Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα π. Κων. Παλαιολογόπουλος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα π. Κων. Παλαιολογόπουλος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 23 Ιουνίου 2018

«Δίκαιοι εις τον αιώνα ζώσι»







να μικρὸ ἀφιέρωμα στὸν ἀντιπαπικὸ καὶ ἀντι-Οἰκουμενιστῆ  ἀείμνηστο π. Κωνσταντῖνο Παλαιολογόπουλο, γιὰ τὸν ὁποῖο ἀξιόπιστα μαρτυρήθηκε ὑπὸ πολλῶν μαρτύρων  μυροβλησία ἀπὸ τὸ ἱερὸ σκήνωμά του!
Σήμερα στὸ Αἴγιο πραγματοποιήθηκε τὸ τριετὲς μνημόσυνό του. 

   Παραθέτουμε κάποιες ἐπιστολὲς καὶ ἀγωνιστικὰ ἄρθρα τοῦ ἀείμνηστου παπα-Κώστα κατὰ τῶν Παπιστῶν καὶ Οἰκουμενιστῶν, ὅπως ὁ μητροπολίτης Σηλυβρίας Αἰμιλιανός, τὸν ὁποῖον τίμησε ὁ μητροπολίτης Καλαβρύτων Ἀμβρόσιος –δυστυχῶς– ἐπικουρούμενος ἀπὸ κάποια πνευματικὰ τέκνα καὶ συνεργάτες τοῦ παπα-Κώστα!


     Ἡ πρώτη ἐπιστολὴ μὲ ἡμερομηνία 3 Μαρτίου 2006 (τὴν ὁποία ὁ παπα-Κώστας -ὅπως καὶ τὶς ἄλλες ἐπιστολές- μοῦ παρέδωσε νὰ δακτυλογραφήσω) ἐστάλη πρὸς τοὺς Μητροπολίτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, μὲ τὴν παράκληση ὅπως παρέμβουν καὶ ἀποτρέψουν τὴν παράδοση ἐκκλησιαστικοῦ χώρου ἢ ὀρθόδοξου ναοῦ εἰς παπικούς. Ἡ ἐπιστολὴ ἐστάλη μετὰ τὴν Σύναξη ἱερέων τῆς Ἱ. Μητρ. Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας, τὴν ὁποίαν συνεκάλεσε ὁ κ. Ἀμβρόσιος μὲ μοναδικὸ θέμα τὴν συζήτηση γιὰ μιὰ τέτοια παραχώρηση.




Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου 2016

Καλαβρύτων Αμβρόσιος: "Η πλάνη επικράτησε! Υπάρχουν πλέον πολλές Εκκλησίες!". --Παρά ταύτα κοινωνεί με αυτούς που καταγγέλλει!


