴν ἀγαπητή σας τακτική, εἰς τὴν ὁποία ἀνεφέρθην ἀνωτέρω.

    Α) Ἐδῶ ψεύδεσθε ἀπροκάλυπτα, διότι εἰς τὸ σημεῖο αὐτὸ δὲν ἀπαντῶ γιὰ τὸ κῦρος τῶν μυστηρίων τῶν Γ.Ο.Χ., ἀλλὰ ἀναφέρομαι στὸ ψεῦδος καὶ τὴν προπαγάνδα τῶν Γ.Ο.Χ. περὶ δῆθεν συγκλήσεως τῆς «Μεγάλης Συνόδου τῶν ἀληθινῶν Ὀρθοδόξων» (ἐδῶ).

    Β) Ἂν σᾶς ἐνδιέφερε τὸ θέμα αὐτό, τῆς συγκλήσεως δηλαδὴ τῆς «Μεγάλης Συνόδου τῶν ἀληθινῶν Ὀρθοδόξων», γιὰ τὸ ὁποῖο σᾶς κατηγορεῖ κάποιος ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ τερατῶδες ψεῦδος τῶν Γ.Ο.Χ., θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπερασπιστῆτε τοὺς Γ.Ο.Χ. καὶ νὰ ἀποδείξετε μὲ

Ειδικά μαθήματα από το … από «Κρυφο Σχολειό»…

 Του Ιωάννου Ρίζου

 

Μετά τις επιδερμικές και δόλιες απαντήσεις του ιντερνετικού εκπροσώπου μερίδος των Ζηλωτικών Παρατάξεων κ. Νικ. Μάννη, θα μας απασχολήσουν μερικά ακόμα δείγματα της πονηρής τακτικής των παλαιοημερολογιτών.  Στο ιστολόγιο λοιπόν του κ. Μάννη «Κρυφό σχολειό», εμφανίζεται ο κ. Δημ. Χατζηνικολάου, ομόψυχος, περιώνυμος  και περισέβαστος στον χώρο του παλαιού, να γράφει τα εξής αλλοπρόσαλλα:

1.

     «…Δέν ἀναγνωρίζουμε τούς "πατριάρχας" ἀπό τό 1920 καί ἐντεῦθεν, διότι εἶναι ὅλοι τους αἱρετικοί…».^[1] Δηλαδή όλοι οι νεοημερολογίτες, ζωντανοί και νεκροί, από το 1920 και μετά είμαστε εκτός Εκκλησίας, αιρετικοί και κολασμένοι!
    Και οι παλαιοημερολογίτες είναι αυτοί που προστατεύουν το δόγμα της Πίστεως.

Ο ίδιος κ. Χατζηνικολάου σε άλλο σχόλιο του[2] αντιμαχόμενος τον εαυτό του, καταφερόταν εναντίον του π. Ευθυμίου Τρικαμηνά γράφοντας: «Δυστυχῶς, ὁ π. Εὐθύμιος πλανᾶται ὅταν λέγῃ ὅτι οἱ παλαιοημερολογίται δῆθεν ἀνήγαγον τό Ἰουλιανόν ἡμερολόγιον εἰς δόγμα πίστεως…» (οι  υπογραμμίσεις δικές μου).

Αφού όσοι αποδέχτηκαν το νέο ημερολόγιο είναι για σας αιρετικοί, γιατί προσβάλλεστε  που ο π. Ευθύμιος αναφέρει ότι πιστεύετε πως το ημερολογιακό έγινε για σας δόγμα σωτηρίας ή λόγος απωλείας;

Ή λοιπόν  διατελείτε σε πλήρη σύγχιση και σκοτισμό νοός ή εφαρμόζετε ειδικές τεχνικές και μαθήματα παραπλάνησης.

2.

     Από τα γραφόμενα του κ. Χατζηνικολάου προκύπτει και μια άλλη πονηρία. Γιατί γράφει «…από το 1920 και εντεύθεν…»; Γιατί δεν γράφει από το 1904 και εντεύθεν; Υπενθυμίζω ότι το 1904 επι πατριάρχου Ιωακείμ Γ΄, γράφτηκε η Εγκύκλιος που εισήγαγε θετικά την Προτεσταντική θεωρία των Κλάδων ως «αναδενδράδων». Μια εγκύκλιος που βεβαίως αποτελεί τεράστια προδοσία, και  τεράστιο βήμα σύγκλισης, και αποδοχή της αίρεσης. Από τον ίδιο πατριάρχη το 1920, συντάχθηκε και η επίμαχη Εγκύκλιος την οποία θεωρούν οι παλαιοημερολογίτες ορόσημο. Γιατί όμως γίνεται αυτή η επιλογή της Εγκυκλίου του 1920 και εντεύθεν κι όχι του 1904 και εντεύθεν; O λόγος είναι πονηρότατος. Ο Ιωακείμ ο Γ΄ χειροτόνησε τον πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομο ως Μητροπολίτη Ίμβρου το 1908. Αν άρχιζαν να μετρούν οι παλαιοημερολογίτες τους αιρετικούς πατριάρχες από το 1904, θα έπρεπε να απολογηθούν για την εγκυρότητα της χειροτονίας του πρ. Φλωρίνης από αιρετικό πατριάρχη, ενώ τώρα ξεμπέρδεψαν –όπως νομίζουν– με αυτή την πονηρή χρονομετάθεση.

     Και γιατί ο πρ. Φλωρίνης δέχτηκε περιχαρής την χειροτονία από τον Ιωακείμ;  Πάλι δεν ήξερε τίποτα για την Εγκύκλιο του 1904; 

3. Λένε οι παλαιοημερολογίτες:

    «Ὁ κ. Ρίζος ὁμιλεῖ περί τῆς Ἐγκυκλίου τοῦ 1920 ὡς νά ἦτο αὐτή γνωστή στούς πάντας κατά τό 1924. Ὅπως μοῦ εἶπε ὁ π. Θεοδώρητος, ὅμως, μόνον οἱ Ἀρχιεπίσκοποι τήν ἐγνώριζαν, ἐνῷ οἱ θεολόγοι, ὅπως ἐκεῖνος, τήν ἔμαθαν ἀπό τά βιβλία τοῦ Καθηγητοῦ Ἰωάννου Καρμίρη τό 1960».[3]  (οι  υπογραμμίσεις δικές μου)

Όμως,

      αφού μέχρι το 1960  δεν γνώριζαν  την αιρετική Εγκύκλιο του 1920,

    ΠΩΣ ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΟΝΤΑΙ  ΝΑ ΛΕΝΕ ΣΥΝΕΧΩΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΟΤΙ ΤΟ 1924 ΑΠΟΣΧΙΣΤΗΚΑΝ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΔΑΝ ΝΑ ΕΡΧΕΤΑΙ;

Και πώς δεν φοβούνται τον Θεό;

Οι διαχειριστές των ιστολογίων «Κρυφό σχολειό» και «Εν Τούτω Νίκα» κατηγόρησαν τον κ. Παν. Σημάτη: «Εμείς τόσο καιρό κ. Σημάτη αυτό ακριβώς κάνουμε ενώ εσείς δεν το βλέπετε! Συζητούμε την συμπόρευση μαζί σας και αυτήν ακριβώς την συζήτηση έχουμε και με τον πνευματικό σας. Πώς λοιπόν ισχυρίζεσθαι ότι δεν θέλουμε καν να συζητήσουμε;»… «Γράφετε ότι θεωρούμε το ημερολόγιο ''θέμα πίστεως'', ενώ τόσο καιρό λέγουμε ακριβώς το αντίθετο!»…  «Κανείς δεν είπε ότι είστε ''εκτός Εκκλησίας''».

