Μέγα χάσμα μεταξὺ τῶν συνεπισκόπων τῆς Ἐκκλησίας
τῆς Ἑλλάδος. Ὁ Μεσσηνίας αἱρετίζει καὶ ὁ κ. Σεραφεὶμ τὸν καλεῖ στὸν Πειραιᾶ …γιὰ
συλλείτουργα! Ὁ κ. Σεραφεὶμ ἐλέγχει γιὰ αἵρεση τὸν Κόπτη Πατριάρχη, κι ὁ
Μεσσηνίας θεωρεῖ ὅτι οἱ Κόπτες ἔχουν ἐκκλησιαστικότητα! Καὶ μόλις χθές, ὁ
Μεσσηνίας ὑβρίζει καὶ κακίζει ὅσους ὑπογράφουν τὴν «Ὁμολογία Πίστεως» τῆς Γατζέας,
τῆς ὁποίας μέγας «Λέων» εἶναι ὁ μητροπολίτης Πειραιῶς!
Κατάλαβε πιά, κ. Σεραφεὶμ τὴν διγλωσσία σου ὁ Λαὸς καὶ δὲν σὲ ἐμπιστεύεται.
Ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ προς τον Κόπτη Πατριάρχη Θεόδωρο Β΄ με
αφορμή την επίσκεψή του στην Ελλάδα
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν
Ἀκολουθεῖ ἡ ἐπιστολή τήν ὁποίαν ἀπέστειλε ὁ Σεβ.
Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ στόν Κόπτη Πατριάρχη Θεόδωρο τόν Β΄ μέ ἀφορμή
τήν ἐπίσημη ἐπίσκεψι Του στήν Ἑλλάδα, πού μετεφράσθη εἰς τήν κοπτικήν καί
ἀραβικήν γλῶσσαν.
Ἀριθμ. πρωτ. 15
Ἐν Πειραιεῖ τῇ 9ῃ Ἰανουαρίου
2017
Τῶ ἐκλαμπροτάτω κ. Θεοδώρῳ Β΄, (Tawadros II)
ἀρχηγῷ τῆς Κοπτικῆς Κοινότητος
Εἰς Κάϊρον Αἰγύπτου
Ἐκλαμπρότατε,
Μετά τοῦ προσήκοντος σεβασμοῦ καί εἰλικρινοῦς ἀγάπης,
Σᾶς ἀποστέλλουμε τήν παρούσα Ἐπισκοπική ἐπιστολή μας, ὁ σκοπός τῆς ὁποῖας δέν
προέρχεται ἀπό κανένα ἄλλο ἰδιοτελές κίνητρο, παρά μόνο ἀπό καθαρή, ἄδολη καί
ἀνιδιοτελῆ χριστιανική ἀγάπη, ἀπό χριστιανικό καθῆκον, ἀπό ἐντολή ἐπιβεβλημένη
ἀπό τον Σωτῆρα μας Χριστό, ὁ ὁποῖος «πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καί εἰς
ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν»[1],
καί τέλος ἀπό θερμή καί σφοδρή ἐπιθυμία γιά τήν σωτηρία Σας.
Γι’ αυτό θεωροῦμε καθῆκον μας ἱερό καί ἐπιβεβλημένο, ὡς
ἔσχατο μέλος τοῦ Παναγίου καί Παναχράντου Σώματος τοῦ Χριστοῦ καί δή ὡς
Ὀρθόδοξος Ἐπίσκοπος, ὁ ὁποῖος ὑπαγόμαστε τόσο στήν Ἱερά Σύνοδο τῆς Ἁγιωτάτης
καί Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία εἶναι ἡ Ἀνωτάτη Ἐκκλησιαστική
μας Ἀρχή, ὅσο καί στήν καθόλου καί Ἀδιαίρετο Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική
Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία, νά φροντίσουμε παντί σθένει νά Σᾶς ἐπαναφέρουμε στήν Μητέρα
Καθολική Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία, ἀπό τήν ὁποῖα ἀποχωρήσατε καί ἀποκοπήκατε, ἔργο τό
ὁποῖο ἐλπίζουμε, συνεργούσης τῆς ἀκτίστου Θείας Χάριτος τοῦ Κυρίου, νά
κατορθωθεῖ. Τό ἱερό αὐτό χρέος τῆς ἐπιστροφῆς τῶν αἱρετικῶν στήν Ὀρθόδοξη
Ἐκκλησία ἔχει βεβαίως ἱεροκανονικό ἔρεισμα καί βάση καί στηρίζεται στούς 131ο,
132ο καί 133ο Ἱερούς Κανόνες τῆς ἐν Καρθαγένῃ Τοπικῆς
Συνόδου (418 ἤ 419 μ.Χ.)[2].