   Ἕνας ἀντιφατικός, ἀντι-ομολογιακὸς καὶ ἀντι-πατερικὸς Ἀμβρόσιος ἀποκαλύπτεται διὰ τοῦ τελευταίου ἄρθρου του μὲ τίτλο «Η ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΜΑΣ ΜΗΝΟΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. ΡΙΠΕΣ – ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ – ΕΠΕΞΗΓΗΣΕΙΣ– ΑΠΟΡΙΕΣ!». Ἕνας Έπίσκοπος ποὺ γνωρίζει νὰ φτιασιδώνει καὶ νὰ σερβίρει τὸ Οἰκουμενιστικό του προφὶλ μετατρέποντάς το σὲ προφὶλ Ὀρθοδόξου ἀγωνιστῆ! Αὐτὸ τὸ ἄρθρο του τὸ προβάλλουν ἐπαινετικὰ διάφορα ἱστολόγια!
Περιοδ. «Θεοδρομία», Οκτ.-Δεκ.
2001, τ. 4ο, σελ. 144.
   Καὶ γιατί ἄραγε τὸν προβάλλουν τὰ ἱστολόγια; Ἐπειδὴ μὲ τὸ ἄρθρο του ἔδωσε κάποιες πληροφορίες γιὰ τὸ κλίμα ποὺ ἐπικράτησε στὴν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας τοῦ Νοεμβρίου καί… κάρφωσε κάποιους συναδέλφους του, μετὰ τῶν ὁποίων κολυμπᾶ στὸν ἴδιο οἰκουμενιστικὸ  καζάνι!
   Ὁ Καλαβρύτων Ἀμβρόσιος, λοιπόν, στὴν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας ἐσιώπησε! Ἐκεῖ, στὸ πεδίο τῆς μάχης, ποὺ ἔπρεπε νὰ ἀγωνιστεῖ, λούφαξε· ἐφεῦρε δικαιολογίες, στὴν ἐπινόηση τῶν ὁποίων εἶναι τεχνίτης, καὶ δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι κι αὐτὲς καὶ ὅσες θὰ προσκομίσει θὰ εἶναι ...«πειστικές»! Ἐκεῖ λοιπόν, ποὺ ἔπρεπε νὰ μιλήσει δὲν μίλησε κι ἄφησε μόνο του τὸν μητροπολίτη Ναυπάκτου Ἱερόθεο νὰ κονταροχτυπιέται καὶ νὰ προπηλακίζεται ἀπὸ τοὺς ἐν Ἑλλάδι «Ἡρακλεῖς» (ὅπως ὁ ἴδιος ὁ Καλαβρύτων τοὺς ὀνομάζει στὴν σημερινή του ἀνάρτηση) τοῦ παναιρετικοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου!
    Γράφει στὸ ἐν λόγῳ ἄρθρο (ὅλο τὸ ἄρθρο ἐδῶ):
  «Όταν, λοιπόν, άρχισε να αναφέρεται σε μερικά “αδύνατα” σημεία των εν Κρήτη αποφασισθέντων (ὁ Ναυπάκτου Ἱερόθεος στὴν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας), τότε  όλως αιφνιδίως ένας εκ των αρχαιοτέρων κατά τα πρεσβεία της αρχιερωσύνης Ιεράρχης “ώρμησε”, λεκτικώς εννοείται, κατά του ομιλητού και με ύφος ανάδελφο τον διέκοπτε συνεχώς ισχυριζόμενος, ότι “δεν έχουμε το δικαίωμα να κρίνουμε τις Αποφάσεις της Κρήτης…”. Το γεγονός αυτό ερέθισε την ταπεινότητά μας», συνεχίζει ὁ Καλαβρύτων. Καὶ τί ἔκανε ἡ ἐρεθισμένη ταπεινότητα τοῦ Καλαβρύτων; Ἁπλῶς κατέθεσε μία …Δήλωση! Γράφει: «οπότε με κατατεθείσα γραπτή Δήλωσή μας, εδηλώσαμεν, ότι υπό τοιαύτας συνθήκας και σε ένδειξη διαμαρτυρίας ΔΕΝ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ, ΔΕΝ ΘΑ ΟΜΙΛΗΣΟΥΜΕ!»!!!
   Τώρα, λοιπόν, ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς, καὶ ἀφοῦ πέρασε στὴν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας ἡ γραμμὴ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καὶ τοῦ ἀρχιαιρεσιάρχη Πατριάρχη, κάνει τὸν γενναῖο! Δὲν ἐντρέπεται κιόλας νὰ τὸ δηλώσει καὶ νὰ ἐπιχειρεῖ τὴν δικαιολόγηση τῆς στάσεως τοῦ Οἰκουμενιστῆ Ἀρχιεπισκόπου! Δὲν ἔπρεπε, λέγει, νὰ περιέλθει σὲ δύσκολη θέση ὁ Μακαριώτατος καὶ νὰ δυσαρεστήσει ἢ νὰ «“ερεθίση” τα πνεύματα»! Εἶναι προτιμότερο νὰ ἀλλοιώνεται καὶ νὰ καταποντίζεται ἡ πίστη, παρὰ νὰ ταράσσεται ἡ ...μακαριότητα τῶν Ἐπισκόπων! Συγκεκριμένα γράφει: «Ο Αρχιεπίσκοπος δεν έπρεπε να “ερεθίση” τα πνεύματα των Ιεραρχών Συνέδρων. Γενικώς όμως η ατμόσφαιρα ήταν ήρεμη, έτσι ώστε ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος καί Πρόεδρος  κ. Ιερώνυμος να μή περιέλθη σε δύσκολη θέση  έναντι του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου»!!!
    Καὶ μᾶς πληροφορεῖ ὅτι ἔκανε δηλώσεις διὰ νὰ μείνουν στήν …ἱστορία! (Τί νὰ μείνει; Ἡ «ὀρθόδοξη» στάση του;). Δὲν ἀγωνίστηκε, λοιπόν, γιὰ τὴν Πίστη! Νὰ τὰ λόγια του: «θά ἤθελα διά τήν ἱστορίαν καί μόνον νά σημειώσω σκέψεις τινας»!
  Αὐτὸς εἶναι ὁ τρόπος ποὺ ἀγωνίζεται ὁ Καλαβρύτων. Καταγγέλλει ἁπλῶς γιὰ νὰ …καταγγέλλει καὶ νὰ πουλάει” Ὀρθοδοξία!
   Πρὶν τὴν Σύνοδο διερωτᾶτο: «Μήπως οι Αποφάσεις της «Μεγάλης» Συνόδου της Κρήτης, μήπως, λέγω, αλλοιώνουν το Σύμβολο της Πίστεως;». Καὶ ἀπαντοῦσε θετικά: «Μετά τις αποφάσεις της Συνόδου στο Κολυμπάρι της Κρήτης το Σύμβολο της Πίστεως, δυστυχώς, έχει αλλοιωθεί. Τώρα πλέον «Εκκλησία» δεν είναι μόνον η Ορθόδοξος, αλλά και η Ρωμαιοκαθολική και η Προτεσταντική και η Αγγλικανική και όποια άλλη! …Η αλήθεια πληγώθηκε! Η πλάνη επικράτησε! Ως εκ τούτου όσοι απ’ εδώ και εμπρός θα αναγνωρίσουν, θα αποδεχθούν και θα εφαρμόσουν τις Αποφάσεις της Κρήτης ΔΕΝ ΗΜΠΟΡΟΥΝ πλέον να λέγουν: «Εις Μίαν….. Εκκλησίαν». Οι Εκκλησίες γι’ αυτούς τώρα πια είναι περισσότερες! Είναι τρείς, τέσσερες ….δεκατέσσερες και βάλε!... Φρικτά πράγματα! Αδύνατο να τα αποδεχθεί η φιλόθεος και Ορθόδοξος ψυχή μας». Καὶ ποιοί τὸ ἀλλοίωσαν τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως, ποιοί ψήφισαν αὐτὰ τὰ «φρικτά πράγματα», ποὺ εἶναι «αδύνατο να τα αποδεχθεί η φιλόθεος και Ορθόδοξος ψυχή» του, ὅπως δηλώνει ὁ κ. Ἀμβρόσιος;
     Ἀσφαλῶς, ἀσφαλέστατα τὰ «φρικτά πράγματα», τὰ ἔπραξαν ὅσοι συμμετεῖχαν στὴν Σύνοδο τῆς Κρήτης καὶ ψήφισαν τὶς ἀποφάσεις αὐτὲς τὶς κακόδοξες! Ἀλλὰ καὶ οἱ ἴδιοι αὐτοὶ Ἐπίσκοποι (καὶ κάποιοι ἀκόμα), ποὺ ἐπανέλαβαν τὴν προδοδία στὴν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας τοῦ Νοεμβρίου, εἴτε ἐκ πεποιθήσεως, εἴτε ἐκ φόβου τῆς τιμωρίας ἀπὸ τὸν αἱρεσιάρχη Πατριάρχη!
    Αὐτοὶ βοήθησαν καὶ βοηθοῦν στὴν ἐπικράτηση καὶ ἐπέκταση τῆς πλάνης. Καὶ βέβαια, πρωτίστως βοηθεῖ ὁ καημένος ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, ποὺ κατὰ τὸν Καλαβρύτων δὲν “ἔπρεπε”  «να “ερεθίση” τα πνεύματα των Ιεραρχών Συνέδρων»· ὁ ὁποῖος δέχτηκε προχθὲς τὸν αἱρετικὸ Πατριάρχη τῶν Κοπτῶν ὡς ἀρχηγὸ Ἐκκλησίας! (ἐδῶ)
    Ἢ μήπως δὲν εἶναι ὅλα αὐτὰ «φρικτά πράγματα», «προδοσία», «ἀλλοίωση τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως», «ἐφαρμογὴ» τῶν ἀποφάσεων τῆς Κολυμπαρίου Συνόδου;
   Καὶ τί ἔκανε ὁ κ. Ἀμβρόσιος μπροστὰ σὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ ὁ ἴδιος καταδίκασε ὡς καταστροφὴ τῆς Πίστεως; Σιώπησε στὴ Σύνοδο, ἔκανε μιὰ δήλωση καὶ θὰ κάνει κάποιες ἀκόμα ἀνακοινώσεις!!! Ἀντὶ νὰ ἐφαρμόσει τὴν διαχρονικὴ στάση τῶν Ἁγίων Πατέρων. Δηλαδή:
1. Ἀντὶ νὰ ζητήσει συγγνώμη γιατὶ μόλις τὸ 2001 δήλωνε ὅτι «δὲν θὰ σᾶς διδάξω ΠΟΤΕ ὅτι ὁ Παπισμὸς εἶναι αἵρεση. Εἶναι Ἐκκλησία, μὲ μυστήρια»!!!  καὶ ἄρα θεωροῦσε ὁ ΙΔΙΟΣ Ἐκκλησία τοὺς Παπικούς! Ἀντὶ νὰ ζητήσει συγγνώμη ποὺ διδάσκει ὅτι οὔτε οἱ Προτεστάντες εἶναι αἱρετικοί! Ἀντὶ νὰ ζητήσει συγγνώμη ποὺ δὲν γνωρίζει οὔτε τί πιστεύουν οἱ Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ, καὶ παρὰ ταῦτα κάνει τὸν Ποιμένα, διαφωτίζοντάς μας ἐντελῶς λανθασμένα ὅτι οἱ Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ πιστεύουν ὅτι ὁ Χριστὸς γεννήθηκε ἄνθρωπος καὶ μετὰ ἔγινε ...Θεός!!! Δεῖτε τὸ βίντεο καὶ θὰ δεῖτε σὲ λίγα λεπτά πόσα κραυγαλέα θεολογικὰ λάθη κάνει! 



2. Ἀντὶ νὰ ζητήσει συγγνώμη ἀπὸ τὸ Ποίμνιό του, γιατὶ εἶχε κουβαλήσει μὲ τὸ ἔτσι θέλω στὴν Μητρόπολη γιὰ νὰ μᾶς εὐλογεῖ καὶ νὰ μᾶς διδάσκει ἕναν βετεράνο Οἰκουμενιστή, ἡγετικὸ παράγοντα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ μοναχὸ τῆς Παπικῆς Μονῆς Bose (τὸν Σηλυβρίας Αἰμιλιανό) καὶ ἐπιπροσθέτως μᾶς τὸν πρόβαλε ὡς Ἅγιο1  καὶ  παράδειγμα Ὀρθοδοξίας καὶ ζωῆς2.



3. Ἀντὶ νὰ δώσει τὴν μάχη μέσα στὴν Σύνοδο καὶ νὰ δηλώσει ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ συλλειτουργεῖ μὲ αὐτοὺς ποὺ πρόδωσαν τὴν Πίστη, μὲ αὐτοὺς ποὺ ἀλλοίωσαν τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως· μὲ αὐτοὺς ποὺ πιστεύουν ΟΧΙ σὲ ΜΙΑ, ἀλλὰ σὲ ΠΟΛΛΕΣ Ἐκκλησίες!

4. Ἀντὶ νὰ ζητήσει δημόσια συγγνώμη γιὰ τὴν παπική του συμπεριφορὰ καὶ τὸν κατατρεγμό, τὴν κλήση σὲ Ἀπολογία καὶ τὶς διώξεις κατὰ τοῦ ἀείμνηστου ἀντι-Οἰκουμενιστὴ Ἀρχιμανδρίτη, τοῦ π. Κωνσταντίνου Παλαιολογόπουλου (ἔστω μετὰ τὸν θάνατο τοῦ παπα-Κώστα), ὁ ὁποῖος γιὰ τὴν φιλοπαπικὴ συμπεριφορά του ἀναγκάστηκε -ὅσο ἦταν ὑγιής- νὰ διακόψει τὸ Μνημόσυνό του!
     
