Η Παραπληροφόρηση της Ιεραρχίας από τον Μεσσηνίας Χρυσόστομο και η Υποβάθμιση της Πανορθοδόξου Συνόδου

Ὡς γνωστὸν πρὶν ἕνα μήνα συνῆλθε ἡ Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Κατ’ αὐτὴν ἔγιναν καὶ Εἰσηγήσεις γιὰ κρίσιμα θέματα τῆς Πίστεως.

Ἡ Εἰσήγηση τοῦ μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου Σαββάτου στὴν Ἱεραρχία δὲν δημοσιεύτηκε, παρὰ τὶς ἐκκλήσεις νὰ ἐνημερώνεται ὁ Λαός, παρόλο ποὺ δὲν κόστιζε τίποτα νὰ ἀναρτηθεῖ ἡ Εἰσήγηση στὸ  ἱστολόγιο  ecclesia.gr ἢ στὸ ἀντίστοιχο τῆς Ἱ. Μ. Μεσσηνίας,. Ἀπὸ τὴν Εἰσήγηση τοῦ Μεσσηνίας δημοσιεύτηκαν μόνο κάποια σπαράγματα στὰ ἐκκλησιαστικὰ ἱστολόγια.

Συνεχίζεται ἔτσι ἡ διεύρυνση τοῦ χάσματος -ποὺ ἔχει ἀνοίξει ἡ δεσποτοκρατία μεταξὺ Λαοῦ καὶ τοῦ ἀνωτέρου, κυρίως, κλήρου- κατὰ τὰ Παπικὰ πρότυπα. Ὁ Λαὸς  μένει χωρὶς ἐνημέρωση, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει ἔλλειψη συνοδικότητος (πέρα ἀπὸ τὴν ἐσωτερική –καὶ μεταξὺ τῶν Ἐπισκόπων– ἔλλειψη Συνοδικότητος), ἀφοῦ πλέον ἡ Σύνοδος τῶν Ἐπισκόπων δὲν ἀφουγκράζεται τὶς ἀνησυχίες καὶ τὶς ἀντιδράσεις τοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐκφράζει αὐτὸν τὸν Λαό, τὸν ὑποτιμᾶ, καὶ φυσικά, δὲν συνταυτίζεται μὲ τὴν ἁγιοπνευματικὴ Σύνοδο πάντων τῶν Ἁγίων σὲ θέματα Πίστεως καὶ ποιμαντικῆς πρακτικῆς.

Παρὰ τὴν ἐλλειπῆ ἐνημέρωση, ὅμως, διέρευσαν κάποια στοιχεῖα τῆς εἰσηγήσεως τοῦ μητροπολίτη Μεσσηνίας. Ἕνας πρῶτος σχολιασμὸς ἔγινε στὴν προηγούμενη ἀνάρτησή μας (ἐδῶ).

Στὴν Εἰσήγησή του ὁ Μεσσηνίας εἶπε ὅτι θὰ ἐξηγήσει στοὺς ἄλλους Ἐπισκόπους, ἐκείνους τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι προκάλεσαν –καὶ ἀσφαλῶς δικαιολογοῦσαν– τὴν προετοιμασία τῆς Πανορθοδόξου Συνόδου καὶ ὑπεστήριξε ὅτι ὅλες οἱ διαδικασίες εἶχαν Συνοδικὴ ἔγκριση.

Ὅσα ἀναφέραμε στὴν προηγούμενη ἀνάρτηση, κατέδειξαν ὅτι ὁ Ἀθηναγόρας πορευόταν μὲ μυστικότητα, παρασκηνιακῶς καὶ ὑπούλως, καὶ ἄρα οἱ «Συνοδικὲς» ἀποφάσεις περὶ τῆς ἐνάρξεως τοῦ Διαλόγου μετὰ τῶν Παπικῶν, ἦσαν ἀποτέλεσμα ἐκβιασμῶν καὶ πραξικοπηματικῶν ἐνεργειῶν, καὶ ἄρα δὲν ἦσαν ἐν ὀρθοδόξῳ ἐννοίᾳ Συνοδικές. Ὡς ἐκ τούτου, ὁ κ. Σαββᾶτος παραπληροφόρησε τοὺς συναδέλφους του, ἀποκρύπτων τὸν δόλιο καὶ ἐκβιαστικὸ τρόπο ποὺ ἐξησφάλιζε τὴν Συνοδικὴ ἔγκριση ὁ Ἀθηναγόρας, καὶ ἀποκρύπτων ὅτι κατὰ παρόμοιο καὶ χειρότερο τρόπο συνεχίζονται αὐτοὶ οἱ Διάλογοι,παρὰ πᾶσαν Θεολογικὴ καὶ Κανονικὴ δεοντολογία!

Τοῦτο ἔχει ἐπιβεβαιώσει ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ἱερόθεος, ὁ ὁποῖος διηγήθηκε σὲ Σύναξη κληρικῶν καὶ λαϊκῶν τὴν ἐργώδη προσπάθεια ποὺ ἔκανε (παρακάλεσε ἀκόμα καὶ τὸν Περγάμου κ. Ζηζιούλα) γιὰ νὰ τοῦ δοθοῦν εἰσηγήσεις κάποιων Διαλόγων μὲ τοὺς Παπικούς καὶ κανεὶς δὲν γνώριζε τίποτα!

Τὸ ἐπιβεβαιώνει καὶ ἡ χθεσινὴ ἐπιστολὴ τοῦ κ. Τσελεγγίδη πρὸς τὴν Ἱ. Σύνοδο (ἐδῶ).

Πληροφορεῖ ὁ κ. Τσελεγγίδης, ὅτι, ἂν καὶ εἰδικὸς καθηγητὴς τῆς Δογματικῆς, καὶ ἐνῶ τὸ ζητοῦσε, δὲν ὑπῆρχε κανεὶς συνοδικὸς νὰ τὸν ἐνημερώσει γιὰ τὸν πρόσφατο Διμερῆ Θεολογικὸ Διάλογο ποὺ ἔγινε στὸ Ἀμμὰν τῆς Ἰορδανίας (15-19 Σεπτεμβρίου 2014), γιατὶ τὰ ὑπεύθυνα μέλη τῆς Ἱ. Συνόδου δὲν γνώριζαν τίποτα!!!  Καὶ κάτι ἀκόμα σοβαρότερο: Κατὰ τὴν συζήτηση αὐτὴ στὸ Ἀμμάν, οὔτε ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος εἶχε λάβει τὸ ἐπίσημο κείμενο περὶ «Συνοδικότητας καὶ Πρωτείου» (ποὺ εἶχε ἑτοιμασθεῖ πρὸς συζήτηση στὸ Παρίσι ἀπὸ τὸ ...2012(!) στὰ μυστικοσυμβούλια τῶν ἐκλεκτῶν τοῦ Βατικανοῦ καὶ τοῦ Φαναρίου), ὥστε νὰ τὸ θέσει ὑπ’ ὄψιν τῆς Συνόδου, ἀλλὰ καὶ νὰ προετοιμασθεῖ ὀ ἴδιος! Τὸ παρέλαβε μερικὲς μέρες πρὶν πάει στὸ Ἀμμάν!!!

Ὁ κ. Τσελεγγίδης, λοιπόν, καταγγέλλει τὸ ἑξῆς φοβερό:

«Πο­τέ  ὁ  Ἀν­τι­πρό­σω­πος τῆς Ἑλ­λα­δι­κῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, πού με­τεῖ­χε στίς Συ­νε­λεύ­σεις τῆς Μι­κτῆς Δι­ε­θνοῦς Ἐ­πι­τρο­πῆς, δέν εἶ­χε στά χέ­ρια του τήν Συ­νο­δι­κή ἀ­πό­φα­ση τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας του, τήν ὁ­ποί­α ὑ­πο­τί­θε­ται ὅ­τι ὑ­πο­στή­ρι­ζε καί κα­τέ­θε­τε (σ.σ. κατὰ τοὺς Διαλόγους)»!!!

