«Π.Π.»: Αδελφέ, Βασίλη, γιατί ψεύδεσαι;

«Εὐλογημένη» ἡ ἀποτείχιση,

ἀλλά …μὴν ἀποτειχίζεσαι!

 Ἡ διαστρέβλωση τῆς ἀποτειχίσεως ἀπὸ τοὺς συνεργάτες τῆς ὁμάδας τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση

Μέχρι τώρα δημοσιεύτηκαν οὐκ ὀλίγα κείμενα τῶν Ἁγίων Γραφῶν καὶ τῶν Ἁγίων Πατέρων, ποὺ παρουσίαζαν τὴν κρυστάλινη χριστιανικὴ διδασκαλία γιὰ τὴ στάση τοῦ κάθε πιστοῦ ἀπέναντι στοὺς αἱρετικοὺς κι ὅσους κοινωνοῦν μαζί τους, ἐπειδὴ αὐτοὶ διασποῦν τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, διαστρέφουν τὴν Ἀλήθεια της, μολύνουν τὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας μὲ τὶς κακόδοξες θέσεις τους. Εἶναι Ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ ἡ ἀπομάκρυνση ἀκόμα καὶ ἀπὸ τοὺς «ἀτάκτως περιπατοῦντας»[1], πόσο μᾶλλον καὶ κυρίως ἀπὸ τοὺς «μισθωτοὺς ποιμένες»[2], τοὺς «ψευδεπισκόπους»[3], τοὺς «ψευδαδέλφους»[4], ἢ τοὺς ἔχοντας μὲν ὀρθόδοξο φρόνημα, ἀλλὰ κοινωνοῦντας μὲ αἱρετικούς, ἀφοῦ ἡ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας  «οὐχ ὑπὸ τῶν αἱρετικῶν διατέτμηται μόνον, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τῶν τὰ αὐτὰ φρονεῖν ἀλλήλοις λεγόντων διασπᾶται»[5] .

Ἐξιχνιάστηκε μέχρι λεπτομερειῶν ἡ στάση τῶν Ἁγίων· ἡ ἄμεση καὶ ἐνστικτώδης ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς· ἡ «καλὴ οἰκονομία» ποὺ εἶναι ἐπιτρεπτὴ καὶ τὰ χρονικά της ὅρια, πέρα ἀπὸ τὰ ὁποῖα καθίσταται «κακὴ οἰκονομία», καὶ κατεδείχθη ὅτι ἡ οἰκονομία στὸν ἀγῶνα ἐνάντια στὴν αἵρεση, ἔτσι ὅπως τὴν ἐφαρμόζουν ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης καὶ οἱ σὺν αὐτῷ, δὲν εἶναι μόνο «κακή», μετα-πατερικὴ καὶ ἀντιπατερική, καὶ ἄρα δὲν δρᾶ ἀποτελεσματικά, δὲν σταματᾶ τὴν ἐπέκταση τῆς αἱρέσεως, ἀλλὰ ἀντίθετα διευκολύνει ἀφάνταστα τὴν αἵρεση –καὶ ἐδῶ τὴν Παναίρεση– νὰ προωθηθεῖ, νὰ ἁπλώσει ρίζες βαθειὲς στὸ ἐκκλησιαστικὸ σῶμα, καὶ νὰ ἐγκαθιδρυθεῖ, προσβάλλοντας, ἀλλοιώνοντας καὶ μολύνοντας ψυχὲς καὶ φρονήματα. Καὶ ὅπως συμβαίνει πάντα στὸν πνευματικὸ βίο, ἡ μία κακοδοξία ἐπιφέρει τὴν ἑπόμενη. Τώρα φυσικά, τὴν κακόδοξη αὐτὴ στάση δὲν τὴν διαδίδουν οἱ προαναφερόμενοι πατέρες, ἀλλὰ τὰ πνευματικά τους παιδιά.

Μήπως είναι καιρός, αντί για εναντίωση στο θείο θέλημα και προσκόλληση σε πρόσωπα, να ακολουθήσουμε με ταπείνωση το παράδειγμα των Αγίων;

"Π.Π.": Λάβαμε τὴν παρακάτω ἀπάντηση σὲ σχόλιο τοῦ κ. Κερμενιώτη ποὺ δημοσιεύσαμε ἐδῶ.

Απάντηση στον κ. Β. Κερμενιώτη

Του Ιωάννου Ρίζου

Ο κύριος Κερμενιώτης, δημοσίευσε ένα σχόλιο στο άρθρο μου «Η πυξίδα των αγίων», το οποίο και παραθέτω:

«Αγαπητέ (πρώην) φίλε Γιάννη, αποκρύπτεις να γράψεις μια πληροφορία που όμως δεν είναι ασήμαντη  λεπτομέρεια αλλά κεφαλαιώδες και κρίσιμο σημείο που αναδεικνύει την πλάνη όχι μόνο τη δική σου αλλά και όλων των ομοφρόνων σου της Υποχρεωτικής Αποτείχισης: Ο Μέγας Βασίλειος στην επιστολή που παρέπεμψες αναφέρεται σε όσους επικοινωνούν με τους αιρετικούς Αρειανούς. Ο Αρειανισμός, όμως καταδικάστηκε από την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο δέκα (10) χρόνια ΠΡΙΝ ...γεννηθεί ο Άγιος!!! Μετά την καταδίκη αυτή οι Αρειανοί επίσκοποι εξέπεσαν του αρχιερατικού τους αξιώματος και καταστάθηκαν άκυρα τα μυστήρια που τελούσαν. Ωστόσο, επειδή είχαν με το μέρος τους την πολιτική εξουσία ταλαιπώρησαν πολύ και για πολλά χρόνια την Εκκλησία γιατί συνέχισαν να κατέχουν θρόνους. Δεν μπορεί λοιπόν να γίνει αναγωγή στο σήμερα γιατί δεν είναι ίδιες οι συνθήκες. Ο Βαρθολομαίος, ο Ζηζιούλας, ο Μεσσηνίας κ.λ.π. δεν έχουν καταδικαστεί από καμμία Σύνοδο. Στο ίδιο τραγικό λάθος υπέπεσε και ο π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς. Στο σε Η πυξίδα των Αγίων.
                                     ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΕΡΜΕΝΙΩΤΗΣ»

        Κύριε Κερμενιώτη,

       Ή έχετε άγνοια της εκκλησιαστικής ιστορίας ή επιλεκτική (δηλαδή πονηρή) κρίση!

       Λέτε ότι πλανιέμαι και πλανώ τους «ομοφρόνους» μου γιατί «αποκρύπτω» κ.λπ.,  κ.λπ. Είστε από τους πρώτους στην Ελλάδα που έδωσα το βιβλίο μου που μελετά την Αποτείχιση. Αν είχατε «ευθεία καρδιά» προς την αλήθεια, θα σας έπειθαν τα πολλά παραδείγματα που παραθέτω από περιπτώσεις κορυφαίων αγίων που αποτειχίστηκαν πριν κάποια Συνοδική καταδίκη της αίρεσης. Ανοίξτε το βιβλίο. Ίσως υπάρχει ακόμα ελπίδα.

Οι ρήσεις του Μ. Βασιλείου και Ι. Χρυσοστόμου που παρέθεσα εκφράζουν, όχι μια περιστασιακή, αλλά την διηνεκή θέση της Ορθοδοξίας σε ότι αφορά την ευθύνη μας στον μολυσμό δια της κοινωνίας με αιρετικούς, που στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν οι ημι-αρειανοί. Μπλεχτήκατε με ημερομηνίες και χάσατε την διδαχή των Πατέρων σχολιάζοντας άλλα αντί άλλων.

Θα σας δώσω δύο ακόμα παραδείγματα από την εποχή που αναφέρεστε για να δείτε αυτό που φαίνεται εύκολα στον υγιή πνευματικό οφθαλμό.