ὁ κ. Ἀμβρόσιος δὲν ἔκανε τίποτα ἀπ’ ὅλα αὐτά, παρά, μιμούμενος τὴν χαρτοπολεμικὴ τακτικὴ κάποιων ἄλλων, κατέθεσε δηλώσεις καὶ θὰ δημοσιεύσει ἐπίσης ἄλλες δηλώσεις, ἀλλὰ θὰ συνεχίσει νὰ συλλειτουργεῖ καὶ νὰ μνημονεύει αὐτούς, μετὰ τῶν ὁποίων –ὅπως λέει– διαφέρει στὴν Πίστη, ἀφοῦ αὐτοὶ ἔχουν καὶ πιστεύουν σὲ ἄλλο Σύμβολο Πίστεως!
           Φτάνει ἡ ὑποκρισία, Δέσποτα! Ἀρκετά!
   
   Δικαιούμαστε ἄραγε νὰ ἔχουμε μιὰ ἐλπίδα; Τὴν ἐλπίδα μήπως στὶς ἑπόμενες δηλώσεις του, μᾶς ἐπιφυλάσσει ὡς ἔκπληξη τὴν μετάνοιά του καὶ τὴν Διακοπὴ Μνημοσύνου τῶν Οἰκουμενιστῶν;
      Ὁλόψυχα τὸ εὐχόμεθα.

Η ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΜΑΣ ΜΗΝΟΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ


  ΡΙΠΕΣ-ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ-ΕΠΕΞΗΓΗΣΕΙΣ-ΑΠΟΡΙΕΣ!

_________Η συνέλευση της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας μας (Ι.Σ.Ι.)  συνήλθε τον Νοέμβριο με ένα και μοναδικό θεμα: να κρίνη, να εγκρίνη ή να απορρίψη τις Αποφάσεις της λανθασμένως αυτοκληθείσης με το ηχηρό τίτλο «ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ» στο Κολυμπάρι της Κρήτης. 
_______Το εκδοθέν Ανακοινωθέν της 24ης Νοεμβρίου κατά την λήξη των εργασιών της Ι.Σ.Ι. ενεφάνισεν τά πράγματα απολύτως

Πέμπτη 16 Ιουλίου 2015

Έκκληση στον Καλαβρύτων: Ειναι έσχατος καιρός να αποκηρύξετε τις Οικουμενιστικές σας θέσεις.



Τοῦ Σημάτη Παναγιώτη
«Ἄραγε, ὁ Ὀρθόδοξος Τύπος ποὺ δημοσιεύει τὰ ἄρθρα τοῦ Μητροπολίτη Καλαβρύτων καὶ τὸν παρουσιάζει ὡς Ὀρθόδοξο Ἐπίσκοπο στοὺς πιστούς, τὸν ἔχει ρωτήσει ἂν ἀρνήθηκε ποτέ, ὅσα βλάσφημα οἰκουμενιστικὰ ἔχει δηλώσει ἐναντίον τῆς Ὀρθόδοξης Παραδόσεως καὶ Πίστεως! (Ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὁ Ὀρθ. Τύπος” ἔχει δημοσιεύσει μερικὲς ἀπὸ αὐτὲς τὶς ἀντορθόδοξες δηλώσεις του, ὅταν πράγματι ἀγωνιζόταν χωρὶς συμβιβασμοὺς γιὰ τὴν Πίστη!).
1.   Γιατί, ἄραγε, ὑποστήριξε ὁ κ. Ἀμβρόσιος μὲ πάθος τὸν ἐρχομὸ τοῦ Πάπα στὴν Ἑλλάδα;
2.   Πόσο συνδέεται μὲ τὴν ὑποστήριξη αὐτή, ἡ προσπάθεια νὰ δώσει Ὀρθόδοξο ναὸ στὸ Αἴγιο -πέντε χρόνια μετά- σὲ Παπικούς  (ὅπως γράφει στὴν «Ἀπολογία» του ὁ παπα-Κώστας); Πόσο συνδέεται καὶ μὲ ὅσα δήλωσε-δίδαξε τὸ λαὸ πολλάκις ὁ κ. Ἀμβρόσιος ὅτι «ὁ Πάπας δὲν εἶναι αἱρετικός»! «Ὅτι ὁ παπισμός δὲν εἶναι αἵρεση»! Πόσο θεολόγος καὶ Ποιμένας εἶναι ἕνας Ἐπίσκοπος, ὅταν διδάσκει στὸ λαὸ ὅτι οἱ κακοδοξίες αὐτὲς περὶ Παπισμοῦ εἶναι θεολογούμενα; Γράφει: Αὐτὰ «εἶναι  τὰ  λεγόμενα “θεολογούμενα”… Κάποια στιγμὴ ἡ  ἐκκλησία θὰ ἀποφασίσει»! Ὅταν διδάσκει ὅτι «οἱ Ρωμαιοκαθολικοὶ ἔχουν Ἀποστολικὴ διαδοχή, καὶ Μυστήρια, καὶ Βάπτισμα καὶ θαύματα»; Ὅτι «τὸ  Filioque εἶναι μία ἀπὸ τὶς θεολογικὲς  διαφορές μας. Εἶναι  θέμα  ἑρμηνείας. Δὲν  εἶναι  αἵρεσις· …μὰ δὲν εἶναι αἵρεσις…  Ἀλλά, ἂν τὸ στέλλει τὸ Ἅγ. Πνεῦμα ὁ Πατὴρ  καὶ ὁ Υἱός,  ἐγὼ δὲν ἤμουνα σύμβουλος ἐκεῖ γιὰ νὰ δῶ τί ἔγινε. Δὲ θὰ σᾶς διδάξω ποτὲ ὅτι ὁ Πάπας εἶναι αἱρετικός»!
3.   Γιατί ἀμφισβητεῖ τὴν αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Δίδαξε: «Δὲν ὑπάρχει ἀπόφαση ποὺ νὰ ὁμιλεῖ γιὰ τὴν παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ». Καὶ ὅτι «Ἕνας ὁ ὁποῖος  ὁμολογεῖ τὸν  Τριαδικὸ Θεὸ εἶναι χριστιανός, καὶ μπορεῖ νὰ εἶναι Ὀρθόδοξος, μπορεῖ νὰ εἶναι Καθολικός,  μπορεῖ νὰ εἶναι Διαμαρτυρόμενος»! (Τί παραπάνω λένε οἱ πρωτοκλασᾶτοι Οἰκουμενιστές;).

 ΕΝΑΣ ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ ΠΑΠΑΣ
ΚΑΙ Ο ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ
ΜΗΤΡ. ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ!