Καὶ ἐρωτᾶ: Τότε, καὶ ἐφ’ ὅσον «οἱ Ἀρ­χι­ε­ρεῖς μας βρί­σκον­ται σέ ἄ­γνοι­α γιά ὅ­σα ἔ­γι­ναν,  πῶς δι­α­κη­ρύσ­σε­ται ὅ­τι ὁ Θε­ο­λο­γι­κός Δι­ά­λο­γος δι­ε­νερ­γεῖ­ται ὄ­χι μέ τίς ἐ­νέρ­γει­ες ὁ­ρι­σμέ­νων προ­σώ­πων ἤ Ἐκ­κλη­σι­ῶν, ἀλ­λά μέ ἀ­πο­φά­σεις ὅ­λων ἀ­νε­ξαι­ρέ­τως τῶν κα­τά τό­πους αὐ­το­κε­φά­λων καί αὐ­το­νό­μων Ἐκ­κλη­σι­ῶν;»! Μήπως, τελικά, «κάποιος ἐπιδιώκει νά τεθεῖ ἐπάνω ἀπό ὅλους τούς Ἐπισκόπους καί τελικά ἐπάνω ἀπ’ ὅλη τήν Ἐκκλησία;»!

Εἶπε, λοιπόν, ὁ κ. Σαββᾶτος εἰσηγούμενος τὸ θέμα του στὴν Ἱεραρχία ὅτι, ὅσα ἀποφάσισαν οἱ Προπαρασκευαστικὲς Ἐπιτροπὲς γιὰ τὴν προετοιμασία τῆς Πανορθοδόξου Συνόδου καὶ οἱ Προσυνοδικὲς Διασκέψεις, εἶχαν ὁμοφωνία.

Ἄραγε, ὅταν λέει ὁμοφωνία τί ἐννοεῖ; Τὴν οἰκουμενιστικὴ ὁμοφωνία τοῦ Φαναρίου μὲ τὸ Βατικανό; Δηλαδὴ τὴν ἐπιλογὴ Κληρικῶν καὶ λαϊκῶν θεολόγων συνέδρων ἀπὸ τὸν Ἀθηναγόρα (καὶ στὴ συνέχεια ἀπὸ τὸν Βαρθολομαῖο), οἱ ὁποῖοι ὑπακούουν ὁμοφώνως στὰ κελεύσματά τους; Ὴ μήπως, τὸν ἀποκλεισμό (ἢ ἐξαναγκασμὸ σὲ παραίτηση) ὅσων κατάλαβαν καὶ δὲν συνευδοκοῦσαν στὴν προδοσία τῆς Πίστεως; (Νὰ θυμήσουμε τὴν παραίτηση ἢ τὴν διαφοροποίηση μελῶν τῶν Διαλόγων, ὅπως οἱ καθηγητὲς Δογματικῆς Ἰωάννης Καρμίρης, Μέγας Φαράντος καὶ π. Ἰωάννης Ρωμανίδης, οἱ καθηγητὲς Πατρολογίας Στυλιανὸς Παπαδόπουλος καὶ π. Θεόδωρος Ζήσης κ. ἄ.).

Τέτοια ὁμοφωνία δὲν ἰσχύει καὶ δὲν ὑφίσταται, στὴν ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση, ἀφοῦ ὅλες οἱ ἐνέργειες καὶ οἱ σκοποὶ τῶν Διαλόγων καὶ τῆς προετοιμαζόμένης Πανορθοδόξου Συνόδου εἶναι ἐξόφθαλμα ἐκτὸς τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως, ὅπως π.χ. ἡ τεράστια παράλειψη (ἀκυρωτικὴ τῆς Συνόδου) νὰ μὴν συμπεριληφθεῖ στὰ πρὸς συζήτηση θέματα τὸ κορυφαῖο πρόβλημα τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Ὁμοφωνία στὴ γλῶσσα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας εἶναι ἡ διαχρονικὴ συμφωνία τῶν μελῶν τῶν κατὰ τόπους Ἐκκλησιῶν ἑκάστης ἐποχῆς, μεθ’ ὅλων τῶν μελῶν τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, ὅλων τῶν δικαίων, ἁγίων καὶ τετελειωμένων πνευμάτων.

Ὁ Μεσσηνίας Χρυσόστομος, ὅμως, μὲ οἰκουμενιστικὴ λογική, περισσὴ ἀμετροέπεια καὶ παράλογη (καὶ ἀνόητη) ἐπιχειρηματολογία ξεπέρασε στὴν Εἰσήγησή του τὸ πρόβλημα τῆς μὴ συμπερίληψης στὰ θέματα ποὺ θὰ συζητηθοῦν, τῆς παμμέγιστης αἵρεσης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ποὺ ταλανίζει σήμερα τὴν Ἐκκλησία. Αὐτὴ ἡ παράλειψη ἀποτελεῖ σατανικὴ ἐπιτυχία πρώτου μεγέθους, ἐσχατολογικῆς ὑφῆς, ἀφοῦ κατόρθωσαν οἱ ἡγέτες τῆς Παναιρέσεως γιὰ ΠΡΩΤΗ φορὰ στὴν ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία, μιὰ αἵρεση ποὺ ἐπεκτείνεται συνεχῶς ἐπὶ πολλὲς δεκαετίες, ποὺ ἀλλοιώνει δραματικὰ τὸ ὀρθόδοξο φρόνημα –καὶ διαβρώνει καὶ διαφθείρει τὶς ὀρθόδοξες συνειδήσεις καὶ τὸ ὀρθόδοξο ἦθος– νὰ ἔχει τόσο κοιμίσει καὶ τιθασσεύσει τὶς ὅποιες ἰσχνὲς φωνὲς ἀντιδράσεως, ὥστε:

i. νὰ διστάζουν οἱ Ποιμένες καὶ οἱ πιστοὶ νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς μὲ ἀποτέλεσμα οἱ τελευταῖοι νὰ κερδίζουν χρόνο,

ii. (αὐτὴ ἡ μὴ ἀπομάκρυνση) νὰ παριστᾶ στὰ μάτια τῶν πιστῶν τοὺς αἱρετικοὺς ὡς ὀρθοδόξους καὶ ἄρα ἡ μετ’ αὐτῶν κοινωνία νὰ ἀλλοιώνει ἔτι περαιτέρω τὶς συνειδήσεις,

iii. νὰ προσφέρει (ἡ μὴ ἀπομάκρυνση, δηλ. ἡ μὴ ἀποτείχιση) ἕνα δῶρο στοὺς Οἰκουμενιστές· τὸ δῶρο τοῦ νὰ μὴν ἀναγκάζονται νὰ προχωρήσουν σὲ διώξεις ἐναντίον τους, (ἕνας ἐλάχιστος ἀριθμὸς ἀποτειχισμένων πιστῶν δὲν τοὺς ἐνοχλεῖ· τοὺς ἀποκαλοῦν φανατικούς –ὅπως ἀκριβῶς καὶ οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστές– καὶ τελειώνουν μαζί τους) μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴν ἀποκαλύπτεται ἡ μορφὴ τοῦ λύκου ποὺ κρύβεται πίσω ἀπὸ τοὺς οἰκουμενιστὲς λυκοποιμένες καί, ἔτσι, νὰ ἐπιτείνεται ἡ σύγχυση γιὰ τὸ ποιός εἶναι ποιμὴν καὶ ποιός λυκοποιμήν.

iv. Τέλος, ἡ μὴ μηδαμινὴ πίεση καὶ ἀντίδραση, νὰ ἐπιτρέπει στοὺς Οἰκουμενιστὲς νὰ προχωροῦν στὴν πολυδιαφημισμένη Πανορθόδοξη Σύνοδο, ἔχοντας ἀποκλείσει τὴν συζήτηση τοῦ καίριου σωτηριολογικοῦ πρόβλημα τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ!

