Ενημέρωση για τον Οικουμενιστή "άγιο" Χρυσόστομο Σμύρνης

Τοῦ Ἱερομονάχου Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

       

    Αἰσθάνομαι τήν ἀνάγκη κάθε χρόνο πού οἱ Οἰκουμενιστές προσπαθοῦν διά τῶν ἑορταστικῶν ἐκδηλώσεων νά καθιερώσουν εἰς τήν συνείδησι τῶν Ὀρθοδόξων τήν ἁγιότητα καί ἁγιοποίησι τοῦ Ἐθνομάρτυρος Χρυσοστόμου Σμύρνης, νά ἐνημερώνω τούς πιστούς, ἐξαιτίας τῆς ἐνασχολήσεώς μου μέ τόν ἐν λόγῳ Ἐθνομάρτυρα, περί τῆς ἀπάτης, δολιότητος καί σκοπιμότητος μέ τά ὁποῖα, ὡς κίνητρα, προέβη εἰς τήν ἁγιοποίησί του ἡ Οἰκουμενιστική Σύνοδος τῆς Ἑλλάδος τό 1992.

    Ὡς ἐκ τούτου γιά τήν φετινή ἐπέτειο θά παρουσιάσωμε συνοπτικά σέ συνέχειες τά βασικά σημεῖα ἑκάστου κεφαλαίου, ὅπως αὐτά παρατίθενται στό βιβλίο μέ τίτλο «Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ –ΑΝΑΙΡΕΣΙΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥ ΑΓΙΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΙΣ ΑΥΤΗΣ», πού ἐξέδωσε ὁ Ὀρθόδοξος Χριστιανικός Ἀγωνιστικός Σύλλογος «Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης».

    Ἐπιπλέον εἴμεθα διατεθειμένοι νά ἀποστείλουμε δωρεάν τό ἐν λόγῳ  βιβλίο σέ ὅσους ἔχουν διάθεσι νά μάθουν περισσότερα διά τό τί ἐστί Χρυσόστομος Σμύρνης.

    Κατά τόν χρόνο τῆς δημοσιεύσεως  τῶν ὡς ἄνω ἀποσπασμάτων εἶναι εὐπρόσδεκτες ὁποιεσδήποτε παρατηρήσεις και ἐνστάσεις μέ σκοπό μέσα ἀπό ἕναν γόνιμο καί εἰλικρινῆ διάλογο νά ἀποκαλυφθῆ ὅλη ἡ ἀλήθεια.

    Ἔχουμε ἅπαντες ὑποχρέωσι καί μεγάλη εὐθύνη γιά τήν παράνομη αὐτή ἁγιοποίησι, ἐπειδή ἔγινε  εἰς τίς ἡμέρες μας καί παρατείνεται διά τῆς ἀδιαφορίας μας, νά ἐνδιαφερθοῦμε καί νά πράξωμε ὅ,τι ἐξαρτᾶται ἀπό ἐμᾶς γιά νά ἐκβληθῆ ἀπό τό Ὀρθόδοξο

Και η "Κατάνυξις" διαφημίζει" την αγιότητα ενός Οικουμενιστή "Αγίου"!

Πηγή: www.katanixis.gr

 Εκδήλωση για τον Μικρασιατικό Ελληνισμό και τον Αγιο Χρυσόστομο Σμύρνης

Η  Ι. Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής & Κονίτσης διοργανώνει εκδήλωση για τον

Μικρασιατικό Ελληνισμό

και τον Άγιο Χρυσόστομο Σμύρνης

την Κυριακή 26 Νοεμβρίου, ώρα 18:00, στην αίθουσα του ΚΔΑΠ στον Παρακάλαμο Πωγωνίου.

Πηγή 

Αναίρεσις της παρανόμου αγιοποιήσεως του Χρυσοστόμου Σμύρνης από τους οικουμενιστές

Χθὲς Κυριακή, ἡμέρα ποὺ οἱ Οἰκουμενιστὲς ἑορτάζουν τὸν Ἅγιο ποὺ τοὺς ταιριάζει, πραγματοποιήθηκε στὴν Ἱ. Μ. Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου (στὶς Σταγιᾶτες Βόλου) παρουσίαση τοῦ βιβλίου τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ  «Ὁ Ἐθνομάρτυς Χρυσόστομος Σμύρνης. Ἀναίρεση τῆς Παρανόμου “Ἁγιοποιήσεώς” του καὶ Δογματικὴ Προσέγγιση Αὐτῆς».

         Ἐπὶ 70 περίπου χρόνια γνωρίζαμε ὅτι ὅτι ὁ Χρυσόστομος Σμύρνης ἦταν  Ἐθνομάρτυς, ὥσπου οἱ Οἰκουμενιστὲς –κατὰ σκανδαλώδη καὶ φασιστικὸ τρόπο– τὸν ἁγιοποίησαν.

Στὶς τότε διαμαρτυρίες τῶν πιστῶν, ὁ Οἰκουμενιστὴς Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος (αὐτὸς ποὺ πραγματοποίησε κι ἄλλη μιὰ πρωτοτυπία: ἔφερε –πάλι παρὰ τὶς διαμαρτυρίες καὶ τὰ συλλαλητήρια τῶν πιστῶν– γιὰ πρώτη φορὰ τὸν Πάπα στὴν Ἀθήνα!) διετύπωσε τὴν ἀπίστευτη αὐτὴ ἀπάντηση (ἀντὶ νὰ ἐξετάσει τὶς ἐνστάσεις):

Καταθέστε γραπτῶς τὶς ἀντιρρήσεις σας καί… (ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΓΙΟΠΟΙΗΣΗ) ἡ Ἐκκλησία θὰ τὶς ἐξετάσει!!!!!

Δηλαδή, οὐσιαστικὰ ὁ Χριστόδουλος (καὶ ἡ Σύνοδος ποὺ τὸν ἁγιοποίησε) ὑποσχέθηκε τὸ ἑξῆς ἀδιανόητο καὶ ἐκκλησιαστικῶς πρωτάκουστο: ἂν ἀποδειχθεῖ ὅτι δὲν εἶναι ἅγιος, ὅταν θὰ ἐξετάσουμε τὶς ἐνστάσεις σας, θὰ τὸν ξε-αγιοποιήσουμε.

Στὸ παρακάτω βίντεο ὁ π. Εὐθύμιος καταθέτει πειστικότατα τὶς ἀναγκαῖες πληροφορίες καὶ ἐξηγήσεις γιὰ τὴν σκανδαλώση ἐκείνη ἁγιοποίηση.  Εἶναι φοβερὴ ἡ εὐθύνη τῶν Ἐπισκόπων ποὺ ἁγιοποίησαν καὶ ἐν γνώσει τους ἑορτάζουν ἕνα Οἰκουμενιστὴ ἅγιο!