 Σχεδὸν πέρασε ἕνας μήνας ἀπὸ τὴν κοίμηση τοῦ π. Κωνσταντίνου Παλαιολογόπουλου, τοῦ μοναδικοῦ ἀντι-Παπικοῦ καὶ ἀντι-Οἰκουμενιστῆ ἱερέα τοῦ Αἰγίου, ποὺ διώχθηκε γιὰ τὶς ὀρθόδοξες θέσεις του καὶ τοὺς ἀγῶνες του, ὅσο κανεὶς ἄλλος παπὰς στὴν Μητρόπολη Καλαβρύτων, ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Ἀμβρόσιο.
Εἶχα τὴν εὐλογία νὰ τὸν ἔχω πνευματικὸ καὶ ἐξομολόγο 25 περίπου χρόνια, νὰ εἶμαι 20 χρόνια κατηχητὴς στὴν Ἐνορία του καὶ νὰ δακτυλογραφήσω ἑκατοντάδες κείμενά του (διατηρῶ πολλὰ ἀπὸ τὰ ἀντίστοιχα χειρόγραφα), ὑπὸ τὴν καθοδήγησή του δέ, ξεκίνησα σιγά-σιγὰ νὰ δημοσιεύω καὶ κάποια δικά μου κείμενα.
Δίνω αὐτὲς τὶς λίγες πληροφορίες γιὰ νὰ κατανοήσει ὁ ἀναγνώστης τὴν ἀγανάκτησή μου, ὅταν ἔμαθα πώς, κατὰ τὴν νεκρώσιμη ἀκολουθία, ἐκφωνήθηκαν ἐπικήδειοι λόγοι ἀπὸ προσφιλεῖς ἱερεῖς, ποὺ γνώρισαν ἀπὸ κοντά τοὺς ἀγῶνες του καὶ τοῦ συμπαραστάθηκαν ποικιλοτρόπως, ἰδίως κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἀσθενείας του, ἀλλὰ μὲ τοὺς λόγους τους αὐτοὺς σκιαγράφησαν ἕναν ἄλλο παπα-Κώστα. Ἀποσιωπήθηκαν, δηλαδή, στοὺς ἐπικήδειους λόγους οἱ ἀντι-Παπικοὶ καὶ ἀντι-Οἰκουμενιστικοί του ἀγῶνες καὶ οἱ διώξεις του ἀπὸ τὸν Ἐπίσκοπο Ἀμβρόσιο· ἀποσιωποιήθηκε ἡ γιὰ μεγάλο χρονικὸ διάστημα ἀποστασιοποίηση ἀπὸ τὸν κ. Ἀμβρόσιο, καὶ ἡ μικροῦ χρονικοῦ διαστήματος ἀποτείχισή του ἀπ’ αὐτόν, πρὶν οἱ ἀσθένειές του τὸν ἀναγκάσουν νὰ ἀποτραβηχτεῖ.
Κι αὐτὴ ἡ παραποίηση τῆς ἱστορικῆς του πορείας ἔγινε, γιὰ νὰ μὴν ἔρθουν σὲ σύγκρουση οἱ ὁμιλητὲς μὲ τὸν Δεσπότη τοῦ Αἰγίου, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν ἐξουσία! Ἕνας ἐκ τῶν ὁμιλητῶν, μάλιστα, εἶχει καὶ ἰδιαίτερο λόγο· ἤθελε νὰ παρουσιάσει τὸν παπα-Κώστα ὑπάκουο στὴν "Ἐκκλησία", ΔΗΛΑΔΗ στὸν Δεσπότη κι αὐτὸ δὲν συμβιβαζόταν μὲ τὴν ἀντι-οἰκουμενιστικὴ πορεία τοῦ Γέροντα! Οἱ ἐκφωνήσεις τῶν λόγων ἦταν «καιρὸς» Ὁμολογίας, ἀλλὰ δὲν τὸν ἐκμεταλλεύτηκαν! Τὸ κόστος τοῦ νὰ ἐλέγχεις σήμερα σὲ καιροὺς Οἰκουμενισμοῦ τοὺς ἡγέτες του, εἶναι ἔργο δυσβάστακτο!
Ἔτσι οἱ ὁμιλητές, ἀντὶ γιὰ τὸν ἀγωνιστὴ παπα-Κώστα, παρουσίασαν ἕνα παπαδάκο ὑπάκουο σ’ ἕνα φιλοπαπικὸ Δεσπότη, καὶ ἔγινε προσπάθεια νὰ ἀποδειχθεῖ ὡς ἰσχύον καὶ στὴν περίπτωση τοῦ παπα-Κώστα τὸ Οἰκουμενιστικό-Ζηζιούλιο ἐπισκοποκεντρικὸ σλόγκαν:
Μόνο ὅταν εἶσαι ἑνωμένος μὲ τὸν Ἐπίσκοπο, ἀνήκεις στὴν Ἐκκλησία, ἔστω κι ἂν ὁ Ἐπίσκοπος αὐτὸς δὲν ἐκφράζει τὴν Ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας!
Δηλαδή, ἐπαναλήφθηκε ἄλλη μιὰ φορά, μιὰ θεατρικὴ παράσταση, σὰν κι αὐτὴ ποὺ παίχτηκε στὴν κηδεία τοῦ ἀείμνηστου ἀγωνιστῆ θεολόγου Νικολάου Σωτηρόπουλου. Τότε ὁ μεγάλος Δεσπότης τοῦ Φαναρίου διέταξε (καὶ ὁ Μητροπολίτης Αἰτωλίας ἔντρομος ὑπήκουσε καὶ ἀποδέχτηκε τὶς ἐντολὲς τοῦ αἱρετικοῦ), νὰ κηδευθεῖ ὁ Σωτηρόπουλος (ποὺ ἀντικανονικὰ καὶ παράνομα εἶχε ἀφορίσει), ἀλλὰ ἀπαγόρευσε κατὰ τὴν νεκρώσιμη Ἀκολουθία νὰ ἀκουστεῖ ἡ ἀλήθεια γιὰ τοὺς ἀγῶνες τοῦ Σωτηρόπουλου κατὰ τῶν Οἰκουμενιστῶν! Ἀπαγόρευσε στὸν θεολόγο κ. Βλαχογιάννη νὰ ἐκφωνήσει ἐπικήδειο λόγο παρὰ τὶς διαμαρτυρίες του! Ὁ μόνος ἐπικήδειος ποὺ ἀκούστηκε ἦταν ἐκείνος τοῦ π. Δανιὴλ Ἀεράκη, προσαρμοσμένος στὶς ἐπιθυμίες τοῦ Δεσπότη τοῦ Βοσπόρου!