        "Τι ψευδολογίες και υποκρισίες !!!!!!!!!!!!!!!!!!"

   Εσείς ο ίδιος δεν επαινείτε τον κ. Νικ. Σαββόπουλο, παλαιοημερολογίτη θεολόγο, που έγραψε στο «Κρυφό σχολειό»: «δηλώνουμε ότι ΟΙ «ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΑΙ» ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΩΑΝ ΕΥΣΕΒΕΙΑΝ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ ΧΩΡΟΥ   Ή ΤΟΥΣ Γ.Ο.Χ.  ΕΝ ΓΕΝΕΙ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΟΥΝ – ΟΠΩΣ ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΑΙ – ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ»; [4]

4. Και το «Εν τούτω Νίκα» άπλωσε τις δηλητηριώδης παγίδες μήπως πιαστεί κανένα προβατάκι. Γράφει:

      «Εμείς είχαμε γράψει προς τον πνευματικό σας: ( εννοεί τον π. Ευθύμιο Τρικαμηνά)… «Ακολουθήστε μαζί μας στο Π.Η. και μην ενταχθείτε σε καμία Σύνοδο των Γ.Ο.Χ.! Ο συμβιβασμός δηλαδή που ζητούμε είναι ότι εσείς θα υποχωρήσετε δεχόμενος το παλαιό, και εμείς υποχωρούμε δεχόμενοι εσάς μη εντάσσοντας εαυτόν σε κάποια Σύνοδο. Θα σας έχουμε πνευματικό αδελφό και πατέρα, επικοινωνώντας πνευματικά μαζί σας… Τα πνευματικά σας τέκνα θα γίνουν ενεργεία και αδελφοί δικοί μας και δεν νομίζουμε ότι έχουν ιδιαίτερο πρόβλημα να μην θέλουν την ένωσιν μαζί μας! Εδώ ομιλούμε για το μείζων! Τα υπόλοιπα είναι δευτερεύοντα!».[5] (υπογράμμιση δική μου).

Βλέπουμε εδώ το «Εν τούτω νίκα» να προτείνει ένα σχέδιο αντιπαροχής. Δηλαδή ο π. Ευθύμιος να γυρίσει και να στρέψει τον κόσμο του  στο παλαιό,  με αντάλλαγμα να αποδεχθούν τον π. Ευθύμιο ως πνευματικό πατέρα, και ίσως τον αναβαθμίσουν ώς τοπικό ηγέτη (ας πούμε επίσκοπο!)

Βέβαια, θολούρα υπάρχει και στο ποιοι θα είναι οι αντισυμβαλλόμενοι σε αυτή τη σύμβαση, γιατι ενώ στην αρχή δηλώνεται ότι αντισυμβαλλόμενος θα είναι ο διαχειριστής του «Εν τούτω Νίκα», στη συνέχεια –αν οι διαπραγματεύσεις είναι επιτυχείς– θα εμφανιστούν και οι υποκρυπτόμενοι πίσω από τα δύο ιστολόγια «Αρχιερείς».

        Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε!

---

[1] http://krufo-sxoleio.blogspot.gr/2017/06/blog-post_28.html#comment-form,
Δημήτριος Χατζηνικολάου29 Ιουνίου 2017 - 1:25 μ.μ.

[2] http://krufo-sxoleio.blogspot.gr/2017/05/blog-post_25.html

[3] http://krufo-sxoleio.blogspot.gr/2017/05/a-1.html

[4] http://krufo-sxoleio.blogspot.gr/2017/05/blog-post_65.html

[5] http://entoytwnika1.blogspot.gr/2017/06/blog-post_54.html

Ψυχραιμία!

     

   Ὁ κ. Μάννης παρα-λογίζεται. Ἀπὸ τὴν μιὰ ἐπιτίθεται στὸν π. Εὐθύμιο καὶ κατὰ συνέπεια καὶ σὲ μᾶς, καὶ ἐπισημαίνει ὅτι ὁ π. Εὐθύμιος δὲν ἔχει ἐπίσημα ἀποτειχιστεῖ (κι ἄρα ζητᾶ ἐπίσημο ἀποδεικτικὸ ἔγγραφο ἀποτειχίσεώς του) κι ὅταν ἀμέσως τὸ προσκομίσαμε,  μᾶς κακίζει ποὺ ἀπαντήσαμε …ἄμεσα καὶ γρήγορα, καὶ μᾶς κατηγορεῖ (ὡς ψυχογνώστης) ὅτι…πανικοβληθήκαμε! Ἀπὸ τὴν μιὰ ζητᾶ ἔγγραφα ἀποτειχίσεως καὶ ἀποδείξεις ἀπὸ τὸν π. Εὐθύμιο (ποὺ δὲν διατυμπάνισε τὸ ἔγγραφο ἀποτειχίσεώς του), καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη (μόλις παρουσιάσαμε αὐτὴν τὴν ἀπόδειξη) μᾶς λέει ὅτι οἱ καλοὶ ἄνθρωποι, ὅπως οἱ Παλαιοημερολογίτες, «δεν διατυμπανίζουν την απομάκρυνσή τους από τους Οικουμενιστές με "Έγγραφα Αποτειχίσεως" στο διαδίκτυο», ὅπως κάνουν οἱ κακοί!

    Δὲν τὸν ἱκανοποίησε, συνεχίζει (ἀπαντώντας στὴν κατάθεση τῆς ἀποτειχίσεως τοῦ π. Εὐθυμίου ἐδῶ), τὸ ἐπίσημο ἔγγραφο ποὺ ἔστειλε ὁ π. Εὐθύμιος στὸν Μητροπολίτη Λαρίσης καὶ σὲ πολλοὺς ἄλλους ἐκκλησιαστικοὺς φορεῖς. Ἡ Ἀποτείχιση του θὰ ἦταν ἔγκυρη, λέει, ὄχι ἐπειδὴ τὴν ἔχει πραγματοποιήσει, ἀλλὰ ἂν τὴν πραγματοποιοῦσε κατὰ τὸ πρότυπο κάποιων σύγχρονων ἀποτειχισμένων! (ἐδῶ).