[Πρὸς τοῦτο, ἀσφαλῶς ὑποβοηθεῖ ἀφάνταστα καὶ τὸ γεγονός (καὶ ταυτόχρονα ἡ τραγικὴ πραγματικότητα), πὼς ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς ἀντιδρώντων, ἀντὶ νὰ παραμείνουν ὡς ἀποτειχισμένοι στὴν Ἐκκλησία καὶ νὰ πολεμοῦν τοὺς αἱρετικοὺς λυκοποιμένες, ἐπαναπαύονται ἐκκλησιαζόμενοι μὲ τὸ ὅποιο κόστος στὶς «δικές» τους Παρατάξεις–Ἐκκλησίες (ἀφοῦ ἔχουν ἐξασφαλίσει μυστηριακὴ ζωή), καὶ ἀρνούμενοι νὰ ἀποδεχτοῦν ὅτι τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι πρωτίστως τὸ Ἡμερολόγιο, ἀλλὰ ἡ αἵρεση, ὅτι ὁ ἀγώνας ἐναντίον τῆς αἱρέσεως ἀπαιτεῖ συστράτευση πέρα ἀπὸ Ἡμερολόγιο καὶ ὅποιες ἄλλες σύγχρονου εἴδους «περιτομές»· ἀρνούμενοι τὴν πραγματικότητα ὅτι εἶναι ἀδύνατον αὐτούς, οἱ ὁποῖοι δυσκολεύονται νὰ πραγματοποιήσουν τὸ μεῖζον (νὰ ἀποτειχιστοῦν ἀπὸ τοὺς οἰκουμενίζοντες ἢ αἱρετικοὺς ποιμένες τους), νὰ τοὺς προτρέψεις νὰ κάνουν ταυτόχρονα καὶ τὸ ἐλάσσον, νὰ ἀλλάξουν δηλ. καὶ τὸ Ἡμερολόγιο].

Μεταξὺ ἄλλων, λοιπόν, ὁ Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος μᾶς λέγει ὅτι ἡ Α’ Προσυνοδικὴ Διάσκεψις (Σαμπεζὺ 1976) ἀποφάσισε ὅτι κανένα ἄλλο θέμα ἀπὸ τὰ δέκα (10) τῆς Ἡμερησίας διατάξεως ποὺ εἶχαν καθορισθεῖ δὲν μπορεῖ νὰ προστεθεῖ στὸν κατάλογο τῶν πρὸς συζήτηση θεμάτων, μὲ τὴν ἐπισήμανση ὅτι, ὅσα ἔχουν ἐπιλεγεῖ εἶναι τὰ κρισιμότερα θέματα ποὺ ἀφοροῦν τὴν Ἐκκλησία καὶ ποὺ χρήζουν τῆς ἀμέσου ἀντιμετωπίσεως!

Καὶ προσέξτε, ἡ ἀπόφαση αὐτὴ ἔχει ληφθεῖ πρὶν ἀπὸ 40 χρόνια! Σὲ πόσες δεκαετίες, ἄραγε, προβλέπουν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ δρομολογηθεῖ, νὰ προετοιμασθεῖ καὶ νὰ πραγματοποιηθεῖ μιὰ ἄλλη Σύνοδος (Οἰκουμενικὴ αὐτὴ τὴ φορά) γιὰ νὰ ἐξετάσει καὶ τὸ θέμα τῆς Παναιρέσεως;

Μᾶλλον, τόσα, ὅσα χρειάζονται γιὰ νὰ ἐπικρατήσει πλήρως ἡ Παναίρεση καὶ ἡ Πανθρησκεία! Ὢ τῆς ὑποκρισίας!

Ἀλλὰ οἱ καλοὶ Οἰκουμενιστές, λησμονοῦν ἐσκεμμένα ὅτι, ὅπως ἔχει ληφθεῖ ἀπόφαση γιὰ τὰ πρὸς συζήτησιν θέματα, εἶχε ληφθεῖ ἀπόφαση ἀπὸ τὴν Πανορθόδοξο Διάσκεψη τῆς Ρόδου καὶ γιὰ τὸ θέμα τῆς Οὐνίας· ἡ ὁποία ἔλεγε: νὰ μὴ ἀρχίσει ὁ Διάλογος, πρὶν λυθεῖ τὸ ἀγκάθι τῆς Οὐνίας. Κι ὅμως αὐτὸ τὸ ξεπέρασαν εὔκολα οἱ Οἰκουμενιστικὲς κεφαλὲς εἰς ...βάρος τῆς Ὀρθοδοξίας! Καὶ συνέχισαν τὸν Διάλογο ἀναβαθμίζοντας τὴν Οὐνία, ἀντὶ νὰ τὴν καταργήσουν! Ἐνῶ, τὸ θέμα τῆς συζητήσεως τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, λένε οἱ «σοφὲς» κεφαλὲς τῶν Οἰκουμενιστῶν, δὲν μπορεῖ νὰ μπεῖ στὴ συζήτηση, γιατί ἔχει κλείσει ὁ κατάλογος θεμάτων ἀπὸ τὶς Πανορθόδοξες Διασκέψεις!!! Δυὸ μέτρα καὶ δυὸ σταθμὰ αἱρετικο-Οἰκουμενιστικά!

Καὶ ἐπειδὴ ἔχει ἐπισημανθεῖ ἀπὸ Ἐπισκόπους, καθηγητές, ἱερομονάχους ἡ ἁγιοπατερικὴ θέση ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκροτηθεῖ Σύνοδος Οἰκουμενικὴ χωρὶς νὰ συζητηθοῦν σὲ αὐτὴ θέματα Πίστεως, παρακάμπτει αὐτὸ τὸν σκόπελο ὁ κ. Σαββᾶτος, πληροφορῶν τὸ σῶμα τῆς Ἱεραρχίας «αὐθεντικῶς», ὡς καθηγητὴς θεολογίας ὁ «ἀθεολόγητος», ὅτι ἡ Πανορθόδοξος Σύνοδος δὲν συγκαλεῖται ὡς Οἰκουμενική, ἀλλὰ τάχα ὡς «Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας» πού, ὅμως θὰ ἐκφράζει τὴν ἑνότητα τῆς Πίστεως, κι ἂς ἔχει στοὺς κόλπους της πιστούς, ἀμφιταλαντευόμενους, ἄπιστους καὶ αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστές!

Εἶναι δυνατὸν νὰ ἔρχεται σήμερα ὁ κ. Σαββᾶτος καὶ νὰ μᾶς λέει ὅτι ἡ πολυδιαφημισμένη Πανορθόδοξος Σύνοδος, μετὰ ἀπὸ δεκαετιῶν προετοιμασία καὶ τὴν πλύση ἐγκεφάλου ποὺ ὑπέστησαν οἱ πιστοί, τοὺς ὁποίους διαβεβαίωναν ὅτι πρόκειται νὰ ἀποτελέσει (ἡ Πανορθόδοξος Σύνοδος) συνέχεια τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, μετὰ ἀπὸ ἐπίσημες περὶ τούτου Πατριαρχικὲς δηλώσεις κ.ἄ., νὰ ἔρχεται στὴν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας ὁ κ. Σαββᾶτος και νὰ λέει ὅτι αὐτὴ τάχα δὲν ἀποτελεῖ συνέχεια τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, γιατὶ δὲν πληροῖ τὶς προϋποθέσεις νὰ ὀνομασθεῖ Οἰκουμενική;

[Μήπως αὐτὸ γίνεται γιὰ κάθε ἐνδεχόμενο (στὴν περίπτωση ποὺ δὲν συμμετάσχουν κάποια Πατριαρχεῖα ἢ Ἐκκλησίες, ὁπότε θὰ ἰσχυριστοῦν ὅτι οἱ ἀποφάσεις της, ὡς ἀπηχοῦσες τὴν πλειοψηφία τῶν Ἐκκλησιῶν, εἶναι ἰσχυρές καὶ ἄρα θὰ ἰσχύουν, μέχρι τὴν σύγκληση κάποιας, κάποτε Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἡ ὁποία θὰ ἐπιληφθεῖ τελικὰ περὶ τοῦ θέματος;).