ς ἐκ τούτου ἀναγκάστηκα νὰ δημοσιεύσω δύο κείμενα (ἐδῶ κι ἐδῶ) γιὰ νὰ ἀποκαταστήσω τὴν πραγματικότητα. Τοῦτο ἐνόχλησε σφόδρα τὸν μητροπολίτη Καλαβρύτων Ἀμβρόσιο, ὥστε ἔγραψε καὶ ἀνάρτησε στὴν ἱστοσελίδα του ἕνα κείμενο μὲ ὑβριστικοὺς χαρακτηρισμοὺς καί, χωρὶς νὰ ἀναιρέσει οὔτε λέξη ἀπ’ ὅσα ἔγραψα, ρίχνει τὴ “λάσπη”: ὁ Σημάτης «ΨΕΥΔΕΤΑΙ σε πολλά σημεία! ΨΕΥΔΕΤΑΙ δε ΑΣΥΣΤΟΛΩΣ». Μόνο ποὺ ξέχασε νὰ ἐπισημάνει τὰ σημεῖα στὰ ὁποῖα …ψεύδομαι! Δὲν ἀναφέρει οὔτε …ἕνα γιὰ δεῖγμα!!! Γιατί; Διότι φοβᾶται τὸν διάλογο καὶ τὶς ἀπαντήσεις ποὺ θὰ ἐλάμβανε! Γιὰ τοῦτο μάλιστα πρόλαβε νὰ γράψει ὅτι δὲν θὰ συνεχίσει τὴν ἀντιπαράθεση, γιὰ νὰ μὲ ἀποτρέψει νὰ ἀπαντήσω. Μόλις δεῖ τὴν ἀπάντηση, ἔχω τὴν αἴσθηση ὅτι θὰ ἀλλάξει γνώμη. Τὸ συνηθίζει!
Ταυτόχρονα μοῦ ἀπέστειλε καὶ μιὰ Ἐπιστολὴ στὴν ὁποία συνεχίζει τὸ ὑβρεολόγιο καὶ …ἰδιωτικῶς καὶ διὰ τῆς ὁποίας ἀποδεικνύει ὅτι δὲν κατάλαβε τίποτα ἀπὸ ὅσα ἔκανε ἐναντίον τῆς Πίστεως τῆς ὁποίας ἐτάχθη φρουρός! Δὲν κατάλαβε γιὰ ποιό λόγο ἐνεργήσαμε, ὅπως ἐνεργήσαμε, ὑπὸ τὴν καθοδήγηση τοῦ ἀειμνήστου π. Κωνσταντίνου!
Ἔτσι ὁ Μητροπολίτης Καλαβρύτων:
Α. Δὲν μετανόησε γιὰ τὴν προσπάθειά του νὰ παραχωρήσει Ναὸ σὲ Παπικούς! Δὲν μετανόησε ποὺ συγκάλεσε Ἱερατικὴ Σύναξη μὲ μοναδικὸ θέμα τὴν παραχώρηση αἴθουσας ἢ Ὀρθόδοξου Ναοῦ σὲ αἱρετικούς, μὲ σκοπὸ νὰ ἀποσπάσει ἀπὸ τοὺς Ἱερεῖς του τὴν συναίνεση, ὥστε νὰ μοιραστεῖ μαζί τους καὶ νὰ μὴ σηκώσει μόνος τὴν κατακραυγή «τῶν γνήσιων πιστῶν», ὅπως εἰρωνεύεται ἐμᾶς ποὺ τότε ἀντιδράσαμε! (Αὐτὰ τὰ γράφει ὁ π. Κων/νος Παλαιολογόπουλος στὴν “ΑΠΟΛΟΓΙΑ” κι ὄχι ἐγώ).
Συνεχίζει νὰ ἐπαναλαμβάνει τὶς ὑποκριτικὲς ἐξηγήσεις καὶ παραπλανητικὲς διαβεβαιώσεις ὅτι δὲν ἔδωσε τελικὰ Ναό, ὡσὰν ἐμεῖς νὰ εἴπαμε ὅτι ἔδωσε. Ἐμεῖς ἀκριβῶς γι’ αὐτὸ ἀγωνιστήκαμε κι αὐτὸ ἀποτρέψαμε: Νὰ ματαιώσουμε τὴν ὑπόσχεση ποὺ εἶχε δώσει στὸν «φραγκόπαπα Βιδάλη» (κατὰ τὴν γραπτὴ μαρτυρία τοῦ ἀείμνηστου π. Κωνσταντίνου), ὥστε τελικὰ νὰ ἀποτραπεῖ ἡ παράδοση  Ἱεροῦ Ναοῦ στοὺς Παπικούς!  Ἔγραψε σχετικὰ ὁ π. Κωνσταντῖνος γιὰ τὸ θέμα:
«Ισχυρίζεσθε, (Σεβασμιώτατε) ότι εις την Σύναξιν της 8ης Φεβρουαρίου έληξε το θέμα παραχωρήσεως Ναού εις τους Ρωμαιοκαθολικούς και “έχει δηλωθή κατά τον πλέον επίσημον τρόπον ότι εκ μέρους της ιεράς Μητροπόλεως ούτε Ναός ούτε αίθουσα πρόκειται να παραχωρηθή”. Αυτό όμως το γράψατε εκ των υστέρων, επειδή συμφέρει. Ούτε όμως εις την Σύναξιν ειπώθηκε (ὅτι τάχα τὸ θέμα ἔληξε), ούτε εις την δημοσιότητα εδόθη (πριν εμείς ξεκινήσουμε την Διαμαρτυρίαν), ούτε ο Φραγκόπαπας εδήλωσεν εις την συνέντευξίν του, ότι έλαβε τοιαύτην απορριπτικήν του αιτήματός του απάντησιν. [σ.σ. Στὴν Σύναξη ὁ Ὀρθόδοξος Μητροπολίτης Ἀμβρόσιος εἶχε ἐπιτρέψει νὰ εἶναι παρὼν ὁ αἱρετικὸς ἱερέας κ. Βιδάλης, ἦταν δὲ παρὼν καὶ ὁ ἀείμνηστος π. Κωνσταντῖνος, μάρτυς ἀδιάψευστος ὅτι ὁ Μητροπολίτης ψεύδεται, δηλώνων ὅτι τὸ θέμα εἶχε λήξει τότε!]
…Την 13/3/2006 ο Φραγκόπαπας κ. Βιδάλης εις συνέντευξίν του εδήλωνε: Για “ένα διάστημα μου  είχε  (ΗΔΗ)  παραχωρήσει (εννοεί την Σεβασμιότητά σας) μια αίθουσα στο (εκκλησιαστικό) Ίδρυμα Άγιος Χαράλαμπος. Έκανα 3-4 φορές λειτουργία” εκεῖ. Εξυπηρετήθη, έστω και προσωρινώς, με παραχώρησιν εκκλησιαστικού χώρου ο Φραγκόπαπας κ. Βιδάλης. Και εις την ερώτησιν του δημοσιογράφου: “Το θέμα, από της πλευράς της ιεράς Μητροπόλεως θεωρείται λήξαν. Από την δική σας;” απάντησε ο κ. Βιδάλης: “Σε εμένα δεν μου απάντησε καθόλου (ο Μητρ. κ. Αμβρόσιος). Τι εννοεί λήξαν; Δεν έχω καταλάβει ακόμα τι ακριβώς εννοεί”.
Κρίμα, Σεβασμιώτατε! Μετὰ ἀπὸ τόσα χρόνια γράφετε τὰ ἴδια ἀναπόδεικτα πράγματα! Γράφετε στὴν προσωπικὴ ἐπιστολὴ ποὺ μοῦ ἀποστείλατεὅτι τὸ θέμα ἐθεωρήθη λῆξαν, ἀλλὰ σᾶς διαψεύδει ὁ π. Κωνσταντῖνος· σᾶς διαψεύδει ὁ παπικὸς ἱερέας Βιδάλης ποὺ κουβαλήσατε στὴν Σύναξη τῶν Ὀρθοδόξων Ἱερέων, γιὰ νὰ τοὺς «ἐπηρεάσει» μαζὶ μὲ τὶς δικές σας παρεμβάσεις στὴ Σύναξη (ὅπως πάλι στὴν “ΑΠΟΛΟΓΙΑ” του γράφει ὁ π. Κων/νος). Σᾶς διαψεύδουν καὶ ἄλλοι, ὅπως στὸ βιβλίο ποὺ μὲ ἀναγκάσατε νὰ συγγράψω, ἔχω ἀποδείξει χωρὶς νὰ τὸ διαψεύσετε!
[Νὰ σημειώσω ἐδῶ, ὅτι προσπαθήσατε νὰ ἐξαναγκάσετε τὸν π. Κωνσταντῖνο, σὲ κάποια συνάντηση ποὺ εἴχατε μαζί του, νὰ ἀνακαλέσει καὶ νὰ ἀποσύρει τὴν “ΑΠΟΛΟΓΙΑ” (ποὺ εἴχαμε δημοσιεύσει, τυπώσει καὶ διανείμει), τότε, στὴν ἀρχὴ τῆς ἀσθένειάς του! Τότε ποὺ εἶχε ἀκόμα δυνάμεις ἀντιστάσεως, καὶ μπόρεσε διπλωματικὰ ἔστω, νὰ ἀρνηθεῖ νὰ τὴν ἀποσύρει πείθοντάς σας (ὅπως μοῦ ἐκμυστηρεύτηκε) ὅτι εἶναι καλύτερο νὰ μὴν γίνει αὐτὴ ἡ Δήλωση ἀνάκλησης, διότι «τὸ θέμα θὰ ἔλθει πάλι στὴν ἐπικαιρότητα καὶ αὐτό, Σεβασμιώτατε, δὲν σᾶς συμφέρει»!]
Β. Ἀναφέρει ὁ Καλαβρύτων στὰ κείμενά του καὶ ὀλίγα τινὰ περὶ Ἀποτειχίσεως. Καὶ ἀποδεικνύει μὲ αὐτὰ ὅτι οὔτε γνώριζε τὴν ὀρθόδοξη Πατερικὴ διδασκαλία περὶ Διακοπῆς Μνημοσύνου καὶ Ἀποτειχίσεως, οὔτε φρόντισε νὰ τὴν μάθει, παρὰ τὴν συζήτηση ποὺ ἔχει ἀνοίξει, παρὰ τὴν σχετικὴ Ἡμερίδα ποὺ ἔγινε στὴν Μητρόπολη Πειραιῶς πρὶν μερικοὺς μῆνες. Μοῦ γράφει:
«Ἐφ’ ὅσον ἔχετε ἀκολουθήσει τὴν ὁδὸν τῆς “Ἀποτειχίσεως” διατί ἀσχολεῖσθε μαζί μας; Διαχωρίσατε τὴν θέσιν σας, ἐξήλθετε ἐκ τῆς μάνδρας τῆς Ἐκκλησίας μας! Διατί ἆραγε συνεχίζετε νὰ ἀσχολῆσθε μαζί μας;».
α) Ἡ Ἀποτείχιση, Σεβασμιώτατε, εἶναι ἐνέργεια ποὺ προβλέπεται ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστική μας Παράδοση καὶ ἔχει μάλιστα κατοχυρωθεῖ καὶ σὲ εἰδικὸ Κανόνα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, τὸν ΙΕ΄ Κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου ἐπὶ ἁγίου Φωτίου! Εἶναι δικαίωμα τῶν πιστῶν, καὶ ἡ ἐφαρμογή του δὲν μᾶς βγάζει ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία (ὅπως κακόδοξα γράφετε), ἀφοῦ τὸν Κανόνα τὸν θέσπισε ἡ ἴδια ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ὅποιος τὸν ἐφαρμόζει, δὲν ἐξέρχεται τῆς Ἐκκλησίας, ἁπλῶς ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὸν αἱρετίζοντα Ἐπίσκοπο, ὁ ὁποῖος τυπικὰ μόνο εἶναι ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας, ἔχουν ἰσχὺ τὰ μυστήριά του, ἀλλὰ οὐσιαστικὰ εἶναι ἐκτὸς τῆς Ἀλήθειας τῆς Ἐκκλησίας, ἀφοῦ τὴν ἀθετεῖ. Δέχεσθε Σεβασμιώτατε τοὺς Ἱ. Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας;
