Παρασκευή, 31 Μαΐου 2019

Ζάχαρη στα απόνερα – η συνταγή του πατριάρχη Βαρθολομαίου στην Ουκρανία


 και ο ύποπτος ρόλος της Εκκλησίας της Ελλάδος 


Μη ξεχνάτε την επιστολή του Ναυπάκτου Ιεροθέου "Απατεωνιές και πονηρίες"!


Πριν λίγες ημέρες είδαμε έναν Έλληνα κληρικό να «χειροτονείται» «επίσκοπος» στην σχισματική θρησκευτική οργάνωση των Ουκρανών. Η δικαιολογία που έδωσε το Φανάρι για αυτήν την «χειροτονία» ήταν ότι έγινε για να έχει πνευματική καθοδήγηση το ποίμνιο των Ελλήνων που ζει γύρω από την περιοχή της Μαριούπολης. Σύμφωνα με αυτό το άρθρο, η τελευταία απογραφή έδειξε ότι οι Έλληνες ανέρχονται στους 21,923 και αποτελούν το 4.3% του εκεί τοπικού πληθυσμού. Με αυτόν τον αριθμό φαίνεται λογικό να σταλθεί ένας Έλληνας επίσκοπος. Όμως, οι Έλληνες αυτοί, όπως αναφέρει το άρθρο, βρίσκονται στην Ουκρανία εδώ και αιώνες και έχουν «σλαβοποιηθεί» και η απόλυτη πλειοψηφία των Ελλήνων που ζουν στην Μαριούπολη και στις γύρω περιοχές ανήκουν στην κανονική Εκκλησία της Ουκρανίας. Ποιός λοιπόν είναι ο πραγματικός λόγος που το πατριαρχείο Κων/λεως ‘δανείστηκε’,

Υποκρισία: Το Κέλυφος του Θανάτου (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)


    Πόσο ὄμορφα ὁ λαός μας στά Βαλκάνια διακοσμεῖ αὐγά! Τόσο πιό ὄμορφα γιά νά στολίση τό Πάσχα. Γιά νά αὐξήση τήν χαρά τοῦ Πάσχα. Γιά νά κάνη τούς φιλοξενούμενούς του πιό εὐτυχεῖς. Κάποτε μάλιστα τά βαμμένα αὐγά ἀποτελοῦν πραγματικά ἔργα τέχνης. Ἄν τά βαμμένα αὐγά διατηρηθοῦν πάρα πολύ, σαπίζουν ἐσωτερικά καί ἀναδίδουν μιά ἀνυπόφορη δυσοσμία ἤ στό τέλος στεγνώνουν ἐντελῶς.
     Τότε εἶναι πού τό χρωματισμένο κέλυφος διατηρεῖ μέσα του τόν θάνατο.
     Πιό φοβερή εἶναι ἡ εἰκόνα τοῦ Ἰησοῦ γιά τούς ὑποκριτές, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὅμοιοι «τάφοις κεκονιαμένοις, οἵτινες ἔξωθεν μέν φαίνονται ὡραῖοι, ἔσωθεν δέ γέμουσιν ὀστέων νεκρῶν καί πάσης ἀκαθαρσίας» (Ματθ. κγ´ 27).
     «Προσέχετε τήν ἐλεημοσύνην ὑμῶν μή ποιεῖν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων πρός τό θεαθῆναι αὐτοῖς· εἰ δέ μήγε, μισθόν οὐκ ἔχετε παρά τῷ πατρί ὑμῶν τῷ ἐν τοῖς οὐρανοῖς» (Ματθ. στ´ 1).
     Ἡ δικαιοσύνη πού εἶναι εὐάρεστη στόν Θεό, ὅπως ἀπεκαλύφθη ἀπό τόν Ἰησοῦ στό Ὄρος τῶν Μακαρισμῶν, εἶναι ἡ ἀκόλουθη: ἔλεος, προσευχή, ἐμπιστοσύνη καί πίστι στόν Θεό ὡς τόν μόνο