Πού μας οδηγεί ο κ. Βαρθολομαίος; ....Εκεί που του επιτρέπουμε!

Ὁ ἀείμνηστος Γεώργιος Ζερβός, ὅσο τοῦ ἐπέτρεπαν οἱ διοικοῦντες τὸν «Ὀρθόδοξο Τύπο», ἔλεγε τὰ πράγματα μὲ τὸ ὄνομά τους, ὅπως καὶ στὸ παρακάτω ἄρθρο, στὸ ὁποῖο παρουσιάζει γυμνὴ τὴν πραγματικότητα: Αἱ «δοξασίαι τοῦ Πατριάρχη, εἶναι ἀλλότριοι πρός την Ὀρθόδοξον πίστιν», ἡ διαπίστωση ὅλων εἶναι ὅτι συντελεῖται ἀπὸ τὸ Φανάρι «μεθοδικὴ καὶ σταδιακὴ προδοσία τῆς Πίστεώς μας».

Καὶ τὸ ἐρώτημα κάθε ἁπλοῦ πιστοῦ: Ποιός ἐπιτρέπει στὸν Πατριάρχη νὰ ὁδηγεῖ τὴν Ἐκκλησία ἀνεμπόδιστα στὴν αἵρεση;

Ἂς μᾶς ἀπαντήσουν οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς καὶ οἱ ἐκ τοῦ μακρόθεν καὶ ἐν ἀσφαλείᾳ καὶ βωμολοχίᾳ ἀμπελοφιλοσοφοῦντες δοκησίσοφοι τιμητὲς τῶν πάντων, ἀλλὰ κοινωνοῦντες μετὰ τῶν Οἰκουμενιστῶν.

ΠΟΥ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ

ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ;

τοῦ Γεωργίου Ζερβοῦ

Ἡ κατάστασις μὲ τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον δὲν ἔχει προηγούμενον. Ἀπὸ παντοῦ ἔρχονται πληροφορίαι ὅτι νοθεύει τὴν Ὀρθόδοξον Πίστιν πρὸς χάριν τῆς ψευδοενώσεως μετὰ τὰς αἱρετικὰς «Ἐκκλησίας». Δὲν ὑπολογίζει τίποτα εἰς τοὺς σχεδιασμούς. Οὔτε ἀπολογεῖται εἰς κάποιαν συνοδικὴν ἢ ἄλλην ἀρχήν.

Μητροπολῖται καὶ κληρικοὶ ἀπ̓ ὁλόκληρον τὴν Ἑλληνικὴν Ἐπικράτειαν διαπιστώνουν ὅτι πράγματι αἱ δοξασίαι του, εἶναι ἀλλότριοι πρός την Ὀρθόδοξον πίστιν. Οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν συμφωνοῦν μὲ τὴν ἐπιστολήν, τὴν ὁποίαν τοῦ ἀπέστειλεν ὁ Σεβ. Πειραιῶς κ. Σεραφείμ. Κάποιοι ἄλλοι ἐνεθυμήθησαν τὸν σημερινὸν Ἐπίσκοπον Ζιμπάμπουε κ. Σεραφεὶμ Κυκκώτη, ὁ ὁποῖος ἂν καὶ ἔχει τάσεις οἰκουμενιστικάς, διεκήρυξεν ὅτι, ἐὰν ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία εἶναι κομπάρσος εἰς τὰς συνεδριάσεις τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν (ἢ αἱρέσεων), τότε δὲν ἔχει οὐδεμίαν θέσιν εἰς αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ προωθημένον ὄργανον τοῦ Προτεσταντισμοῦ. Ἀνάλογον θέσιν διατυπώνει καὶ ὁ στενὸς συνεργάτης τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν κυροῦ Χριστοδούλου κ. Γεώργιος Παπαθανασόπουλος διὰ τὸ Συμβούλιον Ἐκκλησιῶν τῆς Εὐρώπης. Εἰς αὐτὸ διαπιστώνει πὼς ὄχι μόνον εἴμεθα κομπάρσοι ἀλλὰ καὶ προσχωροῦμεν εἰς τὴν Προτεσταντικὴν νοοτροπίαν, ἀφοῦ γίνονται συμπροσευχαὶ κ.λπ. «Σφακιανοὶ» κληρικοὶ σέβονται μὲν τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον (ὅπως ὅλοι μας), διαβλέπουν ὅμως μεθοδικὴν καὶ σταδιακὴν προδοσίαν τῆς Πίστεώς μας.

Κατόπιν ὅλων αὐτῶν διερωτώμεθα πῶς οἱ Φαναριῶται Ἀρχιερεῖς καὶ ὁ ἴδιος ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης συνεχίζουν αὐτὴν τὴν ὑπονόμευσιν τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τὴν νόθευσιν τῆς Πίστεως;

Ἔχομεν φθάσει εἰς τὸ σημεῖον ὥστε πολλοὶ Ἕλληνες καὶ Ἑλληνῖδες, οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριζον τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην κατὰ τὴν κρίσιν μετὰ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν κυροῦ Χριστοδούλου, νὰ λέγουν ὅτι ὁ μακαριστὸς τελικῶς εἶχε δίκαιον. (Ἂν καὶ ὁ μακαριστὸς εἶχε τὰ ἴδια βήματα μὲ τὸν Πατριάρχην, ἀφοῦ ἔφερε τὸν Πάπαν διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν Ἑλλάδα, μετέβη εἰς τὸ Βατικανόν, ἔφερε διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ Παγκόσμιον Συμβούλιον Ἐκκλησιῶν ἢ Αἱρέσεων, μεθόδευε τὴν λειτουργικὴν ἀναγέννησιν καὶ τὴν ἐκκοσμίκευσιν τῆς Ἐκκλησίας κ.λπ.).

Φοβούμεθα πὼς ἀπὸ ἐδῶ καὶ εἰς τὸ ἑξῆς αἱ ἐπισκέψεις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου εἰς διαφόρους Ἱερὰς Μητροπόλεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος δὲν θὰ εἶναι καὶ τόσον εἰρηνικαί. Διότι ἡ ἀγανάκτησις διὰ τὴν νόθευσιν τῆς Πίστεως εἶναι μεγάλη. Ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τοῦ πιστοῦ λαοῦ ἔχει μόνον συναισθηματικὸν ἱστορικὸν σύνδεσμον μὲ τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον. Δὲν θεωρεῖ ὅτι τὸ Φανάρι ὑπερασπίζεται καὶ διαφυλάσσει τὴν Πίστιν.