β) Μὲ τὴν Ἀποτείχιση, βέβαια, ὅπως ἀθεολόγητα γράφετε, δὲν σταματάει ὁ ἀγώνας τοῦ πιστοῦ. Συνεχίζεται, ἕως ὅτου νὰ ἐκλείψουν οἱ λόγοι ποὺ τὸν ὁδήγησαν στὴν Ἀποτείχιση. Νὰ παύσει, δηλαδή, ὁ Ἐπίσκοπος νὰ συμμετέχει καὶ νὰ ἀποδέχεται τὰ ψηφίσματα τοῦ Π.Σ.Ε. Νὰ παύσει νὰ πιστεύει ὅτι ὁ Παπισμὸς δὲν εἶναι αἵρεση. Νὰ παύσει νὰ διδάσκει ὅτι οἱ παπικοὶ ἔχουν μυστήρια καὶ θαύματα...
Γ.  Ἂν τελευταῖα σπάνια ἀναφέρομαι στὸ ὄνομά του, παρότι κείμενα καὶ ἐνέργειές του μᾶς προκαλοῦν, τὸ κάνω γιὰ βασικοὺς λόγους. Διότι ἔχει “δημιουργήσει” τὴν ἐντύπωση καὶ τὴν ἔχει διασπείρει στοὺς συμπατριῶτες μου (καὶ ὅπου ἀλλοῦ διὰ τῶν ἀναρτήσεων τοῦ ἱστολογίου του φτάνουν τὰ ἄρθρα του) ὅτι ἀπὸ ἐμπάθεια ἐνεργῶ ἐναντίον του. Τοῦτο βέβαια δὲν εἶναι ἀληθές. Ἀφήνοντας λοιπόν ἀσχολίαστες πολλὲς ἐνέργειές του ποὺ ἅπτονται τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας ζωῆς, εὐελπιστοῦσα ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ διαλύσω αὐτὴ τὴν ἐντύπωση ἀπὸ ὅλους, κυρίως ὅμως ἀπὸ τὸν ἴδιο. Κι ἴσως αὐτὸ βοηθοῦσε νὰ ἀναθεωρήσει κάποιες ἐνέργειές του ποὺ μὲ ὁδήγησαν νὰ ἀπομακρυνθῶ ἀπὸ τὸν Ἐπίσκοπο Ἀμβρόσιο κι ὄχι ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ὅπως ἀποπροσανατολιστικὰ καὶ δόλια ἐπαναλαμβάνει. Ὅμως, μὲ τὴν τελευταία ἀπάντησή του μὲ ἀπογοήτευσε καὶ πάλι. Ἀλλὰ καθῆκον μας εἶναι νὰ μὴν ἀπελπιζόμαστε «εἰς τέλος» γιατὶ μόνο ὁ Θεὸς γνωρίζει τὴν πορεία μας καὶ τὴν κατάληξή μας.
Γιὰ τὸν λόγο αὐτό, κάνω ἄλλη μιὰ προσπάθεια παρουσιάσεως θεμάτων Πίστεως στὰ ὁποῖα ὁ Μητροποπολίτης Καλαβρύτων, ἀνάγκασε τὸν π. Κωνσταντῖνο καὶ ἐμένα νὰ ἀπομακρυνθοῦμε ἀπὸ αὐτόν. (Γιὰ τὰ ἄλλα θέματα ποὺ σᾶς ἀφοροῦν προσωπικά, ὅπως ἔχετε διαπιστώσει, ἀποφεύγω νὰ πάρω θέση, γιατὶ αὐτὰ εἶναι «ἄλλου παπὰ Εὐαγγέλιο»!).
Προτείνω, λοιπόν, ὁ Μητροπολίτης Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας νὰ ἀπαντήσει στὰ ἑξῆς θέματα Πίστεως:
1. Στὸ Πόρτο Ἀλέγκρε, μαζὶ μὲ τὸν Δημητριάδος Ἰγνάτιο,  ἦταν παρὼν ὁ κ. Ἀμβρόσιος ὡς ἕνας ἐκ τῶν ἐπροσώπων (παρατηρητής) τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ἐκπροσωποῦσε δηλαδὴ τοὺς ἄλλους Ἀρχιερεῖς καὶ ὅλους τοὺς πιστούς Ἕλληνες, φυσικὰ κι ἐμένα. Ἐκεῖ (στὸ Πόρτο Ἀλέγκρε) ἐλήφθησαν ἀποφάσεις ποὺ «δολοφονοῦν» τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.
Στὸ Porto Alegre συγκεκριμένα, οἱ ἐκπρόσωποί μας δέχθηκαν, ἐκτὸς πολλῶν ἄλλων:
i) Ὅτι τὴν Ἐκκλησία τὴν ἀποτελοῦν ὅλες μαζί, οἱ 350 αἱρετικὲς “ἐκκλησίες” τοῦ Π.Σ.Ε.», ἀνάμεσα στὶς ὁποῖες ἀριθμεῖται ὡς ἰσότιμος καὶ ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ὡς ἐκ τούτου, ἀρνήθηκαν ἐμπράκτως τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως διὰ τοῦ ὁποίου ὁμολογοῦμε «πίστιν εἰς “Μίαν Ἐκκλησίαν”!
ii) Δέχθηκαν, ὅτι ἤδη «εἴμαστε ἑνωμένοι» (ἀοράτως!) μ’ αὐτὸ τὸ συνονθύλευμα τῶν αἱρετικῶν κοινοτήτων, ἀλλὰ ἀποβλέπουμε στὴν ἐπίτευξη “πλήρους ὁρατῆς ἑνότητας”.
iii) Ὅτι ἡ πληθώρα τῶν κακοδοξιῶν τῶν “ἐκκλησιῶν” τοῦ Π.Σ.Ε., εἶναι “διαφορετικοὶ τρόποι διατυπώσεως τῆς ἰδίας Πίστης καὶ ποικιλία Χαρισμάτων τοῦ Ἁγίου Πνευματος”!
iv) Ὅτι αὐτὸ ποὺ ὁριοθετεῖ τὴν Ἐκκλησία δὲν εἶναι ἡ κοινὴ ὀρθὴ Πίστη, ἡ Παράδοση καὶ ἡ Ἀποστολικὴ διαδοχή, ἀλλὰ τὸ “βάπτισμα”!
Εἶναι σαφὲς ὅτι αὐτὰ ἀποτελοῦν παραδοχὲς αἱρετικῶν πιστευμάτων τῶν Ὁμολογιῶν ποὺ συνανήκουν −μὲ τὶς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες− στὸ Π.Σ.Ε. Βέβαια ὁ εὔκολος στὴν εὕρεση προσχημάτων μητροπολίτης Καλαβρύτων −γιὰ νὰ δικαιολογήσει τὴν στάση του− ἰσχυρίστηκε ὅτι α) παρότι ἡ μετάφραση μέρους τῶν ἀποφάσεων τοῦ Π.Σ.Ε. εἶχε δημοσιευθεῖ πρὶν δυὸ χρόνια (τὸ 2007), δὲν εἶχε λάβει τὴν ἐπίσημη ἀπόφαση στὰ χέρια του! (Ὡσὰν τὶς ἑκατοντάδες παρεμβάσεις του γιὰ ἐκκλησιαστικὰ καὶ πολιτικὰ θέματα νὰ τὶς ἔκανε, ἀφοῦ πρῶτα πῆρε ἀπὸ δικαστικὸ κλητήρα ἐπὶ ἀποδείξει τὰ ἐπίσημα ἔγγραφα!), β) ὅτι δὲν ἦταν Ἐκπρόσωπος τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ Παρατηρητής, καὶ ὅτι, μάλιστα ἔφυγε πρὶν τὴν ὑπογραφὴ τῶν ἀποφάσεων τοῦ Π.Σ.Ε. Αὐτὸ ἀντικειμενικὰ εἶναι σωστό. Ἀλλά…
Κάνουμε τὴν ἑξῆς ὑπόθεση, γιὰ νὰ καταλάβει ὁ ἴδιος ἀλλὰ καὶ ὅσοι διαβάσουν τὸ παρόν, πόσο φτηνὴ εἶναι αὐτὴ ἡ δικαιολογία. Ἐὰν ἦταν ἀκροατὴς σὲ ἕνα Συνέδριο ἢ σὲ ἕνα Δημοτικὸ Συμβούλιο, καὶ ὅταν ἔφευγε αὐτὸ τὸ Συμβούλιο ἔβγαζε ἀπόφαση γιὰ τὴν κατάσχεση κάποιων οἰκοπέδων τῆς Μητροπόλεως Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας καὶ κατασκευὴ έκεῖ κινηματογράφου, γυμνιστικοῦ κέντρου καὶ ἄλλων χώρων ψυχαγωγίας, τί θὰ ἔκανε; Θὰ ἀντιδροῦσε δυναμικά, ἢ θὰ ἰσχυριζόταν ὅτι αὐτὸς παρέστη ὡς ἀκροατὴς καὶ ἀπουσίαζε ὅταν ἐλήφθη ἡ ἀπόφαση καὶ ἄρα, οὔτε εὐθύνη ἔχει, οὔτε ὀφείλει νὰ ἀντιδράσει στὴν ἀπόφαση αὐτή; Ἀσφαλῶς καὶ θὰ ἀντιδροῦσε μὲ σφοδρότητα (ὅπως ἔχει ἀντιδράσει σὲ πάμπολλες περιπτώσεις, κοινωνικῶν καὶ πολιτικῶν ἀποφάσεων ποὺ τὶς γνώρισε διὰ μέσου τῶν ἐφημερίδων καὶ τῆς τηλεοράσεως καὶ οἱ ὁποῖες, μάλιστα, δὲν εἶχαν ἄμεση σχέση μὲ τὴν Μητρόπολή του).
Γιὰ χωράφια, λοιπόν, καὶ περιουσιακὰ στοιχεῖα θὰ ἀντιδροῦσε, γιὰ τὴν κατεδάφιση τῆς Πίστεως καὶ τὸ ξεπούλημα τῆς Ὀρθοδοξίας, ποὺ εἶναι τὸ κύριο καὶ πρώτιστόν του καθῆκον, ἔδειξε ἔνοχη οἰκουμενιστικὴ σιωπή! Γιατί, λοιπόν, γιὰ τὶς ἀποφάσεις τοῦ Πόρτο Ἀλέγκρε (ὅταν τὶς ἔμαθε) δὲν ἀντέδρασε, δὲν ἐξέδωσε ὀργίλες Ἀνακοινώσεις καὶ δὲν ἔδωσε Συνεντεύξεις, ὅπως πολλάκις ἔκανε ἀκόμα καὶ ἐναντίον πολιτικῶν προσώπων καὶ καλλιτεχνῶν; Εἶναι δυνατὸν Ἐπίσκοπος νὰ «ξεσηκώνει» τὸν κόσμο γιὰ ἕνα τραγούδι τοῦ Σάκη Ρουβᾶ(!), νὰ μέμφεται τὸν Πατριάρχη ποὺ ζήτησε «ἕνα μπλουζάκι ἀπὸ τὸ Ρουβᾶ» καὶ νὰ μὴν διαμαρτύρεται τουλάχιστον μὲ τὸν ἴδιο θορυβώδη τρόπο ποὺ συνηθίζει (γιὰ νὰ βρίσκεται στὸ ἐπίκεντρο τοῦ ἐνδιαφέροντος ἢ γιὰ “ποιμαντικοὺς” λόγους;) γιὰ κορυφαῖα θέματα Πίστεως; Καὶ μὴν μᾶς πεῖ ὅτι περιμένει τὴν ἀντίδραση τῆς Συνόδου (ποὺ σιώπησε ὁμοίως καὶ σιωπᾶ …μακαρίως), γιατὶ θὰ τοῦ θυμίσουμε δεκάδες παρεμβάσεις του παρὰ τὴν σιωπὴ τῆς Συνόδου!!!