1. Ο Ωριγένης πέθανε το 251 μ.Χ. Οι θεολογικές του θέσεις καταδικάστηκαν και ο ίδιος αναθεματίστηκε  302 χρόνια μετά, δηλαδή το 553 μ.Χ. στην Ε΄ Οικουμενική Σύνοδο.

Όλα αυτά τα 302 χρόνια όμως, όλοι οι άγιοι μας αρχίζοντας χρονολογικά από τους πιο κοντινούς σε αυτόν (Παχώμιος, Μ. Αθανάσιος, Μ. Αντώνιος κ.α.) και μέχρι αυτούς του 6^ου αιώνος θεωρούσαν αιρετικούς τους Ωριγενιστές, τους αναθεμάτιζαν και έκαιγαν τα συγγράμματα του. Πως λοιπόν λαός και κλήρος τον θεωρούσε αιρετικό πριν τον καταδικάσει η Ε΄ Οικουμενική;

Αν τότε ζούσατε κι εσείς, σίγουρα θα ονομάζατε πλανεμένους και σχισματικούς τους αντι- Ωριγενιστές αγίους Πατέρες!

2. Οι αιρετικές πλάνες των Γνωστικών άρχισαν σχεδόν από το 50 μ.Χ. επι Σίμωνος του Μάγου και συνέχισαν με τον Κήρινθο, τους Νικολαΐτες, τον Σατουρνίλο, τον Βασιλείδη, τον Βαλεντίνο, τον Μάνη, τον Μαρκίωνα κ.α. 

Οι Αποστολικοί  Πατέρες Ιγνάτιος Αντιοχείας και Πολύκαρπος Σμύρνης, αλλά κυρίως οι Επιφάνειος Κύπρου, Ειρηναίος Λουγδούνου και Ιππόλυτος Ρώμης πολέμησαν τους Γνωστικούς ως αιρετικούς χωρίς να έχει συνέλθει καμία καταδικαστική Σύνοδο εναντίον τους. Και μάλιστα ούτε στην Α΄Οικουμενική δεν καταδικάστηκαν.

Αν ζούσατε κι εσείς τότε, σίγουρα θα λέγατε πλανεμένους και σχισματικούς τον αντι- Γνωστικούς αγίους Πατέρες!

Μάλιστα ο Β. Στεφανίδης γράφει ότι: «Οι Γνωστικοί κατ΄αρχάς δεν απεσπώντο της Εκκλησίας, αλλά συνήρχοντο σε παρασυναγωγάς».

Με άλλα λόγια, οι αιρετικοί, όταν τους πολεμούσαν οι άγιοι μας ΗΤΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, όπως και σήμερα οι οικουμενιστές. Παρέμεναν όμως στη συνείδηση της Εκκλησίας ως αιρετικοί, γι' αυτό και όλοι οι άγιοι μας δίδασκαν στον κόσμο χρησιμοποιώντας την ίδια προτροπή: «να τους αποφεύγετε». Tο έλεγαν έτσι γιατί οι αιρετικοί ήταν ήδη μέσα στην Εκκλησία.

Πότε θα καταλάβουμε ότι ο χαρτοπόλεμος δεν πτοεί τους Οικουμενιστές;

Απροκάλυπτη οικουμενιστική προπαγάνδα σε τηλεοπτικό σταθμό

Απροκάλυπτη οικουμενιστική προπαγάνδα σε τηλεοπτικό σταθμό με… τις «ευλογίες» της Ι.Μ. Φλωρίνης! Οι μητροπολίτες της Βορείου Ελλάδος οφείλουν να επιληφθούν του θέματος

Του Βασιλείου Π. Κερμενιώτη

    Τα τελευταία χρόνια ο μητροπολίτης Φλωρίνης Θεόκλητος, έδωσε ευλογία σε έναν ιερέα του να παρουσιάζει την εκπομπή «Λόγια αγάπης» στον τηλεοπτικό σταθμό FLASH TV, της Δυτικής Μακεδονίας. Αυτό μας είχε χαροποιήσει γιατί θεωρήσαμε ότι μια τέτοια εκπομπή θα συνέβαλλε στην πνευματική οικοδομή του πληρώματος της Εκκλησίας. Πριν μερικούς μήνες, όμως, ο κληρικός αυτός έκανε τρεις (3) φρικτές εκπομπές στις οποίες προπαγανδίστηκε, ξεδιάντροπα, η παναίρεση του Οικουμενισμού!

Η συνέχεια του άρθρου: 

PROPAGANDA.OIKOYMENISMOY.pdf by Φίλη Ορθοδοξία on Scribd

O πιστός λαός της Φλωρίνης, να απέχει, ως ένδειξη διαμαρτυρίας, από τις τιμητικές εκδηλώσεις προς τιμήν του Μητροπολίτη Προύσης.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΙΣΤΟ ΛΑΟ ΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ

O πιστός λαός της Φλωρίνης, να απέχει, ως ένδειξη διαμαρτυρίας, από τις τιμητικές εκδηλώσεις προς τιμήν του Μητροπολίτη Προύσης.

Βασίλης  Κερμενιώτης 

 Πηγή

   Την Κυριακή, 17 Απριλίου, ο δήμος της Φλώρινας και ο «Φιλεκπαιδευτικός Σύλλογος “Αριστοτέλης”» τιμούν και βραβεύουν τον Μητροπολίτη του Οικουμενικού Πατριαρχείου, Προύσης Ελπιδοφόρο. Το γεγονός αυτό μάς λυπεί βαθύτατα, διότι θίγει, αφ’ ενός, την τοπική μας εκκλησία και, αφ’ ετέρου, τον μακαριστό Γέροντά μας, Αυγουστίνο Καντιώτη, που λάμπρυνε με την παρουσία και τους αγώνες του τη μητρόπολή μας. 

    Η προσβολή αυτή συνίσταται σε πολλούς λόγους. Ο κυριότερος είναι ότι αυτός ο (ενίοτε κουστουμαρισμένος!) ρασοφόρος έχει αιρετικά φρονήματα. Έχει ασπασθεί τη φοβερή αίρεση της εποχής μας, την παναίρεση του Οικουμενισμού, που, σύμφωνα με τον Άγιο Γέροντα Παΐσιο τον Αγιορείτη, είναι η αίρεση-πρόδρομος του Αντίχριστου¹. Η αίρεση αυτή καταλύει το Σύμβολο της Πίστεως, στο οποίο διακηρύσσουμε την πίστη μας «…εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν», και αναγνωρίζει ως Εκκλησίες του Θεού τον αντίχριστο Ρωμαιοκαθολικισμό και τις αμέτρητες προτεσταντικές παραφυάδες. Τη δαιμονική αυτή αίρεση πολέμησε με ιδιαίτερο ζήλο ο π. Αυγουστίνος², αλλά την έχει καταδικάσει, επανειλημμένως, και ο σεβ. Μητροπολίτης μας, ο κ. Θεόκλητος. Π.χ. σε εορτασμό της Κυριακής της Ορθοδοξίας έχει πει, ευθαρσώς, τα εξής:

    «Τρεις φοβερές αιρέσεις λυµαίνονται στην εποχή µας την Ορθόδοξο Εκκλησία του Χριστού:  Ο Παπισµός, ο Προτεσταντισµός, και η παναίρεσις του Οικουµενισµού³».

   Δεύτερος λόγος, είναι ότι ο μητροπολίτης Προύσης είναι ο εισηγητής μιάς νέας αίρεσης στην Εκκλησία μας: Σε ομιλία του στη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού της Αμερικής, το 2009, υποστήριξε ότι οφείλουμε να αναγνωρίσουμε Πρωτείο και στην Ορθόδοξη Εκκλησία και μάλιστα, με περισσή θρασύτητα, άφησε να εννοηθεί, ότι όποιος δεν το δέχεται αυτό είναι αιρετικός⁴! H πλάνη αυτή έχει αποδοκιμασθεί από πολλούς Αγίους⁵ αλλά και από τον ίδιο το μητροπολίτη μας, ο οποίος τόνισε κατηγορηματικά ότι: «Ουδέποτε η Εκκλησία του Χριστού δέχθηκε έναν επίσκοπο ανώτερο των άλλων. Κατά την διάρκεια των οκτώ πρώτων αιώνων [πριν το Σχίσμα] ο πάπας ήταν πρώτος μεταξύ ίσων. Είχε πρωτείο τιµής, δεν είχε κανένα πρωτείο εξουσίας»⁶.