Γεώργιος Ζερβός

«Ὀρθόδοξος Τύπος», τ. 1985, 26/7/2013

Γεώργιος Ζερβός: Εκοιμήθη ένας χριστιανός δημοσιογράφος. Αύριο η νεκρώσιμη ακολουθία

Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΣΗΕΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΝΕΚΡΩΣΙΜΗ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΖΕΡΒΟΥ

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ ανακοινώνει με θλίψη την απώλεια του δημοσιογράφου Γιώργου Ζερβού, ο οποίος «έφυγε» από τη ζωή, αιφνιδίως χθες το μεσημέρι, από έμφραγμα του μυοκαρδίου σε ηλικία 57 ετών.

Ο Γιώργος Ζερβός γεννήθηκε στην Αθήνα το 1958. Σε πολύ νεαρή ηλικία, 17 μόλις ετών, εξέδωσε μηνιαία τοπική εφημερίδα, η οποία αποτέλεσε και το «μεγάλο σχολείο του», όπως ο ίδιος είχε δηλώσει. Την επαγγελματική του σταδιοδρομία άρχισε το 1981 στην εφημερίδα «Ελεύθερη Ώρα». Στη συνέχεια, εργάστηκε στις εφημερίδες «Ελεύθερος Τύπος», «Ακρόπολις» και από το 1989 στην εφημερίδα «Ελεύθερος», στην αρχή ως συντάκτης ύλης και στη συνέχεια ως αρχισυντάκτης και διευθυντής σύνταξης μέχρι τη λήξη της έκδοσης το 2011. Διετέλεσε, επίσης, διευθυντής σύνταξης της εβδομαδιαίας εκκλησιαστικής εφημερίδας «Ορθόδοξος Τύπος».

Από το 1993 ήταν σχολιαστής-αναλυτής στον τηλεοπτικό σταθμό «BLUE SKY» και διατηρούσε την καθημερινή ενημερωτική εκπομπή «Ραντεβού με την Επικαιρότητα».

       Ο Γιώργος Ζερβός υπήρξε ένας πολύ καλός συνάδελφος, ο οποίος εργάστηκε σκληρά και με πάθος για περισσότερο από 30 χρόνια σε πολλά ρεπορτάζ, πάντοτε ενημερωμένος για τις πολιτικές εξελίξεις τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς. Ως άνθρωπος, υπήρξε ήπιος και πράος, με σύνεση και ευγένεια, προσηνής και αγαπητός στους συναδέλφους του και αφήνει τις καλύτερες αναμνήσεις σε όσους τον γνώρισαν.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ συλλυπείται την οικογένεια και τους οικείους του και αποχαιρετά έναν ακόμη εκλεκτό συνάδελφο, που «έφυγε» από κοντά μας πρόωρα.

Η κηδεία του Γιώργου Ζερβού θα γίνει την Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 2015, στις 14.30 μ.μ., στην Ιερά Μονή Παναγίας Άξιον Εστί στη Βαρυμπόμπη.

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Ὅταν ὁ ἀείμνηστος Γεώργιος Ζερβὸς μιλοῦσε αὐθόρμητα καὶ ἀνεπηρέαστος ἀπὸ τὴν ὁμάδα τῶν "Συναξιακῶν"!:

«Γ. Ζερβός: Ἐγὼ εἶμαι ὑπὲρ τῆς Διακοπῆς (τοῦ Μνημοσύνου) παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι εἶμαι λαϊκός, καὶ τό ΄γραψα εὐθαρσῶς καὶ διάφορες πλευρὲς μπορεῖ νὰ μὲ χτυπᾶνε, δὲν μὲ ἐνδιαφέρει».

Φοβερη Αποκάλυψη Αγιορείτου: Ο Πατριάρχης με απειλές, αποτρέπει τὴν Διακοπὴ Μνημοσύνου του!

ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΑΠΟΤΡΑΠΕΙ

Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΑΣΚΕΙΤΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ,

γιατὶ καὶ μόνο στὴν σκέψη τῆς Διακοπῆς Μνημοσύνου τοῦ Πατριάρχη τὸ Φανάρι τρομάζει, ἀφοῦ ὅλοι οἱ μέχρι τώρα κόποι του, θὰ πᾶνε χαμένοι!

Τὴν Κυριακὴ 28 Δεκεμβρίου 2014 πραγματοποιήθηκε ὁμιλία στὴν αἴθουσα τοῦ “Ὀρθόδοξου Τύπου” ἀπὸ τὸν μοναχὸ τῆς Ἱερᾶς μονῆς Μεγίστης Λαύρας Ἁγίου Ὄρους, Γέροντα Σάββα Λαυριώτη μὲ θέμα «Ἡ Πατερικὴ στάση ἔναντι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῶν Αἱρέσεων» (Μιὰ ἄλλη διατύπωση τοῦ θέματος τῆς ὁμιλίας ἦταν: «Ἰησοῦς Χριστός, χθὲς καὶ σήμερα ὁ Αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς Αἰώνας»).

Ἀκούσαμε τὴν σημαντικὴ ὁμιλία στὸ Βίντεο ποὺ ἀναρτήθηκε στὰ ἱστολόγια, τὴν ὁποία πιστεύουμε θὰ δοῦμε καὶ δημοσιευμένη.

Ἐμεῖς ἀπομαγνητοφωνήσαμε κάποια τμήματα ἀπὸ τὴν ἐνδιαφέρουσα καὶ ἀποκαλυπτικὴ συζήτηση ποὺ ἀκολούθησε καὶ δημοσιεύουμε αὐτὰ τὰ ἀξιόλογα σημεῖα ἀπὸ τὶς ἐρωταπαντήσεις, σημειώνοντας ἐπιγραμματικὰ τὰ ἑξῆς:

1. Ὁ π. Σάββας ἀπαντώντας σὲ ἐρώτηση εἶπε πὼς ἡ περὶ «διηρημένης Ἐκκλησίας» κακοδοξία τοῦ Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομου, ἀποτελεῖ βλασφημία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ πρέπει (ὁ κακόδοξος Μητροπολίτης) νὰ ἀναμυρωθεῖ!

2. Ἡ σιωπὴ τοὺ Ἁγίου Ὄρους ὀφείλεται στὸν φόβο καὶ στὴν δειλία τῶν Ἁγιορειτῶν.

3. «Ἐπιβάλλεται νὰ κόψουμε τὸ Μνημόσυνο κι ἐμεῖς», εἶπε, «ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ μιὰ τακτική», δὲν τὸ κάνουμε γιὰ λόγους «τακτικῆς».

4. Σὲ μιὰ ἀπὸ τὶς ἐπεμβάσεις του ὁ κ. Γ. Ζερβὸς τοῦ «Ὀρθοδόξου Τύπου» εἶπε ὅτι Διακοπὴ Μνημοσύνου σημαίνει ἔξοδος ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Ὁ π. Σάββας δὲν τὸ δέχτηκε αὐτό, δηλώνοντας ὅτι, «ὅσοι διακόπτουν τὸ Μνημόσυνο δὲν βγαίνουν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία».