Γιὰ νὰ γίνει κατανοητὴ ἡ Οἰκουμενιστικὴ πτώση τοῦ Καλαβρύτων γιὰ τὴν συμμετοχή του στὸ Συνέδριο τοῦ Π.Σ.Ε. στὸ Πόρτο Ἀλέγκρε (συμμετοχὴ ἀναγνώρισης τῶν «ἐκκλησιῶν»), ποὺ

Κυριακή 28 Ιουνίου 2015

ΕΝΑΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΠΑΠΑΣ, ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΔΙΕΚΟΨΕ ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΟΥ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ!


 


Γράψαμε ὅτι κάποιοι ἱερωμένοι ὁμιλητὲς κατὰ τὴν Νεκρώσιμη Ἀκολουθία τοῦ σύγχρονου ἀγωνιστῆ καὶ Ὁμολογητῆ π. Κωνσταντίνου Παλαιολογόπουλου, ὁ ὁποῖος γιὰ κάποιο διάστημα διέκοψε καὶ τὴν Μνημόνευση τοῦ Μητροπολίτη Καλαβρύτων Ἀμβρόσιου, διαβεβαίωναν —διαστρέφοντας τὴν πραγματικότητα— ὅτι οὐδέποτε ὁ παπα-Κώστας ἀπομακρύνθηκε ἀπὸ τὸν Δεσπότη. Τοῦτο θεωρήσαμε ὡς ἀσεβὲς καὶ γράψαμε κάποιες πρῶτες σκέψεις γιὰ τὸ θέμα. Συνεχίζουμε καὶ σήμερα, παρουσιάζοντας ἕνα κείμενο τοῦ Μητροπολίτη Καλαβρύτων, ἀλλὰ καὶ τοῦ παπα-Κώστα, διὰ τῶν ὁποίων καταρρίπτονται οἱ ἰσχυρισμοὶ τοῦ ὁμιλητοῦ περὶ ἀπόλυτης καὶ κατὰ πάντα ὑπακοῆς στὸν Ἐπίσκοπο ποὺ αἱρέτιζε.
Ἐπαναλαμβάνουμε τὰ λόγια τοῦ ὁμιλητῆ ἱερέα ἐπὶ λέξει:
«…Ἦλθε ἐδῶ (σ.σ. στὸ Αἴγιο ὁ παπα-Κώστας) ὡς λειτουργὸς πίσω στὴν πατρίδα του, μέσα στὴν ἑνότητα καὶ μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Ἐπισκόπου μας. Πορεύτηκε σὲ ὅλη αὐτὴν τὴν πορεία, πάντοτε μὲ τὴν κατάλληλη ἐνημέρωση, καὶ ἔγκριση, καὶ εὐλογία. Συνέστησε τὴν ἱεραποστολικὴ ὁμάδα…
Σὲ αὐτὴν τὴν πορεία ποτὲ δὲν συνέστησε τὴν ἀπόσχιση, ποτὲ τὴν ἀπομάκρυνση· παρέμεινε στὴν ἑνότητα, αὐτὴ ποὺ μᾶς καλεῖ ὁ Χριστός… Γι’ αὐτὸ καὶ στὴν Θ. Λειτουργία τὴν χθεσινή, ἀξιόπιστα μαρτυρήθηκε ἡ μυροβλησία ἀπὸ τὸ ἱερὸ σκήνωμά του».
Αὐτὰ τὰ λόγια κατ’ ἀρχὰς ὁ ἴδιος ὁ Δεσπότης Ἀμβρόσιος τὰ διαψεύδει μὲ Ἐπισκοπικὸ Ἔγγραφο ποὺ ἔστειλε «ἐπὶ Ἀποδείξει» τὸ 2006, διατάσσοντας τὸν ἄρρωστο παπα-Κώστα νὰ «ἀπολογηθεῖ»:
«Επιθυμώ να σας επισημάνω ωρισμένα ολισθήματα, τα οποία επ’ εσχάτων παρατηρούνται εις την συμπεριφοράν σας:
1. Εχετε αποστασιοποιηθή πλήρως από τον Επίσκοπόν σας, έχετε αυτονομηθή και έχετε διακόψει σχεδόν πάσαν επικοινωνίαν μαζί του.
2. Εις τα κηρύγματά σας καταφέρεσθε απροσχηματίστως κατά του Επισκόπου σας»!
Κι ὁ παπα-Κώστας, μὲ ὅλα τὰ προβλήματα ὑγείας καὶ μὲ ἀνεβασμένο τὸ ζάχαρο στὸ ζενίθ, ἀπολογήθηκε! Παρουσιάζω τὴν «Ἀπολογία» τοῦ π. Κωνσταντίνου Παλαιολογόπουλου ποὺ κυκλοφόρησε καὶ σὲ εἰδικὸ φυλλάδιο (καὶ στὸ τέλος τὸ Ἔγγραφο τοῦ Μητροπολίτη Καλαβρύτων) γιὰ νὰ θυμηθοῦν κάποιοι τὸν ἀγωνιστῆ καὶ Ὁμολογητῆ παπα-Κώστα, ποὺ ὁ Κύριος μᾶς χάρισε ὁδηγὸ καὶ σύμβουλο στὶς ἔσχατες μέρες ποὺ ζοῦμε!
  