   Τότε, ὁ κ. Μάννης,  θὰ πρέπει νὰ ἀναθεωρήσει τὴν ἐγκυρότητα τῶν ἀποτειχίσεων τοῦ Ἁγίου Μαξίμου καὶ ὅλης τῆς χορείας τῶν ἀποτειχισμένων Ἁγίων, ἐπειδὴ δὲν εἶχαν ὡς πρότυπο τὸ ἔγγραφο ἀποτειχίσεως τῶν συγχρόνων ἀποτειχισμένων!

   Ἡ μία ἐπιπολαιότητα φέρνει τὴν ἄλλη!

Η ΔΙΑΚΟΠΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ του Μητροπολίτη Λαρίσης ΙΓΝΑΤΙΟΥ, από τον π. ΕΥΘΥΜΙΟ ΤΡΙΚΑΜΗΝΑ

 

  Οἱ Παλαιοημερολογίτες ἤλπιζαν ὅτι μετὰ τὴν Πανορθόδοξη Σύνοδο, ἡ ὀγκούμενη ἀγανάκτηση τῶν πιστῶν κατὰ τῶν Παναιρετικῶν Οἰκουμενιστῶν, θὰ τοὺς ὁδηγοῦσε στὶς Παρατάξεις τῶν σχισματικῶν "ἐκκλησιῶν" τοῦ Παλαιοῦ Ἡμερολογίου.

   Καὶ ἐπειδὴ τοῦτο δὲν ἔγινε, βρῆκαν εὐκαιρία  νὰ χτυπήσουν τὸν π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ καὶ ὅσους πιστοὺς ἀπομακρύνθηκαν ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς. Ἔτσι ὁ κ. Μάνης (καὶ ὅσοι ἐναντιώνονται στὴν κατὰ Χριστὸν ἁγιοπατερικὴ ἀποτείχιση, ποὺ δὲν κατέληξε σὲ σχίσμα, οὔτε σὲ ἔξοδο ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ἀλλ' ἐφάρμοσε ἀκριβῶς ὅ,τι ἡ Παράδοση τῶν Ἁγίων διδάσκει καὶ οἱ Ἱεροὶ Κανόνες της) "βρῆκαν" καὶ δημοσίευσαν τὴν ἀλληλογραφία τοῦ π. Εὐθυμίου μὲ τὸν π. Στέφανο Λάχανη τοῦ ἔτους 1991!
   Θὰ θέσουμε ὑπ' ὄψιν τοῦ π. Εὐθυμίου τὴ δημοσίευση τοῦ "Κρυφοῦ Σχολειοῦ", ὥστε, ἂν κρίνει σκόπιμο ὅτι πρέπει, νὰ ἀπαντήσει.

   Ἐμεῖς ἐπισημαίνουμε τὴν ἑξῆς ἀνακρίβεια. Στὴν εἰσαγωγὴ ὁ κ. Μάννης γιὰ νὰ χτυπήσει τὸν π. Εὐθύμιο, γράφει ὅτι "ο π. Ευθύμιος ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΠΟΤΕ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ (δεν υπάρχει έγγραφο Αποτειχίσεώς του όπως άλλων αποτειχισμένων κληρικών)". Δὲν ἔκανε τὸν κόπο νὰ μᾶς ρωτήσει γι' αὐτὸ ὁ κ. Μάννης, παρόλο ποὺ ἔχει ἐπικοινωνήσει παλαιότερα μὲ κάποιον ἀπὸ τοὺς διαχειριστὲς τοῦ ἱστολογίου μας. Ἐπειδὴ τέτοιο ἔγραφο, Διακοπῆς Μνημοσύνου τοῦ Ἐπισκόπου του, ὑπάρχει  ἀπὸ τὸ 1999, πολλὰ χρόνια δηλαδὴ  πρὶν καθαιρεθεῖ (κι ἄρα δὲν ἰσχύει αὐτὸ ποὺ ἐπιπολαίως διαδίδει ὁ κ. Μάννης) τὸ δημοσιεύουμε, μετὰ τὴν εἰσαγωγὴ τοῦ κ. Μάννη.

Οταν ο π. ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΤΡΙΚΑΜΗΝΑΣ ΕΓΡΑΦΕ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ

    Ήρθε πριν λίγο καιρό στα χέρια μου ένα παλαιό και σπάνιο περιοδικό με τίτλο "Άγιος Ευθύμιος ο Ομολογητής" (Επίσκοπος Σάρδεων - μνήμη 26 Δεκεμβρίου) με ημερομηνία "Μάρτιος 1990". Το περιοδικό αυτό περιλαμβάνει μια επιστολή του π. Ευθυμίου Τρικαμηνά προς τον κάποτε Πνευματικό του π. Στέφανο Λάχανη Καρακαλλινό και την απάντηση του δευτέρου προς τον πρώτο. Στην επιστολή εκείνη ο π. Ευθύμιος πολεμά την Αποτείχιση κακίζοντας τον π. Στέφανο επειδή αποτειχίστηκε από τον τότε Δημητριάδος Χριστόδουλο, ενώ υπερασπίζεται τον γνωστό αιρετικό Περγάμου Ιωάννη Ζηζιούλα, εκφράζοντας παράλληλα και άλλες μη ορθόδοξες θέσεις (επισημαίνονται στην επιστολή). Η απάντηση όμως που λαμβάνει (την οποία αξίζει να διαβάσετε και να ξαναδιαβάσετε) είναι πραγματικά συντριπτική, μιας και στην σύνταξή της συνέβαλε (κατά τις πληροφορίες μου) ένας από τους μεγαλύτερους θεολόγους της εποχής μας ο Αριστοτέλης Δελήμπασης, οποίος σχετιζόταν τότε με τον π. Στέφανο.

   Τα κείμενα αυτά αναρτώ τώρα μετά από απαίτηση πολλών αδελφών. Με την ανάγνωση των τότε θέσεων του π. Ευθυμίου γίνεται  κατανοητό πλέον, για ποιο λόγο ο π. Ευθύμιος ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΠΟΤΕ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ (δεν υπάρχει έγγραφο Αποτειχίσεώς του όπως άλλων αποτειχισμένων κληρικών) και μίλησε για αυτήν μόνο μετά την καθαίρεσή του, την οποία καθαίρεση τηρούσε και δεν ιερουργούσε (μέχρις ότου θεώρησε ότι λύθηκε το πρόβλημα υπό του Επισκόπου Ράσκας Αρτεμίου).

     Αυτά ας τα έχουν υπόψιν τους όσοι προσωπολάτρες οπαδοί του (διότι περί οπαδών πρόκειται) έσπευσαν εσχάτως -για άλλη μια φορά- να πολεμήσουν τους Παλαιοημερολογίτες και να παρουσιάσουν τον π. Ευθύμιο -που για μας είναι ένας ακόμη διασπαστής του αντιοικουμενιστικού αγώνα- ως τον σωτήρα της Ορθοδοξίας.

   Οι Γνήσιοι Ορθόδοξοι έναν Σωτήρα γνωρίζουμε, τον Κύριο μας Ιησού Χριστό, τους δε μοναχικούς δρόμους των "μοναδικών ορθοδόξων" τους απορρίπτουμε ως αδιέξοδα και οδούς υπερηφανείας και απωλείας.