5. Παρατήρησε, ἐπίσης, τὸ γεγονός, ὅτι οἱ ἀποτειχισμένοι κατηγοροῦν τοὺς μὴ ἀποτειχισμένους καὶ ὅτι ὑβρίζονται οἱ «ἡγέτες» τοῦ «ἀντι-Οἰκουμενιστικοῦ» ἀγῶνος ἀπὸ κάποια σάιτ ἀποτειχισμένων. «Δὲν χρειάζεται» εἶπε, «νὰ φαγωνόμαστε μεταξύ μας».

Μακάρι νὰ πραγματοποιθεῖ αὐτὴ ἡ προτροπὴ καὶ πολὺ σωστὴ παρατήρηση τοῦ π. Σάββα. Τὸ ἐρώτημα εἶναι· συμβαίνει ἀκριβῶς ἔτσι; Ἡ ἀλήθεια διαφέρει. α) Ὑπάρχουν καταγεγραμμένες οἱ συκοφαντίες, τὰ ψεύδη, οἱ ὑβριστικὲς θέσεις τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν (π. Παύλου Δημητρακόπουλου, π. Θ. Ζήση, π. Βασ. Βολουδάκη, π. Βασ. Παπαδάκη κ.ἄ.), ἀλλὰ καὶ τοῦ παρόντος στὴν ὁμιλία κ. Ζερβοῦ, ὁ ὁποῖος διετύπωσε τὴ θέση ὅτι οἱ ἀποτειχισμένοι εἶναι ἐκτὸς Ἐκκλησίας. β) Ὡς ὕβρεις ἐννοεῖ ἄραγε κάποιες ἀτυχεῖς φράσεις (οἱ ὁποῖες ξεφεύγουν σὲ μιὰ ἀντιπαράθεση θέσεων καὶ γιὰ τὶς ὁποῖες ζητᾶμε συγγνώμη) ἢ ἐννοεῖ τὴν ὑπενθύμιση πρὸς τοὺς ἀντι-Οἰκουμενιστὲς τῶν ἑκατοντάδων σημείων τῆς Πατερικῆς διδασκαλίας ποὺ δημοσιεύουμε, οἱ ὁποῖες ὁμιλοῦν περὶ ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς Οἰκουμενιστές;

6. Εἶπε ὅτι οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς ἀποτελοῦν τὸ «ποδόφρενο γιὰ τοὺς Οἰκουμενιστὲς ποὺ θέλουνε νὰ κάνουνε τὴν Ἕνωση», ἐνῶ τοὺς ἀποτειχισμένους οὐδόλως τοὺς ὑπολογίζουνε οἱ Οἰκουμενιστές. Κατὰ ποίον τρόπο ἀποτελοῦν «ποδόφρενο» στὴν Ἕνωση οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστές; Ξέχασε ὁ π. Σάββας ὅτι στὴν Ὁμιλία του εἶπε πὼς οἱ Οἰκουμενιστὲς βλέπουν ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀντίδραση καὶ ἔχουν ἐντείνει τὶς προσπάθειές τους, ἔχουν κάνει τὴν Ἕνωση μεταξύ τους καί, μὲ τὰ μέσα ποὺ τοὺς προσφέρει ἡ σύγχρονη τεχνολογία, βαδίζουν ταχύτατα πρὸς τὸ τελικὸ στάδιο;

7. Δήλωσε καὶ δέχτηκε τὴν θέση ὅτι ἡ Διακοπὴ Μνημοσύνου, εἶναι ὡσὰν νὰ «παραδώσουμε ἐμεῖς τὰ ἡνία τοῦ Μοναστηριοῦ» στὰ χέρια τῶν Οἰκουμενιστῶν» καὶ νὰ φύγουμε ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Λησμόνησε ὅτι Ἐκκλησία δὲν εἶναι οἱ Ναοὶ καὶ οἱ Ἐπίσκοποι, ἀλλὰ ἡ Πίστη καὶ ἡ Ἀλήθεια καὶ πὼς ὁ ἴδιος στὴν ὁμιλία του εἶπε, ὅτι ὁ Ἄρειος ἔσφαλε σὲ ἕνα σημεῖο, ἐνῶ ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶναι ὄχι μία αἵρεση, ἀλλὰ Παναίρεση! Λησμόνησε τὴν πρακτικὴ τῆς Ἐκκλησίας; Ὅταν πολλὲς φορές, ἐπικρατοῦσαν οἱ αἱρετικοί, οἱ πιστοὶ ἔφευγαν στὴν ἐξοχὴ γιὰ νὰ τελέσουν τὴν Θ. Λειτουργία, ὅπως π.χ. ἀναφέρει ὁ Μ. Βασίλειος, ὁ Μ. Ἀθανάσιος, ὁ ἅγιος Κύριλλος κ.λπ.

8. Δήλωσε ὅτι ἐφόσον ὑπάρχουν (δηλ. τελοῦνται ὡς ἔγκυρα) τὰ Μυστήρια στὴν Ἐκκλησία τῶν αἱρετικῶν Οἰκουμενιστῶν, ἔστω κι ἂν εἶναι παναίρεση ὁ Οἰκουμενισμός, δὲν εἶναι ἀναγκαῖο νὰ κόψουμε τὰ Μυστήρια, ἀλλὰ νὰ μένουμε μέσα στὸ Μοναστήρι καὶ ἀπὸ κεῖ νὰ πολεμᾶμε! «Πιὸ πολλὰ πετυχαίνω, ὅταν εἶμαι μέσα» εἶπε.

Ἀπαντώντας δὲ σὲ ἀκροάτρια, ποὺ τὸν ρώτησε, τί πρέπει νὰ κάνει ὅταν βλέπει Οἰκουμενιστὴ λειτουργὸ μέσα στὸν ναό, ἀπάντησε: «Εἰς ἔνδειξη διαμαρτυρίας φεύγουμε».

9. Μιὰ θλιβερή, ὅμως, ἀποκάλυψη προῆλθε ἀπὸ τὴν ἐρώτηση ἀκροάτριας καὶ τὴν παρέμβαση τοῦ Γέροντος Εὐστράτιου, ὁ ὁποῖος εἶπε πὼς τέσσερις Μονὲς τοῦ Ἁγίου Ὄρους, δὲν κόβουν τὸ Μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχη, γιατὶ ὁ Πατριάρχης ἔχει ἀπειλήσει ὅτι θὰ προκαλέσει ζημιὰ στὸν Γέροντά τους Ἐφραίμ, τῆς Ἀριζόνας! Κι «αὐτὴ εἶναι τρομοκρατία», κατήγγειλε!