  Εἰσαγωγικά στὴν παρουσίαση τοῦ βιβλίου ἀπὸ τὸν ἐκπαιδευτικὸ Σημάτη Παναγιώτη

   Ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι τοῦ 21^ου αἰῶνος, οἱ ἄνθρωποι τῶν ἐσχάτων χρόνων τῆς ἱστορίας, εἴμαστε μάρτυρες γεγονότων πού, ἂν κάποιος πρὶν ἀπὸ λίγα μόλις χρόνια, μᾶς ἔλεγε ὅτι θὰ συνέβαιναν στὶς μέρες μας, ἦταν ἀδύνατο νὰ τὸν πιστεύαμε!

 Σύγχυση, ἀγωνία, ἀναστάτωση παρατηρεῖται σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς οἰκονομικῆς, κοινωνικῆς, ἐθνικῆς καὶ διεθνοῦς ζωῆς, καὶ βεβαίως τῆς θρησκευτικῆς. Ἡ ἐξέλιξη δὲ τῶν ἐκκλησιαστικῶν γεγονότων -ποὺ ἰδιαιτέρως μᾶς ἀφοροῦν- εἶναι ἀπογοητευτική. Ἡ αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἐγκαταστάθηκε γιὰ τὰ καλὰ στὴν ζωὴ τῆς

Αναίρεσις της παρανόμου αγιοποιήσεως του Χρυσοστόμου Σμύρνης

Παρουσίαση του βιβλίου του π. Ευθυμίου Τρικαμηνά

Σταγιάτες Κυριακή 10-9-2017

Μέρος 1ο

 Μέρος 2ο

Μέρος 3ο

"ΔΕΝ ΜΑΣ ΠΕΦΤΕΙ ΕΤΕΡΟΣ ΛΟΓΟΣ"!!! (Μοναχός Αβέρκιος για Χρυσόστομο Σμύρνης)

Ο ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ «ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ»

  γιὰ τὸν Εθνομάρτυρα Χρυσόστομο Σμύρνης

  Στό  ὑπ’ ἀριθμ. 2105 φύλλο τῆς ἀπό 19/2/2016 ἐκκλησιαστικῆς ἐφημερίδας «Ὀρθόδοξος Τύπος»  καί μάλιστα στό πρωτοσέλιδο, ὁ μοναχός Ἀβέρκιος συνεχίζει τό ἐνδιαφέρον ἄρθρο του μέ τίτλο:

«ΔΙΑΤΙ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΕΧΟΥΝ ΔΙΑΤΑΧΘΗ ΣΧΕΤΙΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑΙ ΑΝΑΚΡΙΣΕΙΣ;- Ὑπῆρξαν πράγματι μασόνοι οἱ κληρικοί οἱ ἀναφερόμενοι κατά καιρούς ὡς τοιοῦτοι εἰς τά τεκτονικά ἔντυπα;».

Μὲ αὐτή, τήν τέταρτη  κατά σειρά συνέχεια, μᾶς δίνει  πληθώρα  στοιχείων καί ὑλικό γιά  τήν ἐμπλοκή τοῦ Ἐθνομάρτυρα Χρυσοστόμου Σμύρνης στή μασονία.

    Μᾶς προκάλεσαν, ὅμως, ἰδιαίτερη ἐντύπωση καὶ θλίψη, ὄχι τόσο τά στοιχεῖα πού παραθέτει γιά τόν ἴδιο τόν ἐθνομάρτυρα,  ὅπως  καί γιά στενούς συνεργάτες του, γιατί λίγο πολύ αὐτά -ὅπως καί ἄλλα χειρότερα- μᾶς εἶναι γνωστά, ἀλλά  κυρίως τά συγκεκριμένα λόγια του:

«Ἀπό τή στιγμή ὅμως πού ἡ Ἐκκλησία μας τόν ἔχει ὡς Ἅγιο στούς κόλπους της δέν μᾶς πέφτει ἕτερος λόγος. Κατά τήν τελική κρίση ὅλων τῶν ἀνθρώπων, ὁ παντογνώστης καί παντεπόπτης Τριαδικός Θεός θά ἔχει τόν ὕστατο, ἐγκυρότατα ἀλάνθαστον λόγο...».

Λίγο πιό κάτω καταγράφει λίγες πληροφορίες γιά τήν ἁγιοκατάταξη τοῦ ἐν λόγῳ Ἐθνομάρτυρος, ἐπαναλαμβάνοντας χαρακτηριστικά, ἴσως γιά νά μή μᾶς διαφύγει,  ὅτι σήμερα τιμᾶται ὡς ἕνας ἐκ τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ἴσως δέν γνωρίζει ὁ ὁσιώτατος μοναχός ὅτι μετά τήν ἄκαιρη, ἀντικανονική καί παράνομη ἁγιοποίηση τοῦ  ἐθνομάρτυρα Χρυσοστόμου Σμύρνης πλῆθος λαϊκῶν, κληρικῶν, καθηγητῶν κλπ. προέβη σέ σωρεία διαμαρτυριῶν, δημοσιεύσεων, καταγγελιῶν κλπ.

Ἴσως νά μή γνωρίζει ὅτι κατετέθη ἐπίσημη προσφυγή–καταγγελία ἀπό τόν Σύλλογό μας (πού φέρει τήν ἐπωνυμία «Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης»  καί πού ἑδρεύει στό Βόλο), πρός τήν Ἱερά Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μέ ἀρ. κατάθεσης 1010/11-9-02 μέσῳ τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Δημητριάδος, ὅπου ἀναφέρονται ὅλα τά σχετικά στοιχεῖα (οἰκουμενιστικές–αἱρετικές θέσεις του, μασονική ἰδιότητα κλπ.)  μέ τό αἴτημα νά ἐπανεξετασθοῦν τά πάντα ἀναφορικά μέ τήν  ἁγιοποίηση αὐτή, ὅπως ἐπίσης ζητήθηκαν καί τά σχετικά πρακτικά τῆς Συνόδου, χωρίς οὐδέποτε νά τά λάβουμε.

Ἴσως νά μή γνωρίζει ὅτι  ὁ ἴδιος, ὁ τότε Μητροπολίτης Δημητριάδος καί μετέπειτα Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν, μεθόδευσε καί προώθησε  τήν ἁγιοποίηση αὐτή, παρά τίς γενόμενες ἐνστάσεις καί διαμαρτυρίες πού προηγήθηκαν τῆς κατασκευσμένης αὐτῆς ἁγιοποιήσεως. Δυστυχῶς πάντες ἐκώφευσαν καί ἀδιαφόρησαν. Αὐτό πού ἤθελαν τό κατάφεραν. Κατασκεύασαν ἕναν ἅγιο στά μέτρα τους, οἰκουμενιστή, μασόνο, συγκρητιστή, νεοεποχίτη, ἐκκοσμικευμένο, πολέμιο τοῦ μοναχισμοῦ κλπ. κλπ.