Ξεχνοῦν, ἄραγε, ὅτι στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας, κάθε τοπικὴ Σύνοδος, ὅταν ἀποφασίζει ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι καὶ «ἑπομένη τοῖς ἁγίους πατράσι», ἀποτελεῖ κανονιστικὴ Σύνοδο, καὶ τὰ θεραπευτικὰ μέτρα ποὺ λαμβάνει, καὶ ἡ διδασκαλία της ἰσχύουν γιὰ τὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας;

Ἄρα σὲ μικρὰ παιδιὰ μιλοῦσε ὁ κ. Σαββᾶτος ἢ σὲ ὑπεύθυνους Ἱεράρχες; Κι ἂν μιλοῦσε σὲ ὑπεύθυνους ἀνθρώπους, γιατί δὲν τοῦ εἶπαν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχει ἑνότητα Πίστεως, ὅσες Πανορθόδοξες Συνόδους καὶ νὰ κάνουν, ἂν σὲ αὐτὲς δὲν καταδικαστοῦν οἱ αἱρετικοὶ Ἐπίσκοποι ποὺ συνυπάρχουν μέσα στὴν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία; 

      Πῶς εἶναι δυνατόν, ἐξάλλου, νὰ ὁμιλεῖ γιὰ ἑνότητα Πίστεως, ὅταν στὸ Σῶμα τῆς Ἱεραρχίας (ἀλλὰ καὶ τῆς Ἐκκλησίας) ὑπάρχουν Ἱεράρχες ποὺ χαρακτηρίζονται –ὄχι ἀπὸ τοὺς ἀντι-Οἰκουμενιστές, ἀλλά– ἀπὸ συναδέλφους τους Ἀρχιερεῖς ὡς αἱρετικοί; Θὰ ἐπικαλεσθοῦμε ἐδῶ τὸ λόγο τοῦ μητροπολίτη Καλαβρύτων Ἀμβροσίου, ὁ ὁποῖος εἶπε ὅτι ἡ «νεοφανής καί κενοφανής θεολογική κίνηση, η οποία ονομάσθηκε  "Μεταπατερική Θεολογία"» καὶ ἐκπορεύεται «από τήν Θεολογική Ακαδημία Βόλου κατά τά τελευταία ετούτα χρόνια» (ἐδῶ) «αποτελεί αίρεση, καθώς ουσιαστικά ακυρώνει τη Παράδοση των Πατέρων της Εκκλησίας» (ἐδῶ). 

Ὁ ἴδιος ἐπίσης ἐπεσήμανε  ὅτι ὁ μὲν «Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, διοργάνωσεν Ημερίδα στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας με θέμα τήν Μεταπατερική Θεολογία ως αίρεση», ἐνῶ ἀντίθετα «ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος καί ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ. Ιερώνυμος φέρονται ως αποδεχόμενοι την Μεταπατερική Θεολογία καί ως επευλογούντες ταύτην»! (ἐδῶ) 

Βέβαια δὲν εἴχαμε ἀνάγκη νὰ μᾶς πεῖ ὁ Καλαβρύτων ὅτι ἡ μεταπατερικὴ θεολογία εἶναι αἵρεση, τὴν στιγμὴ ποὺ ὁ ἴδιος παρόμοια οἰκουμενιστικὴ νοοτροπία ἔχει (μὴ ἀποδεχόμενος τὸν Παπισμὸ καὶ τὸ filioque ὡς αἵρεση!), ἀλλὰ ἔχει σημασία ἡ μαρτυρία του, ὡς σάρκα ἐκ τῆς σαρκὸς τῆς συγχρόνου Ἱεραρχίας.

Καὶ γιὰ νὰ ἐπανέλθουμε στὸ ἐρώτημα τοῦ Καλαβρύτων, εἶναι δυνατὸν νὰ τίθεται ἐπίσημα θέμα καὶ νὰ καταγγέλλεται ὅτι στοὺς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας ἔχει εἰσχωρήσει καὶ καλλιεργεῖται αἵρεση (καὶ μάλιστα Παναίρεση) καὶ οἱ συμμετέχοντες στὴν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας καὶ ἀκροώμενοι τὸν Εἰσηγητή, νὰ ἀποδέχονται τὶς ἐξυπνάδες καὶ τὰ νομοκανονικὰ τερτίπια τοῦ κ. Σαββάτου, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προστεθεῖ καὶ νὰ συζητηθεῖ τὸ θέμα τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Καὶ μάλιστα, νὰ μένουν ἀμίλητοι, ἐπειδὴ ὁ κ. καθηγητὴς Πανεπιστημίου Σαββᾶτος, τοὺς πληροφορεῖ ὅτι ἔχει ἑτοιμάσει πολυσέλιδη διατριβὴ γιὰ τὸ θέμα;

Δὲν γνωρίζουν οἱ κ.κ. Συνοδικοὶ Ἀρχιερεῖς ὅτι ἡ παναίρεση κατατρώγει τὰ σπλάγχνα τῆς Ἐκκλησίας; Ὅτι διακινδυνεύεται ἡ σωτηρία ψυχῶν; Καὶ αὐτοί, προκειμένης αἱρέσεως δεκαετιῶν, “κομπλάρουν” στὶς ἐπιστημονικὲς ἐξαγγελίες περὶ τοῦ νέου του συγγράμματος καὶ σιωποῦν; Ὡσὰν ἀναίσθητοι καὶ νεκροί, δὲν διαμαρτυρόνται στὸ ἄκουσμα ὅτι αὐτὸ τὸ καίριο θέμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ δὲν θὰ συζητηθεῖ, ἐνῶ θὰ συζητηθοῦν ἄλλα θέματα ἥσσονος σημασίας, περὶ ἐλαφρύνσεως τῆς νηστείας, καὶ περὶ ἐξουσίας καὶ δεσποτικῶν δικαιοδοσιῶν; Καὶ ἔμειναν στὴν αἴθουσα συνεδριάσεων καὶ δὲν ἔφυγαν διαμαρτυρόμενοι καὶ τινάζοντες τὴν κόνιν τῶν ὑποδημάτων τους;

 Τί προσδοκᾶ ἢ τί ἐξυπηρετεῖ, λοιπόν, ἡ Ἱ. Μ. Πειραιῶς, ὅταν βγαίνει καὶ ἐπαινεῖ τὸν Μεσσηνίας; Οἱ ζοφερὲς διαπιστώσεις του γιὰ τοὺς Διαλόγους, δὲν τὸν ἀποχαρακτηρίζει, οὔτε τὸν ἀπαλλάσσει γιὰ τὴν πιστότητά του στὸ οἰκουμενιστικὸ ὅραμα. Οὐδέποτε ἀποκήρυξε τὰ περὶ «διηρημένης Ἐκκλησίας». (Οἱ ἀναδιπλώσεις του καὶ ἡ προσπάθεια νὰ «κουκουλωθεῖ» ἡ κακόδοξη διδασκαλία του ἀπὸ τὴν παρέμβαση τοῦ Πειραιῶς, ἀποδεικνύει τὴν ἐμμονή του σ’ αὐτήν). Ἀντίθετα, αὐτὲς οἱ διαπιστώσεις ὑπηρετοῦν σκοπιμότητες. Εἶναι μέσα στὰ πλαίσια τῆς προπαγάνδας καὶ τῆς παραπλανήσεως τοῦ λαοῦ (“στάχτη στὰ μάτια”), γιὰ νὰ ἐφησυχάσει, ἕως ὅτου ἐπιτευχθοῦν οἱ στόχοι τους. Δύσκολο εἶναι νὰ τὸ καταλάβουν οἱ Ἐπίσκοποι καὶ οἱ Ποιμένες; Μήπως, ἄραγε, αὐτὴ ἡ εἰσήγηση τοῦ κ. Σαββάτου ἐπαινέθηκε (ἀπὸ τήν  Ἱ. Μ. Πειραιῶς  καὶ ἀπὸ τὸν «Σωτῆρα») γιατὶ παρέχει “ἄλλοθι” στὴν ἀπραξία τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν; Ἤδη δημοσιογραφικὲς πληροφορίες παρουσιάζουν τὴν ἐπικείμενη ἐπίσκεψη τοῦ Πάπα στὸ Φανάρι ὡς ἕνα ἀπὸ τὰ τελικὰ στάδια τῆς Ἕνωσης; Κατόπιν ἑορτῆς θὰ ἀντιδράσουν δυναμικὰ καὶ ἁγιοπατερικά;

Παναγιώτης Σημάτης

Πανορθόδοξη: Δρόμος μετ’ εμποδίων, Γιώργος Παπαθανασόπουλος

Προσχόλιο στὸ ἄρθρο:

1. Ἡ κατευθύνοντες τὴν Ἱ. Σύνοδος κρατοῦν τὸν πιστὸ λαὸ στὸ σκοτάδι.