 

Ν.Μ. 

Οἱ ἐπιστολὲς  ἐδῶ

______________________________________________________________________________________________

23 Σεπτεμβρίου 1999

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς
.
Προφήτης Ηλίας Αμπελακίων

Προς τόν

Σεβασμιώτατον Επίσκοπον κ. Ιγνάτιον

Διαμένοντα παρανόμως είς Λάρισαν.

Κοινοποίησις προς:

1.    Αρχιεπισκοπή Αθηνών και Διαρκή Ιερά Σύνοδο.
2.     Ιερές Μητροπόλεις Θεσσαλίας.
3. Σεβ/τον Μητροπολίτην Αττικής και Μεγαρίδος κ. Νικόδημον καθώς και Σεβ/τον Μητροπολίτην Θεσσαλιώτιδος κ. Κων/νον.
4.     Ιερόν Σύνδεσμο κληρικών Ελλάδος.
5.     Ιερές Μονές Μητροπόλεως Λαρίσης.
6.     Ιερείς Μητροπόλεως Λαρίσης.
7.     Εκκλησιαστική επιτροπή και λαό Αμπελακίων.
8.     Εφημερίδες τοπικές Λαρίσης και εκκλησιαστικές.
9.     Αγωνιζομένους Χριστιανούς Λαρίσης.
10.    Σύλλογον Πολυτέκνων Λαρίσης.

Σεβασμιώτατε άγιε Δέσποτα ευλογείτε.

Έλαβα αφορμή να γράψω αυτήν την επιστολή, εξ αιτίας της υπό στοιχείων 1020)3-8-99 κλήσεως προς απολογίαν που εστείλατε προς τους τρεις ιερείς της Μητροπόλεως Λαρίσης, επειδή αυτοί οι ιερείς συμπροσευχήθηκαν μαζί μου και μου επέτρεψαν να λάβω μέρος στην κηδεία του τρίχρονου Ηλία, υιού του Γεωργίου Πιστόλη την 29-7-99 στο παρεκκλήσιον του Αγ. Αντωνίου της ενορίας Αγ. Αθανασίου Λαρίσης. Σας διαβεβαιώ δε, ότι δεν είχα καμμία διάθεση να ασχοληθώ με αυτό το θέμα, πολύ δε περισσότερο να γράψω, αν δεν υπήρχε εκ μέρους σας αυτή η στρατηγική και δικτατορική αντίδραση, προς τους τρεις αθώους ιερείς και αυτό το φιρμάνι που, δίκη Σουλτάνου, εξαπελύσατε, θέλοντας δήθεν να βάλετε τα πράγματα στη θέση των.

Ξεκινώ λοιπόν το κύριο μέρος της επιστολής, η οποία είναι και ένα είδος επικοινωνίας, επειδή δεν θελήσατε να υπάρχη μεταξύ μας άλλη επικοινωνία, έφ όσον με εκδιώξατε αμέσως από την Μητρόπολη, τότε στην αρχή που με εκαλέσατε, όταν κατελάβατε διά των ΜΑΤ την Μητρόπολη Λαρίσης και ακούσατε από έμένα ότι δεν σας ανεγνώριζα ως κανονικό Μητροπολίτη Λαρίσης, επειδή είσαστε μοιχεπιβάτης και χρησιμοποιήσατε βία για να καταλάβετε τον επισκοπικό θρόνο, στέλνοντας πολλά υποτιθέμενα τέκνα σας στα νοσοκομεία, στα δικαστήρια και στις φυλακές. Και ξεκινώ αυτό το κύριο μέρος της επιστολής θυμίζοντάς σας την πρώτη μας και μοναδική συνάντηση και τα βασικά λόγια πού ειπώθηκαν σ’ αυτήν. Δεν θελήσατε βέβαια να μαγνητοφωνηθή αυτή η συνομιλία μας, πράγμα το οποίο εζήτησα εξ αρχής, έχοντας εγώ την αφέλεια, ότι θα είχατε κάποιο ίχνος ευσυνειδησίας και διαθέσεως αληθινής πληροφορήσεως, του αδικημένου και προδομένου λαού της Λαρίσης. Είχα τότε, αν ενθυμείστε και μία άλλη πιό χοντροκομμένη αφέλεια. Ενόμιζα ότι θα θέλατε να βλέπαμε τί λένε οι κανόνες και οι Πατέρες για σας και γενικώτερα για το εκκλησιαστικό πρόβλημα της Λάρισας καί γι’ αυτό ήλθα στην Μητρόπολη φορτωμένος με πηδάλια καί πατερικά βιβλία. Εσείς όμως έχετε ποτιστή με παπικότερη συνείδηση από αυτή που υπάρχει στο Βατικανό και δεν θελήσατε να πλησιάσετε στά άδυτα της Ορθοδοξίας, ξεφυλίζοντας έστω τα βιβλία της, φοβούμενος μήπως πάθετε ασφυξία από το πνεύμα της ελευθερίας και της εκουσίου, και όχι ακουσίου, υποταγής που υπάρχει σ’ αυτήν. Για να στιγματίσω δε αυτόν τον πρωτοποριακό παπισμό σας, σας υπενθυμίζω το ότι εστείλατε προς απολογία στην Σύνοδο τούς αδελφούς σας Επισκόπους και Μητροπολίτες, που ήλθαν και έλαβαν μέρος χωρίς την ευλογία σας σε μία άλλη κηδεία, ενός άγιου όντος αδελφού σας, τον όποιο εστείλατε με τις πράξεις σας γρηγορότερα κοντά στον Θεό, στολίζοντας αυτόν με το στεφάνι του μαρτυρίου, επειδή δέχθηκε να σφαγιασθη αγόγγυστα ηθικά και ψυχικά, από τα χέρια των συλλειτουργών του. Ίσως θα πρέπει να καταλάβη το κράτος του Βατικανού, ότι τους υποψηφίους του παπικού θρόνου Καρδιναλίους, πρέπει να τους στέλνη να σπουδάζουν τον αυθεντικό παπισμό παρά τους πόδας σας εις την Λάρισα.