Ἴσως, τέλος, νά μή γνωρίζει ὅτι ὑπάρχει πρότασις (ἀπό Ἐπίσκοπο μάλιστα) πρός τό Πατριαρχεῖο γιά τήν ἁγιοποίηση τοῦ Πατριάρχη Ἀθηναγόρα (μασόνου κατά κοινή ὁμολογία!), μέ τό σκεπτικό ὅτι, παραχωρήσαμε στούς πιστούς κάποιους ἡσυχαστές καί ἀντιοικουμενιστές Ἁγίους, ἄς ἱκανοποιήσουμε καί ἐκείνους πού ἀγωνίζονται γιά τό θέλημα τοῦ Κυρίου, «ἵνα» οἱ Χριστιανοί «ἕν ὦσι»!!! Θά δεχθεῖ κι αὐτή τήν ἁγιοποίηση τοῦ Ἀθηναγόρα πού ἴσως κάνει ἡ «Ἐκκλησία»;

Ἔχουμε τήν πεποίθηση ὅτι μᾶς πέφτει καί μᾶς παραπέφτει λόγος γιά τήν παράνομη αὐτή ἁγιοποίηση, διότι ἔγινε ἐπί τῶν ἡμερῶν μας, καί μάλιστα ἡ μεθόδευση ξεκίνησε ἀπό τήν μητρόπολή μας κι ἔφτασε νά πραγματοποιηθεῖ καί μάλιστα ὄχι ἀπὸ τὴν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας, ἀλλὰ ἀπό τή μικρά λεγομένη Σύνοδο, την δωδεκαμελῆ Ἱερά Διαρκή Σύνοδο τοῦ 1992!

Δέν πιστεύουμε ὅτι μία τέτοια Σύνοδος ἀποτελεῖ τήν Ἐκκλησία, ὅπως χαρακτηριστικά γράφει ὁ σεβαστός μοναχός, οὔτε ὅτι ὅλες οἱ Σύνοδοι ὀρθοτομοῦν. Ἀπεναντίας ὑπῆρξαν καί ὑπάρχουν πολλές ληστρικές σύνοδοι σέ ὅλη τήν ἱστορική πορεία τῆς Ἐκκλησίας τῶν ὁποίων οἱ ἀποφάσεις δέν ἴσχυσαν γιατί ἀκριβῶς ἀφ’ ἑνός μέν, δέν ἀκολουθοῦσαν τήν ἁγιοπατερική Παράδοσή της, ἀφ’ ἑτέρου  δέ, δέν τίς ἀποδέχθηκε ὁ λαός τοῦ Θεοῦ.

Ἐπιπρόσθετα δέν εἶναι δυνατόν νά δεχθοῦμε ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί στό Ἁγιολόγιο τῆς Ἐκκλησίας μας ἕναν δεδηλωμένο μασόνο κι αἱρετικό οἰκουμενιστή, ὡς Ἅγιο, καί νά τόν τιμοῦμε καί νά τόν προσκυνοῦμε, ὅπως τούς καταξιωμένους Ἁγίους μας, πού ἀποτελοῦν διαχρονικά παραδείγματα πρός μίμηση.

Ἀναμφισβήτητα ἡ τελική κρίση ἀνήκει στόν Δικαιοκρίτη Θεό κι Ἐκεῖνος θά ἔχει τόν ὕστατο λόγο, ὅμως δέν θά ἐβλάπτετο κανείς, ἄν συνεχίζαμε νά τόν τιμοῦμε ἁπλά καί μόνο ὡς Ἐθνομάρτυρα, ἔστω κι ἄν ὁ Θεός τόν κατέτασσε ἐν τῇ δικαιοσύνῃ Του στή χορεία τῶν Ἁγίων Του ἐν ἀγνοίᾳ μας. Δέν θά ἐπτώχευε τό Ἁγιολόγιο τῆς Ἐκκλησίας μας μέ ἕναν λιγότερο ἀμφισβητούμενο «Ἅγιο», οὔτε θά ἐζημίωνε στό ἐλάχιστο ἡ πίστη μας.  Τώρα ὅμως πού ἐπεβλήθη  ἕνας μασόνος ὡς «Ἅγιος» στή συνείδηση τοῦ λαοῦ, πού ἀντιδρᾶ καί δέν ἀποδέχεται ἕναν μασόνο κι αἱρετικό  ὡς Ἅγιο, ἡ βλάβη καί ὁ σκανδαλισμός εἶναι ἀνεπανόρθωτος μέ ὀλέθριες συνέπειες γιά τήν ἀκεραιότητα τῆς πίστεώς μας.

Πιστεύουμε ὅτι θά δώσουμε λόγο στό Θεό, σεβαστέ πάτερ, ἄν δεχθοῦμε ἀδιαμαρτύρητα τήν, ἔτσι κι ἀλλιῶς, παράνομη αὐτή ἁγιοποίηση πού ἔγινε ἐπί τῶν ἡμερῶν μας καί δημιουργεῖ ἕνα κακό προηγούμενο, μία κακή κληρονομιά στίς ἐρχόμενες γενεές, ἀνοίγοντας τίς κερκόπορτες γιά τέτοιου εἴδους κατασκευασμένες ἁγιοποιήσεις καί -κατά συνέπεια- ἡ συνείδησή μας ἐπ’ οὐδενί δέχεται τήν  ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ δήλωσή σας, ὅτι δέν μᾶς πέφτει λόγος ἐπί τοῦ συγκεκριμένου θέματος.

Εὐχόμαστε τό ὡραιότατο κι ἐμπεριστατωμένο ἄρθρο – μελέτη σας νά καταλήξει σέ ἕνα ἠχηρό μήνυμα ἀφύπνισης κι ἐγρήγορσης τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ καί νά δώσει μία λύση στό πρόβλημα πού χρόνια τώρα ταλανίζει τήν Ἐκκλησία μας. Συνάδει ἡ ἰδιότητα τοῦ μασόνου καί τοῦ Ἁγίου; Μπορεῖ νά εὑρίσκονται στό ἴδιο στρατόπεδο οἱ φίλοι καί οἱ ἐχθροί τοῦ Βασιλέως;

  Βόλος 20/2/2016     

Μετά τιμῆς καί σεβασμοῦ.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ

«ΑΓ. ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ»

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                         Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ            ΧΡΙΣΤΙΝΑ   ΞΑΝΘΑ -ΝΑΚΟΥ

Στὴν συνέχεια παραθέτουμε τὸ ἄρθρο τοῦ μ. Ἀβέρκιου μαζὶ μὲ κάποια σχόλια.

 

ΔΙΑΤΙ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΕΧΟΥΝ ΔΙΑΤΑΧΘΕΙ ΣΧΕΤΙΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑΙ ΑΝΑΚΡΙΣΕΙΣ;

Ὑπῆρξαν πράγματι μασόνοι οἱ κληρικοὶ

οἱ ἀναφερόμενοι κατὰ καιροὺς

ὡς τοιοῦτοι εἰς τὰ τεκτονικὰ ἔντυπα

Τὰ ονόματα τῶν ὡς μασόνων ἀναφερομένων κατὰ καιροὺς κληρικῶν ἀπὸ τοὺς τέκτονες εἰς τὰ διάφορα ἔντυπά τους, εἶναι, συνήθως, ἀπὸ τὰ βαρύτερα τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἕνα τέτοιο ὄνομα εἶναι ἐκεῖνο τοῦ ἐθνομάρτυρα (καὶ σημερινοῦ Ἁγίου τῆς Ἐκκλησίας μας) Χρυσόστομου Σμύρνης¹.