   Αναρωτιέμαι: Αυτές οι κακοδοξίες δεν ενόχλησαν καθόλου

«Ρωμαιοκαθολικισμός.. η μεγαλύτερη γελοιοποίηση και διαστροφή του Χριστιανισμού» και όσων κοινωνούν μαζί του!

«Ο Ρωμαιοκαθολικισμός δεν είναι απλώς αίρεση, αλλά η μεγαλύτερη γελοιοποίηση, παραχάραξη και διαστροφή του Χριστιανισμού»

 Πηγή: "Ἀκτίνες"

Του Βασίλη Κερμενιώτη, Γραμματέα του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Εορδαίας.

Αναγκαία ή υποχρεωτική η απομάκρυνση από αιρετικούς; ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΕΝΤΟΛΩΝ ΛΟΓΩ ΔΥΣΚΟΛΙΑΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥΣ;

Ἀπὸ σχόλιο στὴν ἀνάρτησή μας: «Ὄχι ἀντίδραση δικῆς μας ἐμπνεύσεως στὴν αἵρεση, ἀλλὰ ἐφαρμογὴ τῆς στάσεως ποὺ μᾶς δίδαξαν οἱ Ἅγιοι».

Τὸ Σχόλιο: Να σταματήσει, επιτέλους, αυτό το θέατρο! ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΙ! Όσο αποτειχισμένος είμαι εγώ, άλλο τόσο είστε κι εσείς! Η "αποτειχισή" σας είναι "μαϊμού". Μέχρι να αποτειχιστείτε στ' αλήθεια κλείστε, επιτέλους, το στόμα σας και σταματήστε να ασχολείστε με τους άλλους. Είναι πιό έντιμο».

Βασίλης Κερμενιώτης

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Κύριε, Κερμενιώτη

Χαῖρε ἐν Κυρίῳ

Μὲ ὅσα γράφεις, φαίνεται ὅτι ἀποδέχεσαι τὴν Ἀποτείχιση ὡς ὁδὸ πορείας σὲ καιρὸ αἱρέσεως. Μόνο (κατὰ τὴν γνώμη σου) ἡ ἀποτείχισή μας εἶναι «μαϊμοῦ»!

Μέχρι τώρα μᾶς πολεμούσατε, ἐπειδὴ παρουσιάζαμε τὴν Πατερικὴ διδασκαλία, ἡ ὁποία μιλᾶ γιὰ ὑποχρεωτικὴ Ἀποτείχιση, κι ὄχι προαιρετική, ὅπως ἰσχυρίσθηκαν κάποιοι, ἀπὸ ἕνα σημεῖο καὶ ὕστερα. Διότι (scripta manent, τὰ γραπτὰ μένουν), δεν θυμᾶμαι ἡ ὁμάδα τῆς «Συνάξεως τῶν κληρικῶν καὶ μοναχῶν» (καὶ εἰδικὰ ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης, ὁ ὁποῖος ἐπαναλάμβανε ἀπὸ τὸ 2001 τὸ τροπάριο περὶ Ἀποτειχίσεως ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστάς, καὶ τοὺς κοινωνοῦντας μὲ αὐτούς, διότι αὐτὴ ἡ «κοινωνία» μᾶς μολύνει), δὲν θυμᾶμαι νὰ εἶπε κάπου ὅτι ἡ ἀπομάκρυνση εἶναι «προαιρετική»! Προαιρετικὴ ἄρχισε νὰ γίνεται, ὅταν γιὰ κάποιους λόγους ἔγινε συνείδηση ὅτι δυσκολεύονταν πολλοὶ πνευματικοὶ νὰ τὴν ἀκολουθήσουν, ὁπότε πῶς νὰ προτρέψουν πρὸς τοῦτο καὶ τὸ λαό; Ἄρα, λοιπόν, τὸ ἐπιχείρημα περὶ προαιρετικῆς ἀποτειχίσεως (ὅταν ὑπάρχει διαπιστωμένη καὶ κραυγαλέα αἵρεση) ἦρθε μετά!

Δὲν μᾶς εἴπατε ὅμως, ἄν –πέρα ἀπὸ τὸ δίλημμα, ὑποχρεωτικὴ ἢ προαιρετική–, ἂν θεωρεῖτε ΑΝΑΓΚΑΙΑ τὴν Διακοπὴ Μνημοσύνου γιὰ νὰ φύγει ἡ αἵρεση καὶ γιὰ νὰ ἐφαρμόσουμε τὴν σωτήρια Ἐντολὴ Παλαιᾶς καὶ Καινῆς Διαθήκης περὶ ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς («Ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν...»). Καὶ δὲν ἀσχοληθήκατε μὲ αὐτὸ τὸ οὐσιαστικὸ σημεῖο, γιατί ἂν ἀποδεχθεῖτε ὡς ἀναγκαία τὴν ἀποτείχιση, ξέρατε ὅτι θὰ δεχθεῖτε τὸ ἐρώτημα: Ἀφοῦ εἶναι ἀναγκαία, γιατί οὔτε ἐσεῖς τὴν πραγματοποιεῖτε, οὔτε τοὺς ἄλλους ποὺ ἀποφάσισαν νὰ τὴν πραγματοποιήσουν (ἔστω σὲ ἐπίπεδο «μαϊμοῦ») τοὺς ἀφήνετε ἥσυχους; Οὔτε ἐσεῖς «εἰσέρχεσθε (στὸν δύσκολο δρόμο τῆς ἀποτειχίσεως), οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν».

(Τί εἶναι ἐκεῖνο, ἀλήθεια, ποὺ σᾶς δυσκολεύει καὶ σᾶς κάνει νὰ ἀσχολεῖστε μὲ ἐλάχιστους ἀδελφούς σας, ἐσεῖς οἱ πολλοί, ποὺ εἶστε κάτω ἀπὸ τὴν σκέπη μεγάλων ὀνομάτων καὶ λόγιων ἀντι-Οἰκουμενιστῶν; Γιατί μπαίνετε ἐπίμονα καὶ σχολιάζετε, σὲ ἕνα μικρὸ ἱστολόγιο;).

Κι ἂν ρωτήσετε, γιατί ἐμεῖς ἀσχολούμαστε μὲ ἐσᾶς, σᾶς ἀπαντοῦμε ὅτι τὸ κάνουμε γιατί ἀλλοιώνετε τὴν ὁδὸ τῶν Ἁγίων, τὴν ὁμόφωνη στάση τους κατὰ τῶν αἱρετικῶν Οἰκουμενιστῶν, ποὺ εἶναι ἡ ἀπομάκρυνση, ἡ ἀποτείχιση ἀπὸ αὐτούς, ἡ διακοπὴ Μνημοσύνου. Αὐτὴν τὴν θέση τὴν κατοχύρωσε θαυμάσια ὁ π. Εὐθύμιος στὰ βιβλία του. Τόσο κατοχυρωμένα μάλιστα, ὥστε ὅταν προσπάθησε νὰ τὴν ἀντικρούσει ἡ «προσφιλής» σας Ἱ. Μ. Πειραιῶς, ἔγινε ρεζίλι, τόσο, ὥστε νὰ μὴν ἀνταπαντήσει στὴν καταλυτικὴ κριτικὴ τοῦ π. Εὐθυμίου καὶ νὰ ἀναβάλλει τὴν Ἡμερίδα περὶ Ἀποτειχίσεως, ποὺ ἡ ἴδια προανήγγειλε! Ξέρω, ἐσεῖς τὴν ἀπάντηση τοῦ π. Εὐθύμιου τὴν βρίσκετε «λίγη»! Παρότι στηρίζετε σὲ μελέτη δεκαετιῶν στοὺς Ἁγίους Πατέρες (στὸ Ἅγιο Ὄρος καὶ στὸν κόσμο) καὶ ἀκόμα σὲ μελέτη πλέον τῶν εἴκοσι χρόνων ἐπὶ τῶν ἔργων, ἰδίως, τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου. Τόσο «λίγη» εἶναι ὅμως, ὥστε κανεὶς ἀπὸ τὴν «Σύναξη» δὲν θέλησε νὰ τὴν ἀντικρούσει. Θὰ πεῖτε ὅτι δὲν ἄξιζε. Ναί: «Ἀπορία ψάλτου, βήξ»!

