Στήριξε τους εξορίστους (από τους αιρετικούς). Ομολόγησε την αλήθεια μέχρι τέλους και μαρτύρησε για αυτήν.
ΑΠΟ ΤΟ ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟ ΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΩΝ ΑΓΙΩΝ
Ο Άγιος Ρηγίνος επίσκοπος Σκοπέλου (25/2/362)
του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου δασκάλου
Ο Αγιος, που γεννήθηκε στο τέλος του 3ου μ.Χ. αιώνα, καταγόταν από τη
Λιβαδειά και ήταν από τη νεότητά του πιστός Χριστιανός, ασκητικός στους
τρόπους και ζούσε καθαρή και αγνή ζωή. Ήταν συγγενής του Αγίου Αχιλλίου
και βρέθηκε, ως παρατηρητής, καθόσον δεν είχε ακόμα χειροτονηθεί, στην
Α΄ Οικουμενική Σύνοδο (Νίκαια).
Έζησε την εποχή που βασίλευσαν οι δύο υιοί του Μεγάλου Κωνσταντίνου, ο
Κωνστάντιος στην Ανατολή και ο Κώνστας στη Δύση. Ο Κωνστάντιος είχε
αποδεχθεί τις αιρετικές αρχές του Αρειανισμού, ενώ ο Κώνστας παρέμεινε
πιστός στις αποφάσεις της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου. Και οι δύο είχαν ως
κοινά χαρακτηριστικά της θρησκευτικής τους πολιτικής την καταπολέμηση
των ειδώλων και την υπεράσπιση της ενότητας της Εκκλησίας. Αυτή η
πολιτική είχε ως συνέπεια τη διεύρυνση της εκκλησιαστικής διάσπασης
μεταξύ οπαδών και αντιπάλων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου. Οι παρεμβάσεις
στα εκκλησιαστικά πράγματα υπήρξαν πηγή εντάσεως στις αρειανικές