Τὸ θέμα αὐτὸ ἔχει συζητηθεῖ ἄλλοτε πολὺ στὸν «Ὀρθόδοξο Τύπο»- κι ὄχι μόνο. Ἀπὸ τὴ στιγμὴ ὅμως ποὺ ἡ Ἐκκλησία μας τὸν ἔχει ὡς Ἅγιο στοὺς κόλπους της δὲν μᾶς πέφτει ἕτερος λόγος. [σ.σ. «Π.Π.»: Σεβαστέ μας, πάτερ, ξέχασες ὅτι στὴν περίπτωση τῆς Οἰκουμενικῆς Συνόδου τοῦ 449 (στὴν Ἔφέσο), καὶ στὴν περίπτωση τῆς Οἰκουμενικῆς Συνόδου τοῦ 754 (στὴν Ἱέρεια) ἑκατοντάδες Ἐπίσκοποι ἀποφάσισαν λανθασμένα καὶ ὁ Λαὸς τοῦ Θεοῦ ἀντέδρασε καὶ ἀρνήθηκε νὰ ἐφαρμόσει τὶς ἀποφάσεις τῶν Συνόδων αὐτῶν, ἕως ὅτου οἱ ἁρμόδιοι ἀναγκάστηκαν νὰ ἐπαναλάβουν τὶς Συνόδους, νὰ ἀπορρίψουν ὅσα εἶχαν ἀποφασίσει καὶ νὰ τὶς ὀνομάσουν ὄχι Οἰκουμενικὲς ἀλλὰ «ληστρικὲς» Συνόδους; Καὶ τώρα, τί; Θὰ ἐμπιστευθοῦμε μιὰ 12μελῆ Σύνοδο, ποὺ ἀποφάσισε ἀγνοώντας τὶς ἐνστάσεις τῶν πιστῶν καὶ ἀπαντώντας στοὺς διαμαρτυρομένους χριστιανούς ποὺ κατέθεσαν τὴν Ἔνσταση, ἐκεῖνο τὸ πρωτοφανὲς στὰ ἐκκλησιαστικὰ χρονικά: «Ἂν στὸ μέλλον ἀποδειχθεῖ ὅτι ὁ Χρυσόστομος ἦταν μασῶνος, τότε ἡ Ἐκκλησία θὰ τὸ ἐξετάσει; Συναγωνίζεσαι πάτερ, καὶ κρίμα, τὸν ἄλλον Οἰκουμενιστὴ Ἁγιορείτη π. Νίκωνα! Καλά, δὲν θὰ ἀκούσουμε καὶ ἀπὸ κάποιο Ἁγιορείτη ὀρθόδοξο λόγο;].

Κατὰ τὴν τελικὴ κρίση ὅλων τῶν ἀνθρώπων, ὁ παντογνώστης καὶ παντεπόπτης Τριαδικὸς Θεὸς θὰ ἔχει τὸν ὕστατο, ἐγκυρότατα ἀλάνθαστον λόγο, καλύπτων ὅλους ἐμᾶς μὲ τὸ – ἐν δικαιοσύνῃ! – ἀπέραντο ἔλεός Του. [σ.σ. «Π.Π.»: Καὶ ποιός σοῦ εἶπε πάτερ, ὅτι ὁ Θεὸς ἀνέδειξε σὲ Ἅγιο τὸ Ἐθνομάρτυρα Χρυσόστομο; Ὁ Θεὸς βέβαια, θὰ κρίνει τοὺς πάντες, ἀλλὰ πότε ἔδειξε, μὲ ποιό τρόπο ὁ Θεὸς τὸ θέλημά του γιὰ τὴν ἁγιότητα τοῦ Χρυσοστόμου; Ὁ μαρτυρικὸς θάνατός του, ἴσως, κατ’ εὐδοκίαν τοῦ Θεοῦ, νὰ λειτούργησε πρὸς σωτηρίαν του, πρᾶγμα ποὺ ὁλόψυχα εὐχόμαστε κι ἐμεῖς, ποὺ μὲ φόβο καὶ συνοχὴ καρδίας διαμαρτυρόμαστε τόσα χρόνια γιὰ μιὰ ἁγιοποίηση ποὺ δὲν ἀκολουθεῖ τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση. Ὅμως κατὰ τῆς ἁγιοκατάταξής του παρουσιάστηκαν καὶ ἀναπτύχθηκαν, ὄχι μόνο πειστικά, ἀλλὰ κυριολεκτικὰ συντριπτικὰ ἐπιχειρήματα. Ἀκόμα καὶ οἱ στυλοβάτες τοῦ «Ὀρθοδόξου Τύπου», π. Γ. Μεταλληνὸς καὶ π. Θ. Ζήσης ἀντιτάχθηκαν δημόσια σ’ αὐτὴν τὴν ἁγιοκατάταξη. Δὲν τὰ γνωρίζεις αὐτά; Τότε γιατί ἀνέλαβες καὶ ὑπηρετεῖς αὐτὸν τὸν ἄχαρο οἰκουμενιστικὸ ρόλο; Διάβασες πρῶτα τὴν μελέτη τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ, στὴν ὁποία παρατίθενται τὰ οἰκουμενιστικά-μασωνικὰ κείμενα τοῦ Ἐθνομάρτυρα Χρυσοστόμου;].

Ὀλίγαι πληροφορίαι διὰ τὴν ἁγιοκατάταξιν τοῦ ἐθνομάρτυρος Χρυσοστόμου Σμύρνης

Χάριν τῆς ἱστορίας καὶ μόνο, θὰ θέλαμε τώρα ἐδῶ νὰ δώσουμε λίγες πληροφορίες γιὰ τὴν πορεία ἁγιοκατατάξεως τοῦ Χρυσοστόμου Σμύρνης. Ἀπ’ ὅσα ξέρουμε. Τὴν κίνηση γιὰ τὴν ἁγιοκατάταξη ὤθησαν μερικοὶ

Για πρώτη φορὰ στην ιστορία της Εκκλησία μας τιμούμε ως Αγίους, αγνώστου ηθικής και Πίστεως ανθρώπους! Και κανένας «ευαίσθητος» Ποιμένας, ιστολόγος ή πιστός δεν νοιάζεται!

«Κήρυγμα»

στὴν Ἑορτή τοῦ Χρυσοστόμου Σμύρνης

καὶ τῶν Ἁγίων τῆς Μικρᾶς Ἀσίας

ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Πατρῶν!

 Νά, λοιπόν, τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν Μασώνων καὶ τῶν ἄλλων σκοτεινῶν δυνάμεων. Γιὰ νὰ δικαιολογήσουν τὴν ἁγιοποίηση τοῦ Ἐθνομάρτυρος Χρυσοστόμου Σμύρνης, ἁγιοποίησαν καὶ ἑκατοντάδες ἀνθρώπων ποὺ σκοτώθηκαν στὸν πόλεμο γιὰ τὴν πατρίδα! Γιὰ πρώτη, δηλαδή, φορὰ στὴν Ἐκκλησία μας τιμοῦμε ἀγνώστου ἠθικῆς καὶ Πίστεως ἀνθρώπους ὡς ἁγίους· ἀνθρώπους ποὺ πιθανὸν νὰ «μὴν πατοῦσαν κἀν στὴν Ἐκκλησία», νὰ εἶχαν διαπράξει ἐγκλήματα καί, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀνθρώπους ποὺ δὲν θυσιάστηκαν γιὰ τὸ Χριστό, ἀλλὰ γιὰ τὴν πατρίδα καὶ μάλιστα οὐχὶ οἰκειοθελῶς!