Πέρα ἀπὸ τὰ βιβλία, ὅμως, τοῦ π. Εὐθυμίου, καὶ πρὶν συνδεθῶ μὲ αὐτόν, δημοσιεύτηκε τὸ βιβλίο «Ἡ Πατερικὴ Στάση στοὺς Θεολογικοὺς Διαλόγους», τὸ ὁποῖο μὲ ἑκατοντάδες χωρία μιλᾶ γιὰ τὸ ἴδιο πρᾶγμα. Τὴν ἀπομάκρυνση (ἀποτείχιση) ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, κατὰ τὴν ἐπιταγὴ τοῦ ἀπ. Παύλου: «αἱρετικὸν ἄνθρωπον ...παραιτοῦ». Τότε τὸ διαβάσατε καὶ εἴχατε πεῖ: «αὐτὸ τὸ βιβλίο πρέπει νὰ τὸ μοιράσουμε στοὺς φοιτητὲς τῶν δύο θεολογικῶν σχολῶν»! Τώρα, τὶς Πατερικὲς θέσεις ποὺ παρουσιάζει τὸ βιβλίο αὐτὸ (ἀποσυνδέοντας τὸ ἀπὸ τὸν συγγραφέα του, ὁ ὁποῖος κατ’ ἐσᾶς παρεξέκλινε) τὶς ἀποδέχεσθε ἀκόμα;

Πρόσεξε, ὅμως, μιὰ σκέψη, ποὺ ἴσως βοηθήσει νὰ καταλάβετε τὴν πλάνη σας, ἀφοῦ νομίζω ὅτι ἐκεῖ σκοντάφτετε. Ἄλλο τὸ ξεκαθάρισμα, ποιά εἶναι ἡ πράξη τῆς Ἐκκλησίας σὲ καιρὸ αἱρέσεως (ποὺ ἀναμφισβήτητα εἶναι ἡ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς) καὶ ἄλλο ἡ δυνατότητα, ἡ ἀντοχή, τὸ κουράγιο, ἡ ἑτοιμότητα κάθε πιστοῦ νὰ τὴν ἐφαρμόσει.

Πράγματι, δὲν εἶναι ἕτοιμος ὁ κάθε πιστὸς νὰ ἐφαρμόσει κάποια πράγματα· εἴτε λόγω ὀλιγοπιστίας, εἴτε ἄγνοιας, εἴτε κακῆς πληροφόρησης, εἴτε οἰκογενειακῶν ὑποχρεώσεων, εἴτε καθοδηγήσεως ἀπὸ πνευματικοὺς ποὺ ἔχουν παραπλανηθεῖ ἀπὸ τὰ ἐπὶ δεκαετίες κηρύγματα τῶν Οἰκουμενιστῶν περὶ Ἐπισκοποκεντρισμοῦ καὶ ὑπακοῆς στὸν Ἐπίσκοπο (τὸν Οἰκουμενίζοντα ἐν προκειμένῳ) κ.ἄ.

Ἄλλο ὅμως ἡ ἀδυναμία μου νὰ ἐφαρμόσω κάτι, καὶ ἄλλο ἡ κακόδοξη προσπάθεια, ἐπειδὴ δὲν μπορῶ νὰ τὸ ἐφαρμόσω, νὰ τὸ βγάζω λάθος! Γιατί ἔτσι βγάζω λάθος τοὺς Ἁγίους Πατέρες, ποὺ διὰ πολλῶν μίλησαν γιὰ ἀπομάκρυνση ἄμεση ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς.

Καὶ γιὰ νὰ σᾶς λύσω μιὰ ἀπορία σας: γι’ αὐτὸ οἱ Πατέρες τῆς «Συνάξεως» δὲν ἀσχολοῦνται μαζί μας· γιατὶ μᾶς ἔδωσαν τὴν «εὐλογία» τους, ὅταν προσωπικὰ τοὺς ἀποκάλυψα στὴν «Σύναξη» τῆς Γατζέας τὴν ἀπόφασή μας νὰ ἀποτειχιστοῦμε. Γιατὶ μᾶς εἶπαν ὅτι κι αὐτοὶ βρίσκονται στὸν ἴδιο δρόμο. Θέμα χρόνου ἦταν καὶ ἡ δική τους ἀποτείχιση. Ἐπειδή, ὅμως, στὴ συνέχεια, δὲν θέλησαν γιὰ τοὺς λόγους τους νὰ βαδίσουν τὸ δρόμο, ποὺ ἕως τότε δίδασκαν ὡς τὸν ἀναγκαῖο καὶ ἐπιβεβλημένο μπροστὰ στὶς ραγδαία ἐπέκταση τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἐπέτρεψαν σὲ κάποιους «φίλους τους» νὰ διαβάλλουν τὴν προσπάθειά μας, καὶ ἀνέχτηκαν νὰ μοιρασθεῖ στὴ «Σύναξή» τους ἡ κακόδοξη καὶ κατάπτυστη μελέτη τῆς Ἱ. Μ. Πειραιῶς διὰ τῆς ὁποίας (οὔτε λίγο, οὔτε πολύ) μᾶς κατασυκοφαντοῦσε.

Εὔχομαι ὁ ἑορταζόμενος αὔριο –καὶ ἀποτειχισθείς– ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, νὰ μᾶς φωτίζει ὅλους νὰ ἀποδεχόμαστε καὶ νὰ βαδίζουμε τὴν ὁδὸ τῶν Ἁγίων. Εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ ἀκούσουμε κάθε καλοπροαίρετη κριτική σου.

Σημάτης Παναγιώτης

Απάντηση προς τὸν κ. Βασ. Κερμενιώτη, του π. Ευθ. Τρικαμηνά, Β΄ μέρος

                                            Πρὸς

«Πατερικὴ Παράδοση»

AΠΑΝΤΗΣΙΣ ΣΕ ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ Κ. Β. ΚΕΡΜΕΝΙΩΤΗ

ΑΠΟ ΤΟΝ π. ΕΥΘΥΜΙΟ ΤΡΙΚΑΜΗΝΑ

Κοινοποίηση: Ἱ. Μητρ. Πειραιῶς, aktines.blogspot.com, apotixisi.blogspot.gr

Τήν 18 Δεκεμβρίου ἀναρτήθηκε κατά πρῶτον στό ἱστολόγιο aktines καί στή συνέχεια καί σέ ἄλλα ἱστολόγια, ἄρθρο τοῦ κ. Βασίλειου Κερμενιώτη μέ τίτλο: «Συνετή και επιβεβλημένη η αναδίπλωση του Πειραιώς για την Ημερίδα περί Αποτειχίσεως». Τό ἄρθρο ἀναφερόταν διά πολλῶν καί στόν ἱερομόναχο π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ, ὁ ὁποῖος, ἐλλείψει χρόνου λόγῳ τῶν αὐξημένων ποιμαντικῶν ὑποχρεώσεων κατὰ τίς ἡμέρες τῶν ἑορτῶν, δέν μπόρεσε τότε νά ἀπαντήσει.  Αὐτές τίς ἡμέρες μᾶς ἔδωσε τήν ἀπάντηση, τὴν δακτυλογραφήσαμε καί σᾶς τήν ἀποστέλλουμε πρός δημοσίευση, ὥστε νά ἀκουστεῖ καὶ ὁ λόγος τῆς ἄλλης πλευρᾶς, ὅπως ἡ δημοσιογραφική (πολλῷ μᾶλλον ἡ χριστιανική) δεοντολογία ἀπαιτεῖ.