Υπενθυμίζοντάς σας λοιπόν αυτήν την μοναδική συνομιλία μας σας αναφέρω ότι, όταν συναντηθήκαμε με ερωτήσατε γιατί δεν ήλθα να υποβάλω τα σέβη μου και να πάρω ευλογία από τον νέο Μητροπολίτη τόσον καιρό, εις τρόπον ώστε να φθάσετε εσείς στο σημείο να με καλέσετε προς τούτο. Εγώ σας απάντησα ότι όταν ήλθα στην Λάρισα πήρα ευλογία από τον κανονικό και νόμιμο Μητροπολίτη της, τον Σεβασμιώτατο κ. Θεολόγο. Εσείς απαντήσατε πειραγμένα και επί λέξει (έχει βλέπετε σημασία και ο τρόπος και οι λέξεις, γιατί δείχνουν αυτά το περίσσευμα της καρδίας σας, όσον αφορά τον αδελφό σας). "Αυτός τώρα πέθανε" απαντήσατε. Τότε εγώ μή θέλοντας να δώσω συνέχεια στην εμπάθειά σας λέγοντας σας ότι οι μεγάλοι άνδρες δεν πεθαίνουν, παρά μόνο στις συνειδήσεις και στα μυαλά των μικρών και κακοβούλων ανθρώπων, σας απάντησα ότι "εγώ πάντως όταν ήλθα στην Μητρόπολη Λαρίσης πήρα ευλογία από τον κανονικό και νόμιμο Μητροπολίτη της, τον Σεβασμιώτατο κ. Θεολόγο. Τότε εσείς με τον ίδιο εκνευρισμό απαντήσατε "Αυτός τώρα πέθανε. Τουλάχιστον θα έπρεπε να έχης έλθη να ανανεώσης την ευλογία από εμένα".  Τότε, αν ενθυμείστε σας απάντησα ότι "εσάς δεν σας αναγνωρίζω ως "κανονικό και νόμιμο Μητροπολίτη Λαρίσης". Στο σημείο αυτό τελείωσε άδοξα η μοναδική συνομιλία μας. Εσείς σηκωθήκατε θυμωμένα ανοίξατε την πόρτα τού γραφείου σας και είπατε επιτακτικά "νά φύγης, εφ’ όσον δεν με αναγνωρίζεις ως Μητροπολίτη Λαρίσης". Επίσης μου είπατε εκεί στήν πόρτα καθώς έφευγα, ότι δεν έχω ευλογία να λειτουργώ και να εξομολογώ στον Προφήτη Ηλία Αμπελακίων, όσον καιρό θα είμαι εκεί μέχρι να φύγω, και εγώ σας απάντησα ότι και θα λειτουργώ και θα έξομολογώ στον Προφήτη Ηλία, γιατί εσείς δεν είστε αρμόδιος στην Μητρόπολη, ώστε να μπορείτε να επιβάλετε ποινές και μάλιστα δικτατορικά. Εκ των υστέρων βέβαια δεν θέλησα να τηρήσω και αυτό που είπατε, να φύγω δηλαδή από τον Προφήτη Ηλία, ενώ στην αρχή το είχα δεχθή, άφ’ ενός μεν επειδή και αυτή η υπακοή θα μπορούσε να εκληφθή ως αναγνώριση της εξουσίας, που θα είχε ο κανονικός και νόμιμος Μητροπολίτης Λαρίσης, αφ’ ετέρου δε δεν το ήθελαν οι άνθρωποι των Αμπελακίων και γενικώτερα της Λάρισας.

Από τότε λοιπόν μέχρι σήμερα εγώ ευρίσκομαι στον εκκλησιαστικό αυτό χώρο της Μητροπόλεως Λαρίσης και δεν μνημονεύω Επίσκοπο στις ακολουθίες και στα μυστήρια που τελώ. Κατά καιρούς δε, και μάλιστα σε επίσημες εκκλησιαστικές εορτές, ευρίσκομαι στο πεζοδρόμιο, στο πλευρό του αγωνιζομένου και προδομένου λαού της Λάρισας, δείχνοντας μαζί του την αντίθεσή μου στο σάπιο εκκλησιαστικό κατεστημένο, το οποίο σαν κάποια λοιμική νόσος κατατρώγει ό,τι υπάρχει υγιές στην Εκκλησία. Δυστυχώς δε, η συζήτησή μας δεν έφτασε και σε κάποιο παρήγορο για σας σημείο, όσον αφορά το θέμα της μνημονεύσεως. Ότι δηλαδή η θέση μου να μην μνημονεύω το όνομά σας δεν είναι μόνο για σάς, που είστε μοιχεπιβάτης, δεν είστε αποδεκτός από τον λαό και κατέχετε δια της βίας τον θρόνο της Μητροπόλεως Λαρίσης, αλλά ότι έχω επί πλέον σταθερά και αμετάκλητον απόφαση να μην μνημονεύσω και οποιονδήποτε άλλον Επίσκοπο στείλουν από την Αθήνα μετά από σας, που αργά ή γρήγορα θα φύγετε. Και τούτο για να μην συμμετέχω διά της μνημονεύσεως στην αίρεση του Οικουμενισμού και σε όλα αυτά που μαγειρεύουν τόσο καιρό με τους αιρετικούς οι Επίσκοποι και Πατριάρχες, τα οποία αποτελούν προδοσία της πίστεως, του Χριστού και της αλήθειας. Δεν γνωρίζω βέβαια, αν έχετε υπ’ όψιν σας, τί εστί Οικουμενισμός, διότι από τα λίγα που είπαμε κατάλαβα, ότι δεν ενδιαφέρεσθε για τέτοια πράγματα, και ότι αυτά για σας είναι πολυτέλεια. Άλλωστε αυτός που θα προδώση στα μικρά είναι φυσικό να προδώση και στα μεγάλα. Μικρά δε θεωρούνται τα διοικητικά, οι θρόνοι και οι μπαστούνες και μεγάλα η πίστις, η αλήθεια και η Παράδοση.

        Θά έλθω λοιπόν τώρα και στο επίμαχο σημείο της κηδείας δηλαδή του -μικρού- Ηλία, το οποίο υπήρξε αιτία για να δείξετε την παρουσία σας στο χώρο της Μητροπόλεως, μιά και σε όλη την πνευματική ζωή είστε απών. Θελήσατε να φοβήσετε τους ιερείς σας με το σπαθί της εξουσίας, για να μην τολμήσουν ποτέ να σηκώσουν κεφάλι και σας δημιουργήσουν προβλήματα, ταράζοντας τα λιμνάζοντα και όζοντα ύδατα στα όποια επιπλέετε. Θελήσατε να φανήτε τηρητής των κανόνων και φύλακας της τάξεως της εκκλησίας και προστάτης τού λαού       από τους ταραχοποιούς και παρασυναγώγους και από όλους όσους δεν κάμπτουν γόνυ να προσκυνήσουν την εξουσία σας. Θελήσατε να πείσετε τον εαυτόν σας ότι πατάτε πλέον γερά στις πλάτες των απλών ιερέων και του δυστύχου λαού, ότι πέρασε ο καιρός της δοκιμασίας και ταλαιπωρίας σας και ότι η εξουσία σας πλέον ασκείται ελεύθερα και αβίαστα. Θελήσατε τέλος να πείσετε τους απλούς και αφελείς, ότι εσείς είστε ο νόμιμος και αυτοί που δεν επακούουν οί παράνομοι.