Μήπως τότε πρέπει ἡ Ἐκκλησία, ἀλλάζοντας τὸν τρόπο ἀνακηρύξεως Ἁγίων, νὰ ἀνακηρύξει ἀναδρομικὰ ὡς Ἁγίους ὅλα τὰ ἑκατομμύρια ποὺ σκοτώθηκαν στοὺς πολέμους ὑπὲρ πατρίδος;

Διεπράχθη πρὸς χάριν τῆς ἁγιοποιήσεως ἑνὸς κατηγορημένου ὡς Μασώνου Ἐπισκόπου αὐτὸ τὸ ἔγκλημα καὶ τὰ κοπτόμενα γιὰ τὴν ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας Ἱστολόγια καὶ Τύπος σιωποῦν! Στὴν ἀρχὴ ἀντέδρασαν καὶ συμπαραστάθηκαν στὸν π. Εὐθύμιο (καὶ τὰ πνευματικὰ του παιδιά) ποὺ κατήγγειλαν αὐτὴν τὴν ἁγιοποίηση. Στὴν πορεία, ὅμως, οὔτε συμπαρίστανται, οὔτε, ἔστω μόνοι τους ἀντιδροῦν στὴν ἀλλοίωση καὶ ἀλλαγὴ  καὶ σ’ αὐτὸ τὸ σημεῖο τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως. Ἔτσι, ἡ μία μετὰ τὴν ἄλλη Μητρόπολη υἱοθετοῦν τὴν παράνομη αὐτὴ ἁγιοκατάταξη (ἁγιοποίηση). Τελευταία περίπτωση ἡ Μητρόπολη Πατρῶν, ὅπου ὁ μητροπολίτης Χρυσόστομος «τίμησε» τὴν ἑορτὴ τῶν «τῶν Ἁγίων τῆς Μικρᾶς Ἀσίας» ἐκφωνώντας ἕναν λόγο, ποὺ ταίριαζε ἀπόλυτα σὲ «πατριῶτες» κι ὄχι σὲ Ἁγίους, χρησιμοποιώντας γιὰ νὰ περιγράψει τὴν «ἁγιότητά» τους(!) στοιχεῖα ἀπὸ κείμενα τῆς Διδὼς Σωτηρίου καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ ΠΑΣΟΚ Γιάννη Καψῆ!!!

Πηγή: "anastasiosk"

Ἡ Ἑορτή τῶν Ἁγίων τῆς Μικρᾶς Ἀσίας στήν Ἱερά Μητρόπολη Πατρῶν.

 Ὁ Μητροπ. Πατρῶν Χρυσόστομος: 

«...Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ποτέ δέν εἴχαμε δεχθῆ μοιρολατρικά τά γεγονότα, ἀλλά καί ποτέ ἡ ἱστορία τῆς φυλῆς μας, τοῦ γένους μας, τῆς πατρίδος μας, δέν εἶχε διαστρεβλωθῆ καί παραχαραχθῆ τόσο, ὅσο στούς καιρούς μας...».

Τήν Κυριακή πρό τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ, 13.9.2015, στήν Ἱερά Μητρόπολη Πατρῶν, ἑορτάσθη ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἐθνοϊερομάρτυρος Χρυσοστόμου Σμύρνης καί τῶν σύν αὐτῷ Κληρικῶν καί Λαϊκῶν, οἱ ὁποῖοι μαρτυρικῶς ἐτελειώθησαν ὑπό τῶν Τούρκων, κατά τήν Μικρασιατική Καταστροφή.

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ἐτέλεσε τήν Θεία Λειτουργία στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου Πατρῶν, ἐν πληθούσῃ Ἐκκλησίᾳ καί ἐκήρυξε τόν θεῖο λόγο, ἀναφερθείς στήν θυσία καί τό φρικτό μαρτύριο τῶν Ἁγίων της Μικρασιατικῆς Καταστροφῆς καί πάντων τῶν φρικτῷ τρόπῳ τελειωθέντων πατέρων καί ἀδελφῶν ἡμῶν, τῆς Ἰωνικῆς γῆς.

Μεταξύ τῶν ἄλλων ὁ Σεβασμιώτατος ἀνέφερε:

...Ὁ νοῦς μας σήμερα θά τρέξῃ ἐκεῖ, πού πρίν ἐνενῆντα τρία χρόνια, τά μανιασμένα τουρκικά στίφη, πιστά στήν πατροπαράδοτη τακτική τῆς βίας καί τοῦ φόνου, ἔπεφταν ὡς ἄγρια θηρία ἐναντίον ἀμάχων, ἀθώων, φιλοπροόδων ἀνθρώπων, καί περνοῦσαν ἀπό φωτιά καί μαχαίρι γυναῖκες καί μικρά παιδιά, ποδοπατῶντας τά ἱερά καί τά ὅσια τοῦ Γένους μας.

Ἡ ψυχή μας θά ἀκουμπήσῃ στόν πόνο τῆς Ρωμηοσύνης, πού γιά μιά ἀκόμη φορά προδομένη, ἐπλήρωσε τό τίμημα τῶν ἀγώνων τόσων αἰώνων, γιά νά δώσῃ πολιτισμό, ἀνθρωπιά, νόημα ζωῆς, πνεῦμα ἐλευθερίας καί πίστεως στόν ἀληθινό Θεό.

Ἐνενῆντα τρία χρόνια μετά, εἴμαστε ἐκεῖ καί ἀκοῦμε τίς κραυγές τῶν Ἑλλήνων, πού σφάζονται καί ἀτιμάζονται:

«Κόσμος, ἑκατοντάδες χιλιάδες κόσμος, τρελός ἀπό φόβο ἀρχίνησε νά τρέχῃ ἀπ’ ὅλα τά στενοσόκακα καί τούς βερχανέδες, καί νά ξεχύνεται στήν παραλία σά μαῦρο ποτάμι.

- Σφαγή! Σφαγή!

- Παναγιά, βοήθα!

- Προφτάστε!

- Σῶστε μας!

...Τό βράδυ τό μονοφῶνι κορυφώνεται. Ἡ σφαγή δέ σταματᾶ. Μόνο ὅταν τά πλοῖα ρίχνουνε προβολεῖς γίνεται μιά πρόσκαιρη ἡσυχία. Μερικοί πού καταφέρανε νά φτάσουνε ζωντανοί ἴσαμε τή μαούνα μας, ἱστοροῦνε τό τί γίνεται ὄξω, στίς γειτονιές. Οἱ τσέτες τοῦ Μπεχλιβάν καί οἱ στρατιῶτες τοῦ Νουρεντίν τρῶνε ἀνθρώπινο κρέας. Σπάζουνε, πλιατσικολογοῦνε σπίτια καί μαγαζιά. Ὅπου βροῦνε ζωντανούς, τούς τραβοῦνε ὄξω καί τούς βασανίζουνε. Σταυρώνουνε παπάδες στίς ἐκκλησιές, ξαπλώνουνε μισοπεθαμένα κορίτσια κι ἀγόρια πάνω στίς Ἅγιες Τράπεζες καί τ’ ἀτιμάζουνε.

