Ἀσφαλῶς καλὲς οἱ διαμαρτυρίες
γιὰ τὴν προσπάθεια σταδιακῆς κατάργησης τῆς ἀργίας τῆς Κυριακῆς. Ἀλλὰ θὰ ἀποτελέσει
κι αὐτὴ ἡ ἐνέργεια μιὰ ἀκόμα γραφικότητα στὸν καμβὰ τῶν ἐνεργειῶν τῶν συμβιβασμένων
κληρικῶν, ἕνα ἀκόμα ἄλλοθι, μιὰ προσπάθεια νὰ πείσουν ὅτι ὑπάρχουν.
Διότι ποιός θὰ λάβει σοβαρὰ ὑπόψιν
τὴν διαμαρτυρία ἀνθρώπων, ποὺ ἔχουν ἀφήσει τὴν Πίστη τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Κυρίου,
στὰ χέρια τῶν παναιρετικῶν Οἰκουμενιστῶν; Ποιός θὰ προσέξει τὴν διαμαρτυρία Ἐπισκόπων
ποὺ διαπράττουν τὴν μεγίστη ἀδικία κατὰ τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας, ἀφοῦ τὰ ἔχουν ἀφήσει
ἀπροστάτευτα στὰ χέρια ἀμοραλιστῶν πολιτικῶν, μαζὶ μὲ τοὺς ὁποίους ἀπολαμβάνουν
τὴν ἡδονὴ τοῦ ἐξουσιαστῆ ἡγέτη, μὲ τοὺς ὁποίους συναλλάσσονται προεκλογικὰ καὶ
μετεκλογικὰ καὶ συν-δοξολογοῦνται; Ἢ μήπως δὲν γνωρίζουν οἱ Τροϊκανοὶ ἀφέντες
μας τὴν δειλία τους καὶ τὰ κουσούρια τους; Ὁ ἅγιος Ἰωάννης