2. Ἀκόμα καὶ οἱ Ἀρχιερεῖς ἀγνοοῦν τὴν πορεία τῶν Διορθοδόξων καὶ Διαχριστιανικῶν σχέσεων!

3. Ἡ Πανορθόδοξος Σύνοδο τοῦ 2016, κατ’ ἐπίφασιν θὰ λέγεται Σύνοδος, ἀφοῦ θὰ χαρακτηρίζεται ἀπὸ ἔλλειμμα συνοδικότητος καί, ὡς ἐκ τούτου ἀπουσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος!

4. Σύμφωνα μὲ ὅσα εἶπε ὁ Μεσσηνίας Χρυσόστομος Σαββᾶτος, οἱ Διάλογοι ἔχουν βαλτώσει. Τοῦτο, ὅμως, ἀποτελεῖ στάχτη στὰ μάτια τῶν ἀφελῶν, ἀφοῦ γιὰ τοὺς Οἰκουμενιστές, οἱ Διάλογοι ἀποτελοῦν πρόσχημα.

 Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Πανορθόδοξη:

 Δρόμος μετ’ εμποδίων

 

Κατά τη δεύτερη ημέρα των εργασιών της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος (8/10/2014) ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος ανέγνωσε την εισήγησή του, με θέμα «Ενημέρωσις περί της μελλούσης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, ήτις θα συνέλθη κατά το 2016». Η ενημέρωση των μελών της Ιεραρχίας ήταν αναγκαία και έγινε πολύ καθυστερημένα.

 Είναι χαρακτηριστικό ότι αμέσως μετά την εισήγηση του Μητρ. Μεσσηνίας ο Σεβ. Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμος  εισηγήθηκε «να ενημερώνονται οι κληρικοί και οι λαϊκοί για τα θέματα της διοργάνωσης της Συνόδου». Αν κρίνει  κανείς από το εκδοθέν σχετικό δελτίο Τύπου η εισήγησή του έπεσε στο κενό…

Οποιαδήποτε ουσιαστική ενημέρωση δεν υπήρξε, πλην των όσων, ολίγων, εγράφησαν από το κλείσιμο της εισηγήσεως του  Μητρ. Μεσσηνίας. Δεν είναι γνωστό αν από την ομιλία του κ. Χρυσοστόμου ικανοποιήθηκαν οι Μητροπολίτες, οι οποίοι είχαν εκφράσει τις επιφυλάξεις τους για τα ανοίγματα της Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών. Εξ αυτών και στη συζήτηση που επακολούθησε μίλησαν οι Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ και Κυθήρων κ. Σεραφείμ, αλλά στο δελτίο Τύπου δεν αναφέρεται τίποτε για το τι είπαν και τί τους απάντησε ο κ. Χρυσόστομος.

Τα αποσπάσματα της ομιλίας του Μητρ. Μεσσηνίας  που υπάρχουν στο δελτίο Τύπου μάλλον τον εκθέτουν. Αναφέρεται ως απόσπασμα της ομιλίας του μια σχοινοτενής πρόταση σε μια γλώσσα της δεκαετίας του 1980. Οκτώ σειρές και εξήντα μία λέξεις μία πρόταση, με σειρά ουσιαστικών, των οποίων οι έννοιες είναι γενικές και ασαφείς:

«Αυτή η ενότητα (της Ορθόδοξης Εκκλησίας) δεν θα εκφραστεί μέσω κατάλυσης και αδρανοποίησης της τοπικότητας των Ορθοδόξων Εκκλησιών και αναζήτησης συμβιβαστικών λύσεων, αλλά δια της διαδικασίας επίλυσης και ομόφωνης αποδοχής ζητημάτων, τα οποία επέδρασαν και επιδρούν διαλυτικά στην φανέρωση της Ορθοδόξου Εκκλησίας ως Ενός Σώματος και κλονίζουν την δυνατότητα έκφρασης της κοινής συνοδικής συνείδησης των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών μεταξύ τους και εν ενότητι».  

Κατά τα άλλα ο Μητρ. Μεσσηνίας εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας θα συνέλθει την εβδομάδα της Πεντηκοστής του 2016.  Επίσης τόνισε την ανάγκη αποφυγής κάθε μορφής συμπροσευχής με τους ετεροδόξους και διαβεβαίωσε ότι «ουδέν κείμενο του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών υπεγράφη ή έγινε αποδεκτό από την Εκκλησία της Ελλάδος». Βεβαίως το ένα ζήτημα είναι η Αρχιγραμματεία της Ιεράς Συνόδου να βάζει στο συρτάρι και να «ξεχνά» τα κείμενα που εγκρίνει το Π.Σ.Ε. και στα οποία έχουν συμμετοχή Ορθόδοξοι Μητροπολίτες… Το άλλο, το ουσιαστικό, είναι να τα επεξεργάζεται και να λαμβάνει θέση επί αυτών. 

Ως προς τους διαλόγους με τους ετεροδόξους ο Μητρ. Μεσσηνίας έδωσε την εντύπωση  ότι έχουν βαλτώσει. Ακόμη και αυτός με τους Ρωμαιοκαθολικούς, αφού, όπως γράφει το δελτίο Τύπου, «σκιάζεται τόσο λόγω της προσηλυτιστικής δράσης της Ουνίας, όσο και από τη δυσκολία κατανόησης λειτουργίας και εφαρμογής του πρωτείου στο πλαίσιο της Συνόδου και των εκκλησιαστικών δομών». Για την πρόσφατη  συνάντηση των Ορθοδόξων με τους Παπικούς στο Αμάν και για την πορεία του συγκεκριμένου διαλόγου θα υπάρξει ιδιαίτερο κείμενο.

         

          Περισσότερα για τις εργασίες της Επιτροπής.

Η Ειδική Προπαρασκευαστική Επιτροπή της  Πανορθόδοξης Συνόδου συνεδρίασε στη Γενεύη από τις 30 Σεπτεμβρίου έως τις 3 Οκτωβρίου του 2014 και ασχολήθηκε με την επανεξέταση των κειμένων που είχαν εγκριθεί στην Γ΄ Προσυνοδική Πανορθόδοξη Διάσκεψη. Αυτή είχε συνεδριάσει από τις 28 Οκτωβρίου έως τις 6 Νοεμβρίου του 1986 στην ίδια πόλη και είχε εγκρίνει κείμενα επί των θεμάτων:

- Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας με τον υπόλοιπο χριστιανικό κόσμο και

-  Ορθόδοξος Εκκλησία και οικουμενική κίνηση.

Τα κείμενα θεωρήθηκαν παρωχημένα, με βάση τις εξελίξεις στον προτεσταντικό κόσμο και την ένταση στις επιθέσεις της Ρωμαιοκαθολικών σε βάρος της Ορθοδόξου Εκκλησίας, με όχημα την Ουνία. Η απόφαση για τη συνεδρίαση της Επιτροπής ελήφθη κατά τη συνάντηση των προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών στην Κωνσταντινούπολη, τον Μάρτιο του 2014.   