…Τί κάνουν, λοιπόν, οἱ προστάτες μας; Τί κάνουν οἱ ναύαρχοι μέ τά χρυσά σειρίτια, οἱ διπλωμάτες κ’ οἱ πρόξενοι τῆς Ἀντάντ!» (Γιάννης Καψῆς, τ. Ὑπουργός Ἐξωτερικῶν).

Ἡ Διδώ Σωτηρίου ἀναφέρει στά «Ματωμένα Χώματα»:

«Ἦρθαν οἱ καιροί, πού οἱ ζωντανοί ζήλευαν τούς πεθαμένους. Γέμισε τό νεκροταφεῖο ἀπό γυναικόπαιδα. Ἔσυραν ὡς ἐκεῖ μαννάδες, ξεφρενιασμένες ἀπό τόν τρόμο, τά κορίτσια τους. Πίστεψαν, ὅτι θά δίσταζε ὁ Τοῦρκος. Μά οὔτε ἐδῶ σταματοῦσε ἡ κτηνωδία. Κι ὁ τόπος τῆς αἰωνίας γαλήνης, τό λιμάνι, πού δέν τό φθάνει ἡ ἐγκόσμια τρικυμία, ὁ τόπος, πού στή θύρα του σταματοῦν ὅλα, γιά τούς δυστυχισμένους σήμερα ἔγινε καινούργιας ἀγωνίας σταθμός. Σβυστά τά καντήλια τῶν τάφων. Τά κυπαρίσσια σάν μαῦρες λαμπάδες ὑψώνονται δεητικά στόν οὐρανό, πού ξάστερος κι ὁλόλαμπρος σκεπάζει τό μέγα δράμα. Νεκροί και ζωντανοί μαζί…».

Ὅσοι σώθηκαν, ἔφτασαν κατατρεγμένοι, ταλαιπωρημένοι, ἐξουθενωμένοι στήν Ἑλλάδα. Πόνεσαν ὥσπου νά βροῦν στέγη καί ψωμί…

Καί έδῶ στήν μητέρα πατρίδα, στήν Νέα Σμύρνη, στήν Νέα Ἰωνία, στήν Πάτρα, καί ὅπου ἀλλοῦ, ὕψωσαν τίς Ἐκκλησιές καί τά καμπαναριά τους, ὅπως ἦταν ἐκεῖ, στή Σμύρνη τήν ἡλιόφεγγη, τήν πολυαγαπημένη.

Ἀγαπητοί μου, ὁ Ἑλληνισμός δέν θά ἐπιβιώσῃ ἄν μείνῃ χωρίς ὁράματα, χωρίς ἐλπίδα, χωρίς τίς μνῆμες πού τόν διατηροῦν σέ πνευματική ἐγρήγορση. Μόνο ἄν μείνῃ  ὄρθιο καί ἄπαρτο τό φεγγοβόλο κάστρο τῆς μνήμης, πού τό ὕψωσαν καί τό συντήρησαν μέ τό αἷμα τους τά ἑκούσια σφάγια ὑπέρ πίστεως καί πατρίδος, μόνο τότε ἡ Ἑλλάδα θά μεγαλουργήσῃ.

Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ποτέ δέν εἴχαμε δεχθῆ μοιρολατρικά τά γεγονότα, ἀλλά καί ποτέ ἡ ἱστορία τῆς φυλῆς μας, τοῦ γένους μας, τῆς πατρίδος μας, δέν εἶχε διαστρεβλωθῆ καί παραχαραχθῆ τόσο, ὅσο στούς καιρούς μας. Ὅμως ἄς μάθουν ὅσοι ἐπιβουλεύονται τήν ἱστορική μας ἀλήθεια, τήν ἰδιοπροσωπεία μας καί τήν Ἑλληνορθόδοξη ταυτότητά μας, ὅτι δέν ἐξαντλήθηκαν τά ὁράματά μας καί δέν ἔχει ἀποπροσανατολισθῆ ─παρά τίς ἐργώδεις καί λυσσαλέες προσπάθειές τους─ ὁ πνευματικός μας Ἑλληνικός καί Ὀρθόδοξος προσανατολισμός, οὔτε ἔχει ἀλλάξει τό πνευματικό D.N.A. τῶν παιδιῶν μας, οὔτε ἄλλο αἷμα ρέει στίς φλέβες τους.

Λίγο χρειάζεται, πολύ λίγο, γιά νά ξεχειλίσῃ τό ποτήρι, καί τότε ὅλοι θά διαπιστώσουν τόν δυναμισμό τῆς φυλῆς μας. Ἔρχεται ἡ ὥρα ─ἔτσι γίνεται πάντα κατά τήν κυκλική πορεία καί ἑρμηνεία τῆς Ἱστορίας─ ἔρχεται ἡ ὥρα, πού θά ξυπνήσουν  οἱ πιεσμένοι ἐθνικοί παλμοί στίς καρδιές ὅλων μας, καί κυρίως στίς καρδιές τῶν παιδιῶν μας. Οἱ παλμοί αὐτοί θά πυροδοτήσουν τίς ἀνυπολόγιστες γιά τούς μισέλληνες, ἡμετέρους καί ξένους, ἐσώτατες δυνάμεις, προκειμένου νά παρασύρουν καί νά ἀφανίσουν τά δεινά καί δύστυχα ἀνθρωπάρια, πού ποτέ δέν ἠθέλησαν μιά Ἑλλάδα δυνατή καί ἀνεξάρτητη. Γιατί πάντοτε εἶναι, οἱ δυστυχεῖς αὐτοί τύποι, ἐγκλωβισμένοι στά ἀπαίσια καί φρικτά ἰδεολογικά τους τείχη καί ὑπαρξιακά τους κενά. Δέν τούς ἐπιτρέπει ὁ συρρικνωμένος καί συνωστισμένος στό στενό κρανίο τους ἐγκέφαλός τους νά σκεφθοῦν διαφορετικά...». 

Ὁλόκληρη ἡ ὁμιλία:

 Πατρῶν Χρυσόστομος: 

«...Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ποτέ δέν εἴχαμε δεχθῆ μοιρολατρικά τά γεγονότα, ἀλλά καί ποτέ

Ο άγιος της Νέας Εποχής και της Παγκοσμιοποιήσεως, π. Ευθ. Τρικαμηνά

Εἶναι ὄντως λυπηρὰ τὰ γεγονότα τὰ ὁποῖα σχετίζονται μὲ τὴν ἁγιοποίησι τοῦ Χρυσοστόμου Σμύρνης. Τὰ ἔχουμε κατ’ ἐπανάληψι δημοσιεύσει. 