Αλλά ποιος είστε εσείς πού τα θελήσατε όλα αυτά, και ποιοι εκείνοι με τούς οποίους πολεμάτε; Εσείς είστε κατ’ αρχάς ο μοιχεπιβάτης, αυτός δηλαδή που άρπαξε τον θρόνο του αδελφού του κατά τον άγιο -Ιωάννη τον Χρυσόστομο. Απαγορεύουν δηλαδή οι Ιεροί κανόνες να χειροτονηθή Επίσκοπος σε μία εκκλησία τοπική, αν ο Επίσκοπός της δεν πεθάνη ή δεν παραιτηθή οικειοθελώς, ή δεν καταδικασθή τελεσιδίκως και νομίμως από αρμόδιο εκκλησιαστικό δικαστήριο. Είστε ο άνθρωπος της βίας και των ΜΑΤ, που μετά την παράνομη εκλογή σας από όμοιους παρανόμους Επισκόπους, θελήσατε χρησιμοποιώντας την κοσμική εξουσία να φυτευθήτε στον αγρό της Λάρισας, και μάλιστα στην θέση που εικονίζεται ο άκακος και ταπεινός Ιησούς. Είστε εκείνος που όταν εγένετο η χειροτονία σας στον βαθμό του Επισκόπου ακούγοντο από τον λαό ως ιαχή τα "ανάξιος" δια τα οποία λέγει η Ορθόδοξος Παράδοσις, ότι και ένας να φωνάξη ανάξιος κατά την χειροτονία, αυτή σταματάει αυτομάτως και γίνεται εκκλησιαστική εξέτασις προκειμένου να αποδειχθή η αλήθεια και τούτο "ίνα μη τα άγια υπό αναξίων τελούνται⁷. Είστε εκείνος που επί τόσα τώρα έτη έχετε ως μονίμους συντρόφους και συνοδοιπόρους τους φοβισμένους και υποτελείς Ιερείς σας και τους αστυνομικούς με τις κλούβες και τα γκλοπς. Ποιος άραγε από τους αγίους μας άσκησε την πνευματική εξουσία του διά της βίας της κοσμικής εξουσίας και ποιος τόσο κυνικά εκώφευσε στην φωνή και στον πόνο του λαού; Είστε ακόμη εκείνος που είδε την εκκλησία σαν εμπορικό κατάστημα και το Επισκοπικό αξίωμα σαν κερδοφόρο επάγγελμα, σύμφωνα με τα λίγα από τα πολλά που αποκαλύφθηκαν στην υπόθεση του προσκυνήματος της Αγ. Παρασκευής Τεμπών. Είστε τέλος για να μην μακρυγορώ εκείνος πού δεν γνωρίζει όρια και φραγμούς και κωλύματα στο θέμα των χειροτονιών και που γέμισε την εκκλησία με κατηγορημένους κληρικούς, σύμφωνα με αυτά που φτάνουν στα αυτιά μας από τις εξομολογήσεις των σκανδαλισμένων χριστιανών. Αφήνω να μιλήσω για τα σοβαρότερα και φλέγοντα θέματα της πίστεως, στα όποια φανήκατε απελπιστικά κενός και αδιάφορος, σε σημείο που να πρεσβεύετε σε συνέντευξη που εδώσατε σε τοπικό κανάλι το 1997 τα εξής αιρετικά και δαιμονικά· "και αν δεχθή κανένας το χάραγμα 666 στο μέτωπο ή στο χέρι δεν πειράζει, αρκεί να είναι εντάξει με τον Θεό". Και φυσικά στα καίρια θέματα της πίστεως ουδεμία ενημέρωση κάνατε μέχρι τώρα, για τις συμπροσευχές και τα φιλήματα του Πατριάρχη και των λοιπών Επισκόπων με τον αιρεσιάρχη Πάπα, πολύ δε περισσότερο για τις "προδοτικές συμφωνίες και δαιμονικές αποφάσεις των συλλειτουργών σας Επισκόπων στο Μπελαμέντ του Λιβάνου και στο Σαμπεζύ της Γενεύης με τους πανικούς και μονοφυσίτες αντιστοίχως.

Αφού λοιπόν παραβλέψατε όλα αυτά που σας βαρύνουν δημοσίως και τόσα άλλα που θα μπορούσαμε να αναφέρουμε, παρουσιαστήκατε ξαφνικά ως τηρητής της τάξεως της Εκκλησίας, ελέγχοντας τους απλούς Ιερείς σας για δήθεν σφάλματά των και παίρνοντας την θέση του αγνού και άκακου ποιμένος, ο οποίος διορθώνει τα κακώς έχοντα στην ποίμνη του. Για να συμβή αυτό θα πρέπει να μην υπάρχη ίχνος ντροπής και ελέγχου συνειδήσεως και ακόμη τύφλωση ψυχική και σωματική σε κραυγαλέα γεγονότα, καθώς επίσης και καταχθόνια σκοπιμότης και σκοτεινός προγραμματισμός, όσον αφορά την πνευματική ζωή της εκκλησίας.

Αναφέρετε συγκεκριμμένως τα εξής στην με ημερομηνία 3-8-99 κλήση σας προς απολογία των τριών ιερέων "Διατί πάτερ.... αγνοήσατε τας υπ’ αριθμ. 1 και 24 Εγκυκλίους της καθ’ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως και συνιερουργήσατε μεθ’ ιερέως μη έχοντος την προς Ιερουργίαν απαιτουμένην άδειαν της καθ’ υμάς Εκκλησιαστικής αρχής; Και προ πάντων διατί αφού αποδεδειγμένως γνωρίζετε ότι ο περί ου ο λόγος κληρικός ουχί μόνον δεν μνημονεύει του ονόματος του οικείου υμών Μητροπολίτου, αλλά τουναντίον φέρεται ως δεδηλωμένος εχθρός της τοπικής ημών Εκκλησίας βάλλων ποικιλοτρόπως κατά του επιχωρίου υμών Μητροπολίτου και κατ’ επέκτασιν κατά της καθόλου Εκκλησίας, υμείς άνευ δισταγμού τινος συνιερουργήσατε μετ’ αυτού εις την ως άνω εξόδιον Ιεράν Ακολουθίαν;"

Με αυτά κατ’ αρχάς που γράφετε δείχνετε παχυλή άγνοια ή ηθελημένη σκοπιμότητα σε βασικά εκκλησιολογικά θέματα.

1.                   Παρουσιάζετε τον εαυτόν σας ως κανονικό και νόμιμο Μητροπολίτη Λαρίσης, την στιγμή που είστε παράνομος Μοιχεπιβάτης, μη αποδεκτός από τον λαό του Θεού, αλλά μόνο και κατ’ ανάγκη από τους φοβισμένους υπαλλήλους σας Ιερείς και τους φύλακας αγγέλους σας αστυνομικούς.

2.                   Θεωρείτε τον εαυτόν σας εκκλησιαστική αρχή την στιγμή που δεν έχετε καμμία σχέση με την αληθινή εκκλησία, επειδή σ’ αυτήν βασιλεύει η αλήθεια, η αγάπη και η δικαιοσύνη, και όχι ο καταναγκασμός, η βία και η αδικία.