10. Εἶπε σὲ κάποιο σημεῖο ὁ π. Σάββας, πὼς ἂν κάνουμε μιὰ «κίνηση λανθασμένη», «μποροῦμε νὰ διαλύσουμε καὶ νὰ τινάξουμε τὸν ἀγώνα στὸν ἀέρα». Δυστυχῶς, ὅμως (στὴ συνέχεια), ἀποδέχτηκε τὴν ἐπέμβαση ἀκροατοῦ, ὁ ὁποῖος εἶπε ὅτι αὐτὸ τὸ ἔκανε ὁ π. Εὐθύμιος ὁ Τρικαμηνᾶς!

Τὸ ἐρώτημά μας εἶναι: Τὸν ἀγώνα τὸν τινάσσουν στὸν ἀέρα, ὅσοι ἐφαρμόζουν τὴν Πατερικὴ γραμμή, ὅπως τὴν ἐκφράζουν οἱ ἀναγνωρισμένοι ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία Ἅγιοι Πατέρες, ἢ ἐκεῖνοι ποὺ ἐμπιστεύονται τοὺς συγχρόνους Γέροντες; Ἐμπιστεύονται, δηλαδή, τοὺς Γέροντες, οἱ ὁποῖοι ἀναγνωρίζουν μὲν τὴν ἀνάγκη τῆς Διακοπῆς Μνημοσύνου, ἀλλὰ δὲν τὴν ἐφαρμόζουν, γιατὶ φοβοῦνται μήπως διωχθεῖ ὁ Γέροντάς τους; Ἀλήθεια! Πόσο σύμφωνος μπορεῖ νὰ εἶναι ὁ Γέροντας Ἐφραὶμ μὲ τὴν ἁγιοπατερικὴ Παράδοση σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο (παρὰ τὴν ὑπόλοιπη ἁγιότητά του), ὅταν τοὺς φρενάρει» καὶ δὲν τοὺς ἐπιτρέπει νὰ ἐφαρμόσουν αὐτὸ ποὺ λένε οἱ Ἅγιοι Πατέρες καὶ αὐτὸ ποὺ τοὺς ἐπιβάλλει ἡ συνείδησή τους!

Λίαν ἀπογοητευτικὰ ὅλα αὐτά. Θὰ ἐπανέλθουμε, ὅμως, γιὰ εὐρύτερο σχολιασμό.

Ἀκολουθεῖ τὸ Βίντεο καὶ μερικὰ ἀπὸ τὰ   ἀπομαγνητοφωνημένα σημεῖα  τῶν ἐρωτήσεων καὶ ἀπαντήσεων:

Οι αυτο-αναιρέσεις των Αντι-Οικουμενιστών: Επί τέλους, δείξτε μας τι λενε οι Άγιοι Πατέρες;

Ἡ «Σύναξις τῶν κληρικῶν καὶ μοναχῶν» τῆς Γατζέας καὶ ὁ «Ὀρθόδοξος Τύπος» ποὺ τοὺς ἐκφράζει (διὰ τῶν ἄρθρων τοῦ π. Θεόδωρου Ζήση, τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ καὶ τοῦ κ. Γ. Ζερβοῦ κ.ἄ.) ἐκφέρει μιὰ συγκεχυμένη ἢ ἀλλοτριωμένη ἐκκλησιολογία. Οἱ Πατέρες καὶ ἀδελφοὶ αὐτοί, ἔχουν τὴν αἴσθηση ὅτι ἀγωνίζονται ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα εὐνοοῦν τὴν ἀνάπτυξή του, κάνουν πλάτες στοὺς Οἰκουμενιστές, ἀφοῦ δὲν ἀντιδροῦν, ὅπως μᾶς δίδαξαν οἱ Ἅγιοι νὰ ἀντιδροῦμε σὲ παρόμοιες περιπτώσεις, ὅταν κάποια αἵρεση ἐμφανιζόταν. Εἰδικὰ σήμερα, ποὺ ἡ αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ δὲν ἐμφανίζεται ἁπλῶς, ἀλλ’ ἐπικρατεῖ ταχύτατα. Πέραν αὐτοῦ, ὅσους ἀκολουθήσαμε τήν ἁγιοπατερική ὁδό τῆς Ἀποτειχίσεως μᾶς θεωροῦν ἐκτός Ἐκκλησίας καί κατά συνέπεια ἐκτός τῆς κιβωτοῦ τῆς σωτηρίας.

Παράδειγμα ἡ θέση ποὺ διατυπώνει ὁ ἀρθρογράφος τοῦ «Ο.Τ.» κ. Γ. Ζερβός («Ὀρθόδοξος Τύπος» 19/09/2014, φ. 2037). Γράφει:

«Ἡ εἰκὼν ὅμως τὴν ὁποίαν δίδει τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον μὲ τὰς συμπροσευχάς, τὰ συλλείτουργα, τὴν ἀναγνώρισιν αἱρετικῶν (ὑπό Οἰκουμενικῶν Συνόδων) Χριστιανῶν (Μονοφυσίτας)  ὡς Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν,  τάς διαθρησκειακάς μέ τάς δηλώσεις ὅτι εἴμεθα ὅλοι τέκνα ἑνός Θεοῦ (τό ἴδιο ὁ Χριστός, ὁ Ἀλλάχ, ὁ Βούδας κλπ.) τήν βαπτισματικήν θεολογίαν, τήν μεταπατερικήν θεολογίαν κλπ. τά δηλώσεις περί διαιρέσεως ἁπλῶς τῆς Ἐκκλησίας μέ τούς Παπικούς κλπ. σχηματίζεται ἡ ἔντονος πεποίθησις ὅτι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία προδίδεται ἐκ τῶν ἔνδων. Ἡ πεποίθησις καθίσταται ἐντονωτάτη ὅταν Μητροπολῖται τῆς Διοικούσης Ἐκκλησίας ἀναγνωρίζουν τὸν Παπισμὸν ὡς κανονικὴν Ἐκκλησίαν κ.λπ. Ὅταν συμβαίνουν ὅλα τὰ προαναφερθέντα εἶναι λογικὸν νὰ ἀντιδρᾶ ὁ πιστὸς λαὸς εἴτε μὲ ἐκδηλώσεις διαμαρτυρίας εἴτε μὲ ἐπιθετικὰ ἄρθρα ἢ ἀκολουθοῦντες θεολόγους καὶ κληρικοὺς νὰ ἀποτειχίζωνται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν ἤτοι: νὰ παραμένουν ἐντὸς αὐτῆς ἀλλὰ ἄνευ Ἐπισκόπου. Ὁ “Ο.Τ.” εἶναι ἐναντίον τῆς ἀποτειχίσεως, διότι πιστεύει ὅτι ὁ ἀγὼν πρέπει νὰ δίδεται ἐντὸς τῶν κόλπων τῆς Ἐκκλησίας».