Ἔχουμε κάνει γραπτὲς ἀναφορὲς στὴ Σύνοδο δι’ αὐτὴν τὴν παράνομο ἁγιοποίησι, ἔχουμε συγγράψει πάμπολλα ἄρθρα καὶ βιβλίο εἰδικὰ ἀφιερωμένο σ’ αὐτή, ἔχουμε ἀνατρέξει σὲ ὅλες τὶς μεγάλες βιβλιοθῆκες τῆς πατρίδος μας, διὰ νὰ συγκεντρώσουμε τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα πιστοποιοῦν ὅτι ὁ Χρυσόστομος  Καλαφάτης μητροπολίτης Σμύρνης, κάθε ἄλλο παρὰ ἅγιος εἶναι.

Προτείναμε μάλιστα τὴ διεξαγωγὴ δημόσιας συζητήσεως καὶ ἀνοικτοῦ διαλόγου, διὰ νὰ ἀντικρουσθοῦν οἱ ἀπόψεις τῶν δύο πλευρῶν καὶ νὰ φανῆ ποῦ ὑπάρχει ἡ ἀλήθεια. Προβήκαμε καὶ σὲ διαμαρτυρίες στοὺς τόπους τῶν λατρευτικῶν ἐκδηλώσεων πρὸς τιμήν του, διὰ νὰ ἐνημερωθεῖ ὁ ἀφελὴς καὶ ἀκατήχητος λαὸς καὶ νὰ προβληματισθοῦν οἱ ἐκκλησιαστικοὶ ἡγέτες (μᾶλλον ἁρμόζει νὰ ὀνομασθοῦν δικτάτορες, ἀφοῦ ἐπιβάλλουν στὸ λαὸ τοὺς ἁγίους της ἀρεσκείας τους· χειρότερά τους ἁγίους ποὺ ἐπιτάσσει ἡ Νέα Ἐποχή!). Γενικῶς κινήσαμε, κατὰ τὸ δὴ λεγόμενο, γῆ καὶ οὐρανό, καθηκόντως, ὡς μέλη τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ ὅπως λέει κι ὁ λαὸς «στοῦ κουφοῦ τὴν πόρτα ὅσο θέλεις βρόντα».

Ὁ λόγος γιὰ τὸν ὁποῖο ὑπάρχει αὐτὴ ἡ κουφότης καὶ προκλητικὴ ἀδιαφορία καὶ ἀφασία ἐκ μέρους τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἀρχόντων καὶ δικτατορίσκων εἶναι προφανῶς,  ἐπειδὴ δὲν ἔχουν κανένα ἐπιχείρημα, ὀρθόδοξο βεβαίως, νὰ ἀντιτάξουν, τὸ ὁποῖο νὰ συνηγορῆ ὑπὲρ τῆς ἁγιοποιήσεως αὐτῆς καί, τοιουτοτρόπως, θέλουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ ἐπιβάλλουν αὐτὴν τὴν ἁγιοποίησι μὲ τρόπο, θὰ λέγαμε, Χιτλερικὸ καὶ Σταλινικό, μὲ τὸ φιρμάνι τῆς Διαρκοῦς  Συνόδου τοῦ 1992 περὶ ἁγιοποιήσεως τοῦ ἐν λόγῳ ἐθνομάρτυρος, μὲ τὶς κατ’ ἔτος φιέστες καὶ τὰ  πανηγύρια πρὸς τιμὴν του (ἐνῶ πρὶν τὸ 1992 καὶ ἐπὶ 70 συνεχῆ ἔτη τοῦ τελοῦσαν ἐπιμνημόσυνες δεήσεις ὑπὲρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς του καὶ ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν του) μὲ πομπώδεις λόγους καὶ πανηγυρικὲς ὁμιλίες, οἱ ὁποῖες παρουσιάζουν ὡς ἅγιο τὸν Χρυσόστομο Σμύρνης μὲ τρόπο θὰ λέγαμε μαγικό, χωρὶς νὰ ἔχουμε κανένα χαρακτηριστικὸ στοιχεῖο ἁγιότητος, ποὺ νὰ φανερώνει ὅτι ὁ οὐρανὸς συνευδοκεῖ καὶ ἐγκρίνει τὴν ἁγιοποίησι· μόνη ἀναφορὰ στὸ μαρτυρικό του τέλος, τὸ ὁποῖο ἔγινε καθαρὰ καὶ πασίδηλα γιὰ πατριωτικοὺς λόγους.

Κυρίως ὅμως οἱ ἐκκλησιαστικοὶ ἄρχοντες καὶ δικτάτορες προσπαθοῦν νὰ ἐπιβάλλουν αὐτὴν τὴν ἁγιοποίησι στὴ συνείδησι τοῦ λαοῦ διὰ τῆς ὑπακοῆς καὶ πειθαρχίας, τὴν ὁποία ἀπαιτοῦν καὶ διὰ τῆς ἀλλοιώσεως τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως, τὴν ὁποία συστηματικὰ κατεργάζονται σὲ ὅλα τὰ θέματα καὶ εἰδικὰ στὰ θέματα τῆς πίστεως, ἐπειδὴ ἑτοιμάζουν τὸν λαό, ὡς μισθωτοὶ τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, γιὰ νὰ ἀποδεχθῆ τὴ Ν. Ἐποχή, τὴν Παγκοσμιοποίησι καὶ τὸ σφράγισμα.

Μία ὄντως Ὀρθόδοξος Σύνοδος  δὲν θὰ ἐδέχετο μὲ κανένα τρόπο μία τέτοια ἁγιοποίησι, ἀκόμη καὶ στὴν περίπτωσι ποὺ ἦταν ὄντως ἅγιος ὁ Χρυσόστομος Σμύρνης, δηλαδὴ ἀκόμη κι ἂν στὸ τέλος του μετανοοῦσε. Κι αὐτὸ διότι τὰ κείμενά του καὶ ἡ βιοτὴ τοῦ τὸν ἀποδεικνύουν αἱρετικό· ἦταν μέγας Οἰκουμενιστὴς καὶ Μασόνος· εἶχε ἀντιλήψεις εἰδωλολατρικὲς καὶ πανθεϊστικές, ἀντιμοναχικές, Προτεσταντικές· ἦταν τυφλὸς πατριδολάτρης καὶ ἐθνικιστής, κλπ. κλπ.· Ἂν δηλαδὴ μετανοοῦσε δι’ ὅλα αὐτὰ καὶ ἐπισφράγιζε τὸ τέλος του μὲ τὸ μαρτύριο χάριν τοῦ Χριστοῦ, καὶ μόνον δι’ Αὐτόν, πάλι δὲν θὰ ἔπρεπε ἡ Σύνοδος νὰ τὸν ἁγιοποιήση, ἂν δὲν εἶχε ἀποκηρύξει δημοσίως τὶς πλάνες του κι ἂν δὲν ἦταν ὀφθαλμοφανὴς ἡ μετάνοιά του καὶ ὁ λόγος γιὰ τὸν ὁποῖο μαρτυροῦσε. Ἔτσι ἔγινε τὴν ἐποχὴ τῶν διωγμῶν μὲ πολλοὺς δημίους καὶ βασανιστὲς τῶν Ἁγίων μαρτύρων, οἱ ὁποῖοι κάποια στιγμὴ ἐφωτίζοντο, ὁμολογοῦσαν δημοσίως τὴν πίστι στὸν Χριστὸ καὶ συντάσσοντο μὲ τοὺς Ἁγίους Μάρτυρες, ἀκολουθώντας τὴν ὁδὸ τοῦ μαρτυρίου.