Ἔνας ἐπιπρόσθετος λόγος, πού ἀναδεικνύει τήν
ἐπικαιρότητα καί τήν σημαντικότητα τῆς παρούσης Ἐπισκοπικῆς ἐπιστολῆς μας,
εἶναι τά τεκταινόμενα στα πλαίσια τῆς συγχρόνου αἱρετικῆς οἰκουμενι(στι)κῆς
κινήσεως μέ τούς οἰκουμενι(στι)κούς θεολογικούς διμερεῖς διαλόγους μεταξύ
Ὀρθοδόξων καί Μονοφυσιτῶν, ὅπου οἱ ἐκπρόσωποι ἀπό πλευρᾶς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας,
ἐμφορούμενοι δυστυχῶς ἀπό τό παναιρετικό πνεῦμα τοῦ διαχριστιανικοῦ καί
διαθρησκειακοῦ συγκρητιστικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, καί μεταχειριζόμενοι τήν ἀπάτη τῆς
ψευδοῦς οἰκουμενιστικῆς ἀγάπης ἄνευ τῆς ἀληθείας καί τῆς ἑνότητος ἐν τῆ
Ὀρθοδόξῳ πίστει, φενακίζουν, ἐξαπατοῦν καί κοροϊδεύουν Ὑμᾶς, Ἐκλαμπρότατε,
ἰσχυριζόμενοι ὅτι ὁ Μονοφυσιτισμός εἶναι δῆθεν «ἀδελφή Ἐκκλησία», μέ ἔγκυρα
μυστήρια, βάπτισμα, ἱερωσύνη καί Χάρι, ὅτι Ὑμεῖς, ὁ ἀρχηγός τῆς αἱρετικῆς
μονοφυσιτικῆς Κοπτικῆς Κοινότητος, εἶστε κανονικός Ἐπίσκοπος καί διάδοχος τοῦ
Ἀποστόλου Μάρκου, θεωρίες παντελῶς ἄγνωστες, ἀμαρτύρητες, ἀβάσιμες στήν ἐν
γένει Παράδοση τῆς Καθολικῆς Ὁρθοδόξου Ἐκκλησίας, οἱ ὁποῖες ἀποτελοῦν ξεκάθαρη
βλασφημία πρός τό Πανάγιον Πνεῦμα καί ἀναδεικνύουν τήν θεολογική ἐκτροπή Ὑμῶν.
Τρανή ἀπόδειξη τῆς ἐξαπατήσεως Ὑμῶν ἐκ μέρους τῶν Ὀρθοδόξων Οἰκουμενιστῶν εἶναι
ὅτι, ἐνῶ ἀποδίδουν τίτλους ἐκκλησιαστικότητας εἰς Ὑμᾶς, τούς πρόδηλα κακοδόξους
αἱρετικούς, δέν τολμοῦν, συνεπεῖς πρός τίς διακηρύξεις τους, τήν μαζί Σας μυστηριακή
διακοινωνία, γιατί γνωρίζουν ὅτι ἀπό ἐκείνη τήν στιγμή θά ἀπωλέσουν ἄμεσα τήν
ἐκκλησιαστική τους ἰδιότητα.
[σ.σ.: Ποιός ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς ἐνδιαφέρεται
γιὰ τὴν ὀρθόδοξη ἐκκλησιαστική του ἰδιότητα, κ. Σεραφείμ; Γιὰ μὴν χάσουν τὴν
ἐκκλησιαστική τους ἰδιότητα, γι’ αὐτὸ δὲν προχωροῦν στὴν μυστηριακή διακοινωνία; Ἢ διότι φοβοῦνται τὶς
ἀντιδράσεις τοῦ λαοῦ, ἂν καὶ μὲ ἐπίσημα συλλείτουργα ἀναγνωρίσουν τὴν αἵρεση;
Τὴν αἵρεση, στὴν ὁποία, βέβαια, συμμετέχουν ἐδῶ καὶ χρόνια, ἀλλὰ μὲ ἀμφισημίες
καὶ διγλωσσίες διαβεβαιώνουν τὸ Λαὸ περὶ τῆς «ὀρθοδόξου» τάχα πίστεώς τους! Καὶ ἔχουν προσχωρήσει στὴν αἵρεση μὲ τὴ
διατύπωση αἱρετικῶν θεωριῶν, μὲ τὶς συμπροσευχές, μὲ τὴ συμμετοχὴ στὴν ὑπερεκκλησία τοῦ Π.Σ.Ε. (κατὰ τὸν ἅγ. Ἰουστῖνο Πόποβιτς) καὶ τέλος μετὰ τὶς
κακόδοξες ἀποφάσεις στὴν Κολυμπάριο ψευδο-Σύνοδο! Ἔτσι κατέστησαν ψευδεπίσκοποι
καὶ ἄξιοι νὰ ἀπομακρυνθεῖ ἀπ’ αὐτοὺς ὁ λαός, χωρὶς νὰ περιμένει κάποια μυστηριακή διακοινωνία! Ὁ Νεστόριος, κ. Σεραφείμ, προκάτοχος τοῦ
πατριάρχη Βαρθολομαίου (στὸ θρόνο τῆς Κωνσταντινουπόλεως) μὲ ποιόν αἱρετικὸ εἶχε μυστηριακὴ διακοινωνία, ὥστε νὰ
ἀποτειχιστεῖ ἀπ’ αὐτὸν ὁ Λαός; Μὲ κανένα. Ἀλλ’ εἶχε διατυπώσει κι ἐκεῖνος
κακόδοξες θεωρίες, ὅπως ὁ Βαρθολομαῖος σήμερα· ἐκεῖνος γιὰ τὴν Παναγία Μητέρα
τοῦ Κυρίου, ἀπὸ τὴν ὁποία ἔλαβε τὸ σῶμα Του, ὁ Βαρθολομαῖος (τὸν ὁποῖον κυκλοφοροῦν
φῆμες ὅτι θὰ ἐπισκεφτεῖτε) γιὰ τὴν Ἐκκλησία, τὸ
Σῶμα τῆς Κυρίου].
Αὐτό δέν ἀποτελεῖ τήν πλέον κραυγαλέα ἀπόδειξη τῆς
κακοδοξίας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Ἄν πράγματι πιστεύουν τίς ἀπαράδεκτες καί
προκλητικές τους διακηρύξεις, ἄς τό τολμήσουν, λοιπόν, γιατί ἀλλιῶς
ἀποδεικνύουν μέ τήν στάση τους αὐτή τήν ἀνυπαρξία τῶν τίτλων
ἐκκλησιαστικότητος, πού ἀποδίδουν σ’ Ἐσᾶς, τούς ψευδεπισκόπους τῶν κακοδόξων.