  

Ὀρθόδοξος Χριστιανικός Ἀγωνιστικός Σύλλογος

«Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης»

(Β΄ μέρος τῆς ἐπιστολῆς) 

Ἀγαπητέ ἀδελφέ Βασίλειε, 

Ἐν συνεχείᾳ θά ἀσχοληθῶ μέ δύο–τρία ἄλλα θεολογικά καί ἐκκλησιολογικά θέματα, τά ὁποῖα θίγεις στήν ἐπιστολή σου καί τά ὁποῖα νομίζω παραποιεῖς καί δέν τούς δίδεις τίς κανονικές ἐκκλησιαστικές διαστάσεις.

Τό πρῶτο εἶναι τό θέμα τοῦ σχίσματος. Γράφεις τά ἑξῆς μεταξύ τῶν ἄλλων, ἀπό τά ὁποῖα δράττομαι νά σοῦ ἀναφέρω μερικά πράγματα.

«Πληροφορήθηκα ότι ο π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς στις λειτουργίες που επιτελεί δεν κοινωνεί τους μη αποτειχισμένους, γεγονός που σημαίνει ότι στην ουσία έχουμε τη δημιουργία σχίσματος! Σημειωτέον, ότι ξεπέρασε ακόμη και τους παλαιοημερολογίτες οι οποίοι ―με εξαίρεση την φανατική και αδιάλλακτη παράταξη του Ματθαίου― επιτρέπουν στους νεοημερολογίτες να κοινωνούν».

Ἐδῶ στό θέμα τῶν Παλαιοημερολογιτῶν εἶσαι, ἀδελφέ Βασίλειε, ἀνενημέρωτος κι ἄν θέλης νά ἐνημερωθῆς πήγαινε π.χ. στήν Ἱ. Μονή Ἐσφιγμένου, ἡ ὁποία πρόσκειται στήν μεγαλύτερη καί πολυπληθέστερη παράταξι, γιά νά διαπιστώσης, ἄν θά σέ κοινωνήσουν ἤ ὄχι. Τό θέμα ὅμως δέν εἶναι αὐτό καί οὔτε κἄν θά τό ἔθιγα σάν ὑποδεέστερο, ὅπως τόσα καί τόσα πού ἀναφέρεις στήν ἐπιστολή σου, μέ τά ὁποῖα φυσικά οὐδόλως συμφωνῶ.

Στό σημεῖο αὐτό δείχνεις ἐμφανῆ ἄγνοια γιά τό τί σημαίνει σχίσμα καί τό ποῦ καί πότε αὐτό ἐπιτελεῖται. Ὅταν λοιπόν ἔχομε αἵρεσι, ἡ ὁποία μάλιστα κηρύσσεται δημοσίως καί συνοδικῶς, δέν ἔχομε δικαίωμα τήν κάθε ἀπόσχισι καί ἀπομάκρυνσι ἀπό αὐτήν νά τήν ὀνομάζωμε σχίσμα, ἀλλά ἀποτείχισι. Τό σχίσμα γίνεται, ὅταν δέν ὑπάρχει αἵρεσις μαινομένη καί καλπάζουσα καί, ὡς ἐκ τούτου, ἀποσχιζόμεθα ἀπό τόν Ἐπίσκοπο γιά διαφόρους ἄλλους λόγους π.χ. διοικητικούς, οἰκονομικούς, προσωπικούς κλπ., ἐνῶ φυσικά ὁ Ἐπίσκοπος εἶναι Ὀρθόδοξος. Αὐτά τά ἑρμηνεύει ἄριστα ὁ Μ. Βασίλειος στόν πρῶτο του Κανόνα στό Πηδάλιο καί μπορεῖς ν’ ἀνατρέξης ἐκεῖ καί νά ἐνημερωθῆς.

Θά μποροῦσες στήν προκειμένη περίπτωσι νά ὁμιλήσης γιά σχίσμα, μόνο καί ἐφ’ ὅσον ἀποκαθίστατο ἡ Ὀρθόδοξος πίστις, κατεδικάζετο ἡ αἵρεσις, καθαιροῦντο ἤ ἔστω ἐμετανοοῦσαν οἱ Οἰκουμενιστές κι ἐγώ, ἤ κάποιοι ἄλλοι, δέν ἑνωνόμουν μέ αὐτήν τήν Ὀρθόδοξο Σύνοδο καί τόν Ὀρθόδοξο τοπικό Ἐπίσκοπο, στόν ὁποῖο διοικητικά ἀνήκω, ἀλλά ἐσυνέχιζα νά εἶμαι ἐκκλησιαστικά ἀποτειχισμένος. Τότε μόνο ἡ ἀποτείχισις θεωρεῖται σχίσμα. Ἐσύ ὅμως ἀντιθέτως σ’ αὐτά τά ὁποῖα διδάσκουν οἱ Ἅγιοι ὁμιλεῖς γιά σχίσμα, ὑπαρχούσης τῆς αἱρέσεως, ἡ ὁποία κηρύσσεται δημοσίως καί συνοδικῶς (γυμνῇ τῇ κεφαλῇ) καί σύμφωνα μέ τίς ἐκτιμήσεις ὅλων τῶν σοβαρῶν ἀντιοικουμενιστῶν εἶναι ἡ χειροτέρα ὅλων τῶν αἱρέσεων καί εὑρίσκεται σέ ἐξέλιξι προαγομένη ἐπί τά χείρω.

Τό χειρότερο ὅμως, ἀδελφέ μου, εἶναι ὅτι ὄχι μόνο συγχέεις καί μπερδεύεις τό σχίσμα μέ τήν ἀποτείχισι, ἀλλά ἀποδέχεσαι τήν θεωρία ὅτι, γιά νά μήν δημιουργήσωμε σχίσμα, εἶναι καλύτερα νά συνοδοιποροῦμε καί νά συνταυτιζώμεθα μέ τήν αἵρεσι. Δέν γνωρίζω ποῦ τά ἐδιδάχθηκες αὐτά, δεδομένου τοῦ ὅτι καί ἐσύ στήν ἐπιστολή σου δέν ἀναφέρεις οὐδεμία ἁγιογραφική ἤ πατερική διδασκαλία, ὥστε νά στηρίξης αὐτά τά ὁποῖα ἰσχυρίζεσαι.

Θά σοῦ ἀναφέρω πρός κατανόησι καί στήριξη τῶν λεγομένων τήν θαυμάσια διδασκαλία τοῦ ὁσ. Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου γιά νά διαπιστώσης πότε γίνεται

Απάντηση προς τὸν κ. Βασ. Κερμενιώτη, του π. Ευθ. Τρικαμηνά, Α΄ μέρος

                                           Πρὸς

«Πατερικὴ Παράδοση»

AΠΑΝΤΗΣΙΣ ΣΕ ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ Κ. Β. ΚΕΡΜΕΝΙΩΤΗ

ΑΠΟ ΤΟΝ π. ΕΥΘΥΜΙΟ ΤΡΙΚΑΜΗΝΑ

Κοινοποίηση: Ἱ. Μητρ. Πειραιῶς, aktines.blogspot.com, apotixisi.blogspot.gr

Τήν 18 Δεκεμβρίου ἀναρτήθηκε κατά πρῶτον στό ἱστολόγιο aktines καί στή συνέχεια καί σέ ἄλλα ἱστολόγια, ἄρθρο τοῦ κ. Βασίλειου Κερμενιώτη μέ τίτλο: «Συνετή και επιβεβλημένη η αναδίπλωση του Πειραιώς για την Ημερίδα περί Αποτειχίσεως». Τό ἄρθρο ἀναφερόταν διά πολλῶν καί στόν ἱερομόναχο π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ, ὁ ὁποῖος, ἐλλείψει χρόνου λόγῳ τῶν αὐξημένων ποιμαντικῶν ὑποχρεώσεων κατὰ τίς ἡμέρες τῶν ἑορτῶν, δέν μπόρεσε τότε νά ἀπαντήσει.  Αὐτές τίς ἡμέρες μᾶς ἔδωσε τήν ἀπάντηση, τὴν δακτυλογραφήσαμε καί σᾶς τήν ἀποστέλλουμε πρός δημοσίευση, ὥστε νά ἀκουστεῖ καὶ ὁ λόγος τῆς ἄλλης πλευρᾶς, ὅπως ἡ δημοσιογραφική (πολλῷ μᾶλλον ἡ χριστιανική) δεοντολογία ἀπαιτεῖ.