Αίγιον τη 19/06/2006

Αρχιμανδρίτης
Κων/νος Παλαιολογόπουλος
Συνταξιούχος Εφημέριος
Πάροδος Πλάτωνος 66
Αίγιον


Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην
Καλαβρύτων και Αιγιαλείας
κ. Αμβρόσιον
                             Ενταύθα

 Σεβασμιώτατε Ευλογείτε
Ελαβον επί αποδείξει την υπ’ αριθμ. 337/3-6-2006 επιστολήν σας.
Ευσεβάστως αλλά και ευθαρσώς απαντώ εις το κατηγορητήριόν σας ένα προς ένα.
1. Με κατηγορείτε ότι έχω διακόψει σχεδόν πάσαν επικοινωνίαν με τον Επίσκοπον και ότι, όταν αυτός εισέρχεται εις κάποιον Ναόν, εγώ κρύπτομαι «συνήθως
όπισθεν κάποιου παρακειμένου κίονος».
Απάντησις:  Μνημονεύω -κατά την τάξιν- του Επισκόπου μου εις τας ιεράς ακολουθίας και τελετουργίας μου. Δεν συνέπεσεν να έχωμεν συνάντησιν εις κανένα ιερόν Ναόν. Τελευταία συνάντησίς μας ήτο εις τον ιερόν Ναόν Αγίας Άννης, όπου ετελέσαμεν την κηδείαν της αειμνήστου Παναγιώτας Καραΐσκου. Διά την αποχώρησίν μου από την κηδείαν της μακαρίτισσας Ειρήνης Λυριντζή, η οποία ωφείλετο εις την κατάστασιν της υγείας μου, σας έχω δώσει εμπεριστατωμένην και, νομίζω, πειστικήν απάντησιν. Ουδέποτε άλλοτε συνέπεσε να έχωμεν συνάντησιν εις ιερόν Ναόν. Αυτς που σας μετέφερε την πληροφορίαν ότι εγώ κρύπτομαι διά να αποφύγω συνάντησίν σας όπισθεν παρακειμένου κίονος, ψεύδεται ασυστόλως και τον προκαλώ να το αποδείξη. Δεν συνέβη ποτέ.
2. Με κατηγορείτε ότι εις τα κηρύγματά μου καταφέρομαι απροσχηματίστως κατά του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου.
Απάντησις:  Προσωπικόν δεν έχω τίποτε με τον Αρχιεπίσκοπον. Όπου τυχόν έκαμα αναφοράν εις το πρόσωπόν του αυτό αφορ εις τα απαράδεκτα, διά πολλούς και δι’ εμέ, ανοίγματά του  προς το Βατικανόν και το Π.Σ.Ε. Εστηρίξαμεν πολλάς ελπίδας εις τον Αρχιεπίσκοπον κ. Χριστόδουλον, όταν εξελέγη. Δυστυχώς εζήσαμεν ενωρίς και ζώμεν πλήρη απογοήτευσιν. Δεν θα αναφερθώ εις τους επιληψίμου διαγωγής συνεργάτας του, τύπου Κολουσούσα, Γιοσάκη κλπ., ή εις την κάθαρσιν την οποίαν δεν είχε τας προϋποθέσεις και την τόλμην να επιχειρήση και έμεινεν η Εκκλησία εκτεθειμένη εις την χλεύην των εχθρών της! «Εγενήθημεν όνειδος τοις γείτοσιν ημών, μυκτηρισμός και χλευασμός τοις κύκλ ημών» (Ψαλμ. 78, 4). Ολόκληρος γέρος άνθρωπος, παπάς δεσπότης με μια οκά γένια έλεγε ψέματα στον ελληνικό λαό. Από την μία έλεγε ότι τον Πάπα τον έφερε η πολιτεία στην Ελλάδα κι από την άλλη να τι εδήλωσε σε συνέντευξη που έδωσε σε Ιταλικό περιοδικό: «Διατηρώ εξαιρετικές σχέσεις με την ελληνική καθολική κοινότητα. Ορισμένοι από τους επισκόπους της ήταν συμμαθητές μου στο καθολικό σχολείο των Γάλλων Μαριανών Αδελφών. Κάναμε συγκεκριμένα βήματα από κοινού, για παράδειγμα κάναμε δυνατή την επίσκεψη του Πάπα το 2001, η οποία συνάντησε πολύ ισχυρή αντίδραση σ' εμάς, αλλά τη φέραμε σε πέρας, πράγμα που μας ικανοποίησε όλους»! (Ελευθεροτυπία, 13/11/2004).
Μας οδηγεί ο Μακαριώτατος μετά των συνοδοιπορούντων αυτώ λατινοφρόνων ως πρόβατα εις το στόμα των λύκων του Βατικανού και του Π.Σ.Ε. Εις πίστωσιν των γραφομένων εδώ αρκε να διαβάσει κάποιος τας δηλώσεις του αρχιεπισκόπου, το κείμενον που σεις απηυθύνατε προς τον καρδινάλιον Κάσπερ, τας δηλώσεις του Επισκόπου Φαναρίου κ. Αγαθαγγέλου, όταν επέστρεψε προ καιρού από το Βατικανόν, και εκείνες που λέγονται από τον οικουμενιστήν Επίσκοπον Αχαΐας Αθανάσιον εις τας Βρυξέλας. Ενοχλείται απ την ύπαρξιν των εχομένων των παραδόσεων των αγίων εις την Ελλάδα, εις Άγιον Όρος και αλλού, αυτούς που ο Μακαριώτατος κ. Χριστόδουλος ονομάζει φονταμενταλιστές και ταλιμπάν, και προτείνει να οργανωθή τρόπος να αλλάξουν την αναχρονιστικήν, μεσαιωνικήν και με ιστορικές οξειδώσεις νοοτροπίαν και να γίνουν σύγχρονοι με ευρύτητα πνεύματος.
Ο καθηγητής κ. Ιωάννης Κορναράκης χαρακτηρίζει ως νούτσιον του Πάπα στην Αθήνα τον Μακαριώτατον. Ο πρωτοσύγκελος του Μητροπολίτου Βενετίας Γενναδίου, τον οποίον επεσκέφθητε εσχάτως, Ναυπάκτιος την καταγωγήν, απεκάλυπτε προ καιρού εις τον γέροντα π. Αρσένιον Κομπούγιαν: «Έχουν συμφωνήσει οι Ορθόδοξοι με την παπικήν κούρια και έχουν υπογράψει την ένωσιν. Δεν εξαγγέλλουν όμως το γεγονός υπολογίζοντας εις τας τυχόν αντιδράσεις του πιστού λαού. Διερωτώνται οι πολλοί, και ημείς οι μικροί και ταπεινοί μετ’ αυτών.
-Αλήθεια, τι έπαθαν οι Επίσκοποί μας και σπεύδουν προς το Βατικανόν;
Κάποιος αγωνιστής εις την πύλην του φρουρίου της ορθοδοξίας σημειώνει: «Ό,τι δεν κατόρθωσε  ο Παπισμός επί δέκα αιώνες με τις σταυροφορίες, με τους πολέμους, με τους Ουνίτες, με το χρήμα και με όλες τις άλλες απάτες, το κατορθώνει σήμερα, άνευ κόπου, με τους ”ορθοδόξους” Επισκόπους». Αλήθεια, ποιος εβάσκανε τους επισκόπους μας; Και οι μεν με αρχηγόν τους τον Αρχιεπίσκοπον θύουν εις τον βωμόν του Παπισμού τα όσια και τα τίμια της Ορθοδοξίας, οι δε σιωπούν αιδημόνως, ενώ έχουν καθήκον και χρέος να ομιλήσουν εις τους αδελφούς των και εις τον σκανδαλιζόμενον και προδιδόμενον λαόν του Θεού; Αλήθεια, τι έπαθαν!
2α. Με κατηγορείτε ότι εις τα κηρύγματά μου στρέφομαι απροσχηματίστως κατ του Επισκόπου μου.
Απάντησις:  Η κατηγορία δεν ανταποκρίνεται εις την αλήθειαν. Είναι ψευδής. Αυτοί που σας την μετέφεραν προσφέρουν ταπεινάς εκδουλεύσεις κολάκων. Εγώ σέβομαι το ιερόν βήμα του άμβωνος και δεν κάμνω προσωπικές και εμπαθείς αναφορές και μάλιστα κατά του Επισκόπου μου. Αυτό δεν σημαίνει ότι λείπει και ο έλεγχος εν συνέσει πεπλανημένων αντιλήψεων και καταστάσεων. Προσπάθειά μου