Ὁ λόγος γιὰ τὸν ὁποῖο μία ὄντως Ὀρθόδοξος Σύνοδος δὲν θὰ προέβαινε σὲ μία τέτοια ἁγιοποίησι, ἄνευ δηλαδὴ τῆς δημοσίας μετανοίας καὶ ἀναιρέσεως τῶν πλανῶν καὶ τοῦ ἀποκλειστικοῦ ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ μαρτυρίου, εἶναι ὅτι ὁ Ἅγιος εἶναι πρότυπο πρὸς μίμησι καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν μία ὄντως Ὀρθόδοξος Σύνοδος νὰ θέση στὸν λαὸ ὡς πρότυπο πρὸς μίμησι, ἕναν αἱρετικό, Οἰκουμενιστή, Μασόνο, Πατριδολάτρι, ἕναν ἄνθρωπο ποὺ  συμβιβάζεται μὲ ὅλους καὶ ὑποτάσσεται σὲ ὅλους (Μασόνους, πολιτικούς, αἱρετικούς) καὶ εἶναι ἕτοιμος νὰ θυσιάσει τὰ πάντα, ὅσα τὸν διατάξουν, ἀκόμη καὶ τὴν ἀρχιερωσύνη του, ἀρκεῖ νὰ ἔχη ὄφελος ἡ πατρίδα, αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο νὰ τὸν θέσουν ὡς ἅγιο πρότυπο πρὸς μίμησι στὸν λαό.

Εἶναι φανερὸ ὅτι ἔτσι καταλύονται τὰ πάντα: ἡ κακία, ἡ πλάνη καὶ ἡ αἵρεσι παίρνει τὴ θέσι τῆς ἀρετῆς, τῆς ἁγιότητος καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας· ἡ Μασονία παρουσιάζεται ὡς ἀθώα περιστερὰ καὶ μάλιστα σὲ τέτοιο βαθμὸ ποὺ (ὅπως οἱ ἴδιοι οἱ Μασόνοι ὁμολογοῦν) εἶναι τὸ ἐργαστήριο τῆς ἁγιότητος καὶ ποὺ χωρὶς τὴν ἰδιότητα τοῦ Μασόνου δὲν θὰ ἠδύνατο ὁ Χρυσόστομος Σμύρνης νὰ φτάση στὴν ἁγιότητα· ἡ αἵρεσις καὶ οἱ αἱρετικοὶ ἐξισώνονται μὲ τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν  Ὀρθοδοξία, καὶ κυρίως τὸ ἁγιολόγιο τῆς Ἐκκλησίας, ἀπὸ οὐράνιος Παράδεισος μετατρέπεται σὲ χῶρο ἀμφιβόλου καταστάσεως, ἐφ’ ὅσον ἔχει μέσα του κι εὔοσμα ἄνθη καὶ ἀγκάθια καὶ τριβόλια.

Μὲ ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποία ἀναφέρουμε δὲν θέλομε νὰ καταφερθοῦμε κατ’ οὐσίαν κατὰ τοῦ Χρυσοστόμου Σμύρνης, διότι αὐτὸς ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει γιὰ ὅ,τι ἔπραξε θὰ λογοδοτήση στὸ Χριστό, καὶ δὲν εἴμεθα ἐμεῖς οἱ κριτές του· ὅμως καταφερόμεθα ἐναντίον αὐτῶν ποὺ τὸν ἁγιοποίησαν, διὰ τοὺς λόγους ποὺ συνοπτικὰ προαναφέραμε. Ἡ Σύνοδος δέ, ἡ ὁποία τὸν ἁγιοποίησε καὶ ἐν συνέχειᾳ ἐποίησε, κατὰ τὸ δὴ λεγόμενο, τὴ νήσσα, ἀπέδειξε περίτρανα ὅτι διακατέχεται ἀπὸ τὶς ἴδιες ἀντιλήψεις μὲ τὸν Χρυσόστομο Σμύρνης, κατευθύνεται καὶ αὐτὴ ἀπὸ τὴ Μασονία καὶ τὶς σκοτεινὲς δυνάμεις, ὁδηγεῖ τὸν λαὸ ὄχι πλέον στὸν Χριστό, ἀλλὰ στὴ Ν. Ἐποχὴ καὶ τὸ σφράγισμα καὶ κοντολογὶς εἶναι αἱρετικὴ καὶ ὄχι Ὀρθόδοξος.

Πάντως ἐν κατακλείδι ἡ ἁγιοποίησις τοῦ Χρυστοστόμου Σμύρνης ἀποτελεῖ μοναδικὸ φαινόμενο στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἀνοίγει τὸ δρόμο γιὰ τὴν δημιουργία τῶν λεγομένων «Ἐθνικῶν ἁγίων», Οἰκουμενιστῶν καὶ αἱρετικῶν ἁγίων, Μασόνων ἁγίων, πρὸς ἄμετρη χαρὰ τῶν Μασόνων, τῶν Οἰκουμενιστῶν καὶ τῶν Νεοποχιτῶν καὶ λύπη τῶν πραγματικῶν ἁγίων καὶ τῶν Ὀρθοδόξων.

Ὁ Χρυσόστομος Σμύρνης ἦτο πρώϊμος ὑπέρμαχος τῆς Πανθρησκείας καὶ αὐτὸ τὸ δηλώνει ἀπερίφραστα ὁ καθηγητὴς θεολογίας  καὶ πρύτανης τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν Λεωνίδας Φιλιππίδης, ὁ ὁποῖος διετέλεσε γραμματέας τῆς Μητροπόλεως Σμύρνης τὴν ἐποχὴ τοῦ Χρυσοστόμου:

«Τὸ τρίτο καὶ σπουδαιότερο ὅραμά του, ἦταν ἡ ἕνωση ὅλων τῶν μονοθεϊστικῶν θρησκειῶν σὲ μία θρησκεία καὶ Ἐκκλησία. Ἡ θρησκεία εἶναι μία καὶ μόνη, διότι ἕνας εἶναι καὶ ὁ Δημιουργός του Σύμπαντος. Οἱ Προφῆτες καὶ Δάσκαλοι μπορεῖ νὰ εἶναι πολλοὶ (Χριστός, Μωάμεθ, Μωϋσῆς, Βούδας, κ.α.) ὅλοι ὅμως ὁμιλοῦν τὴν ἴδια γλώσσα γιὰ τὴν εἰρήνη τοῦ κόσμου, τὴν ἀγάπη καὶ τὴν ἀδελφοσύνη τῶν ἀνθρώπων» (Ἱστορία Εἰκονογραφημένη -Ἔκδ. Ὀργ. Πάπυρος, τεῦχος 446, σελ. 17, Αὔγουστος 2005).