1. Ὁ κ. Ζερβὸς διατυπώνει τὴν θέση ὅτι,

α) ὅσοι ἀποτειχίζονται, ἀποτειχίζονται ἀπὸ τὴν ...Ἐκκλησία(!)  παρότι ἐφαρμόζουν Ἱ. Κανόνα τῆς Ἐκκλησίας!!!

β) Τοῦτο τὸ ἐξηγεῖ ὡς ἑξῆς: Ναὶ μέν, παραμένουν ἐντός(!) τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ ἄνευ Ἐπισκόπου· ἄρα εἶναι ἐκτὸς Ἐκκλησίας (Ὁ Ἐπισκοποκεντρισμὸς στὴν ἀποθέωσή του!). Ἔτσι, ἡ μὲν «Σύναξις» καὶ ὁ «Ὀρθόδοξος Τύπος» ἀγωνίζονται ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ χωρὶς νὰ ἐφαρμόζουν τὴν Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας περὶ ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς! Νὰ ἡ νέα ἐκκλησιολογία τῶν Συναξιακῶν!

2. Ὁ κ. Ζερβὸς διαβεβαιώνει ὅτι ὁ «Ο.Τ.» κι ὁ ἴδιος εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου ἐναντίον τῆς Ἀποτειχίσεως! Τοῦτο λοιπόν σημαίνει

α) Ὅτι θεωρητικὰ εἶναι ἐναντίον τῆς «Συνάξεώς» τους, ἡ ὁποία εἶχε ἀποδεχθεῖ τὴν Ἀποτείχιση τὸ 2006· ἐναντίον τοῦ π. Θεόδωρου Ζήση, ὁ ὁποῖος τόσα χρόνια δίδασκε ὑπὲρ τῆς Ἀποτειχίσεως καὶ ὡς ἕνα σημεῖο συνετέλεσε νὰ ἀποτειχιστοῦν κάποιοι ἀπὸ μᾶς.

Ποιούς ἐκκλησιολογικούς, δογματικούς, θεολογικοὺς λόγους ἀνεκάλυψαν ὄψιμα, οἱ ὁποῖοι τοὺς ἔκαναν νὰ ἀλλάξουν θέση; Γιατί δὲν μᾶς τοὺς λένε; Γιατί τοὺς κρατοῦν ὡς ἑπτασφράγιστο μυστικό;

β) Τοῦτο, ἐπίσης, σημαίνει ὅτι εἶναι ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία διὰ τῶν θεοπνεύστων Ἁγίων Πατέρων θέσπισε τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες ποὺ ἐπιτρέπουν τὴν Ἀποτείχιση, καὶ ἄρα ὅποιος τὴν ἐφαρμόζει δὲν εἶναι ἐκτὸς Ἐκκλησίας. (Δὲν ἐξετάζουμε τώρα, τὸ δυνητικὸ ἢ τὸ ὑποχρεωτικὸ τῆς Ἀποτειχίσεως).

γ) Ἀκόμα ὅτι, ὁ κ. Ζερβός εἰδικά, εἶναι ἐναντίον τοῦ ἑαυτοῦ του, ἀφοῦ παλαιότερα εἶχε δηλώσει πὼς εἶναι ...ὑπὲρ τῆς Ἀποτειχίσεως! Ὁπότε, δὲν ἔχει καμιὰ ἀξία νὰ μᾶς διαβεβαιώνει ὑπὲρ ἢ κατὰ τῆς Ἀποτειχίσεως, ἀλλὰ σημασία ἔχει νὰ μᾶς παραθέσει τὴν ἁγιοπατερικὴ διδασκαλία, τὴν ὁποία αὐτὸς καὶ «Ἡ Σύναξη» θάβουν ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ.

δ) Ἐπιπλέον θεωρεῖ ὡς τόν μοναδικό ἀγῶνα πού πρέπει νά γίνεται ἐντός τῆς Ἐκκλησίας, τήν διά τοῦ γραπτοῦ καί προφορικοῦ λόγου διαμαρτυρία γιά ὅλες τίς προδοσίες πού γίνονται στά πλαίσια τῆς παναίρεσης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ,  πρακτική πού μέχρι σήμερα  ὄχι μόνο δέν ἔφερε κανένα ἀποτέλεσμα ἀναχαίτισης τῆς αἵρεσης, ἀλλά ἀπεναντίας δημιούργησε ἄμβλυνση τοῦ ὀρθοδόξου κριτηρίου καί μέγα σκανδαλισμό τῶν ἐναπομεινάντων Ὀρθοδόξων πιστῶν, καθόσον οὐδέποτε ἡ Ἐκκλησία δέν ἀρκέσθηκε μόνο σ’ αὐτή τήν πολεμική  ἐν καιρῷ αἱρέσεως καί κινδυνευούσης τῆς πίστεως.

Παρακολουθεῖστε τὸ Βίντεο μὲ τὴν ἀπόλυτη θέση (θετικὴ τότε) τοῦ κ. Ζερβοῦ ὑπὲρ τῆς Ἀποτειχίσεως:

«Γ. Ζερβός: Ἐγὼ εἶμαι ὑπὲρ τῆς Διακοπῆς (τοῦ Μνημοσύνου) παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι εἶμαι λαϊκός, καὶ τό ΄γραψα εὐθαρσῶς καὶ διάφορες πλευρὲς μπορεῖ νὰ μὲ χτυπᾶνε, δὲν μὲ ἐνδιαφέρει».

Ο "ΟΡΘ. ΤΥΠΟΣ" ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΟΝ ΑΝΤΟΡΘΟΔΟΞΟ ΔΟΝΚΙΧΩΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΩΝ!

Ἐκ πρώτης ὄψεως φαίνεται (καὶ εἶναι) σημαντικὸ τὸ ἄρθρο τοῦ κ. Γ. Ζερβοῦ ποὺ παραθέτουμε στὴν συνέχεια, γι’ αὐτὸ καὶ κάποιοι τὸ ἐπήνεσαν. Ὁ συντάκτης (καὶ οἱ τοῦ «Ὀρθόδοξου Τύπου»), ὁμιλοῦν γιὰ προδοσία τῆς Πίστεως καὶ δηλώνουν ὅτι γνωρίζουν τοὺς προδότες. Ὅμως, οὐδὲν νέο μᾶς λέγουν. Τὰ ἴδια ἔχουν γραφεῖ στὸν «Ὀρθόδοξο Τύπο» ἑκατοντάδες φορές. Τὸ μόνο καινούργιο ποὺ προστίθεται στὸ ἄρθρο αὐτὸ εἶναι ὅτι τὰ πράγματα ἔχουν προχωρήσει πολύ.