Από τη σύσκεψη του 1986 είχαν προκύψει δύο κείμενα, ένα για την οικουμενική κίνηση και ένα για τις σχέσεις με τις άλλες Ομολογίες. Η Επιτροπή αποφάσισε αυτά να ενωθούν σε ένα. Κατά τις συζητήσεις οι Εκκλησίες της Ρωσίας, της Γεωργίας και της Βουλγαρίας ζήτησαν στο κείμενο να αλλάξει ο όρος «οικουμενική κίνηση», αφού σ’ αυτή συμμετέχουν οι Προτεστάντες, και να γίνει «διαχριστιανικές σχέσεις». Ο πρόεδρος της Επιτροπής Μητρ. Περγάμου κ. Ιωάννης, διαφώνησε και είπε ότι δεν μπορεί να αλλάξει η καθιερωμένη ονομασία. Επίσης οι εκπρόσωποι των Εκκλησιών Γεωργίας και Βουλγαρίας ζήτησαν στο προς επεξεργασία κείμενο να σημειωθεί ότι αυτές έχουν αποχωρήσει από  το Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών. Η Γραμματεία της   Επιτροπής, η οποία εξαρτάται από το Φανάρι δεν προσκάλεσε την Εκκλησία της Τσεχίας και Σλοβακίας, κάτι που προκάλεσε την αντίδραση του Πατριαρχείου της Μόσχας.

Για την επανεξέταση και αναθεώρηση του ενός πλέον κειμένου συγκροτήθηκε υποεπιτροπή, η οποία έφερε στην Ολομέλεια της επιτροπής ένα κείμενο με αλλαγές, σε σχέση με αυτό του 1986. Το νέο κείμενο χωρίζεται σε δύο μέρη και επεξεργασία έγινε μόνο του πρώτου μέρους. Το δεύτερο θα συζητηθεί σε προσεχή συνεδρίαση της Επιτροπής. Κατά τις συνεδριάσεις ο Μητροπολίτης Μαυροβουνίου, της Σερβικής Εκκλησίας, Αμφιλόχιος έθεσε το ζήτημα κατά την προσεχή Αγία και Μεγάλη Σύνοδο να αναγνωριστούν η 8^η και η 9^η Οικουμενικές Σύνοδοι. Η απάντηση ήταν ότι αυτό δεν είναι δυνατόν επειδή η προσεχής Σύνοδος δεν θα είναι Οικουμενική. Και αυτό όχι γιατί «η Εκκλησία είναι διασπασμένη», όπως υποστηρίζουν Ορθόδοξοι κληρικοί και λαϊκοί, που δέχονται τη θεωρία «των κλάδων»,  γιατί η Εκκλησία είναι «Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική» και είναι η Ορθόδοξη, αλλά γιατί οι όροι, υπό  τους οποίους αυτή θα πραγματοποιηθεί, αν και όταν πραγματοποιηθεί,  δεν ικανοποιούν τις προϋποθέσεις μιας Οικουμενικής Συνόδου.   

Γιατί η βιασύνη;

Εντυπωσιακή είναι η εκ μέρους του Φαναρίου βιασύνη και η   πίεση, που ασκεί να επισπευσθούν οι διαδικασίες, ώστε το 2016 να συγκληθεί η «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος» της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Η μία εξήγηση είναι η φιλοδοξία του σημερινού Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαίου να συγκληθεί επί των ημερών του η συγκεκριμένη Σύνοδος, όπως και να λέγεται, με όποια θέματα και αν συμφωνηθεί να συζητηθούν, με όποια κείμενα και αν προκύψουν, έστω και αν αυτά είναι γραφειοκρατικού τύπου, έστω και με θέματα που δεν αφορούν τους Ορθοδόξους Χριστιανούς, αλλά μόνο τους Πατριάρχες και τους Προκαθημένους των τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών…

Στο Φανάρι θεωρείται ότι με τη Σύνοδο αυτή θα ανέβει πολύ σε ολόκληρο τον  κόσμο το γόητρο  του Οικουμενικού Πατριαρχείου και θα αναφέρεται πλέον ότι ο Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος  πέτυχε «το ιστορικό γεγονός μετά από δώδεκα αιώνες». Βέβαια δεν είναι Οικουμενική Σύνοδος, αλλά αυτό θεωρείται στο Φανάρι λεπτομέρεια… Το 1997 και το 1998 ο αείμνηστος   Μητροπολίτης  Ελβετίας Δαμασκηνός είχε εκφράσει τη βεβαιότητα  ότι αυτή θα συγκληθεί το 2000, κάτι που δεν έγινε εφικτό. Σήμερα έχει τεθεί το νέο όριο, η εβδομάδα της Πεντηκοστής του 2016…  

Οι πανορθόδοξες διασκέψεις και προσπάθειες για την Πανορθόδοξη Σύνοδο άρχισαν τον Σεπτέμβριο–Οκτώβριο του 1961 στη Ρόδο, επί Οικουμενικού Πατριάρχου Αθηναγόρου, με σκοπό «την στήριξιν της πίστεως, την θεραπείαν των αναγκών και εις πύργωσιν της εν ενότητι και αγάπη ισχύος της Αγίας Ορθοδόξου Εκκλησίας ανά τον κόσμον…».  Έκτοτε συνεδρίασε πολλές φορές η Προπαρασκευαστική Επιτροπή και υπήρξαν και τέσσερις Προσυνοδικές Πανορθόδοξες Διασκέψεις, χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Το κείμενο που συζητήθηκε προσφάτως στην Επιτροπή είναι ένα από τα θέματα της Συνόδου και δεν υπήρξε οριστική απόφαση. Πάντως τα όσα έως σήμερα έχουν αποφασιστεί δείχνουν ότι είναι μακριά από τον σκοπό, που ετέθη το 1961…

http://thriskeftika.blogspot.gr/2014/10/blog-post_58.html

Σχόλιο:

1. Ἡ Ἱ. Σύνοδος κρατάει τὸν πιστὸ λαὸ στὸ σκοτάδι γιὰ τὰ θέματα τῆς Πίστεως. Ἡ παρέμβαση τοῦ μητροπολίτη Θεσσαλονίκης στὴν Ἱεραχία γιὰ ἐνημέρωση τοῦ λαοῦ, ἔπεσε στὸ κενό.

2. Ἀκόμα καὶ οἱ Ἀρχιερεῖς ἀγνοοῦν ἀγνοοῦν τὴν πορεία τῶν Διορθοδόξων καὶ Διαχριστιανικῶν σχέσεων, ἀγνοοῦν τὰ Πρακτικὰ τῶν συζητήσεων καὶ τὰ παρασκηνιακῶς δρώμενα περὶ τὴν ἑτοιμαζομένη Πανορθόδοξο Σύνοδο τοῦ 2016, ἀφοῦ ἑτοιμάζονται ἀποκλειστικῶς ἀπὸ τὰ οἰκουμενιστικὰ κέντρα!!! Πρὶν 3 χρόνια ὁ μητροπολίτης Ναυπάκτου ἀποκάλυψε ὅτι ζητοῦσε τὰ Πρακτικὰ παρομοίων συζητήσεων, μὲ πρωταγωνιστὴ τὸν Περγάμου Ἰωάννη Ζηζιούλα, καὶ δὲν τὰ ...εὕρισκε!!!

Ὅμως, στὴν Πανορθόδοξο Σύνοδο, θὰ πάρουν ἀποφάσεις, τὶς ὁποῖες θὰ παρουσιάσουν ὡς ἔχουσες τὴν ἔγκριση τῶν τοπικῶν Ἐκκλησιῶν(!), ἐνῶ ὅλα ἑτοιμάζονται ἀπὸ δεκαετίες ἱεροκρυφίως. Καὶ φυσικὰ οἱ Οἰκουμενιστὲς Ἐπίσκοποι ποὺ θὰ συμμετέχουν, θὰ παρίστανται ὡς ...ἐκφραστὲς τῆς Ἐκκλησίας τους, ἐνῶ ὁ κλῆρος καὶ ὁ λαὸς οὐδέποτε ἔχει ἐνημέρωση, καὶ ἐλάχιστα γνωρίζει! Αὐτοί, ὅμως, θὰ παραστοῦν ἐκεῖ ὡς ἐκπρόσωποι τοῦ ἀγνοοῦντος Λαοῦ τοῦ Θεοῦ!