  

Ὀρθόδοξος Χριστιανικός Ἀγωνιστικός Σύλλογος

«Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης»

(Α΄ μέρος τῆς ἐπιστολῆς)

Ἀγαπητέ ἀδελφέ Βασίλειε, χαῖρε ἐν Κυρίῳ.
 

Χαίρομαι πού ἐπικοινωνῶ μαζί σου ὕστερα ἀπό τήν κοινοποίησι πρός ἐμένα τοῦ κειμένου σου μέ τίτλο «Συνετή καί Ἐπιβεβλημένη ἡ “ἀναδίπλωση” τῆς μητροπόλεως Πειραιᾶ ὡς πρός τήν διοργάνωση Ἡμερίδας μέ θέμα τήν Ἀπoτειχίση». Εἶμαι ὑποχρεωμένος ὕστερα ἀπό τίς ἑορτές νά ἀπαντήσω, διότι θίγεις σοβαρά ἐκκλησιολογικά θέματα καί μάλιστα ἔχοντα σχέσι μέ τήν αἵρεσι τῆς ἐποχῆς μας καί τήν στάσι τῶν Ὀρθοδόξων ἀπέναντι σ’ αὐτήν. Πρίν τίς ἑορτές, ἦτο ἀδύνατον νά ἀσχοληθῶ μέ τέτοια θέματα, ἐξ αἰτίας τοῦ ἐπιφορτισμένου μου προγράμματος (κυρίως ἐξομολογήσεως).

Εἶναι ἀδύνατον, ξεκινώντας τήν ἀπαντητική ἐπιστολή μου, νά μήν ἐνθυμηθῶ τό ἐπεισοδιακό γεγονός τῆς πρώτης μας συναντήσεως. Σέ εἶδα γιά πρώτη φορά στό ναό τῶν Νεομαρτύρων τῆς Πτολεμαΐδος σέ μία ὁμιλία πού ὠργάνωσε ἡ Μητρόπολις Φλωρίνης περί τῆς ἁγιότητος τοῦ Ἐθνομάρτυρος Χρυσοστόμου Σμύρνης. Ἦταν προσκεκλημένος ὁ Ἁγιορείτης μοναχός π. Μάξιμος Ἠβηρίτης.

Ἐγώ εἶχα ἔλθει γιά νά ἀκούσω, μήπως ὁ ὁμιλητής εἶχε νά καταθέση κάτι ἀξιόλογο ὑπέρ τῆς ἁγιότητος τοῦ Σμύρνης, γιά τό ὁποῖο ἔπρεπε νά ἐνημερωθῶ, ἐξ αἰτίας τοῦ ὅτι εἶχα ἀσχοληθῆ εἰδικά μέ τόν ἐν λόγῳ Ἐθνομάρτυρα. Ἐσύ λοιπόν, στό τέλος τῆς ὁμιλίας, ἄν ἐνθυμοῦμαι καλά, ἔκανες παρέμβασι καί ἔνστασι στόν ὁμιλητή καί ὁ Δεσπότης τότε ἆρον-ἆρον μέ τό «δι’ εὐχῶν τῶν ἁγίων Πατέρων ἡμῶν...» ἔκλεισε βιαστικά το θέμα. Μετά εἰσῆλθες στό ἱερό καί συνέχισες νά μάχεσαι ὡς λέων ἐναντίον ὅλου τοῦ ἱερατείου καί τοῦ Ἐπισκόπου, ὁμολογώντας εὐθαρσῶς τά πιστεύω σου γιά τήν ἐν λόγῳ ἁγιοποίησι. Ἐγώ τότε δέν σέ βοήθησα, διότι δέν ἤθελα νά φανῶ ὅτι μεροληπτῶ ὡς συγγραφέας τοῦ βιβλίου, τό ὁποῖο ἐκρατοῦσες καί ἐπεδείκνυες στό ἱερατεῖο. Χαιρόμουν ὅμως τήν ὁμολογία σου ἐνώπιον ὅλων καί, ὅταν ἐπέστρεψα, ἐνθυμοῦμαι ὅτι συνεχῶς τήν ἐκθείαζα στούς ἀδελφούς δημοσίως καί ἰδιωτικῶς.

Μέ αὐτήν λοιπόν τήν πρώτη ἀρίστη ἐντύπωσι ἤμουν καί ἐξακολουθῶ νά εἶμαι γιά σένα, ἔστω καί ἄν φανῆ στήν τωρινή μας ἀντιπαράθεσι ὅτι διαφωνοῦμε σέ κάποια ἐκκλησιολογικά ζητήματα. Ἄλλωστε καί ἀπό τήν διαφωνία καί ἀπό τόν ἔλεγχο καί ἀπό τήν ἀντιπαράθεσι μπορεῖ νά βγῆ μεγάλο καλό, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει καί ἀπό τίς δύο πλευρές ἀγαθή προαίρεσις. Αὐτή τήν ἀγαθή προαίρεσι τήν θεωρῶ δεδομένη καί ἀπό τίς δύο πλευρές καί ἔτσι ξεκινῶ μετά, ἀπό αὐτήν τήν εἰσαγωγή, τήν ἀναφορά μου στά θέματα τά ὁποῖα ἔθιξες.

Κατ’ ἀρχάς δέν θά ἀσχοληθῶ μέ διάφορες ἐκφράσεις τίς ὁποῖες θεωρεῖς ὅτι εἶναι ὑβριστικές ἤ ὑποτιμητικές ἐναντίον τοῦ Μητροπολίτου Πειραιῶς ἤ τῶν ἀντιοικουμενιστῶν πατέρων. Καί δέν θά ἀσχοληθῶ μέ ὅλα αὐτά, διότι

Ἀπάντηση πρὸς κ. Κερμενιώτη Βασ., Πανταζῆς Νικ.

«Βασίλειον διάδημα ἐστέφθη... σὴ κορυφή...»

του Θεολόγου κ. Νικολάου ΠΑΝΤΑΖΗ

Δὲν εἴχαμε πρόθεση νὰ δημοσιεύσουμε αὐτὸ τὸ ἄρθρο τοῦ κ. Πανταζῆ, τὸ ὁποῖο ἔρχεται ὡς συμπαραστάτης μας στὶς ἄδικες κατηγορίες καὶ συκοφαντίες τοῦ κ. Β. Κερμενιώτη (Β.Κ.). Ὅμως μάθαμε πὼς ὁ Ἡγούμενος μὲ τὸν ὁποῖον σχετίζεται (καὶ τοῦ ὁποίου τὸ «ἀστεῖο» ποιηματάκι-μεγαλυνάριο ὑπὲρ τοῦ Πειραιῶς χρησιμοποίησε ὁ Β.Κ.) μοίρασε σὲ μεγάλη «ὁμάδα» κληρικῶν καὶ μοναχῶν τὸ συκοφαντικὸ ἄρθρο τοῦ κ. Κερμενιώτη. Ὡς ἐκ τούτου πρὸς πληροφόρηση τῆς «ὁμάδος» δημοσιεύουμε τὸ μεγαλύτερο τμῆμα τῆς ἀπαντήσεως (ὅπως δημοσιεύσαμε καὶ τὸ ἄρθρο τοῦ  κ. Β.Κ.).