Καὶ ἐνῶ μᾶς πληροφοροῦν ὅτι ἡ προδοσία ἔχει φτάσει στὸ «παρὰ πέντε», ἀποφεύγουν τὴν αὐτοκριτική, δὲν μᾶς λέγουν :

Ποιός ἄφησε καὶ ἀφήνει τοὺς προδότες νὰ δροῦν σχεδὸν ἀνενόχλητοι; Ποιοί ἀρνοῦνται νὰ ἐφαρμόσουν τὴν μόνη θεοπαράδοτη ἐνέργεια ποὺ φοβοῦνται οἱ Οἰκουμενιστές, καὶ ἡ ὁποία θὰ ἀνέκοπτε τὴν «πρόοδο» τῶν αἱρετικῶν;

Ποιοί δηλ. ἀρνοῦνται νὰ προχωρήσουν -ἂν θέλετε, ἔστω καὶ προαιρετικά- στὴν ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστές, στὴν Διακοπὴ τοῦ Μνημοσύνου τους;

Καλοῦν, λοιπόν, σὲ ἐγρήγορση γιὰ τὴν δυναμικὴ ἀντιμετώπιση τῶν Οἰκουμενιστῶν (μὲ ποιό τρόπο), ἀλλὰ ἡ ἐνέργεια αὐτὴ (ἂν ἐννοοῦν τὴν ἁγιοπατερικὴ Παράδοση τῆς Διακοπῆς τοῦ Μνημοσύνου καὶ τῆς Ἀποτείχισης;)  θὰ γίνει  μ ε τ ὰ  τὴν τελικὴ προδοσία!!!

Δηλώνουν, ἐπίσης, πὼς γνωρίζουν ὅτι ἡ «Ἕνωσις θὰ γίνη» παρὰ τὶς ἀντιδράσεις, ἀλλὰ περιμένουν  νὰ  γίνει πρῶτα  ἡ «Ἕνωση»  καὶ μετὰ νὰ ἀντιδράσουν!!!

Γνωρίζουν ὅτι τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἔχει "βουλιάξει" στὴν αἵρεση, καὶ τὸ γράφουν:

Τὸ Πατριαρχεῖο «ἔχει καταργήσει τὸ Πιστεύω (τὸ Σύμβολον) τῆς Πίστεως, ἀφοῦ ἀναγνωρίζει πολλὰς ἀδελφάς, χριστιανικάς, αἱρετικὰς ἐκκλησίας, ἐνῶ τὸ σύμβολον τῆς Πίστεως ὁμιλεῖ διὰ Μίαν, αὐτὴν τῆς Ἁγίας Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας»,

μὰ παραμένουν ἐν κοινωνίᾳ μὲ τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστές, παρὰ τὴ διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων.

Προτρέπουν «νὰ σημάνη συναγερμὸς» ἀπὸ τοὺς Ἁγιορεῖτες, ἀλλὰ κατ’ αὐτοὺς συναγερμὸς σημαίνει τὸ Ἅγιον Ὄρος νὰ τοὺς μιμηθεῖ στὸν χαρτοπόλεμο, δηλαδή (γράφουν στὸ ἄρθρο ποὺ ἀκολουθεῖ),  «τὸ Ἅγιον Ὄρος, ὡς Ἀκρόπολις τῆς Ὀρθοδοξίας ὀφείλει πλέον (σ.σ. ἁπλῶς) νὰ λαμβάνη θέσιν τακτικώτερα  διὰ θέματα πίστεως»!!! Ὄχι νὰ διακόψει —ὅπως ἔκανε τὸ 1970— τὸ Μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχη, διακοπὴ ποὺ προκάλεσε πανικὸ στὸ Φανάρι καὶ ἐξετράπη τότε σὲ ἀπειλὲς καὶ διωγμούς!

Περιμένουν, δηλαδή, νὰ γίνει πρῶτα τὸ ἔγκλημα καὶ μετὰ νὰ ...θάψουν διαμαρτυρόμενοι τὸ πτῶμα!!!

Ἀντὶ νὰ ξυπνήσουν τὸ Λαὸ τοῦ Θεοῦ, νὰ τὸν παροτρύνουν νὰ ἀπομακρυνθεῖ ΑΜΕΣΑ ἀπὸ τοὺς παναιρετικοὺς Οἰκουμενιστές, τὸν ἀφήνουν μισοκοιμισμένο, ὥστε νὰ δοθεῖ χρόνος στοὺς Οἰκουμενιστὲς νὰ πραγματοποιήσουν τὰ σχέδιά τους!

Γιὰ πέστε μας κ. Ζερβέ, ἡ Διακοπὴ Μνημοσύνου καὶ ἡ Ἀποτείχιση διδάσκονται ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Πατέρες; Ναὶ ἢ ὄχι; Γιατί, λοιπόν, τὴν διαγράφετε; Γιατί, μάλιστα, πολεμεῖτε ἐκείνους ποὺ τὴν ἐφαρμόζουν, ἔστω προαιρετικά;

Λοιπόν, θὰ ἀπομακρυνθεῖτε ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς, ἀφοῦ πρῶτα γίνει ἡ «Ἕνωση»;

Μὰ τότε, μιὰ τέτοια ἀπομάκρυνση (γιὰ ὅσους μὲ εὐθύνη σας θὰ ἔχουν ἀπομείνει Ὀρθόδοξοι) δὲν θὰ εἶναι θυσιαστικὴ ὁμολογιακὴ παρουσία, ἀλλὰ μοιρολατρικὴ ἀποδοχὴ τῆς ἧτττας!

Ἡ Πατερικὴ λύση (ἐσεῖς τὴν πρεσβεύατε πρότινος), εἶναι μία, ἐδῶ καὶ τώρα:

Ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστὲς

καὶ σύγκληση Συνόδου γιὰ τὴν καταδίκη τους.

Ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ συντάκτου σας, ἀδελφοὶ καὶ Πατέρες τοῦ «Ὀρθόδοξου Τύπου», ὅτι ὑπάρχουν ἀκόμα πολλοὶ ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι, ἀποτελεῖ λανθασμένη προσωπική του ἐκτίμηση. Γιὰ νὰ εἴμαστε πιὸ εἰλικρινεῖς, συνειδητὴ παραπληροφόρηση, ἀφοῦ ὄχι μόνο δεκάδες ἄρθρα τοῦ "Ο.Τ." τὴν ἀνατρέπουν, ἀλλὰ συγκεκριμένα ἀρθρογράφοι σας (σὰν τὸν π. Θεόδωρο Ζήση) ἔχουν μιλήσει  κι ἔχει πεῖ τὰ ἀκριβῶς ἀντίθετα (αὐτὰ ποὺ κι ἐδῶ ὑποστηρίζονται). Εἶπε πρὶν 3 χρόνια:

«Ὑπάρχει μία παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ...καὶ δὲν κάθονται οἱ Ἀρχιερεῖς μας καὶ οἱ ἐπίσκοποι ποὺ ἐτάχθησαν νὰ τὰ ἀντιμετωπίζουν αὐτά, γιὰ νὰ μᾶς βγάλουν μέσα ἀπὸ αὐτὴν τὴν παναίρεση καὶ νὰ ποῦν «ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε», πόσο καιρὸ θὰ καθόμαστε; Λοιπόν, ἡ Ἐκκλησία σήμερα, ἡ οἰκουμενιστικὴ Ἐκκλησία, ἡ διοικοῦσα Ἐκκλησία εἶναι μὲ τὴν πλάνη (Κατερίνη, 28 Μαρτίου 2011). http://aktines.blogspot.com/2011/03/blog-post_3192.html

  Ἂν ὅμως, πράγματι ὑπάρχουν Ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι, ποῦ κρύβονται αὐτοὶ τόσα χρόνια, τὴν στιγμὴ ποὺ βρισκόμαστε σὲ χρόνους κινδυνευούσης Πίστεως (κατὰ τὶς δικές σας ἐκτιμήσεις); Γιατί αὐτοὶ δὲν ζητοῦν τὴν πραγματοποίηση Συνόδου;

    Τί περιμένουν;

Τὸ ἄρθρο τοῦ κ. Ζερβοῦ:

ΤΟ ΦΑΝΑΡΙΟΝ «ΣΠΕΥΔΕΙ ΤΑΧΕΩΣ»

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑΝ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

Συναγερμός: Βαδίζομεν ὁλοταχῶς πρὸς τὴν «ἕνωσιν» μὲ τοὺς Παπικούς

Αὕτη θὰ εἶναι εἰς ἐπίπεδον κορυφῆς, ἄνευ παραιτήσεως τῶν Παπικῶν ἀπὸ τὰς αἱρέσεις των καὶ τὰς κακοδοξίας των.

ΑΠΟ ΕΤΩΝ εἶναι γνωστὸν τὸ «δόγμα τῆς θρησκευτικῆς Γεωπολιτικῆς»: Ψευδένωσις τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν μὲ ὅλας τὰς Χριστιανικὰς αἱρέσεις (Παπισμόν, Ἀγγλικανισμόν, Κόπτας κ.λπ.).

Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος ἐργάζεται πυρετωδῶς πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν. Ἐν ὄψει τῆς ἐπικειμένης συναντήσεώς του μὲ τὸν Πάπαν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα, τὴν 24ην Μαΐου, μετὰ τοῦ ὁποίου θὰ συμπροσευχηθῆ, καταφρονῶν διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν τοὺς Ἱεροὺς Κανόνας, διαρρέεται ὅτι ἡ «Ἕνωσις θὰ γίνη» παρὰ τὰς ἀντιδράσεις.

Ἡ «Ἕνωσις» ὅμως θὰ γίνη ἄνευ τῆς παραιτήσεως τῶν πλανεμένων Χριστιανῶν ἀπὸ τὰς αἱρέσεις των καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐπιστροφῆς εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν. Ἡ Ἀλήθειά της θυσιάζεται εἰς τὰς προσωπικὰς φιλοδοξίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου καὶ εἰς τὸν βωμὸν τῶν σκοπιμοτήτων τῶν «ὑπογείων ρευμάτων» τῆς Ἀμερικῆς.

Εἰς τὴν «ψευδένωσιν» θὰ ἐπιχειρηθῆ νὰ δοθῆ χαρακτὴρ μὴ Προδοσίας τῆς Πίστεως:

Ἑνότης εἰς τὴν κορυφὴν ὄχι ὅμως καὶ εἰς τὴν βάσιν.

Τὸ δόγμα αὐτὸ λέγει: Ἕνας ὁ Χριστός, πολλὰ τὰ χριστιανικὰ δόγματα, πολλαὶ αἱ χριστιανικαὶ πίστεις, πολλαὶ αἱ μορφαὶ τῆς Ἱερωσύνης, πολλαὶ καὶ διαστρεβλωτικαὶ ὄψεις τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Ὁμιλοῦμεν διὰ ἐπικειμένην μεγάλην προδοσίαν τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως ὑπὸ τῶν κεφαλῶν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Οἱ πολιτικοὶ ἐλεηλάτησαν τὴν Ἑλλάδα οἰκονομικῶς, ἐθνικῶς, κοινωνικῶς, θεσμικῶς, νομικῶς, πνευματικῶς καὶ οἱ ταγοὶ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἑτοιμάζονται νὰ συμπεριφερθοῦν ὡς ὁ Ἰούδας ἔναντι τοῦ Χριστοῦ.

Οὗτοι βιάζονται νὰ ὁλοκληρώσουν τὴν προδοσίαν τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, εἰς μίαν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλλὰς καταρρέει, κυβερνᾶται οὐσιαστικῶς ἀπὸ τὰς ἡγεσίας ξένων χωρῶν καὶ ἡ Ἐκκλησία ἀποβάλλεται σταδιακῶς ἀπὸ τὴν ζωὴν τῶν Ἑλλήνων, ἐνῶ τὸ Κράτος ἀπογαλακτίζεται ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξίαν καὶ ἡ Ὀρθοδοξία καὶ αἱ παραδόσεις της συκοφαντοῦνται ἀπὸ κόμματα, διανοουμένους καὶ δημοσιογράφους. Ἐὰν ὁλοκληρώσουν τὴν προδοσίαν ἑτοιμασθῆτε νὰ σχίσετε τὰς ἀντιπαπικὰς καὶ ἀντιαιρετικὰς σελίδας τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας. Ἡ ἐπικειμένη προδοσία θὰ εἶναι μεγαλυτέρα καὶ ἀπὸ ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐπεχειρήθη εἰς τὴν Φερράραν Φλωρεντίαν καὶ ἡ ὁποία (ψευδένωσις) ἐματαιώθη ὑπὸ τοῦ πιστοῦ λαοῦ, τοῦ ἐντίμου κλήρου καὶ τοῦ Ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ. Ἐκεῖνα τὰ γεγονότα ἠκολούθησεν ἡ ἅλωσις τῆς Κωνσταντινουπόλεως ὑπὸ τῶν Τούρκων, ἡ ὁποία (Κωνσταντινούπολις) εἶχεν ἐξασθενίσει ἀπὸ τὰς συνεχεῖς ἐπιθέσεις καὶ λεηλασίας τῆς Φραγκοκρατίας. Ἡ Ἑλλάς ἄνευ πολέμου καὶ ἐμφυλίου πολέμου εὑρίσκεται εἰς χειροτέραν κατάστασιν ἀπὸ ἐκείνην τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἀπὸ πάσης ἀπόψεως καὶ εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς ἐθνικῆς ζωῆς.