3. Οἱ Οἰκουμενιστὲς Ἐπίσκοποι, ὅπως ὁ Μεσσηνίας, καὶ τὰ φερέφωνά τους, διαλαλοῦν, ὡς κλαίουσες χῆρες, ὅτι τὰ θέματα τῶν Διαλόγων δὲν σημειώνουν πρόοδο, ὅτι «ἔχουν βαλτώσει»! Τοῦτο ὅμως, ἀποτελεῖ στάχτη στὰ μάτια τῶν ἀφελῶν, ἀφοῦ γιὰ τοὺς Οἰκουμενιστές, οἱ Διάλογοι ἀποτελοῦν πρόσχημα. Ἀποτελεῖ μεγάλο κόλπο, ἐξαπάτηση τοῦ ἀγνοοῦντος λαοῦ καὶ τῶν ἀφελῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν, οἱ ὁποῖοι ξεχνοῦν ὅτι οἱ Διάλογοι ἀποτελοῦν τὸ πρόσχημα (ἐὰν δὲν ἀποτελοῦν ἄλλοθί τους).

Εἶναι φανερό ὅτι ἡ Ἕνωση ὑπὸ τὸν Πάπα καὶ ἡ ἐν συνεχείᾳ Πανένωση τῶν Θρησκειῶν, θὰ παρακάμψει τὰ δογματικὰ θέματα. Οἱ συζητήσεις γίνονται γιὰ τὰ μάτια. Ὁ λαϊκὸς Οἰκουμενισμὸς προοδεύει καὶ ἔχει ἀλλοιώσει τραγικὰ τὰ Ὀρθόδοξα αἰσθητήρια τῶν πιστῶν. Οἱ ἀντιστάσεις ἐλαττώνονται ἀπελπιστικά· ἀκόμα καὶ τὸ προπύργιο τῆς Ὀρθοδοξίας, τὸ Ἅγιον Ὄρος, σιωπᾶ.

Παρουσία «ανήμπορων» Μητροπολιτών και η απουσία «ικανών» δημιουργεί πρόβλημα "ηθικής τάξης" στην Ιεραρχία !

Αγαπητό Fimotro,

Η ΔΙΣ στην προτελευταία συνεδρίασή  της, τον μήνα Ιανουάριο 2014, αποφάσισε την ενεργοποίηση του σχετικού  νόμου για την αποστολή επιτροπής προς τους δύο --από τους δέκα... τουλάχιστον-- ανήμπορους  Μητροπολίτες Φωκίδος Αθηναγόρα και Θεσσαλιώτιδος Κύριλλο.

Μέχρι τώρα η επιτροπή δεν είχε πραγματοποιήσει την επίσκεψη και τον έλεγχο των δύο Μητροπολιτών, ώστε να  αποφανθεί περί των ικανοτήτων τους ή όχι, για το αν μπορούν να εξακολουθούν να προΐστανται των Μητροπόλεων, όπου είχαν εκλεγεί από την Ιεραρχία και είχαν εγκατασταθεί - ενθρονισθεί με προεδρικό διάταγμα.

    Όπως ήταν αναμενόμενο, οι δύο Μητροπολίτες  αντέδρασαν έντονα, στην απόφαση της ΔΙΣ για ενεργοποίηση του νόμου και συγκεκριμένα ο Θεσσαλιώτιδος Κύριλλος απέστειλε σκληρές επιστολές προς την ΔΙΣ και προσωπικά προς τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, με σκληρό και αμετροεπές περιεχόμενο, δια των οποίων χαρακτηρίζει άδικη και απαράδεκτη την απόφαση αυτή, η οποία, όπως καταγγέλλει  έχει ως στόχο της την καρατόμησή τους! Οι δύο αυτοί  Μητροπολίτες, που το μέλλον τους  τελεί   υπό την  κρίση της επιτροπής, παρευρέθησαν στη σύγκληση της Ιεραρχίας --δεδομένου ότι  είχαν προσκληθεί κανονικώς, αφού  η επιτροπή δεν είχε πάει ακόμη να τους εξετάσει-- δημιουργώντας θέμα "ηθικής τάξεως", τόσο  για τη  ΔΙΣ, όσο και  για την  ΙΣΙ.

     Και τούτο διότι υπήρξαν στην παρούσα Ιεραρχία καραμπινάτες απουσίες  Μητροπολιτών και συγκεκριμένα των: Μεγάρων Βαρθολομαίου, Ιωαννίνων Θεοκλήτου, Νέας Ιωνίας Κωνσταντίνου και Λήμνου Ιεροθέου. Οι Μητροπολίτες αυτοί  είναι εξίσου ανήμποροι και ίσως και σε  χειρότερη κατάσταση  από τους δύο προαναφερθέντες!

Κι  όμως για κανέναν απ´ αυτούς δεν έχει κινηθεί η διαδικασία του νόμου με την αποστολή της επιτροπής.

Οπότε πώς είναι δυνατόν οι δύο Μητροπολίτες, για τους οποίους κινείται απειλητικά η δαμόκλειος σπάθη της επιτροπής για να τους αποκεφαλίσει, να είναι παρόντες στην Ιεραρχία και οι άλλοι, που είναι κλινήρεις, να μην έχει κινηθεί  γι’  αυτούς καμμία διαδικασία;

        Τί θα κάνει τώρα η Σύνοδος ;

     Πώς θα επουλώσει την πληγή που η ίδια άνοιξε στο σώμα της;

       Το πρόβλημα πλέον έφυγε από τους δύο Μητροπολίτες και το έχει  εξολοκλήρου η ΔΙΣ, η οποία πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της και να πράξει ακριβοδίκαια το καθήκον της προς όλους τους Ιεράρχες. Φίλτατοι οι Αρχιερείς, φιλτάτη όμως η Εκκλησία.

       Προσωπικά έχουμε εκφράσει πολλές φορές  την άποψή μας για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στην Εκκλησία της Ελλάδος, από την ύπαρξη των γερόντων και ανημπόρων Ιεραρχών.

     Προς Θεού δεν  θέλουμε τον εξοστρακισμό όλων των γερόντων Ιεραρχών  συλλήβδην!

       Μακριά από μας τέτοιες σκέψεις και απόψεις.

    Εμείς, όπως και κάθε άλλος νοήμων άνθρωπος, που βρίσκεται κοντά στην Εκκλησία, θέλουμε να ξεκαθαρίσει το τοπίο και να φανεί ποιοί εκ των Ιεραρχών μας δεν μπορούν να ανταποκριθούν στα καθήκοντά τους και γι’  αυτό να παραιτηθούν οικειοθελώς.

      Δεν είναι δυνατόν σε μία τέτοια εποχή, οι Μητροπόλεις να παραμένουν αποίμαντες  και να  διοικούνται από συγγενείς των ανήμπορων Ιεραρχών ή από επιτήδειους κληρικούς, που  έχουν προσεγγίσει τους Μητροπολίτες τους κολακεύουν, τους παρασύρουν σε υπερβολές, μειωτικές για την υστεροφημία τους και γενικά  κινούν παρασκηνιακά τα νήματα.

      Το θέμα είναι πολύ πιο  σοβαρό σπ´ότι φαίνεται και γι’  αυτό η διοίκηση της Εκκλησίας μας  πρέπει  να δείξει μεγαλύτερη τόλμη και θάρρος  για να το θεραπεύσει!

Οι καιροί ου μενετοί!

Και τα δύσκολα έπονται!