3.        Θεωρείτε παράπτωμα θανάσιμο την μη μνημόνευση τού ονόματος σας, την στιγμή πού έκτος των προαναφερθέντων δύο περιπτώσεων, συμμετέχετε σε κατάφωρες αδικίες και δογματικές και αιρετικές αποκλίσεις, όσον αφορά την αίρεση του Οικουμενισμού, για τις οποίες επιβάλλουν οι κανόνες και η Παράδοση την διακοπή του μνημοσύνου, αν δεν θέλη κανείς να μολυνθή αυτό το μυστήριο που τελεί. (31ος Αγ. Αποστόλων, 15ος Α. και Β. Συνοδ.) Αυτό θα ήταν όντως παράπτωμα μεγάλο, αν εσείς εισάστε νόμιμος και αποδεκτός από τον λαό Επίσκοπος και κυρίως αν δεν είχατε εμπλακεί στην αίρεση του Οικουμενισμού.

4.                  Ισχυρίζεσθε ότι είμαι δεδηλωμένος εχθρός της τοπικής Εκκλησίας και κατ’ επέκταση της καθόλου Εκκλησίας και με αυτό γίνεται φανερό ότι την εκκλησία την εννοείτε, όπως την εννοεί ο Πάπας, ότι την έχετε αποκομμένη από το τμήμα της που ευρίσκεται στον ουρανό, ότι είστε εσείς το κέντρο της όπως ο Πάπας και όχι ο Χριστός και η αλήθεια, ότι την έχετε αποκόψει από την Παράδοση και τους αγίους, την στιγμή που αυτοί δεν φρονούν όπως εσείς, και τέλος ότι ταυτίζετε τον εαυτόν σας με την εκκλησία, πράγμα όντως θλιβερό και βλάσφημο και μόνο που ακούεται, επειδή λέτε ότι όποιος βάλλει εναντίον του Μητροπολίτου βάλλει εναντίον της Εκκλησίας. Τόσοι λοιπόν άγιοι πατέρες της Εκκλησίας που κατηγορούσαν και εστηλίτευαν δημοσίως τους κακούς Επισκόπους και ποιμένες έβαλον εναντίον τής Εκκλησίας; και πώς αυτοί σήμερα είναι άγιοι της Εκκλησίας; Όποιος λοιπόν βάλλει εναντίον σας βάλλει εναντίον της Εκκλησίας και μάλιστα όπως ισχυρίζεσθε της καθόλου Εκκλησίας (της εν ουρανώ και επί γης). Εσείς που κατελάβατε τον θρόνο με τρόπο μοιχικό, εσείς που εγκαινιάσατε περίοδο δικτατορίας στην Εκκλησία με τα ΜΑΤ και τις κλούβες, εσείς πού δεν είστε αποδεκτός από τον λαό του Θεού, εσείς που δεν ντραπήκατε, να σταματήσετε την χειροτονία σας, όταν ακούγοντο κατ’ αυτήν τα ''ανάξιος", εσείς που κατεπατήσατε κάθε εκκλησιαστική Παράδοση στα θέματα του Επισκόπου, εσείς που καλύπτετε τα σκάνδαλα τα οικονομικά της αγ. Παρασκευής Τεμπών, εσείς που συμπλέετε και συνοδοιπορείτε στην αίρεση του Οικουμενισμού, εσείς που συμβουλεύσατε ότι δεν πειράζει αν σφραγιστούν οι Χριστιανοί στο χέρι, εσείς που στείλατε τόσους χριστιανούς στα νοσοκομεία, στα δικαστήρια και στις φυλακές, εσείς λοιπόν δεν βάλλετε κατά της καθόλου Εκκλησίας, αλλά βάλλει αυτός που δεν σας μνημονεύει; Μήπως πάτερ πιστεύετε ότι αυτοί που βάλλουν εναντίον σας είναι μάρτυρες του Ιεχωβά ή Μουσουλμάνοι και όχι μέλη πιστά της Εκκλησίας και εσείς είστε ο βράχος στον οποίον ξεσπούν τα αφρισμένα κύματα; Μόνο με αυτή τη λογική μπορεί να λέτε αυτά τα πράγματα...

Είναι όντως γεγονός πάτερ, ότι δεν είναι δυνατόν να πέση κανείς σε πλάνη και αίρεση, αν δεν αποκοπή από την ορθόδοξο Παράδοση. Επειδή λοιπόν και εσείς αποκοπήκατε από αυτήν και δημιουργήσατε μία νέα και διεστραμμένη παράδοση, όπως ο Πάπας, φθάσατε σ’ αυτό το κατάντημα, εσείς μεν κάνοντας τον στρατηγό σ’ αυτούς που σας φοβούνται με την βοήθεια των ροπαλοφόρων αγγέλων σας, και οι υπόλοιποι από την Αθήνα με το να σας καλύπτουν και να συμμετέχουν ίσως με μεγαλύτερη ευθύνη, στο αίσχος αυτό που τόσα χρόνια τώρα υπάρχει στην Λάρισα.

Θα ήταν όντως παράληψη, εάν δεν ανέφερα και το τέλος της Λακωνικής επιστολής σας προς τους τρεις ιερείς διότι πράγματι αυτό αποτελεί ένα μαργαριτάρι δικαιοσύνης και ελευθερίας μέσα στην εκκλησία. Λέτε λοιπόν τα εξής τελειώνοντας: "Παρακαλώ πολύ όπως συν ταις απαντήσεσι υμών επί των ως άνω τιθεμένων ερωτημάτων υποβάλλητε εντός της ταχθείσης προθεσμίας [η ταχθείσα προθεσμία αναφέρεται στην αρχή ότι είναι τρεις (3) ημέρες] γραπτώς και την απολογίαν υμών επί του διαπραχθέντος -εάν ούτως έχωσι τα πράγματα- υφ’ υμών κανονικού παραπτώματος, προκειμένου να επιληφθώμεν επί των ως εν τοις ύπερθεν εκτεθέντων".

Η προθεσμία λοιπόν που εδώσατε στους ιερείς σας προς απολογίαν ήταν 3 ημέρες. Γιατί δέσποτα τόση βιασύνη; Γιατί δεν ετηρήσατε τουλάχιστον τους τύπους, ώστε να αποφύγετε την εικόνα κάποιων άλλων αρχιερέων που απετέλεσαν το Καϊαφικόν συνέδριον σταυρώσαντες τον Χριστόν; "Αρον-άρον λοιπόν σταύρωσον αυτούς. Το χειρότερο όμως είναι ότι η καταδίκη έχει γίνει πριν τη δίκη. Αρκεί για σάς να ομολογήσουν οι τρεις ιερείς ότι ναι, έτσι έχουν τα πράγματα. Τον κηδέψαμε τον μικρό Ηλία μαζί με τον Ιερομόναχο Ευθύμιο. Πώς θα μπορούσε αλλιώς να εκλάβη κάποιος τα λόγια σας, όσο καλή διάθεση και να είχε; Είναι δηλαδή σαν να λέτε: "Τό παράπτωμά σας είναι βέβαιο, πέστε μας κάτι σαν απολογία, για να ανακοινώσουμε την απόφαση πού έχουμε στο συρτάρι". Επειδή όμως είστε σπλαχνικός και γενναιόψυχος, δίδεται και χάρη και άφεση στους υπαλλήλους σας όταν σφάλλουν. Αρκεί να μετανοήσουν, να παρακαλέσουν, να υποσχεθούν, ότι εις το εξής θα είναι τέλειοι δούλοι σας και ούτε κατά διάνοια θα σκεφθούν να παρακούσουν τις εντολές σας. Και έτσι συγχωρώντας τους θα δείξετε τό προσωπείον του άκάκου Ιησού, του μακρόθυμου και πολυέλαιου, του μετανοούντος επί κακίαις ανθρώπων.