Τοῦτο ὅμως δὲν συγκινεῖ τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην, ὁ ὁποῖος ἐλησμόνησε τὴν ἱστορίαν του καὶ (προφανῶς) τὴν ἐθνικὴν συνείδησίν του. Ἐὰν προχωρήση εἰς τοὺς σχεδιασμούς, ὅπως διαδίδεται, καὶ κάμνη τὴν ψευδένωσιν εἰς ἐπίπεδον κορυφῆς, μὲ ὅλους τοὺς αἱρετικοὺς Χριστιανούς, τότε θὰ ἔχη διαπράξει τὴν μεγαλυτέραν ἀτιμίαν καὶ βλασφημίαν ἐναντίον ὅλων τῶν ἀντιπαπικῶν Ἁγίων, ἀπὸ τὸν Ἅγιον Μᾶρκον τὸν Εὐγενικὸν ἕως τὸν Ἅγιον Νικόδημον τὸν Ἁγιορείτην, τὸν Ἅγιον Κοσμᾶν τὸν Αἰτωλὸν καὶ τὸν Ἅγιον Νεκτάριον.

Ἡ πορεία πρὸς τὴν προδοσίαν τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως ὀφείλει νὰ σημάνη συναγερμόν:

1ον) Εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος, τὸ ὁποῖον ὡς Ἀκρόπολις τῆς Ὀρθοδοξίας ὀφείλει πλέον νὰ λαμβάνη θέσιν τακτικώτερα διὰ θέματα πίστεως. Ὅταν ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης καὶ οἱ «συνοδοιπόροι του» Ἱεράρχες καὶ κληρικοὶ εἰς τὸ Φανάριον καὶ τὴν Ἑλλάδα ἔχουν θέσει ὅλας τὰς προϋποθέσεις διὰ αὐτὴν τὴν προδοσίαν (ἀδελφαὶ Ἐκκλησίαι, νόθευσις μυστηρίων–βαπτίσματος, ἀναγνώρισις ἱερωσύνης κ.λπ.) δὲν δύναται ἡ Ἱερὰ Κοινότης νὰ σιωπᾶ. Οἱ θεοφόροι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας διδάσκουν τὴν ὑπακοή. Διδάσκουν ὅμως καὶ τὴν ἀνυπακοή, ὅταν οἱ Ἐπίσκοποι διδάσκουν αἵρεσιν.

Τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον κάμνει κάτι πολὺ χειρότερον:

Ἔχει καταργήσει τὸ Πιστεύω (τὸ Σύμβολον) τῆς Πίστεως, ἀφοῦ ἀναγνωρίζει πολλὰς ἀδελφάς, χριστιανικάς, αἱρετικὰς ἐκκλησίας, ἐνῶ τὸ σύμβολον τῆς Πίστεως ὁμιλεῖ διὰ Μίαν, αὐτὴν τῆς Ἁγίας Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας.

Τὸ Ἅγιον Ὄρος ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ὁμιλήση καὶ διὰ ἄλλους λόγους: Πρὸς τιμὴν τῶν σφαγιασθέντων Μοναχῶν, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ Πατριάρχου Βέκου, ὁ ὁποῖος «ἔπαιζε» τὸ παιγνίδι τῶν Παπικῶν.

2ον) Εἰς ὅλας τὰς Ἱερὰς Μονάς, αἱ ὁποῖαι εἶναι θεματοφύλακες τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καὶ τῆς Παραδόσεως καὶ αἱ ὁποῖαι ὀφείλουν νὰ κινητοποιήσουν τὸν πιστὸν λαὸν καὶ νὰ ἀναδείξουν τὴν ἐπικειμένην προδοσίαν τῆς Πίστεώς μας.

3ον) Εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία συγκροτεῖται ἀπὸ ἀντιοικουμενιστὰς Ἀρχιερεῖς, Ἀρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν ὁμιλοῦν διὰ τὰ δογματικὰ δημοσίως, ἀλλὰ ἔχουν γνήσιον Ὀρθόδοξον φρόνημα. Εἰς τὰς κρισίμους αὐτὰς περιστάσεις ὀφείλουν νὰ λάβουν δημοσίως θέσιν.

Γνωρίζομεν ὅτι ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀποτελεῖται ἀπὸ Ἀρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ συμπλεύσουν μὲ τὸν Παπισμὸν καὶ δὲν θὰ ἀναγνωρίσουν τὰς αἱρετικὰς χριστιανικὰς Ἐκκλησίας ὡς κανονικάς. Ἕως σήμερον ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἔχει τηρήσει -σχετικῶς- μίαν καλὴν στάσιν ἔναντι τῆς πορείας τοῦ Φαναρίου πρὸς τὴν προδοσίαν τῆς πίστεως. Δὲν γνωρίζομεν, ἐὰν αὕτη ἡ στάσις θὰ τηρηθῆ καὶ εἰς τὸ μέλλον. Ὁ πιστὸς λαὸς καὶ ὁ ἔντιμος κλῆρος ὄφειλε νὰ προετοιμάζεται διὰ αὐτὸ τὸ γεγονός.

Τέλος ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας ἀποτελεῖται καὶ ἀπὸ τοὺς οἰκουμενιστὰς Ἀρχιερεῖς, ὡρισμένοι ἐκ τῶν ὁποίων δὲν ἔχουν «ἱερὸν καὶ ὅσιον» προκαλοῦντες διαρκῶς τὸν πιστὸν λαόν, μὲ τὰς καινοτομίας των, τὰς θέσεις των διὰ τὸν Παπισμόν, τὸν φιλοσιωνισμόν των καὶ τὰς μεθοδικὰς καὶ πλαγίας ὕβρεις των ἐναντίον τῶν Ἁγίων Πατέρων, τοὺς ὁποίους καὶ θέλουν νὰ «περιθωριοποιήσουν».

Οἱ οἰκουμενισταὶ Ἀρχιερεῖς ὁμιλοῦν μόνον διὰ τὸν Ἱδρυτὴν τῆς Πίστεώς μας, τὸν Χριστόν, ἀλλὰ ἀποφεύγουν συστηματικῶς νὰ ὁμιλοῦν διὰ τοὺς Ἁγίους καὶ Θεοφόρους Πατέρας τῆς Πίστεώς μας, οἱ ὁποῖοι τὴν ἑδραίωσαν μὲ τὰς θεοπνεύστους ἀποφάσεις των. (Ἕνας ἐξ αὐτῶν, διὰ νὰ «περάση» τὸ μάθημα τῆς πατρολογίας εἶχε βάλει μέσον τὸν γέροντά του, ὁ ὁποῖος ἦτο Μητροπολίτης).

Γ. ΖΕΡΒΟΣ

«Ὀρθόδοξος Τύπος», 02/05/2014