Ονοματοκρύπτα, κατήγορε και συκοφάντη του Γέροντα π. Ευθυμίου, Βασίλειε Κερμενιώτη

Κατ' αρχήν συγχαρητήρια που εμφανίζεσαι με Ονοματεπώνυμο, αυτό σε τιμά.

Το να καταφέρεσαι όμως με εμπάθεια και ειρωνικά στο πανέντιμο πρόσωπο του π. Ευθυμίου και των κάποτε συνεργατών σου και συναγωνιστών σου, αυτό δεν σε τιμά.

Θα μου πεις: "Και ποιός είσαι συ;"

Όταν κατηγορείς τον πολύ αγαπητό Γέροντά μου, όταν κατηγορείς τον Αγώνα μας και τα αγαπητά μου αδέλφια, θίγεις και μένα και αναγκάζομαι εσωτερικά, από αγάπη και με αλήθεια Χριστού να ανταποκριθώ παρορμητικά, έστω και από μακρυά στις "αντιοικουμενιστικές" σου σαπουνόφουσκες και φλυαρίες.

Τους Ορθοδόξους δεν τους χωρίζουν αποστάσεις και δεν θα 'πρεπε να μας χωρίζουν Οικουμενιστικές Δαιμονικές καταστάσεις. Το άσπρο, άσπρο και το μαύρο, μαυρο. Ή είναι ή δεν είναι Παναίρεση ο Οικουμενισμός. Ή υπάρχει ή δεν υπάρχει συγκεκριμένη γραμμή και στάση από τους Αγίους Πατέρες ως προς τη δική μας στάση και κοινωνία μαζί τους. Μέση διπλωματική οδός δεν υπάρχει. Οι θεωρητικές καταδίκες και τα ταυτόχρονα, παράλογα Συλλείτουργα και η Μνημόνευση των ονομάτων τους δεν υπάρχει. Συγκοινωνία με την αίρεση δεν υπάρχει και ούτε επιτρέπεται να υπάρξει, τα δε λοιπά εκ του πονηρού.

Δεν έχω τίποτε προσωπικό μαζί σου. Δεν γνωριζόμαστε (δόξα τω Θεώ για αυτό) δεν έχω να ωφεληθώ τίποτε από μοχθηρούς και κακόβουλους "αγωνιστές". Αντί να στρέψεις τον αγώνα σου στην Παναίρεση του Οικουμενισμού, στρέφεις τα παράλογα πυρά σου στον Γέροντα π. Ευθύμιο, στις Ιστοσελίδες Πατερική Παράδοση και Αποτείχιση και στους λιαν αγαπητούς εν Χριστώ αδελφούς μου. Δεν βλέπω πού σε αδίκησαν προσωπικά και δεν βλέπω ούτε και δικαιολογώ το λόγο να καταφέρεσαι προσωπικά εναντίον τους, τέτοιες Άγιες Ημέρες που είναι, αντί να ασχολείσαι με την πνευματική ζωή και τον δι' ημάς Ενσαρκούμενον Λόγο του Θεού. Τα εν οίκω μη εν δήμω.

Λόγια συκοφαντικά, υπονοητικά και ειρωνικά, λόγια άδικα και υποτιμητικά δεν χρειάζονται. Και επειδή ο κακός λόγος δεν έχει λόγο να λέγεται, καλύτερα μη μιλάς. Καταλαβαίνω έχεις πικρίες, κακίες και πολλά φοβερά απωθημένα εντός σου. Μην το κάνεις όμως αυτοσκοπό σου. Ξεπέρασέ το ή λύσε το θέμα ιδιωτικά, αδελφικά και ταπεινά, εφ' όσον ήσουν αρκετό καιρό συναντιλήπτορας, ομόφρονας και συναγωνιστής τους υπήρξες.

Ας τα πάρουμε με τη σειρά.

Η Μητρόπολη Πειραιώς που φανατικά υποστηρίζεις –δικαίωμά σου– αρχικά προσκάλεσε τον π. Ευθύμιο και άλλους Ιερείς σε Ημερίδα για την Αποτείχιση. Ο π. Ευθύμιος ανταποκρίθηκε, πολύ σοφά και Αγιοπατερικά, κάνοντας επιτακτικά και πάρα πολύ λογικά μια έντονη παράκληση και δίκαιη προυπόθεση για συνοδεία του με προτεινόμενα πρόσωπα. Ουδέν μεμπτόν και απορώ πού βρίσκεις το άδικο. Είναι δίκαιο και σωστό να επιτίθενται και να μαχαιρώνουν εκατό μεγαλοσχήμονες, μεγαλοεπίβουλοι εγκάθετοι κατήγοροι ένα απλό, ταπεινό ιερομόναχο;

Η Αλήθεια δεν φοβάται και δεν κολλά σε αριθμούς, αλλά το δίκαιο που υποτίθεται εφαρμόζουμε και διψούμε, επιτάσσει και επιβάλει ισοτιμία και "ισοφωνία" επί ίσοις όροις. Δεν βρίσκω κανένα κακό να ζητά ο π. Ευθύμιος συνοδεία. Δεν είναι δικαστήριο (αν και εκεί σου επιτρέπουν συνήγορο ν' αντιμετωπίζεις κατήγορο και γίνονται οι υιοί του σκότους φρονιμώτεροι των υιών του Φωτός). Είναι, υποτίθεται μία ευλογημένη εν Χριστώ Παρέα που θέλει όμορφα και ωραία να λύσει κάποιες παρεξηγήσεις σε σοβαρά, επουσιώδη και σωτηριώδη θέματα Πίστεως και Ομολογίας Χριστού. Κι' γω εάν σε κατηγορούσα υπό την Αιγίδα μιας Μητροπόλεως ουχί περιφρονητέας, θα σου έλεγα δικαιωματικά και ευχαρίστως, αδελφέ μου, αγαπητέ εν Χριστώ αδελφέ μου, ΕΛΑ και ΦΕΡΕ και όποιον αγαπητό αδελφό νομίζεις, αλλοίμονο, κανένα πρόβλημα, όπως αγαπάς!

Όταν όμως γυρίζει ο π. Θεόδωρος Ζήσης και κάνει μια τόσο αήθη, επηρμένη και σιχαμερά υπερήφανη δήλωση, αυτό καθόλου δεν τον τιμά και είναι άκρως αποκαλυπτική της δικής του έπαρσης και αισχρής προκατάληψης που τον διέπει και ντρέπομαι για λογαριασμό του:

“O Μητροπολίτης Πειραιώς και εμείς, σαράντα κληρικοί-γέρoντες, (Σαράντα Παληκάρια, τύφλα να'χει η Σαμαρίνα) που εκπρoσωπούμε την Παράδοση, (ΠΟΙΑ Παράδοση; της Συλλειτουργίας, της Μνημονεύσεως, της Συμπλεύσεως και Συμπορεύσεως, την "παράδοση" Συγκοινωνίας με Παναιρετικούς και βλασφήμους Οικουμενιστάς;;;)...   που εκπρoσωπούμε την Εκκλησία, (ΠΟΙΑ "Εκκλησία" αυτή τη Βαρθολομαιϊκή που λέει ΔΕΝ είμαστε ΜΙΑ αλλά ΠΟΛΛΕΣ αδεφές ΔΙΗΡΗΜΕΝΕΣ;;;;)...  θα είμαστε από την μία μεριά, και από την άλλη μεριά θα είναι αυτοί. Αυτό μας υποτιμά. Γιατί βάζει από τη μια μεριά εμάς, (ποιός στη χάρι σας!) και από τηv άλλη μεριά, ίσα κι ίσα, την oμάδα τoυ Τρικαμηνά. (ΣΑ ΔΕ ντρεπόμαστε, αηδίες και Φαρισαιολογίες). Με την παρoυσία μας θα τoυς προσδώσουμε κύρoς, διότι τους κάνoυμε επισήμους συνoμιλητές μας, (το Θεάρεστο της Συνομιλίας θεωρείται κατάντια, τι αθλιότητα, φτηνότητα και Ιερατικός ξεπεσμός!) διότι εξισωνόμαστε με μία μικρή ομάδα προσώπων, (ΜΗ ΦΟΒΟΥ ΤΟ ΜΙΚΡΟΝ ΠΟΙΜΝΙΟΝ) πoυ δεν έχoυν την ταπείνωση (ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΧΕΤΕ ΕΣΕΙΣ;;;) να ακολουθήσουν μια ευρύτερη oμάδα (Η ΜΕΓΆΛΗ η οδός η απάγουσα εις το Οικουμενιστικό Πυρ το εξώτερον τω ητοιμασμένω τω Διαβόλω και τω Αγγέλω αυτού Πάπα και ΤΟΙΣ ΣΥΝΕΥΔΟΚΟΥΣΙ ΑΥΤΩ). Σήκωσαν μπαϊράκι. (Ζούμε σε καιρούς Αντίχριστους που η Ομολογία Πίστεως και η Αγιοπατερική Αγωνιστική Γραμμή  θεωρείται "μπαϊράκι" ακούς εκεί.... τί ρηχότητα, Θεέ μου... "μπαϊράκι"). Εγώ (νά 'το αυτό το καταραμένο "εγώ", το λέει και γεμίζει το στόμα του, "εγώ" σου λέει, σου το βροντοφωνάζει και σπαράζει) "εγώ" δεν θα συμμετάσχω. (Με γιά σου και χαρά σου, Ανώτατε, Υπεροχικώτατε και Μεγαλειοδέστατε Παμβασιλεύ!) Αυτήν την κίνηση τoυ Πειραιώς τηv θεωρώ εσφαλμένη”» (και συ 'σαι γέροντα σωστός κι' αλήθητος;;;)

Δεν θεωρεί εσφαλμένη τη Μνημόνευση, τα Συλλείτουργα με Μοντέρνους Μεταπατερικούς, αλλά θεωρεί εσφαλμένη την πρόσκληση ενός "Τρικαμηνά"...

Και έπειτα διατείνεσαι: "Αν οι διαχειριστές του ιστολογίου έχουν τη μαρτυρία της συνειδήσεώς τους ότι έπραξαν

Συνετή και επιβεβλημένη η αναδίπλωση του Πειραιώς για την Ημερίδα περί Αποτειχίσεως, Κερμενιώτη Β.

Ἀναρτοῦμε ἕνα ἄρθρο ποὺ μᾶς ἀπέστειλε ὁ κ. Βασίλειος Κερμενιώτης. Συναντήσαμε χθὲς βράδυ σὲ βιβλιοπωλεῖο τῆς Λάρισας τὸν π. Εὐθύμιο καὶ τὸν ἐνημερώσαμε γιὰ τὸ ἄρθρο αὐτό. Μᾶς εἶπε πὼς λόγῳ τῶν ποιμαντικῶν ὑποχρεώσεων ποὺ ἔχει τώρα, θὰ τὸ διαβάσει καὶ θὰ ἀπαντήσει μετὰ τὶς γιορτές.

Εὐχόμαστε στὸ συγγραφέα τοῦ ἄρθρου ψυχικὴ εἰρήνη γιὰ Καλὰ καὶ Εὐλογημένα Χριστούγεννα.

Τὸ ἄρθρο τοῦ κ. Κερμενιώτη

Συνετή και Επιβεβλημένη η “αvαδίπλωση”

τής μητροπόλεως Πειραιά

ως προς την διοργάνωση Hμερίδας

με θέμα την Aπoτειχίση

Με τον στομφώδη τίτλο: «Tαπειvωτική αvαδίπλωση της Ί. M. Πειραιώς για την Hμερίδα περί Aπoτειχίσεως!», στα μέσα Οκτωβρίου, η ιστοσελίδα της αποτειχισμένης ομάδας του π. Ευθυμίου Τρικαμηνά εξαπέλυσε κεραυνούς εναντίον της μητροπόλεως Πειραιά, επειδή αυτή αποφάσισε να μην καλέσει, τελικά, τον π. Ευθύμιο στην Ημερίδα που η μητρόπολη είχε προγραμματίσει να κάνει για να αποσαφηνιστεί το αν ο ΙΕ΄ Ιερός Κανόνας τῆς ΑΒ΄ Συνόδου (περι διακοπής μνημοσύνου επισκόπου κηρύσοντος αίρεση, γυμνή τη κεφαλή) είναι προαιρετικός ή υποχρεωτικός. Υπ’ όψιν, ότι, αρχικά, η μητρόπολη είχε στείλει επιστολή στον π. Ευθύμιο με την οποία τον προσκαλούσε να συμμετάσχει ως εισηγητής. Η άρνηση ήρθε μετά την επιστολή-απάντηση του Τρικαμηνά με την οποία έθετε όρους για να συμμετάσχει, και μεταξύ αυτών των όρων την παρουσία, ως συνεισηγητών, δύο συνεργατών του, καθώς και του μητροπολίτη Ράσκας Αρτεμίου (Σερβίας). Πριν λίγες ημέρες, (12 Δεκεμβρίου) το ιστολόγιό τους εγκαλεί και πάλι τον Πειραιώς που «Ούτε το διάλογο συνεχίζει, ούτε την Ημερίδα [περί Αποτειχίσεως] διοργανώνει. Tί ανάγκασε τον κ. Σεραφείμ να ματαιώσει την ημερίδα που προανήγγειλε;».

ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΩΝ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΕΙ ΤΟΝ ΠΙΣΤΟ ΛΑΟ, ΔΙΑΠΟΜΠΕΥΕΙ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΚΑΙ ΤΟΝ π. ΘΕΟΔΩΡΟ ΖΗΣΗ

Πριν, όμως, αποφασίσει αρνητικά η μητρόπολη, ένας εκπρόσωπός της μετέβη στη γνωστή Σύναξη κληρικών και μοναχών ανακοινώνοντας την απόφαση τού Πειραιώς για την διεξαγωγή Ημερίδας. Γράφει το ιστολόγιο των Αποτειχισμένων: «Αλλά συνέβη και μία άλλη “ατυχία” στοv μητροπολίτη Πειραιώς. Οι δύο υπ’ αυτού προτεινόμενoι Εισηγητές, o π. Θεόδωρος Ζήσης και o π. Γεώργιoς Μεταλληνός, αρνήθηκαν την συμμετοχή τους στην Hμερίδα. O π. Θεόδωρος Ζήσης, μάλιστα, απoκάλυψε και τους λόγoυς για τους oποίους δεν θα συμμετάσχει, ένας από τoυς οπoίους είναι o εξής: “O Μητροπολίτης Πειραιώς και εμείς, σαράντα κληρικοί-γέρoντες, που εκπρoσωπούμε την Παράδοση, την Εκκλησία, θα είμαστε από την μία μεριά, και από την άλλη μεριά θα είναι αυτοί. Αυτό μας υποτιμά. Γιατί βάζει από τη μια μεριά εμάς, και από τηv άλλη μεριά, ίσα κι ίσα, την oμάδα τoυ Τρικαμηνά. Με την παρoυσία μας θα τoυς προσδώσουμε κύρoς, διότι τους κάνoυμε επισήμους συνoμιλητές μας, διότι εξισωνόμαστε με μία μικρή ομάδα προσώπων, πoυ δεν έχoυν την ταπείνωση να ακολουθήσουν μια ευρύτερη oμάδα. Σήκωσαν μπαϊράκι. Εγώ δεν θα συμμετάσχω. Αυτήν την κίνηση τoυ Πειραιώς τηv θεωρώ εσφαλμένη”».

Θα ήθελα να σταθώ σε αυτό το σημείο και να ρωτήσω τον διαχειριστή του ιστολογίου, που συμβαίνει να είναι ο ένας εκ των δύο εισηγητών που πρότεινε ο π. Ευθύμιος: Γράφετε