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα

 Πηγή: fimotro& zoiforos

Οικουμενισμός: έχει παραλύσει εκκλησ. οργανισμό

 

Η Ελλάδα βουλιάζει,

η Εκκλησία ...αγρόν ηγοράζει!

  Πηγή: Λόγιος Ερμής

 Σίγουρα το πολιτικό σύστημα της χώρας, αυτό το σύστημα που έριξε την Ελλάδα στον γκρεμό και καταδίκασε τους πολίτες της στον αφανισμό ή στην εξορία, θα τρίβει τα χέρια του επειδή στην κορυφή της ελληνικής εκκλησίας βρίσκονται οι πιο βολικοί ιεράρχες που θα μπορούσαν να βρουν στην δεδομένη συγκυρία.

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
 
Έτσι, εκεί που θα φοβόντουσαν από ένα ορθόδοξο κόσμο που θα στέκονταν απέναντι τους ανυποχώρητος στην ιστορική αυτή προδοσία, η ιεραρχία αυτού του ποιμνίου δεν δείχνει καμία διάθεση όχι μόνο να προβάλλει φραγμό σε αυτόν τον θανατηφόρο κατήφορο, αλλά ούτε καν να ενοχλήσει το σύστημα μήπως και της προσάψουν κάτι το «μεμπτό», αυτοί που έχουν παραβιάσει κάθε ιερό και όσιο.
Αυτή την ιεραρχία την ενδιαφέρει να δώσει αγρούς στο κάθε «πικραμένο», μήπως και έτσι μετριάσει την πίκρα του αλλά και την οργή του για την προδοσία. Και ενώ καταρρακώνεται κάθε αξία και συνθλίβεται ο κοινωνικός ιστός, παρακολουθεί απαθής όλο αυτό το κατρακύλισμα μην τυχόν και θίξει κάτι από το κατεστημένο. Είναι άραγε τόσο μακριά οι εποχές των ιεραρχών-ηρώων του ελληνισμού;
Δυστυχώς στην πιο κρίσιμη περίοδο για την ύπαρξη του ελληνισμού, στην μεγαλύτερη εθνική συμφορά της μεταπολεμικής μας ιστορίας, η ελληνική ιεραρχία, εκτός από μια ξύλινη γλωσσά του -μην απελπίζεστε όλα έχουν τον σκοπό τους- (κατά το σφάξε με αγά ν’ αγιάσω), έχει ταυτιστεί πλήρως με όλη αυτή την προδοτική διαδικασία που οδηγεί, εκτός των άλλων και στην σταδιακή αποχριστιανοποίηση, στην αποκαθήλωση όλων των ορθοδόξων συμβόλων, φυσικά για… το καλό της «ελευθερίας» και στο τέλος στην εξολόθρευση κάθε ίχνος του ελληνισμού.
Ενώ δεκάδες εκκλησίες στην επαρχία έχουν αδειάσει χωρίς ιερείς, ενώ θέλουν να βάλουν χέρι σε ότι απόμεινε με υψηλή τροΐκανική προστασία, η ελληνική εκκλησιαστική ιεραρχία κάνει δημοσιές σχέσεις, επισκέπτεται κοινούς απατεώνες στις φυλακές με τους οποίους έχει στενούς δεσμούς από τότε που καταλήστευαν το ελληνικό κράτος και ακόμα χειρότερα, βγάζει κυριακάτικους λόγους μέσα στον ναό, (ο γνωστός ιεράρχης της συμπρωτεύουσας), που προβάλλονται και από την τηλεόραση, για να στηρίξει αυτό το διεφθαρμένο και κοινωνικοκτόνο πολίτικο συστήμα.
Ντροπή !
Έχουν αντιληφθεί πως όλοι αυτοί οι πολιτικοί ταγοί έχουν παραδώσει την εθνική κυριαρχία χωρίς να πέσει ούτε ένα βόλι, χωρίς να υπάρξει ούτε μια καμπάνα να χτυπήσει σημαίνοντας συναγερμό για την μεγάλη αυτή εθνική συμφορά ;
Στην μικρασιατική καταστροφή, την δεύτερη μεγάλη συμφορά μετά την πτώση της Πόλης, η εκκλησία είχε σταθεί στην πρώτη έπαλξη και πολλοί ιεράρχες θυσίασαν ακόμα και την ζωή τους για τον ελληνισμό και την Ορθοδοξία.
Σήμερα οι περισσότεροι ιεράρχες μας κρύβονται πίσω από την πραγματικότητα και κινούνται σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Μην μας λένε ότι το να δίνεις μερικές μερίδες φαγητό στους εξαθλιωμένους, κάνουν κάτι το σημαντικό. Κάθε μέρα ακούγονται ιστορίες φρίκης για το κατάντημα μας, κάθε μέρα και μια καινούργια τραγωδία προστίθεται στο μεγάλο δράμα της Ελλάδας που πνέει τα λοίσθια.
Έχουν την εντύπωση ότι με μια χώρα που πεθαίνει θα παραμείνουν όρθιες οι ενορίες τους και θα συνεχίσουν να λειτουργούν σαν να μην συμβαίνει τίποτα ;
«Η ευθύνη της Εκκλησίας είναι μεγάλη, γιατί έγινε μέρος του κρατικού συστήματος στον τρόπο της σκέψης και της δράσης. Αγκαλιάστηκε με το κράτος και δεν είχε ελεύθερα χέρια να αγκαλιάσει το λαό πλέον. Δεν αγκαλιάζεις το λαό μόνο με τα συσσίτια, που είναι σημαντικό και αυτό δεν το αμφισβητώ βέβαια. Τον λαό όμως, τον αγκαλιάζεις περισσότερο με τις πολιτιστικές ρίζες του, τον πολιτισμό που έχει μέσα του, τον τρόπο της σκέψης του», μας λέει ο Μεσογαίας Νικόλαος.
Αλλά σημαντικό είναι και αυτό που έρχεται. Μήπως νομίζουν πως θα γλυτώσουν και αυτοί; Αυτό το προδοτικό σύστημα έχοντας προετοιμάσει κατάλληλα τα πράγματα και με την δική τους σύμπραξη, ετοιμάζεται για την «τελική έφοδο».
Έχουν ετοιμάσει ένα πονηρό και βρώμικο πολέμιο που σκοπό έχει να απαξιώσει τελείως την ελληνική Ορθοδοξία στα εκατομμύρια δεινοπαθούντων Ελλήνων και να γκρεμίσουν κάθε πνευματικό στήριγμα σε ένα λαό που άντεξε επί τόσους αιώνες μεγάλες συμφορές.
Τα πρώτα σημάδια αυτού του πόλεμου ήδη τα βλέπουμε. Θα είναι σκάνδαλα επί σκανδαλών ενώ ο κόσμος θα λιμοκτονεί και έπεται συνέχεια, για να μην μιλήσουμε για το ηλεκτρονικό φακέλωμα και την πλήρη αποχριστιανοποίηση της παιδείας.
Η κατοχή δεν είναι μόνο υλική, η οποία έχει πλήξει τα μεγαλύτερα τμήματα του λαού μας, αλλά και πνευματική, που είναι πολύ πιο σημαντική.
Η Κωνσταντινούπολη όταν έπεσε δεν έπεσε πνευματικά, με αποτέλεσμα η Ορθοδοξία να επιβιώσει και παράλληλα να μεγαλουργήσει μέσα στην σκλαβιά. Σήμερα η Ελλάδα καταρρέει και πνευματικά και αυτό είναι πολύ πιο σοβαρό.
Ας ξυπνήσουμε πριν είναι τόσο αργά που κάνεις δεν θα μπορεί πλέον να σώσει τίποτα. Από κάπου πρέπει να πιαστούμε, από κάπου πρέπει να αντισταθούμε, από κάπου πρέπει να σωθούμε.
Πάνω από το πτώμα αυτής της χώρας δεν θα υπάρξει συγχώρεση για κανένα.
Σεβασμιότατοι Δεσπότες, «εκτός από το πετραχήλι υπάρχει και το καρυοφύλλι».

 Πηγή: amethystos