Θα ήθελα εδώ να σταματήσω την επιστολή. Διότι τί νόημα έχει να υπενθυμίζης σε κάποιον τί θα έκανε ένας πραγματικός πατέρας, αν έσφαλαν τα παιδιά του, ή ένας άγιος π.χ. ο Άγ. Αχίλλειος, του οποίου προσπαθείτε να παρουσιαστήτε διάδοχος, αν έσφαλαν οι ιερείς του, την στιγμή που νοιώθετε σαν στρατηγός και οι δορυφόροι σας είναι οι αστυνομικοί . Ή πότε εσείς νοιώσατε σαν μέλη του σώματος του Χριστού όλους αυτούς που δεν συμφωνούν μαζί σας; Η ενότητα αυτή είναι ξένη προς εσάς. Εσείς έχετε σαν πρότυπο την ενότητα της σάπιας σταφίδας, η Οποία γίνεται όλη ένα σώμα, αλλά επειδή είναι σάπια.

Εάν πάντως υπάρχει αμφιβολία ότι αδικείσθε από αυτά που γράφω, ή ότι διαφορετική είναι η Ορθόδοξος Παράδοση, με μεγάλη μου χαρά θα δεχθώ μαζί σας μία δημόσια συζήτηση με βιντεοσκοπική κάλυψη, γιατί είναι όντως άδικο να μονολογή κάποιος, χωρίς να ακούγεται η αντίθετη άποψη, και προσωπική συζήτηση Δέσποτα δέχομαι μαζί σας, άλλά όχι αυτή τή φορά χωρίς μαγνητόφωνο. Στην περίπτωση πάλι που θα πετάξετε την επιστολή στον κάλαθο των αχρήστων, εγώ πάλι δεν έχω να χάσω τίποτε, διότι σ’ αυτήν ούτε μισθό σας ζητάω, ούτε προστασία και καταφύγιο, ούτε συνεργασία πνευματική ή οτιδήποτε άλλο. Καθένας μας θα πορεύεται τον δρόμο του και θα ανήκη στην "εκκλησία" του, μιά και αυτή την έννοια της Εκκλησίας την έχουμε διαστρέφει και εμπορευθή. Αν πάλι θελήσετε να χρησιμοποιήσετε την μάχαιρα της εξουσίας, τότε θα ευρίσκεσθε στη φυσική σας κατάσταση και είναι ο μονός τρόπος να νοιώθετε δυνατός. Αν όμως (πράγμα ανέλπιστο) θελήσετε να χρησιμοποιήσετε την μάχαιρα του Πνεύματος, τότε θα πρέπει να παραιτηθείτε από τη θέση αυτή, που στην φαντασία σας πιστέψατε ότι κατέχετε. και αυτός θα είναι ό μόνος τρόπος εξυγίανσης της Εκκλησίας.

Πριν κλείσω την επιστολή, θέλω να σας αναφέρω και δύο-τρεις θέσεις των αγίων, οι οποίοι ομιλούν για τούς κακούς επισκόπους επειδή εσείς συνήθως στον λαό λέτε αυτά τα λόγια πού οι άγιοι ομιλούν για τούς καλούς και αγίους Επισκόπους και έτσι δεν κάνετε διάκριση μεταξύ καλού και κακού ποιμένος, πράγμα ύπουλο και ολέθριο για τον λαό τού Θεού. Οι άγιοι όμως σαφώς ξεχώρισαν τις δύο αυτές καταστάσεις και διαφορετικά είπαν να αντιμετωπίζουν οι Χριστιανοί τους καλούς και διαφορετικά τους κακούς ποιμένες.

«Αν μεν γαρ επιτρέχων τις, (αν ορμήση κάποιος για να καταλάβη) εκ φιλαρχίας δράξηται της ποιμαντικής ράβδου, (αρπάξη την εξουσία) μισητός και απόπτυστος Θεῳ ούτε σώζων ούτε σωζόμενος. Αν δε κληθείς δι’ υπακοήν Θεού δέξηται την προστασίαν, και φίλος Θεῳ και σώζων και σωζόμενος αποδειχθήσεται» (Θεοδώρου Στουδίτου P.G. 99, 1432 Α).

«Ουκ οίδα Επίσκοπον, μηδέ αριθμήσαιμι εν Επισκόποις (δεν συγκαταριθμώ μεταξύ των Επισκόπων) τον επί καταστροφή της πίστεως υπό των βέβηλων χειρών προαχθέντα εις προεδρίαν» (Μ. Βασιλείου, P.G. 99, 1149 Α).

«Θαυμάζω ει τινα εστί των αρχόντων σωθήναι ποτε (απορώ αν κάποιος από τους Επισκόπους θα σωθή κάποτε) προς τη τοιαύτη απειλή και τη παρούση ραθυμία ορών έτι και επιτρέχοντας τινάς και επιρρίπτοντας εαυτούς του τοσούτου όγκου της αρχής" (Αγ. Ιωάν. Χρυσοστόμου, P.G. 63, 233).

«Πείθεσθε τοις ηγουμένοις ημών και υπείκεται. Τί ουν φησίν όταν πονηρός η και μη πειθώμεθα; Πονηρός πώς λέγεις; ει μέν πίστεως ένεκεν φεύγε αυτόν και παραίτησαι, μη μόνον αν άνθρωπος ει, άλλά καν άγγελος εξ ουρανού· ει δε βίου ένεκεν μη περιεργάζου» P.G. 63, 231 (Αγ. Ιωάν. Χρυσοστόμου).

Τελειώνοντας εύχομαι ολόψυχα να βρεθήτε στην άλλη ζωή κοντά στο Χριστό και παρακαλώ εύχεσθε και εσείς για μένα το ίδιο.

Συγνώμη αν σας ελύπησα, όμως αναφέρθηκα αυστηρώς μόνο σε δημόσια και γνωστά θέματα και σε τίποτα προσωπικό. Αυτή η κρίση και η γνώμη του καθενός για δημόσια και γνωστά θέματα, νομίζω ότι επιτρέπεται και επιβάλλεται στην εκκλησία και μάλιστα όταν γίνεται με πόνο για ότι κακό υπάρχει σ' αυτήν.

Ασπάζομαι την δεξιά σας και ζητώ την ευχή σας.

   

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς.